Wijkkrant Noord is het nieuwsblad voor TilburgNoord. De krant wordt gemaakt door vrijwilligers en verschijnt in 2024 achtmaal. E DI T IE 8 | DE C 2 024 | JA A RG A NG 25 | OP L AGE 10.250
W I JK K R A N T NOORD.NL | FAC EB OOK .C OM / W I JK K R A N T NOORD p.4
p.3
Kenny Staps van Fysio Sport & Therapie over een nieuw krachtcircuit: de E-GYM.
p.6
25 jaar Wijkkrant Noord
Interview met Frans van der Reijt Voormalig kinderrechter met een grote maatschappelijke betrokkenheid en prominente inwoner van Tilburg-Noord
Wijkkrant Noord bestaat vijfentwintig jaar. Dat hebben we het afgelopen jaar uitgebreid gevierd. Aan de vooravond van de millenniumwisseling in 1999 gaf Wijkraad Noord het startsein voor de krant. Op de allerlaatste dag van 1999 bij het aantreden van de eenentwintigste eeuw was de wereld echter vol spanning. Wat zou de zogenoemde millenniumbug aanrichten? Veel computerprogramma’s gaven viercijferige jaren weer met alleen de laatste twee cijfers, bijvoorbeeld ’00’ voor het aankomende jaar 2000. Alle computers plotseling op ‘00’! Een donkere wolk hing boven de wereld!
O
Oorlogsdreiging is er niet en de economie groeit tegen de klippen op. Er is veel geld en de consument wil het uitgeven. Vijfentwintig jaar geleden vroeg Dagblad Trouw daarom aan een select groepje Nederlandse topondernemers wat hun toekomstdromen waren? Futuristische bespiegelingen en één al blijmoedigheid vulden de kolommen van de
kwaliteitskrant. “Misschien gaan we melk maken van gras zonder dat er koeien voor nodig zijn”. (Friesland Campina) “Ik denk dat tien grote vrachtwagens vlak achter elkaar op de snelweg zullen rijden. Sensoren in de weg leiden de trucks” (Shell). “Misschien krijgt iedereen wel een chip in zijn hoofd” (KPN). De Albert Heijndirecteur dacht dat in 2010 kassières overbodig zouden zijn. Inmiddels is drinken van havermelk in opkomst, en geen sensoren maar konvooien vrachtwagens met Oost-Europese chauffeurs trekken over de snelwegen langs Brainport Eindhoven. We hebben nog geen chip in ons brein maar wel 24/7 een smartphone in de hand. En Albert Heijn is vergevorderd in het overbodig maken van winkelpersoneel.
p.11
Studio Noord, de creatieve werk- en ontmoetingsplek voor jongeren is jarig.
ploegscharen’? Wat leeft er nog aan mooie toekomstdromen? Meer dan ooit leven we bij het sluiten van dit jaar in een wereld vol duisternis waarin de aarde en steden worden terug gebombardeerd tot een desolate woestenij. We zijn op een weg aanbeland die door vele nachten dreigt te gaan, een harde weg die voert door ijzige kou. Leidt ze ons naar een nieuwe lente? Wat leeft er nog bij mensen aan verhalen van eeuwen her? Wie durft zijn geld nog te zetten op het Bijbelse verhaal ‘hoe een volk in haar lotgevallen, Gods eigen hand ontwaarde’? Óf is juíst dit verhaal verworden tot
Hebben we nog toekomstdromen? 18
Vijfentwintig jaar op weg in de eenentwintigste eeuw
udejaarsavond 1999: Veel mensen vrezen dat publieke voorzieningen zoals de levering van gas, water en elektra stilvallen als de computers op tilt slaan. Automatiseerders zijn er druk mee en Philips-topman in ruste Jan Timmer leidt een platform dat ons informeert over de bug. Ondanks dat blijven de meeste ondernemers optimistisch.
Nationale voorleesdagen bij Bibliotheek Wagnerplein
de vreselijke rechtvaardiging voor openlijk geweld in het Midden-Oosten, het land van de Bijbelse geschiedenis? Een verhaal dat ons extra onrustig maakt en tot een bron van ongeloof is geworden! Geloven we met Kerst en nieuwjaar nog in verhalen en toekomstdromen van een nieuw begin? De stal van vrede in Bethlehem ligt hemelsbreed maar tien kilometer van Jeruzalem af, de zogenoemde ‘Stad van Vrede’, waar volgens sektarische, extreem orthodoxe joden de Al Aqsa-moskee plaats moet maken voor de herbouw van een nieuwe Joodse tempel.
Vijftig jaar geleden massale protesten tegen kerstbombardementen
Door: Hans Happel
V
De weg naar het licht die door vele nachten gaat
an de millenniumbug hadden we dus niets te vrezen. De jaarwisseling van 2024 naar 2025 staat in het teken van een vrees van veel ernstiger aard: “onrust en ongeloof over openlijk geweld van velen tegen één, en van verborgen geweld van één tegen velen”... Hoe raak en diep typeert dit dichterlijk citaat de tijd
waarin we drie jaar geleden terecht zijn gekomen, toen Russische troepen Oekraïne binnenvielen. Oorlogsdreiging, ‘openlijk en verborgen geweld’, dat nooit ver weg is geweest, is opnieuw voelbaar in West-Europa. Hebben mensen de hoop opgegeven dat ze ‘zwaarden kunnen omsmeden tot
december 1972: De Amerikaanse president Nixon gaf het startsein tot massale bombardementen op Noord-Vietnam die twaalf dagen zouden duren. Hij zette ze in als drukmiddel om de Noordvietnamezen tot een vredesakkoord te dwingen. Deze kerstbombardementen leidden tot omvangrijke protesten in de westerse wereld. ‘Stop de bombardementen’ werd de leus van een reeks demonstraties waar een aanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking achter kon staan. Veel lokale initiatieven en demonstraties culmineerden een jaar later
op 6 januari 1973 in een massale landelijke betoging te Utrecht. De schattingen van het aantal deelnemers liepen uiteen van 50.000 tot 100.000. Op 27 januari 1973 werd een staakt het vuren van kracht. Niet veel later verlieten de laatste Amerikaanse militairen Zuid-Vietnam. Soms wordt het dromen van vrede bewaarheid. Daarom niet wanhopen. Blijven geloven en erop vertrouwen. Ik wens alle mensen van goede wil: vrede op aarde, een zalige Kerstmis én in 2025 een opgelegd zwijgen aan het wapengeweld.