Issuu

tweelingzussen Suus en Sacha Snijders moeten allebei een hobbel overwinnen. Sacha wil na haar scheiding het liefst zo snel mogelijk weer aan de man. Als ze er een vindt, blijkt het echter niet zo eenvoudig te zijn om van twee gebroken gezinnen een nieuw, harmonieus geheel te smeden. Suus ondergaat een maagoperatie om van haar eeuwige eetdwang en overgewicht af te komen. Maar ze ondervindt al snel dat een operatie niet zaligmakend is, en zeker geen simpele oplossing. Gerda van Wageningen is een van de bekendste en populairste auteurs van romantische fictie in Nederland. Als bestuurslid van het Valentijngenootschap groeide ze de afgelopen jaren nog verder uit tot boegbeeld van het genre.

ISBN 978 94 0190 659 3 NUR 344

GERDA VAN WAGENINGEN Onmogelijke liefde

Twee zussen, elk met hun eigen onmogelijke liefde

GERDA VAN WAGENINGEN

Roman

Onmogelijke liefde

9 789401 906593 w w w.zomerenkeuni ng.nl

cover_G.v.Wageningen_Onmogelijke liefde.indd 1

24-05-16 10:52

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 3

Gerda van Wageningen

ONMOGELIJKE LIEFDE

Uitgeverij Zomer & Keuning

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 4

Recent verschenen van deze auteur bij uitgeverij Zomer & Keuning: Gevaarlijk verlangen Bloeiend vlas De vlasfabriek Hoeve Sofie Witte rozen

ISBN 9789401906593 ISBN e-book 9789401906609 NUR 344 ÂŠ 2016 Uitgeverij Zomer & Keuning Postbus 13288, 3507 LG Utrecht Omslagontwerp Liesbeth Thomas, t4design www.gerdavanwageningen.nl www.zomerenkeuning.nl Alle rechten voorbehouden

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 5

HOOFDSTUK 1

‘Ik kan gewoon niet zonder liefde,’ zei Sacha Snijders. Suus keek haar tweelingzuster onzeker aan, na de woorden die aanvoelden als een hartenkreet. ‘Bedoel je fysiek of eh…?’ Sacha schoot in de lach. ‘Nee, natuurlijk niet, dombo! Ik bedoel een man die om je geeft, die van je houdt. Ik wil ’s avonds op de bank een arm om me heen. Ik wil een luisterend oor als ik me ergens zorgen over maak. Een kerel die zo nu en dan iets liefs in mijn oor fluistert, in plaats van gezeur over dat het eten te laat op tafel komt of erger.’ Ze zuchtte en de lach verdween van haar gezicht. ‘Ik wil gewoon niet jarenlang alleen door het leven hoeven te gaan.’ Suus was net als haar zus ernstig geworden. ‘Fluisterde Roel dan niet langer lieve woordjes in je oor?’ vroeg ze voorzichtig. Sacha kreeg nu een ronduit verdrietige blik in haar ogen. ‘We maakten het laatste jaar eigenlijk alleen nog maar ruzie. Hij was misschien jaloers op ons kind, denk ik achteraf. Hij keek nauwelijks naar Daan om en vroeg aldoor mijn aandacht. Daardoor kreeg ik het gevoel dat ik twee kinderen had in plaats van een kind en een man.’ Opnieuw volgde er een diepe zucht. ‘Hij wilde geen luiers verschonen en hij hield Daan zelden vast. Soms dacht ik dat hij er spijt van had dat Daan geboren was. Hij vond ook dat ik niet snel genoeg mijn oude figuur terug had na de beval5

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 6

ling en…’ Ze zweeg omdat tranen haar het spreken onmogelijk maakten. ‘Ja, dan verdwijnt de liefde snel.’ Suus knikte vol begrip, want ze dacht aan haar eigen verdrietige ervaringen. Ook zij had mannen gekend van wie de aandacht snel verslapte. Ze had twee keer een vriend gehad, maar beide keren had de relatie niet lang geduurd. Goed, ze wilde nooit met het licht aan vrijen omdat ze zich zo schaamde voor haar lichaam. Maar dat vertelde ze liever aan niemand, zelfs niet aan Sacha. Achteraf gezien hadden die twee mannen waarschijnlijk meer problemen met haar dikte gehad dan ze had willen accepteren. Ondanks haar schaamte lukte het Suus niet iets wezenlijks aan haar overgewicht te doen. Dat zorgde voor veel frustratie. Ze kende alle diëten uit haar hoofd, maar het kostte haar te veel moeite om ze vol te houden. Als ze verdrietig was, verweet ze zichzelf gebrek aan wilskracht. Als ze andere vrouwen onbezorgd van iets lekkers zag genieten, was ze ronduit jaloers. Maar dat zei ze natuurlijk niet. Naar buiten toe was ze altijd het type vrolijke dikkerd: vol grapjes, ook over zichzelf. Maar dat was natuurlijk alleen maar buitenkant. In de loop der jaren was Suus er goed in geworden haar werkelijke gevoelens te verbergen. En als het verdriet over haar vetrollen haar soms te veel werd, deed ze wat ze juist zou moeten laten: eten, veel eten. Vooral ongezonde dingen. Ze at dan als het ware haar verdriet weg. Maar ze at ook graag als er iets te vieren was en soms at ze domweg omdat ze zich vanbinnen zo leeg voelde. Die leegte vulde ze dan het liefst met iets wat zoet was. En zo was er altijd wel een reden om te veel te eten. Onlangs had Suus in het ziekenhuis gesproken met een arts, een psycholoog en een diëtist. Ze had Sacha nog niet verteld wat ze nu wilde laten doen: een operatie als laatste redmiddel. Door die gesprekken had ze beter dan ooit begrepen dat ze verslaafd was aan eten, zoals een ander dat kon zijn aan alcohol of drugs. Het beroerde was dat je met die dingen helemaal kon stoppen, 6

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 7

maar met eten kon dat natuurlijk niet. Suus vermande zich en lachte weer, uiterlijk dan. ‘Kom op, Sas, je scheiding is inmiddels achter de rug. Er komt vast wel weer iemand als de tijd daar rijp voor is, maar je kunt dat niet forceren. Misschien moet je iets meer geduld hebben en eerst alle pijn verwerken. En met dat internetdaten moet je stoppen hoor, dat vind ik echt niets!’ ‘Waarom niet?’ protesteerde Sacha. ‘Iedereen die een nieuwe liefde zoekt, doet dat tegenwoordig zo. Ik heb al heel wat afspraakjes gehad. Jij weet dat beter dan wie ook.’ Suus lachte schamper. ‘En ik maar mee om een paar tafeltjes verderop van achter een cappuccino de boel in de gaten te houden. Zodat je niet in zeven sloten tegelijk loopt met je wanhopige verlangen iemand te ontmoeten.’ Sacha schrok. ‘Ik dacht dat je het niet erg vond om mee te gaan?’ vroeg ze, ineens onzeker. ‘Dat vind ik ook niet! Ik ben veel te bang dat je domme dingen doet, gewoon omdat je koste wat kost weer een man wilt vinden. Maar Sas, je hebt een kind, en als je een man vindt van je eigen leeftijd, dan heeft hij waarschijnlijk ook kinderen. Of hij heeft juist een hekel aan kinderen en dan moet hij dus ook niets van jouw zoon hebben.’ ‘Van mijn eigen leeftijd?’ klonk het oprecht verontwaardigd. ‘We zijn drieëndertig.’ Suus knikte. ‘Inderdaad, en ik heb zelfs nog nooit met een man samengewoond!’ ‘Dat snap ik trouwens niet,’ zei Sacha. ‘Je bent zo’n lieverd en je hebt zo’n vrolijke uitstraling.’ ‘Ja, maar ik ben ook dik. Te dik.’ Er kwam een sombere blik in Suus’ ogen. ‘Nou ja, na je laatste dieet van vier jaar geleden zou ik dat ontkend hebben. Maar het is waar, het komt er altijd weer aan.’ ‘Met rente,’ verzuchtte Suus. ‘Dat is nu eenmaal de ellende met diëten, weet je. Ze helpen wel, maar nooit voor de lange termijn.’ 7

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 8

Sacha aarzelde en keek haar zus toen recht in de ogen. ‘Je eet ook best veel, als ik het zeggen mag.’ Suus beet op haar lip. Ze kon het immers niet ontkennen. ‘Te veel en te vaak,’ zei ze toen. ‘Ik weet het. Ik wil het niet en toch doe ik het. Maar het is zó moeilijk om altijd maar streng te zijn voor jezelf! Ik zou minstens vijfendertig kilo af moeten vallen, liever nog veertig. Dan pas zijn de dokters en diëtisten tevreden.’ Opnieuw kwam er een diepe zucht. ‘Ik geloof ondertussen niet meer in diëten, bovendien heb ik altijd honger. Kortgeleden zei iemand nog tegen me dat ik misschien een leegte wil vullen, een andere leegte dan er in mijn maag zit. Dat ik iets anders moet vinden dan eten om een dergelijke leegte te laten verdwijnen. Eten of snoepen maken het alleen maar erger en helpen maar heel even.’ ‘Wat voor leegte voel jij dan?’ Sacha keek bezorgd. Op slag was ze afgeleid van haar eigen twijfels en zorgen. ‘Ik ben ook alleen, Sas. Diep in mijn hart zou ik ook wel een leuke vent willen hebben. En in de toekomst een gezin, net zoals jij dat wilt. Maar ik ben dik. Niet een beetje te dik, zoals jij dat was kort na de geboorte van Daan, maar echt moddervet. Honderdeenentwintig kilo schoon aan de haak!’ Ze bloosde ineens van schaamte, want haar gewicht was eigenlijk haar best bewaarde geheim. ‘En het lukt me maar niet om blijvend af te vallen en daar heb ik het soms moeilijk mee. Uiteindelijk hebben al die diëten me dikker gemaakt dan ooit.’ Sacha knikte en schonk thee in. Zonder nadenken hield ze haar zus een schaaltje met chocolaatjes voor. Bittere chocola met noten, daar hield Suus immers het meeste van, en ze deed haar zus nu eenmaal graag een plezier. Suus keek aarzelend naar de chocolaatjes. ‘Het water loopt me meteen in de mond en tegelijkertijd weet ik dat het allemaal extra calorieën zijn. En waar leidt dat toe? Nog meer vetrollen, een grotere kans op een hartkwaal, kanker of suikerziekte. Dat hoor je immers dagelijks? Obesitas, volksziekte nummer één. 8

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 9

Nog maar honderd jaar geleden stierven mensen van de honger, nu omdat we ziek worden van ons vet.’ ‘Soms wordt het overdreven,’ zei Sacha sussend. ‘De normen over wat gezond is, worden steeds verder aangescherpt. Of het nou gaat om hoge bloeddruk, diabetes of cholesterol, en ja, ook om overgewicht. Wat is nu precies overgewicht of gewoon een tikje zwaarder? En is zwaarder wel altijd ongezond?’ Sacha trok een gezicht. ‘Als ik naar de grote modeshows kijk op de televisie, zie ik allemaal ongezonde gratenpakhuizen. Magere meiden die met een chagrijnig smoel over de catwalk paraderen. Je kunt wel merken dat de meeste ontwerpers homo zijn, want ze lijken vrouwen eerder te haten dan ze mooi aan te willen kleden! Je ziet daar geen enkele vrouw met normale maten en een blij gezicht, waarbij je het gevoel krijgt: wauw, zo wil ik er ook uitzien.’ Suus schoot in de lach, pakte toch maar een stukje chocola en stak het in haar mond. ‘Ja, ja, jij weet het weer mooi te zeggen! Een kern van waarheid zit er natuurlijk wel in. Volgens mij zit de farmaceutische industrie achter al die beweringen. We zijn allemaal te dik, te weet ik veel wat, en dus: grotere kans op ziekte. Pillen lossen dat op, beweren ze, en hoe meer pillen ze verkopen, hoe meer ze verdienen! Aan het koppelen van eenzame mensen wordt overigens ook schandalig veel geld verdiend, lieve zus.’ Sacha knikte. ‘Maar het is toch normaal dat je ernaar verlangt je leven met iemand te delen? Mensen worden immers niet geboren om eenzaam en alleen te zijn?’ ‘Is het dan ook niet normaal,’ zei Suus, ‘om gewoon lekker te eten? Minder misschien, maar zonder me schuldig te voelen bij een moorkop of een patatje? Dingen die jij ook eet, maar jij komt er niet meteen van aan en ik wel.’ ‘Dat is ook waar, maar ik ben gewoon niet zo met mijn gewicht bezig.’ Sacha zuchtte. ‘Ik lig er wakker van dat ik alleen ben, terwijl ik juist graag weer iemand zou ontmoeten. En ik geef toe dat ik dat probeer te forceren met die internetdates.’ De twee zussen keken allebei ernstig. 9

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 10

‘Misschien hebben de meeste mensen wel onvervulde verlangens,’ begon Suus. ‘Maar nu we toch serieus zijn: hoeveel relaties houden er tegenwoordig nog stand op de lange termijn? De ene verdwijnt en de volgende komt alweer in beeld. Zolang het leuk is, ben je gelukkig. Zodra het echter moeilijker wordt, of je wordt ouder en minder aantrekkelijk, nemen mensen, vaak de mannen, blijkbaar weer makkelijk de benen. Met wie worden jij en ik nog oud, Sas? Met wie kunnen wij, als we ooit oud zijn en kleinkinderen om ons heen hebben, nog onze vroege herinneringen delen?’ Sacha’s gezicht betrok. ‘Zo kun je het ook bekijken. Gelukkig hebben wij dan uiteindelijk elkaar nog.’ Suus glimlachte. Ze weerstond de verleiding een nieuw stuk chocola te pakken. ‘Gelukkig hebben wij inderdaad elkaar! Een zus is het mooiste bezit! Familiebanden blijven bestaan zolang je leeft. Dus als wij oud en verlept achter onze rollator schuifelen, kunnen we in elk geval nog tegen elkaar zeggen: weet je nog?’ Sacha wierp lachend een blik op haar horloge. ‘Ik moet naar boven, want ik hoor Daan.’ ‘Ik heb je al te lang opgehouden. Sas, ik kwam eigenlijk om je iets te vertellen.’ Suus aarzelde even. ‘Binnenkort word ik geopereerd.’ ‘Waaraan? Wat mankeer je?’ Sacha schrok zichtbaar. ‘Ik word geopereerd aan mijn maag. Om precies te zijn, krijg ik een maagverkleining. Het lukt me domweg niet om op een normale manier af te vallen en vooral om mijn gewicht dan op een gezond peil te houden.’ Boven zette de kleine Daan inmiddels een behoorlijke keel op. ‘Andere keer verder, nu heeft Daan je nodig. Dag!’ Suus stond op en maakte zich haastig uit de voeten. Haar zus leek het huis bijna ontvlucht te zijn. Sacha was er ontdaan van, terwijl ze haar zoontje van anderhalf jaar uit bed haalde, zijn luier verschoonde, en zijn traantjes droogde. Ze knuffel10

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 11

de het kereltje even, en hield hem lekker dicht tegen zich aan. Niets rook zo lekker als baby’s en jonge kinderen. Weliswaar was het treurig dat ze door Roel bedrogen was en toen verlaten, maar echt alleen was ze niet. Ze had immers Daan. Sacha slaakte een zucht en besloot dat ze maar beter naar buiten kon gaan om eens goed na te denken. Buiten was het weliswaar fris, maar de zon scheen. Het was een mooie dag in het vroege voorjaar, al was de wind nog best guur. Maar daar kon ze zich op kleden. Ze ging wandelen, met Daan lekker dik ingepakt in de buggy. Goed voor moeder en kind! Eenmaal buiten, wandelde ze het pad over de rivierdijk op. De wind speelde al snel door haar haren en de zon scheen op het water. Ze zag de zwart-witte kuifeendjes met hun felgele oogjes in een grote groep op het water drijven. Zo nu en dan dook er eentje onder water om daar zijn kostje bij elkaar te scharrelen. De bruine eendjes tussen al die mannetjes waren de vrouwtjes. Ze waren bruin omdat dit een goede schutkleur was. Ze zou… ‘Hé, wat doe jij nou?’ Ineens denderde er een grote, speelse golden retriever op haar af. De hond snuffelde nieuwsgierig aan de beentjes van Daan, die een beetje angstig naar het grote dier keek. Gelukkig zette Daan geen keel op van de schrik. ‘Neem me niet kwalijk,’ hijgde even later een man achter haar. ‘Beer, hier!’ De man had net zo goed Chinees kunnen praten, want de hond kwispelde enthousiast met de staart en luisterde voor geen meter naar zijn baas. ‘Beer!’ De wat oudere, grijsharige man greep naar de halsband, maar het dier dook behendig weg, duidelijk niet voor het eerst. ‘Beer is nog jong,’ hijgde hij verontschuldigend. Sacha moest lachen. ‘Misschien moet u met de hond naar een cursus gaan?’ De man haalde een hondenbrokje uit zijn jaszak en dat had 11

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 12

meer succes. Ineens bleek Beer keurig te kunnen gaan zitten, terwijl hij smachtend naar de lekkernij keek. Voordat de hond het besefte, was hij weer aangelijnd. De man ontspande en nam Sacha onderzoekend op. ‘Ik ben met Beer op een cursus geweest. Mijn hond zette daar de hele boel op stelten! Maar ik hou van hem, dat wil je niet weten. Mijn zoon zegt dat ik hem te veel verwen. Ach weet u, zo’n hond maakt dat je je als man alleen minder eenzaam voelt. En het is alleen maar goed voor me dat ik een paar keer per dag met hem naar buiten moet. Dan ontmoet ik andere mensen, heb ik even een praatje, vergeet ik te piekeren en…’ Ineens hield de woordenvloed op en kreeg de man een kleur. ‘Neem me niet kwalijk, ik weet niet wat je van mij moet denken.’ Sacha nam de onbekende man onderzoekend op. Ze wist niet of ze moest lachen of dat ze eerder medelijden met hem moest hebben. Hij keek haar ineens een beetje verlegen aan. Beer snuffelde onbeschaamd in haar kruis. De man gaf een ruk aan de riem. ‘Wees een beetje beleefd, Beer!’ Hij kreeg er een kleur van, zag ze tot haar verrassing. ‘Ik wandel hier geregeld met mijn zoontje,’ zei Sacha, ‘maar ik heb u niet eerder gezien.’ Sacha voelde zich inmiddels een beetje verlegen met de situatie. Ze schatte de man rond de zestig, misschien iets ouder. Te horen aan zijn gejaagde ademhaling was zijn conditie niet al te best, of hij had al langer achter zijn hond aan moeten hollen. ‘Ik woon hier nog maar pas. Otto Robbemont is de naam. Ik woon in een appartement iets verderop in het dorp, en sinds een paar maanden heb ik Beer. Hij komt uit het asiel, maar ik begin wel te begrijpen waarom hij er beland is. Met die cursus ben ik na drie lessen maar gestopt, op vriendelijk doch dringend advies van de cursusleidster. Ze gaf me overigens wel een boek over het opvoeden van een hond! Beer heeft al twee kussens en een schoen gesloopt sinds hij bij mij kwam wonen. Ondanks alle oefeningen luistert hij voor geen meter, maar hij is zo vreselijk 12

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 13

enthousiast en onbesuisd. Toch is hij ook erg lief en aanhankelijk, ik kan gewoon niet boos op hem worden. Voor geen goud breng ik hem terug naar het asiel. We zijn lotgenoten, omdat we allebei in de steek zijn gelaten, snap je? Mijn vrouw is tot mijn grote verdriet overleden. Mijn baas stuurde me vanwege een reorganisatie de laan uit en de baas van Beer ging voor maanden het gevang in, waardoor hij niet langer voor hem kon zorgen. We troosten elkaar als we ons eenzaam voelen. Ik kan zo om Beer lachen als hij denkt een schoothondje te zijn en hij met zijn volle vijfendertig kilo op mijn schoot wil zitten. Hij slaapt zelfs bij mij in bed.’ Zijn woordenstroom stopte weer. ‘Sorry. Ik zou je niet met mijn zorgen lastig moeten vallen.’ Omdat er een parmantig teefje aan kwam, rukte de hond alweer enthousiast aan de lijn. Otto werd door de onverwachte beweging bijna omver getrokken, zodat ze de man impulsief bij de mouw van zijn jas vastgreep. Ze moest lachen. ‘U moet nog maar flink blijven oefenen, meneer Robbemont. Het is heel simpel: of u bent de baas, of de hond is dat; een tussenweg is er meestal niet. Hoe hier de stand van zaken is, is wel duidelijk!’ De man gaf een ruk aan de riem en grinnikte toen. Beer jankte lichtjes toen het teefje op veilige afstand passeerde zonder hem een blik waardig te keuren. ‘Het was leuk je te spreken, eh…?’ ‘Sacha,’ zei ze met een glimlach. En Daan kirde in zijn wagen alsof hij het allemaal wel leuk vond. Toen trok Beer zich met een onverwachte beweging los en maakte zich met de riem achter zich aan uit de voeten. Voor Otto of wie dan ook het kon verhinderen, scharrelde het dier met zijn poten in de modder langs de waterkant. ‘Ik ben bang dat hij straks in bad moet,’ bromde Otto. ‘lk heb vandaag nog niet eens tijd gehad om wat te lezen. Hij houdt me aardig bezig, dat begrijp je wel.’ 13

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 14

Sacha lachte nu hardop. ‘Sterkte ermee!’ Toen ze door wilde lopen, kwam Beer echter weer op haar afrennen met de tong uit de bek van plezier. Hij wilde enthousiast zijn inmiddels zwaar bemodderde voorpoten tegen haar spijkerbroek zetten, maar dat kon zijn baasje gelukkig nog net voorkomen. ‘Nogmaals sorry,’ mompelde Otto Robbemont. ‘Kom mee, Beer, voor vandaag is het weer uit met de pret.’ De hond bleef kwispelen. Sacha keek het tweetal hoofdschuddend na terwijl de man met de tegenstribbelende hond wegliep in de richting van het appartementengebouw onder aan de dijk. Toen besefte ze dat het voorval de muizenissen in haar hoofd even helemaal uit haar gedachten had verjaagd. Ze wandelde verder, maar voelde langzamerhand de vreemde knoop in haar maag toch weer terugkomen. Dus in haar wanhopige en vergeefse strijd om eindelijk blijvend slank te worden, liet Suus zich nu opereren. Sacha vond dat maar een akelige gedachte, al moest ze toegeven dat ze niet veel wist van dergelijke operaties. Het afspraakje dat ze voor vanavond had, kon ze maar beter afzeggen, want ze wilde liever Suus nog even spreken. Waarom had haar zus niet wat eerder iets gezegd over die operatie? Waarom had ze daartoe besloten zonder er met haar of iemand anders van de familie over te praten? Uiteindelijk was het nogal een beslissing, want zoiets was geen kleine ingreep! Toen Suus een paar uur later op de stoep stond om met haar naar de afspraak te gaan, vroeg Sacha of ze binnenkwam. Haar zus zat nog niet of ze stak al van wal. ‘Ik heb de oppas voor Daan afgezegd en ook het afspraakje gaat niet door. Ik wil veel liever met je praten.’ Suus grijnsde. ‘Je hebt iemand ontmoet,’ zei ze prompt, ‘en niet via de datingsite.’ In een flits dacht Sacha aan Otto, maar toen moest ze glimla14

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 15

chen. Veel te oud! ‘Eerst thee. Ik heb een nieuwe muntplant gekocht bij de supermarkt, dan kan ik voorlopig weer zelf munt afknippen voor in de thee.’ ‘Lekker,’ zei haar zus. ‘Wil je er honing in?’ Suus glimlachte. ‘Moet je dat nog vragen?’ ‘Natuurlijk niet. Je houdt van zoet.’ ‘Zo is dat.’ ‘Dat brengt me meteen bij de reden dat we vanavond hier blijven,’ zei Sacha over haar schouder. Ze vulde de waterkoker en zette twee theeglazen neer. Vervolgens deed ze er munt in en honing in het theeglas van Suus. Zelf hield ze niet zo van zoet en bovendien vond ze het onnodige calorieën. Ja, zij was slank, althans, veel slanker dan haar zus. Dat betekende echter niet dat ze zelf niet op haar gewicht moest letten. Net als de meeste vrouwen kende ze dat probleem heus wel. ‘Nee, ik heb niemand ontmoet,’ zei ze toen, ‘tenminste niet zoals jij dat bedoelt. Ik blijf echter piekeren over wat jij vanmorgen zo terloops opmerkte en ik wil daar met je over praten. De operatie. Suus, ben je echt zo wanhopig dat je zo’n drastische stap wilt gaan zetten? Wil je niet liever nog een keer op dieet en dan proberen op het juiste gewicht te blijven door streng te zijn voor jezelf? Dat is toch veel gezonder? Snijden in een gezond lichaam, daar wilde je immers nooit van weten?’ Suus aarzelde zichtbaar. Als altijd voelde ze schaamte wanneer ze hierover moest praten. ‘Toe,’ drong Sacha aan, ‘ik vertel jou toch ook hoe moeilijk ik het vind om alleen door het leven te gaan sinds het vertrek van Roel? Jij weet als geen ander hoezeer ik op zoek ben naar iemand met wie ik mijn leven kan delen. En hoe gefrustreerd ik daardoor dreig te raken? Ik zoek al een halfjaar naar iemand die betrouwbaarder is dan mijn ex. Eigenlijk al vanaf het moment dat Roel naar die ander is gegaan.’ ‘Je wilt te graag,’ zei Suus. ‘Ik denk dat dat mannen nogal 15

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 16

afschrikt. Je straalt te veel uit dat je in de aanbieding bent, dat je niet alleen wilt zijn.’ Normaal zou Sacha om een dergelijke opmerking hebben moeten lachen en het luidkeels hebben ontkend. Nu zuchtte ze alleen maar. Eerst zou ze Suus tevredenstellen, dan zou die op haar beurt ook openhartiger zijn, besloot ze stilletjes. ‘Ik geef het toe,’ zei ze toen dus maar. ‘Het deed pijn dat Roel me bedroog, dat hij al kort na mijn zwangerschap achter mijn rug om contact had met een andere vrouw. Een jonger exemplaar bovendien. Ja, dat heeft me onvoorstelbaar diep gekwetst. Ik hoef jou toch zeker niet te vertellen hoe diep mijn verdriet daarover zit? Ik voelde me gewoon niets meer waard! Is het zo erg om ernaar te verlangen weer iemand tegen te komen? Om niet meer alleen voor alles verantwoordelijk te zijn? Roel kijkt nauwelijks nog naar Daan om, soms zegt hij zijn afspraken af als Daan naar hem toe zou gaan, en alimentatie betalen ho maar! Ik doe er alles aan om het hem naar de zin te maken, mopper niet als hij Daan weer niet op komt halen, maar hij lapt alles gewoon aan zijn laars. Gelukkig is het huis inmiddels verkocht en heb ik nu een huurwoning. Eigenlijk kan ik die niet betalen, maar huizen met lage huren zijn dun gezaaid en de vraag ernaar is groot.’ Sacha keek Suus toen een beetje hulpeloos aan. ‘Ja, ik voel het als een last om er zo alleen voor te staan. Om werk en kind te moeten combineren. Ik wil liever geen betaalde opvang voor hem, als het even kan. Gelukkig passen pa en ma regelmatig op en hoef ik maar zo nu en dan van de opvang gebruik te maken. Alleen als ik ’s avonds weg moet, komt er een meisje van een paar huizen verderop dat graag een paar euro wil bijverdienen. Ik schaam me er niet voor om toe te geven dat het me allemaal erg tegenvalt. Dat ik soms bang ben dat geen enkele man mij nog zal willen hebben. Ik ben niet het soort vrouw waar de kerels allemaal naar fluiten of waar ze hun hoofden naar omdraaien om haar na te kijken.’ 16

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 17

‘Je bent gewoon een lieve, vlotte meid. En er zijn zo veel mogelijkheden om weer iemand tegen te komen. Ik twijfel er niet aan dat dat op een dag gebeurt.’ ‘Straal ik echt een soort wanhoop uit?’ ‘Zoals ik net al opmerkte, maak je te veel werk van een man die je net ontmoet,’ zei Suus. ‘Dat schrikt af.’ Sacha zuchtte. ‘Misschien wel. Ik kan er niets aan doen.’ ‘Je bent heel goed op weg om je leven en dat van Daan weer op de rails te krijgen, Sas. Daar zou je best een beetje trotser op mogen zijn. Je hebt domweg pech gehad. We hadden een vader die ons het gevoel gaf dat we nooit goed genoeg waren,’ ging Suus verder. ‘Hij vond mij als kind al te dik, dat weet je. Terwijl dat best meevalt als ik oude foto’s bekijk. Ik was niet zo dun als jij, maar echt dik toen ook niet. Gewoon een beetje mollig. Babyspek, zei mam altijd plagerig. Maar pa had altijd aanmerkingen en daar werd ik onzeker van. Eigenlijk ben ik dat nog steeds. En tegen jou mopperde hij altijd dat niemand jou zou willen hebben, omdat je een bleekscheet was en een magere spriet.’ ‘Ja.’ Sacha kreeg ineens tranen in de ogen. ‘En mijn geluk met Roel duurde ook niet lang. Zodra we samenwoonden, deugde er opeens niets meer. Het was net als met pap: altijd op- en aanmerkingen.’ Suus knikte. ‘Precies. Veel relaties gaan mis, omdat een vrouw min of meer onbewust kiest voor een man die op haar vader lijkt. En als die band dan toch al niet goed was, dan… Bah, dat heb ik niet van mezelf, hoor, maar uit zo’n zelfhulpboek.’ ‘Die kun je maar beter niet lezen.’ Sacha glimlachte door haar tranen heen. ‘Nee, inderdaad, je gaat je er alleen nog maar schuldiger door voelen. Maar Sas, denk erom, een nieuwe relatie gaat niet op bestelling en je moet er misschien langer op wachten dan je leuk vindt. Maar eens komt het wereldwonder langs, waar jij als een blok voor valt.’ 17

Onmogelijke liefde 26-4-2016_Losse roman 29-05-16 09:45 Pagina 18

Sacha schudde het hoofd. ‘Nou ja, dan zal ik er maar op blijven hopen. Maar Suus, nu is het jouw beurt hoor! Hoe ben jij er in vredesnaam toe gekomen zo’n ingrijpende operatie te overwegen, alleen maar om af te kunnen vallen?’