Karen Kingsbury schrijft romans onder het label Life Changing Fiction™, met als doel de harten van lezers écht te raken met de boodschap van haar boeken. Ze heeft inmiddels vele bestsellers op haar naam staan. Wachten op de morgen is het eerste deel van haar Vol vertrouwen-trilogie.
ISBN 978 90 297 2536 1
9 789029
achten op de morgen
Een dronken chauffeur heeft de auto aangereden en Hannahs man en oudste dochter zijn daarbij om het leven gekomen. Hannah is gebroken van verdriet. Het enige wat haar nog op de been houdt, is het verlangen naar wraak. Maar haar strijd om genoegdoening geeft haar niet de rust waar ze zo naar verlangt en haar jongste dochter Jenny sluit zich steeds verder voor haar af. Kan ze leren loslaten? Of is het al te laat? © Dean Dixon Photography
q k aren
kingsbury
W
q
Terwijl Hannah op de thuiskomst van haar gezin wacht, realiseert ze zich hoeveel ze heeft om dankbaar voor te zijn. Tegenspoed lijkt alleen anderen te overkomen, niet haar. Maar de avond valt en Hannah begint zich zorgen te maken. Ze hadden allang thuis moeten zijn. En dan krijgt ze het gevreesde bericht: ‘Er is een ongeluk gebeurd...’
k aren
V ol ver��ouwen 1
kingsbury W
q
achten op de morgen
725361
NUR 302
www.uitgeverijvoorhoeve.nl
kingsbury wachten TOT.indd 1
02-05-2016 14:41:38
wachten herdr15082007
15-08-2007
12:29
Pagina 3
Karen Kingsbury
Wachten op de morgen Roman
Vertaald door P.J. de Gier
wachten herdr15082007
15-08-2007
12:29
Pagina 4
Wachten op de morgen is het eerste deel in de trilogie Vol vertrouwen. De trilogie wordt vervolgd met Tweede kans en Kostbaar geschenk.
Derde druk 2016 Nederlandse vertaling © Uitgeverij Voorhoeve – Kampen, 2005 Postbus 13288, 3507 LG Utrecht www.kok.nl Originally published in English under the title Waiting for Morning by Karen Kingsbury. Copyright © 1999 by Karen Kingsbury Published by Multnomah Books, an imprint of The Crown Publishing Group, a division of Penguin Random House LLC, 12265 Oracle Boulevard, Suite 200, Colorado Springs, Colorado 80921, USA. Published in association with the literary agency of Arthur Pine Associates, Inc. International rights contracted through Gospel Literature International, P.O. Box 4060, Ontario, California 91761-1003, USA. This translation was published by arrangement with Multnomah Books, an imprint of The Crown Publishing Group, a division of Penguin Random House LLC. Vertaling P.J. de Gier Omslagontwerp Mark Hesseling ISBN 978 90 297 2536 1 ISBN e-book 978 90 297 2570 5 NUR 302 Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieen, opnamen, of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. All rights reserved. No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without the prior written permission of the publisher.
wachten4e pr. 25-10-05
25-10-2005
10:52
Pagina 5
1 Zie, Here, hoe bang het mij is; mijn binnenste is vol onrust, mijn hart keert zich om in mijn borst. Klaagliederen 1:20a
Vrijdagavond Ze waren laat en ze was ongerust. Ze had een heel lijstje voor de hand liggende verklaringen afgewerkt, die allemaal tot de mogelijkheden behoorden. Ze waren misschien gestopt om een ijsje te gaan kopen; ze waren teruggegaan naar de camping om iets op te gaan halen wat ze vergeten waren; ze waren later weggegaan dan gewoonlijk. Niettemin maakte Hannah Ryan zich ongerust. Afschuwelijke beelden en tragische mogelijkheden begonnen in haar hoofd op te komen en ze deed hevig haar best om ze kwijt te raken. Het begon af te koelen en ze zette daarom de airco uit en deed aan weerszijden van het huis een paar ramen open. De geur van jasmijn dreef naar binnen en vermengde zich op een plezierige manier met het doordringende aroma van dennennaalden en de geur van versgebakken koekjes. De minuten gingen voorbij. Hannah vouwde twee manden linnengoed weg, trok de dekens op de bedden van de meisjes recht en veegde voor de derde keer het aanrecht schoon. Vastbesloten zich tegen haar opkomende angst te verzetten, wrong ze de versleten, roze vaatdoek uit en hing hem over de verwarming. Meer lucht en minder schimmels op die manier. Ze herschikte de koekjes op de mooie kristallen schaal, trok een stapeltje papieren servetjes recht en 5
wachten4e pr. 25-10-05
25-10-2005
10:52
Pagina 6
dacht nog eens na over wat ze die avond zouden gaan eten. Wat was het stil in huis. Praisemuziek. Dat had ze nodig. Ze nam een stapeltje cd’s door tot ze er een vond van David Jeremiah. Mooi. David Jeremiah was precies wat ze zocht. Heel rustgevend.Vrolijk. Kalmerende liederen die de tijd verdreven en het wachten draaglijker maakten. Ze had er een grote hekel aan als ze laat waren. Dat had ze altijd. Haar gezin was nu drie dagen weg en ze miste hen. Ze miste zelfs de herrie en alle drukte en de voortdurende rommel die ze maakten. Dat was het natuurlijk‌ ze miste hen gewoon verschrikkelijk. De stem van David Jeremiah vulde het huis terwijl hij over de wederkomst van de Christus zong, dat hij ernaar verlangde en erbij wilde zijn. Ze liep langzaam van de woonkamer weer naar de keuken. Nou, kom op, jongens. Kom nu eens thuis. Ze staarde uit het raam en hoopte vurig dat ze hen aan zou zien komen, in de marineblauwe Ford Explorer die langzaam de oprit op zou komen rijden waarbij ze het gelach van uitgeputte tienermeisjes zou horen. Ze wilde haar gezin weer om zich heen hebben. Maar er was geen Explorer te zien, zelfs geen beweging behalve het subtiele heen en weer zwaaien van de takken van de oude olmen die aan weerszijden van de doodlopende straat stonden. Hannah Ryan zuchtte en ging de mogelijkheden nog eens na. Net als alle moeders was ze zich maar al te bewust van de tragedies van anderen. Ze had per slot van rekening twee tienerdochters en meer dan eens had ze dingen in de krant gelezen die ook hun zouden kunnen overkomen. De ene keer ging het over een jongen die in een moment van verdwaasdheid achter op een pick-uptruck had gestaan ter6
wachten4e pr. 25-10-05
25-10-2005
10:52
Pagina 7
wijl de chauffeur optrok. Hij was over de laadklep geslingerd, met zijn hoofd op straat terechtgekomen en onmiddellijk dood geweest. Een andere keer was het een verslag over een bezeten jongen die voortdurend een veelbelovend meisje achtervolgde tot hij haar uiteindelijk bij de deur van haar huis had neergeschoten. Toen Hannah’s dochters nog klein waren, was haar oog op nog meer tragische gebeurtenissen in de kranten gevallen. De kleuter die een knoop van zijn moeder gevonden had en erin gestikt was terwijl ze aan de telefoon met haar zus babbelde. De peuter die de achterdeur uit was gelopen en uren later op de bodem van de modderige vijver van de buren werd gevonden. Het was altijd hetzelfde. Hannah nam het verhaal in zich op, las ieder woord aandachtig en dacht er dan een poosje aan dat dit ook haar kinderen zou kunnen overkomen. Ze kon dat maar beter goed tot zich door laten dringen. Het doorleven, zodat ze er klaar voor zou zijn als zij ooit zo’n door verdriet verscheurde moeder zou zijn in de zee van ellende die zich in het ochtendnieuws over haar uitstortte. Ze zou aanvankelijk natuurlijk helemaal kapot zijn, maar dat detail sloeg Hannah gewoonlijk over. Hoe was het mogelijk dat iemand zo’n bericht zou kunnen verwerken? Maar dan zou er de realiteit van een begrafenis zijn, troostende vrienden, en uiteindelijk zou het leven weer verder gaan. Afwezig zijn uit het lichaam betekende immers aanwezig zijn bij God; dat zeiden ze toch altijd? Ze wist dit door haar geloof. Nee, ze zou niet zonder hoop zijn, hoe groot de tragedie ook zou zijn. Dit soort gedachten duurde natuurlijk meestal korter dan de tijd die ze nodig had om de krant op te vouwen en in de bak voor oud papier te gooien. Ze wist dat het morbide gedachten waren. Maar ze was een moeder en kon het feit dat er ergens in de wereld andere moeders waren die met 7
wachten4e pr. 25-10-05
25-10-2005
10:52
Pagina 8
zo’n tragedie te maken kregen nu eenmaal niet zomaar over het hoofd zien. Andere moeders. Daar ging het om. Zodra ze de krant had weggegooid en tot de orde van de dag overging, koesterde Hannah de gedachte dat zoiets altijd andere moeders overkwam. Het gebeurde niet met mensen die zij kende – en zijzelf zou er zeker niet mee te maken krijgen. En dan bad ze, zoals altijd als ze aan dergelijke dingen dacht, en dankte ze God voor haar toegewijde, knappe echtgenoot op wie ze nog steeds verliefd was en voor haar twee dochters die standvastig in hun geloof waren, die bijna toe waren aan de feestjes en dansavondjes die gebruikelijk zijn voor zestienjarigen, en die binnenkort de middelbare school achter zich zouden laten en naar het vervolgonderwijs zouden gaan. Ze vond het erg voor degenen die zo’n tragedie moesten doormaken, maar tegelijkertijd was ze er dankbaar voor dat die dingen haar nooit overkomen waren. Voor de zekerheid besloot ze het hele denkproces gewoonlijk met een snelle en oprechte smeekbede, waarbij ze God vroeg haar en de haren te bewaren voor wat er met die anderen gebeurd was. Op die manier had Hannah Ryan kans gezien een betrekkelijk zorgeloos leven te leiden. Haar zou zoiets gewoon niet overkomen. Dat kon niet. Ze had er al voor gebeden. De Bijbel leerde dat God nooit meer te dragen gaf dan draaglijk was. En Hannah geloofde dan ook dat God haar voor dergelijke tragische gebeurtenissen bewaard had omdat Hij wist dat ze zoiets met geen mogelijkheid zou kunnen dragen. Maar ondanks al haar zekerheid bleven haar nu die negatieve gedachten achtervolgen als nooit tevoren. David Jeremiah zong over doorgaan, over standvastig blijven, ook al viel de wereld om je heen in scherven. Hannah luisterde naar de woorden en door een plotselinge golf van 8
wachten4e pr. 25-10-05
25-10-2005
10:52
Pagina 9
angst sloeg haar hart een slag over. Ze wilde niet standhouden. Ze wilde de straat op rennen om ze te gaan zoeken. Ze dacht terug aan een verhaal dat haar oma haar eens verteld had over een dag in de jaren zeventig toen ze zich op een onverklaarbare manier zorgen had gemaakt over haar enige zoon, Hannah’s oom. Die hele dag had haar oma heen en weer gelopen en was ze aan het tobben en bidden geweest. Laat in de avond werd ze gebeld. Ze wist het natuurlijk onmiddellijk. Haar zoon was die morgen gesneuveld, gedood door een Vietcongkogel. Een zesde zintuig noemde ze het later. Iets wat alleen een moeder kon begrijpen. Hannah voelde zich nu ook zo en ze kreeg er een hekel door aan zichzelf. Alsof ze met haar bezorgdheid er op de een of andere manier verantwoordelijk voor zou zijn als er iets met haar gezin gebeurde. Ze moest eraan denken adem te halen. Roerloos, met haar handen op de rand van de gootsteen, haar schouders gespannen, staarde ze uit het raam. De tijd verstreek en David Jeremiah zong het laatste van zijn tien liedjes. De woorden zweefden om haar heen. Ze spraken van Gods liefdevolle armen en smeekten Hem die niet weg te nemen. Hannah slikte een keer en merkte dat haar keel dik en droog was.Twee minuten gingen voorbij. Het lied eindigde en het werd stil. Oorverdovend stil. Het zonlicht veranderde en nu de avond viel vormden zich schaduwen. Het was in alle opzichten een prachtige dag geweest in een van de voorsteden van Los Angeles. Voor twee tienermeisjes die met hun vader thuiskwamen van een paar dagen kamperen in de bergen, was dat heel plezierig. Door de stille bladerrijke bomen ging een zachte, warme bries. In een helderblauwe lucht hingen schapenwolkjes, rijk aan herinneringen aan luie dagen en nachten vol sterren. Het was de laatste dag van een heerlijke zomervakantie. Wat kon er op een dag als deze nu misgaan? 9
Karen Kingsbury schrijft romans onder het label Life Changing Fiction™, met als doel de harten van lezers écht te raken met de boodschap van haar boeken. Ze heeft inmiddels vele bestsellers op haar naam staan. Wachten op de morgen is het eerste deel van haar Vol vertrouwen-trilogie.
ISBN 978 90 297 2536 1
9 789029
achten op de morgen
Een dronken chauffeur heeft de auto aangereden en Hannahs man en oudste dochter zijn daarbij om het leven gekomen. Hannah is gebroken van verdriet. Het enige wat haar nog op de been houdt, is het verlangen naar wraak. Maar haar strijd om genoegdoening geeft haar niet de rust waar ze zo naar verlangt en haar jongste dochter Jenny sluit zich steeds verder voor haar af. Kan ze leren loslaten? Of is het al te laat? © Dean Dixon Photography
q k aren
kingsbury
W
q
Terwijl Hannah op de thuiskomst van haar gezin wacht, realiseert ze zich hoeveel ze heeft om dankbaar voor te zijn. Tegenspoed lijkt alleen anderen te overkomen, niet haar. Maar de avond valt en Hannah begint zich zorgen te maken. Ze hadden allang thuis moeten zijn. En dan krijgt ze het gevreesde bericht: ‘Er is een ongeluk gebeurd...’
k aren
V ol ver��ouwen 1
kingsbury W
q
achten op de morgen
725361
NUR 302
www.uitgeverijvoorhoeve.nl
kingsbury wachten TOT.indd 1
02-05-2016 14:41:38