Книгата на тајните на Енох ВОВЕД Овој нов фрагмент од раната литература излезе на виделина преку одредени ракописи кои неодамна беа пронајдени во Русија и Србија и, доколку е познато, е зачуван само на словенски јазик. Малку се знае за неговото потекло, освен дека во сегашна форма е напишано некаде околу почетокот на христијанската ера. Неговиот последен уредник бил Грк, а местото на неговото пишување е Египет. Неговата вредност лежи во несомненото влијание што го извршил врз писателите на Новиот завет. Некои од темните пасуси од вториот се речиси необјасниви без негова помош. Иако самото сознание дека таква книга некогаш постоела било изгубено веројатно 1200 години, сепак таа била многу користена и од христијаните и од еретиците во раните векови и претставува највреден документ во секое проучување на формите на раното христијанство. Пишувањето му се допаѓа на читателот кој возбудено сака да им даде крилја на своите мисли и да одлета во мистични сфери. Еве една чудна драматизација на вечноста - со погледи на Создавањето, Антропологијата и Етиката. Како што светот бил создаден за шест дена, така и неговата историја би се исполнила за 6.000 години (или 6.000.000 години), а потоа би следеле 1.000 години одмор (веројатно кога ќе се постигне рамнотежата на спротивставените морални сили и човечкиот живот ќе ја достигне идеалната состојба). На неговиот крај би започнал 8-миот Вечен ден, кога времето повеќе не би требало да постои. ПОГЛАВЈЕ 1 1 Имаше еден мудар човек, голем мајстор, и Господ зачна љубов кон него и го прими, за да ги види највисоките живеалишта и да биде очевидец на мудрото и големото и незамисливото и непроменливото царство на Семоќниот Бог, на многу чудесното и славно и светло и многуочно место на Господовите слуги, и на недостапниот престол Господов, и на степените и манифестациите на бестелесните
војски, и на неискажливото служење на мноштвото елементи, и на разните јавувања и неискажливото пеење на војската Херувими, и на безграничната светлина. 2 Во тоа време, рече тој, кога се наполни мојата 165-та година, ми се роди синот Матусал. 3 Потоа поживеав двесте години и наполнив триста шеесет и пет години. 4 На првиот ден од првиот месец бев сам во мојата куќа, се одмарав на каучот и спиев. 5 И кога спиев, голема мака ми се крена во срцето, и плачев со очите во сон, и не можев да разберам што е оваа мака, ниту што ќе ми се случи. 6 И ми се јавија двајца мажи, толку големи колку што никогаш не сум видел на земјата; лицата им светеа како сонце, очите им беа како пламтечка светлина, а од усните им излегуваше оган со облека и пеење од разни видови, во боја на виолетова боја, крилјата им беа посветли од злато, рацете им беа побели од снег. 7 Стоеја на врвот од мојата кауч и почнаа да ме викаат по име. 8 И станав од сонот и јасно ги видов двајцата мажи како стојат пред мене. 9 И ги поздравив и ме обзеде страв, и изгледот на моето лице се промени од ужас, а тие луѓе ми рекоа: 10 „Биди храбар, Енох, не плаши се; вечниот Бог нè испрати кај тебе, и ете, денес ќе се вознесеш со нас на небото, и ќе им кажеш на твоите синови и на целото твое домаќинство сè што ќе прават без тебе на земјата, во твојот дом, и никој нека не те бара додека Господ не те врати кај нив.“ 11 И побрзав да ги послушам, излегов од мојата куќа и отидов до вратите, како што ми беше наредено, и ги повикав моите синови Матусал, Регим и Гајдад и им ги соопштив сите чуда што ми ги раскажаа тие луѓе. ПОГЛАВЈЕ 2 1 Слушајте ме, деца мои, не знам каде одам, ниту што ќе ме снајде; затоа сега, деца мои, ви велам: не свртувајте се од Бога пред лицето на суетните, Кој не ги создаде небото и земјата, зашто тие ќе пропаднат и оние што им се поклонуваат, и нека Господ ги увери вашите срца во стравот од Него. А сега, деца мои, никој да не помисли дека ме бара, додека Господ не ме врати кај вас.