November 2025
Voorwoord
De laatste nieuwsbrief van 2025
De laatste nieuwsbrief van dit jaar ligt voor u klaar om te lezen. Zoals altijd mag ik de aftrap doen om u mee te nemen door het afgelopen jaar.
Het was een jaar vol beweging en ontwikkeling. We zijn onder andere druk bezig geweest met “Vensters naar de toekomst”, een tweejarig project dat inmiddels bijna zijn afronding nadert. Het is belangrijk dat we alle veranderingen die hieruit voortkomen goed weten te borgen en vasthouden – daar blijven we samen verantwoordelijk voor.
Ook voor familieleden was dit een jaar van meebewegen. De samenspelgesprekken die u samen met uw familielid en de persoonlijk ondersteuner heeft gevoerd, vormden een belangrijk onderdeel daarvan. In deze gesprekken staat eigen regie centraal – het behouden van wat voor onze bewoners zo belangrijk is, zoveel mogelijk op hun eigen manier.
Nieuwe bewoners die bij ons komen wonen, proberen we waar mogelijk hun vertrouwde activiteiten te laten voortzetten. Dat geeft houvast, herkenning en plezier. En dat is precies wat we iedereen gunnen – een plek waar men zich thuis voelt.
Oproep: help mee!
We merken dat de betrokkenheid van mantelzorgers steeds belangrijker wordt. We hebben uw hulp hard nodig. Onze groep vrijwilligers wordt kleiner – velen van hen hebben op prachtige wijze jarenlang hun inzet getoond, maar stoppen nu vanwege leeftijd of gezondheid. Tegelijkertijd wordt het steeds moeilijker om nieuwe vrijwilligers te vinden.
Daarom doen wij een dringende oproep aan u als familie: help mee, al is het maar één keer per maand. Kleine bijdragen maken een groot verschil. Denk aan het schenken van koffie in het restaurant in het weekend, helpen bij de broodmaaltijd, of ondersteunen bij een activiteit.
Wilt u weten waar u kunt helpen? Vraag het gerust aan het team Welzijn of aan de persoonlijk ondersteuner. Samen maken we het verschil – voor onze bewoners, voor elkaar en voor de Markehof
Afscheid
Het afgelopen jaar hebben we van verschillende mensen afscheid genomen – collega’s die met pensioen zijn gegaan of een nieuwe uitdaging buiten de Markehof hebben gevonden. We proberen er altijd een mooi moment van te maken om hen te bedanken voor hun inzet en bijdrage aan ons team.
Ook binnen de Cliëntenraad (CR) heeft een wisseling plaatsgevonden. Derkje Verhage heeft afscheid genomen, en in haar plaats is Gerda Leyten toegetreden. Gerda heeft inmiddels
al een aantal vergaderingen meegedraaid en begint haar draai goed te vinden. We zijn blij met haar betrokkenheid en inzet.
Daarnaast hebben we op 30 september de jaarlijkse herdenkingsdienst gehouden. Het was een mooie, waardevolle bijeenkomst waarin we samen stil stonden bij de bewoners die het afgelopen jaar zijn overleden. Voor de families was dit een bijzonder moment om het hoofdstuk Markehof op een liefdevolle manier af te sluiten.
Laad jezelf op, voel je vitaal
Maandag 3 tot en met vrijdag 7 november was het de Week van de Vitaliteit bij ZONL. Een week vol inspiratie, plezier en aandacht voor de gezondheid van de medewerkers, vitaliteit en werkgeluk. Ontdek hoe kleine keuzes een groot verschil kunnen maken voor je energie en welzijn, zowel op het werk als thuis.
Voor alle collega's van ZONL organiseerden we op woensdag 5 november de theatershow “De kortste weg naar je burn-out”. Een theatershow vol humor, herkenning en een serieuze boodschap over stress, werkdruk en vitaliteit. Lachen jezelf (her)kennen!
Extra activiteiten en workshops waren er voor collega’s van cluster Wonen Zoals stoelmassages, de smoothie-fiets waar in je zelf als fietsen een smoothie kon maken, kookworkshops over gezond eten met wisseldiensten. Een lekkere boswandeling met het thema “Hoe ga jij om met je verlies” je privé maar ook in je werk en waar is de balans?
Samen leven en luisteren in de Markehof
Regelmatig voeren wij samen met onze bewoners gesprekken over het reilen en zeilen binnen de Markehof. Onze bewoners bevinden zich in de laatste fase van hun leven, en wij vinden het belangrijk dat deze periode zo aangenaam mogelijk is. Daarom willen we hen actief betrekken bij beslissingen die invloed hebben op hun dagelijks leven. Hun stem doet ertoe.
Onlangs hebben we samen geëvalueerd hoe het bevalt om geen vaste tafelschikking meer te hanteren in het restaurant, zodat bewoners zelf konden kiezen waar ze wilden zitten. In eerste instantie leek dit goed te werken. Nieuwe bewoners kregen zo de kans om gemakkelijker contact te maken en zich welkom te voelen.
Na verloop van tijd merkten we echter dat steeds meer bewoners zich minder prettig voelden bij deze vrije tafelschikking. Tijdens een gezamenlijk gesprek hebben we dit besproken en samen besloten om het eerdere besluit terug te draaien. Bewoners die dat willen, hebben nu weer een vaste plek aan tafel.
Een vaste plek biedt structuur, herkenning en draagt bij aan een gevoel van thuis. Tegelijkertijd blijft onze boodschap
onveranderd: we willen alle nieuwe bewoners een warm welkom heten en ervoor zorgen dat iedereen zich gezien en gehoord voelt.
Met elkaar leven betekent ook met elkaar luisteren en dat blijven we in de Markehof met zorg en aandacht doen.
Tot slot
Ik wens u veel leesplezier met deze laatste nieuwsbrief van het jaar. Neem vooral ook een kijkje bij de vele activiteiten die de komende tijd weer worden georganiseerd. De feestdagen staan voor de deur – een periode om samen te zijn, naar elkaar om te kijken en de warmte van verbondenheid te voelen. Laten we deze dagen met elkaar vieren.
Verder vindt u in deze nieuwsbrief ook een stukje over de strategie van de komende jaren, waarin we delen waar we met ZONL naartoe willen. Daarnaast is er een blog van onze bestuurder, met een luchtige en humoristische “knipoog naar de toekomst”. Zeker de moeite waard om te lezen!
Namens iedereen binnen de Markehof wens ik u fijne feestdagen en een gezond en warm nieuwjaar toe.
Met vriendelijke groet,
Nelleke Bijdevaate
Locatiemanager Markehof n.bijdevaate@zorggroep-onl.nl 06-30180737
Werkdagen Ma,di,do,vrij
RUIMTE MAKEN………..
We hebben een nieuwe strategie! Na het vaststellen van onze nieuwe visie en missie is er hard gewerkt aan een plan voor de komende vier jaar en nu is het strategisch plan 2026 – 2029 officieel vastgesteld.
Ruimte maken
De titel voor onze strategie is: ‘Ruimte maken’. Dat past bij wie we zijn en wat we willen bereiken: ruimte maken voor onze nieuwsgierigheid én talenten in onze organisatie, en ook ruimte maken voor mensen om zoveel mogelijk hun eigen leven te leiden.
Samenhang met visie en missie
Onze strategie rust op vier doelstellingen. Samen brengen ze onze visie en missie tot leven. Ze versterken elkaar en vertellen één verhaal: hoe we met lef, nieuwsgierigheid en samenwerking bouwen aan een ZONL dat sprankelt van trots en klaar is voor morgen
De 4 doelstellingen van onze strategie
1. Medewerker op 1. We geven medewerkers meer ruimte om hun talenten te gebruiken en te ontwikkelen. Want als jij groeit, groeit ZONL mee.
2. Samen leven. We dragen op een andere manier bij aan het gewone leven van cliënten. Samen met hun netwerk, de gemeenschap en onze partners.
3. Toekomstgericht ondernemerschap. We maken slimme en duurzame keuzes, zodat we ook morgen goede zorg kunnen blijven bieden.
4. Krachtige samenwerkingen. We zoeken de samenwerking op, binnen én buiten de zorg. Alleen samen kunnen we de zorg van de toekomst mogelijk maken
Rode draad
Innovatie en duurzaamheid lopen als rode draden door alle doelstellingen heen - niet als doel op zich, maar als manieren om slimmer, mensgerichter, duurzamer en toekomstgerichter te werken. Zo zorgen we goed voor mensen, middelen, gebouwen en de aarde/planeet. En dragen we bij aan wat er écht toe doet: het gewone leven van mensen ondersteunen.
De nieuwe strategie is een belangrijk vertrekpunt voor onze organisatie. De komende jaren vertalen we deze strategie elk jaar naar concrete doelen in onze jaarplannen. Binnen programmamanagement en ons projectenportfolio werken we aan programma’s en projecten die bijdragen aan de strategische doelen. Ook kijken we naar de positionering van ZONL. Hoe zetten we het merk ZONL in de markt? En als we een mens zouden zijn, hoe ziet dat er dan uit? Zo sluiten onze visie, missie, strategie en ons merkverhaal straks naadloos op elkaar aan.
Het is goed om u mee te nemen waar wij als organisatie mee bezig zijn en wat onze plannen zijn.
Blik in de toekomst werpen………..
- L
even in 2040
Uit het blog gegrepen van bestuurder Albert Hilvers. Albert Hilvers
Bestuurder
Soms stel ik me voor hoe het is om 80-plusser te zijn. Voor mij is dat al in 2040. Als ik zie hoe snel digitalisering zich nu ontwikkelt, kan ik me bijna niet voorstellen hoe compleet verweven technologie dan zal zijn met ons dagelijks leven. Waar we nu nog worstelen met wachtwoorden, instellingen en kabels, lijkt het in 2040 allemaal vanzelf te gaan. Onzichtbaar, vanzelfsprekend en overal aanwezig. Nieuwsgierig naar hoe het zal zijn om echt langer thuis te kunnen wonen.
De dag begint waarschijnlijk heel anders dan nu. Geen wekker meer die je wekt, maar een bed dat aanvoelt wanneer je klaar bent om wakker te worden. Het matras meet tijdens je slaap je hartslag, ademhaling en bewegingspatroon. Zodra je de juiste slaapfase bereikt, gaan de gordijnen langzaam open en vult de kamer zich met daglicht. Deels van buiten, deels van binnen.
Na mijn bezoek aan het toilet wordt er automatisch een samenvatting doorgestuurd naar de verpleegkundige en naar onze kinderen, zodat zij – als er iets mis is – meteen gerustgesteld of gewaarschuwd kunnen worden. Ik maak me wel wat zorgen: gisteravond had ik nog chips op. Mijn Libre 7.0sensor geeft alles realtime door aan mijn verpleegkundige: bloeddruk, suikerwaardes, kenmerken van mijn huid en zelfs
mijn spraak. Hopelijk belt haar digitale assistent me straks niet om me te waarschuwen. Ochtendsuiker te hoog, het gemeten gewicht tijdens de toiletgang stijgt weer licht…
In de badkamer zie ik mezelf voor een slimme spiegel staan. Terwijl ik mijn tanden poets, verschijnen weersvoorspelling, afspraken en herinneringen aan verjaardagen subtiel in beeld.
Het ontbijt is een belevenis op zich. In plaats van een gewone koelkast staat er een keukenhub die precies weet wat op is en automatisch nieuwe producten bestelt. Een compacte foodprinter zet in een paar minuten een ontbijttafel klaar die exact past bij wat mijn lijf die dag nodig heeft: wat meer vezels, wat minder suiker, extra eiwit. En zelfs de koffie is afgestemd op mijn bioritme: sterker op dagen dat ik minder goed heb geslapen, rustiger als mijn hartslag al hoog genoeg is.
Na het ontbijt zet ik mijn AI-bril op en wandel ik – gewoon in mijn huiskamer – door een virtueel park. Tegelijk loopt mijn kleinzoon, honderden kilometers verderop, naast me mee. We zien elkaar als avatars, maar het voelt alsof we echt samen op pad zijn. Slimme schoenen corrigeren mijn houding, registreren mijn staplengte en waarschuwen als ik dreig te struikelen. Mijn fysiotherapeut kijkt op afstand mee en geeft advies, zonder dat ik daarvoor de deur uit hoef.
De middag is gevuld met kleine taken en sociale momenten. Medicijnen worden niet meer bezorgd door een koerier, maar door drones die geruisloos boven de straat hangen en pakketjes afleveren bij de voordeur. Een snelle polsscan en de levering is bevestigd. Ons pillendoosje praat tegen ons: “Het is bijna tijd om uw medicatie in te nemen.” Het klinkt vriendelijk,
bijna menselijk. Maar het is toch vooral technologie die over ons waakt.
Aan het einde van de dag staat koken op het programma. Onze keuken verandert in een projectiescherm: stap voor stap verschijnen de instructies op het aanrechtblad. De kookplaat past automatisch de temperatuur aan, zodat er niets kan aanbranden. Daarna schuiven we samen aan bij een familiediner. Onze tafel verandert in een virtuele ontmoetingsplek waar kinderen en kleinkinderen aanschuiven, ook al wonen ze verspreid over het hele land. Het voelt alsof we echt samen eten. Zonder reistijd en zonder gedoe.
Misschien verlangen we in 2040 juist naar het onvolmaakte. Naar het moment van verveling waarin niets hoeft. Naar die vervelende regenbui tijdens een echte wandeling. Naar het geklooi met munten bij het parkeerapparaat. Of de mobiel waarvan de verbinding plotseling wegvalt. Naar de stroomstoring die ons dwingt kaarsen aan te steken en even stil te vallen met alles. Naar die analoge wereld waar niet alles perfect of voorspelbaar is. Juist daar, in dat kleine gedoe, voelen we misschien nog het meest dat we leven.
Ik wens je een fijne dag en geniet van de dingen die niet helemaal goed gaan. En nu… ga ik gezellig koffie drinken met mijn grote liefde Garda. Gelukkig zijn we nog samen, want dat is ook een trend die steeds realistischer is.
Gedicht
Wonen in het Verzorgingshuis
In gangen waar de stilte zachtjes zingt, waar iedere dag met warme zorg begint, lopen stappen die verhalen dragen, van vroeger, nu, van mooie en van zware dagen.
De kamer klein, maar rijk aan tijd, herinneringen staan er zij aan zij. Een foto aan de muur, een plant die leeft, een stoel die troost en warmte geeft.
Hier worden handen niet vergeten, een glimlach spreekt, al wordt er minder gezegd. Een kopje koffie in de middagzon, een praatje dat spontaan begon.
Hier wordt het leven samen gedragen, met lichtheid in de dagelijkse dingen; want gezelligheid zit vaak verpakt in kleine woorden, simpele zinnen.
En zo voelt wonen elke dag een beetje warm, een beetje thuis in een verzorgingshuis waar samen zijn de ziel verwarmt, als een levend huis.
Markehof koor bestaat drie jaar.
Omdat dit koor al drie jaar bestaat was het toch tijd voor een klein feestje. En dat kon je goed zien als je het restaurant binnen kwam. De hele zaak was versierd met veel vlaggetjes. En wat opviel was dat dit koor ontzettend was gegroeid, de helft van het restaurant was dan ook voor de helft gevuld met allemaal zangers en zangeressen. Onder leiding van Trudy met assistentie van Geke en Yetty met muzikale begeleiding van Corry van de Berg werd het weer een gezellige muzikale middag. Trudy opende deze middag en heette iedereen van harte welkom. Bijzonder deze middag was dat mevrouw Huisjes alles begeleide op drums. Markehof koor dat nu zingt, is een groet die ons hart omringt. Is het koor uit Marknesse die zingt. Dit koor zingt zowel Populair, Rock en vele Nederlandse liedjes. In de pauze kreeg
Dinie de Boer nog even het woord en zij stond er versteld van dat het koor zo gegroeid is, dat kan ook niet anders want zingen verbindt. Op een bepaald moment werd ook nog even een dansje gedaan en dat verhoogde zeker de gezelligheid. Als laatste liedje zongen ze deze middag Koffie lekker bakje koffie en dat kwam goed uit, want iedereen werd voorzien van een kopje koffie of thee. Onder de koffie kreeg Geke een van de vrijwilligers nog even het woord, want zij is ook een van de oprichters van dit koor geweest. Nu inmiddels drie jaar geleden. Hetty , Corry en Geke maken er elke donderdag weer een feestje van. We doen dit elke keer met veel plezier, maar wel met Trudy erbij! Trudy is de dirigente van het koor en praat altijd de eindjes aan elkaar. Ze zorgt onder het begeleiden ook, dat de mensen niets te kort komen. Plassen, wat drinken, met andere woorden een top dirigente.
Als er wat bijzonders is in Markehof zoals deze zangmiddag, wordt hierbij Dinie ingeschakeld om het een en ander te organiseren. Dus ook Dinie verdient een pluim. Ze staat altijd klaar om ons te helpen. We mogen als vrijwilligers dit mooie werk toch maar doen, dit dankzij de organisatie van Markehof.
Rebelse Boerenzoon.
Het werd een avond vol verrassingen, dat bleek later. Jennifer van de afdeling welzijn van verzorgingshuis Markehof in Marknesse opende deze avond. Ze was erg blij dat er zoveel bewoners op deze cabaretvoorstelling waren afgekomen. Gerjan Hanekamp op de keyboard en Jannes woont op de boerderij. Jannes begon deze avond alle dierengeluiden die hij op de boerderij moest verzorgen. Maar na een poosje had Jannes eigenlijk wel een beetje genoeg van al dat werk op de boerderij. Ik, zo vertelde Jannes wil wel eens wat anders gaan doen, maar daar waren zijn ouders het helemaal niet mee eens. Jannes hoorde per slot van rekening op de boerderij. Hij vertelde het gezelschap, dat hij een mandje had gevuld met allerlei lekkere dingen en ook zat er in het mandje een fles stierenmelk. Nou daar geloofden de bewoners niks van, hij haalde fles stierenmelk en uit de mand en tot grote overmaat van ramp was deze fles leeg. Op een bepaald moment gooit hij zijn klompen aan de kant en trekt een paar dure Franse schoenen aan. Maar hij weet nog niet waar hij heen zal gaan. En dan zingt hij het liedje Valderie Valdera. Na de pauze gaat hij met vriend Willem een keer naar de film en zij vonden de film van Clint East Wood geweldig. Dus weer zongen zij: Wij zijn twee eenzame cowboys. Wij zwerven langs bos en langs hei. De Veluwe is onze prairie daar voelen we ons vrij en blij. En dan gaan de jaren snel voorbij en is Jannes zestien jaar en mag hij naar de disco en zingt in de disco foxi foxtrot met je elastieken benen, maar met de klompen dans had hij meer succes. Op een bepaald moment is hij uitgekeken in deze kroeg en stapt even later een andere kroeg binnen en daar ontmoet hij Loesje. Vervolgens zingt hij haar toe, maar denkt dan even bij zichzelf : Wie is die Loesje? Loesje is toch dat
snoesje van de drummer van de band. Op een bepaald moment wil hij de auto van pa lenen en dat ging na een paar kilometer ook al niet goed. En toen begon Jannes weer te zingen: we hebben een ongeluk gehad met het autootje; een ongeluk midden in de stad. Wie zal dat betalen? Wie heeft er zoveel poen? En dan is Jannes het helemaal zat en zingt: dan ik ga naar Frankrijk en kom nooit meer terug. Daar ontmoet hij nog enkele vriendinnen en hij besluit dan weer terug naar Nederland te gaan. Na wat omzwervingen ontmoet hij Sophietje en vraagt haar dan ten huwelijk. Het antwoord van Sophietje was : Ja, ik wil. Jannes stond toen voor de kerk maar geen Louise en dan zingt Jannes: Kom uit de bedstee mij liefste vandaag is toch onze huwelijksdag. Maar getrouwd of niet Jannes kwam toch weer Sophietje op zijn oude stee de boerderij terecht en kon daar weer gelijk aan het werk. Zo kwam alles toch weer op zijn pootjes terecht en zij leefden nog lang en gelukkig.
Woonzorgcentrum nodigt haar buren uit
Wat is nu gezelliger om je buren uit te nodigen voor een gezellige high tea. Dat dachten ze bij de afdeling welzijn van Markehof ook. Daarom werden er in de week van de eenzaamheid naast alle bewoners ook de buren uitgenodigd voor een high tea. De tafels in het restaurant werden mooi versierd en voorzien van bijzondere kopjes. Verder kwamen er vele lekkere kleinere en grotere hapjes tevoorschijn. Nelleke Bijdevaate opende deze high tea morgen en was verrast dat er zoveel bewoners en buren op deze morgen waren afgekomen. Er lagen ook kaartjes op de tafels om de nodige gesprekken op gang te brengen met onderwerpen als eenzaamheid, persoonlijke ervaring of gebrek aan een relatie. Het werd een gezellige morgen waar alle deelnemers met een goed gevoel op terug konden zien.
Burgemeester op bezoek bij diamanten bruidspaar
Op 1 oktober waren Jitty en Jan Dijk, wonende in verzorgingshuis Markehof 60 jaar getrouwd en dat is niemand ontgaan, want op een van de deuren in Markehof was een groot plakkaat geplakt met de tekst Jetty en Jan 60 jaar getrouwd. En bij zo’n gelegenheid komt de burgemeester uiteraard het echtpaar feliciteren. En dat heeft dan ook plaats gevonden. Burgemeester van de gemeente Noordoostpolder de heer R.de Groot was naar Marknesse getogen om het echtpaar te feliciteren. Als eerste overhandigde hij het echtpaar een prachtige bos bloemen en een ingelijste kopie van de originele trouwakte.
Deze keer was de trouwakte niet met de hand geschreven, maar de tekst was getypt, dat kon toen al in 1965. Nadat iedereen van koffie met gebak was voorzien vroeg de burgemeester: hoe hebben jullie elkaar ontmoet ? Omdat mijn moeder in het ziekenhuis in Emmeloord lag, vertelde de heer Dijk en ik daar regelmatig op bezoek ging, zag ik daar een leuk meisje lopen. Ik dacht toen bij mij zelf: Dat is wel wat voor mij. Van het een kwam het ander, een eerste blik bij het eerste afspraakje en ja, na al die eerste keren zijn we al meer dan 60 jaar geleden getrouwd. Waar blijft de tijd? Mevrouw Jetty Dijk was de eerste tweeling, die toen in de Noordoostpolder en wel in Marknesse is geboren.
Het echtpaar vond het dan ook bijzonder leuk dat de burgemeester even op bezoek kwam en dit hadden ze zeker niet willen missen, vooral de ingelijste trouwakte was ontzettend leuk om te krijgen. Ook namens dorpskrant SluispuntNL van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal.
Een topper heeft Markehof verlaten
Na 30 jaar gaat deze topper ons verlaten, zo begon Nelleke Bijdevaate haar toespraak bij het afscheid van Gerda Fransen. Ze gaat een nieuwe uitdaging aan nadat ze dertig jaar in de zorg heeft gewerkt bij ons in Markehof gaat ze nu aan de slag als medewerkster Welzijn in Clarenberg in Vollenhove. En dat we haar gaan missen laat zich raden. We gaan je missen zo ging Nelleke verder, maar we wensen je veel succes met je nieuwe baan. Als laatste droeg Nelleke nog een gedicht voor en je zou haast denken, dat het op Gerda’s lijf was geschreven. Het restaurant in verzorgingshuis Markehof in Marknesse was dan ook tot de laatste stoel bezet, want vele bewoners en collega’s, vrijwilligers wilden Gerda allemaal even de hand drukken en haar bedanken voor de fijne samenwerking. Uiteraard werd Gerda ook in de bloemetjes gezet. Jennifer sprak namens alle collega’s de afscheid nemer ook nog even toe. Afscheid nemen doet best een beetje pijn, maar we wensen ook jou veel succes toe met je nieuwe baan. Zij droeg een ABC gedicht voor en ook vond zij het jammer dat Gerda Markehof ging verlaten.
Ondertussen was iedereen voorzien van koffie of thee met daarbij een lekker gebakje voorzien van een tekst. Dag Gerda. Als laatste kreeg Gerda zelf het woord: Ja, hier sta ik dan met een dubbel gevoel. Hier in Markehof heb ik ruim 30 jaar in de zorg gewerkt. Ja 30 jaar, het klinkt wel erg lang, maar dat voelt voor mij niet zo. De jaren zijn voorbij gevlogen. Er is veel
veranderd en gebeurd in die 30 jaar. De zorg is constant in beweging. Daarin moet je ook steeds in mee bewegen. En dan gaat het ene keer wat makkelijker dan de andere keer. Bijna twee jaar geleden, zo ging Gerda verder had ik een gebroken pols, ja toen kon ik niet meer in de zorg werken. Maar niet getreurd in het restaurant activiteiten organiseren dat ging me goed af. Ben toen gevraagd om dat vaker te doen. Eerst dacht ik “Oh help, dat is niks voor mij, maar nee zeggen was geen optie. Ik kon dit toch mooi doen ondanks mijn gebroken pols.
De dames van welzijn/ activiteiten wilden mij toen als vaste invalkracht bij hun afdeling. Wat ik nooit had gedacht, dat ik het heel leuk vond om dit te doen. Gezellig een quiz houden, even bij kletsen onder het genot van een bakkie koffie, gymnastiek geven, etc. En toen kwam er een vacature vrij voor medewerker welzijn/ activiteiten in Nieuw Clarenberg in Vollenhove. En dan sta je in twijfel: wat ga ik doen? Zorg wordt zwaarder en ik word ook ouder en welzijn werk vind ik erg leuk. Maar dan moet ik wel de Markehof en jullie allemaal verlaten. En dan moet je nuchter nadenken en heb ik de keuze gemaakt om te stoppen in de zorg en mij alleen te richten op welzijn/activiteiten. Dus daarom sta ik hier om van jullie afscheid te nemen. Lieve bewoners, ik wil jullie bedanken voor het vertrouwen, de vele gesprekken, het lachen en soms samen stil te kunnen zijn. Het is voor mij een eer om jullie te kunnen te mogen ondersteunen. Voor jullie heb ik allemaal een zakje een zakje met er wat erin gemaakt. Maar collega’s en vrijwilligers, jullie ook heel erg bedankt voor de fijne samenwerking, jullie komst en de vele lieve woorden, die ik al heb gehad heb. Vrijwilligers, voor jullie heb ik een doos bonbons liggen. Collega’s voor jullie ligt er een kleinigheid op het kantoor van welzijn. Ik neem afscheid met een traan. Allemaal heel erg bedankt, het gaat jullie goed.
Cadeau van enkele bewoners
Dat Gerda Fransen niet met lege handen naar huis ging, laat zich raden. Na het officiële gedeelte vroegen enkele bewoners van verzorgingshuis Markehof nog even aandacht van de afscheid nemer. Zij wilden Gerda nog persoonlijk een afscheids cadeau overhandigen. Zo had meneer Otten een prachtig vogelhuisje gemaakt en geschilderd in vrolijke kleuren compleet met een vogeltje, die bij het vogelhuisje zat. Mevrouw Huizinga droeg een prachtig gedicht voor Gerda en overhandigde haar een tasje met inhoud. De heer Heerink overhandigde als dank haar een cadeaubon. Zo zie je maar weer dat Gerda erg geliefd was onder bewoners.
Jumbo omarmt de week tegen de eenzaamheid
Vele organisaties hebben in de afgelopen tijd acties op touw gezet tegen mensen die in eenzaamheid leven. Zo heeft de Promotiecommissie van Marknesse een toetje verzorgd bij de veelal alleenstaande mensen, die regelmatig in PKN kerk komen eten en deze actie werd zeer op prijs gesteld. Maar ook in verzorgingshuis Markehof werd hier aandacht aan besteed. Zo organiseerde onze supermarkt Jumbo Kooistra spontaan een geweldige bingo in Markehof. Hendrik en Larissa kwamen met een kofferbak vol mooie prijzen richting Markehof. Deze leuke actie tegen de eenzaamheid was niet tegen dovemans oren gezegd. Het restaurant van Markehof was ook goed bezet om maar niets hiervan te missen. Men begon met koffie of thee met een lekker stukje Friese koek. De prijzen, die te winnen waren ook niet mals. Er waren leuke pakketten met allerlei lekkernijen, puzzel boekjes, lekkere geurtjes en veel mooie planten te winnen. In het begin was prijs bij de onderste of bovenste rij en later voor de volle kaart. Soms waren er meer winnaars dan moest er even geloot worden, maar niet getreurd. Ook dan was er een prijsje voor iedereen. Ook deze keer kan men terugzien op een gezellige middag. Dit dankzij deze spontane actie in de week tegen de eenzaamheid georganiseerd door Jumbo Kooistra uit Marknesse.
Vacature Cliëntenraad
Per januari is er een vacature in de Cliëntenraad van Markehof. Na een flink aantal jaren in onze cliëntenraad, heeft Hanny Hofs aangegeven dat ze er per januari 2026, mee wil stoppen.
Wij vinden dit jammer maar begrijpen Hanny haar keuze, daarom zijn wij op zoek naar een nieuw lid voor de cliëntenraad van Markehof.
Misschien bent u wel degene die we zoeken!
De cliëntenraad is een zelfstandig orgaan en geeft (on)gevraagd advies. Waarbij de kwaliteit van leven en de gezondheid van Markehof centraal staat.
Voelt u zich betrokken bij de dagelijkse gang van zaken in Markehof en zou u mee willen denken over het beleid binnen Markehof, dan is deze raad mogelijk iets voor u.
De cliëntenraad van Markehof bestaat uit 7 leden. Eén van de bewoners heeft zitting in de raad en momenteel 2 familieleden en 4 vrijwilligers. Samen vergaderen we ongeveer 10 keer per jaar op woensdagochtend. Tijdens een deel van de vergadering is Nelleke aanwezig om ons bij te praten over de gang van zaken in Markehof maar ook zaken die Zorggroep breed “spelen”.
Drie tot vier keer per jaar is er een BOC (Breed Overleg Cliëntenraden), hierin worden we op allerlei organisatorische zaken bijgepraat. Hier spreken we ook de leden van de cliëntenraden van andere locaties en kunnen we samen overleggen en onderwerpen voor een volgend BOC overleg aandragen.
Vindt u het belangrijk dat de bewoners van Markehof vertegenwoordigd worden en wilt u meedenken over het beleid en de uitvoering ervan, denk er dan eens over na, of u de cliëntenraad zou willen komen versterken.
Voordat u uitsluitsel geeft tot toetreding mag u gerust eens bij de vergadering aanschuiven om een vergadering mee te maken. U kunt ons mailen cr-markehof@zorggroep-onl.nl of u kunt één van ons aanspreken, zoals bv. op de kerstmarkt op 19 december.
Bij de receptie staat een standaard met folders, daar staat er ook één bij over de cliëntenraad, neem er gerust een mee.
Namens de Cliëntenraad Markehof
Mw. Hilbrands (bewoner) Hanny Hofs (vrijwilliger)
Jack Vos (vrijwilliger) Klarie Stoter (vrijwilliger)
Gerda Leijten (familielid) Pieter van ’t Zet (vrijwilliger)
Jeannet Elschot (familielid)
Wat is er de komende tijd allemaal te doen?
1 december 10.30 gym met de peuters
5 december 10.30 Sinterklaas en zijn pieten komen
9 december 15.30 RK viering
11 december 19.30 Uienkoor
18 december 19.00 Canticum koor
19 december kerstmarkt 18.00-19.00 voor bewoners. Vanaf 19.00 voor iedereen.
31 december Miranda en Jennifer gaan oliebollen bakken.
Groeten de welzijn medewerkster
Dinie, Miranda en Jennifer
Een gezellige middag met liedjes van toen en nu
Wat was het weer een gezellige muzikale middag in verzorgingshuis Markehof. Deze middag trad er een muzikaal gezelschap op onder de naam The Assamble Singers. Een gezelschap dat nog niet hun muzikale talenten hadden vertoond in Markehof. De de vele bewoners die hier wel iets meer van wilden horen waren zeer benieuwd hoe het deze middag allemaal zou gaan klinken. Als eerste stelde deze middag het gezelschap zich voor aan de zaal. Het waren deze middag vijf zangeressen en een zanger. Men begon deze middag met het zingen van het lied het Dorp van Wim Sonneveld. Vele liedjes, die deze middag gezongen werden kwamen veelal uit de jaren zestig en zeventig, maar ook Country en Engelstalige liedjes kwamen deze middag voorbij. Dennis van Benthem, een echte Marknessenaar zong een prachtig lied van Tom Jones Green Green Grass Of Home. Hij werd dan ook deze middag gelijk benoemd tot de Tom Jones van Marknesse. De dames zongen veelal individueel, maar ook werd er met zijn tweeën of met zijn drieën gezongen. In de pauze werd iedereen voorzien van een hapje en een drankje. Na de pauze werd er zelfs nog een liedje in het Gronings dialect gezongen. Dat was toch wel bijzonder voor de bewoners van Markehof, die hun roods in het Groningerland hadden liggen. Men kon terugzien op een geweldige muzikale middag, die zeker voor herhaling vatbaar is. Tot slot bedankte Miranda, welzijnsmedewerker voor de geweldige middag. We hebben er erg van genoten. Een groot applaus voor deze groep muzikanten was zeker op zijn plaats.
Echte vrienden
Cabaretgezelschap Coloret verzorgde een bijzondere gezellige avond in verzorgingshuis Markehof. De verwachtingen waren deze avond hoog gespannen, want wat zou dit gezelschap ons deze avond brengen? Tijdens de koffie deze avond werden door de gitarist en accordeonist al vele meezingers ten gehore gebracht. Dus de sfeer zat er deze avond al vroeg in. De avond werd geopend door welzijn medewerkster Jennifer. Zij was blij dat er zoveel bewoners en vrijwilligers op deze avond af waren gekomen. Het werd een avond met Show bis like Show bis. Een avond met veel toneel en zang wat prachtig op elkaar is afgestemd. Het verhaal gaat deze keer over een erfenis van een klein kasteeltje. Daar zat deze familie best een beetje mee in hun maag. Zelfs een waarzegster, die deze familie rijk is, kon dit luxe probleem niet oplossen hoe ze ook haar best deed. Ook het geld van ome Jan dat even later werd gezongen kon hier niks aan doen. Jo met de banjo werd even later gezongen door vier mannen, de dames willen niet kussen, want dat is onhygiënisch. Maar iedereen is het er over eens ze allemaal in het huis van ome Jan wonen en ze drinken daar met zijn allen een borrel op. Maar bij nader inzien kunnen alle kamers in het kasteeltje niet allemaal bezet worden. Dus het plan werd geopperd om deze te verhuren aan bekende Nederlanders. De naam van Penny de Jager werd genoemd. Zou ze nog zo lenig zijn als vroeger toen ze in Top Pop danste? Het geld speelt nu ook weer een grote rol; dus het lied Poen
Poen kwam nu wederom voorbij. De hele familie bekeek de foto’s op het grote scherm en er werd weer gezongen een eigen huis is voor jullie allemaal. Ook had de familie inmiddels een naam voor hun nieuwe onderkomen verzonnen. Het werd hoe kan het ook anders ‘’Villa Kakelbont”. Dan komt Imca Marina ten tonele en ook zij heeft wel oren naar een kamer in dit mooie kasteeltje. Zij komt in haar eigen rijtuigje, dus zong zij in een rijtuigje en wil graag Villa Kakelbont eens van binnen bekijken. Dan werd het hoogtijd voor familieberaad. Iedereen was het er over eens: We moeten het glas heffen op deze erfenis en dit werd beklonken met Vino Vino waar blijft de wijn? Dat sommige familieleden geen maat weten en bijna niet meer op hun benen konden staan laat zich raden. En dat bleek later toen ze het verschil niet meer konden zien tussen de koelkast of de wc. Dus ging er soms wat mis. En dat werd even later nog erger. Tijdens het proosten sneuvelde er ook nog een vaas van ome Jan uit 1699. Onder de familieleden bevond zich ook een goochelaar. Het hele restaurant hield hun adem in om met zijn act een kip door te zagen. Maar met veel kunst en vlieg werk liep het ook gelukkig goed af. Maar even later vertelde hij de aanwezigen dat hij deze act ook deed met zijn zuster en dat ging helemaal mis hield hij het gezelschap voor. Nu heb ik twee half zusters. Verder werd er nogal gemopperd over het schoonmaken van het nieuwe onderkomen. Zo erg zelfs dat de koelkast vaak vol staat met legen flessen. Geen probleem oppert een van de familieleden, dit is speciaal voor de gasten die toch niets willen drinken. “Leo, je bent weer dronken geweest” en “een vrijgezel gaat pas slapen” werd door alle
bewoners volop mee gezongen. Leo een van de familieleden krijgt zo’n jeuk van al dat gezeur van je hebt teveel gedronken. Ik doe zeker niks goed roept hij en ik krijg er verschrikkelijke jeuk van. En dan is er maar een lied dat daar bij past: “Beestjes allemaal Beestjes om me heen”. Tot slot van deze geweldige avond werd De Engelbewaarder nog gezongen en dit lied gold niet voor alleen de familie, die in Villa Kakelbont” ging wonen, maar voor alle aanwezigen die deze avond hebben mee gemaakt en er volop van genoten hebben. Als laatste werden de muzikanten, de spelers, de regisseur en alle medewerkers bedankt. Jennifer, de welzijn medewerkster sprak namens alle aanwezigen. Het was een top avond waar we van hebben genoten. Haar woorden werden beantwoord met een groot applaus.
Wassen van het persoonlijke wasgoed
In de zomer kwamen er ons klachten ter ore dat er meer problemen waren met de was als voorheen.
Dit werd volgens de wasserij veroorzaakt doordat er nieuwe machines geïnstalleerd waren.
Men heeft de “kinderziektes” er nu uit en de verwachting is dat het beter zal gaan.
In Markehof wordt 2 x per week was opgehaald en weer teruggebracht.
De wasserij heeft nog wel enige advies en tips.
*Alle bewoners die gebruik maken van Rentex hebben 4 groene waszakken en 2 witte was netten op naam.
*De kleding hoeft niet vooraf gemerkt te worden maar kan zo in de groene waszak. In de wasserij wordt de ongemerkte was eruit gehaald en gemerkt.
*Alle was wordt uit de waszak gehaald en gescand en krijgt een eigen wasprogramma.
*In de witte was netten kunnen panty’s, sokken, zakdoeken en bh’s, deze worden in het wasnet gewassen en gedroogd.
*Stop de waszakken niet te vol en sluit ze goed af.
*Haal vooraf de zakken van de kleding leeg en stop het daarna in de groene waszak.
*Kies kleding die gemakkelijk te wassen en te drogen is.
*Katoen krimpt, overweeg bij aanschaf een ruimere maat te nemen.
*Kleding met het etiket “handwas” is ongeschikt voor een industriële wasserij en behandelen is op eigen risico.
*Wol krimpt, behandelen is op eigen risico.
*Ondergoed wassen en drogen gebeurt op hogere temperaturen. Kleuren kunnen daardoor soms afgeven of valer worden.
*Medicijnvlekken zijn moeilijk te verwijderen.
*Knip het was etiket niet uit de kleding.
*Als u zelf door familie de was laat doen, is het wel mogelijk om door Rentex de kleding te laten merken, hier zitten uiteraard wel kosten aan.
We hopen dat de problemen met de wasserij over zullen zijn.
Als u klachten heeft, bespreek dit met de zorg of huishouding op de afdeling.
Ook is er in Markehof een kast waarin ongemerkte kleding ligt die van de wasserij is teruggekomen.
Op het rekje bij de Receptie staat een folder van Rentex, deze kunt u inkijken/meenemen.
Wist u dat u de kosten voor het wassen van kleding onder voorwaarden kan worden afgetrokken bij de belastingopgave?
U maakt meer kosten dan toen u nog zelfstandig woonde. U hebt waarschijnlijk extra kleding nodig.
Het is wel belangrijk dat u hiervoor bewijs hebt. U kunt de rekening van Rentex bewaren maar ook de bonnetjes van de kleding.
Attendeer uw belastingconsulent eens op deze mogelijkheid.
De Cliëntenraad
Druk bezoek van Sint Maarten in Markehof
Na de koffie rond de klok van half elf, de dag dat Sint Maarten volop in de schijnwerper staat, gaan de gordijnen in verzorgingshuis Markehof in Marknesse al dicht. Het is toch niet om de zon tegen te houden? Nee deze morgen van de elfde november zouden heel veel kinderen de bewoners van Markehof verassen met hun liedjes en hun vele mooie lampionnen te showen aan de jeugd van vroeger. Als eerste kwamen de kleinsten aanbod om een bezoek aan Markehof te brengen. Deze kwamen van kinderopvang Jokide . Zij stapten hoe klein ook vrolijk door het restaurant en lieten vol trots hun mooie lampions aan de vele bewoners zien. De bewoners genoten volop van alles wat er aan hun voorbij trok. Uiteraard was er een lekkere versnapering voor deze kinderen. Nou en dat ging erin als koek in een mum van tijd waren de snoepzakjes leeg. Even later kwam er bijna een heel peloton van 110 kinderen binnen. De gang was ineens vol met kinderen, allemaal voorzien van prachtige lampions. De groepen 3,4 en 5 van de Timaran konden maar net een plek vinden in het restaurant. Het hele gezelschap zong enkele bekende Sint Maarten liedjes en zij hielden hun lampions in de lucht, zodat iedereen alles goed kon zien. Om de feestvreugde te verhogen was er nog een muzikant met een trekzak aanwezig en hij zong met een gedeelte van de kinderen nog enkele liedjes en dat klonk geweldig. Ook deze kinderen kregen
als dank van welzijn medewerkster Jennifer nog wat lekkers voor onderweg. “s Avonds wisten vele kinderen samen met vaders, moeders opa’s en oma’s ook Markehof weer te vinden en toen werden de nodige Sint Maarten liedjes gezongen en zij kregen ook weer een lekkere beloning mee. Zo zie je maar weer dat dit jaar Sint Maarten Markehof goed heeft bezocht.
KERSTFEEST IN HET LICHT
Het was kerst 1961. De wind gierde over het vlakke land, de sloten lagen dichtgevroren en sneeuw stoof tegen de ramen.
De koudste kerst die Herman ooit heeft meegemaakt. Zijn gedachten gaan terug naar een bijzondere gebeurtenis. De geboorte van zijn lieve dochter Lucia.
Herman en Janneke woonden nog maar net in de Noordoostpolder. Wat waren ze blij geweest met hun kleine huisje in Marknesse. Er was nog weinig luxe: een kolenkachel die net genoeg warmte gaf. De oude eiken eethoek was van opoe, die een paar maanden geleden was overleden. De groene gordijnen had Janneke zelf genaaid. Ze waren niet echt mooi, maar de dikke stof hield de kou tegen.
Toch voelde het als thuis. Hier, in dit dorpje in de polder, zouden ze samen iets opbouwen. Iedere cent die ze overhielden kwam in het spaarpotje. Zo konden ze af en toe iets nieuws kopen. Ze waren gezond, wilden hard werken en ze hadden vertrouwen dat het allemaal goed zou komen.
Janneke was hoogzwanger van hun 3e kindje. Het kon ieder moment geboren worden. “Als het kindje maar wacht tot na de kerst”, zei ze glimlachend.
Twee dagen voor kerst, toen de kinderen sliepen, liep Herman nog even naar buiten. De lucht was helder en vol sterren. Herman dacht aan het kerstverhaal dat hij als kleine jongen had gehoord. Over dat Kindje dat geboren werd in een stal, in de kou. Hij herinnert het zich nog hoe de meester er over vertelde. Er kwam Licht in de wereld.
Met die mooie gedachten in zijn hoofd werd zijn aandacht opeens getrokken naar de oude spar, half ondergesneeuwd, achter de schuur. “Ik zaag hem om, dan hebben we toch een kerstboom”, bedacht hij opeens.
Met stijve vingers van de kou sleepte hij de boom naar binnen. Janneke en de kinderen waren blij verrast. De oude zinken emmer werd tevoorschijn gehaald, daar werd de boom in vastgezet. De kinderen maakten papieren slingers. Bovenin hing een zelfgemaakte gele ster van papier, een beetje scheef en vol plaksel.
Toen op kerstavond alle kaarsjes aangestoken waren, zongen ze samen “Stille nacht, Heilige Nacht”. Hun stemmen waren zacht, de kinderstemmetjes helder en zuiver.
Maar nog vóór dat de laatste regel was uitgezongen, greep Janneke Herman bij de hand. “Herman…. Ik geloof dat het zover is.”
Herman schrok, maar handelde meteen. De dokter was nu onbereikbaar, maar een paar kilometer verderop woonde de wijkzuster. Buiten was het donker, de wind trok aan tot storm. Door de dikke sneeuwvlokken kon hij het pad nauwelijks zien. Even dacht hij dat hij verkeerd liep, zijn voeten gleden steeds weg en zijn handen waren verkleumd.
Op het moment dat hij bijna niet meer kon lopen, zag hij in de verte een zwak schijnsel. Gelukkig… er brandde nog licht in de keuken. Buiten adem vertelde hij de wijkzuster over Janneke. Zonder vragen trok ze haar jas aan, pakte haar tas en ging met hem mee de storm in.
Terwijl de wind rond het huis gierde, werd het binnen stil in dat kleine huisje. Bij het licht van de kerstboom en het zingen van de kinderen, werd vlak na middernacht een lief gezond meisje geboren.
We noemen haar “Lucia” zei Janneke vermoeid. “Dat betekent Licht” Precies zoals toen, lang geleden in Bethlehem.
En nu, meer dan 60 jaar later, zegt Herman nog altijd met glinsterende ogen:
“Dat was de kerst dat ik begreep wat het Licht werkelijk betekent. Niet alleen het schijnsel van al die lampjes in de boom, maar een Licht dat altijd blijft branden.
Licht…..In een kindje, in mijn hart en in het geloof dat het Licht nooit dooft”
Ik sluit graag af met de volgende wens voor u allen.
Fijne Kerstdagen vol warmte in het Licht van hoop en vertrouwen.
Geschreven door Jeanet de Groot
Stagiairs in de ouderenzorg
In gangen vol verhalen, zacht en soms wat stil, verschijnt een frisse blik, precies wat iedereen wil. Een stagiair die lacht, die vraagt, die luistert met geduld, brengt nieuwe energie en een hart dat overvuld.
ze brengen frisse vragen en een open hart van start, leren elke dag opnieuw de zachte taal van zorg en smart. Met elke stap vooruit ontdekken zij hun kracht, en maken zo de zorg weer mooier, dag na dag en nacht.
Hoi allemaal! Ik ben Anne-Fleur
Ik ben 17 jaar en zit in mijn eerste jaar van de opleiding Verpleegkunde. Sinds september loop ik mijn BOZ (beroepsoriënterende stage) bij welzijn, en daar heb ik het echt ontzettend naar mijn zin. Ik help vooral bij de crea-activiteiten lekker bezig zijn en ondertussen gezellig kletsen met de bewoners, dat vind ik echt het allerleukst.
In februari ga ik bij jullie beginnen op de zorgafdeling, en daar kijk ik supererg naar uit! Dat is uiteindelijk ook de richting waar ik graag in verder wil, dus ik heb er heel veel zin in om daar nog meer te leren en te groeien.
Jullie zien mij vast nog wel een keer voorbijkomen!
Manager
Markehof
Zorg afd 1
Contactgegevens Markehof
Telefoon Email
06-30180737 n.bijdevaate@zorggroep-onl.nl
Na 7:00 uur 0527- 206910 teammarkehof1@zorggroeponl.nl
Zorg afd 2 en 3
Na 10:30 uur 0527- 206920 teammarkehof2@zorggroeponl.nl
KSW 0527- 206960 teamkswmarkehof@zorggroeponl.nl
Nachtdienst
Na 23:00
uur 0527- 206930
Welzijn
Na 9:00 uur
Keuken
0527- 206942 abmarkehof@zorggroep-onl.nl
Na 10:00 uur 0527- 206944 keukenmh@zorggroep-onl.nl
Met dank aan Piet en Rikie Ruis voor de artikelen en foto’s over de activiteiten.
