Víkurfréttir 5. tbl. 47. árg.

BÍLASALAR Á FERMINGARDAGINN

Niðurrif hafið í Grindavík

Framkvæmdir við niðurrif á þremur húsum í Grindavík hófust á mánudag. Húsin standa við Mána götu og Mánagerði. Um fjörutíu hús í bæjarfélaginu hafa verið metin ónýt og verða rifin.

Verktakafyrirtækið Jón & Mar geir sjá um niðurrif þessara þriggja húsa sem boðið var út á vegum Grindavíkurbæjar. Verktakinn segir sárt að þurfa að rífa húsin en það þurfi til að hægt verði að byggja upp bæinn og fylla í sprungur undir þeim.

„Framundan er uppbygging og endurreisn bæjarfélagsins,“ segir Jón Gunnar Margeirsson, framkvæmdastjóri. Áður hafði hluti hjúkrunarheimilisins verið rifinn og gróðurhús Bioeffect.

Í kjölfarið mun svo niðurrif annara húsa verða boðið út. Meðal ánægjulegra frétta í endurreisninni er opnun nýrrar matvöruverslunar, Víkurvals, í þessari viku.

Atvinnu- og hafnarráð Reykjanesbæjar hefur skilað neikvæðri umsögn vegna beiðni Lauga ehf. um verulegar breytingar á deiliskipulagi við Fitjabakka 8. Fyrirtækið, sem stefnir að uppbyggingu hótels og heilsuaðstöðu á svæðinu, hefur óskað eftir að lóðin verði stækkuð um rúma sex þúsund fermetra og að nýtingarhlutfall hennar verði rúmlega tvöfaldað. Þótt ráðið telji fyrirhugaða uppbyggingu metnaðarfulla og jákvæða fyrir samfélagið, koma framlagðar breytingar á óvart þar sem þær samræmast ekki nýju deiliskipulagi sem nú er í vinnslu fyrir svæðið upp af Njarðvíkurhöfn.

Í umsögn ráðsins er vakin athygli á því að ekki liggi fyrir hvort innviðir svæðisins geti þjónustað svo mikla stækkun, eða jafnvel það byggingarmagn sem þegar er samþykkt. Reykjaneshöfn hefur í samráði við umhverfis- og skipulagsráð unnið að heildstæðri útfærslu fyrir svæðið og telur atvinnu- og hafnarráð rétt að heimila ekki viðkomandi breytingar að svo stöddu. Lögð er áhersla á að fyrst fari fram heildstætt mat á svæðinu með hliðsjón af æskilegri atvinnuuppbyggingu til framtíðar og að tryggt sé að nauðsynlegir innviðir séu til staðar.

Þessi afstaða ráðsins er í takt við víðtækari áform um Njarðvíkurhöfn, en samkvæmt nýrri framtíðarsýn til ársins 2035 er stefnt að

því að gera höfnina að öflugri fiski skipa- og þjónustuhöfn. Áætlanir gera meðal annars ráð fyrir landfyllingum út frá Fitjum til að þjónusta hafnsækna starfsemi og auka

viðlegupláss, sem undirstrikar mikilvægi þess að öll uppbygging á landi styðji við heildarskipulag hafnarsvæðisins.

stórt en mjög öflugt samfélag

Niðurrif í Helguvík

hefst fljótlega

Niðurrif húsnæðis kísilversins í Helguvík mun hefjast fljótlega og nýjar atvinnulóðir verða auglýstar. Þetta kemur fram í bókun meirihluta bæjarstjórnar Reykjanesbæjar á bæjarstjórnarfundi 3. mars. Í bókuninni segir:

„Meirihluti Reykjanesbæjar fagnar því að verið sé að samþykkja kaup á stórum hluta af lóð kísilversins, aftur til bæjarins. Nú kemur lóðin og afsal hennar aftur til okkar og við getum dregið hér línu í sandinn á því sorgarverkefni sem uppbygging þungs iðnaðar í Helguvík var. Loforð um 300 störf, bestu mengunarvarnir sögunnar og best launuðu störf í manna minnum eru tálmyndir sem urðu ekki. Nú

getum við í Reykjanesbæ, níu árum síðar, andað léttar og skipulagt okkur til framtíðar.

Nú fljótlega verður hafist handa við niðurrif verksmiðjunnar á lóð Reykjanesbæjar og hægt verður að auglýsa nýjar atvinnulóðir við höfnina okkar.

Við fögnum þessum verðuga áfanga og þessum nýju tímamótum fyrir framtíð Reykjanesbæjar.“

Guðný Birna Guðmundsdóttir, Hjörtur Magnús Guðbjartsson og Sigurrós Antonsdóttir Samfylkingunni, Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir, Róbert Jóhann Guðmundsson og Díana Hilmarsdóttir Framsókn og Helga María Finnbjörnsdóttir Beinni leið.

Atvinnurekandi og frumkvöðull þungorður á efnahagsfundi Íslandsbanka

Í skugga kólgubakka var yfir skrift fundar Íslandsbanka um efnahagsmál á Park Inn hót elinu í Reykjanesbæ nýlega. Yfirskriftin lýsir í raun kólnun

TILKYNNING TIL EIGENDA NÚMERSLAUSRA ÖKU

TÆKJA Á SUÐURNESJUM

Á Suðurnesjum eigum við verðmætt umhverfi sem við viljum vernda og halda snyrtilegu. Númerslaus, illa hirt og yfirgefin ökutæki geta haft skaðleg áhrif á náttúruna, bæði með mögulegum leka á olíu og öðrum spilliefnum sem menga jarðveg og grunnvatn og með því rýra ásýnd og gæði nærumhverfisins.

Við hvetjum því eigendur númerslausra ökutækja á Suðurnesjum til að fjarlægja þau eða koma þeim í löglega förgun.

Þannig sýnum við gestum okkar, nágrönnum, samfélaginu og náttúrunni virðingu.

Ef eigendur grípa ekki til ráðstafana getur Heilbrigðiseftirlit Suðurnesja sett tilkynningarmiða á ökutækið þar sem eigendum er veitt tækifæri til að bregðast við. Að fresti liðnum má búast við að ökutækið verði fjarlægt á kostnað eiganda.

í hagkerfinu á þessu nýbyrjaða ári þar sem flestar hagtölur hafa verið að lækka nema verðbólga. Keflvíkingurinn Una Steins dóttir, framkvæmdastjóri hjá Íslandsbanka, opnaði fundinn

Eyfjörð,

Sighvatur Gunnarsson, útibússtjóri hefur stýrt Íslandsbanka með góðum árangri undanfarin ár. Mikil aukning hefur verið í starfseminni.

Bergþóra Baldursdóttir, hagfræðingur í greiningardeild Íslandsbanka, rýndi í helstu tölur efnahagslífsins í nýrri þjóðhagsspá.

Markmiðið er að tryggja hreint, öruggt og fallegt umhverfi fyrir alla íbúa og gesti Suðurnesja.

Takk fyrir gott samstarf og góðar undirtektir.

Sími: 420 3288 • hes@hes.is Skógarbraut 945 • 262 Reykjanesbæ • www.hes.is

Frekari upplýsingar um númerslaus ökutæki, lóðarhreinsanir og valdheimildir heilbrigðiseftirlitsins má finna á heimasíðu embættisins, www.hes.is, eða með því að skanna kóðann hér að ofan.

„Laun hafa verið að hækka um 8% á ári undanfarin ár og kaupmáttur launa hefur haldið velli í ólgusjó og heimilin hafa það betra,“ sagði Bergþóra.

Verðbólga væri enn þrálát og yfir markmiðum Seðlabankans. Hún mun þó líklega hjaðna með vorinu þó að enn sé nokkuð langt í 2,8% sem eru markmið Seðlabankans 2027. Hún sagði líklegt að krónan myndi veikjast hægt og rólega á næstunni og gæti numið 5-6% á næstu mánuðum og ári. Íbúðaverð mun áfram verða lágt en hækka hægt og rólega með lægri vöxtum.

staðið fyrir metnaðarfullri uppbyggingu á svæðinu, sem er skammt frá Keflavíkurflugvelli, frá árinu 2016. Ingvar Eyfjörð, framkvæmdastjóri sagði stuttlega frá starfseminni og lýsti yfir áhyggjum af frekari skattaálögum og þyngslum í opinbera kerfinu.

„Hlutirnir hreyfast mjög hægt. Þá virðist vera lítil eftirspurn eftir frumkvæði. Ríkið er sífellt að taka meira til sín. Það er alltaf að verða flóknara að vera með fólk í vinnu,“ sagði Ingvar þungorður en Aðal-

torg hefur byggt upp myndarlegan kjarna þjónustufyrirtækja og er gerð en þau eru nú í óvissu. Aðaltorg hefur gengið í gegnum mörg áföll frá stofnun þess en fyrsta verkefnið var mjög stórt, bygging hótels sem var tilbúið í upphafi heimsfaraldurs en hann og fleiri áföll hafa verið áskoranir fyrir fyrirtækið. Aðaltorg vann að því að opnuð yrði einkarekin heilsugæsla sem gekk eftir þrjú ár og hefur starfsemin gengið afar vel og eru á tólfta þúsund manns skráðir þar. Í framtíðarmúsíkinni eru íbúðabyggingar, hjúkrunarheimili og fleira sem Ingvar segir að sé nú í óvissu.

Nú er framtalið þitt opið á skattur.is

Skilafrestur fyrir launamenn og einstaklinga með eigin atvinnurekstur er til 13. mars

Auðkenning

Unnt er að auðkenna sig með tvenns konar hætti, þ.e. með rafrænum skilríkjum og með veflykli Skattsins.

Upplýsingar á framtali

Áríðandi er að framteljandi athugi hvort áritaðar fjárhæðir og aðrar upplýsingar séu í samræmi við gögn og upplýsingar sem hann hefur sjálfur undir höndum. Athuga skal sérstaklega hvort einhverjar upplýsingar vanti inn á framtal, s.s. verktakatekjur.

Framtal barns skal fylgja framtali framfæranda.

Aðgengilegar leiðbeiningar

Leiðbeiningar er að finna á skatturinn.is. Einnig er auðvelt að kalla fram skýringar við einstaka kafla eða reiti í framtalinu sjálfu.

Skilafrestur er til 13. mars

Símaþjónusta í 442-1414

Mán.-fim. 9:00-15:30 Fös. 9:00-14:00

Sendu okkur tölvupóst

Þú getur sent okkur tölvupóst á póstfangið framtal@skatturinn.is

Spjallmenni

Hann getur líka leiðbeint þér með framtalið

„Dýraræði“ í Sandgerðisskóla

Árshátíð Sandgerðisskóla var haldin með mikilli pomp og prakt á dögunum þegar nemendur á miðstigi sýndu leikritið Dýrabæ. Verkið, sem er samið af Írisi Valsdóttur, er djarfleg og pólitísk sýning þar sem dýrin á bænum taka völdin í eigin hendur.

Það var engu til sparað við uppsetninguna, en matsal skólans var nánast umbreytt í atvinnuleikhús fyrir tilefnið. Rúmlega 100 nemendur tóku þátt í sýningunni auk þess sem allir starfsmenn skólans, allt frá skólaliðum til stjórnenda, lögðu hönd á plóg.

Leikritið byggir á hinu klassíska verki Animal Farm eftir George Orwell. Íris Valsdóttir, handritshöfundur og leikstjóri, segir verkið vera ákveðið skot út í samfélagið. „Við viljum ekki hafa neina einræðisherra, heldur viljum við öll svolítið fá að stjórna. Eins og segir í leikritinu, þá er þetta 'dýraræðislegt',“ segir Íris og hlær.

Sagan fjallar um dýr sem reka bóndann af bænum og ætla að innleiða lýðræði, en fljótlega fara

svínin að taka völdin og láta hin dýrin vinna fyrir sig. Hlynur Þór Valsson, aðstoðarleikstjóri, bætir við að boðskapurinn sé skýr: „Vald spillir og algert vald gjörspillir. Við erum að leggja áherslu á einkennisorð skólans; vöxt, virðingu, vilja og vináttu, og að það skipti máli að standa saman sem heild.“

Þrátt fyrir flókinn texta og stóra sýningu stóðu krakkarnir sig eins og fagaðilar. „Ef einhver vill meina að það sé ekki þrautseigja og dugnaður í börnum í dag, þá er það mesta vitleysa sem ég hef heyrt,“ segir Íris stolt. Hún segir nemendurna hafa gripið allar breytingar á síðustu stundu af mikilli yfirvegun.

Leikstjórarnir viðurkenna að þeir hafi jafnvel verið stressaðri en börnin sjálf fyrir sýninguna. „Við erum með rafmagnssnúrur út um allt sem gætu klikkað, en krakkarnir eru bara hressir og kátir,“

segir Hlynur Þór. Hann telur víst að margir þeirra eigi eftir að láta að sér kveða á stóru sviðunum í framtíðinni: „Hér eru kandídatar sem sýna stórkostlega takta.“

Að sýningu lokinni tók „gamla góða rútínan“ aftur við í Sandgerðisskóla, stærðfræðin og íslenskan, en dýraræðið í matsalnum mun vafalaust lifa lengi í minni nemenda og bæjarbúa.

Rétturinn

Ljú

sími 421 7979 www.bilarogpartar.is

Þú finnur allar nýjustu fréttirnar frá Suðurnesjum á

Heyrðu umskiptin, fáðu heyrnartæki til reynslu HEYRN.IS

Vindar blása úr öllum áttum í besta aflamánuði ársins

AFLAFRÉTTIR

Gísli Reynisson gisli@aflafrettir.is

Í síðasta pistli endaði ég á að svona hálfpartinn ræða hvað væri fram undan með því að segja að fram undan væri einn stærsti aflamánuður hvers árs. Mars.

Jú, jú, marsmánuður fór af stað og hann byrjaði vel. Veður var gott strax 1. mars en síðan ákváðu veð urguðirnir að þar sem við vorum búin að fá svo auðveldan vetur eins og til dæmis janúar að þá yrði nú breyting á og núna þegar þessi pistill er skrifaður er svo til búin að vera bræla í rúma heila viku og bátar lítið getað komist á sjóinn. Það eru helst stóru netabátarnir tveir í Njarðvík, Erling KE og Friðrik Sigurðsson ÁR, sem eitthvað hafa náð að fara út og dragnótabátarnir Sigurfari GK og Aðalbjörg RE frá Sandgerði, en þeir eru reyndar á sjó þennan dag sem þessi pistill er skrifaður.

Og það verður að segja eins og er að tíðin næstu daga lítur ekkert of vel út, það verður vindur eiginlega úr öllum áttum og kannski smá glufur inn á milli, þó svo að laugardagurinn líti ágætlega út. Allavega, lítum á nokkrar aflatölur þessa örfáu daga sem hefur gefið á sjóinn.

Í Grindavík er Dúddi Gísla GK með 5,7 tonn í einni löndun. Stakkur GK 4 tonn í 2 á balalínu. Agla ÍS 2,4 tonn í 2 á færum, Hulda Björnsdóttir GK 175 tonn í einni löndun.

ungis netabátarnir og er Erling KE með 34 tonn í 5 róðrum. Friðrik Sigurðsson ÁR 29 tonn, líka í fimm róðrum. Addi afi GK 5,7 tonn í 3. Halldór afi GK 5,8 tonn í 3. Svala Dís KE 3,9 tonn í 3 og Sunna Líf GK 4,2 tonn í 2. Í Sandgerði er búið að vera mest um að vera en veður spilar þarna mjög stóran þátt því það ætti að vera mun meira um að vera. Aðalbjörg RE er komin með 54 tonn í 3 róðrum og mest 18 tonn. Sigurfari GK 44 tonn í 3 og mest 19 tonn. Gísli Súrsson GK hefur líka náð að fara í þrjá róðra á línu og er kominn með 26 tonn og mest 11 tonn. Óli á Stað GK 11 tonn í 1. Geirfugl GK 4,4 tonn í 1. Huld SH 1,7 tonn í 1 á færum. Benni Sæm GK 20 tonn í 1 á dragnót. Margrét GK 21 í 2 á línu. Séra Árni GK 3,9 tonn í 3, en hann landaði í Sandgerði og eina löndun í Keflavík.

GK var að koma úr vélaskiptum og er þetta því annar færabáturinn í Sandgerði sem er búinn að vera í vélarskiptum. Hinn báturinn sem var að fá nýja vél var báturinn Dímon GK. Þetta hundleiðinlega veður sem er búið að vera að hrjá sjómenn á Suðurnesjunum núna í rúma viku og verður líklega eitthvað lengur er ekki bundið við þennan landshluta því um allt land hafa bátar aðeins komist í þetta einn til tvo róðra og sumir bátar víða um land hafa ekkert róið í mars, en þó hefur áhöfnin á hinum Einhamarsbátnum sem er gerður út, Auður Vésteins SU, harkað af sér og náð að fara í fimm róðra og landað 43 tonnum í og landað á Stöðvarfirði. Vonandi í næstu viku þegar næsti pistill kemur þá verða veðurguðirnir vonandi eitthvað slakari á þessum djöfulgangi svo menn komist á sjóinn.

UNDIRBÝR KOMU SKEMMTIFERÐASKIPA

Atvinnu- og hafnarráð Reykjanesbæjar fór nýverið yfir markaðssetningu og skipulag vegna móttöku skemmtiferðaskipa hjá Reykjaneshöfn. Nú þegar hafa þrjú skip bókað komu sína í sumar og eru vísbendingar um að þeim gæti fjölgað enn frekar þegar nær dregur. Þessi þróun er í takt við framtíðarsýn hafnarinnar til ársins 2035 þar

sem gert er ráð fyrir að hlut verk Keflavíkurhafnar breytist mikið og hún þjóni í framtíðinni alfarið skemmtiferðaskipum og ferðatengdri starfsemi. Til að tryggja vandaðan undir búning og samstarf er stefnt að vinnustofu með hagaðilum á svæðinu miðvikudaginn 11. mars næstkomandi þar sem farið verður yfir móttöku skipanna og

Framsóknar og óháðra í Suðurnesjabæ var samþykkt með miklum meirihluta á fjölmennum félagsfundi í byrjun mánaðarins. Anton Kristinn Guðmundsson, stjórnsýslufræðingur og formaður Framsóknarfélags Suðurnesjabæjar, mun leiða listann í komandi kosningum. Í öðru sæti er Magnús Sigfús Magnússon, verkalýðsformaður og bæjarfulltrúi.

Í ræðu sinni á fundinum lagði Anton áherslu á að sveitarfélagið þyrfti að mæta framtíðinni með festu og skýra sýn að leiðarljósi.

„Ég tel mikilvægt að sveitarfélagið sé rekið af ábyrgð og festu. Við viljum leggja áherslu á sterka grunnþjónustu, öflug skólamál, bætt framboð húsnæðis og skilvirka stjórnsýslu,“ sagði Anton. Hann bætti því við að flokkurinn hygðist leita leiða til að

Gunnlaugur leiðir Miðflokkinn

Gunnlaugur Kárason, tæplega fimmtugur viðskiptafræðingur og kennari, verður oddviti Miðflokksins í Reykjanesbæ fyrir komandi bæjarstjórnarkosningar.

auka hagkvæmni í rekstri, sem myndi skapa svigrúm til frekari uppbyggingar.

Listi Framsóknar og óháðra í Suðurnesjabæ:

1. Anton Kristinn Guðmundsson, stjórnsýslufræðingur og bæjarfulltrúi

2. Magnús Sigfús Magnússon, Verkalýðsformaður og bæjarfulltrúi

3. Ólöf Ólafsdóttir, vaktstjóri í íþróttamiðstöð

4. Sindri Lars Ómarsson, grunnskólakennari

5. Ewa Krysztopa, sundlaugarvörður

6. Gísli Jónatan Pálsson , húsasmiður

7. Óskar Helgason, pípulagningamaður.

Guðbjörg Eyjólfsdóttir efst í könnun

Sjálfstæðismanna í Grindavík

Guðbjörg Eyjólfsdóttir hlaut flest atkvæði í leiðbeinandi skoðunarkönnun Sjálfstæðisfélags Grindavíkur sem fram fór í dag. Könnunin var lögð fyrir félagsmenn til að leggja línurnar fyrir uppstöllun á framboðslista félagsins fyrir komandi verkefni.

Eftirtaldir fimm aðilar hlutu flest atkvæði í könnuninni, í þessari röð:

1. Guðbjörg Eyjólfsdóttir

2. Hjálmar Hallgrímsson

3. Ómar Davíð Ólafsson

4. Ólöf Rún Óladóttir

5. Eva Lind Matthíasdóttir

Félagsfundurinn, sem haldinn var í Golfskálanum að Húsatóftum, var sérlega vel sóttur en ríflega 100 manns mættu til leiks. Að sögn forsvarsmanna félagsins var mætingin vonum framar og sýnir hún glöggt þann mikla áhuga sem félagsmenn hafa á framtíðarstarfinu í Grindavík við núverandi aðstæður.

Niðurstöður könnunarinnar eru leiðbeinandi fyrir áframhaldandi vinnu við myndun framboðslistans. Strax í vikunni mun uppstillingarnefnd félagsins hefja viðræður við alla frambjóðendur til að kanna áhuga þeirra á þeim sætum sem þeim verða boðin í kjölfar niðurstöðunnar.

Gunnlaugur er Suðurnesjamaður í gegn, fæddur á sjúkrahúsinu í Keflavík 13. júlí 1976. „Ég er kvæntur Rakel Ósk Eiríksdóttur, framhaldsskólakennara við Fjölbrautaskóla Suðurnesja. Við eigum saman fjórar frábærar dætur á aldrinum 16-23 ára. Ég starfaði á mínum fyrstu árum sem kennari og stjórnandi við grunn skóla í Reykjanesbæ og færði mig svo í atvinnulífið og varði sex árum í bankakerfinu og tíu árum í orkubransanum og í dag rek ég mitt eigið fjármála- og rekstrar fyrirtæki ásamt ýmsu öðru,“ segir Gunnlaugur. Hann hefur reynslu úr bæjar málunum, var varabæjarfulltrúi og hefur sinnt nefndar- og stjórn arstörfum fyrir Reykjanesbæ. Þá var hann sviðstjóri fjármálasviðs HS Veitna í níu ár. Hann hefur einnig komið að setu í stjórnum, bæði fimleikafélags Keflavíkur og knattspyrnudeildar Keflavíkur.

„Ég brenn fyrir því að bærinn minn sé fyrirmynd sveitarfélaga á Íslandi þegar kemur að búsetu. Við eigum að vera stolt af því sem bærinn okkar hefur upp á að bjóða. Við viljum að skólarnir okkar séu framúrskarandi og að íþróttafélögin séu með besta forvarnarstarf sem völ er á og ekki skemmir heldur að Keflavík og Njarðvík séu í fremstu röðum með sína meistaraflokka,“ bætir hann við.

samþykktur

Framboðslisti Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ var samþykktur á vel sóttum fundi fulltrúaráðs Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ á Hótel Keflavík í lok febrúar. Um það bil hundrað fulltrúar í fulltrúaráðinu sóttu fundinn og var tillaga uppstillingarnefndar samþykkt einróma, segir í til-

Framboðslisti Framsóknar í Reykjanesbæ var samþykktur samhljóða á fjölmennum félagsfundi nýlega. Prófkjör var haldið um efstu fjögur sætin og leiðir Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir, verkefnastjóri listann áfram.

Í öðru sæti er Róbert Jóhann Guðmundsson, málarameistari, í þriðja sæti er Díana Hilmarsdóttir forstöðumaður Bjargarinnar og í fjórða sæti er Birgir Már Bragason framkvæmdastjóri Keflavíkur.

„Við erum stolt af afrekum okkar á kjörtímabilinu og erum reiðubúin að halda vinnunni

áfram í nánu samráði við íbúa Reykjanesbæjar. Það er mikil breidd í aldri, þekkingu og reynslu í hópnum okkar og til okkar kom mikið af nýju og öflugu fólki, ekki síst ungt fólk, sem vill hafa áhrif í samfélaginu. Nú tekur við opið málefnastarf með íbúum. Það er mikill kraftur í okkar fólki og við hlökkum til að heyra hvaða áherslur íbúar vilja

sjá á næstu árum. Raddir íbúa munu móta okkar stefnu,“, segir Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir í tilkynningu frá Framsókn.

Listi Framsóknar í Reykjanesbæ er eftirfarandi:

1. Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir, verkefnastjóri

2. Róbert Jóhann Guðmundsson, málarameistari

3. Díana Hilmarsdóttir, forstöðumaður Bjargarinnar

4. Birgir Már Bragasson, framkvæmdastjóri 5. Halla Karen Guðjónsdóttir, sérfræðingur

6. Sighvatur Jónsson, tölvunarfræðingur og fjölmiðlamaður

7. Gunnar Jón Ólafsson, verkefnastjóri eldvarnareftirlits hjá

BS 8. Eva Stefánsdóttir, deildarstjóri hjá Veitum 9. Þórarinn Darri Ólafsson, háskólanemi og leiðbeinandi

10. Hekla Sif Ingvadóttir, framhaldsskólanemi

11. Sigurður Guðjónsson, framkvæmdastjóri og bílasali.

Guðrún Hafsteinsdóttir, formaður Sjálfstæðisflokksins, og Vilhjálmur Árnason, nýkjörinn oddviti Sjálfstæðisflokksins, fluttu tölu á fundinum og Sigurgeir Rúnar Jóhannsson, formaður uppstillingarnefndar, lagði fram tillögu uppstillingarnefndar. Framboðslisti Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ fyrir komandi kosningar lítur svona út: 1. Vilhjálmur Árnason, oddviti Sjálfstæðisflokksins í Reykja-

2. Margrét Þórarinsdóttir, yfirflugfreyja og bæjarfulltrúi.

3. Kristján Pétur Kristjánsson, framkvæmdastjóri Konvin. 4. Alexander Ragnarsson, húsasmíðameistari, umsjónarmaður fasteigna hjá Aðaltorgi og bæjar-

5. Guðbergur Reynisson, framkvæmdastjóri Cargo flutninga og bæjarfulltrúi.

6. Sunna Gunnarsdóttir, náms- og starfsráðgjafi í Fjölbrautaskóla Suðurnesja.

7. Ásdís Ólafsdóttir, sjálfbærnisstjóri Alvotech.

8. Logi Þór Ágústsson, viðskiptafræðinemi og frístundaleiðbeinandi.

9. Ólöf Steinunn Lárusdóttir, vörumerkjastjóri Blue.

10. Gunnar Felix Rúnarsson, landamæravörður og fyrrverandi kaupmaður.

11. Hermann Borgar Jakobsson, laganemi og þjónustufulltrúi hjá Geysi

Öll tölublöð Víkurfrétta frá 1980 og til dagsins í dag eru aðgengileg á

FKAKONAN

Jóna Birna Ragnarsdóttir

Mátulega stórt en mjög öflugt samfélag

Við hvað starfar þú og hvar?

Ég er eigandi Reykjanes Optikk sem er ein glæsilegasta gleraugnabúð landsins, þó ég segi sjálf frá. Auk daglegs rekstrar er mitt aðalstarf sjóntækjafræðingur.

Hver eru helstu verkefnin?

Helstu verkefnin eru að mæla sjón, afgreiða og fullvinna gleraugu. Önnur verkefni sem ég geri með aðstoð starfsfólks míns eru almenn markaðsstörf og innkaup á vöru.

Hvað er það sem gerir fyrirtækið þitt einstakt?

Það sem gerir Reykjanes Optikk einstakt er starfsfólkið mitt og hvernig það mætir viðskiptavinum á hverjum degi með mikilli þjónustulund. Ég tel að lykillinn að farsælum rekstri sé starfsfólkið, sem ég er ótrúlega lánsöm með. Andrúmsloftið sem fyrirtækjamenning okkar hefur náð að skapa er áþreifanlega ljúft og ég trúi því að allir sem leita til okkar finni það.

Er eitthvað áhugavert sem þú ert sjálf að gera?

Mér finnst starfið mitt sem sjóntækjafræðingur mjög áhugavert. Einna helst finnst mér skemmtilegt að uppgötva eitthvað sem varðar augnheilsu og geta hjálpað fólki. Það er gaman þegar fólk kemur til mín með vandamál sem fyrir nokkrum árum hefði frekar leitt til augnlæknis. Ég lít á það sem ákveðið traust sem ég hef byggt upp í nærsamfélaginu og það þykir mér vænt um. Fyrir utan vinnu gegni ég formennsku í Félagi íslenskra sjóntækjafræðinga. Við erum að vinna að því að fá öll

Hver er sagan þín? Í stuttu máli er ferillinn minn: nám í Noregi, viðbótarnám og meistaragráða áður en við fluttum heim árið 2005. Annarri meistara gráðu lauk 2016. Ég opnaði eigin gleraugnaverslun 2022 á Aðaltorgi. Ég hef verið dugleg að sækja fag ráðstefnur í mínu fagi, sérstaklega til Noregs þar sem þeir eru fremstir á Norðurlöndunum. Í fyrra tók ég endurmenntunarkúrs innan augn heilsu og um augnþurrk. Síðan þá hef ég markvisst hjálpað þeim sem koma til mín í sjónmælingu. Þetta er ansi fjölbreytt starf ef maður hefur áhuga. Ég er alls ekki hætt að endurmennta mig og næsti kúrs verður spennandi – meira um það síðar.

Hversu lengi hefur þú búið á

Suðurnesjum?

Ég er fædd og uppalin í Keflavík. Ég hef alltaf búið hér nema í sex ár í Noregi þegar ég var að mennta mig.

Hverjir eru kostir þess að búa á

Suðurnesjum?

Kostir þess að búa á Suðurnesjum eru án efa að hér er mátulega stórt en samt mjög öflugt samfélag, stutt í alla þjónustu og passlega langt til Reykjavíkur. Ég lít á það sem kost að búa og vinna í mínum heimabæ.

Hvernig líst þér á félagið okkar, FKA Suðurnes?

FKA Suðurnes er öflugt félag þar sem hægt er að sækja um styrk fyrir konur í alls konar verkefnum. Mér finnst mikilvægt að konur á landsbyggðinni eigi athvarf í þessum félagsskap. Konur eru konum bestar

konum, sem mætti gera enn meira af. Eitt er víst að þar liggur mikil reynsla og þekking í alls konar störfum.

Hvað finnst þér FKA gera fyrir þig? Ég fylgist vel með FKA og þeirra frábæru starfi. Óendanlega mikið er í boði, bæði fyrir þær sem vilja gera sér glaðan dag og fyrir þær sem vilja auka kunnáttu á hinum ýmsu vettvöngum. Ég er aðeins að lenda í því að komast ekki á viðburði vegna óhentugrar tímasetningar; rekstur minn lokar kl. 18 og það er yfirleitt of seint fyrir viðburði. Mig langar að auka markaðssetningu á samfélagsmiðlum og það er klárlega eitthvað sem ég

FKA kona mánðarins: Jóna Birna Ragnarsdóttir 47 ára

Menntun: Sjóntækjafræðingur með meistaragráðu í klinískum augnsjúkdómum og aðra meistaragráðu í sjónþjálfun og samsjón augna.

Markmið með verkefninu „Kona mánaðarins í FKA Suðurnes“ er að vekja athygli á FKA konum í atvinnulífinu á Suðurnesjum, fyrirtækjunum þeirra eða verkefnunum sem þær sinna og sýna hversu

ásamt eiginmanni og börnum.

Frábært sett með 23 stk. og veglegum bakpoka

33 %

Rafvirkjasett Vegleg 23 hluta verkfærasett, hannað sérstaklega fyrir rafvirkja, afhent í Packout bakpoka. Settið inniheldur öll helstu handverkfæri. 5255978

25 %

Borhamar, Partur af M18 línunni frá

Borvél, 18 V Kolalaus mótor 60,5Nm 25.500 högg./mín. Led ljós. Með 2x4.0 Ah rafhlöðum og hleðslutæki. Kemur í plasttösku. 5255828

Hönnuð sérstaklega fyrir vinnu á þröngum stöðum

Borvél, 158Nm, kemur með 2x4.0Ah rafhlöðum og hleðslutæki. 5255827

Borvél, 12 V Kolalaus vél sem er hönnuð fyrir vinnu á erfiðum stöðum. Með 2.0 Ah rafhlöðu, hleðslutæki og tösku. 5255749

Söng og dansaði Twist Again fyrir gestina

Halla Karen Guðjónsdóttir fermdist í Njarðvíkurkirkju vorið 2002. Þegar hún lítur til baka man hún best eftir hlátursköstum í kirkjunni, dýrmætum undirbúningstímum með móður sinni og miklu hugrekki á sjálfan fermingardaginn. Halla braut nefnilega blað þegar hún ákvað að syngja og dansa fyrir veislugesti, en þar kviknaði neisti sem hefur fylgt henni alla tíð síðan.

Fermdist hvenær og hvar: 10. mars 2002 í Njarðvíkurkirkju.

Prestur: sr. Baldur Rafn Sigurðsson.

Hvaða minningar standa sterkast eftir frá fermingunni þinni og fermingarundirbúningnum?

Ég man að við vorum bara sjö sem vorum að fermast þennan dag en það var alveg ótrúlega gaman hjá okkur og við fengum mörg hlátursköst í kirkjunni. Í undirbúningnum man ég eftir dásamlegum augnablikum með mömmu þar sem við vorum að velja þema, græja skreytingar og plana matinn.

Hvernig fannst þér sjálfri fermingardagurinn þinn?

Mjög skemmtilegur en man að mér fannst hann líða ansi hratt. Ég ákvað að syngja í fermingunni minni sem var alls ekki eitthvað sem aðrir í kringum mig voru að gera. Ég söng og dansaði við lagið Twist again í veislunni og það vakti mikla lukku. Ég man að ég hafði lagt upp úr því að vita hverjir allir væru sem voru að koma í veisluna mína því ég vildi engin vandræðilegheit.

Var fermingardagurinn eins og þú hafðir ímyndað þér?

Já, mig minnir það. Mamma mín var einstaklega góð í skreytingum og veitingum og fékk vinkonur sínar í að aðstoða sig. Þegar ég hugsa til baka þá upplifi ég mikla hlýju og gleði á þessum degi og í öllum undirbúningnum, þó svo að það hafi alveg pottþétt verið tekin einhver góð stressköst yfir hinu og þessu sem var ekki að ganga upp.

Manstu eftir einhverri sérstakri gjöf sem þú fékkst eða einhverju öðru sem hafði sérstaka þýðingu fyrir þig?

Ég man að mér fannst mjög fullorðinslegt að fá stóra kertastjaka á fæti sem ég tók með mér þegar ég flutti að heiman, svo fékk ég marga fallega skartgripi og Biblíu. En sú sem stóð hvað mest upp úr var gjöf frá foreldrum og systrum. Þriggja hæða karaokegræja með fimm diska spilara, míkrófónum og þó nokkrum geisladiskum og utanlandsferð til Ameríku.

Hver var tíðarandinn í kringum ferminguna þína – voru einhverjar sérstakar hefðir, tíska

eða tónlist sem settu svip á þennan tíma?

Ég held að þetta hafi verið bara nokkuð hefðbundið tímabil, það voru fæstar sem höfðu litað eða klippt hárið og flestar voru lítið sem ekkert farðaðar.

Þegar þú lítur til baka, hvaða gildi eða lærdóm tókstu með þér úr fermingunni sem hefur fylgt þér í lífinu?

Ég man að setningin sem ég valdi mér var: „Allt sem þér viljið, að aðrir menn gjöri yður, það skuluð þér og þeim gjöra.“ Ég reyni enn í dag að lifa eftir því.

Það var einnig ansi stór ákvörðun að syngja fyrir framan alla gestina og til þess þurfti mikið hugrekki. Ég held að það hafi alveg verið vísir að því sem kom í framhaldi í mínu lífi. Að uppgötva að það fylgir því ansi notaleg tilfinning að fá fólk til að hlæja og skemmta sér. Einnig lærði ég svo sannarlega hvernig á að búa til góðan viðburð og það hefur fylgt mér.

Manstu eftir fermingarfötunum eða klippingunni?

Já, auðvitað, það er svo stutt síðan ég fermdist. Ég fór í hárgreiðslu og prufugreiðslu og var með rosa fín lifandi blóm í hárinu. Það var algjört bann við því að klippa

hárið stuttu fyrir fermingu á mínu heimili. Fermingarkjólinn keypti ég með mömmu í Kringlunni, að mig minnir í búðinni Sautján, kjóll sem er það hefðbundinn fyrir fermingu að fermingarbörn Já, ég er að fara í að minnsta kosti

Bambusstóll, Genesis og baráttan við krullurnar

Kolbrún Jóna Pétursdóttir rifjar hér upp fermingardaginn sinn í Keflavíkurkirkju árið 1982. Þótt hún viðurkenni að hafa kannski verið dálítið „vanþakklátur krakki“ yfir því að fá kasettutæki í mónó en ekki steríó, stendur dagurinn upp úr sem gleðiríkur tími fullur af gjöfum og gestagangi. Frá hvítum kjól úr Traffík yfir í eilífu baráttuna við náttúrulegar krullur hjá hárgreiðslukonunni, dregur Kolbrún upp lifandi mynd af tíðarandanum þar sem Genesis hljómaði á fóninum og fermingarveislur voru haldnar með miklum metnaði heima í stofu.

Fermdist hvenær og hvar: Í Keflavíkurkirkju 4. apríl 1982, það var pálmasunnu dagur.

Hvaða prestur: Sr. Ólafur Oddur Jónsson heitinn.

Hvaða minningar standa sterkast eftir frá fermingunni þinni og fermingarundir búningnum?

Ég man mest eftir gjöfunum og fötunum. Veislan var heima eins og var þá og mamma og amma gerðu allan mat og kökur. Ég man ekki eftir að hafa þurft að gera neitt nema mögulega hafa herbergið mitt fínt.

Hvernig fannst þér sjálfri fermingardagurinn þinn? Ég er allavega brosandi á öllum myndum sem teknar voru á fermingardaginn, þetta var góður dagur.

Var fermingardagurinn eins og þú hafðir ímyndað þér? Ég man ekki hvaða væntingar ég hafði aðrar en að fá fullt af gestum og gjöfum og svo frí daginn eftir í skólanum sem var geggjað.

Manstu eftir einhverri sérstakri gjöf sem þú fékkst eða

hafði sérstaka þýðingu fyrir þig? Þegar ég hugsa til baka þá fékk ég alveg ótrúlega mikið af gjöfum. Ég fékk skíði, bambusstól, heilar 6000 kr. í peningum sem var bara alveg þokkalegasta upphæð. Ég fékk fullt af skarti og styttum. Eitthvað af þessu á ég enn, þó ekki skíðin. Ég fékk

líka kasettutæki sem ég var pínu spæld með af því að það var monogræja, ég vildi auðvitað stereo en líklega var ég bara vanþakklátur krakki.

Hver var tíðarandinn í kringum ferminguna þína – voru einhverjar sérstakar hefðir, tíska eða tónlist sem settu svip á þennan

Allir þurftu að fara til ljósmyndara og fá fermingarmyndatöku og var það spes athöfn og fékk ég að standa við stólinn og bekkinn hjá Heimi ljósmyndara með rósina eins og allir hinir. Ég fékk eina LP-plötu í fermingargjöf sem kom út árinu áður, Abacab með Genesis og líklega allir sem eru búnir að gleyma.

Þegar þú lítur til baka, hvaða gildi eða lærdóm tókstu með þér úr fermingunni sem hefur fylgt þér í lífinu?

Í minningunni var þetta eitthvað sem allir þurftu að gera eða allir gerðu, þ.e. að fermast.

Ég var ekki að gera þetta af því að ég valdi að fylgja Kristi eða staðfesta skírnarheitið. Það sem við lærðum var allavega trúarjátningin, sem ég man enn, og svo var örugglega margt gott og kærleiksríkt í bókinni „Líf með Jesú“ sem við notuðum í fermingarundirbúningnum. Ég á bara góðar minningar frá þessum tíma.

Manstu eftir fermingarfötunum eða klippingunni?

Ég valdi mér hvítan kjól í fatabúð hér í Keflavík sem hét Traffík, sem ömmu Jónu fannst fullnáttúrulegur minnir mig. Ég var með frekar stutt hár og vildi auðvitað hafa það rennislétt en það

Við báðum gervigreind að taka saman á eina mynd nokkrar tilvísanir í tíðarandann frá 1982. Þarna er bambusstóllinn, hljómtækjasamstæðan, ritvélin, Bravo-blöðin og tröllin. Einnig Hansahillurnar, vasadiskó og videospólur. Fengum einnig Genesis-plaggat og vinilplötu fyrir Kolbrtúnu Jónu.

máttu ekki sjást krullur eða liðir. Ég fór í Baugholtið til Gullýjar hárgreiðslukonu sem blés það þangað til að ég varð ánægð og reddaði deginum. Ég held að ef það hefði verið búið að finna upp sléttujárn á þeim tíma hefði líf mitt orðið allt öðruvísi, ekki eilíf barátta við krullur og liði.

Ertu að fara í einhverjar fermingarveislur í ár? Já, Jóna Magnea Sigurgeirsdóttir frænka mín er búin að bjóða mér í veislu í lok mars og Kormákur Kristinsson frændi minn í apríl. Ég hlakka til að mæta.

LYFSEÐILSSKYLD LYF FRÍTT HEIM

Í Lyfju appinu getur þú einnig verslað hjúkrunar- og heilsuvörur, fengið aðgengi að lyfjafræðilegri ráðgjöf og sálfræðiþjónustu.

Sækja

Lyfju appið

Fjólublár kjóll, 80’s toppur og vaktað pizzapartý

Konný Hrund Gunnarsdóttir rifjar hér upp fermingardaginn sinn í Hvalsneskirkju á Pálmasunnudegi árið 1994. Þó að gangan upp að kirkjunni hafi verið köld og vindasöm, yljar hún sér í dag við minningar um mikinn metnað í fermingarfræðslunni, skemmtilega ferð í Vatnaskóg og dá lítið öðruvísi veisluhöld en árgangurinn á undan fékk að njóta. Konný sker sig úr hópnum í fjólubláum kjól, með túperaðan topp og sálina hans Jóns míns í græjunum, en þakklæti og sjálfstæði eru þau gildi sem standa eftir þegar horft er til baka.

Fermdist hvenær og hvar: Fermist í Hvalsneskirkju 27. mars 1994 á Pálmasunnudegi.

Hvaða prestur: Sr. Hjörtur Magni Jóhannsson

Hvaða minningar standa sterkast eftir frá fermingunni þinni og fermingarundirbúningnum?

Fermingarfræðslan sjálf og ferðin í Vatnaskóg standa mest upp úr. Man að ég lagði mig alla fram um að kunna allt utanbókar sem beðið var um. Ferðin í Vatnaskóg var einnig einstaklega skemmtileg. Ég man ekkert svakalega mikið úr fermingunni sjálfri annað en að gangan upp að kirkju var köld og vindasöm og við stelpurnar vorum allar að passa upp á greiðslurnar á leiðinni. Svo er einnig minnistætt að árgangurinn á undan okkur hélt svo svakalegt fermingarpartý með þeim afleiðingum að minn árgangur fékk vaktað

og að nú væri ég loksins orðin fullgildur

ég er búinn að bjóða í veislu. Ef þú gætir fengið hvaða gjöf sem er í fermingargjöf, hvers myndir þú óska þér?

Ferð til útlanda með fjölskyldunni.

Hvernig heldurðu að þú eigir eftir að muna eftir þessum degi þegar þú lítur til baka eftir nokkur ár?

Bara frábær dagur og skemmtilegar minningar með fólkinu mínu.

samfélagsþegn og ætti helst bara að byrja að vinna. Mér fannst allt þetta gamla fólk frekar kjánalegt að segja þetta þá en brosi að því í dag.

Var fermingardagurinn eins og þú hafðir ímyndað þér?

Já, eflaust var hann það. Man ekki eftir að vera með miklar væntingar annað en að ég fengi fullt af gjöfum og aur. Eitthvað sem ég held að hafi ekkert breyst hjá unglingum í dag og flestir tengja við.

Manstu eftir einhverri sérstakri gjöf sem þú fékkst eða einhverju öðru sem hafði sérstaka þýðingu fyrir þig?

Eftirminnilegasta gjöfin var ferð til Flo rida frá mömmu og pabba en við Linda systir og mamma og pabbi fórum til Dísu frænku okkar og vorum þar í að verða tvær vikur minnir mig. En annars á ég enn skartgripaskrín sem ég fékk sem mér þykir afskaplega vænt um.

Hver var tíðarandinn í kringum ferminguna þína – voru einhverjar sérstakar hefðir, tíska eða tónlist sem settu svip á þennan tíma?

Man ekki eftir einhverjum sérstökum hefðum annað en að það varð að vera merkt sálmabók, servíettur og ég varð að vera með hvíta blúnduhanska. Flestar stelpurnar sem fermdust með mér voru í hvítum kjólum en ég fékk lánaðan fjólubláan frá systur vinkonu minnar og dóttur vinkonu mömmu. Allt önnur stefna en hjá flestum held ég. Tónlistin var á þessum tíma aðallega Take that, Roxette og Sálin hans Jóns míns. Eða hún var það allavega hjá mér.

Þegar þú lítur til baka, hvaða gildi eða lærdóm tókstu með þér úr fermingunni sem hefur fylgt þér í lífinu?

Ætli það sé ekki sjálfstæði, samkennd og virðing fyrir náunganum. Gildi sem eru undirstaða heilbrigðra samskipta í gegnum lífið. Manstu eftir fermingarfötunum eða klippingunni? Já, fermingarkjólinn var fjólublár með hvítu tjullundipilsi. Ég var með hvíta blúnduvettlinga og ég man að ég

mátti setja á mig maskara en það var allt og sumt. Ég var með mjög þykkt og sítt hár á þessum tíma. Ég fór í greiðslu til Svandísar Georgsdóttur. Greiðslan mín var þannig að það var tekið smá af hárinu í hátt tagl og settar perluspennur. Svo var hárið allt í slöngulokkum og toppurinn var túperaður upp í smá 80‘s anda. Þessa greiðslu fór ég í að mig minnir þrisvar. Fyrst í prufu, næst á fermingardaginn og svo í þriðja skiptið fyrir fermingarmyndatökuna.

Ertu að fara í einhverjar fermingarveislur í ár?

Aldrei þessu vant er engin fermingarveisla sem ég er að fara í núna í ár eða mér hefur að minnsta kosti ekki enn verið boðið í veislu þetta árið.

Fermingarbörn í Suðurnesjabæ

Það verða fermingar í þremur kirkjum í Suðurnesjabæ á þessu vori. Fermt verður í Útskálakirkju, Hvalsneskirkju og Sandgerðiskirkju. Við sendum spurningar á nokkur fermingarbörn í samráði við foreldra og forráðamenn. Hér eru svör úr Garði og Sandgerði.

Ágúst Ægir

Sveitarfélag: Suðurnesjabær

Hvenær átt þú að fermast: 12. aprí í Útskálakirkju.

Hvað þýðir fermingin fyrir þig og af hverju ákvaðst þú að Ferming fyrir mér þýðir að ég ætla að ganga í gegnum lífið með Jesú með mér. Ég trúi á Guð og til að staðfesta skírnina.

Hvernig hefur undirbúningurinn verið og hvað hefur verið skemmtilegast við hann? Undurbúningurinn hefur verið mjög skemmtilegur. Skemmtilegast að læra meira um Jesú,

Ég ákvað að fermast því ég trúi á Jesús Krist og vil staðfesta skírnina mína.

Hvernig hefur undirbúningurinn verið og hvað hefur verið skemmtilegast við hann? Vatnaskógur var skemmtilegur. Svo er presturinn okkar góður og það er gaman að læra hjá honum.

Hvers hlakkar þú mest til á fermingardaginn sjálfan?

Ég hlakka til að halda veislu og hitta fólkið mitt. Ég og Inga frænka mín ætlum að hafa bingó í veislunni.

Hvers hlakkar þú mest til á fermingardaginn sjálfan?

Að fermast og hitta fjölskylduna mína.

Ef þú gætir fengið hvaða gjöf sem er í fermingargjöf, hvers myndir þú óska þér? Krossara.

Hvernig heldurðu að þú eigir eftir að muna eftir þessum degi þegar þú lítur til baka eftir nokkur ár? Sem góðum degi, en samt líka stressandi.

Ef þú gætir fengið hvaða gjöf sem er í fermingargjöf, hvers myndir þú óska þér? Mig langar mest í fjórhjól í fermingargjöf.

Hvernig heldurðu að þú eigir eftir að muna eftir þessum degi þegar þú lítur til baka eftir nokkur ár?

Þessi dagur kemur til með að vera í mínum huga hversu dugleg mamma mìn hefur verið að undirbúa þennan dag fyrir mig, skipuleggja og hafa gaman. Það er ekki sjálfgefið að eiga svona mömmu. Ég er mjög stoltur að fermast og búa til minningar með henni.

Ef þú gætir fengið hvaða gjöf sem er í fermingargjöf, hvers myndir þú óska þér?

PC Tölvu eins og Rúnar frændi.

Hvernig heldurðu að þú eigir eftir að muna eftir þessum degi þegar þú lítur til baka eftir nokkur ár?

Þegar ég fer í aðrar fermingar mun ég minnast fermingadags míns.

GEKK FRAMHJÁ KEFLAVÍKUR KIRKJU DAGLEGA Á LEIÐ

„Meðtek hið heilaga orð á hverjum degi,“ segir Sigurður Guðjónsson sem á góðan nágranna

„Góður og eftirminnilegur fermingardagur,“ segir Sverrir Gunnarsson

„Ég man vel eftir fermingardeginum mínum. Hann var góður og eftirminnilegur,“ segir Sverrir Gunnarsson, bílasali í Bílakjarnanum á Fitjum en hann fermdist 8. apríl 1985.

Veislan var á heimili Sverris sem þá bjó í Garðabæ. Fermingin var í Garðakirkju í Garðabæ og var boðið upp á kalt borð og kökuveislu. Séra Bragi Friðriksson fermdi Sverri og jafnaldra hans en mánuðina á undan sóttu þeir

fermingarfræðslu í Kirkjuhvoli, safnaðarheimli Garðakirkju. Í flottum jakkafötum

„Ég var í flottum jakkafötum en man að ég hafði smá áhyggjur af sveipnum í hárinu en lét það ekki á mig fá. Ég er alla vega ekki með neinn sveip í dag,“ segir Sverrir og hlær þegar hann rifjar þetta upp. Gjafirnar voru margar, bæði peningar og hlutir, m.a. nokkrar

bækur. „Já, ég fékk Pilt og stúlku og ljósmyndabók sem hefði nú mátt nýtast betur þegar ég varð eldri. Þá fékk ég rúm og húsgögn í herbergið mitt. Það var mjög algengt á þessum tíma. Svo notaði ég hluta af peningagjöfunum til að kaupa mér hljómflutningsgræjur í herbergið.“

Virkur í KFUM

Sverrir og nokkrir vina hans voru virkir í KFUM starfinu. „Við sóttum fermingarfræðsluna sem var fín hjá séra Braga. Þetta var bara stór dagur í lífi manns á þessum tíma. Það kom aldrei neitt annað til greina en að fermast. Ganga í fullorðinna manna tölu, staðfesta skírnina og kristna trú. Ég er sjálfur þannig í dag. Mætti auðvitað vera duglegri að sækja kirkju en ég fer þó af og til þangað sem mér finnst gott,“ segir Sverrir sem bjó framyfir unglingsár í Garðabæ og Akureyri þangað til hann flutti til Keflavíkur. Afi hans, Sverrir Júlíusson var þaðan og þeir nafnar voru alla tíð miklir mátar og bílasalinn er gallharður Suðurnesjamaður í dag.

...Þetta var bara stór dagur í lífi manns á þessum tíma. Það kom aldrei neitt annað til greina en að fermast. Ganga í fullorðinna manna tölu, staðfesta skírnina og kristna trú. Ég er sjálfur þannig í dag ...

„Ég fermdist í Keflavíkurkirkju á Pálmasunnudag 1989 og svo var ég fjórtán árum áður fyrsta barnið sem Séra Ólafur Oddur skírði þannig að kirkjan hefur alla tíð átt stóran sess í mínu lífi. Þá hefur hún verið nágranni minn í all nokkur ár og ég get meðtekið hið heilaga orð þegar ég horfi út um gluggann,“ segir Sigurður Guðjónsson, bílasali og eigandi Bílasölu Reykjaness.

Kalt borð og kökuveisla

Siggi slær á létta strengi eins og honum er eðlislægt þegar hann rifjar upp ferminguna. „Ég man eitthvað eftir veislunni og gjöfunum,“ ef þú ert að spyrja um það, rifjar hann upp.

„Það var snjókoma um morguninn á fermingardaginn minn.

Þetta var í mars en þegar við gengum upp úr kjallaranum og fram í Keflavíkurkirkju í kirtlunum var komið fallegt veður, sól og bjart. Eftir fermingu og

altarisgöngu var veisla á mínu æskuheimili. Þar var í boði kalt borð og kökur, keypt hjá Axel veitingamanni í Keflavík. Það var öllu helstu ættingjum og vinum boðið, margt sem ég þekkti ekki neitt, sem er nú svo sem eðlilegt fyrir ungan gaur. Ég fékk fullt af gjöfum, tölvuborð og eitthvað fleira í herbergið en svo líka mikið af útivistardóti, ég var á fullu í skátunum og því auðvelt að gefa mér bakpoka, sjónauka og slíkt en ég fékk líkar bækur og eitthvað af peningum sem ég eyddi nú fljótlega eftir fermingu.“

Atvinnu- og hafnarráð Reykjanesbæjar hefur lýst sig andvígt því að Umhverfis- og orkustofnun veiti Carbfix hf. nýtt könnunarleyfi vegna geymslu á koldíoxíði í jörðu í Helguvík. Fyrirtækið hefur undanfarin ár haft leyfi til tilraunavinnslu á iðnaðarsvæðinu þar sem jarðsjór hefur verið nýttur í stað vatns við geymsluferlið. Ráðið telur að áframhaldandi tilraunir muni litlu skila umfram þá þekkingu sem þegar er til staðar og bendir á að starfsemin sé ekki án ágreinings í samfélaginu. Í umsögn ráðsins kemur fram að þreifingar um mögulega framtíðarstarfsstöð fyrirtækisins á svæðinu hafi ekki notið mikils

hljómgrunns. Ráðið leggst því gegn leyfisveitingunni nema fyrir liggi skýrt samþykki sveitarfélagsins fyrir því að heimilt verði að byggja upp varanlega aðstöðu fyrir þessa vinnslu á svæðinu í framtíðinni. Þessi afstaða er í samræmi við áætlanir Reykjaneshafnar um Helguvík til ársins 2035, en þar er lögð áhersla á að höfnin þjóni fyrst og fremst sjóflutningum og rýmisfrekum vöru- og birgðageymslum. Þótt framtíðarsýnin geri ráð fyrir auknum innflutningi á koldíoxíði til Helguvíkur, er lögð áhersla á að öll starfsemi á hafnarsvæðinu sé í sátt við skipulagsáætlanir sveitarfélagsins og þjónusti þá atvinnuuppbyggingu sem þar er fyrirhuguð.

SKÓLA

Ákveðinn boðskapur

Sigurður segir að hann hafi stundað fermingarfræðslu hjá Ólafi Oddi í gamla Kirkjulundi. „Hún var lærdómsrík og ég man að maður áttaði sig á, kannski aðeins meira þegar ég varð eldri, að þetta var ákveðinn boðskapur sem maður hefur farið með í gegnum lífið. Komdu vel fram við náungann og þá gerir hann það sama við þig.“

Siggi segir að hann hafi verið í fínum jakkafötum með linda, eitt

hvað sem hafi ekki staðist tímans tönn og hafi úrelst mjög fljótt. Þá fór hann í myndatöku hjá Heimi Stígssyni á efstu hæðinni í Hagafellshúsinu ofarlega á Hafnargötunni.

Góður nágranni

Kirkjan hefur fylgt Sigga nær alla tíð. Æskuheimili hans var við Birkiteig í Keflavík og því gekk

all nokkrum árum og býr þar með fjölskyldu sinni. „Ólafur Oddur skírði elsta strákinn minn en það var á hans síðustu árum í starfi. Ég hef fermt þrjú ungmenni og það hefur gengið vel þó það hafi allt verið mismunandi. Ég hef setið í sóknarnefnd í tæpan áratug sem er mjög gefandi og svo bý ég núna í götunni við kirkjuna. Þetta verður ekki mikið betra.“

PALLARÁÐGJÖF Á SUÐURNESJUM

27.-28. MARS

Svanfríður Halldórsdóttir landslagsráðgjafi verður stödd í BYKO Suðurnesjum 27. og 28. mars.

Nýttu þér tækifærið og bókaðu tíma með henni til að fá ráðgjöf um framkvæmdir í garðinum þínum. Að tíma loknum færð þú hugmyndabók með þrívíðum teikningum ásamt málsetningum.

...Þetta var bara stór dagur í lífi manns á þessum tíma. Það kom aldrei neitt annað til greina en að fermast. Ganga í fullorðinna manna tölu, staðfesta skírnina og kristna trú. Ég er sjálfur þannig í dag ...

Ekið til fermingar í nýrri amerískri drossíu

Ævar Ingólfsson gat nýtt hluta af fermingarpeningunum til að kaupa fyrsta bílinn nokkrum árum síðar

„Mér er það mjög minnisstætt frá fermingunni minni að mér var ekið til kirkju á splunku nýrri amerískri drossíu sem afi hafði nýlega eignast,“ segir Ævar Ingólfsson, Toyota-bílasali en hann segist eiga góðar minn ingar frá fermingardeginum sínum sem var 29. apríl 1979 og svo skemmtilega vill til að ferm ingin var með bílaáhrifum hjá stráknum sem síðar varð bílasali. Bílinn flotta hafði Valdimar afi hans á Akureyri náð í nokkrum dögum áður en sá gamli hafði svo flogið til útlanda og missti af ferm ingunni. Bíllinn, sem var af gerð inni Chevrolet Caprice Classic, var stór og glæsilegur og með öllum helstu græjum og þægindum. Hann skyldi nota til að aka fjöl skyldunni til kirkju á fermingar daginn. Ævar segir að bílnum fylgi skemmtileg framhaldssaga en áratug síðar var hann seldur til Keflavíkur. Brynleifur heitinn bílasali þar sem Ævar hóf sinn bíla söluferil keypti bílinn forláta. „Við fórum norður og náðum í bílinn og keyrðum hann til Keflavíkur. Svo var hann alltaf fyrir utan Bílasölu Brynleifs og var með bílnúmerið Ö 82. Ég eignaðist hann svo þegar ég keypti bílasöluna af Brynleifi.“

að ég gekk fyrstur inn og var við hlið Röggu Ingólfs fermingarsystur minnar.“

Ævar segir að hann hafi verið í fyrsta hópnum sem fermdist í kirkjunni en sá fyrsti sem var fermdur var vinur hans Gísli Páll Pálsson, sonur Páls sóknarprests sem var nýlátinn eftir veikindi.

Fermingarbörn í Njarðvík hjálpuðu til í framkvæmdum við kirkjuna svo hægt yrði að ferma en fleiri bæjarbúar hjálpuðu til. „Við vorum fengin til að naglhreinsa, hreinsa timbur og fleira. Þetta er mér mjög eftirminnilegt,“ segir Ævar en vegna fráfalls séra Páls hljóp Ólafur Oddur, sóknarprestur í Keflavík, í skarðið.

Forláta Kodak myndavél

Þegar við spyrjum bílasalann hvernig hafi verið með fatnað og hárgreiðslu skellir okkar maður upp úr. „Ég man vel eftir fötunum. Ég var í ljósbrúnum flauelsbuxum, dökkbrúnni skyrtu, með ljósbrúna slaufu og í ljósbrúnum mittisjakka. Þetta var mjög flott og ég var ánægður með fermingarfötin. Til að toppa fötin setti gerði mamma eitthvað við hárið á mér, ég man ekki hvort það var permanent en alla vega góður lyftingur eins og sjá má á myndinni.“

„Veislan var haldin á mínu æskuheimili á Hraunsveginum í Njarðvík. Allir mínir helstu ætt-

ingjar og vinir voru mættir og systir mömmu sem var lærður kokkur hafði útbúið veglega matarveislu. Eins og algengt var á þessum tíma var boðið upp á tóbak og sígarettur í flottum kössum á borðum heima. Ég fékk fullt af gjöfum og man vel eftir forláta Kodak Instamatic-myndavél og ég á hana ennþá, meira að segja kassann utan um hana líka. Ég fékk slatta af peningum og keypti mér hljómflutningsgræjur en restin fór í bankabók sem ég var með sérstaklega til að safna fyrir mínum fyrsta bíl. Hann eignaðist ég svo þegar ég var orðinn 16 ára.“ Ævar segir að fermingarfræðslan hafi verið fín og hafi haft sín áhrif. „Ég er búinn að ferma börnin mín fjögur og tvö barnabörn þannig að þetta gengur allt sinn vanagang sem er gott. Ég öðlaðist mína barnatrú og hef haldið henni alla tíð.“

...Eins og algengt var á þessum tíma var boðið upp á tóbak og sígarettur í flottum kössum á borðum heima. Ég fékk fullt af gjöfum og man vel eftir forláta Kodak Instamatic-myndavél og ég á hana ennþá...

Flauels jakkaföt og kalt borð

Kjartan Steinarsson notaði hluta fermingarpeninganna til að kaupa skellinöðru með bróður sínum

„Þetta var skemmtilegur og góður dagur, 2. apríl 1978, og flott fermingarveisla með köldu borði sem var vinsælt þá,“ segir Kjartan Steinarsson bílasali þegar hann rifjar upp fermingu sína fyrir nærri hálfri öld síðan. „Ég fékk flott úr frá foreldrum mínum sem keypt var í Fríhöfninni en það þurfti auðvitað að smygla því niður eftir. Svo fékk ég aðallega peningagjafir. Veislan sem var haldin heima á Eyjavöllum 5 í Keflavík var skemmtileg, fjöldi ættingja og vina komu. Á þeim tíma var boðið upp á sígarettur og vindla og það mátti sjá reykinn liðast um húsið,“ segir Kjartan og hlær þegar hann rifjar þetta upp.

Skellinaðra fyrir bræðurna Ásgeir bróðir hans fermdist ári

gjafir. Þeir bræður ákváðu að nota hluta þeirra til að kaupa sér saman skellinöðru. Og ekki bara það, Ásgeir notaði ári síðan í sinni fermingu sömu fermingarföt og Kjartan. „Áhugi okkar lá í skellinöðrum og kannski sérstaklega hjá mér og ég eignaðist þrettán mótorhjól á næstu árum.“

En man Kjartan eftir fermingarfötunum sem hann var í á fermingardaginn?

„Já, ég var í flauelsjakkafötum frá Karnabæ. Þau voru vinsæl á þessum tíma.“

En hafði fermingin áhrif á þig?

„Mér fannst fermingarfræðslan góð sem ég sótti hjá Ólafi Oddi en hún fór fram í gamla Kirkjulundi. Ég játaði kristna trú og á þessum tíma var ég duglegur í starfinu hjá

þar. Ég hef alltaf verið kristinnar trúar þó að ég hafi aldrei verið nógu duglegur að sækja kirkju.

Þetta starf mótaði mig í að vera góð manneskja og líta á annað fólk sem jafningja. Ég hef alltaf gert það.“

Fimm ættliðir

Þá nefnir Kjartan að lokum að eitt sé mjög minnistætt frá ferm ingunni en það er að í henni voru fimm ættliðir sem er afar sjaldgæft. Það kom í gegnum ættlegg Birnu móður hans, en auk hennar mættu amma Kjartans, langaamma og langalangaamma hans.

...Ég hef alltaf verið kristinnar trúar þó að ég hafi aldrei verið nógu duglegur að sækja kirkju. Þetta starf mótaði mig í að vera góð manneskja og líta á annað fólk sem jafningja. Ég hef alltaf gert það...

Félagarnir hittust til að fara yfir peningagjafirnar

Jón Halldór Eðvaldsson fékk þrjú Parker pennasett í fermingargjöf og segir fermingaráranginn 1989 hafa verið með þeim bestu

Jón Halldór Eðvaldsson, bílasali hjá Öskju í Reykjanesbæ, segir að hann hafi verið í verðlaunaárganginum 1975 í Keflavík. „Þetta var magnaður árgangur. Það er hægt að miða hann við bestu rauðvín,“ segir Jón Halldór, Jonni, þegar hann rifjar upp hin merku tímamót, ferminguna.

„Ég fermdist 19. mars árið 1989 í Keflavíkurkirkju. Séra Ólafur

Þú hefur fengið eitthvað af gjöfum?

„Já, ég fékk fullt af gjöfum, m.a. þrjú Parker-pennasett sem nýttust ekki nógu vel í framtíð unga fermingardrengsins. Svo fékk ég slatta af peningum. Við fermingarfélagarnir höfðum mestan áhuga á að vita hvað við fengum mikið og ég man alla vega að við hittumst að kvöldi fermingardagsins einhvers staðar og fórum yfir það hvað við fengum af aurum. Þá var símaæðið ekki komið til sögunar og því ekki í boði að senda einhver skilaboð í farsíma á hópinn. Þetta var eins og fólk gerði í gamla daga,hittist!“

Geggjuð fermingarföt

henni og reyndi að innbyrða einhverja visku. Það var jú gulrót á endanum, sjálf fermingarveislan, svo það var nú betra að læra eitthvað. Ég var annars virkur í kirkjulegu starfi KFUM eins og nokkuð margir strákar voru á þessum árum. Ég fór þó ekki nema einu sinni í Vatnaskóg, þá ekki í sumarbúðir sem voru vinsælar, heldur fór ég í helgarferð um vetur en man ekki út af hverju. Ég þyrfti kannski að heyra í Gumma Kalla presti um það en hann var einn af eldri strákunum sem voru í starfinu.“

Fór með bænirnar

Oddur Jónsson var prestur og dagurinn var góður. Það var bjart veður en kalt og hávaðarok þegar leið á daginn. Ég man þegar við peyjarnir gengum í kirtlunum inn í kirkju að það var hörku blástur úti en það var allt í góðu. Veislan var haldin í Kirkjulundi, félagsheimili Keflavíkurkirkju og var næsta hús við hana. Foreldar mínir útbjuggu heljarinnar kökuveislu og ef ég man rétt kom Raggi bakari frændi eitthvað að bakstrinum. Hann var jú þekktasti bakari bæjarins og bróðir pabba. Þannig að það gekk allt mjög vel,“ segir Jón Halldór en bætir við að hann muni ekki nógu mikið frá fermingunni. „Ég bara skil þetta ekki. Það er fullt sem ég man ekki eftir frá æskunni. Það er eins og það hafi ekki verið gert ráð fyrir alvöru minningarplássi í mínu höfði,“ segir okkar maður og skellir upp úr.

Hvað með hárgreiðslu eða myndatöku á fermingardeginum?

„Ég greiddi mér nú bara sjálfur og hafði litlar áhyggjur af því en ég fór ekki í myndatöku.“

Jonni segist helst ekki vilja upplýsa um fermingarfötin.

„Þetta var svakalegt. Grá jakkaföt og jakkinn svona mittis. Mér fannst þetta geggjuð föt en ég veit ekki hvort þau myndu slá í gegn í dag.“

Aðspurður um fermingarfræðsluna segir Jón að hún hafi gengið vel fyrir sig í Kirkjulundi undir stjórn séra Ólafs Odds.

„Maður tók eitthvað með sér úr

Jón segir að hann hafi gist talsvert hjá ömmu sinni og afa þegar hann var strákur og Helga amma hans hafi verið trúuð og þegar hann fór að sofa hjá henni fór hann alltaf með bænirnar. „Ég get ekki sagt að ég sé sérstaklega trúaður í dag, ég er þó í Þjóðkirkjunni og er bara með mína barnatrú en er ekki duglegur að sækja kirkju.“

Jonni segist líklega ekki vera á leið í fermingu í vor. Hann muni missa af fermingu yngra barns bróður hans en aðspurður segir hann að hann hafi fermt tvö börn sín og það hafi gengið vel. „Mér fannst það ganga vel og í raun var svipaður andi yfir þeim athöfnum og veislum eins og þegar ég fermdist.“

Jón Halldór reffilegur á fermingardaginn í geggjuðum fermingarfötum.

...Við hittumst að kvöldi fermingardagsins og fórum yfir

það hvað við fengum af aurum. Þá var símaæðið ekki komið til sögunar og því ekki í boði að senda einhver skilaboð í farsíma á hópinn. Þetta var eins og fólk gerði í gamla daga, - hittist!“...

Gengu á milli húsa til að skoða gjafir og smakka tertuafganga

Jónína Magnúsdóttir átti sérstaklega eftirminnilegan fermingardag 7. apríl í Útskálakirkju árið 1991, enda fagnaði hún 14 ára afmæli sínu þann dag. Undirbúningurinn einkenndist af skemmtilegri fræðslu hjá Hirti Magna Jóhannssyni, reglulegum rútuferðum í ljós í Keflavík og miklum pælingum við að hanna nýja fermingarherbergið. Í þessu spjalli rifjar Jónína upp tíma þar sem fermingarbörn gengu á milli húsa til að skoða gjafir og smakka tertuafganga, og hvernig gildi eins og Gullna reglan hafa fylgt henni allt frá því hún valdi þau til upplestrar við altarið.

Hvaða minningar standa sterkast eftir frá fermingunni þinni og fermingarundirbúningnum?

Ég á margar góðar minningar af fermingarundirbúningnum. Mér fannst fermingarfræðslan skemmtileg því Hjörtur var skemmtilegur prestur og náði til manns.

Svo var það náttúrulega ómissandi á þessum tíma að fara í 10 tíma í ljós. Ég og Una vinkona mín tókum rútuna reglulega í Keflavík fyrir ferminguna.

Hvernig fannst þér sjálfri fermingardagurinn þinn?

Hann var mjög góður og hefðbundinn. Vaknað snemma til að fara í greiðslu hjá Ásu frænku. Í framhaldi var athöfnin og svo var veislan haldin heima. Veitingarnar keyptar því mamma var kasólétt, annars hefði hún græjað þetta allt. Var fermingardagurinn eins og þú hafðir ímyndað þér? Já, í minningunni var hann það.

Manstu eftir einhverri sérstakri gjöf sem þú fékkst eða einhverju öðru sem hafði sérstaka þýðingu fyrir þig?

Gjöfin frá mömmu og pabba var eftirminnilegust en ég fékk að versla allt nýtt í herbergið mitt og fékk að velja það sjálf. Það voru miklar pælingar með mömmu og pabba að velja því það þurfti að mæla og reyna að raða því sem ég vildi inn í litla herbergið mitt.

Hver var tíðarandinn í kringum ferminguna þína – voru einhverjar sérstakar hefðir, tíska eða tónlist sem settu svip á þennan tíma?

Það var meira um að veislurnar væru haldnar í heimahúsum. Þá var mjög skemmtileg hefð á mánudeginum eftir fermingu þar sem við fermingarsystkinin gengum á milli heimila okkar og skoðuðum fermingargjafirnar og fengum að smakka afgangana úr veislunum.

Þegar þú lítur til baka, hvaða gildi eða lærdóm tókstu með þér úr fermingunni sem hefur fylgt þér í lífinu?

Gullna reglan hefur fylgt mér frá fermingu. Við þurftum að velja okkur eitthvað til að lesa upp í athöfninni og ég valdi gullnu regluna eftir vandlega íhugun. Mér fannst og finnst hún enn svo mikilvæg.

Manstu eftir fermingarfötunum eða klippingunni?

Já, ég man sko eftir fermingarfötunum. Mamma saumaði hvíta blúnduskyrtu á mig og svo var skokkurinn keyptur í Kóda. Mamma saumaði fermingarjakkann en það þurftu allir að eiga fermingarjakka. Ég var með fléttu í hárinu.

Ertu að fara í einhverjar fermingarveislur í ár? Ég og fjölskyldan erum að fara í þrjár fermingar.

Gjöfin frá mömmu og pabba var eftirminnilegust en ég fékk að versla allt nýtt í herbergið mitt og fékk að velja það sjálf. Það voru miklar pælingar með mömmu og pabba að velja því það þurfti að mæla og reyna að raða því sem ég vildi inn í litla herbergið mitt.

Vakin er athygli á opnum ársfundi HSS Íbúar á Suðurnesjum eru hvattir til að mæta á fundinn

Ársfundur HSS

Föstudaginn 27. mars frá klukkan 13:30

Staður: Samkomuhúsið í Sandgerði, Suðurnesjabæ

Fundarstjóri: Guðfinna S. Bjarnadóttir

Guðlaug Rakel Guðjónsdóttir forstjóri HSS

Dagskrá

Ávarp heilbrigðisráðherra

Alma D. Möller

Ávarp forstjóra

Guðlaug Rakel Guðjónsdóttir

Sjálfbær rekstur

Kjartan Kjartansson, framkvæmdastjóri fjármála- og rekstrar

Heiðrun og þakkir til starfsfólks

Guðlaug Rakel Guðjónsdóttir

Svipmyndir frá starfsemi HSS

Kaffi og veitingar

Íbúasamráð

Opið samtal við stjórnendur

Halldóra Fríða

Þorvaldsdóttir mætti með blóm frá Reykjanesbæ sem Sigurður Smári, formaður Leikfélags

Keflavíkur, tók á móti.

Það var þétt setinn bekkurinn á frumsýningu og mikil stemmning í salnum.

We Will Rock You í Frumleikhúsinu

Metnaðurinn hjá Leikfélagi Keflavíkur hefur sjaldan verið meiri en nú þegar sýningin We Will Rock You er sett á fjalirnar. Um er að ræða risavaxið verkefni þar sem tónlist Queen fær nýtt líf í framtíðarsögu um frelsi, uppreisn og kraftinn í raunverulegri sköpun.

Verkinu er leikstýrt af Kristínu Leu Sigríðardóttur, sem snýr aftur á fornar slóðir í Frumleikhúsinu þar sem hún steig sín

Guðjón Smári leikari

fyrstu skref. Hún segir hópinn hjá Leikfélagi Keflavíkur vera á ótrúlega háu plani og lýsir æfingaferlinu sem hreinum töfrum þar sem „krónísk gæsahúð“ sé fastur fylgifiskur á hverju rennsli.

Danshöfundurinn Helga Ásta Ólafsdóttir segir verkefnið hafa verið ómótstæðilegt, enda Queen hennar uppáhaldshljómsveit. Hún hefur lagt mikla vinnu í að láta hreyfingar og dans styðja við söguna, en

lagafjöldinn í sýningunni er á við tvo hefðbundna söngleiki. Óvæntar stjörnur og baráttuandi Sagan fylgir þeim Galíleó og Skara Mús í baráttu þeirra gegn stafrænni einsleitni. Guðjón Smári Smárason stígur sín fyrstu skref á sviði í hlutverki Galíleós eftir að leikstjórinn „spottaði“ hann í gegnum samfélagsmiðla. Guðjón Smári söng í Idol fyrir fáeinum árum og endaði í 5. sæti. Á móti

„Ég kann að hlýða“

honum leikur Margrét Arna Ágústsdóttir sem sigraðist á alvarlegum veikindum rétt fyrir prufur til að tryggja sér hlutverk uppreisnarseggsins Skara Mús. Að sögn aðstandenda er sýningin „bilað magn af talenti“ og hvatningin til Suðurnesjamanna og annarra landsmanna er skýr: Ekki missa af þessari sýningu – þú átt eftir að sjá eftir því.

Margrét Arna leikkona „Var ákveðin í því að

Rokkið sigraði í Frumleikhúsinu

Söngleikurinn We Will Rock You var frumsýndur hjá Leikfélagi Keflavíkur síðastliðið föstudagskvöld við kröftugar undirtektir hjá fullu húsi áhorfenda. Sýningin þykir bera vott um óvenju mikinn metnað og samheldni en sérstaka athygli vekur hversu djarflega og skemmtilega verkið hefur verið staðfært að íslenskum veruleika og jafnvel nærsamfélaginun í Reykjanesbæ.

Það var mikið í húfi þegar frumsýningin hófst í Frumleikhúsinu en undirbúningur hefur staðið yfir vikum saman. Verkið, sem gerist í framtíð þar sem tónlist og sjálfstæð hugsun er bönnuð, virkaði sem fullkominn vettvangur fyrir þann „bilaða talent“ sem leikstjórinn Kristín Lea Sigríðardóttir segir í viðtali við Víkurfréttir að finnist á Suðurnesjum.

Snilldarleg staðfæring og íslenskur húmor

Þótt söngleikurinn sé upprunalega skrifaður af Ben Elton í samstarfi við Queen hefur Leikfélag Keflavíkur farið þá leið að færa verkið nær heimahögunum. Staðfæringin hefur heppnast einstaklega vel; hún er ekki bara á íslensku heldur er heimabær leikfélagsins einnig órjúfanlegur hluti af handritinu.

Til að skreyta textann og kalla fram húmor er fjöldi kunnuglegra textabrota úr íslenskum dægurlögum og jafnvel tilvitnanir úr íslenskum kvikmyndum ofin inn í samræðurnar. Þetta gefur sýningunni ferskleika og nánd sem áhorfendur kunnu svo sannarlega að meta á frumsýningunni. Söngur og dans upp á tíu!

Þótt leikararnir í aðalhlutverkum, þau Guðjón Smári Smárason (Galíleó) og Margrét Arna Ágústsdóttir (Scaramouche), hafi heillað salinn með kröftugum söng sínum er ljóst að sýningin er afrakstur mikils liðsstyrks. Kristín Lea leikstjóri leggur í sýningarskrá ríka áherslu á að hver einasti hlekkur sé mikilvægur. „Þetta ferðalag hefur átt mig alla daga og nætur,“ segir Kristín, en hún þakkar hópnum sérstaklega fyrir traustið og hvernig leikararnir fengu að vaxa inn í sín hlutverk og „stíga inn í sitt eigið ljós“. Sama má segja um Helgu Ástu Ólafsdóttur, danshöfund, sem náði að skapa karakterdrifnar hreyfingar sem fylltu sviðið af orku. „Hreyfingarnar spretta úr persónunum sjálfum, styrkleikum þeirra og veikleikum,“ segir Helga Ásta. Hún mætti með kanónur úr dansskólanum sínum, Danskompaní, en virkjaði einnig gamalgróna leikara leikfélagsins til að taka spor á sviðinu. Söngur og dans spilar stóra rullu í uppfærslunni og útkoman er upp á tíu. Sá sem þetta skrifar fékk að vita það í sýningarlok að þrír leikarar voru að glíma við flensu á frumsýningunni, en þess sáust þó engin merki á sýningunni, þvílíkur var krafturinn.

Að tjaldabaki

En rokkið verður ekki til án þeirra sem sjá til þess að allt gangi smurt á bak við tjöldin. Sýningin hvílir á herðum fjölmenns hóps:

Tónlistin: Lifandi hljómsveit undir stjórn Sig urðar Smára Hanssonar gaf sýningunni þann hráa kraft sem tónlist Queen krefst. Umgjörð og tækni: Leikmynd og grafík Davíðs Arnar Óskarssonar ásamt ljósahönnun Sigurðar Boga Ólafssonar sköpuðu hinn fullkomna og töfrandi framtíðarheim iPLANET. Þá skiptir hljóð vinnsla gríðarlegu máli og Þórhallur Arnar Vil bergsson skilaði þeirri vinnu óaðfinnanlega. Bún ingar, hár og förðun unnu svo saman að því að gera heildarmyndina ógleymanlega og breyta hópnum í „Bohema“ og framtíðarfígúrur.

Tryggið ykkur miða!

Frábærar undirtektir á frumsýningu og þá staðreynd að þegar er orðið uppselt á nokkrar sýningar sýna svo ekki verður um villst að starfsemi Leikfélags Keflavíkur er bæjarfélaginu dýrmæt. Að ná að setja upp svo vandaða og stóra sýningu er afrek sem leik félagsfólkið og bæjarbúar mega vera stoltir af.

Ef marka má frumsýningarkvöldið þá hefur boð skapurinn um frelsi, sköpun og ást náð tilgangi sínum. Fyrir þá sem vilja upplifa kraftinn, hláturinn og gæsahúðina sem fylgir því að sjá hópinn „rokka rækilega“ eru næstu sýningar framundan. Nokkrar sýningar eru í sölu fram til næstu mánaðamóta en búast má við að það verði fljótt þétt setið í Frumleik húsinu. Ekki láta þetta verk framhjá ykkur fara!

Kristín Lea leikstjóri „Það er eitthvað töfrandi í gangi hérna“

Kristín Lea Sigríðardóttir leikstýrir sýningunni We Will Rock You hjá Leikfélagi Keflavíkur sem frumsýnd var um nýliðna helgi í Frumleikhúsinu. Fyrir Kristínu er verkefnið sérstaklega dýrmætt þar sem hún steig sín fyrstu skref á sviði í einmitt sama húsi.

Þótt Kristín Lea sé þekktust fyrir störf sín í kvikmyndaheiminum segir hún það hafa verið auðvelda ákvörðun að taka að sér leikstjórnina þegar félagið hafði samband. „Það var einhvern veginn aldrei spurning,“ segir hún og minnist þess þegar hún lék í verkinu Kalda borðinu undir leikstjórn Þórs Jóhannessonar á sínum tíma í Frumleikhúsinu.

Metnaður á hærra plani

Kristín segir kraftinn í áhugamannaleikhúsinu í Keflavík hafa komið sér skemmtilega á óvart. „Mér finnst þetta vera á hærra plani en venjulegt áhugamannaleikhús, án þess að varpa skugga á neinn. Það er svo mikil ástríða og metnaður hérna; það er eitthvað töfrandi í gangi.“

Sýningin We Will Rock You byggir á tónlist hljómsveitarinnar Queen en sagan sjálf gerist

í framtíðinni, árið 2326, á jörð sem nú heitir „iPlanet“. Þar ræður risafyrirtækið GlobalSoft ríkjum og hefur bannað alla persónulega sköpun og tónlist. Kristín segir hópinn hafa kafað djúpt í söguna og unnið mikið í leiktækni og karaktersköpun.

Krónísk gæsahúð á æfingum

Aðspurð um hópinn sem hún vinnur með sparar leikstjórinn ekki hrósið. „Þau eru dásamleg. Það er svo gefandi að sjá þau stíga inn í karakterana og skína. Ég er handviss um að hér séu margir framtíðarleikarar á ferð og söngvararnir eru rosalegir,“ segir Kristín og bætir við með bros á vör: „Ég er með króníska gæsahúð rennsli eftir rennsli.“ Kristín hvetur fólk til að láta sýninguna ekki fram hjá sér fara og upplifa töfrana og tónlistina í Frumleikhúsinu.

Helga Ásta danshöfundur „Gat ekki sagt nei við Queen“

Danshöfundur sýningarinnar We Will Rock You, Helga Ásta Ólafsdóttir, segir vinnuna með Leikfélagi Keflavíkur hafa verið algjöran draum. Fyrir hana var verkefnið sérstaklega spennandi þar sem hún er mikill aðdáandi tónlistarinnar sem sýningin byggir á.

„Ég þekki Queen mjög vel, þetta er ein af mínum uppáhaldshljómsveitum, þannig að ég gat hreinlega ekki sagt nei þegar mér var boðið verkefnið,“ segir Helga Ásta. Hún segir ferlið hafa byrjað á því að kafa djúpt í lögin, sem eru óvenju mörg í þessari sýningu. „Bara fjöldi laga fyrir hlé er á við heilan söngleik í venjulegri stærð.“

Meira en bara dans

Að sögn Helgu snýst vinna hennar ekki eingöngu um flókna dansa, heldur einnig um heildstæðar sviðshreyfingar og líkamlega tjáningu leikaranna. „Maður þarf að kynnast leikurunum og hvernig þeir hreyfa sig náttúrulega, til þess að ná því besta út úr hverjum og einum. Þetta snýst um að miðla sögunni í gegnum hreyfingu.“

Hún segir orkuna í sýningunni vera lykilatriði og hún hafi lagt mikla vinnu í að kortleggja sýninguna út svo uppbyggingin og flæðið sé rétt í hverju atriði fyrir sig.

Samheldinn draumahópur Helga sparar ekki hrósið þegar kemur að hópnum í Frumleikhúsinu. „Þetta er draumahópur. Það er svo mikil samheldni og þó að þetta sé mikið átak og erfitt á köflum, þá mæta allir með jákvæðni að vopni,“ segir Helga. Í hópnum er blanda af reyndum dönsurum úr dansskóla Helgu Ástu, Danskompaní, og leikurum sem eru að stíga sín fyrstu spor í dansi. „Það er geggjað að vinna með fólki sem hefur kannski ekki dansað áður en er svona gífurlega til í verkefnið. Þetta hefur verið virkilega skemmtileg vegferð.“

Draumagjöfin var þverflauta og heimferð á Saga Class

Berglind Ásgeirsdóttir á 30 ára fermingarafmæli í ár, en hún fermdist í Keflavík þann 24. mars árið 1996. Þegar hún lítur til baka stendur metnaður foreldranna upp úr, en þau tóku húsið í gegn og héldu hlýlega veislu þar sem allt var heimatilbúið. Dagurinn var upphafið að miklu ferðalagi, bæði í tónlistinni og innan félagsstarfs, en óvænt ævintýri í Danmerkurreisu og dýrmæt kynni í Vatnaskógi mótuðu hana til frambúðar.

Prestar: sr. Sigfús B. Ingvason og sr. Ólafur Oddur Jónsson

Hvaða minningar standa sterkast eftir frá fermingunni þinni og fermingarundirbúningnum?

Það sem stendur sterkast eftir er hvað foreldrar mínir lögðu mikla vinnu í allt í kringum ferminguna. Þau tóku húsið í gegn og héldu veisluna heima og mamma eldaði og bakaði allt sem var á boðstólum. Það var gaman að finna hvað þau lögðu mikinn metnað í daginn og hversu hlýlegt og persónulegt andrúmsloftið varð fyrir vikið.

Fermingarfræðslan var líka skemmtileg og ólík venjulegu skólastarfi. Það var gaman að fara í gegnum þetta með jafnöldrum mínum, ræða lífið og tilveruna og velta fyrir sér gildum, ábyrgð og framtíðinni. Þetta var bæði lærdómsríkt og eftirminnilegt tímabil.

Í heildina var þetta jákvætt ferli, góð blanda af fjölskyldustemningu og innihaldsríkum undirbúningi.

Hvernig fannst þér sjálfri fermingardagurinn þinn?

Dagurinn var langur, en á góðan hátt. Ég vaknaði eldsnemma eftir að hafa sofið með rúllur í hárinu, sem var frekar óþægilegt, og ég var bæði spennt og dálítið stressuð. Í kirkjunni var ákveðin hátíðleg spenna, sérstaklega þegar við fórum hvert og eitt

með fermingarversið okkar upphátt. Þá fann maður að þetta var stór stund. Síðan tók veislan við heima þar sem ég hitti marga ættingja, suma sem ég þekkti vel og aðra sem ég kannaðist minna við. Það var sérstakt að vera miðpunktur dagsins en líka notalegt að sjá hvað margir komu til að fagna með okkur.

Var fermingardagurinn eins og þú hafðir ímyndað þér?

Já, nokkurn veginn. Hann var kannski aðeins lengri og meira krefjandi en ég hafði gert ráð fyrir en heilt yfir var hann mjög svipaður og ég hafði séð fyrir mér.

Manstu eftir einhverri sérstakri gjöf sem þú fékkst eða einhverju öðru sem hafði sérstaka þýðingu fyrir þig?

Ég fékk margar góðar og nytsamlegar gjafir, meðal annars útilegubúnað, tjald, svefnpoka, potta og fleira, auk orðabóka og fallegra skartgripa.

Stærsta gjöfin var þverflautan sem ég fékk frá mömmu og pabba. Hún hafði sérstaka þýðingu fyrir mig og tengdist tónlistinni sem var stór hluti af lífi mínu á þessum tíma.

Ég fékk einnig peningagjafir sem ég notaði til að heimsækja frænkur mínar í Danmörku. Sú ferð varð að óvæntu ævintýri

ríkisins, lúxus sem ég hafði ekki alveg séð fyrir mér.

Hver var tíðarandinn í kringum ferminguna þína – voru einhverjar sérstakar hefðir, tíska eða tónlist sem settu svip á þennan tíma?

Mig minnir að það hafi ekki verið rík hefð fyrir því að vera endilega í hvítu. Andinn var kannski aðeins frjálslegri og meira svigrúm til að leyfa persónuleikanum að njóta sín. Ég man að litaþemu voru mjög áberandi. Það var eins og allir væru með sinn lit sem gekk í gegnum allt, fötin, servíetturnar, kökurnar og skrautið.

Þegar þú lítur til baka, hvaða gildi eða lærdóm tókstu með þér úr fermingunni sem hefur fylgt þér í lífinu?

Þegar ég lít til baka sé ég að fermingin var upphaf að meiru en bara einum hátíðardegi. Í fermingarfræðslunni fór ég í fyrsta sinn í Vatnaskóg og sá staður átti síðar eftir að skipta mig miklu máli. Ég vann þar við sumarbúðir KFUM nokkur sumur og tók þátt í vetrarstarfi KFUK í Keflavík.

Þar lærði ég að taka ábyrgð, vinna með ólíku fólki og standa með sjálfri mér.

Stærsti lærdómurinn var kannski sá að upplifa hvað það skiptir máli að tilheyra að vera hluti af samfélagi þar sem maður fær bæði að vaxa og leggja sitt af mörkum. Sú reynsla hefur fylgt mér síðan.

Manstu eftir fermingarfötunum eða klippingunni? Við vinkonurnar enduðum óvart í eins kjólum, bara í sitthvorum litnum. Ég var í bláum en hún í grænum, og við vorum í svörtum, háum og uppreimuðum

veislunni. Þetta var líklega dæmigert fyrir tíðarandann, aðeins frjálslegra og með smá 90s blæ.

Ertu að fara í einhverjar fermingarveislur í ár?

Já, ég er að fara í þrjár fermingarveislur í ár, allar hjá dýrmætu fólki, og ég hlakka til að vera með. Það er alltaf gaman að samgleðjast fjölskyldunum á svona degi. Þetta eru líka tímamót fyrir foreldrana, sérstaklega þegar fyrsta barnið fermist. Þá verður

Það eru ekki allir unglingar sem nota sumarið í að mæta í kirkju en Jóhann Bragi, verðandi fermingarbarn sem fermist í Útskálakirkju 26. apríl næstkomandi, er enginn venjulegur maður. Hann setti sér nefnilega það markmið síðasta sumar að verða Messumeistari Suðurnesja og það tókst honum með svo miklum glæsibrag að eftir var tekið. Til þess að hljóta þennan eftirsótta titil þurfti Jóhann að mæta í nánast hverja einustu sumarmessu á svæðinu og hann gerði sér lítið fyrir og þrælaði móður sinni

og hinni áttræðu Sjönu frænku, Kristjönu Kjartansdóttur, með sér á milli allra kirkna á Suðurnesjunum. Eins og móðir hans, Elísa Rún Ólafsdóttir, orðar það sjálf þá var ekkert „elsku mamma“ í boði á þeim bænum enda var stefnan sett beint á sigur. Jóhann sýndi það og sannaði að hann er ekki bara mættur til að sitja á bekknum og hlusta. Hann gerðist fljótlega hægri hönd prestanna, gekk frá sálmabókum og sá til þess að eldra fólkið fengi sinn kaffisopa eftir messur. Þá vakti það mikla athygli þegar hann sást rölta um Keflavík með hátalara í

MESSUMEISTARINN JÓHANN BRAGI

í kirkjur allt síðasta sumar

hjólbörum í sérstakri göngumessu, en þar gætti hann þess einnig sérstaklega vel að passa upp á Sjönu sína í göngunni. Árangurinn lét ekki á sér standa en Jóhann endaði sumarið með titilinn í höfn og fékk fallegan kross í verðlaun fyrir vikið. Hann er nú þegar búinn að mæta í tuttugu messur á árinu sem er tvöfalt það sem krafist er fyrir ferminguna í apríl. Þessi ungi kappi hefur sýnt að kirkjan kallar fram það besta í honum og hann er lifandi sönnun þess að ef maður setur sér markmið eru manni allir vegir færir.

Fermingarbörn og jafnaldrar fá allt að 32.000 kr. mótframlag og glaðning þegar þau spara hjá Landsbankanum.

Það sem átti að vera stutt millilending á leið heim af sólarströnd Balí breyttist í hrollvekjandi flóttasögu þegar stríð braust út í Miðausturlöndum. Keflvíska parið Davíð Guðlaugsson og Lovísa Ósk Davíðsdóttir vöknuðu við háværar neyðartilkynningar í símunum um yfirvofandi flugskeytaárásir og skipanir um að leita skjóls í neðanjarðarbyrgjum. Með enga aðstoð frá yfirvöldum og Lovísu barnshafandi, hófst dramatísk vegferð yfir eyðimörkina, í gegnum landamæri Óman og Sádi-Arabíu, í kapphlaupi við tímann og lokuð loftrými.

Davíð Guðlaugsson og Lovísa Ósk Davíðsdóttir lýsa hremmingum í Dúbæ.

VIÐTALIÐ

„Það var bara stríð“

– Keflvískt par lýsir dramatískum flótta

frá Dúbaí

„Tilfinningin var eiginlega bara hræðileg. Óvissan var svo mikil,“ segir Davíð þegar hann lítur til baka til næturinnar þar sem þau hlupu niður stigagang hótelsins í Dúbaí ásamt skelfingu lostnum ferðamönnum. Á meðan flugfélög aflýstu hverri ferðinni á fætur annarri og fregnir bárust af sprengingum í nágrenninu, hófst skipulagning heima á Íslandi. Faðir og bróðir Davíðs ræstu sína eigin „neyðarþjónustu“ og hönnuðu flóttaleið sem fól í sér sex tíma akstur á ofurhraða yfir landamæri, þar sem minjagripur frá Balí varð nærri því til þess að stöðva för þeirra. Í ítarlegu viðtali við Víkurfréttir lýsir parið svefnlausum sólarhringum, óttanum við að horfa út um flugvélagluggann yfir átakasvæðum og þeim gríðarlega létti sem fylgdi því að lenda loksins á öruggri grundu í faðmi fjölskyldunnar í Keflavík.

Unga parið mætti í viðtal hjá Víkurfréttum hálfum sólarhring eftir lendingu í Keflavík.

Það er óhætt að segja að þið hafið lent í óvæntum og ekkert mjög skemmtilegum ævintýrum í Dúbaí. Hvernig stóð á því að þið voruð þar þegar sprengjum fór að rigna?

Lovísa: Við fórum út til Balí til að hitta systur mína og kærasta hennar en þau voru búin að vera í heimsreisu frá því í byrjun janúar á Balí og vorum bara að millilenda á leiðinni heim.

Davíð: Já, þetta átti að vera stutt stopp í Dúbaí. Við lentum um nóttina (aðfaranótt laugardagsins 28. febrúar) og ætluðum að fara um kvöldið daginn eftir áleiðis til Íslands. Það var upphaflega markmiðið.

Já, en það breyttist snarlega og óvænt?

Davíð: Já, við erum bara þarna í Dúbaí fyrsta daginn að drepa tímann, erum í mollinu. Svo í hádeginu ætlum við að fara að koma okkur út á flugvöll og þá er bara búið að stoppa allt. Við fáum ekki að fara út á flugvöll og enginn veit neitt. Við fáum engin skilaboð, svo við förum bara á netið og sjáum þetta sjálf.

Og það var komið stríð?

Davíð: Það var bara stríð. Við fórum þá og bókuðum tvær nætur á öðru hóteli því okkar var orðið uppbókað. Svo kemur leigubílstjóri að sækja okkur og hann segir okkur eiginlega bara það versta sem gæti skeð næstu dagana. Hann sagði okkur að bóka fleiri nætur og vera undirbúin undir að vera föst þarna í einhvern tíma.

Lovísa: Hann vildi meina að það yrði ekkert flogið í einhverjar vikur eða eitthvað. Hann lét okkur vita af því. Þetta voru því mjög slæmar fréttir fyrst.

Neyðartilkynningar og hlaupið í skjól

En hvað gerist síðan? Upplifið þið stríðið?

Davíð: Já, við færðum okkur yfir á annað hótel og dagurinn var svo sem rólegur þar. Við erum bara í sundlauginni á uppi á þaki að hafa það notalegt, en svo vöknum við um nóttina við neyðartilkynninguna.

Lovísa: Já, aðfaranótt sunnudags. Þá byrja símarnir að gefa frá sér svona hávær hljóð.

Davíð: Það var verið að láta okkur vita að það væru yfirvofandi flugskeyti fyrir ofan okkur

og við ættum að leita okkur skjóls í neðanjarðarbyrgi, kjallara eða einhverju álíka.

Lovísa: „Ekki vera nálægt gluggum“ og svoleiðis. Við fórum fram á gang og þá voru eiginlega allir komnir út. Við fórum öll niður stigann. Davíð: Við tókum náttúrulega ekki lyftuna þannig að við hlupum ... eða allir labba mjög hratt. Svo mætum við í lobbíið og þar voru allir gestirnir komnir saman. En það var engin svör að hafa, ekki frá hótelinu.

Lovísa: Það vissi enginn neitt. Við fengum ekkert símtal um að allt væri í góðu eða neitt þannig. Við ákváðum svo bara að fara aftur upp eftir einn og hálfan tíma. Við vorum í sambandi við annað par á hótelinu og það var bara mikil óvissa, – svo við ákváðum bara að reyna að leggja okkur.

Þetta voru ekki margir klukkutímar sem þið gátuð sofið þessa nótt eða hvað?

Lovísa: Maður var alltaf að vakna við einhverjar sprengingar eða hljóð. Hvort sem það voru sprengingar eða þotur, maður var alltaf var við þetta.

Þannig að þið urðuð mikið vör við mikil læti?

Davíð: Mjög mikið. Sérstaklega þessa fyrstu nótt.

Óvissan og þögnin í morgunmatnum

Hvernig er sú tilfinning? Þið eruð svo sem alin upp við að það hafi oft verið hávaði frá Varnarliðinu á Suðurnesjum, en hvernig var þetta þarna úti?

Davíð: Tilfinningin var eiginlega bara hræðileg. Óvissan er svo mikil. Þarna sáum við ekkert en við heyrðum þetta alltaf. Það var ekkert komið á netið á þeim tíma, það kemur allt daginn eftir. Þá sáum við myndbönd af því sem var í gangi.

Kom ekkert fram í sjónvarpi eða á samfélagsmiðlum strax?

Lovísa: Jú, það kom svolítið mikið, en mikið af þessu var líka bara bull.

Davíð: Við tókum eiginlega bara ákvörðun um að reyna að hunsa þetta. Við yrðum bara hræddari og hræddari eftir því sem við skoðuðum meira. Við vöknuðum snemma og fórum í morgunmat, og það var svolítið skrítið. Það talaði enginn saman í morgunverðarsalnum. Það voru allir bara á sínu borði og mikið af fólki í símanum að reyna að hringja. Fólk var að horfa á fréttir.

Engin hjálp frá yfirvöldum Þau lýsa því hvernig þau reyndu að hafa samband við borgaraþjónustuna heima á Íslandi en fengu þá tilfinningu að fólk gerði sér ekki grein fyrir alvarleika málsins í Dúbaí.

Davíð: Við vorum að lýsa fyrir þeim hvernig ástandið væri, en það var eins og þau hefðu bara haldið að vandamálið væri í Ísrael.

Lovísa: Eins og það hafi ekki verið vitað hérna heima hvernig þetta var í Dúbaí. Allir sem við töluðum við héldu að við værum í góðum málum þarna.

Davíð: Þarna ræsum við okkar eigin „neyðarþjónustu“. Ég hringi í bróður minn og pabba og þeir fara á fullt í að reyna að finna út hvernig væri hægt að koma okkur í burtu. Maður var þarna í miðju stríði.

Lovísa: Ef maður skoðar kortið og löndin í kring, þá var þetta bara...mjög erfitt að komast í burtu.

Flóttaleiðin í gegnum Óman

Hver var lausnin?

Davíð: Við vorum ekkert rosalega ánægð með lausnina fyrst þegar við heyrðum hana: Við þurftum að keyra yfir til Óman. Það er land sem ég hafði aldrei heyrt um. Við sátum á hótelinu og mældum þetta, okkur leist ekkert á þetta.

Hvernig kom þessi hugmynd upp?

Davíð: Bróðir minn þekkir Íslending sem vinnur í Óman. Hann tjáði honum að þetta ætti allt að ganga upp og að ástandið í Óman væri skárra. Það var að

Á góðri stundu í Balí. Þá vissu þau ekki hvað ævintýri beið þeirra.

Lovísa: Við ákváðum ekki alveg að stökkva á þetta plan strax. Við biðum einn dag í viðbót.

Davíð: En svo byrjuðu sprengingarnar aftur seinni partinn á sunnudegi. Þá vorum við alveg tilbúin að fara í þetta ferðalag, bara til að reyna að koma okkur í burtu. Ég hringdi heim og sagði að við værum tilbúin í hvað sem er. Feðgarnir heima sátu á skrifstofunni og fóru á fullt að bóka flug fyrir okkur. Við enduðum á að bóka frá Múskat til Jeddah í Sádi-Arabíu og þaðan til London.

150 km hraði og vandræði á landamærunum

Hvernig var þessi akstur? Fimm til sex tímar og í gegnum landamæri?

Davíð: Það komu tveir menn frá Múskat og sóttu okkur á amerískum sportbíl. Ég horfði á bílinn

„Við lendum í smá veseni með farangurinn. Þar var minjagripur sem ég hafði keypt í Balí sem mátti alls ekki koma með inn í landið. Það er náttúrulega önnur menning þarna. Ég var tekinn inn í aðra byggingu og inn á skrifstofu.“

Lovísa: Þeir voru líka að keyra á góðum hraða. Meðalhraðinn var örugglega um 150 kílómetrar.

Davíð: Svo komum við að landamærunum og þar byrjar atburðarásin. Á fyrsta staðnum fáum við þvert nei, við megum ekki fara í gegn. Bílstjórarnir voru rólegir og sögðu: „Ekkert mál, við förum bara á næstu.“ Þá bættist við klukkutíma akstur lengra inn í landið.

Á næstu landamærum tók við stimplun og dvalarleyfi sem gekk vel, en þá kom farangursskoðunin.

Davíð: Við lendum í smá veseni með farangurinn. Þar var minjagripur sem ég hafði keypt í Balí sem mátti alls ekki koma með inn í landið. Það er náttúrulega önnur menning þarna. Ég var tekinn inn í aðra byggingu og inn á skrifstofu. Ég fékk að hafa bílstjórann

með mér sem túlk.

Lovísa: Ég beið á meðan ein úti í bíl. Þeir vildu alls ekki tala við mig. Ég fór í panikk og hringdi heim því ég vissi ekkert hvað var í gangi. Þetta tók kannski hálftíma. Ég hafði áhyggjur af Davíð. Davíð: Inni á skrifstofunni hvíslar bílstjórinn að mér að við ættum bara að borga og segja já við öllu. Á endanum hljóp hann út í bíl, sótti pening og við borguðum á staðnum sem var lág upphæð, nokkur hundruð krónur.

Sjáið viðtalið Sjónvarpi

Víkurfrétta á vf.is

og sagði: „Nú horfum við ekki meira út.“ Við urðum ekki róleg fyrr en við vorum komin vel út úr Jeddah. Það var samt smá öryggistilfinning að setjast inn í British Airways flugvél.

Lovísa: Mesti léttirinn var þegar við sáum á kortinu í vélinni að við værum komin yfir Evrópu, þá vorum við að fljúga yfir Ítalíu. Erfitt ástand hjá ófrískri konu Því var laumað að mér, Lovísa, að þú værir nú ekki kona einsömul. Það hlýtur að hafa gert þetta enn erfiðara?

Lovísa: Já, það var alveg mikið grátið. Þetta var erfitt. Símtölin heim til mömmu og pabba voru mörg og þetta var örugglega mjög erfitt fyrir þau líka.

Davíð: Það var ekkert sem þau gátu gert. Mig grunar að þetta hafi verið ástæðan fyrir því að feðgarnir heima voru svona virkir í að reyna að koma okkur heim. Þeir vissu að Lovísa væri orðin að algjörri taugahrúgu þarna úti. Davíð er ósáttur hvað litla aðstoð var að fá frá íslenskum yfirvöldum.

Davíð: Við fengum enga aðstoð frá yfirvöldum. Við fengum bara skeyti þar sem fólk var beðið um að reyna að koma sér sjálft í burtu. En samt var ekki verið að mæla með þessari leið sem við fórum. Maður vissi ekkert hvernig maður átti að gera þetta. Heimkoma í öruggt skjól

Ég kvittaði undir eitthvað skjal á arabísku – mun aldrei vita hvað stóð þar – og við fengum að fara í gegn. Léttirinn var rosalegur.

Minjagripurinn sem vafðist fyrir tollvörðum

Hvaða minjagripur var þetta eiginlega?

Davíð: Þetta var upptakari sem lítur út eins og ... ja, tittlingur.

Lovísa: Þetta er eiginlega ekki vel séð þarna.

Davíð: Tollvörðurinn vildi ekki einu sinni snerta hann! Hann notaði plastpoka eða lét mig halda á honum á meðan hann skoðaði.

Þreyta og herþotur í Óman

Svo komist þið til Múskat?

Davíð: Já, við áttum eina nótt á hóteli þar. Við lendum um hálffjögur um nóttina og náðum að leggja okkur í þrjá tíma. Svo vöknum við við herþotuhljóð. Þá nötraði öll byggingin. En svo fórum við beint á flugvöllinn. Hvenær náið þið að slappa af í háloftunum?

Davíð: Í fluginu frá Múskat til Jeddah slöppuðum við ekki af í eina sekúndu. Við lokuðum ekki einu sinni augunum. Í eitt skipti horfði Lovísa út og hélt hún sæi eldingu. Þá lokaði ég hleranum

Hvernig var tilfinningin að lenda í London?

Davíð: Ég held við höfum valhoppað úr flugvélinni í London, þrátt fyrir að vera ógeðslega þreytt eftir þriggja daga ferðalag. Við biðum í ellefu tíma á flugvellinum í London yfir nóttina en við spáðum ekkert í þreytuna. Við vorum svo ánægð.

Hvernig var að leggjast á koddann heima á Íslandi?

Davíð: Fólkið kepptist við að fá að sækja okkur á flugvöllinn þegar við lentum heima. Þegar við vorum loksins komin heim var þetta oks búið. Þá vorum við búin að vera á ferðalagi í þrjá og hálfan sólarhring þar sem okkur leið aldrei vel.

Lovísa: Þetta var ekki skemmtiferð. Við vildum bara komast inn fyrir öryggisliðið á flugvöllunum sem fyrst.

Eruð þið búin að jafna ykkur? (Þau komu í viðtal hálfum sólarhring eftir lendingu í Keflavík)

Lovísa: Líkaminn er ennþá þreyttur, maður er þreyttur í bakinu eftir að sitja svona lengi. Davíð: Við erum enn þá að átta okkur á þessu. Við munum líklega aldrei lenda í svona löguðu aftur, að vera föst í miðju stríði. Vonandi ekki. Ég held það sé nokkuð ljóst að við höldum okkur bara við Spánarferð í sumar.

Keilisnes - Iðnaður eða íbúðabyggð með sjávarútsýni?

Keilisnes á Vatnsleysuströnd er fallegt og ósnert landssvæði við sjóinn. Fullyrða má að Keilisnes sé eitt verðmætasta byggingarland til framtíðar fyrir íbúðabyggð á stórhöfuðborgarsvæðinu. Í aðalskipulagsdrögum Voga er gert ráð fyrir að 180 hektarar af landi Keilisness fari undir iðnaðarstarfsemi. Til samanburðar má geta þess að íbúðabyggð á Arnarnesi í Garðabæ er á 32 hekturum. Samhliða Keilisnesi til austurs er landnámsjörðin Flekkuvík og til vesturs er Kálfatjarnargolfvöllur. Flekkuvík er sannkölluð náttúruvin við sjóinn.

NÝ BUR AR

Keilisnes og Flekkuvík eru í eigu ríkissjóðs að undaskilinni lítilli spildu á Keilisnesi sem er í eigu sveitarfélagsins Voga.

Áhugi fjárfesta á heilsutengdri ferðaþjónusu í Flekkuvík Fyrir rúmu ári síðan fór ég, þá sem þingmaður Suðurkjördæmis, með fjárfesti frá Indlandi í Flekkuvík. Viðkomandi er einn af stærri fjárfestum í ferðaþjónustu og verslunarmiðstöðvum á Indlandi auk þess rekur hann hótelkeðjur í Dúbaí og á Bretlandi. Fjárfestirinn heillaðist mjög af

Flekkuvík og sá þar fyrir sér uppbyggingu á heilsutengdri lúxusferðaþjónusu og hótelrekstri með baðlóni. Sjávarútsýnið og fjallasýnin var sem gull í hans augum. Viðhorf hans sýna að svæðið hefur sannarlega fleiri möguleika til framtíðar en sveitarfélagið leggur upp með. Yrði verkefnið að veruleika væri um milljarða uppbyggingu að ræða með fjölda starfa.

Vogar dusta rykið af 35 ára gömlum tillögum

Sveitarfélagið Vogar hefur nú dustað rykið af 35 ára gömlum

tillögum um Keilisnes og hrint af stað átaki til að markaðssetja það fyrir atvinnuuppbyggingu og stórskipahöfn. Á 35 árum hefur margt breyst. Nú er eftirsótt að búa við sjóinn. Við höfnina í Keflavík hafa verið byggð glæsileg og eftirsótt fjölbýlishús með útsýni yfir Faxaflóa þar sem áður var atvinnustarfsemi. Í Hafnarfirði er glæsileg íbúðabyggð við höfnina, sem þótti óhugsandi staðsetning fyrir 35 árum. Ég tel að það sé mikil skammsýni til framtíðar að leggja svo stórt og verðmætt land sem

Fjárfest í framtíðinni: Íþróttaog tómstundamál í sókn

Við vitum öll hversu mikilvægar íþróttir og tóm stundir eru fyrir samfélagið okkar. Í Reykja nesbæ eigum við tvö öflug og metnaðarfull ung mennafélög, Keflavík og Njarðvík, auk fjölda annarra deilda sem eiga sína heimahöfn undir merkjum ÍRB.

Fjárfest í framtíðinni: Íþrótta- og tómstundamál í sókn

vitum öll hversu mikilvægar íþróttir og tómstundir eru fyrir samfélagi

Fjárfest í framtíðinni: Íþrótta- og tómstundamál í sókn vitum öll hversu mikilvægar íþróttir og tómstundir eru fyrir samfélagi

Keilisnes og Flekkuvík eru undir iðnað, stórskipahöfn og aðra atvinnuuppbyggingu. Vissulega eiga

Stúlka fæddist á ljósmóðurvakt HSS þann 7. mars 2026.

Þyngd: 3026 grömm

Lengd: 49 sentimetrar

Foreldrar: Zuzanna Weronika Krasnicka og Dawid Krasnicki Búsett í Reykjanesbæ

Ljósmóðir: Rebekka Saidy

Stúlka fæddist á ljósmóðurvakt

HSS þann 28. febrúar 2026.

Þyngd: 3066 grömm

Lengd: 48 sentimetrar

Foreldrar: Þórhildur Alda

Reynisdóttir og Júlíus Rúnar

Guðmundsson

Búsett í Garðinum

Ljósmóðir: Stefanía Ósk

Margeirsdóttir

Stúlka fæddist á ljósmóðurvakt HSS þann 26. febrúar 2026.

Þyngd: 4038 grömm

Lengd: 50,5 sentimetrar

Foreldrar: Soffía Klemenzdóttir og Davíð Hildiberg Aðalsteinsson Þau eru búsett í Reykjanesbæ

Ljósmóðir: Rebekka Saidy

Ekki má heldur gleyma tómstundastarfinu, þar sem bærinn býr að faglegu starfsfólki sem hefur eflt starf félagsmiðstöðva og aukið þátttöku ungmenna í samfélaginu.

Reykjanesbæ eigum við tvö öflug og metnað vík, auk fjölda annarra deilda sem eiga sína heimahöfn undir merkjum ÍRB. Ekki má heldur gleyma tómstundastarfinu, þar sem bærinn b flt starf félagsmiðstöðva og aukið etta mikilvæga starf þarf að standa vörð um og e á kjörtímabilinu – og við erum hvergi nærri hætt.

Þetta mikilvæga starf þarf að standa vörð um og efla til framtíðar. Það höfum við gert á kjörtímabilinu – og við erum hvergi nærri hætt.

Reykjanesbæ eigum við tvö öflug og metnaðarfull ungmennafélög, Ke vík, auk fjölda annarra deilda sem eiga sína heimahöfn undir merkjum ÍRB. Ekki má heldur gleyma tómstundastarfinu, þar sem bærinn b flt starf félagsmiðstöðva og aukið þátttöku ungmenna í samfélaginu. etta mikilvæga starf þarf að standa vörð um og efla til framtíðar. Það höfum við gert á kjörtímabilinu – og við erum hvergi nærri hætt.

Söguleg aukning fjárframlaga

Söguleg aukning fjárframlaga

Söguleg aukning fjárframlaga

Framlög til íþrótta- og tómstundamála hafa hækkað um 1,2 milljarð frá 2022. Það er hækkun um 300 milljónir króna á ári að meðaltali sem þýðir rúmlega tvöföldun á framlögum. Enginn annar málaflokkur hjá Reykjanesbæ hefur vaxið jafn hratt á kjörtímabilinu. Þannig höfum við sýnt í verki að við fjárfestum í framtíðinni.

Fjárhagsrammi 1.188 ma.

Stúlka fæddist á ljósmóðurvakt HSS þann 24. febrúar 2026. Þyngd: 3164 grömm

Lengd: 48 sentimetrar

Foreldrar: Mary Joe Domingo Alombro og Skúli Már Þórisson Búsett í Reykjanesbæ

Ljósmóðir: Hugljúf Dan

Drengur fæddist á ljósmóðurvakt HSS þann 26. febrúar 2026. Þyngd: 3252 grömm

Lengd: 49 sentimetrar

Foreldrar: Tinna Björg Ísaksdóttir og Daði Már Jónsson Þau eru búsett í Reykjanesbæ Ljósmóðir: Rebekka Saidy

sveitarfélög að standa fyrir atvinnuuppbyggingu. Störf í heimabyggð skapa tekjur fyrir sveitarfélög. Vogar er landmikið sveitarfélag. Hægt er að skipuleggja atvinnusvæði annars staðar innan þess, á svæði sem er ekki hentugt undir íbúðabyggð, eins og t.d. fyrir ofan eða í námunda við Reykjanesbraut. Þar eru þegar vegtengingar frá brautinni. Þá leið fóru Hafnfirðingar með iðnaðarsvæðinu á Völlunum. Ekki verður séð að eftirspurn sé eftir stórskipahöfn á Keilisnesi. Mikil uppbygging er framundan í Helguvík og áform eru um stórt atvinnusvæði auk aðstöðu fyrir gáma- og skemmtiferðarskip við nýja Galtarhöfn, skammt frá Reykjavík. Álver sem aldrei varð

þrótta- og tómstundamála hafa hækkað um 1,2 milljarð króna frá 2022. er hækkun um 300 milljónir króna á ári að meðaltali sem þýðir rúmlega tvöföldun á framlögum. Enginn annar málaflokkur hjá Reykjanesbæ hefur vaxið jafn hratt á kjörtímabilinu. Þannig höfum við sýnt í verki að við fjárfestum í framtíðinni Árið

Fjármagn (milljónir)

þrótta- og tómstundamála hafa hækkað um 1,2 milljarð króna frá 2022. er hækkun um 300 milljónir króna á ári að meðaltali sem þýðir rúmlega tvöföldun á framlögum. Enginn annar málaflokkur hjá Reykjanesbæ hefur vaxið jafn hratt á Þannig höfum við sýnt í verki að við fjárfestum í framtíðinni Árið

Fjármagn (milljónir)

fóru um 6% af skatttekjum bæjarins í íþrótta- og tómstundamál, en í dag er það í 9,2% Þessi breyting er meðvituð ákvörðun. s- og 2022 2023 2024 2025 2026

Fyrir 35 árum síðan stóð til að byggja álver á Keilisnesi. Ekkert varð hins vegar að verkefninu og fagna margir því í dag að svo fór. Ekki er ólíklegt, í ljósi mikillar fjölgunar íbúa á síðustu misserum í Vogum, að eftir 35 ár verði á bilinu 10-15 þúsund manns búsettir í sveitarfélaginu. Íbúarnir eiga að fá að njóta þeirrar náttúrufegurðar sem sveitarfélagið býr að og eiga þess kost að búa við sjóinn.

Lærum af sögunni, hugsum til framtíðar

fóru um 6% af skatttekjum bæjarins í íþrótta- og tómstundamál, en í dag er það í 9,2% Þessi breyting er meðvituð ákvörðun.

Árið 2022 fóru um 6% af skatttekjum bæjarins í íþrótta- og tómstundamál, en í dag er það hlutfall komið í 9,2%. Þessi breyting er meðvituð ákvörðun. Reykjanesbær hefur lengi verið tekjulægra sveitarfélag en mörg þeirra sem við berum okkur saman við, og á sama tíma höfum við unnið okkur út úr erfiðri skuldastöðu fyrri tíma. Þrátt fyrir það setti núverandi meirihluti sér það markmið að forgangsraða fjármagni í þágu barna og ungmenna. Við höfum aukið framlögin jafnt og þétt eftir því sem svigrúm hefur skapast. Þessi viðbótarmilljarður er nauðsynleg og tímabær fjárfesting í forvörnum og heilbrigðu uppeldi barnanna okkar.

Ekkert samtal fór fram við íbúa sveitarfélagsins um Keilisnes áður en gömlu tillögurnar voru teknar upp úr skúffunni. Skiplagsmál á Keilisnesi er stórt mál til framtíðar. Dæmin sanna að það sem allir vildu fyrir 35 árum fá á Keilisnes vill enginn í dag. Keilisnes er stórt byggingarland, með útsýni til sjávar og fjalla, í næsta nágrenni við höfuðborgarsvæðið. Það býr yfir ómældum tækifærum. Lærum af sögunni og hugsum til framtíðar.

Fyrir komandi kynslóðir. Birgir Þórarinsson Höfundur er fv. alþingismaður

Raunverulegar aðgerðir sem skipta máli

Meðal þeirra verkefna sem ráðist hefur verið í til að styrkja málaflokkinn

eru:

- Beinn stuðningur við rekstur: Reykjanesbær fjármagnar nú stöður fjármálastjóra og íþróttastjóra fyrir bæði ungmennafélögin, auk þess sem bætt var við 50% starfi hjá ÍRB.

- Hærri þjálfarastyrkir: Styrkir hafa verið hækkaðir til að mæta betur launakostnaði íþróttafélaganna og tryggja gæði þjálfunar.

- Hækkun frístundastyrkja: Á kjörtímabilinu hafa styrkir hækkað úr

40 þúsund í 50 þúsund krónur á ári fyrir 4–18 ára og í 45 þúsund krónur fyrir 67 ára og eldri.

- Ný tómstundastefna: Í samvinnu við ungmennaráð Reykjanesbæjar var unnin ný tómstundastefna og úrræðum í hverfunum fjölgað. Félagsmiðstöðvum fjölgaði úr einni í fjórar á kjörtímabilinu.

Þetta eru mikilvæg skref sem við munum halda áfram að byggja ofan á. Fram undan er stórt verkefni: kynning á Íþróttaakademíunni, sem mun marka tímamót í bættri aðstöðu til íþróttaiðkunar í bænum.

Framtíðin er björt og það eru spennandi tímar fram undan í íþróttaog tómstundamálum í okkar frábæra Reykjanesbæ. Við ætlum áfram að forgangsraða í málefnum barna og ungmenna – því þar liggur framtíð samfélagsins. Guðný Birna, forseti bæjarstjórnar.

Fyrsta „saunagusan“ á Suðurnesjum fær

góðar mótttökur

Í lok nóvembermánaðar sl. tók til starfa fyrsta svokallaða „saunagusan“ á Suðurnesjum en um er að ræða þekkt fyrirbæri af skandinavískum uppruna þar sem gufubað og kæling mætast. Gusur fara fram undir handleiðslu svokallaðs „gusumeistara“ sem sér um að stýra hitanum og stemmningunni hverju sinni. Tímarnir eru þrjár 15 mínútna lotur þar sem fólk kælir sig ýmist í sjó, vatni eða í ferska loftinu á milli. Saunagus hefur vaxið mikið í vinsældum á Íslandi síðustu misseri og fer hópur þeirra sem stunda gusur sífellt vaxandi.

Saunagus Reykjanes er staðsett í Vogunum í huggulegu umhverfi þar sem nálægð við sjó og ferskvatn gefur kjöraðstæður til þess að upplifa saunagus. Starfsemin er rekin af systrunum Petru Ruth og Thelmu Rún Rúnarsdætrum ásamt Sigurði Friðriki Gunnarssyni en ásamt því að standa í rekstrinum eru þau í hlutverki gusumeistara í leiddum tímum.

í hvernig hugmyndin hefði komið til.

foreldrum og bróður þeirra sem stóðu í framkvæmdunum allt síðasta sumar.

„Það má alveg segja að þetta sé fjölskylduverkefni. Pabbi og

Fjölmargar rannsóknir sýna fram á margþættan ávinning fyrir bæði líkamlega og andlega heilsu ... eftir að hafa skoðað aðstæður í Vogunum vorum við ákveðin í því að freista þess að koma á fót gusu þar. Við erum í góðu samstarfi við sveitarfélagið sem hefur tekið okkur gríðarlega vel ...

„Við höfðum verið að velta þessu fyrir okkur í svolítinn tíma áður en við fórum af stað í framkvæmdir. Útfærslan og staðsetningin var svona það sem við þurftum helst að pæla í en eftir að hafa skoðað aðstæður í Vogunum vorum við ákveðin í því að freista þess að koma á fót gusu þar. Við erum í góðu samstarfi við sveitarfélagið sem hefur tekið okkur gríðarlega vel og við erum afar þakklát fyrir þann stuðning sem okkur hefur verið veittur. Það var síðan mjög spennandi þegar við fengum þá hugmynd að innrétta iðnaðargám sem gufubað koma honum fyrir á svæðinu,“ segir Sigurður Friðrik þegar blaðamaður spurði hann út

„Gufubaðið stendur í 20 feta iðnaðargámi sem hefur verið breytt eftir öllum stöðlum til að standast kröfur og erum við með starfsleyfi frá Heilbrigðiseftirliti Suðurnesja. Við festum kaup á viðarkynntum saunaofni og öllum innréttingum frá fyrirtæki í Finnlandi sem sérhæfir sig í þessum efnum og erum aPetra Ruth en þær systur ásamt

Gunnar bróðir eiga stóran þátt í þessu og hafa reynst okkur ómetanlegir í framkvæmdunum. Svo hefur mamma líka komið að þessu með ýmsum hætti, t.d. eru allar saumahúfurnar saumaðar af henni og hafa vakið athygli enda eru þær mjög flottar og gera mikið gagn í tímunum okkar,“ bætir Thelma við.

Aðspurðir um viðtökurnar segjast þremenningarnir að það

hafi komið þeim skemmtilega á óvart hversu vel hafi verið tekið í gusuna. „Það hefur bara verið framar vonum myndi ég segja. Við áttum alveg von á því að það væri eftirspurn eftir þessu en það hefur verið framar væntingum hingað til og gaman að sjá að það er fólk á öllum aldri að sækja þessa þjónustu,“ segir Sigurður.

„Við erum að bjóða upp á bæði opna tíma, þar sem hver getur notið á sínum forsendum, sem og tíma undir handleiðslu þar sem hitastigi, tónlist og notkun á olíum er stýrt af gusumeistara og oft eru þeir tímar þematengdir. Við vorum t.d. með Celine Dion singalong tíma á dögunum sem seldist upp á innan við klukkutíma og við bættum við öðrum tíma til að svala þeirri eftirspurn. Það mun verða töluvert úrval af þematengdum tímum þegar fram í sækir,“ segir Petra.

Mikið hefur verið rætt og ritað um heilsufarslegan ávinning gufubaða og segir Thelma það ekki vera á sandi byggt. „Það er engin spurning og fjölmargar rannsóknir sýna fram á margþættan ávinning fyrir bæði líkamlega og andlega heilsu að stunda gufuböð. Þar má nefna sem dæmi ávinning fyrir

hjarta- og æðakerfi, húð, endurheimt vöðva og líkamlega vellíðan almennt. Þá er einnig þessi ávinningur sem hlýst af því að bæta kælingunni við sem lækkar myndun streituhormóna og bætir svefngæði, svo eitthvað sé nefnt.“ Hægt er að kynna sér Saunagus Reykjanes betur á heimasíðu fyrirtækisins www.saunagusreykjanes. com en einnig er haldið úti síðu á Facebook og á Instagram.

Sjónvarp Víkurfrétta

• Svaðilför Davíðs og Lovísu til Dúbaí • Veigar Páll og körfuboltinn • Allt um sólmyrkvann • Rokkið lifir í Frumleikhúsinu

Verkalýðs- og sjómannafélag Keflavíkur og nágrennis

Stærsta Nettómót sögunnar

Stærsta Nettómót sögunnar í körfuknattleik fór fram í Reykjanesbæ og Suðurnesjabæ um liðna helgi. Það eru körfuknattleikslið Keflavíkur og Njarðvíkur sem standa að mótinu sem fór fram í 34. sinn. Mótið er fyrir börn á aldrinum sex til tíu ára.

Leikið var á átján völlum í öllum íþróttahúsum Reykjanesbæjar og einnig í Suðurnesjabæ. Alls sendu tuttugu og þrjú félög alls 277 lið til keppni en keppt var í aldursflokkunum 6-7 ára og 8-10 ára.

Alls voru börnin sem tóku þátt í mótinu hátt í 1.300 talsins og leikirnir voru taldir í hundruðum.

Auk körfubolta var ýmis afþreying í boði, leiksvæði í Reykjaneshöll og sundlaugar voru opnar mótsgestum. Þá var haldin lokahátíð við Sunnubrautina þar sem allir þátttakendur fengu vegleg verðlaun frá Nettó, aðalstyrktaraðila mótsins.

Fjörutíu ár í biðröð

Árið 2025 var ekki bara enn eitt starfsárið í sögu fimleikadeildarinnar, það var 40 ára afmælisár, uppgjörsár og á margan hátt prófsteinn á styrk deildarinnar. Allt árið var markað af gleði og fögnuði yfir sögu fimleikadeildarinnar. Þetta afmælisár markaði tímamót. Við lögðum upp með að halda 40 viðburði í tilefni afmælisins. Saman tókst okkur að efla starfið, sameina samfélagið og standa fyrir viðburðum sem settu raunverulegan svip á bæjarlífið. Í fyrsta sinn seldist upp á allar fjórar jólasýningarnar og afmælisviðburðirnir sýndu okkur skýrt að þegar við sameinum krafta okkar með gleði, ástríðu og til árangurs þá lyftist allt starfið. Ekki bara innan veggja fimleikahússins heldur út í samfélagið allt.

Iðkendur hafa aldrei verið fleiri, við bættum við nýrri íþróttagrein í starfið hjá okkur, tókum við nýju húsnæði til viðbótar við Akademíuna og unnum Íslandsmeistaratitil í hópíþrótt og efldum alla starfsemi og umgjörð til mauna. Sigrar fimleikadeildarinnar á síðasta eru nægilega margir til að fylla heila grein en ég ætla ekki að eyða fleiri orðum í þá heldur ætla ég að setja húsnæðis- og aðstöðumál íþróttafélaga í Reykjanesbæ á oddinn.

Fyrir ári síðan stóðum við á aðalfundi fimleikadeildarinnar, full bjartsýni og vonar yfir því að á afmælisári deildarinnar yrði tekin fyrsta skóflustunga að nýju fimleikahúsi. Það voru gríðarleg vonbrigði að það skyldi ekki nást. Við höfðum það mikla trú á verkefninu að við gengum meira að segja svo langt að kaupa skófluna. Við höfum ítrekað bent á að núverandi húsnæði stenst hvorki öryggiskröfur, umfang né þann metnað sem eðlilegt er að gera til fimleikastarfs. Aðstaðan er löngu sprungin.

Staðreyndin er sú að þrátt fyrir góðar yfirlýsingar hefur engin raunhæf framvinda orðið í uppbyggingu nýs fimleikahúss eða í

þróun heildstæðs íþróttamannvirkjasvæðis fyrir Keflavík og Njarðvík vegna innri átaka sem eru engum til góðs og gera ekkert til að auka þjónustu við fjölskyldur eða börn í Reykjanesbæ. Þetta er ekki gæluverkefni. Þetta snýst um aðgengi barna og ungmenna, öryggi þeirra, fagmennsku í þjálfun og jafnræði milli íþróttagreina í sveitarfélaginu. Þegar stjórn fór yfir gamlar ársskýrslur í tilefni afmælisársins var sláandi að sjá að frá stofnun deildarinnar hefur hún aldrei verið í húsnæði sem raunverulega hæfir starfseminni. Nú, 40 árum síðar, stöndum við enn frammi fyrir sömu grunnáskoruninni. Ástandið er orðið alvarlegt. Með fjölgun yngri iðkenda blasir við sú staða að við gætum neyðst til að vísa elstu iðkendunum okkar í báðum greinum til annarra félaga næsta haust, einfaldlega vegna aðstöðuleysis.

Við höfum brugðist við af ábyrgð. Við höfum endurskipulagt rýmið eftir að Myllubakkaskóli fór út, ráðist í umfangsmiklar endurbætur, nýtt Keili, hagrætt í skipu lagi og unnið markvisst að því að auka gæði í þjálfun og stjórnun. En

Blængsson

ársins

hjá Þrótti Vogum

við getum ekki endalaust sigrast á aðstöðuskorti með bráðabirgðalausnum. Metnaður og dugnaður bæta ekki upp aðstöðu sem er ekki til staðar.

Nú þarf tímasetta ákvörðun, skýra fjármögnun og áfangaskipta framkvæmdaáætlun. Nýtt fimleikahús er ekki draumsýn heldur nauðsynleg innviðaákvörðun fyrir vaxandi samfélag. Fimleikadeildin hýsir ekki bara stærstu kveníþróttina á Suðurnesjum, heldur get ég fullyrt að engin deild veiti eins fjölbreytta þjónustu og þjónusti eins breiðan hóp og við. Við tökum á móti fólki á öllum aldri í hverri einustu viku, við bjóðum börnum með sérþarfir velkomin bæði í skipulagt starf fimleikadeildar-

að auka þjónustu við börn í Háaleitisskóla þar sem íþróttaiðkun barna er langt fyrir neðan það sem þekkist annars staðar í bæjarfélaginu. Við reynum eftir fremsta megni að bjóða upp á þjónustu í öllum skólafríum til að létta undir með fjölskyldum og atvinnulífinu og samkvæmt mælaborði Reykjanesbæjar voru fleiri iðkendur í fimleikadeildinni á síðasta ári heldur en í nokkurri annarri deild í bænum. Það er því með ólíkindum að við þurfum að standa í 40 ár og grátbiðja sveitarfélagið um aðstöðu við hæfi.

Við treystum því að bæjarstjórn og aðrir tengdir aðilar stígi nú það skref sem vantar. Fimleikadeildin er tilbúin að leggja sitt af

bjóða börnum og ungmennum sem æfa fimleika sambærilega þjónustu og tíðkast í öðrum íþróttagreinum í sveitarfélaginu. Þrátt fyrir allt þetta, eða kannski einmitt vegna þess, stöndum við stolt. Viljinn, hæfnin og metnaðurinn eru til staðar. Það eina sem vantar er aðstaða sem hæfir því metnaðarfulla starfi sem á sér stað hjá Fimleikadeild Keflavíkur. Framtíðin er björt. Nú þurfum við bara að tryggja að innviðirnir fylgi með svo við getum gefið börnunum okkar tækifæri til að skína næstu 40 árin.

Berglind Ragnars Höfundur er varaformaður fimleikadeildar Keflavíkur og skipar sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ.

Jökull Blængsson íþróttamaður ársins hjá Þrótti Vogum

Jökull Blængsson var á dögunum valinn íþróttamaður ársins 2025 hjá Þrótti Vogum á íþróttahátíð félagsins sem fór fram í lok febrúar. Jökull, sem er 28 ára, lék sitt annað tímabil með meistaraflokki Þróttar í 2. deild í knattspyrnu síðasta sumar og átti stóran þátt í glæsilegum árangri liðsins. Fyrir tímabilið var liðinu spáð áttunda sæti, en Þróttur endaði í þriðja sæti – hársbreidd frá sæti í 1. deild. Árgangurinn byggðist ekki síst á sterkum varnarleik, en Þróttur fékk á sig fæst mörk allra liða í deildinni og var Jökull þar algjör lykilmaður. Frammistaða hans fór ekki fram hjá neinum og var hann valinn í lið ársins í 2. deild af fyrirliðum og þjálfurum annarra liða. Jökull hefur einnig vakið athygli fyrir fyrirmyndarframlag utan vallar. Hann átti meðal annars þátt í þeirri eftirminnilegu hugmynd að leikmenn Þróttar leiddu eldri borgara inn á völlinn fyrir leik gegn Víði Garði – uppákoma sem vakti

mikla landsathygli og undirstrikaði mikilvægi þess að allir geti átt hlutverk og verið virkir þátttakendur í samfélaginu.

Það er félaginu einnig mikilvægur styrkur að Jökull skrifaði undir nýjan tveggja ára samning við Þrótt síðasta haust.

Á íþróttahátíðinni voru einnig veitt bronsmerki Þróttar til fimm aðila. Guðmundur Kristinn Sveinsson, Ingvar Leifsson og Davíð Harðarson hlutu bronsmerki fyrir uppbyggingu mannvirkja við íþróttasvæðið, en í ár eru tíu ár liðin frá því að stúkan við knattspyrnuvöllinn var reist. Petra Ruth Rúnarsdóttir fékk bronsmerki fyrir framlag sitt til Landsmóts UMFÍ 50+ í Vogum 2024 og Gunnar Júlíus Helgason fyrir mikilvægt framlag til félagsins, meðal annars í stjórnunarstörfum.

Þá hlaut Brennólið Þróttar sérstaka viðurkenningu fyrir þátttöku á Landsmóti UMFÍ 50+ í Fjallabyggð 2025 í opnum flokki, og sex

hlauparar fengu þakkir fyrir söfnun í Minningarsjóð Hróars í Reykjavíkurmaraþoni síðasta sumar, alls 236 þúsund krónur.

Sjálfboðaliði ársins var valin Guðrún Ósk Barðadóttir fyrir ómetanlegt starf í þágu félagsins. Auk þess hlutu Eysteinn Sindri

Elvarsson og Hreinn Ingi Örnólfsson starfsmerki Þróttar fyrir framlag sitt til félagsins.

Íþróttahátíðin sýndi enn og aftur kraftinn og samheldnina sem einkennir Þrótt í Vogum, þar sem öflugt fólk leggur sitt af mörkum innan vallar sem utan.

Marteinn Ægisson og Anton Helgi Hermóðsson veittu verðlaununum viðtöku fyrir hönd Þróttar úr höndum Þorvaldar Örlygssonar, formanns KSÍ.

Þróttur hlýtur

Sjálfbærniverðlaun KSÍ

í fyrsta sinn

Knattspyrnufélagið Þróttur úr Vogum skráði sig í sögubækurnar á dögunum þegar félagið hlaut Sjálfbærniverðlaun KSÍ fyrir árið 2025. Verðlaunin voru afhent í fyrsta skipti í tengslum við ársþing knattspyrnusambandsins.

Tilefni verðlaunanna er afar sérstakt framtak félagsins í nágrannaslag Þróttar og Víðis í 2. deild karla á liðnu tímabili. Í stað þess að fá yngri iðkendur til að leiða leikmenn inn á völlinn, líkt og venjan er, fékk félagið eldri borgara úr Vogum til að sinna hlutverkinu.

Fótbolti fyrir alla – alla ævi

Verkefnið þótti takast einstaklega vel og vakti athygli langt út fyrir raðir stuðningsmanna liðanna. Í rökstuðningi KSÍ segir að framtakið hafi brúað kynslóðabil á fallegan og táknrænan hátt, auk þess að sýna að fótbolti sé fyrir alla –óháð aldri.

Hugmyndin kviknaði innan samfélagsins í Vogum og var framkvæmd af mikilli hlýju og virðingu. Með þessu tókst félaginu að veita eldri borgurum í nærumhverfinu verðskuldaðan sýnileika og styrkja tengslin við grasrótina.

Einfalt en áhrifaríkt

Dómnefnd taldi verkefnið vera frábært dæmi um hvernig hægt er að nýta knattspyrnuna til samfélagslegrar eflingar með einföldum en skapandi hætti.

Í takt við tímann?

„Hva, er ekkert verið að nota skannað og skundað?” sagði gömul vinkona við mig um daginn þar sem ég stóð við kassann og var að raða vörunum á færibandið í ónefndri matvöruverslun í bænum. Nei, ég er svo gamaldags, sjáiði til. Ef ég mætti ráða færum við aftur í tímann um að minnsta kosti 30 ár, ef ekki lengra. Á öllum heimilum væri aðeins eitt sjónvarpstæki sem heimilisfólk yrði að skiptast á að nota, sem og einn heimasími með snúru. Farsímar yrðu aðeins notaðir til að hringja og senda SMS en smáskilaboðin væru aftur á móti svo kostnaðarsöm að ekki væri ráðlagt að senda fleiri en fimm á dag. Boðskort í afmæli væru ekki rafræn og jólakort færu aftur að skipta tugum, með fallegum skilaboðum og myndum af uppstilltum börnum í sparifötum. Fjölskyldan kæmi svo saman að pakkaflóði loknu og skoðaði kortin yfir kaffi og konfekti.

Í öllum sumarbústöðum væri einungis hægt að horfa á Ríkissjónvarpið, aðeins línuleg dagskrá og alls ekki hægt að skipta yfir á Netflix um leið og efnið þóknaðist manni ekki. Helst þyrftu svo allir að ná í drykkjarvatn úti í læk og baða sig í nálægum sundlaugum. Upplýsingaflæðið myndi heldur ekki rugla mann í ríminu þar sem aðeins væri hægt að lesa ritskoðuð dagblöð og vel skrifaðar fréttir. Ekki væri endalaust verið að ota að manni misvísandi skilaboðum um að hitt og þetta væri ýmist heilsubætandi eða heilsuspillandi, jafnvel hvort tveggja. Lýsi væri enn allra meina bót. Krankleiki? Lýsi. Þurr húð? Lýsi. Skammdegisþunglyndi? Lýsi!

Vítamín og steinefni kæmu úr matnum, sem að sjálfsögðu væri ekki gjörunninn og sykurhúðaður. Og þegar kæmi að því að börnin þyrftu að fara heim eftir heils dags útiveru, þar sem enginn vissi hvar þau væru niðurkomin heilu og hálfu klukkustundirnar, yrði kallað út um dyrnar: Matur!

Sem eldgamall íbúi hér á baksíðu VF þá er skyldulesning á pistlinum hennar Írisar.