Van stadsie tot stad We schrijven jaren 50 van de vorige eeuw. Utrecht is weer het wat Âslaperige provinciestadje geworden dat het ook voor de oorlog was. Het herstelt zich snel van de schande die over de stad kwam toen het jarenlang door de ÂcollaÂborerende nsb de âStad der Bewegingâ werd genoemd. Dan slaat Utrecht de weg in naar de positie van bruisend hart van Nederland. Het begint met gebiedsuitbreiding: in het oosten, noorden en zuiden snoept Utrecht stukken grond af van de buurgemeenten. Dan de ontwikkeÂling van nieuwe wijken: Hoograven, Kanaleneiland en Overvecht â zo Âverslaat Utrecht volksvijand nummer Ă©Ă©n: de woningnood. En Utrecht stoot door: alles moet nieuw worden. Tot verdriet van velen gaat het Centraal Station eraan, samen met de naastgelegen Stationswijk. Er wordt zelfs een stuk singel gedempt. Alles voor de vooruitgang: de hyper moderne betonkolos Hoog Catharijne moet Utrecht tot âwinkelhart van Nederlandâ maken. Het gevolg hadden weinigen voorzien: om te overleven richt het oude centrum zich op, flinke gedeelten worden autovrij, overal Âkomen terrassen en de voorheen ingeslapen stad wordt tot leven gewekt.
Deze wonderlijke transitie wordt beschreven en in beeld gebracht in Van stadsie tot stad: Utrecht 1950-1975, door Ton van den Berg en Ad van Liempt, Utrechtse journalisten die hun stad kennen en doorgronden.
www.wbooks.com
Van stadsie tot stad Utrecht 1950â1975
Utrecht 1950-1975: de vooruitgang is niet tegen te houden!
Utrecht 1950â1975