Huidevettersstraat 165, 1000 Brussel
Welzijnszorg Info, driemaandelijks tijdschrift
editie zomer 2026 | P915871 - Bureau Gent X
Samen tegen armoede
SAMEN DE CIRKEL GEVANGEN
DOORBREKEN IN ARMOEDE
Het verhaal bij het beeld voor de laureaat van de Prijs Armoede Uitsluiten:
“Draagvlak”
Wat fragiel is wordt gedragen, De samenleving heeft een solidair kader nodig. Samen houden we dit kader in evenwicht, Samen creëren we draagvlak Waarop mensen hun leven steeds weer kunnen opbouwen.
Wilfried De Cock is een Belgische beeldhouwer en land-art kunstenaar. Zijn werk ontstaat in directe relatie met het landschap en onderzoekt de verbinding tussen mens en natuur. Hij werkt hoofdzakelijk met cortenstaal in open structuren waarin wind, tijd en omgeving een actieve rol spelen. Zijn sculpturen zijn geen objecten in het landschap maar maken er deel van uit.
Inhoud
2 Korte nieuwsflash
3 Voorwoord
4 Interview: Het verhaal van Abu
7 Inhoudelijk artikel
9 Projecten in de kijker
10 • Brugbinnenstebuiten
10 • D’broej
11 • Jonge Helden
11 • Morpho
12 The making of
Kruiswoordpuzzel
Beste schenker, sympathisant, vrijwilliger
We willen je graag danken voor al je steun voor de strijd tegen armoede, en dus voor Welzijnszorg!
De Prijs Armoede Uitsluiten
Je weet dat we jaarlijks een honderdtal armoedeorganisaties steunen. Daarnaast reiken we elk jaar de Prijs Armoede Uitsluiten uit om een urgent armoedeprobleem aan te kaarten. Dit jaar is het thema ‘armoede en detentie’. Onze stafmedewerkster projecten Frieda Bex, vertelt wat gevangen in armoede wil zeggen. Een deskundige jury selecteerde vier genomineerden, waarvan één uiteindelijk de laureaat wordt. De vier genomineerden krijgen elk een voorstellingsfilmpje van hun organisatie als geschenk, en de winnaar krijgt het bedrag € 20.000 en een kunstwerk. Wil je graag weten wat die vier bijzonder mooie, maar ook onderling zeer verschillende projecten precies doen? Je leest het in deze W-info.
Samen tegen armoede
Uiteraard werken we op de achtergrond al heel hard aan de eindejaarscampagne. Het thema zal dak- en thuisloosheid zijn. In de volgende W-info, in september, lees je er meer over.
En ondertussen...
Werken we aan allerlei grote en kleine projecten, nieuw en minder nieuw! We hebben net met de projectencommissies de projecten voor dit jaar geselecteerd, we zetten extra in op ervaringsdeskundigheid, we leggen contacten met nieuwe en bestaande bondgenoten, geven vormingen, en verschijnen overal waar de strijd tegen armoede wordt gestreden!
We kijken er naar uit je onderweg als tochtgenoot en bondgenoot tegen te komen, en danken je nogmaals voor je volgehouden inzet en steun.
Solidaire groeten
Koen Trappeniers
Directeur Welzijnszorg vzw © S o p hie Nuytten
Het verhaal van Abu
Ik ben Abu. Ik werd als baby van zes maanden geadopteerd uit Rwanda, een land dat in oorlog was, en groeide op in Brussel. Van jongs af aan werd ik geconfronteerd met uitsluiting en pesterijen vanwege mijn afkomst en huidskleur. Ik heb nood aan begeleiding, maar dat bleef lange tijd onopgemerkt.
Toen ik 16 was, werd mijn moeder ziek. Na een lijdensweg van vijf jaar overleed ze toen ik 21 was. Dat verlies viel samen met grote problemen rondom mijn familie en juridische zaken. Ik erfde een deel van het huis van mijn ouders, maar had geen idee hoe ik ermee moest omgaan. Door conflicten met mijn familie, een notaris die niet correct handelde en een advocaat die me nauwelijks bijstond, raakte ik in een precaire situatie. Administratie, vaste kosten en verplichtingen werden onoverzichtelijk en de betalingen liepen niet. Zo werden in 2015 water en elektriciteit afgesloten, en woonde ik een tijd in een ander appartement, samen met mijn vriendin, maar de leefomstandigheden waren slecht. Mijn familie hielp me niet verder.
Abu is een man van 36 met een vermoeden van een verstandelijke beperking. Hij is nog niet klaar om dit zo te zien, maar kan aangeven dat hij beperkter functioneert. Hij zit voor de 2e maal in detentie en verblijft momenteel in de gevangenis. Zijn verhaal werd opgetekend door het project Morpho van vzw Hubbie.. Abu wil zijn verhaal over armoede en detentie delen.
Door conflicten met mijn familie, een notaris die niet correct handelde en een advocaat die me nauwelijks bijstond, raakte ik in een precaire situatie.
Omdat ik geen uitkering kon krijgen – het OCMW weigerde door de eigendomsstructuur – moest ik zien te overleven. Ik werkte bij Action en stapte dagelijks meer dan tien kilometer heen en terug. Door het vele stappen en zweten kon ik niet fris zijn, en werd ik ontslagen omdat er een ‘geurprobleem’ was. Zonder werk en zonder netwerk stapelden de schulden zich op en ontstond armoede.
Om te overleven begon ik kleine diefstallen te plegen, aanvankelijk in buurtwinkels en later in grotere winkels zoals Carrefour en Cora. Ik werd meerdere keren opgepakt en moest voor de rechter verschijnen. Omdat sommige brieven op een ander adres terechtkwamen, kreeg ik soms de maximumstraf opgelegd.
In 2018 kwam ik voor het eerst in de gevangenis terecht, bijna twee
jaar in totaal. Ik kreeg een beperkt budget: vijf euro voor telefoon, vijf à zes euro voor tabak, en nog iets voor televisie. Zonder familie of netwerk om financieel bij te springen, werd het voorbereiden van mijn re-integratie bijna onmogelijk. Soms konden medegedetineerden mij kleine bedragen voorschieten, maar dat hielp nauwelijks.
Zonder familie of netwerk om financieel bij te springen, werd het voorbereiden van mijn re-integratie bijna onmogelijk.
Na mijn vrijlating uit Vorst belandde ik opnieuw in dezelfde situatie: ik kon niet rondkomen. Ik wist niet hoe ik grondlasten van 1200 euro per jaar moest betalen. Ik kan het huis van mijn ouders niet verkopen. Ik heb niets anders meer. Ik had geen netwerk en geen begeleiding, en raakte opnieuw betrokken bij kleine diefstallen. Ik overtrad mijn voorwaarden en werd opnieuw veroordeeld. Nu zit ik in de gevangenis van Haren. Ik weet niet hoe ik uit deze cirkel kan geraken.
Om te overleven begon ik kleine diefstallen te plegen. Ik werd meerdere keren opgepakt en moest voor de rechter verschijnen. >>
Tijdens mijn detentie in Vorst nam ik deel aan projecten zoals klassieke muziekconcerten en een stage bij de Beaux-Arts. Ik heb een passie voor kunst.
Deze stage gaf me een tijdelijke structuur, maar viel weg door COVID-19 en de complexiteit van werkloosheidsaanvragen. Ik had geen begeleiding en geen systeem dat rekening hield met mijn beperking of sociale situatie.
Ik had geen begeleiding en geen systeem dat rekening hield met mijn beperking of sociale situatie.
Ik benadruk dat mijn beperking, het ontbreken van een netwerk, armoede en detentie elkaar versterken. Ik werd verkeerd ingeschat door de rechter en mijn advocaat, en kreeg daardoor vaak maximale straffen. Ik zie dat raciale en sociale vooroordelen een rol speelden, en dat de context van overleven nauwelijks werd meegenomen.
De begeleiding door Laurence en organisaties zoals Morpho (Hubbie vzw) is voor mij cruciaal. Laurence nam het eerste contact op, legt me uit welke stappen ik moet zetten bij het OCMW, bij inschrijvingen en opleidingen, en staat naast me. Dit geeft me een gevoel van steun. Ze maakt de complexe procedures concreet en overzichtelijk. Ik benadruk dat een eerste contactpunt belangrijk is voor mensen in een precaire situatie, zodat ze een referentieadres kunnen voorleggen en hun dossiers op tijd kunnen opstarten. Begeleiding bij OCMW-bezoeken, inschrijvingen en aanvragen voor basisvoorzieningen zoals een opleiding, kan enorm helpen om herval te voorkomen.
Ik benadruk dat een eerste contactpunt belangrijk is voor mensen in een precaire situatie.
Voor mij is het duidelijk dat de sociale context doorslaggevend is: zonder netwerk, zonder begeleiding en zonder basisvoorzieningen val ik snel terug in armoede en in de gevangenis. Mijn situatie van armoede, beperking en detentie versterken elkaar, niet omdat ik dat wil, maar omdat het systeem te complex en ontoegankelijk is zonder steun. De hulp van Laurence en Hubbie kan ervoor zorgen dat ik bij vrijlating en tijdens mijn eerste stappen in de maatschappij een stevigere basis heb, een adres, begeleiding bij OCMW en opleidingen, en zo een kans heb om uit de vicieuze cirkel te komen.
Na detentie heb je een vertrouwenspersoon nodig die naast je blijft staan. Iemand die niet na twee gesprekken stopt. Anders kom je buiten met dezelfde schulden, dezelfde chaos, dezelfde eenzaamheid.
Voor mij is dit het verschil tussen blijven overleven… of eindelijk vooruit kunnen gaan.
Abu is een schuilnaam, maar het verhaal is echt. Ook de foto is van iemand anders.
Gevangen in armoede
Het leven in de Belgische gevangenissen is bijzonder hard. Ons land is al meerdere keren veroordeeld voor de slechte leefomstandigheden in de gevangenis.”
Tom Vander Beken – UGent
In die omstandigheden waarschuwt het gevangenispersoneel al lang voor problemen: ‘De overbevolking leidt tot spanningen. Incidenten zijn te verwachten’. Zo bleek uit het incident dat op 13 maart aan het licht kwam, en waarbij een gedetineerde gemarteld werd door de medegevangenen in zijn overvolle cel, wat pas na drie dagen werd opgemerkt. Hoewel er in de media wel aandacht is voor de overbevolking en de slechte omstandigheden
in de gevangenissen, blijft de vraag naar wie de gedetineerden zijn vaak onderbelicht. Mensen zitten niet op hun plaats in de gevangenis: zo verblijven geïnterneerden vaak in de gevangenis terwijl zij eigenlijk in een forensisch psychiatrisch centrum thuishoren, en wachten mensen zonder verblijfsrecht op administratieve beslissingen.
Na deze structurele problemen blijft de situatie ook vandaag
bijzonder actueel. Zo wordt er in het nieuws steeds vaker verwezen naar het stijgende aantal grondslapers in Belgische gevangenissen.
Aantal grondslapers piekt
‘Detentiehuizen kunnen op lange termijn soelaas bieden.’
De gevangenis van Haren telt er momenteel 167 en is daarmee koploper. In totaal gaat het om 701 grondslapers in heel België. Dit cijfer is geen detail, maar een duidelijk alarmsignaal: het toont aan dat de overbevolking
niet alleen structureel is, maar ook steeds ernstigere gevolgen heeft. Zowel het personeel als de gedetineerden ondervinden hiervan dagelijks de impact.
De stijgende overbevolking en het aantal grondslapers tonen aan dat er nood is aan structurele oplossingen. Tegelijk wordt duidelijk dat het huidige systeem onvoldoende inspeelt op de noden en kwetsbaarheden van gedetineerden, zowel tijdens als na hun detentie. Zowel in de actualiteit als binnen het werkveld worden daarom alternatieven zoals detentie- en transitiehuizen naar voren geschoven, omdat zij niet alleen de druk op het gevangenissysteem verlagen, maar ook meer ruimte bieden voor menselijke begeleiding en ondersteuning. Dit wordt ook bevestigd door Siska Deknudt, aalmoezenier in de gevangenis van Beveren:
“De komst van kleinschalige transitiehuizen is zeker een meerwaarde in het detentielandschap. Ik spreek vaak met langgestraften die hopen dat ze, via een transitiehuis, een brug kunnen maken naar de samenleving. Het is niet gemakkelijk om, na jaren opsluiting, terug deel te nemen aan het ‘gewone’ leven. Na vrijlating botsen mensen vaak op drempels zoals moeilijkheden bij het vinden van werk of huisvesting”.
Heel wat mensen na detentie belanden in de armoede. Tegelijk zijn er ook mensen in armoede die strafbare feiten plegen. Zij kennen vaak de rechtsprocedures onvoldoende en hebben niet altijd de middelen om juridische bijstand te betalen. Bovendien slagen zij er niet altijd in om hun rechten effectief te realiseren. Daardoor komen zij sneller in contact met
justitie en worden zij vaak zwaarder getroffen door het systeem.
Hierdoor is er een relatief groot aandeel mensen in armoede binnen de Belgische gevangenissen en verlaten ook velen de gevangenis opnieuw in een kwetsbare positie. In die zin kan gesteld worden dat het rechtssysteem in de praktijk strenger is voor mensen in armoede.
Maar welke rol spelen armoedeorganisaties hierin, en waarom wordt hun inzet zo weinig belicht? In Vlaanderen zijn er tal van verenigingen en organisaties die zich inzetten voor mensen die geconfronteerd worden met detentie en armoede. In hun werking richten ze zich niet alleen op de zichtbare gevolgen, maar hebben ze ook aandacht voor de onderliggende oorzaken en de impact op het leven na detentie. Op een krachtige manier proberen zij kansen te creëren en de vicieuze cirkel te doorbreken. Hen erkennen we in dit verhaal over gevangen zijn in armoede.
Frieda Bex
“Wie naar de gevangenis moet, komt daar meestal armer uit”
Frieda Bex, projectverantwoordelijke bij Welzijnszorg
“De gevangenis is een vindplaats van armoede. Mensen die te maken hebben met armoede, discriminatie, instabiele huisvesting, werkloosheid, trauma, … en zich dus in een kwetsbare maatschappelijke positie bevinden, komen vaker in contact met justitie. Wie naar de gevangenis moet, komt er meestal armer uit. Armoede bemoeilijkt de terugkeer naar de samenleving en veroorzaakt enorme problemen na de vrijlating. Gevolg? Een cirkel van armoede.”
Gevangen in armoede. Een cirkel van armoede. Als mensen in armoede in contact komen met justitie loopt het voor hen vaak slechter af dan voor de meer bemiddelde burger: ze nemen vaker hun rechten niet op en worden sneller en strenger gestraft. Mensen in armoede missen vaak deskundige rechtshulp. En factoren als opleidingsniveau, sociale status, gezinssituatie, … bepalen in grote mate de strafmaat. Opgesloten worden in de gevangenis heeft ook zware gevolgen voor de omgeving van de gedetineerde, het gezin en
de familie. Het gezin komt in een ernstige crisis, emotioneel en vaak ook financieel. Frieda vraagt zich daarom af:
“Is het rechtvaardig dat een arme burger en het gezin sneller en strenger gestraft worden dan een rijke burger? En heeft de samenleving er baat bij dat mensen er niet in slagen na de gevangenis hun leven op orde te krijgen en in armoede belanden?
Brugbinnenstebuiten:
vrijwilligers als lichtpunt
Brugbinnenstebuiten vzw uit Brugge ijvert voor een menselijke en zinvolle detentietijd die bijdraagt tot herstel, wat een belangrijke hefboom is bij de re-integratie in de samenleving. Met gedreven vrijwilligers bieden ze regelmatig bezoek aan gedetineerden die nauwelijks nog contact hebben met de buitenwereld. Deze ontmoetingen herstellen verbondenheid en versterken zelfwaarde.
Wij verbinden mensen van ‘binnen’ en ‘buiten’ opnieuw met zichzelf, elkaar, hun omgeving en hun sociaal netwerk of wat daarvan overblijft.
De organisatie zet ook in op familiebanden, zoals tijdens Sinterklaasbezoeken in de gevangenis, waar even de muren lijken te verdwijnen. Door deze menselijke accenten, klein, maar krachtig, doorbreken ze de cyclus van uitsluiting en bouwen ze aan een netwerk van solidariteit, zodat detentie niet alleen straf is, maar ook een stap naar herstel.
De vrijwilligersorganisatie is in vijf jaar uitgegroeid tot een onmisbare speler met 85 vrijwilligers, die in volle onafhankelijkheid en unieke aanpak inspelen op noden van gedetineerden en hun omgeving, ondanks de uitdagingen in het gevangeniswezen. Ze willen graag als inspiratiebron dienen voor soortgelijke initiatieven.
D’broej:
een warm netwerk rond jongeren
D’broej is een Brusselse organisatie die met deelwerkingen als Rupture de vicieuze cirkel tussen armoede en detentie doorbreekt door kwetsbare jongeren (12–35 jaar) uit risicowijken zoals Peterbos en Matongé te begeleiden. Met unieke projecten zoals Rupture in de Pyreneeën (een trektocht door de bergen) versterken ze zelfwaarde en weerbaarheid.
“Ik wil jongeren die het moeilijk hebben laten zien dat niet alles verloren is, dat er altijd een tweede kans is. Ik ben dankbaar voor deze reis die mijn leven heeft veranderd.”
(deelnemer die nu zelf vrijwilliger is)
Ook wanneer jongeren met detentie te maken krijgen, zorgt Rupture voor juridische ondersteuning, een warm netwerk en concrete kansen op werk, opleiding en huisvesting ‒ zowel voor de jongeren als hun families. Door ervaringsleren, spiritualiteit en buurtsolidariteit te combineren, helpen ze jongeren een toekomst buiten criminaliteit op te bouwen. D’Broej - Rupture wil de kwaliteit van haar werking verstevigen en de unieke, resultaatgerichte methode Rupture zichtbaarder maken en uitbreiden, zodat meer jongeren een veilige toekomst kunnen opbouwen.
Jonge Helden:
intergenerationele gevolgen bestrijden
Jonge Helden is een landelijke jeugdwerkorganisatie. Naast kampen en vormingen organiseren ze kinderbezoeken in gevangenissen in Leuven, Antwerpen, Gent en binnenkort Beveren.
“Als vrijwilligersorganisatie gelooft Jonge Helden in de kracht van engagement: vrijwilligers geven zuurstof én dragen hun ervaringen verder uit.“
Ze begeleiden kinderen wanneer zij hun (groot)ouder bezoeken in de gevangenis. Het idee klinkt eenvoudig: zorgen dat ouder en kind tot spel komen, maar raakt daarbij aan de kern van structurele uitsluiting. Kinderen van gedetineerden kampen vaak met stress, schooluitval en beperkte sociale steun, terwijl detentie ouders isoleert en hun re-integratie bemoeilijkt. Door spel en verbinding te faciliteren, bestrijden ze de intergenerationele gevolgen van armoede en uitsluiting.
“Wat ik vooral gezien heb tijdens het ouderbezoek is hoe trots gedetineerden op hun kinderen zijn en toch ook wel hunkeren om die ‘speciale’ momenten met hun kinderen te kunnen beleven. Want boven alles blijven die mensen ook maar allemaal gewoon mama’s en papa’s.” (vrijwilliger)
Hun ambitie? Uitbreiden naar meer gevangenissen, vormingen aanbieden voor lokale vrijwilligers, en ‒samen met vzw Buitenfamilies ‒ activiteiten buiten de muren organiseren, zoals kampen voor lotgenoten. Zo doorbreken ze de cirkel van uitsluiting en bouwen ze aan een toekomst met meer sociale kansen.
Morpho:
Maatwerk voor gedetineerden met vermoeden van beperking
Morpho, project van Hubbie vzw in samenwerking met Nido vzw, ondersteunt gedetineerden en geïnterneerden met (vermoedens van) een verstandelijke beperking, psychische kwetsbaarheid of dubbele diagnose in de Brusselse gevangenissen van Haren, Sint-Gillis en Vorst. De sociale en professionale netwerken van deze groep mensen zijn vaak zeer fragiel. In detentie verliezen ze niet alleen inkomen, huisvesting en contact met familie, maar ook toegang tot essentiële ondersteuning zoals budgetten vanuit het Vlaams Agentschap voor Personen met een handicap (VAPH) of aangepaste tewerkstelling. Armoede en detentie versterken elkaar zo in een vicieuze cirkel.
“We helpen bij het begrijpen van procedures, communicatie met het gevangenispersoneel en het toegang krijgen tot de juiste zorg en begeleiding.“
Morpho doorbreekt die spiraal door relaties centraal te stellen. Door persoonlijke verbinding en maatwerk creëren ze overzicht en hoop, waar het systeem vaak faalt. Hun aanpak is uniek en cruciaal: detentie mag geen dieptepunt worden in een leven dat al kwetsbaar is.
Leuk om eens te zien, een ‘making of’ van de organisatiefilmpjes die de genomineerden voor de Prijs Armoede Uitsluiten krijgen. Misschien zag je ze al voorbij komen op onze sociale media? Nu zie je hoe dat filmen er aan toe gaat! Onze partner Mad Monkey Studio’s maakt er altijd verzorgd werk van.
Vul de juiste antwoorden in, in de blauwe vakjes zie je een nieuw woord verschijnen. Stuur het juiste antwoord voor 25 juni naar info@welzijnszorg.be en maak kans op een leuke prijs.
1. Naam van het kunstwerk dat Wilfried De Cock maakte voor de Prijs Armoede Uitsluiten
2. Stad waar jongerenwerking D’broej actief is
3. Iemand die anderen juridisch bijstaat
4. Iemand die zich inzet voor dezelfde doelen als jij
5. Een plek waar mensen hun straf uitzitten
6. Periode, meestal in de zomer, dat je niet hoeft te werken of niet naar school moet
7. De periode na je actieve loopbaan
8. Iemand die iets bijzonder kan of doet, meestal een super
Gevangen in armoede
Als na 18 maanden de poort weer open zwaait maak ik de balans op van mijn leven.
Welk pad bracht me hier?
Opgroeien met onmacht. Ouders die ruzie maken, niet in staat het tij te keren en angst afschuiven op mekaar. Een samenleving die afwijst, onvermogen en onbegrip. Het verkeerde moment, de verkeerde plaats, en zeker de verkeerde keuzes. Alle kansen verkeken.
En waar ga ik heen?
Geen warm welkom voor een nieuwe start.
Wil je deze W-info liever in je mailbox ontvangen?
Stuur een mailtje naar info@welzijnszorg.be en de volgende editie ontvang je digitaal.
Contact:
Welzijnszorg vzw, Huidevettersstraat 165, 1000 Brussel info@welzijnszorg.be, Tel 02/502 55 75
Steun ons:
BE21 0000 0000 0303
Grafische vormgeving: Gevaert Graphics, Karakters
Foto’s:
Layla Aerts, Helen Blow, Jan Demuynk, Mad Monkey Studio’s
Teksten:
Samira Amyay, Frieda Bex, Helen Blow, Chris De Cock, Hadewijch Van Hove
Eindredactie: Helen Blow
Verantwoordelijke uitgever: Koen Trappeniers, Huidevettersstraat 165, 1000 Brussel
Het verleden trekt met zuigende armen.
Ik durf niet denken aan mijn kinderen.
Ik zie de aarzelende dromen in hun ogen, de bange hoop op betere tijden. De gemiste kansen maken zich op voor de volgende ronde.
Maar ik verzet me!
Mijn kinderen moeten het beter krijgen.
Help me de cirkel doorbreken zodat zij niet gevangen blijven in armoede en durven dromen van een leven met toekomst.
Hadewijch Van Hove
Drukwerk: gedrukt op gerecycleerd FSC papier. De folie is, op vraag van b-post, niet afbreekbaar maar wel recycleerbaar. Stop hem in je blauwe zak.
Wat doen we met jouw gegevens?
Meer info over ons privacybeleid vind je op www.welzijnszorg.be/privacy-en-cookie-beleid. Zijn jouw gegevens niet correct, ontvang je liever enkel digitale post of wil je geen communicatie meer van ons ontvangen, stuur dan gerust een mail naar info@welzijnszorg.be
Transparantie en ethische fondsenwerving:
We vinden het belangrijk dat onze fondsenwerving op een correcte en ethische manier verloopt en dat onze schenkers kunnen nakijken hoe we fondsen verzamelen en inzetten.
Welzijnszorg vzw onderschrijft de Ethische Code van Ethische Fondsenwerving vzw.
Donorinfo publiceert duidelijke, objectieve en gedetailleerde informatie met cijfers over goede doelen, waaronder Welzijnszorg vzw.
Vele kleintjes maken samen iets groots!
Deel je genoeg
Ben je jarig, vier je een jubileum, ga je met pensioen, verwacht je een (klein)kind of wil je een dierbare herinneren? Vier of deel jouw genoeg en herinnering samen met en ten voordele van Welzijnszorg.
Alain deelde zijn geluk bij
vieren van zijn
Als telg van een familie waar het sociale hoog in het vaandel staat, kwam ik ergens onderweg ‘Welzijnszorg’ tegen. Via mijn engagement binnen ACW/Beweging. net kreeg ik inkijk in wat zich in de marge van de samenleving afspeelt. Het werd mij gaandeweg duidelijk dat ik in het leven in een ‘bevoorrechte’ positie vertoef. Als je de 80 nadert, wordt dat besef alleen maar versterkt. De viering van mijn 80e verjaardag was de gelegenheid om allen -die mij gedurende die vele jaren hoe dan ook gedragen
Hier kun je een inzamelingsactie opzetten: acties.welzijnszorg.be/nl-NL/campaigns
Lukt dat niet? Aarzel niet om Chris De Cock te contacteren, ze helpt je graag verder Chris.DeCock@welzijnszorg.be
hebben- te danken. Met echtgenote en kinderen werd een feestmoment opgezet: een klassiek concert gevolgd door een samenzijn. Gezien overdaad schaadt en armoede en onrecht ons diep raakt, werd bij de genodigden een oproep gelanceerd een bijdrage te storten aan Welzijnszorg in de strijd tegen digitale armoede. Het initiatief werd niet alleen geapprecieerd, maar ook ruim opgevolgd. Een feest om nooit te vergeten. Zalig zij die geven!
Alain Bruyndonckx