Galaci ROZDZIAŁ 1 1 Paweł, apostoł (nie od ludzi ani nie przez człowieka, lecz przez Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który Go wskrzesił z martwych); 2 A wszyscy bracia, którzy są ze mną, do Kościołów Galacji: 3 Łaska wam i pokój od Boga Ojca i od Pana naszego Jezusa Chrystusa, 4 Który wydał samego siebie za nasze grzechy, aby nas wyrwać z obecnego złego świata, według woli Boga i Ojca naszego, 5 Jemu chwała na wieki wieków. Amen. 6 Dziwię się, że tak szybko dajecie się odwieść od Tego, który was powołał łaską Chrystusową do innej ewangelii, 7 Choć innego nie ma; są tylko pewni ludzie, którzy was niepokoją i chcą przekręcić ewangelię Chrystusową. 8 Ale gdybyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam ewangelię odmienną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty! 9 Jak powiedzieliśmy przedtem, tak i teraz znowu mówię: Jeśli wam ktoś głosi ewangelię inną od tej, którą otrzymaliście, niech będzie przeklęty. 10 Czyż więc chcę zjednać sobie ludzi, czy Boga? Czy też staram się przypodobać ludziom? Bo gdybym nadal ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa. 11 A oświadczam wam, bracia, że Ewangelia, którą głosiłem, nie jest wymysłem ludzkim. 12 Bo nie otrzymałem jej od człowieka, ani mnie jej nie nauczono, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus. 13 Słyszeliście bowiem o moim postępowaniu niegdyś w religii żydowskiej, że z nadmierną gorliwością prześladowałem Kościół Boży i niszczyłem go. 14 I byłem zwolennikiem religii żydowskiej bardziej niż wielu moich rówieśników w moim narodzie, gdyż byłem nadzwyczaj gorliwy w zachowywaniu tradycji moich ojców. 15 Ale gdy spodobało się Bogu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, 16 Aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom, i natychmiast, nie radząc się ciała i krwi, 17 Nie udałem się też do Jerozolimy, do tych, którzy przede mną stali się apostołami, ale udałem się do Arabii, a potem znowu wróciłem do Damaszku. 18 Potem, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy, aby zobaczyć Piotra, i zatrzymałem się u niego tylko piętnaście dni. 19 A innych spośród apostołów nie widziałem, oprócz Jakuba, brata Pańskiego. 20 A w tym, co wam piszę, bądźcie pewni, że nie kłamię. 21 Potem przybyłem do krain Syrii i Cylicji. 22 A był nieznany osobiście kościołom Judei, które były w Chrystusie. 23 A słyszeli tylko, że ten, który niegdyś nas prześladował, teraz głosi wiarę, którą ongiś wykorzenił. 24 I wielbili Boga z mojego powodu.
ROZDZIAŁ 2 1 Potem po czternastu latach udałem się ponownie do Jerozolimy z Barnabą i zabrałem z sobą także Tytusa. 2 I udałem się tam dzięki objawieniu i przekazałem im ewangelię, którą głoszę wśród pogan, prywatnie zaś tym, którzy mieli dobrą opinię, aby przypadkiem nie biegłem lub nie biegłem na próżno. 3 Ale nawet Tytusa, który był ze mną, mimo że był Grekiem, nie zmuszono do obrzezania, 4 A to z powodu fałszywych braci, którzy potajemnie weszli, aby wyszpiegować naszą wolność, którą mamy w Chrystusie Jezusie, aby nas podbić w niewolę, 5 Im to poddaliśmy się i nie poddaliśmy się ani na chwilę, aby prawda ewangelii trwała wśród was. 6 A co do tych, którzy wydawali się być czymś, (kimkolwiek byli, nie ma dla mnie znaczenia: Bóg nie przyjmuje żadnej osoby ludzkiej), bo ci, którzy wydawali się być czymś w rozmowie, nic mi nie dodali: 7 Przeciwnie, gdy spostrzegli, że powierzona mi została ewangelia nieobrzezanych, jak Piotrowi ewangelia obrzezanych, 8 (Albowiem Ten, który skutecznie działał przez Piotra w apostolstwie obrzezanych, ten sam okazał się potężny i we mnie względem pogan). 9 A Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, gdy poznali daną mi łaskę, podali mnie i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, abyśmy poszli do pogan, oni zaś do obrzezania. 10 Chcieli tylko, abyśmy pamiętali o ubogich, co i ja zamierzałem uczynić. 11 Gdy zaś Piotr przybył do Antiochii, sprzeciwiłem mu się otwarcie, bo zasługiwał na naganę. 12 Zanim bowiem przybyli niektórzy od Jakuba, jadał z poganami. Gdy jednak przybyli, usunął się i odłączył, bojąc się tych, którzy byli obrzezani. 13 Podobnie i inni Żydzi postępowali z nim w ten sam sposób, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w ich obłudę. 14 Gdy zaś spostrzegłem, że nie postępują uczciwie, według prawdy ewangelii, powiedziałem Piotrowi wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, żyjesz według obyczajów pogańskich, a nie według Żydów, dlaczego zmuszasz pogan, by postępowali według obyczajów żydowskich? 15 My, którzy z natury jesteśmy Żydami, a nie grzesznikami z pogan, 16 Wiedząc, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu, lecz jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa, i my uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków zakonu. Albowiem z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek. 17 A jeśli, szukając usprawiedliwienia w Chrystusie, sami też jesteśmy grzesznikami, czyż Chrystus jest sługą grzechu? Nie daj Boże. 18 Bo jeśli znowu odbuduję to, co zburzyłem, uczynię siebie przestępcą. 19 Ja bowiem przez prawo umarłem dla prawa, abym żył dla Boga. 20 Jestem ukrzyżowany z Chrystusem; żyję więc już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus. A obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie.