Karen Kingsbury schrijft romans onder het label Life Changing Fiction™, met als doel de harten van lezers écht te raken met de boodschap van haar boeken. Ze heeft inmiddels vele bestsellers op haar naam staan. Tweede kans is het tweede deel van haar Vol vertrouwen-trilogie en het vervolg op Wachten op de morgen.
weede kans
Tien jaar later wil Jades man van haar scheiden en krijgt hij de voogdij over hun zoon, omdat hij Jade bestempelt als een gevaarlijke religieuze fanatiekeling. Jade is de wanhoop nabij. Er is maar één man die haar nu nog kan helpen en er is één vrouw die de waarheid weet over die bijzondere zomer – de waarheid die hen allemaal kan bevrijden. © Dean Dixon Photography
q weede Tkans
k aren
kingsbury
q
Jade en Tanner waren als kinderen de beste vrienden, maar verloren elkaar uit het oog. Wanneer ze elkaar jaren later terugvinden, beleven ze samen een heerlijke zomer. Al snel zijn ze stapelverliefd en verloven ze zich. Maar één moment van zwakte heeft grote gevolgen: ze worden uit elkaar gedreven en hun liefde krijgt geen kans.
k aren
V ol ver��ouwen 2
kingsbury T
q
ISBN 978 90 297 2546 0
9 789029
725460
NUR 302
www.uitgeverijvoorhoeve.nl
kingsbury tweede kans TOT.indd 1
02-05-2016 14:56:47
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 3
Karen Kingsbury
Tweede kans Roman Vertaald door P.J. de Gier
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 4
Tweede kans is het tweede deel in de trilogie Vol vertrouwen en volgt op Wachten op de morgen. Het laatste deel in de trilogie is Kostbaar geschenk.
Vierde druk 2016 Nederlandse vertaling © Uitgeverij Voorhoeve – Kampen, 2005 Postbus 13288, 3507 LG Utrecht www.kok.nl Originally published in English under the title Moment of Weakness by Karen Kingsbury. Copyright © 2000 by Karen Kingsbury Published by Multnomah Books, an imprint of The Crown Publishing Group, a division of Penguin Random House LLC, 12265 Oracle Boulevard, Suite 200, Colorado Springs, Colorado 80921, USA. Published in association with the literary agency of Arthur Pine Associates, Inc. International rights contracted through Gospel Literature International, P.O. Box 4060, Ontario, California 91761-1003, USA. This translation was published by arrangement with Multnomah Books, an imprint of The Crown Publishing Group, a division of Penguin Random House LLC. Vertaling P.J. de Gier Omslagontwerp Mark Hesseling ISBN 978 90 297 2546 0 ISBN e-book 978 90 297 2571 2 NUR 302 Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieen, opnamen, of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. All rights reserved. No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without the prior written permission of the publisher.
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 5
DEEL I
‘Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: Ik zal je een hoopvolle toekomst geven. Jullie zullen Mij aanroepen en tot Mij bidden, en Ik zal naar jullie luisteren.’ Jeremia 29:11-12
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 6
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 7
1
Mei 1977 De oudere vrouwen zaten in een kring. Ze droegen hun haar in een stijve knot en draaiden met hun hoofd nu eens de ene kant op en dan weer de andere, als gieren die op een verzwakt beest azen. Deze keer echter was het karkas de familie Conner en nog niemand was er helemaal gestorven. Hap Eastman keek toe vanuit een hoek in de gemeenschapsruimte in de Gemeenschapskerk van Williamsburg. Hij had zijn aandeel geleverd, had koffiegezet, gebakjes klaargezet en de stoelen gerangschikt. Dat deed hij iedere zaterdagmorgen voor de vrouwenvereniging en iedere keer was het hetzelfde. De dames begonnen met een lijst van noden en voorbeden en eindigden steevast met een rondje klinkklare roddel. De vrouw van Hap, Doris, was voorzitter en met haar vijfenveertig jaar veruit de jongste van de hele groep. Dus Hap bleef wat rondhangen om allerlei karweitjes in de keuken te doen of hij ging op een metalen klapstoeltje in een hoekje zitten met een kop verse koffie in de ene hand en een roman van Louis L’Amour in de andere.Vier dagen in de week was hij jurist, belast met een zware taak en het nemen van belangrijke beslissingen. De zaterdag was de dag waarop hij zich kon ontspannen. Hap had het verhaal al van Doris gehoord en als de dames eenmaal losbarstten, probeerde hij gewoonlijk niet te luisteren. Maar op dagen zoals nu was dat bijna onmogelijk. 7
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 8
‘Het kan mij niet schelen wat iedereen zegt. We moeten erover praten.’ Geraldine Rivers was aan het woord en Hap nam haar van enige afstand achterdochtig op. Geraldine was altijd al een prater geweest en ze had de leiding van de activiteitencommissie.Als het geroddel eenmaal begon, wakkerden Doris en Geraldine het vuurtje meestal nog wat aan en probeerden ze beiden de leiding te nemen. Vooral tijdens verhitte bijeenkomsten, en Hap was van mening dat dit wel een zeer verhitte bijeenkomst was. ‘We hebben de notulen nog niet gelezen.’ Louella keek op in Geraldines richting. De notulen zaten nog in haar ongeopende Bijbel gestoken en haar opmerking was dan ook meer bedoeld om de schijn op te houden. ‘Notulen hebben op een moment als dit geen enkele betekenis!’ Geraldine knikte naar Doris.‘Wil je ons vertellen wat jij weet, Doris? Er is nog een aantal dames dat niet gehoord heeft wat er gebeurd is.’ De gieren knikten eendrachtig en Doris stak meteen van wal. ‘Het is eigenlijk erg tragisch en erg ingewikkeld. Eigenlijk zou ik er in de kerk liever niet over willen praten.’ Ze wachtte even voor het effect en streek de plooien in haar jurk glad. ‘Jullie kennen allemaal de familie Conner, Angela en haar man Buddy…’ ‘Buddy gaat de laatste tijd steeds vaker naar de kroeg. Louella’s man heeft de afgelopen week daar zijn auto zien staan. Dat is toch zo?’ Geraldine wist dat dit waar was, maar ze genoot te veel van haar eigen stem om lang te kunnen zwijgen. Doris fronste haar voorhoofd.‘Ja, dat is zo. Hij is regelmatig dronken. En wat Angela betreft… nou ja, dat is een ander verhaal. Ze flirt graag en houdt nauwelijks rekening met God.’ Ze keek de kring rond.‘Vrijwel iedereen in Williamsburg vermoedt dat ze Buddy bedriegt.’ 8
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 9
De dames knikten weer. ‘Nou goed, gisteren belde Betty Jean Stevens mij… jullie hebben natuurlijk al gemerkt dat ze er vandaag niet is.’ Doris’ gezicht betrok en ze keek nu zoals ze ook keek als Hap vergeten was de vuilnisbak buiten te zetten. ‘Het lijkt erop dat al die geruchten waar zijn. Betty Jean heeft afgelopen week ontdekt dat haar man met Angela Conner uitgaat. En ik bedoel niet naar de kegelclub.’ Er klonk een gemeenschappelijke zucht op in de kring en zes vrouwen begonnen tegelijk te praten. ‘Bill Stevens en die lichtzinnige vrouw?’ ‘Wat een huichelaar.’ ‘Een diaken van de Gemeenschapskerk van Willamsburg die overspel pleegt?’ ‘Hij zal zich publiekelijk moeten verontschuldigen wil ik hem vergeven!’ ‘Ik wist wel dat er iets gaande was tussen die twee.’ De kakofonie werd luider tot Geraldine met haar vuist op tafel sloeg. ‘Stil jullie allemaal. Stil.’ Ze waren Hap met zijn roman kennelijk helemaal vergeten en over zijn boek heen staarde hij hen aan. De vrouwen zwegen weer. Geraldine sloeg haar ogen neer en probeerde gepast verontwaardigd te kijken. ‘En dan is er nog iets…’ Met haar ellebogen op tafel vouwde Doris plechtig haar handen. ‘Ja.’ Ze haalde een keer diep adem. ‘De afgelopen weken heeft Bill met die vrouw een kamer genomen in een motel. Ze probeert hem kennelijk al een heel poosje te verleiden. En… nou ja…’ ‘In iedere stad zit wel een verleidster.’ Geraldine had er kennelijk weer behoefte aan haar aanwezigheid kenbaar te maken, ook al was het dan Doris’ verhaal. ‘Betty Jean zegt dat Bill geprobeerd heeft niet op haar toenaderingen in te gaan. Maar de afgelopen maand… is hij bezweken.’ 9
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 10
‘Die Angela Conner is gewoon een losbol. Dat was ze altijd al.’ Geraldine nam een hap van haar taartje en veegde toen heftig de slagroom weg die op haar lippen was achtergebleven. ‘Ja, dat ben ik met je eens.’ Doris was duidelijk blij dat Geraldine het het eerst gezegd had. Hap zuchtte. ‘Maar het ergste is gisteravond gebeurd.’ De dames knikten belangstellend en wachtten ademloos op de rest van het verhaal. Doris nam een slokje koffie en Hap wist dat ze genoot van de manier waarop ze haar gehoor wist te boeien.‘Gisteravond is Bill Stevens er met haar vandoor gegaan. Ze zijn zomaar weggegaan en uit de stad vertrokken.’ Een paar vrouwen gingen staan en begonnen vragen op haar af te vuren. ‘Waar zijn ze heen gegaan?’ ‘Weten meer mensen het?’ Doris bleef rechtop zitten met haar neus in de lucht. Hap had er een grote hekel aan als ze zo arrogant deed en dit was een van die momenten. Ze beantwoordde de vragen met alle veroordeling die ze kon opbrengen. ‘Naar Washington.’ ‘De hoofdstad?’ ‘Ja. Betty Jean zegt dat Bill haar gisteravond vroeg te gaan zitten en hij zei toen tegen haar dat hij niet meer van haar hield. Hij zei dat hij verliefd was op Angela en dat ze in Washington een nieuw leven zouden beginnen.’ ‘Nou zeg! Hoe gaat Betty ermee om?’ ‘Ze schaamt zich natuurlijk verschrikkelijk en is er kapot van. Maar ze zag het aankomen. Zo’n jaar geleden begon Bill met Angela uit te gaan en hij zei dat ze samen een zaak wilden beginnen.’ ‘Een zaak beginnen?’ ‘Nou ja, we weten natuurlijk allemaal wat voor soort 10
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 11
zaak’ – Geraldine spuwde het woord uit alsof ze meloenpitten uitspuwde – ‘dat was. Niet soms?’ Doris aarzelde. ‘Betty Jean is alleen maar blij dat de kinderen volwassen zijn en het huis uit zijn.’ ‘Angela Conner deugde van meet af aan al niet.Afgelopen jaar ging ze met die advocaat in de stad om.Weet je wel, die advocaat die echtscheidingen regelt.’ ‘Je hebt ongetwijfeld gelijk. Iedereen aan deze kant van Richmond kent die vrouw en weet dat ze er altijd op uit is om een man in haar bed te krijgen.’ Hap trok zijn wenkbrauwen op. Een man in haar bed te krijgen? ‘En hoe staat het met Buddy?’ Geraldine was vastbesloten de discussie levendig te houden. ‘Buddy ziet het als een grote schande. Iedere man die zijn vrouw niet thuis kan houden, moet zich natuurlijk wel schamen.’ Doris keek naar Geraldine voor bijval. ‘Ik heb uit goede bron vernomen dat hij niet meer terugkomt naar onze kerk.’ ‘Nou, dat hoop ik dan maar.’ Geraldine stak de laatste hap van haar taartje in haar mond en verfrommelde het servetje tot een kleverige prop. ‘Die man is een dronkaard.’ Er werd instemmend geknikt en een van de gieren slaakte een diepe zucht. ‘Och, en wat gaat er nu met de kleine Jade gebeuren?’ Jade. Hap voelde zich plotseling mismoedig. Hij was helemaal vergeten dat Buddy en Angela een lief, tienjarig dochtertje hadden. Geraldine deed niets om haar gerechtvaardigde verontwaardiging te verbergen. ‘Ze is toch bevriend met jouw Tanner?’ Doris kreeg een kleur. ‘De familie Conner woont bij ons in de buurt, in het huis van Buddy’s moeder.Tanner is ongeveer even oud als dat meisje van Conner, dus het ligt voor 11
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 12
de hand dat die kinderen met elkaar spelen. Maar niet zo vaak, hoor.’ Doris vertelde niet het hele verhaal en Hap wist wel waarom. Ze had er een goede reden voor. Hij en Doris hadden twee jongens: Harry was twintig en werkte bij de gemeentereinigingsdienst – een detail dat Doris nooit tegen de dames van de vrouwenvereniging vertelde. En dan was er Tanner. Zelfs op twaalfjarige leeftijd was het al duidelijk dat hij in alles het tegenovergestelde was van Harry. Hij was slim en knap en het beste in sport van de hele school. Doris dacht dat hij op zekere dag nog eens president van de Verenigde Staten zou worden. Hoe zou dat ooit kunnen gebeuren als hij de maatschappelijke fout had begaan om bevriend te raken met het kind van een vrouw als Angela Conner? Natuurlijk waren er nog andere redenen waarom Doris de vriendschap van de kinderen afkeurde. Meer gecompliceerde redenen. Maar Hap wilde daar niet aan denken op een zonnige zaterdag in mei waarop hij zich mocht ontspannen. Hij ging wat verzitten. De dames hadden het te druk om hem op te merken. ‘Zei je niet dat Buddy ook van plan is om te gaan verhuizen?’ Geraldine wilde het geroddel voortzetten. Doris liet haar stem een beetje dalen.‘Buddy gaat verhuizen. Hij neemt het kind mee en wil zo ver mogelijk van Virginia weg.’ ‘Hij moet dit al van plan zijn geweest,’ viel een van de dames in. ‘Natuurlijk heeft hij het zien aankomen.’ Doris knikte. ‘Dat neem ik aan, ja. Hoe dan ook, Angela en Bill zijn verdwenen en volgende week zullen Buddy en het meisje ook wel vertrokken zijn.’ ‘Voor dat kind spijt het me.’ Louella bladerde in haar Bijbel en de nog steeds niet gelezen notulen. 12
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 13
Doris snoof verachtelijk. ‘De dochter van zo’n vrouw! Het is maar goed dat we op die manier van haar af komen.’ Hap wist dat zijn vrouw nu aan hun zoon dacht. Tanner en Jade hadden een hechtere vriendschap dan zomaar een paar buurkinderen. Ze waren de beste maatjes, en het afgelopen jaar had Tanner bij hoog en bij laag volgehouden dat hij met Jade zou gaan trouwen als ze volwassen waren geworden. Doris zwaaide haar vinger heen en weer. ‘Je weet wat de Bijbel zegt: Slecht gezelschap bederft een goed karakter.’ Geraldine trok haar wenkbrauwen op.‘Bedoel je Tanner?’ Doris knikte en kreeg opnieuw een kleur. ‘Mijn jongen hoeft geen meisje als Jade om zich heen te hebben om hem te verleiden. Straks is hij vader nog voor hij zestien is.’ ‘Doris!’ Louella scheen oprecht gechoqueerd. ‘Nou, dat is toch mogelijk. Ik ben blij dat ze weggaan. Vooral om wat ze Betty Jean aangedaan hebben. Ze is per slot van rekening mijn beste vriendin.’ Geraldine klakte met haar tong. ‘Doris heeft gelijk. Williamsburg is een stad vol welgestelde mensen van vroeger, met sterke familiebanden en ouderwetse waarden. De familie Conner past hier niet. Dat meisje is nu wel aardig, maar met zo’n moeder weten we allemaal wat er uiteindelijk van haar terecht zal komen. Waar gaan ze eigenlijk heen?’ Doris schraapte haar keel. ‘Ergens naar de staat Washington. Buddy heeft daar een broer in een klein plaatsje wonen… ik geloof Kelso.’ ‘Nou, als er een familie als de Conners naar je stad komt, kun je medelijden hebben met de bevolking.’ Geraldine knikte nadrukkelijk. ‘Nou, nou…’ Doris stem klonk weer vriendelijk en Hap wist dat ze nu probeerde haar rol als onberispelijk leidster van de vrouwenvereniging weer op zich te nemen. ‘Laten 13
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 14
we niet haatdragend zijn.We moeten ons nu zorgen maken over Betty Jean. Per slot van rekening zal de familie Conner binnenkort vertrokken zijn en voorgoed uit ons leven verdwenen zijn.’ Hap wist dat haar opmerking meer voor hem dan voor iemand anders was bedoeld en terwijl ze het zei, keek ze dan ook in zijn richting. Niemand van de roddelaarsters wist wat de werkelijke reden was waarom Doris zo’n hekel aan Angela Conner had, maar Hap wist het maar al te goed. Haar opmerking trof doel en Hap keek weer in zijn boek. Wat er tussen hem en Angela Conner was voorgevallen, was al tientallen jaren geleden, maar dat deed er niet toe. Hoeveel jaren er ook zouden verlopen, er was iets wat Doris Eastman nooit zou vergeten. De zonden van Angela Conner.
De kinderen fietsten het garagepad van de familie Eastman op, legden hun fietsen op de stoep neer en gingen toen midden op het keurig onderhouden gazon voor Tanners huis zitten. De discussie was al een heel poosje gaande. ‘Ik begrijp het nog steeds niet. Waar is ze dan naartoe gegaan?’Tanner plukte een grassprietje en begon het nauwgezet in kleine stukjes te breken. Jade haalde haar schouders op en keek over de straat heen naar het huis waarin ze de afgelopen drie jaar had gewoond. ‘Papa zegt dat ze ons in Washington weer zal ontmoeten. Dat is alles wat ik weet.’ Tanner moest er even over nadenken. Hij vond het allemaal nogal vreemd. Moeders vertrokken niet zomaar. En mensen verhuisden niet zonder eerst plannen te maken. ‘Denk je dat ze boos op je is?’ ‘Nee, natuurlijk is ze niet boos. Ze houdt van me. Dat weet ik.’ Jade schudde haar donkere hoofd en keek hem met 14
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 15
haar lichtgroene ogen doordringend aan. Tanner had nog nooit zulke ogen als die van Jade gezien. Groen als het water van de Chesapeakebaai. ‘Waarom komt ze niet gewoon terug? Dan hoef je niet te verhuizen.’ ‘Ik zei je toch dat ze hun beslissing al genomen hebben. We verhuizen naar Washington. Mama is er al heen en papa zegt dat we haar daar zullen ontmoeten.’ ‘In Washington?’ ‘Ja,Tanner. Ik zei je toch dat ze mij niet in de steek gelaten heeft. Ze wilde gewoon een tijdje alleen zijn.’ Tanner plukte nog een grassprietje en draaide het rond tussen vinger en duim.‘Maar ze heeft toch geen afscheid van je genomen?’ Jade zuchtte en Tanner zag tranen in haar ogen. ‘Dat heb ik je toch gezegd,Tanner. Ze is vroeg in de morgen vertrokken. Papa zei dat ze waarschijnlijk wist dat ik verdrietig zou zijn en daarom is ze weggegaan voordat ik wakker was. Omdat ze van me houdt.’ ‘Heeft ze een briefje of zoiets achtergelaten?’ ‘Papa zei dat hij geen briefje nodig had.’ Jade veegde een traan weg en haar stem klonk nu bozer dan eerst. ‘Hij weet waar ze naartoe gaat en daarom moeten wij verhuizen. We moeten daarheen zodat we weer bij mama kunnen zijn. Ze wil natuurlijk niet zo lang alleen blijven.’ Tanner begreep er nog steeds niets van, maar hij merkte dat zijn vragen Jade hinderden. Hij ging rechtop zitten, kruiste zijn benen en nam haar nieuwsgierig op. De enige keer dat hij haar had zien huilen was twee jaar geleden toen ze met haar fiets tegen een stoeprand aan was gereden en over het stuur was geduikeld. Maar dat was iets heel anders geweest. Nu wist Tanner niet wat hem te doen stond. Hij besloot van onderwerp te veranderen. ‘Hoe ver weg is Washington?’ 15
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 16
‘Papa zegt’ – ze leunde achterover op haar ellebogen en staarde naar de wolkeloze lucht – ‘dat het ongeveer zo ver weg is als de aarde van de zon.’ Tanner dacht er even over na. ‘Maar je komt toch zeker wel weer terug?’ Jade knikte. ‘Natuurlijk. We gaan naar mama toe en dan moet papa daar aan het werk. Hij zegt dat hij daar misschien de hele zomer moet blijven. Daarna komen we weer naar huis.’ Tanner ontspande zich. Dat klonk in ieder geval geruststellend, hoewel hij de hele zaak nog steeds een beetje vreemd vond. ‘Ik moet gaan.’ Jade ging staan en pakte haar fiets.‘Ik moet papa helpen met pakken.’ Tanner ging ook staan en stopte zijn handen diep in de versleten zakken van zijn spijkerbroek. ‘Gaan jullie morgen weg?’ Ze knikte en trok met haar teen kleine kringetjes op de oprit.Tanner dacht even dat ze hem zou omhelzen, maar op het laatste moment duwde ze even tegen zijn arm zoals ze altijd deed als ze niet wist wat ze moest zeggen. Tanner duwde haar terug, maar niet hard genoeg om haar weg te duwen. ‘Hé, ik ga nog steeds met je trouwen.’ Jade snoof. ‘Houd op, Tanner. Je bent een rare jongen en ik trouw met niemand.’ ‘Op een dag zul je denken dat ik de sprookjesprins ben,’ plaagde Tanner. Jade kon haar gezicht niet in de plooi houden en begon te giechelen. ‘O ja? Nou, dat zal dan wel.’ Ze schudde dramatisch haar hoofd. ‘Ik zou nooit met jou trouwen,Tanner. Soms denk ik dat je een beetje gek bent.’ ‘Maar ik heb je wel aan het lachen gekregen. Niet soms?’ Ze keken elkaar even grijnzend aan en toen verdween Jade’s glimlach. ‘Ik zie je nog wel.’ 16
Tweedekans herdruk 12-3-07
12-03-2007
14:17
Pagina 17
Tanner schopte tegen een pol gras en zuchtte.‘Je moet na de zomer echt weer terugkomen, hoor.’ Jade’s ogen werden weer vochtig.‘Ik zei toch dat ik terugkom.’ Ze begon de oprit af te fietsen. Halverwege draaide ze zich nog een keer om en zwaaide naar hem.Tanner stak zijn hand naar haar op. Hij had zijn ouders de vorige dag over Jade en haar vader horen fluisteren. Tanner had niet alles opgevangen, maar het was duidelijk geweest dat zijn moeder dacht dat de familie Conner nooit meer terug zou komen. Het was goed om te weten dat ze zich vergiste. Toen Jade in haar huis verdween, had Tanner het gevoel dat ze elkaar op de een of andere manier over niet al te lange tijd weer terug zouden zien.
17
Karen Kingsbury schrijft romans onder het label Life Changing Fiction™, met als doel de harten van lezers écht te raken met de boodschap van haar boeken. Ze heeft inmiddels vele bestsellers op haar naam staan. Tweede kans is het tweede deel van haar Vol vertrouwen-trilogie en het vervolg op Wachten op de morgen.
weede kans
Tien jaar later wil Jades man van haar scheiden en krijgt hij de voogdij over hun zoon, omdat hij Jade bestempelt als een gevaarlijke religieuze fanatiekeling. Jade is de wanhoop nabij. Er is maar één man die haar nu nog kan helpen en er is één vrouw die de waarheid weet over die bijzondere zomer – de waarheid die hen allemaal kan bevrijden. © Dean Dixon Photography
q weede Tkans
k aren
kingsbury
q
Jade en Tanner waren als kinderen de beste vrienden, maar verloren elkaar uit het oog. Wanneer ze elkaar jaren later terugvinden, beleven ze samen een heerlijke zomer. Al snel zijn ze stapelverliefd en verloven ze zich. Maar één moment van zwakte heeft grote gevolgen: ze worden uit elkaar gedreven en hun liefde krijgt geen kans.
k aren
V ol ver��ouwen 2
kingsbury T
q
ISBN 978 90 297 2546 0
9 789029
725460
NUR 302
www.uitgeverijvoorhoeve.nl
kingsbury tweede kans TOT.indd 1
02-05-2016 14:56:47