Ιερεμίας ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 1 Τα λόγια του Ιερεμία, του γιου του Χελκία, από τους ιερείς που ήσαν στην Αναθώθ, στη γη Βενιαμίν: 2 προς τον οποίον έγινε λόγος Κυρίου εν ταις ημέραις Ιωσίας, υιού του Αμών, βασιλέως του Ιούδα, εν τω δέκατω τρίτοις έτει της βασιλείας αυτού. 3 Και έγινε στις ημέρες του Ιωακείμ, γιου του Ιωσία, βασιλιά του Ιούδα, μέχρι το τέλος του ενδεκάτου έτους του Σεδεκία, γιου του Ιωσία, βασιλιά του Ιούδα, μέχρι την αιχμαλωσία της Ιερουσαλήμ, τον πέμπτο μήνα. 4 Τότε έγινε λόγος Κυρίου σε μένα, λέγοντας: 5 Πριν σε πλάσω στην κοιλιά, σε γνώριζα· και πριν βγεις από τη μήτρα, σε αγίασα, και σε κατέστησα προφήτη στα έθνη. 6 Τότε είπα: Ω, Κύριε Θεέ! Δες, δεν μπορώ να μιλήσω· επειδή, είμαι παιδί. 7 Ο Κύριος όμως μου είπε: Μη λες: Είμαι παιδί· γιατί θα πας σε όλους όσους σε στείλω· και όλα όσα σε προστάζω θα τα λαλήσεις. 8 Μη φοβάσαι από τα πρόσωπά τους· επειδή, εγώ είμαι μαζί σου για να σε ελευθερώσω, λέει ο Κύριος. 9 Τότε ο Κύριος άπλωσε το χέρι του και άγγιξε το στόμα μου· και ο Κύριος μου είπε: «Ιδού, έβαλα τα λόγια μου στο στόμα σου». 10 Δες, σήμερα σε κατέστησα επάνω στα έθνη και επάνω στα βασίλεια, για να ξεριζώνεις και να γκρεμίζεις και να καταστρέφεις και να καταστρέφεις, να χτίζεις και να φυτεύεις. 11 Και έγινε λόγος Κυρίου σε μένα, λέγοντας: Ιερεμία, τι βλέπεις; Και είπα: Βλέπω μια ράβδο αμυγδαλιάς. 12 Τότε ο Κύριος μου είπε: Καλά είδες· επειδή, θα επισπεύσω τον λόγο μου να τον εκτελέσω. 13 Και έγινε λόγος Κυρίου σε μένα για δεύτερη φορά, λέγοντας: Τι βλέπεις; Και είπα: Βλέπω μια χύτρα που βράζει, και η όψη της είναι προς τον βορρά. 14 Τότε ο Κύριος μου είπε: Από βορρά θα ξεσπάσει κακό επάνω σε όλους τους κατοίκους της γης. 15 Διότι, ιδού, εγώ θέλω καλέσει πάσας τας φυλάς των βασιλείων του βορρά, λέγει Κύριος· και θέλουσιν ελθεί, και θέλουσι στήσει έκαστος τον θρόνον αυτού εν τη εισόδω των πυλών της Ιερουσαλήμ, και εναντίον πάντων των τειχών αυτής κύκλω, και εναντίον πάσας των πόλεων του Ιούδα. 16 Και θα εκφωνήσω τις κρίσεις μου εναντίον τους για όλη την ανομία τους, που με εγκατέλειψαν, και θυμίασαν σε άλλους θεούς, και προσκύνησαν τα έργα των χεριών τους. 17 Εσύ, λοιπόν, ζώσε την οσφύ σου, και σήκω, και πες τους όλα όσα σε προστάζω· μη φοβάσαι από τα πρόσωπά τους, για να μην σε κατατροπώσω μπροστά τους. 18 Διότι, ιδού, σε έκανα σήμερα οχυρωμένη πόλη, και σιδερένιο στύλο, και χάλκινα τείχη ενάντια σε ολόκληρη τη γη, ενάντια στους βασιλιάδες του Ιούδα, ενάντια στους άρχοντές του, ενάντια στους ιερείς του, και ενάντια στον λαό της γης. 19 Και θα πολεμήσουν εναντίον σου· αλλά δεν θα σε υπερισχύσουν· επειδή, εγώ είμαι μαζί σου, λέει ο Κύριος, για να σε ελευθερώσω.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 1 Και έγινε λόγος Κυρίου σε μένα, λέγοντας: 2 Πήγαινε και φώναξε στα αυτιά της Ιερουσαλήμ, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος: Σε θυμάμαι, την καλοσύνη της νεότητάς σου, την αγάπη των αρραβώνων σου, όταν με καταδίωκες στην έρημο, σε γη που δεν είχε σπαρθεί. 3 Ο Ισραήλ ήταν αγιασμός στον Κύριο, και οι απαρχές των γεννημάτων του· όλοι όσοι τον καταβροχθίζουν θα σκανδαλιστούν· κακό θα έρθει επάνω τους, λέει ο Κύριος. 4 Ακούσατε τον λόγο του Κυρίου, οίκος Ιακώβ, και όλες οι οικογένειες του οίκου Ισραήλ· 5 Ουτω λεγει Κυριος· Ποιαν ανομιαν ευρησαν εν εμοι οι πατεραι σας, ωστε απεμακρυνθησαν απο εμου και περιεπαθαν οπισθεν της ματαιοδοξιας και εγιναν ματαιοδοξοι; 6 Ούτε είπαν: Πού είναι ο Κύριος, που μας ανέβασε από τη γη τής Αιγύπτου, που μας οδήγησε μέσα από την έρημο, μέσα από γη ερήμων και λάκκων, μέσα από γη ξηρασίας και σκιάς θανάτου, μέσα από γη από την οποία κανένας άνθρωπος δεν πέρασε, και όπου κανένας άνθρωπος δεν κατοίκησε; 7 Και σας έφερα σε μια γη πλούσια, για να φάτε τους καρπούς της και τα αγαθά της· αλλά, όταν μπήκατε, μολύνατε τη γη μου, και κάνατε την κληρονομιά μου βδέλυγμα. 8 Οι ιερείς δεν είπαν: Πού είναι ο Κύριος; Και αυτοί που γράφουν τον νόμο δεν με γνώρισαν· και οι ποιμένες αμάρτησαν εναντίον μου, και οι προφήτες προφήτευσαν στον Βάαλ, και περπάτησαν πίσω από πράγματα που δεν ωφελούν. 9 Γι' αυτό, εγώ θα σας παρακαλέσω ακόμα, λέει ο Κύριος, και θα παρακαλέσω τα παιδιά των παιδιών σας. 10 Διότι διαβείτε τα νησιά Χιτίμ και δείτε· και στείλτε στην Κηδάρ, και εξετάστε προσεκτικά, και δείτε αν υπάρχει κάτι τέτοιο. 11 Μήπως κάποιο έθνος άλλαξε τους θεούς του, που όμως δεν είναι θεοί; Ο λαός μου όμως άλλαξε τη δόξα του με κάτι που δεν ωφελεί. 12 Θαυμάστε, ουρανοί, γι' αυτό, και τρομοκρατηθείτε φρικτά, καταστραφείτε σε μεγάλο βαθμό, λέει ο Κύριος. 13 Διότι δύο κακά έπραξε ο λαός μου· εγκατέλειψαν εμένα, την πηγή των ζωντανών νερών, και έσκαψαν για τον εαυτό τους λάκκους, λάκκους σπασμένους, που δεν μπορούν να χωρέσουν νερό. 14 Είναι δούλος ο Ισραήλ; Μήπως είναι δούλος που γεννιέται στην πατρίδα του; Γιατί είναι κακομαθημένος; 15 Τα νεαρά λιοντάρια βρυχήθηκαν εναντίον του, και ούρλιαξαν, και έκαναν τη γη του έρημη· οι πόλεις του κάηκαν χωρίς κατοίκους. 16 Και οι γιοι της Νοφ και της Ταχαπανής συνέτριψαν το στέμμα της κεφαλής σου. 17 Δεν το προκάλεσες εσύ αυτό, επειδή εγκατέλειψες τον Κύριο τον Θεό σου, ενώ σε οδηγούσε στον δρόμο; 18 Και τώρα τι έχεις να κάνεις στον δρόμο της Αιγύπτου, για να πιεις τα νερά του Σιώρ; Ή τι έχεις να κάνεις στον δρόμο της Ασσυρίας, για να πιεις τα νερά του ποταμού; 19 Η ανομία σου θα σε διορθώσει, και οι αποστάσιές σου θα σε ελέγξουν· γνώρισε, λοιπόν, και δες ότι είναι κακό και πικρό το ότι εγκατέλειψες Κύριο τον Θεό σου, και ότι ο φόβος μου δεν είναι μέσα σου, λέει Κύριος ο Θεός των δυνάμεων.