In dit vervolg op Tot je weer ademen kunt groeien Julia en Jeremy dichter naar elkaar toe, in lief en leed. Al sinds haar kindertijd is Jessica Winter verzot op romantische verhalen met diepgang. Ze woont met haar man in Linz en werkt met veel plezier als orthopedagoge. In de avonduren schrijft zij een serie over Julia & Jeremy.
www.uitgeverijcallenbach.nl isbn 978 90 266 2205 2 nur 284
9 789026 622052
J ULIA & J E R E MY
ZOLANG JE BIJ ME BL IJFT
Julia’s leven is een puinhoop. Geweld, verlies en manipulatie strijden om de voorrang. Ze vecht voor een nieuw begin, maar ze komt veel obstakels tegen. Tegelijkertijd moet Jeremy zijn verleden onder ogen zien. De feiten die aan het licht komen brengen niet alleen zijn relatie met Julia in gevaar, maar zijn hele toekomst...
J UL & IA J ER Y EM
N I E U W E S E R I E OV E R J U LIA & J E R E MY – D E E L 2
JESSICA WINTER
HEELT LIEFDE ALLE WONDEN?
JESSICA WINTER ZOLANG JE BIJ
ME BL IJFT
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 2
16-05-17 08:22
Jessica Winter
Zolang je bij me blijft
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 3
16-05-17 08:22
Hoofdstuk 1 Jeremy ‘Wow, man! Dat klinkt best serieus. Wat ga je nu doen?’ vraagt Max, mijn beste vriend sinds de basisschool, met gefronst voorhoofd, terwijl hij op de rugleuning van onze bank zit. Hij leest het laatste bericht van die Katherine uit New York nog eens op mijn laptop, omdat de batterij van mijn telefoon leeg is en nu aan de lader ligt. Max weet natuurlijk al lang dat meisjes van haar school me voortdurend schrijven en om beurten vriendschapsverzoeken sturen. Hij hielp me hun e-mails ongezien in de map Overigen te laten verdwijnen, zodat ik me er niet meer zo aan erger. Over haar een-na-laatste e-mail, die toch weer in mijn mailbox zat, heb ik hem nog niet verteld, want op dat moment leek het me niet belangrijk. Ik had tenslotte andere dingen aan mijn hoofd, zoals het eind van mijn speelseizoen vanwege mijn ontwrichte schouder, en vooral de situatie bij Julia thuis. Maar ik schrok van het laatste bericht van Katherine en ik begon er serieus aan te twijfelen dat het een suf kind is dat wanhopig probeert een ouder vriendje in de wacht te slepen. In haar e-mail benadrukte ze dat ze belangrijke informatie over mijn familie voor me heeft. Ze wil zelfs naar Massachusetts komen om me die persoonlijk te vertellen. ‘Ik heb geen idee, Max,’ zeg ik hoofdschuddend. Omdat onze vriendschap tot mijn ongeluk een beetje gespannen was – ik had iets voor hem verzwegen en hij had terecht het gevoel dat hij om de tuin was geleid – heb ik hem vanmiddag meteen gebeld en gevraagd te komen zodat ik hem over Katherine kan vertellen. Ik kan hem natuurlijk nog steeds niet uit de doeken doen wat me de 7
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 7
16-05-17 08:22
afgelopen weken bezighield, want voor het grootste gedeelte gaat dat niet over mij, maar over dingen die ik met Julia heb beleefd, en ik heb niet het recht om haar verhaal zonder haar medeweten met iemand anders te delen. Ik ben blij dat ze me eindelijk vertrouwt. Ik wil haar vertrouwen absoluut niet op het spel zetten door er achter haar rug om over te vertellen, want daardoor kan ik haar verliezen. ‘Vertel je het aan je vader?’ ‘Geen idee!’ Geïrriteerd omdat ik steeds weinig originele antwoorden geef, wrijf ik over de rug van mijn neus. Ondertussen hoop ik vurig dat Katherines bericht een lokmiddel was om mij ertoe te brengen haar toch te bellen. Maar omdat ik dit meisje nog nooit heb gezien, is de kans daarop minimaal. Wat bedoelt ze met ‘familie’? Gaat het om mijn vader? Heeft hij een verleden waar hij me nooit iets over heeft verteld? Bijvoorbeeld in de vorm van een vijftienjarige dochter die besloten heeft haar vader op te zoeken? Ik kan het mijn vader natuurlijk vragen, maar daardoor zou ik er de aandacht op vestigen, en ik weet niet zeker of ik dat wil. Ik wil hem absoluut geen pijn doen nadat hij na het drama met mijn biologische moeder, die ons vlak na mijn geboorte verliet, bij Claire zijn geluk vond. Of – en daar ben ik het bangst voor – heeft dit onbekende meisje misschien iets met mijn moeder te maken? Deze gedachte roept nog veel meer vragen op die me al uren kwellen en dat maakt me nog rustelozer. Sinds gisterennacht heb ik niets meer van Julia gezien of gehoord. In haar brief schreef ze me dat ze Grace in het ziekenhuis ging bezoeken en dat ze daarna thuis wat spullen wilde gaan ophalen. Mijn maag draait om als ik eraan denk dat ze in haar eentje naar haar ouders gaat. Ze hebben hun dochter letterlijk het huis uitgegooid en dreigden mij aan te klagen voor een poging tot verkrachting. Toch kan ik moeilijk voor het ziekenhuis op de loer gaan liggen om haar tegen te houden. Maar hoe later het wordt, 8
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 8
16-05-17 08:22
hoe onrustiger ik me voel. Het kan natuurlijk zijn dat ze nog steeds bij Grace is. Ik weet zeker dat die twee veel te bespreken hebben, en Grace heeft haar beste vriendin waarschijnlijk meer nodig dan ooit. En omgekeerd is het precies zo. Maar mijn gevoel zegt me dat er iets niet klopt. Daar komt nog bij dat die stomme telefoon er zo lang over doet om zich na de totale black-out weer op te laden. Als mijn telefoon eindelijk trilt, val ik bijna van de bank en ik spring naar het stopcontact om het bericht te lezen dat ze me twintig minuten geleden al heeft gestuurd. Klote accu! Jeremy? is alles wat er staat, maar het is genoeg om mijn hart te laten bonzen. Denkt ze dat ik al slaap en weet ze niet of ze me wakker mag maken – of is haar misschien iets overkomen? Heeft ze niet gebeld omdat ze niet hardop kon praten? ‘Wat is er met je, man? Je wordt helemaal bleek. Is er ergens brand?’ vraag Max verbaasd. Ik werp hem alleen een jachtige blik toe, trek het snoer uit het apparaat en schrijf Jules terug. Ik kan er later nog over nadenken hoe ik Max mijn gedrag moet uitleggen. Waar ben je? Vloekend van ongeduld laat ik me op de bank vallen. ‘Wil je me misschien vertellen wat er aan de hand is?’ ‘Geen idee! Daar probeer ik nu achter te komen.’ ‘Heeft Julia hulp nodig?’ Mijn hoofd schiet omhoog, ik heb mijn telefoon nog steeds vast, dan voel ik het als hij gaat trillen. ‘Hoe weet jij…?’ Hij trekt zijn wenkbrauwen op en knikt met zijn hoofd in de richting van mijn display. ‘Ik kan lezen. En geloof het of niet, ik besta al langer dan vandaag. Denk je dat ik niet in de gaten had dat je me al maanden vragen over haar en haar familie stelt? Je zit over haar in. Ik weet alleen nog niet waarom.’ Ik ben bijna zover om alles eruit te gooien wat me de laatste tijd zo bezighoudt, schud ik met tegenzin mijn hoofd. ‘Ik kan er nu echt niks over zeggen, oké? Sorry! Ik snap het als je weg wilt.’ 9
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 9
16-05-17 08:22
‘Maak je een grapje? Ik ga helemaal nergens heen. Je kijkt alsof je een geest hebt gezien.’ Ik knik dankbaar, dan vliegen mijn vingers weer over de toetsen omdat ik snel antwoord wil. Alles oké? ‘Houd op met die stomme sms’jes. Ik ga nu bellen.’ Haar telefoon blijft maar overgaan. ‘Misschien moet ik haar gaan zoeken.’ ‘Zal ik helpen?’ biedt Max aan. Maar eindelijk trilt mijn telefoon even om aan te geven dat Jules opneemt. ‘Hallo?’ Haar stem trilt, klinkt gebroken en dof. Mijn maag krimpt ineen als ik weer van de bank omhoogkom. ‘Julia?’ ‘Sorry, ik wist niet waar ik anders heen moest…’ stamelt ze. ‘Wat is er gebeurd?’ ‘Ik denk dat ik iets gebroken heb.’ Wat een shitzooi! Ze moet dus naar huis zijn gegaan. Ik kook van woede, maar probeer mezelf te beheersen. Tegelijkertijd hoor ik haar klappertanden en de wind in de telefoon fluiten. In elk geval krijg ik niet de indruk dat ze nu nog bij haar ouders is. ‘Waar ben je nu? Ik kom je halen.’ ‘Buiten in jullie tuin. Ik voel me heel duizelig.’ Is ze hier? Ik kijk eerst naar Max, die me verbouwereerd en radeloos aankijkt, vervolgens kijk ik naar de terrasdeur. ‘Ik kom eraan,’ hijg ik en leg op. Met bonzend hart gooi ik mijn telefoon op de bank en ik sprint naar het terras. Ik trek snel de deuren open en ren de tuin in. Op het licht dat de woonkamer uitstroomt na is het hier pikdonker, waardoor het moeilijker is om Jules te vinden. Hard genoeg zodat zij het kan horen, zacht genoeg om niemand anders op te schrikken roep ik haar, maar ik krijg geen antwoord. Opeens hoor ik een paar meter van me vandaan een doffe dreun die me doet beven. Ik loop de hoek om en mijn ergste vrees blijkt waar te zijn als ik Julia bewusteloos in het gras zie liggen. Bij de aanblik van haar slappe lichaam en haar hoofd dat maar een paar centimeter van de muur, maar toch voor 10
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 10
16-05-17 08:22
het grootste gedeelte op het vuile pad ligt, zakt de moed me in de schoenen. ‘Kom op!’ maan ik mezelf aan en laat me naast haar op de grond vallen. Voorzichtig til ik haar hoofd een beetje op om te kunnen horen of ze ademt. Mijn hart ontspant zich pas een beetje als een zacht geluid uit haar mond tot mijn oor doordringt. ‘Julia! Hoor je me? Word wakker, alsjeblieft!’ smeek ik, terwijl ik het warrige haar nerveus uit haar gezicht strijk. Achter me duikt Max op, met zijn vuist voor zijn mond en een gekwelde uitdrukking in zijn ogen. Ze zal het verschrikkelijk vinden dat hij haar in deze toestand heeft gezien, maar ik neem hem niet kwalijk dat hij me achterna is gekomen. Ik had hetzelfde gedaan. Hij is nu weer rustig en hurkt naast me in het gras. ‘Weet je hoe erg ze gewond is?’ wil hij weten. Geïrriteerd over mezelf, dat ik op dit moment te ontdaan ben om de rust te bewaren die ik nodig heb, schud ik mijn hoofd. ‘Ze zei dat er iets is gebroken. Maar ik weet niet wat.’ Het kan van alles zijn, daarom kan ik niet riskeren het door een verkeerde beweging nog erger te maken. ‘Je moet me helpen haar zo veel mogelijk liggend naar de kamer te dragen! En beloof me dat je het niemand vertelt, oké?’ ‘Jer…’ begint hij te protesteren, stomverbaasd dat ik niets heb verteld over haar letsel nu ook hij Julia’s geheim kent. ‘Max, alsjeblieft! Nu niet!’ Vol ongeloof en verbijsterd kijkt hij me aan. Uiteindelijk knikt hij, en samen schuiven we onze armen onder Jules’ slappe lichaam. Op mijn commando tillen we haar van de grond. We dragen haar via de terrasdeur naar de woonkamer, waar ik gespannen de ruimte afzoek naar een geschikte plek om haar neer te leggen. Om onderzocht te kunnen worden moet ze op een harde ondergrond liggen. Max reageert sneller dan ik en stevent op de keukentafel af. Hij legt haar benen erop en haalt alle rommel van tafel. Vervolgens leg ik haar bovenlichaam en haar hoofd op tafel. Bij de aanblik van haar gehavende, gracieuze lichaam, de vlakke, 11
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 11
16-05-17 08:22
maar snellere ademhaling, de blauwe, gebarsten lippen en de kleine snee aan de zijkant van haar kin draai ik in paniek van haar weg. Ik ben zo woest en tegelijkertijd voel ik me totaal hulpeloos. Ik had haar niet naar die monsters mogen laten gaan. Als ik gewoon eerder was opgestaan, dan had ik haar naar Grace gebracht en was ik buiten blijven wachten om samen haar spullen op te halen. Na de escalatie die ik gisteren bij haar thuis meemaakte, had ik moeten zien aankomen hoe het zou aflopen als ze weer naar huis zou gaan. Max is degene die het hoofd koel houdt. Hij legt een hand op mijn schouder. ‘Jer! Je moet het je vader vertellen. Hij moet haar onderzoeken.’ Hij heeft gelijk. Ze heeft onmiddellijk een arts nodig. Ook al haat ze me er later om dat ik er anderen bij heb betrokken, het risico dat ze inwendige bloedingen of andere zware verwondingen heeft, is te groot. Na een laatste blik op Jules haast ik me de trap op, terwijl ik mijn vader al roep. Als ik bij de slaapkamer kom, doet hij de deur open en loopt hij me bezorgd tegemoet. ‘Wat is er gebeurd?’ ‘Julia! Ze is gewond. Je moet haar helpen. Alsjeblieft,’ zeg ik hortend, en ik voel me een onmondig kind dat zonder zijn ouders totaal hulpeloos is. Claire verschijnt achter mijn vader en bindt haar ochtendjas dicht als ik me al omdraai en van de trap naar beneden spring. ‘Claire, wil je mijn koffer brengen?’ Pap komt bij ons staan bij de keukentafel. Ook hij pakt als eerste Jules’ pols. Hij trekt haar oogleden met zijn duimen omhoog om de pupillen te kunnen bekijken. Hij doet haar trui en shirt omhoog om haar hartslag te kunnen beluisteren. Bij de aanblik van de vele hematomen op haar bovenlichaam worden zijn ogen groot. ‘Wat is er gebeurd?’, vraagt hij gechoqueerd, en hij schuift de mouwen van haar trui naar boven om nog meer bloeduitstortingen op haar armen te ontdekken. Max vertrekt zijn gezicht. Hij kijkt me ontsteld en vragend aan en voor het eerst word ik me er 12
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 12
16-05-17 08:22
goed van bewust dat ik nooit had mogen zwijgen, maar meteen iets had moeten doen. ‘Wat zie ik nu?!’, roept Claire ontdaan, terwijl ze paps koffer naast Julia’s benen openklapt. Geschokt dat ze zo is toegetakeld, gooi ik mijn hoofd in mijn nek en druk ik mijn handpalmen tegen mijn gesloten ogen. ‘Wist jij daarvan?’ Paps stem klinkt zakelijk, maar de gefrustreerde, teleurgestelde ondertoon is onmiskenbaar. Ik knik beschaamd, waarna hij zijn aandacht weer op Jules richt. ‘Kleine bloeding in het gebied van de zevende en achtste rib.’ Hij legt zijn handen op de plek en betast die. ‘Crepitatie. De ribben zijn duidelijk gebroken.’ Het enorme gekraak van haar botten doet mijn maag omdraaien. Ik begraaf mijn hoofd in mijn handen zodat ik het geluid niet meer hoef te horen. Maar weglopen kan ik ook niet. ‘Max, misschien is het beter dat jullie boven wachten,’ stelt Claire voor, want ze weet dat dit meisje veel voor mij betekent. ‘Nee! Ik blijf hier!’ ‘Blauwe lippen,’ onderbreekt mijn vader me. Claire tilt Julia’s hand op en inspecteert die. ‘De vingers ook. Zuurstofgebrek?’ ‘De long zou beschadigd kunnen zijn.’ ‘Misschien heeft ze het gewoon koud. Ze moet lopend zijn gekomen en ze heeft geen jas aan,’ stamel ik en ik klamp me vast aan elke strohalm die ik te pakken krijg. Ze gaan er geen van beiden op in. Pap beluistert haar met de stethoscoop. ‘Versnelde, asymmetrische ademhaling. Geen aanwijzingen van subcutaan emfyseem of hypersonore percussietoon.’ ‘Max! Help me even haar voorzichtig voorover te buigen,’ zegt Claire, en ik vind het knap dat ze zo rustig blijft. Blij dat Claire Max vroeg en niet mij, kijk ik naar mijn trillende handen, terwijl zij samen Julia optillen. ‘Het klinkt niet alsof er lucht in haar borstvlies is doorgedron13
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 13
16-05-17 08:22
gen. Ik denk dat we geluk hebben en dat het alleen om een fractuur gaat. Toch ga ik met haar naar de kliniek om haar daar verder te onderzoeken,’ zegt pap, terwijl hij zijn stethoscoop in zijn dokterskoffer opbergt. ‘Help Max haar naar de auto te dragen, Jeremy! We moeten snel wat aantrekken.’ Zonder het me nog eens te laten vragen los ik Claire bij de tafel af, wacht tot ze Jules’ kleren weer in orde heeft gebracht en draag haar dan met Max naar de auto. We leggen haar voorzichtig op de achterbank. ‘Ik ga mee,’ zeg ik tegen mijn vader als hij met Claire de trap afkomt en de auto in wil stappen. Hij legt zijn hand op mijn hoofd en kijkt me doordringend aan. ‘Jij blijft hier! Tijdens het onderzoek kun je toch niet helpen en ik heb geen zin om vragen te krijgen die ik niet kan beantwoorden. Claire blijft de hele tijd bij haar, oké? Als er iets is, bel ik je.’ Al is hij misschien kwaad op me, hij omhelst me even. ‘Ze kan daar niet blijven, pap, oké? Laat haar daar niet achter,’ smeek ik hem. ‘Dat kan ik nog niet beloven. Als ze een pneumothorax heeft of het hart is geraakt, heeft ze een drain en zuurstof nodig.’ Voor de tweede keer deze avond krimpt mijn maag ineen en ik vecht tegen het brandende vocht in mijn ogen. ‘We doen wat we kunnen, schat, oké?’ zegt Claire voordat ze in de auto stapt en met pap en Julia wegrijdt. Max slaat een arm om me heen. ‘Maak je geen zorgen, man. Je vader heeft het onder controle en Jules is sterk. Ze redt het wel.’
14
Zolang je bij me blijft 1-336.indd 14
16-05-17 08:22
In dit vervolg op Tot je weer ademen kunt groeien Julia en Jeremy dichter naar elkaar toe, in lief en leed. Al sinds haar kindertijd is Jessica Winter verzot op romantische verhalen met diepgang. Ze woont met haar man in Linz en werkt met veel plezier als orthopedagoge. In de avonduren schrijft zij een serie over Julia & Jeremy.
www.uitgeverijcallenbach.nl isbn 978 90 266 2205 2 nur 284
9 789026 622052
J ULIA & J E R E MY
ZOLANG JE BIJ ME BL IJFT
Julia’s leven is een puinhoop. Geweld, verlies en manipulatie strijden om de voorrang. Ze vecht voor een nieuw begin, maar ze komt veel obstakels tegen. Tegelijkertijd moet Jeremy zijn verleden onder ogen zien. De feiten die aan het licht komen brengen niet alleen zijn relatie met Julia in gevaar, maar zijn hele toekomst...
J UL & IA J ER Y EM
N I E U W E S E R I E OV E R J U LIA & J E R E MY – D E E L 2
JESSICA WINTER
HEELT LIEFDE ALLE WONDEN?
JESSICA WINTER ZOLANG JE BIJ
ME BL IJFT