Der Protevangelion KAPITEL 1 1 W stawiznach dwanas膰o rodow Israela cytamy, a啪 jo w臎sty muski z mjenim Joachim wjelgin bogaty by艂 a Kn臎zoju, Bogoju, dw贸jnym woporam jo rozk艂ad艂, za tym a啪 jo sl臎dujuce en拧lulu脽 kusnu艂: M贸jo zam贸啪enje ma k wu啪ytkoju ce艂ego luda by艣, a aby w贸t Boga, Toma, zmilnos膰i namaka艂 k w贸da艣u m贸jich gr臎chow. 2 Na wjelikem sw臎藕enju Kn臎za, ako su 藕i艣i Israela sw贸je dary w贸zjawili a teke Joachim sw贸ju, jo se rubenje wop臎ra艂, wusoki g贸艅twa艜, jomu a jo groni艂, a啪 njejo 艣i to dow贸li艂o, tw贸je dary p艣edstaji艣, dokula啪 njejsy w Israelu nic wop贸znani艂. 3 To jo by艂 Joachim wjelgin znjem臎rnjony a jo 拧e艂 dalej, aby w registrach dwanas膰o rodow gl臎da艂, l臎c jo jadnu膷ki, ken啪 njejo nic znank. 4 ako pak jo se wobg贸ni艂, jo w贸n namaka艂, a啪 su w拧ykne sp拧awne w Israelu semje wubu藕ili. 5 a w贸n jo se dopomina艂 na patriarcha Abrahama: Kak jo Bog jomu na k贸艅cu sw贸jogo 啪ywjenja sw贸jogo syna Isaak p贸s膰i艂; W贸 com啪 jo by艂 wjelgin wobtu啪ny a njejo k艣臎艂 se w贸t sw贸jeje 啪e艅skeje wi藕e艣. 6 W贸n pak jo se do pus膰iny wro艣i艂, jo tam deri艂 sw贸j stan a jo p艣isamem styr藕as膰a dnjow a styr藕as膰a nocow pow臎da艂 a jo k sebje pow臎da艂: 7 ja njok do艂oj stupa艣, aby j臎d艂 abo pi艂, dani啪 Kn臎z, m贸j Bog, na mnjo do艂oj gl臎da艣 bu藕o, ale m贸dlitwa bu藕o m贸ja j臎za a m贸j pit艣it艣. KAPITEL 2 1 W mjazycasu jo jogo 啪e艅ska Anna na dw贸jny part tu啪na by艂a a zamu艣i艂a a jo groni艂a: "Budu se w贸 m贸jo wudowy ako teke w贸 m贸ju njep艂odnos膰 啪a艂owa艣." 2 A jo se bli啪y艂 wjeliki sw臎藕e艅 Kn臎za, a Judith, jeje s艂u啪abna, 藕a拧o: Kak d艂ujko co拧 sw贸ju du拧u hy拧膰i tak katowa艣? Sw臎藕e艅 Kn臎za jo n臎nto p艣i拧艂o, dokula啪 njejo nikomu zakazane, 啪a艂owa艣. Wzej to艣 tu kapucu, k贸tara啪 jo se w贸t n臎kogo da艂a, ken啪 take w臎cy cyni, p艣eto se njemjelcyjo, a啪 som ja, ken啪 som ten, ale w贸na se derje g贸藕i k w贸sobje tw贸jogo w臎t拧ego charaktera. 4 Anna pak jo w贸tegroni艂a: 殴i p拧ec w贸te mnjo, njejsom na to p艣iwucona; Mimo togo jo m臎 Kn臎z wjelgin pokornje. 5 ja se b贸jm, n臎kaki z艂y c艂owjek jo 艣i to da艂, a ty sy p艣i拧e艂, aby se z m贸jim gr臎chom zakusy艂. 6 Da jo Judit w贸tegroni艂, jeje magd: Co dejm 艣i z艂e 啪ycy艣, ga啪 na mnjo njes艂ucha拧? 7 njam贸gu 艣i w臎t拧ego zakl臎艣a 啪ycy艣, ako ma拧, p艣eto Bog jo tw贸j klin zamknu艂, a啪 njeby ma艣 w Israelu by艂a. 8 da jo by艂a Anna wjelgin znjem臎rnjona, a za tym a啪 jo sw贸ju swaj藕bnu suknju woblak艂a, jo se w贸na p艣e艣iwo t艣om w贸tpo艂dnja w sw贸jej zagro藕e p艣ech贸j藕owa艂a. 9 a w贸na jo wi藕e艂a lawrje艅skego boma, jo se sednu艂a p贸d nim a jo se m贸dli艂a k Kn臎zoju a 藕a拧o: 10 O Bog m贸jich w贸艣cow, 啪ognujo m臎 a gl臎daj na m贸ju m贸dlitwu, kak sy klin Saras 啪ognowa艂 a jej syna Isaaka dari艂.
KAPITEL 3 1 a ako jo k njebju gl臎da艂a, jo wi藕e艂a w Lorbeerowem wroblowem gn臎zd藕e, 2 a w jeje nut艣ikownem 啪a艂ujucy, jo w贸na pow臎da艂a: 殴o som ja, ken啪 som se wop贸zna艂? A k贸tary klin jo se m臎 naro藕i艂, a啪 se stakim zakl臎tujom p艣ed 藕i艣imi Israela, a to som se m臎 wobgro藕i艂 a zasunjone w templu m贸jogo Boga: 殴o som ja, z cym啪 m贸gu se p艣irownowa艣? 3 Njejsom p艣irownujobny ze zw臎rjetami zemje, p艣eto teke zw臎rjeta zemje su p艂odne p艣ed tobu, o kn臎z! 殴o som, z cym m贸gu se p艣irownowa艣? 4 Ja njejsom p艣irownujobny ze zw臎rjecymi zw臎rjetami, p艣eto teke zw臎rjece zw臎rjeta su p艂odne p艣ed tobu, o kn臎z! 殴o som, z cym som p艣irownujobny? 5 njam贸gu se z tymi w贸dami p艣irowna艣, p艣eto teke w贸da su p艂odne p艣ed tobu, ow kn臎z! 殴o som, z cym m贸gu se p艣irownowa艣? 6 Ja njejsom p艣irownujobny ze 啪wa艂ami m贸rja; P艣eto te, l臎c su m臎rne abo p贸gibne, z rybami, k贸tare啪 su w nich, chwale 艣i, o kn臎z! 殴o som, z cym m贸gu se p艣irownowa艣? 7 Njejsom p艣irownujobny ze zemju, p艣eto zemja wunjaso sw贸je p艂ody a chwali 艣i, o kn臎z! KAPITEL 4 1 Data jo jan藕el kn臎za p贸dla njeje stupi艂 a 藕a拧o: Anna, Anna, Kn臎z jo tw贸ju m贸dlitwu wus艂y拧y艂; Musy拧 samodruga by艣 a p贸ro藕i艣, a w贸 tw贸jich p贸tomnikach bu藕o se p贸 ce艂em sw臎艣e pow臎da艣. 2 a Anna jo w贸tegroni艂a: Tak w臎rny kn臎z, m贸j Bog, 啪ywy, w拧ykno, co啪 wusegujom, l臎ckuli jo to muskecy abo 啪e艅ski, to cu Kn臎zoju, sw贸jomu Bogu, wusw臎艣enju, a bu藕o jomu s艂u啪y艣 w sw臎tych w臎cach ce艂e 啪ywjenje. 3 a lej, stej se zjawi艂ej dwa jan藕ela a stej k njej pow臎da艂ej: Lej, Joachim, tw贸j c艂owjek, p艣i藕o ze sw贸jimi pastyrjami. 4 p艣eto teke jan藕el Kn臎za jo k njomu do艂oj p贸stupi艂 a jo groni艂: Bog, Kn臎z, jo tw贸ju m贸dlitwu wus艂y拧a艂, chwata艂 a 藕i dalej, p艣eto lej, Anna, tw贸ja 啪e艅ska bu藕o samodruga. 5 a Joachim jo 拧e艂 do艂oj a jo zawo艂a艂 sw贸jich pastyrjow a 藕a拧o: P艣injas艣o m臎 藕ase艣 jagnjetkow b藕ez flakow a maklow, ga budu za Kn臎za, m贸jogo Boga, by艣. 6 A wunjaso m臎 dwanas膰o 艣eletkow b藕ez makle, a dwanas膰o 艣eletkow bu藕o za mjer拧nikow a nejstar拧ych. 7 P艣injaso m臎 teke sto na艂o啪k, tak budu sto bantow za ce艂y lud. 8 a Joachim jo 拧e艂 z pastyrjami do艂oj, a Anna jo stoja艂a p艣ed wrotami a jo gl臎da艂a Joachima z pastyrjami p艣i艣. 9 a w贸na jo p艣ignawa艂a, jo jomu woko艂o 拧yje padnu艂a a 藕a拧o: N臎nt w臎m, a啪 jo m臎 Kn臎z wjelgin 啪ognowa艂. 10 p艣eto lej, ja, ja, k贸taru啪 som wudowa by艂a, njejsom w臎cej wudowa, a ja, k贸tarej啪 som by艂 njep艂odny, budu samodruga. KAPITEL 5 1 a Joachim jo w贸sta艂 pr臎dny 藕e艅 w sw贸jom domje, ale na druge zajt拧o jo p艣injas艂 sw贸je wopory a 藕a拧o: 2 Ga啪 jo kn臎z m臎 gnadny, tak ma plata, k贸tara啪 jo na cole mjer拧nika, to poka啪o. 3 a w贸n jo wi藕e艂 tala艜, k贸tary啪 jo mjer拧nik nosy艂, a jo jen wi藕e艂, a lej, gr臎ch njejo w njom by艂.