Waar zouden we zijn zonder conflict? Stel, je schrijft een verhaal waarin je hoofdpersoon Annemieke wanhopig op zoek is naar een man. Ze is doodongelukkig en wijt dat allemaal aan het prangende gebrek aan levensvormen met een piemel in haar directe omgeving. Dan wordt ze uit het niets op straat aangesproken door een man die zegt dat hij Jack heet en die haar mee uit vraagt. Hij is lang, knap en heeft zulke blauwe ogen dat ze er bijna in verdrinkt. Ze gaan uit en hij betaalt alles voor haar, legt haar in de watten. Als ze dronken is brengt hij haar thuis en stopt hij haar in bed.
92 Sh c rijven
kreng!
Annemieke kan haar geluk niet op. Eindelijk heeft ze een vriend! Als hij een paar weken later ook nog eens tijdens een romantisch weekendje weg op de Eiffeltoren op zijn knieĂŤn gaat en haar ten huwelijk vraagt, ontploft ze bijna van geluk. Wat heerlijk! Ze gaan op huwelijksreis naar een warm land en Annemieke besteedt de rest van haar leven aan heel veel kindjes krijgen en Jack gelukkig maken.
Zat jij ook te wachten tot er iets ging gebeuren? Ik wel. Wanneer zou blijken dat Jack een hufterige oplichter was? Of dat hij toch te perfect was en dat Annemieke haar problemen zelf moest uitvogelen voordat ze al haar geluk van een ander liet afhangen? Of dat Annemieke verliefd was geworden op haar beste vriendin? Wat dan ook! De brave huisvrouw Voor een goed verhaal heb je wrijving nodig. Zo simpel is het. Een verhaal zonder conflict is als een tosti zonder kaas: klef en niet door te komen. Het conflict brengt de ontwikkeling in je hoofdpersonage op gang en zorgt voor spanning. Annemieke moet leren dat haar geluk niet afhankelijk is van een man, maar dat ze haar eigen leven in de hand heeft. Zelfs als ze vrijwel zeker een happy end krijgt, zoals in zo’n beetje iedere chicklit, mag er best wel wat spanning zijn op weg naar het einde. Een goed einde betekent niet dat je verhaal geen boodschap mag hebben en dat je je hoofdpersoon terug moet sturen naar de jaren vijftig.
93 Sh c rijven
kreng!
Waar zouden we zijn zonder conflict? Stel, je schrijft een verhaal waarin je hoofdpersoon Annemieke wanhopig op zoek is naar een man. Ze is doodongelukkig en wijt dat allemaal aan het prangende gebrek aan levensvormen met een piemel in haar directe omgeving. Dan wordt ze uit het niets op straat aangesproken door een man die zegt dat hij Jack heet en die haar mee uit vraagt. Hij is lang, knap en heeft zulke blauwe ogen dat ze er bijna in verdrinkt. Ze gaan uit en hij betaalt alles voor haar, legt haar in de watten. Als ze dronken is brengt hij haar thuis en stopt hij haar in bed.
92 Sh c rijven
kreng!
Annemieke kan haar geluk niet op. Eindelijk heeft ze een vriend! Als hij een paar weken later ook nog eens tijdens een romantisch weekendje weg op de Eiffeltoren op zijn knieĂŤn gaat en haar ten huwelijk vraagt, ontploft ze bijna van geluk. Wat heerlijk! Ze gaan op huwelijksreis naar een warm land en Annemieke besteedt de rest van haar leven aan heel veel kindjes krijgen en Jack gelukkig maken.
Zat jij ook te wachten tot er iets ging gebeuren? Ik wel. Wanneer zou blijken dat Jack een hufterige oplichter was? Of dat hij toch te perfect was en dat Annemieke haar problemen zelf moest uitvogelen voordat ze al haar geluk van een ander liet afhangen? Of dat Annemieke verliefd was geworden op haar beste vriendin? Wat dan ook! De brave huisvrouw Voor een goed verhaal heb je wrijving nodig. Zo simpel is het. Een verhaal zonder conflict is als een tosti zonder kaas: klef en niet door te komen. Het conflict brengt de ontwikkeling in je hoofdpersonage op gang en zorgt voor spanning. Annemieke moet leren dat haar geluk niet afhankelijk is van een man, maar dat ze haar eigen leven in de hand heeft. Zelfs als ze vrijwel zeker een happy end krijgt, zoals in zo’n beetje iedere chicklit, mag er best wel wat spanning zijn op weg naar het einde. Een goed einde betekent niet dat je verhaal geen boodschap mag hebben en dat je je hoofdpersoon terug moet sturen naar de jaren vijftig.
93 Sh c rijven
kreng!
Aannames Een conflict kan van alles zijn. In chicklit draait het vaak om een misverstand. Annemieke kan bijvoorbeeld denken dat Jack al getrouwd is en aannemen dat hij een huichelaar is. Of misschien is hij de ex van haar beste vriendin en denkt ze dat ze daarom geen relatie met hem mag starten. Aha, of wat dacht je ervan dat Annemieke een oud dagboek van Jack vindt, waarin hij verklaart voor eens en altijd uit de kast te komen? Misschien heeft ze zijn acties wel verkeerd geïnterpreteerd… Wat ze natuurlijk niet weet, is dat Jack de vurige wens koestert schrijver te worden en dat dit een van zijn manuscripten is. Innerlijk conflict Ook kan ze een innerlijk conflict hebben: Annemieke is namelijk vroeger gepest omdat ze te dik was en tegenwoordig mogen er nog altijd wel wat pondjes af. Ze kan niet geloven dat een geweldige man als Jack op iemand met háár uiterlijk kan vallen. Door haar obsessieve gedrag dreigt ze Jack van zich weg te duwen, dus moet iemand (haar moeder/beste vriendin/oud-klasgenoot/de jongen bij de slager) haar confronteren met haar eigen gedrag – hopelijk nog op tijd om Jack terug te winnen!
94 Sh c rijven
kreng!
Alles in balans: daar is niks aan Kort gezegd is een conflict hetgeen dat het leven van je hoofdpersoon aan het wankelen brengt. Mensen die in balans zijn, zijn niet interessant om over te lezen. We willen iemand die in actie moet komen om te bereiken wat hij/zij wil en zo de balans weer te herstellen! Eigenlijk ben jij als schrijver dus gewoon een sadist. Je maakt het je hoofdpersoon zo moeilijk mogelijk, begraaft landmijnen in het leven van alledag en bouwt hindernissen op de weg.
Wrijving en verandering Gebrek aan conflict is een veelvoorkomend probleem bij schrijvers die een losstaand boek hebben geschreven en later besluiten daar een vervolg op te schrijven. Als je een tweede deel wilt schrijven van een boek of verhaal dat goed is afgelopen en waarvan alle eindjes netjes aan elkaar zijn geknoopt, kan dat je een zware dobber opleveren. Want het einde van boek één zei toch duidelijk ‘eind goed, al goed’? Dat geeft problemen in het gevreeschde deel twee. Moet je nu het imago van de droomman afbreken? Is je hoofdpersoon ineens zwanger? Overlijdt er iemand in de familie? Alles is liefde conflict Conflict mag uit alle hoeken komen, als het maar zorgt voor verandering. Je personages moeten een ontwikkeling doormaken, zodat bijvoorbeeld het naïeve, verlegen meisje uit het begin van het boek aan het eind beter voor zichzelf kan opkomen. Die jongen die altijd alleen maar redeneerde vanuit zijn ratio begrijpt dat emoties ook best belangrijk zijn. En die schrijver die nooit een spannend verhaal schreef? Die ontdekt ineens dat conflict onmisbaar is.
95 Sh c rijven
kreng!
Aannames Een conflict kan van alles zijn. In chicklit draait het vaak om een misverstand. Annemieke kan bijvoorbeeld denken dat Jack al getrouwd is en aannemen dat hij een huichelaar is. Of misschien is hij de ex van haar beste vriendin en denkt ze dat ze daarom geen relatie met hem mag starten. Aha, of wat dacht je ervan dat Annemieke een oud dagboek van Jack vindt, waarin hij verklaart voor eens en altijd uit de kast te komen? Misschien heeft ze zijn acties wel verkeerd geïnterpreteerd… Wat ze natuurlijk niet weet, is dat Jack de vurige wens koestert schrijver te worden en dat dit een van zijn manuscripten is. Innerlijk conflict Ook kan ze een innerlijk conflict hebben: Annemieke is namelijk vroeger gepest omdat ze te dik was en tegenwoordig mogen er nog altijd wel wat pondjes af. Ze kan niet geloven dat een geweldige man als Jack op iemand met háár uiterlijk kan vallen. Door haar obsessieve gedrag dreigt ze Jack van zich weg te duwen, dus moet iemand (haar moeder/beste vriendin/oud-klasgenoot/de jongen bij de slager) haar confronteren met haar eigen gedrag – hopelijk nog op tijd om Jack terug te winnen!
94 Sh c rijven
kreng!
Alles in balans: daar is niks aan Kort gezegd is een conflict hetgeen dat het leven van je hoofdpersoon aan het wankelen brengt. Mensen die in balans zijn, zijn niet interessant om over te lezen. We willen iemand die in actie moet komen om te bereiken wat hij/zij wil en zo de balans weer te herstellen! Eigenlijk ben jij als schrijver dus gewoon een sadist. Je maakt het je hoofdpersoon zo moeilijk mogelijk, begraaft landmijnen in het leven van alledag en bouwt hindernissen op de weg.
Wrijving en verandering Gebrek aan conflict is een veelvoorkomend probleem bij schrijvers die een losstaand boek hebben geschreven en later besluiten daar een vervolg op te schrijven. Als je een tweede deel wilt schrijven van een boek of verhaal dat goed is afgelopen en waarvan alle eindjes netjes aan elkaar zijn geknoopt, kan dat je een zware dobber opleveren. Want het einde van boek één zei toch duidelijk ‘eind goed, al goed’? Dat geeft problemen in het gevreeschde deel twee. Moet je nu het imago van de droomman afbreken? Is je hoofdpersoon ineens zwanger? Overlijdt er iemand in de familie? Alles is liefde conflict Conflict mag uit alle hoeken komen, als het maar zorgt voor verandering. Je personages moeten een ontwikkeling doormaken, zodat bijvoorbeeld het naïeve, verlegen meisje uit het begin van het boek aan het eind beter voor zichzelf kan opkomen. Die jongen die altijd alleen maar redeneerde vanuit zijn ratio begrijpt dat emoties ook best belangrijk zijn. En die schrijver die nooit een spannend verhaal schreef? Die ontdekt ineens dat conflict onmisbaar is.
95 Sh c rijven
kreng!