Jan ROZDZIAŁ 1 1 Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. 2 Tak było na początku u Boga. 3 Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. 4 W Nim było życie, a życie było światłością ludzi. 5 A światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. 6 Był człowiek posłany przez Boga, któremu było na imię Jan. 7 Ten zaś przyszedł na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, aby wszyscy ludzie uwierzyli przez niego. 8 Nie był on światłością, lecz został posłany, aby dać świadectwo o światłości. 9 A była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. 10 Był na świecie, a świat stał się przez Niego, lecz świat Go nie poznał. 11 Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. 12 A wszystkim tym, którzy Go przyjęli, dał moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego. 13 Którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli męża, lecz z Boga. 14 A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy chwałę Jego, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. 15 Jan dał o Nim świadectwo i zawołał: To był Ten, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie, bo był wcześniej ode mnie. 16 A z Jego pełni wszyscyśmy otrzymali, łaskę po łasce. 17 Bo Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska zaś i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. 18 Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Syn, który jest na łonie Ojca, On o Nim opowiedział. 19 A oto świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali z Jerozolimy kapłanów i lewitów, aby go zapytali: Kim ty jesteś? 20 A on wyznał, a nie zaprzeczył, bo wyznał: Ja nie jestem Mesjaszem. 21 I zapytali go: Cóż więc? Czy ty jesteś Eliaszem? A on rzekł: Nie jestem. Czy ty jesteś tym prorokiem? A on odpowiedział: Nie. 22 I rzekli mu: Kimże ty jesteś? Abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas posłali. Cóż mówisz o sobie? 23 On rzekł: Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz. 24 A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. 25 I pytali go, mówiąc mu: Dlaczego więc chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem? 26 Jan im odpowiedział: Ja chrzczę wodą, lecz jest wśród was Ten, którego wy nie znacie, 27 To jest Ten, który po mnie idzie, a który jest przede mną, któremu ja nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u Jego sandała. 28 Działo się to w Betabarze, za Jordanem, gdzie Jan udzielał chrztu. 29 Nazajutrz Jan ujrzał Jezusa nadchodzącego ku niemu i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.
30 To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył, bo był wcześniej ode mnie. 31 Ja Go nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi. 32 Jan zaś dał świadectwo, mówiąc: Widziałem Ducha zstępującego z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. 33 Ja Go nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Na którego ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, Ten jest Tym, który chrzci Duchem Świętym. 34 I widziałem, i daję świadectwo, że Ten jest Synem Bożym. 35 Następnego dnia znowu stali Jan i dwaj jego uczniowie; 36 A widząc przechodzącego Jezusa, rzekł: Oto Baranek Boży! 37 A dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. 38 Wtedy Jezus obrócił się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł im: Czego szukacie? Oni mu powiedzieli: Rabbi, (co się tłumaczy: Nauczycielu), gdzie mieszkasz? 39 I rzekł im: Chodźcie, a zobaczcie. Przyszli i zobaczyli, gdzie mieszka, i zostali u niego tego dnia; było bowiem około godziny dziesiątej. 40 Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. 41 Wtedy spotkał najpierw swego brata Szymona i rzekł mu: Znaleźliśmy Mesjasza, to znaczy Chrystusa. 42 I przyprowadził go do Jezusa. A gdy Jezus go ujrzał, rzekł: Ty jesteś Szymon, syn Jony; ty będziesz nazwany Kefas, co się tłumaczy: Kamień. 43 Następnego dnia Jezus postanowił udać się do Galilei i spotkał Filipa, i powiedział mu: Pójdź za Mną. 44 Filip zaś pochodził z Betsaidy, miasta Andrzeja i Piotra. 45 Filip spotkał Natanaela i powiedział mu: Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu. 46 I rzekł mu Natanael: Czyż może być co dobrego z Nazaretu? Rzekł mu Filip: Chodź i zobacz. 47 Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i rzekł o nim: Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu. 48 Rzekł mu Natanael: Skąd mnie znasz? Jezus odpowiedział i rzekł mu: Zanim cię Filip zawołał, gdy byłeś pod drzewem figowym, widziałem cię. 49 Natanael odpowiedział Mu: Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela. 50 Jezus mu odpowiedział: Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod drzewem figowym? Zobaczysz jeszcze większe rzeczy niż te. 51 I rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Odtąd ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego. ROZDZIAŁ 2 1 A trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. 2 I wezwano na wesele zarówno Jezusa, jak i Jego uczniów. 3 A gdy zabrakło wina, Matka Jezusa rzekła do Niego: Nie mają już wina. 4 Jezus jej rzekł: Cóż mnie i tobie, niewiasto? Jeszcze nie nadeszła moja godzina.