Nowa seria powieści graficznych






DC powieść graficzna 13+
![]()






DC powieść graficzna 13+

Ważne i aktualne tematy społeczne, poszukiwanie swojego miejsca w świecie, odkrywanie własnej tożsamości, szalone przygody, niezwykłe przyjaźnie, zaskakujące zwroty akcji, dawka błyskotliwego humoru. A to wszystko ukazane z perspektywy dorastających bohaterów.
W cyklu DC powieść graficzna 13+ poznasz kultowe postacie z popularnych komiksów DC w nastoletnich wcieleniach. Historie, będące swoistym powrotem do korzeni, dedykowane są przede wszystkim młodym czytelnikom.
Do nowego cyklu powieści graficznych zaangażowano pisarzy o międzynarodowej sławie tworzących literaturę dla młodzieży, jak Kami Garcia („Piękne istoty”), Lauren Myracle („3maj się”) czy Leigh Bardugo („Grisza”). Za warstwę graficzną odpowiadają utalentowani ilustratorzy i rysownicy, jak Gabriel Picolo, Izaac Goodhart, Kit Seaton czy Manuel Preitano.
Teraz masz okazję poznać początki historii dwóch bohaterek – Raven i Catwoman – z pierwszych tomów cyklu.
Życzymy dobrej lektury!
Wydawnictwo EGMONT


„Młodzi Tytani. Raven” oraz „Catwoman. W blasku księżyca”

W przygotowaniu kolejne albumy: „Kod Oracle” oraz opowieść o młodej Wonder Woman.






Kim jesteś i co zrobiłaś z moją przybraną mamą?
Pomyślałam sobie, że może jutro odpuścimy szkołę.
Podpisuję papiery. Pamiętasz?
Papiery adopcyjne. Nadal o tym myśli?
Prawda wszystko zmienia.
Moje zdanie nie ma już większego znaczenia.
Nie jestem tą samą osobą, którą byłam tydzień temu.

Tylko jeśli na to pozwolisz.
Chyba że nie chcesz...
Jestem niebezpieczna.
Jesteś też silniejsza, niż myślisz. Tylko musisz w to uwierzyć.


Gdzie ja jestem?

W samochodzie... Jest kobieta.

Wydostaliśmy ją. Spokojnie.
Dziewczyna przeżyje?
Wszystko na to wskazuje. A co z jej matką?

Moją matką?

Znalazłem to w jej portfelu. Przynajmniej wiemy, jak się nazywa.


Jestem Natalia. I dziękuję za błyskawiczne dostarczenie dokumentów. Moja siostra bardzo kochała Raven.
Dobro dzieci to nasz priorytet. Tym zajmuje się opieka społeczna.
To kopie jej dokumentacji medycznej. Lekarze twierdzą, że to tylko chwilowa amnezja.
A co, jeśli wcale nie chcę pamiętać?
Z kuchni lepiej wszystko słychać. O czym rozmawiają?

O mnie.
Dzięki Bogu. Bo zazwyczaj wszystko kręci się wokół mnie. Los jedynaczki, co?
Pewnie mnie nie pamiętasz?
Jestem Max.
Chodź, pokażę ci twój pokój. Jest naprzeciwko mojego.
Sama go urządziłam.

Mama mówiła, że przysłał je pracownik opieki z Atlanty.
Dlaczego tak się denerwuję?
To pewnie jakieś szpargały.

Czytałam o amnezji. Rzeczy osobiste mogą pomóc przywrócić wspomnienia.
Nie otworzysz?
A co, jeśli znajdę coś, co ma znaczenie sentymentalne? Na przykład misia? I zacznę beczeć?
Okej. Padam z nóg. Później to zrobię.
Jakby co, będę u siebie.
Pewnie musiałam ją przeczytać na zajęcia z angielskiego. Choć wygląda na mocno zużytą...

Jakim cudem te wszystkie przedmioty należą do mnie, skoro w ogóle ich nie pamiętam?
Żadna z tych rzeczy nie wygląda znajomo.

Straszne nudy. To nie może być moja książka.
Choć pismo na marginesach jest moje.
Nie po z wolę ci samej k ro c z y ć w nieznane.
Za późno.
Nie zniosę kolejnego koszmaru. Nie dzisiaj. Po prostu nie położę się spać. Zarywałam już nocki.

Przekonajmy się, dlaczego tak często do niej wracałam.
Próbuję zachować otwarty umysł, a zamknąć go mogą nie rzeczy zwyczajne, lecz dziwne, niezwykłe; rzeczy, które sprawiają, że człowiek wątpi w to, czy jest zdrów na umyśle.
No właśnie.
To nie działa. Gdzie jest ta książka?

Nie możesz się przede mną ukryć, Raven. Zawsze cię znajdę. Nasze losy są ze sobą splecione.

powieść graficzna
RYSUNKI



Nie żebym narzekała, ale moje życie jest do bani.
DZIESIĘĆ
LAT WCZEŚNIEJ. Moja mama jest kelnerką w barze.

O KTÓREJ KOŃCZYSZ, MAŁA?
DLACZEGO PYTASZ?
BO CHCĘ SPĘDZIĆ Z TOBĄ WIĘCEJ CZASU.
BĘDZIE NAPRAWDĘ MIŁO, ZOBACZYSZ.
W Carl’s Tavern mama musi obsługiwać klientów.

Wielu z nich – głównie facetów, a do tego gnojków –uważa, że to jej święty obowiązek. Koniec kropka.
BLA, BLA, BLA!
N ICZEGO CI NIE DAM.
MOGĘ CI CO NAJWYŻEJ PRZYPOMNIEĆ, JAKA JEST KARA ZA DYSKUTOWANIE !
A ponieważ faceci są dupkami...

...traktowali mnie w taki sam sposób jak moją mamę.
A TY NA CO SIĘ GAPISZ, SMARKULO?
CIEBIE TEŻ TRZEBA NAUCZYĆ POSŁUSZEŃSTWA?
Co miesiąc w domu pojawiał się inny koleś.
Kiedy miałam trzynaście lat, mama poznała Dernella.

A JEŚLI PRZYNIESIESZ MI TEGO ENERGETYKA, TO BĘDZIESZ MIAŁA O DZIESIĘĆ PROCENT... EEE...
SELINA, KOPSNIJ SIĘ DO SKLEPU PO ENERGETYKA, CO?
BORÓWKOWEGO.
MUSZĘ NAPISAĆ ANALIZĘ TEGO WIERSZA. TO BĘDZIE DZIESIĘĆ PROCENT
MOJEJ OCENY KOŃCOWEJ.

MYŚLISZ, ŻE JESTEŚ TAKA WYJĄTKOWA ?
MASZ SIĘ ZA JAKĄŚ KSIĘŻNICZKĘ , ŻE NIE ROBISZ TEGO, CO CI KAŻĘ?

CO POWIE TWOJA MATKA, JAK WRÓCI DO DOMU I USŁYSZY, JAKĄ MA ROZPUSZCZONĄ CÓRECZKĘ ?
I NA DODATEK OBLAŁAŚ DŻINSY DERNELLA COLĄ?!

PÓJŚCIE DO SKLEPU ZAJĘŁOBY CI PIĘĆ MINUT.
MÓWIĘ POWAŻNIE, SELINO.
NIE POPIERAM TEGO, CO ZROBIŁ, ALE NAJWYRAŹNIEJ UZNAŁ, ŻE TRZEBA C IĘ UKARAĆ. I TU SIĘ Z NIM CAŁKOWICIE ZGADZAM. PO PROSTU...
ECH, SELINO. DLACZEGO WIECZNIE MUSISZ WSZYSTKO KOMPLIKOWAĆ ?!
WOW, MAMO. MOJE GRATULACJE...
Jestem bezpańskim kotem, którego można ignorować lub zaczepiać w zależności od nastroju. EJ, SELINA.

POŁÓŻ DŁOŃ NA STOLE.
Mama jest z Dernellem od dwóch lat.
Teraz to on tu rządzi, a ja... nie wiem.
O TUTAJ.
CHYBA NIE JESTEŚ CYKOREM, CO?

NO DALEJ. UDOWODNIJ, ŻE NIE JESTEŚ CYKOREM. NIE,
DERNELL... NIE PRZESADZASZ TROCHĘ? ZAMKNIJ SIĘ, GAYLE.
ALE PRZECIEŻ... M A PIĘTNAŚCIE LAT. NIE

PRAWDA, SELINO? NIE JESTEŚ...

{ PFFF} OBIE JESTEŚCIE CYKORAMI.

Ale to ja mam największy ubaw. Kiedyś bałam się ciemności, ale z czasem przezwyciężyłam ten lęk.

Z czasem zaprzyjaźniłam się z ciemnością. I to wyłącznie moja zasługa.
W ciemności jestem potężna.
W ciemności jestem tym, kim chcę być.

I CO, DUPKU? TEN SIĘ ŚMIEJE... KTO SIĘ ŚMIEJE OSTATNI.
Wmawiałam sobie, że Dernell nie zagrzeje długo miejsca w tym domu, jak inni faceci przed nim.

DERNELL, SKARBIE!
KURCZĘ, GAYLE. TY WIESZ, CO ZROBIĆ, ŻEBY FACET POCZUŁ SIĘ JAK W DOMU.
MAM TU DLA CIEBIE ZIMNE PIWKO!

To ja.