Esekíel 1. KAFLI 1 Á þrítugasta árinu, í fjórða mánuði, á fimmta degi mánaðarins, er ég var meðal hinna herleiddu við Kebarfljót, opnuðust himnarnir og ég sá sýnir frá Guði. 2 Á fimmta degi mánaðarins, sem var fimmta árið eftir að Jójakín konungur var tekinn í útlegð, 3 Orð Drottins kom skýrt til Esekíels prests Búsísonar í landi Kaldea við Kebarfljót, og hönd Drottins var þar yfir honum. 4 Og ég leit, og sjá, hvirfilvindur kom úr norðri, stórt ský og eldur huldi sig um sig, og birta var í kringum það, og úr miðju þess skein eins og ravnsgrænn litur, úr miðjum eldinum. 5 Og úr miðju þess komu fjórar lifandi verur í mynd. Og þetta var útlit þeirra: Þær höfðu mannsmynd. 6 Og hver þeirra hafði fjögur andlit og hver þeirra hafði fjóra vængi. 7 Fætur þeirra voru beinir og iljar þeirra eins og iljar kálfsfótar og þeir glitruðu eins og gljáandi eir. 8 Og þeir höfðu mannshendur undir vængjum sér á fjórum hliðum sér, og þeir fjórir höfðu andlit sín og vængi sína. 9 Vængir þeirra voru tengdir hver við annan; þeir sneru sér ekki við þegar þeir gengu, þeir gengu hver beint áfram. 10 Og andlit þeirra voru í laginu: Þeir fjögur höfðu mannsandlit hægra megin og ljónsandlit, vinstra megin uxasandlit og arnarandlit. 11 Þannig voru andlit þeirra, og vængirnir voru útbreiddir upp á við; tveir vængir hvers vængja voru tengdir hver við annan, og tveir huldu líkama þeirra. 12 Og þeir gengu hver og einn beint áfram; hvert sem andinn ætlaði að fara, þar gengu þeir, og sneru sér ekki við þegar þeir gengu. 13 Verurnar voru ásýndum eins og glóandi glóðir og eins og lampar. Þær gengu upp og niður á milli veranna, og eldurinn var bjartur og úr eldinum gengu eldingar. 14 Og verurnar hlupu og sneru aftur eins og elding. 15 Og er ég leit á verurnar, sjá, eitt hjól stóð á jörðinni hjá verunum, fjórum megin við hliðina á þeim. 16 Hjólin voru að útliti og smíði eins og beryll, og öll fjögur voru eins og hjól væru innan í öðru hjóli. 17 Þegar þær gengu, gengu þær á fjóra vegu, og þær sneru sér ekki við þegar þær gengu. 18 Hringirnir þeirra voru svo háir að þeir voru ógnvekjandi og hringirnir voru fullir af augum í kringum þá fjóra. 19 Og þegar verurnar gengu, gengu hjólin við hlið þeirra, og þegar verurnar hófust upp frá jörðinni, hófust hjólin upp. 20 Hvert sem andinn ætlaði að fara, þangað fóru þeir, og þangað ætlaði andi þeirra að fara, og hjólin hófust upp gegnt þeim, því að andi veranna var í hjólunum. 21 Þegar þær gengu, þá gengu þær, og þegar þær stóðu kyrr, þá stóðu þær kyrr, og þegar þær lyftust upp frá jörðinni, þá lyftust hjólin upp á móti þeim, því að andi veranna var í hjólunum. 22 Og himinfestingin var á höfðum lifandi veranna, eins og á litinn eins og hræðilegur kristall, teygður út yfir höfðum þeirra.
23 Og undir festingunni voru vængirnir þeirra útréttir, hvor að öðrum. Hver þeirra hafði tvo sem huldu líkama sinn hvoru megin. 24 Og þegar þeir gengu, heyrði ég vængjaþyt þeirra, eins og gný mikilla vatna, eins og rödd hins Almáttka, raust máls, eins og gný hersveita. Þegar þeir kyrrðust, létu þeir niður vængi sína. 25 Og rödd heyrðist frá festingunni, sem var yfir höfðum þeirra, er þeir stóðu kyrr og höfðu látið niður vængina. 26 Og uppi yfir festingunni, sem var yfir höfðum þeirra, var eitthvað í lögun hásætis, sem sýndist safírsteinn, og ofan á hásætinu, sem sýndist maður, var eitthvað, sem uppi á því, og á því. 27 Og ég sá innan í því sem var litað eins og raf, eins og eldur, allt í kring, frá því sem lendar hans sýndust og upp eftir, og frá því sem lendar hans sýndust og niður eftir, eins og eldur væri að sjá, og það var ljómi alls staðar í kring. 28 Eins og boginn sást í skýinu á regndegi, svo var ljóminn umhverfis ásýnd. Þetta var ásýnd dýrðar Drottins. Og er ég sá það, féll ég fram á ásjónu mína og heyrði rödd eins manns, sem talaði. 2. KAFLI 1 Og hann sagði við mig: „Mannsson, stattu á fætur, og ég mun tala við þig.“ 2 Og andinn kom inn í mig, er hann talaði við mig, og hann reisti mig á fætur, svo að ég heyrði hann tala við mig. 3 Og hann sagði við mig: „Mannsson, ég sendi þig til Ísraelsmanna, til uppreisnargjarnrar þjóðar, sem hefur uppreisst gegn mér. Þeir og feður þeirra hafa rofið óhlýðni gegn mér allt til þessa dags.“ 4 Því að þeir eru ósvífinn börn og þrjósk hjarta. Ég sendi þig til þeirra, og þú skalt segja við þá: Svo segir Drottinn Guð. 5 Og hvort sem þeir hlýða því eða láta það ógerlegt, því að þeir eru þverúðug kynslóð, þá munu þeir vita, að spámaður hefur verið á meðal þeirra. 6 Og þú, mannsson, óttast þá ekki né orð þeirra, þótt þyrnar og þistlar séu hjá þér og þú búir meðal sporðdreka. Óttast þú ekki orð þeirra né skelfist þú augnaráð þeirra, þótt þeir séu þverúðug kynslóð. 7 Og þú skalt tala orð mín til þeirra, hvort sem þeir hlýða þeim eða ekki, því að þeir eru mjög þrjóskir. 8 En þú, mannsson, hlýð á það sem ég segi við þig: Vertu ekki uppreisnargjarn eins og þessi uppreisnargjarna kynslóð. Opna munn þinn og et það sem ég gef þér. 9 Og er ég leit við, sjá, hönd var rétt út til mín, og í henni var bókarrúlla. 10 Og hann breiddi það út fyrir framan mig, og það var skrifað innan og utan, og í því voru rituð harmljóð, sorg og kvöl. 3. KAFLI 1 Og hann sagði við mig: „Mannsson, et það sem þú finnur, et þessa bókrollu og far og tala til Ísraelsmanna.“ 2 Þá opnaði ég munninn og hann lét mig eta rúlluna. 3 Og hann sagði við mig: „Mannsson, lát kvið þinn eta og fylla innyfli þín með þessari bókrollu, sem ég gef þér.“ Þá át ég hana, og hún var í munni mér sæt eins og hunang. 4 Og hann sagði við mig: „Mannsson, far þú til Ísraelsmanna og tala til þeirra með mínum orðum.“