Rietveld Schroder House

Born in 1889 to conservative, already elderly parents. My mother died when I was four years old. Two years later a second mother. She was the same age as my father. I soon didn’t like her. In retrospect, it was a bad relationship anyway. From age 12 to 14, I was suddenly alone at home. My sister, two years older, went to boarding school. From age 14 to 16, I went to boarding school myself. I was very lonely there. From age 16 to 18, getting a diploma. At 18 I went to England for the language. At 19, I met literary, younger and older people who were travelling, such as Jacques Perk, Willem Kloos, Lodewijk van Deyssel, Albert Verwey, P.C. Boutens and others. At 19, to Hanover for German and the Technische Hochschule [Technical University], art history. notes by Truus Schröder

In 1889 geboren uit behoudende, al oude ouders. Mijn moeder stierf toen ik vier was. Twee jaar later een tweede moeder. Ze was even oud als m’n vader. Ik hield al gauw niet van haar. Het was achteraf toch een slechte binding. Van mijn 12de tot mijn 14de was ik plotseling alleen thuis. Mijn twee jaar oudere zusje ging naar kostschool. Van mijn 14de tot mijn 16de ging ik zelf naar kostschool. Ik was zeer eenzaam daar. Van mijn 16de tot mijn 18de een diploma halen. Op mijn 18de naar Engeland voor de taal. Op mijn 19de ontmoetingen met literaire, jongere en oudere reizende mensen zoals Jacques Perk, Willem Kloos, Lodewijk van Deyssel, Albert Verwey, P.C. Boutens en anderen. Op mijn 19de naar Hannover voor Duits en de Technische Hochschule, kunstgeschiedenis.

aantekeningen van Truus Schröder

In Deventer, on the night of Friday to Saturday 23 August 1889, Geertruida Antonia Schräder was born. Truus. Her parents placed an announcement in the Catholic newspaper De Tijd: ‘J.G. Mensen, Wife of B.J. Schräder Jzn., has given birth to a girl. Deventer, 23 Aug. 1889.’

In Deventer, in de nacht van vrijdag op zaterdag 23 augustus 1889, wordt Geertruida Antonia Schräder geboren. Truus. Haar ouders plaatsen een aankondiging in het k atholieke dagblad De Tijd: “Bevallen van een Meisje, J.G. Mensen, Echtgenoote van B.J. Schräder Jzn. Deventer, 23 Aug. 1889.”

it has been very quiet here, since you left.

het is hier erg stil, na je vertrek

from Truus Schröder to her sister An, 1901.

Ansichtkaart van Truus Schröder aan haar zus An, 1901.

When her sister An went to the Pensionnat des Soeurs de Notre­Dame [boarding school of the convent of the Sisters of Our Lady] in Amers foort, Truus Schröder would write to her. On the front of the postcard is a photo of their parental home on Velperweg in Arnhem.

Als haar zus An naar het Pensionnat des Sœurs de Notre­Dame in Amersfoort gaat, ofwel de kostschool van de Congregatie van Zusters van Onze­Lieve­Vrouw, schrijft Truus Schröder haar. Op de voorkant van de ansichtkaart een foto van hun ouderlijk huis aan de Velperweg in Arnhem.

Because Schröder’s father did not consider university studies appropriate for girls, she trained as a pharmacist’s assistant. She qualified in 1907.

Omdat de vader van Schröder een universitaire studie niet gepast vindt voor meisjes, volgt ze een opleiding tot apothekersassistente. In 1907 behaalt ze haar diploma.

I had no other desire than to study architecture later on. My sister was going to study, but my father thought it was terribly wrong for a girl to study, so I wasn’t allowed to, either.

— Truus Schröder

Truus Schröder (links) en haar zus An, ca. 1905.

— Truus Schröder

Ik had geen wensen behalve dat ik later archi tec tuur wilde studeren. Mij n zuster ging studeren, maar mij n vader vond het vreselij k verkeerd als een meisje studeerde, dus bij mij ook, dat ging niet.

After obtaining her certificate as a ‘pharmacist’s assistant’, Truus Schröder left for London to learn English. She ended up with ‘very open­minded people, Catholic but wise’, who took her to museums and showed her London’s architecture. A few months later, she left for Hanover to brush up on her German. Schröder took art history courses at the Technische Hochschule but, by her own account, she mainly partied.

Na het behalen van haar ‘getuigschrift apothekerbediende’ vertrekt Truus Schröder naar Londen om de Engelse taal te leren. Ze komt terecht bij “heel ruimdenkende mensen, katholiek maar levenswijs”, die haar meenemen naar musea en Schröder de Londense architectuur laten zien. Een paar maanden later vertrekt ze naar Hannover om haar Duits bij te spijkeren. Daar volgt ze cur sussen kunstgeschiedenis aan de Technische Hochschule, maar ze is er naar eigen zeggen vooral feest aan het vieren.

My eyes were opened wide.

The streets and the stylish people with bowler hats and umbrellas. They took me everywhere. The Tate Gallery, Rossetti, Turner.

— Truus Schröder on her time in London

Mijn ogen gingen wijd open.

De straten en de stijlvolle mensen met bolhoeden en paraplu’s. Ze brachten mij overal heen. De Tate Gallery, Rossetti, Turner.

— Truus Schröder over haar tijd in Londen

Gerrit Rietveld, sketch, 1904–08.

Gerrit Rietveld, schets, 1904−1908.

Rietveld with his three eldest children: Bep, Egbert and Tutti in a homemade cart. The photo was taken at the Rhijnauwen estate in Utrecht, c. 1920. The identity of the boy at the back right is unknown.

Rietveld met zijn drie oudste kinderen: Bep, Egbert en Tutti in een eigengemaakte bolderkar. De foto is genomen in het Utrechtse landgoed Rhijnauwen, ca. 1920. Het is niet bekend wie de jongen rechtsachter is.

Gerrit Rietveld ontwerpt deze stoel voor de juwelierswinkel van Begeer, 1919.

THE LIVING ROOM

DE WOONKAMER

I wanted to live on the first floor because I am very keen on privacy. When I was a babysitter for a sculptor’s family, I was already imagining myself living in a large space. We first designed four rooms but then, at my request, left out the walls and replaced them with partitions, so that we now had a total living space which, with the partitions, could also provide the four spaces needed.

Truus Schröder

Ik wilde op de eerste etage wonen, omdat ik erg op privacy gesteld ben. Als babysit bij een beeldhouwersgezin had ik mij al een voor stelling gemaakt van het bewonen van een grote ruimte. We ontwierpen eerst vier k amertjes maar lieten toen, op mijn verzoek, de muren weg en vervingen die door schotten, zodat we nu een totale leefruimte hadden, die met de schotten ook de vier benodigde ruimtes kon verschaffen.

Truus Schröder

Living room with the film projector on the ‘stacking cabinet’, 1926. Films could be projected on a closed, white sliding wall. Top right is the air vent, the only round shape on the façade of the house.

Woonkamer met de filmprojector op de stapelkast, 1926. Op een dichtgeschoven schuifwand, wit van kleur, kan geprojecteerd worden. Rechtsboven het ventilatiegat, de enige ronde vorm in de gevel van het huis.

Gerrit

Under some of his slatted chairs, Rietveld pasted an excerpt from the poem ‘Der Ästhet’ [The Aesthete] by German poet Christian Morgenstern (1871–1914). Rietveld also used it in his article on his fascination with the piece of furniture in An Harrenstein’s magazine De Werkende Vrouw

Onder sommige van zijn lattenstoelen plakt Rietveld een fragment uit het gedicht ‘Der Ästhet’ (De estheet) van de Duitse dichter Christian Morgenstern (1871–1914). Rietveld gebruikt het ook in zijn artikel over zijn fascinatie voor het meubel in het tijdschrift van An Harrenstein De Werkende Vrouw.

When I sit, I sitting, tend to sit a seat with sense so fine that I can feel my sit­soul blend insensibly with seat’s design.

Als

ik zit wil ik niet zitten

zoals mijn zitvlees zou verlangen maar zoals mijn zitgeest zo hij zat een stoel zou vlechten.

Gerrit Rietveld, label, c. 1930.

Gerrit Rietveld, etiket, ca. 1930.

Geertruida Antonia Schräder – Interior designer

Geertruida Antonia Schräder – Binnenhuisarchitecte

Truus Schröder’s identity card, 1941.

Persoonsbewijs van Truus Schröder, 1941.

Gerrit Thomas Rietveld – Architect

Gerrit Thomas Rietveld – Architect

Gerrit Rietveld’s identity card, 1941.

Persoonsbewijs van Gerrit Rietveld, 1941.

We should neither be bothered by too much nor lack too little. Leave the excess out.

We moeten geen last hebben van te veel en geen gebrek aan te weinig. Het overtollige laat je eraf.