Elizabeth Musser Tamera Alexander Dorothy Love Shelley Gray
Beleef de liefde in de turbulente tijd na de Amerikaanse Burgeroorlog, waarin vier vrouwen voor de belangrijkste keuze in hun leven staan.
Tamera Alexander - Dromen van thuis Savannah heeft er alles voor over om nog eens terug te keren naar haar ouderlijk huis. Als de nieuwe eigenaar, Aidan, iemand zoekt om het huis op te knappen, grijpt ze haar kans. Lukt het haar de doos vinden die haar vader er tijdens de oorlog verstopte? Dorothy Love - Oprecht van hart Abigail weet wat er van haar wordt verwacht: trouwen met haar verre neef zodat de plantages van hun families worden verenigd. Maar haar hart behoort aan iemand anders toe. Een afschuwelijk ongeluk dwingt haar een keuze te maken. Shelley Gray - Hoop op herstel Zeven jaar geleden werd Russell bedrogen door de twee belangrijkste vrouwen in zijn leven. Nu keert hij terug naar huis, maar is het niet al te laat om het bij te leggen met zijn moeder en het hart te winnen van zijn jeugdliefde?
nur 342 ISBN 978 90 297 2480 7
9 789029 724807
www.uitgeverijvoorhoeve.nl
Elizabeth Musser, TUSSEN PLANTAGES Tamera Alexander e.a. EN MAGNOLIA’S
Elizabeth Musser - Liefde zonder voorbehoud Emily heeft een groot geheim: ze is verliefd op de opzichter van de plantage van haar familie. Een andere man verklaart haar intussen de liefde en ze realiseert zich dat geheimen soms bewaard moeten blijven om je geliefden te beschermen.
TUSSEN PLANTAGES EN MAGNOLIA’S VIER HISTORISCHE NOVELLES
Tussen plantages en magnolia’s Elizabeth Musser Tamera Alexander Dorothy Love Shelley Gray Vier historische novelles
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 3
19-02-16 13:18
Nederlandse vertaling © Uitgeverij Kok – Utrecht, 2016 Postbus 13288, 3507 LG Utrecht www.kok.nl www.puurvandaag.nl Oorspronkelijk verschenen onder de titel Among the Fair Magnolias bij Thomas Nelson, een imprint van HarperCollins Christian Publishing, Inc., USA. © Tamera Alexander, Shelley Gray, Dorothy Love en Elizabeth Musser, 2015 De Bijbelteksten in deze uitgave zijn ontleend aan de Nederlandse Bijbel vertaling (NBV), © 2004, en de Herziene Statenvertaling (HSV), © 2010. Vertaling Lia van Aken (Dromen van thuis, Oprecht van hart en Hoop op herstel) en Marianne Grandia (Liefde zonder voorbehoud) Omslagontwerp Wil Immink Design Opmaak binnenwerk ZetSpiegel, Best ISBN 978 90 297 2480 7 NUR 342 Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveel voudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of op enige andere manier, zonder vooraf gaande schriftelijke toestemming van de uitgever. All rights reserved. No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any means, electro nic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without the prior written permission of the publisher.
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 4
19-02-16 13:18
Liefde zonder voorbehoud Elizabeth Musser
K
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 5
19-02-16 13:18
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 6
19-02-16 13:18
Met diepe liefde voor mijn dierbare schoondochter, Lacy Elizabeth Musser, en voor mijn nichtjes Sadie Rosebud Wren Lynnette Musser Haizlett Rachelle Ashley Granski Leighanne Michaelee Nichole Granski Emily Joy Musser Hannah Kaye Musser Rachael Katherine ‘Katie’ Goldsmith Jullie zijn prachtige jonge vrouwen die hun plek in deze wereld aan het vinden zijn. Klem je vast aan Jezus en vervolg je weg met het enthousiasme en al die kracht die ik in ieder van jullie zo bewonder.
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 7
19-02-16 13:18
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 8
19-02-16 13:18
1 Wilkes County, Georgia April 1868 De steen vloog door de deuropening van het kleine schooltje en kwam vlak naast Emily op de grond terecht. Geschrokken boog ze zich voorover en zag dat er een stuk perkamentpapier om de steen was gewikkeld. Ze maakte het los en las de woorden, die in kinderlijke blokletters waren opgeschreven: DE KLAN KOMT ERAAN. Emily haastte zich naar buiten, waar het al donker begon te worden, pakte met haar ene hand de zoom van haar jurk op en rende al schreeuwend naar de hutten van de voormalige slaven. ‘Sam! Sam!’ Een oudere, negroïde man kwam haar halverwege het pad te gemoet en ze drukte het papier in zijn handen. Sam had pas in het achterliggende jaar leren lezen, maar hij begreep snel wat er stond en hief zijn hoofd naar Emily op. ‘U moet weg hier, Miss Emily! Ga weg!’ ‘Ik ben niet bang voor de Klan, Sam. Ik blijf bij jou.’ Sam keek Emily met grote ogen aan en hij schudde zijn hoofd. ‘U bent nog nooit ergens bang voor geweest, Miss Emily. Dat weet ik. Maar u mag hier niet blijven. U moet direct naar het Grote Huis.’ ‘De Klan heeft nog nooit een blanke vrouw gedood.’ Emily stak haar kin naar voren en rechtte haar schouders. ‘Ik blijf hier.’ De blik in Sams ogen veranderde van verrassing in iets donkers, zo donker dat Emily ervan schrok. ‘Ik heb u op deze wereld zien komen, Miss Emily, en ik ben niet van plan om nu toe te kijken hoe u ervan weggenomen wordt.’ 9
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 9
19-02-16 13:18
‘Ze zullen mij niet doden.’ ‘Ze zullen iets ergers doen. Ze zullen u laten wensen dat u dood was. Ze zullen u dwingen toe te kijken als ze ons doden! Weg wezen, nu!’ ‘Maar ik geef om jullie. Er moet toch iets zijn wat ik kan doen.’ ‘U bent jong en moedig, Miss Emily. Maar de enige manier waarop u ons kunt helpen, is ervoor te zorgen dat u in het huis bent, en daar op uw knieën onze Schepper om genade smeekt.’ In Sams blik smeulde zowel angst als woede. Ineens klonk in de verte het gedreun van paardenhoeven. Het klonk alsof de dood in aantocht was. Met een brede armzwaai pakte Sam haar vast en duwde haar in de richting van het witte, gepotdekselde kerkje. ‘Het is te laat om nog naar het Grote Huis te gaan. Ga de kerk in en maak geen enkel geluid, Miss Emily. Ik smeek het u.’ Zijn handen trilden zo erg dat Emily de hare eromheen vouwde. ‘Ik blijf hier, dat beloof ik,’ zei ze. ‘Ga snel naar huis.’ Ze keek hoe Sam wegliep en voelde haar hart breken. Hij was de oudste van de voormalige slaven van de Derracotts en nu een vrij man. Al hun slaven waren gebleven en probeerden hun kostje bijeen te scharrelen op de ruim vierduizend vierkante meter land bouwgrond van haar vader. ‘Deelpacht’ noemde papa het. De sla venverblijven waren verdwenen en in plaats daarvan stonden er nu ruim vijfentwintig vrijstaande hutten, en de bewoners vormden een kleine gemeenschap met elkaar. Met papa’s schoorvoetende goedkeuring hadden ze ook een kerk en een schooltje neergezet. Zelfs de volwassenen gingen naar school en lieten zich samen met hun kinderen onderwijzen. Elke dag stond Emily voor in het kleine gebouwtje dat twee jaar geleden was gebouwd en leerde ze hun lezen en schrijven. En nu waren er afschuwelijke, door haat gedreven mannen die plantages terroriseerden, voormalige slaven gevangennamen, mis handelden of ophingen. Soms werden er zelfs complete bloedbaden en slachtpartijen aangericht. Dit alles met geen ander motief dan de reden die hun kleine deel van de wereld al zo lang had geteisterd: 10
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 10
19-02-16 13:18
de behoefte van de blanke mensen om te geloven dat ze in elk opzicht de meerderen waren van de zwarten.
T Het gedreun van de paardenhoeven werd luider en kwam steeds dichterbij. Emily liet zich op de grond vallen, haar hart bonkte in haar keel. O, God, bescherm hen alstublieft. Bescherm ons. De vrije zwarten waren niet de enigen die in angst voor deze terroristen leefden. De krankzinnige groep, de Ku Klux Klan, had het ook voorzien op een groot aantal blanke republikeinen die ze wilden straffen met mishandeling en zelfs met moord. Maar Emily was niet bang dat ze op haar vader uit waren. Hij was een door en door gezworen democraat. Toch was hij een vriendelijke man, die zijn slaven op de plantage goed behandeld had. Voor de oorlog. Emily kromp ineen op de vloer. Ze veegde haar zwarte haar lokken uit haar ogen en huilde. ‘Voor de oorlog!’ zei ze hardop. Voor de oorlog had haar hele leven zinnig geleken. Nu was de plantage nagenoeg geruïneerd, waren haar twee broers omge komen en leek mama fragiel en oud. Papa was een goede, aardige man, maar hij was zwak. En bang. In 1867 had het Congres het Zuiden in militaire districten ver deeld en alleen kiezers geregistreerd die een eed van trouw aan de Verenigde Staten wilden afleggen en konden zweren dat ze de Confederatie niet hadden geholpen. Deze voorwaarden hadden erin geresulteerd dat veel blanke inwoners van de zuidelijke staten – inclusief haar vader – niet meer mochten stemmen. Emily boende met haar vuist over haar gezicht om haar tranen weg te vegen. Al die vooroorlogse jaren was ze jong en naïef ge weest, maar na drie jaar stervende militairen verzorgd te hebben en twee jaar als onderwijzeres van de voormalige slaven voor de klas te hebben gestaan, was ze nu, op haar twintigste, niet langer naïef en voelde ze zich ook niet langer jong. Ze wilde dat de voor malige slaven alles zouden krijgen wat hun volgens de grondwet 11
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 11
19-02-16 13:18
toekwam. Hun rechten. Sinds de nieuwe verordening in 1867 had den zwarte mannen stemrecht. Ook mochten ze studeren, grond bezitten en zelfs een politiek ambt bekleden. En domweg gedood worden vanwege hun vrijheid. Ze had de verhalen in de kranten gelezen, de geruchten over invallen in het nabij gelegen Greene County gehoord en ook het verhaal vernomen over meneer James Corley, die voor de ogen van zijn vrouw en dochter afgrijselijk afgeranseld was. Vijfenzestig aanvallers, onder wie enkele aristocraten van de stad, hadden – met hun hoofd door een kap bedekt – hem op beestachtige wijze bijna doodgeranseld. De man was voor zijn leven getekend, lichamelijk maar ook op andere, nog veel verder strekkende manieren. De Klan had het op James Corley voorzien omdat hij een zwarte wetgever uit Georgia was. Ze voelde het gal in haar keel omhoogkomen. En nu was de Klan hier, in Wilkes County, op haar vaders plantage. Terwijl ze neerknielde op de houten vloer van de kerk, vroeg ze zich af wie hen gewaarschuwd had. Waarom was ze zo lang in het schooltje gebleven? Ze wist dat het niet verstandig was om daar na zonsondergang alleen te zijn. Maar ze had genoten van de stilte nadat de volwassenen en kin deren naar hun hutten waren gegaan. Als ze daar alleen was, kon ze de lessen voor de volgende dag voorbereiden… en, als ze geluk had, nog een glimp van Leroy opvangen. Ziedaar. Ze gaf het toe, zelfs nu, terwijl ze een paard hoorde hinniken en het geluid van dreunende paardenhoeven haar oren bereikte. Het licht van brandende toortsen gloeide in de duisternis en weerspiegelde in de ramen toen de dreigende bende langs de kerk snelde, op weg naar de hutten van de voormalige slaven. Emily wist dat ze woedend waren dat de zwarten op de plantage gebruik maakten van hun nieuwe rechten om te stemmen of een politiek ambt te bekleden. Deze veranderingen vormden het Zuiden tot iets wat verafschuwd werd door de onbuigzame democraten, die vastbesloten waren om het Zuiden weer terug te brengen naar de tijd van voor de Amerikaanse burgeroorlog. De zwarten mochten 12
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 12
19-02-16 13:18
dan misschien vrij zijn, maar zouden wel in angst moeten leven voor de macht van de blanken. Iets wat maar al te waar was. De eerste schrille kreet deed haar opspringen. Daarna explodeer de de nacht door angstaanjagend, tot op het bot doordringend gegil en het geluid van trappelende paarden. Vol ontzetting bleef Emily zo’n tien minuten ineengedoken zitten, maar het voelde aan als een uur. Toen klonken er luidruchtige overwinningskreten van de man nen op de paarden en opnieuw klonk het roffelende geluid van paardenhoeven die langs de kerk stoven, maar nu in tegenover gestelde richting. Terwijl Emily zich kleinmaakte in een hoekje, werd er een brandende toorts door een ruit van de kerk gegooid. De toorts kwam slechts een paar meter van een stapel verweerde gezangenbundels op de grond terecht en voordat Emily de toorts naar buiten kon werpen, hadden de bundels al vlam gevat en was haar jurk verschroeid. Ze gooide de kerkdeur open terwijl de vlammen hun weg zoch ten naar de geïmproviseerde houten banken. Emily rende naar bui ten en zag door haar tranen heen de ruiters met hun witte hoofd kappen de nacht inrijden. In de verte zag ze drie hutten vlam vatten en de gezinnen zich een weg naar buiten vechten. Huilend en hoestend door de rook liep ze in hun richting. Toen bleef ze staan. Emily gilde en begon over haar hele lichaam te trillen. Op nauwelijks drie meter afstand hing Washington Eager aan een touw aan een boom. ‘Snij hem los! Snij hem los!’ klonk Leroys stem boven het hys terische gehuil uit, terwijl hij kwam aanrennen. Hij klom op de schouders van een andere man en sneed met een diepe grom het touw doormidden. Het lichaam viel slap op de grond. Washington, Leroys oudere broer, was dood. Emily stond als aan de grond genageld. Leroys gezicht zat hele maal onder het zweet en bloed. Hij bukte, tilde Washingtons levenloze lichaam op en hield het in zijn armen, terwijl hij snikte en naar de hemel schreeuwde. Duizelig en misselijk dwong Emily zichzelf naar de hut van de 13
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 13
19-02-16 13:18
Eagers te rennen. Ze was nog maar halverwege toen Sam en zijn vrouw, Tammy, naar haar toe kwamen. ‘Waar hebben ze onze jongen mee naartoe genomen? Wat heb ben ze met Washington gedaan?’ Emily trok Tammy in haar armen en drukte haar stevig tegen zich aan. Tammy was vele jaren lang haar kindermeisje, vertrouwe ling en slavin geweest. Het was Tammy geweest die met haar sterke, zwarte armen Emily had vastgehouden toen de soldaat in de deuropening van het Grote Huis was verschenen en hun had verteld dat haar broer Luke in een of andere vallei in het Noorden was gesneuveld. En toen slechts vier weken later een andere sol daat het nieuws kwam brengen van de dood van haar broer Teddy, was het opnieuw Tammy geweest die haar had vastgehouden. En nu hield Emily haar vriendin, haar vriendin, vast en huilde ter wijl Leroy met zijn dode broer in zijn armen over het lange pad terug naar de hutten liep.
14
Tussen plantages en magnolia's 1-352.indd 14
19-02-16 13:18
Elizabeth Musser Tamera Alexander Dorothy Love Shelley Gray
Beleef de liefde in de turbulente tijd na de Amerikaanse Burgeroorlog, waarin vier vrouwen voor de belangrijkste keuze in hun leven staan.
Tamera Alexander - Dromen van thuis Savannah heeft er alles voor over om nog eens terug te keren naar haar ouderlijk huis. Als de nieuwe eigenaar, Aidan, iemand zoekt om het huis op te knappen, grijpt ze haar kans. Lukt het haar de doos vinden die haar vader er tijdens de oorlog verstopte? Dorothy Love - Oprecht van hart Abigail weet wat er van haar wordt verwacht: trouwen met haar verre neef zodat de plantages van hun families worden verenigd. Maar haar hart behoort aan iemand anders toe. Een afschuwelijk ongeluk dwingt haar een keuze te maken. Shelley Gray - Hoop op herstel Zeven jaar geleden werd Russell bedrogen door de twee belangrijkste vrouwen in zijn leven. Nu keert hij terug naar huis, maar is het niet al te laat om het bij te leggen met zijn moeder en het hart te winnen van zijn jeugdliefde?
nur 342 ISBN 978 90 297 2480 7
9 789029 724807
www.uitgeverijvoorhoeve.nl
Elizabeth Musser, TUSSEN PLANTAGES Tamera Alexander e.a. EN MAGNOLIA’S
Elizabeth Musser - Liefde zonder voorbehoud Emily heeft een groot geheim: ze is verliefd op de opzichter van de plantage van haar familie. Een andere man verklaart haar intussen de liefde en ze realiseert zich dat geheimen soms bewaard moeten blijven om je geliefden te beschermen.
TUSSEN PLANTAGES EN MAGNOLIA’S VIER HISTORISCHE NOVELLES