Katy Hart kijkt uit naar de mooiste dag van haar leven: ze gaat trouwen met Dayne Matthews. Maar terwijl de voorbereidingen voor het huwelijk in volle gang zijn, ontvangt ze tragisch nieuws over haar aanstaande echtgenoot. Samen met de familie Baxter reist Katy naar Los Angeles om dicht bij Dayne te kunnen zijn. Brutale paparazzi achtervolgen Dayne, waardoor hij frontaal op een bestelwagen botst. In kritieke toestand wordt hij naar het ziekenhuis gebracht, waar hij moet vechten voor zijn leven. Terwijl Dayne in coma ligt, probeert Luke Baxter zijn familie tegen de opdringerige journalisten te beschermen. Ondertussen wordt hij geplaagd door jaloezie. Kan hij zijn gevoelens opzijzetten en Katy en Dayne een nieuwe kans op geluk gunnen? Karen Kingsbury heeft al vele bestsellers op haar naam staan. Na het succes van de populaire serie over de familie Baxter, schreef ze deze serie over de acteur Dayne Matthews. Eerder verschenen in de serie de romans Beroemd, Vergeven, Gevonden en Geliefd.
ISBN 978 90 297 2218 6 / NUR 302
9 789029 722186 www.uitgeverijvoorhoeve.nl
roman
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 3
Karen Kingsbury
Verbonden Roman Vertaald door Cora Kool
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 5
1
Er waren momenten dat het leven zo mooi was dat Katy Hart het nauwelijks kon geloven. Bijvoorbeeld als ze zich voorbereidde om naar het Christelijk KinderTheater te gaan voor een dag vol repetities, als ze de was aan het opvouwen was of aan het tanken was en aan haar ringvinger voelde. Gewoon om zeker te weten dat het echt was gebeurd. Dayne Matthews had haar gevraagd om met hem te trouwen. Ze opende de deur van haar appartement, stapte naar binnen en ademde langzaam uit. Ze had de middag en avond met de Flanigans doorgebracht. Eerst had ze gewinkeld met Jenny en daarna hadden ze met het hele gezin gegeten en naar een film gekeken. Nu wilde ze boven zijn als Dayne belde, want hij had er een gewoonte van gemaakt om haar iedere avond rond deze tijd te bellen. Ze deed de deur achter zich dicht en leunde er heel even tegen. God had er opeens voor gezorgd dat haar leven niet langer onduidelijk was, maar zich kristalhelder voor haar uitstrekte. Dayne en zij wilden een gewone bruiloft aan de oever van Lake Monroe. Hij had al contact gehad met een weddingplanner in Hollywood. De vrouw stond erom bekend dat ze erin slaagde bruiloften geheim te houden, zodat de paparazzi er pas achter kwamen als alles al voorbij was. 5
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 6
Het zou een lastig karwei worden en Katy berustte erin dat de kans bestond dat de pers het zou ontdekken, dat er helikopters boven hen zouden cirkelen en dat cameramensen vanuit de bomen langs het meer foto’s zouden maken. Ze zouden alle mogelijkheden aangrijpen. Inmiddels had haar naam al heel wat keren de covers van de tabloids gehaald. Ze ging trouwen met Dayne Matthews. Binnenkort zou de hele wereld het sowieso te weten komen. Ze hadden nog geen datum geprikt, maar het voorjaar leek ideaal. Bloomington was prachtig in april en mei. Dayne zou voor het zover was nog voldoende tijd hebben voor een film en zij zou de gelegenheid hebben om een trouwjurk uit te zoeken, over de receptie na te denken en naar Chicago te vliegen om haar plannen met haar ouders te bespreken. Dayne had tegen haar gezegd dat ze niet op de kosten hoefde te letten, maar Katy wilde dat het eenvoudig en smaakvol werd, iets waarvoor je net zo goed in Indianapolis als in New York terecht kon. Het was de derde week van juli, wat inhield dat ze nog acht of negen maanden hadden. Dat was niet zo heel lang als je naging hoe druk ze het de komende maanden, los van elkaar, zouden hebben. Dayne maakte weken van zes dagen in Los Angeles met de opnames voor zijn nieuwste klus: een romantische film met Oscar-winnares Randi Wells. En Katy moest allerlei scripts doorlezen om de volgorde te bepalen van de voorstellingen van het CKT voor het komende jaar. Soms duizelde het haar omdat er de afgelopen twee weken zo veel was gebeurd. Katy zuchtte vergenoegd. Ja, het leven was nog nooit zo mooi geweest. Ze trok haar pyjama aan en poetste haar tanden. Terwijl ze naar haar bed liep, ging de telefoon. Ze stoof door de kamer, pakte het toestel en liet zich op het matras vallen. Het display gaf aan wat ze al wist. Het was Dayne. Ze nam op. ‘Hoi.’ ‘Mmmm.’ Hij klonk moe, maar toch kon ze zijn ogen bijna zien fonkelen. ‘Weet je wel hoe ontzettend goed dat voelt?’ 6
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 7
‘Wat?’ Er klonk een verbondenheid in haar stem door die alleen hem was voorbehouden. ‘Dat ik jou hoor, dat ik weet dat jij aan de andere kant van de lijn bent.’ Hij haalde langzaam adem. ‘Ik heb al de hele dag uitgekeken naar dit moment.’ Ze glimlachte. ‘Ik ook.’ Hij vertelde wat er die dag allemaal was gebeurd en uiteindelijk kwamen ze op het telefoongesprek dat hij onlangs had gehad met zijn vriend Bob Asher, die zendeling was. ‘God heeft het me allemaal zo duidelijk gemaakt – de toekomst en hoe het allemaal verder moet.’ Katy dacht terug aan de weken en maanden toen de toekomst allesbehalve duidelijk was geweest. In de periode dat Dayne zich met de kabbala had beziggehouden en hij een relatie had met Kelly Parker. ‘Er zijn dagen geweest dat ik niet geloofde dat het er ooit van zou komen.’ ‘Inderdaad, ja.’ Hij zweeg even. ‘Katy, ik dank God iedere dag. Iedere dag.’ Ze veranderden weer van onderwerp en hij sprak over de film waar hij mee bezig was. De regisseur was er nog altijd van overtuigd dat het een groot succes zou worden en het gerucht ging dat dit wellicht de film zou worden waarmee Dayne zijn eerste Oscar zou winnen. Dat bracht hen op de paparazzi en op het feit dat een journalist van het magazine Celebrity Life steeds meer te weten leek te komen over Daynes biologische familie. ‘Het doet er niet toe.’ Katy leunde tegen het hoofdeinde van het bed. ‘Ze zullen er toch een keer achter komen.’ ‘Niet nu, hopelijk. Niet voor de bruiloft.’ Ze praatten over de Baxters en dat Ashley voor het komende seizoen de functie van assistent-regisseur bij het CKT op zich zou nemen. En over het feit dat de Baxters zo enthousiast waren over Thanksgiving, eind november, als de hele familie voor het eerst bij elkaar zou zijn. 7
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 8
Dayne bracht het gesprek weer op hen beiden. ‘Heb je het al gevonden?’ Zijn stem klonk teder en intens, de toon waarop hij sprak, gaf aan hoe erg hij haar miste. ‘Wat?’ Ze keek naar het nachtkastje, naar een foto van hen samen. ‘Ons huis. Ik hoop de hele tijd dat je me zult bellen om te vertellen dat je het hebt gevonden.’ Katy ging rechtop zitten, in kleermakerszit. ‘Meen je dat echt?’ ‘Natuurlijk.’ Hij lachte spontaan. ‘Als jij het mooi vindt, zal ik het ook mooi vinden.’ ‘Maar…’ Ze streek met haar vingers door haar haar. ‘Voor zoiets moet jij toch hier zijn?’ ‘Ga jij maar iets zoeken. Als je iets gevonden hebt, pak ik het vliegtuig om een kijkje te nemen. Wat vind je daarvan?’ ‘Dat weet ik niet goed.’ Bij een ander zou ze hebben geinformeerd hoeveel het mocht kosten. Maar met Dayne was dat geen punt – nog iets waar ze aan zou moeten wennen. ‘Ik weet dat we het er al eerder over hebben gehad, maar Dayne, serieus, dan moet je er wel bij zijn. Je zei vlak bij het meer, maar wil je er veel grond bij of liever iets kleiners, dichter bij de stad?’ ‘Niet vlak bij het meer.’ Hij grinnikte. ‘Aán het meer. Een grote tuin en een enorme veranda.’ Ze grijnsde. ‘Dat heb ik je al verteld, huizen aan het meer zijn er niet of nauwelijks. Iets vlak bíj het meer misschien wel. Maar áán het meer?’ ‘Ik mag toch blijven dromen, of niet?’ Hij lachte opnieuw. ‘Goed. Uiteindelijk wil ik graag aan het meer wonen, maar voorlopig maakt het nog niets uit. Als wij samen zijn, vind ik het ook prima om in de achtertuin van de Baxters te kamperen. Wat misschien ook gaat gebeuren als je niet begint met zoeken.’ ‘Oké, ik snap het. Ik zal op zoek gaan.’ Ze keek naar haar ring 8
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 9
en bewoog haar linkerhand even zodat de diamant schitterde in het licht. ‘Ik zal morgen beginnen. Dan is er een CKT-bijeenkomst bij Ashley thuis; ik zal rond het meer rijden om te kijken wat er te koop staat.’ Het was een nogal afschrikwekkend vooruitzicht, maar als Dayne vertrouwen in haar had, deed al het andere er niet toe. ‘Ik wil je niet onder druk zetten, hoor Katy. Zolang wij maar in Bloomington zijn…’ Door de telefoon heen kon ze zijn glimlach bijna zien. ‘Alhoewel, dan is er nog die baan als toneelknecht waarin ik geïnteresseerd ben. Dat houdt waarschijnlijk in dat ik nogal dicht bij het theater moet wonen.’ Ze giechelde. De verdrietige, ellenlange gesprekken tussen hen waren verleden tijd. Tegenwoordig lachten ze, waren hun gesprekken luchtig. Ze probeerde wat ernstiger te praten. ‘Uiteraard alleen als de regisseur je in dienst neemt.’ ‘Inderdaad, ja.’ Hij zweeg even. ‘Maar weet je, ik ken haar. Ik heb haar helemaal in mijn macht.’ ‘Echt waar?’ Ze hield de telefoon dichter bij haar oor. Duurde het maar niet zo lang voordat ze elkaar weer zagen. ‘Ja.’ De toon van zijn stem veranderde iets en maakte duidelijk dat hij het echt meende. ‘Maar het is niet te vergelijken met de manier waarop ze míj in haar macht heeft.’ Hij was even stil. ‘Trouwens, mijn regisseur hier in Hollywood heeft gezegd dat ik nog nooit zo overtuigend heb gespeeld.’ Daynes stem klonk warm. Het voelde alsof hij naast haar zat. ‘Ongelooflijk, toch?’ ‘Dat komt vast door Randi Wells.’ Katy plaagde hem. Ze wist dat Dayne niet geïnteresseerd was in zijn tegenspeelster, hoewel de bladen in het begin hadden gesuggereerd dat ze een verhouding hadden. Hij had alles zo afstandelijk mogelijk gehouden, wat er na een paar weken filmopnames voor had gezorgd dat de tabloids een totale ommezwaai hadden gemaakt en er nu op zinspeelden dat ze ruzie met elkaar hadden. ‘Je weet hoe dat komt, toch?’ 9
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 10
‘Hoe dan?’ ‘Het komt door jou.’ De toon van zijn stem veranderde en ze kon zijn hartslag bijna horen. ‘Ik heb nog nooit eerder van iemand gehouden, dus hoe kon ik dan overtuigend zijn?’ Ze zuchtte. ‘Hoe moet ik het nou zien te redden tot de tijd dat we elkaar weer zien?’ ‘Als je erachter bent, hoor ik het graag.’ Katy wilde wat zeggen. Ze wilde voorstellen dat ze een weekend zou langskomen, dat ze in een hotel zou verblijven zodat ze in ieder geval tussen de filmweken door een paar dagen met elkaar konden doorbrengen. Maar de laatste keer dat ze in Los Angeles was geweest, hadden de paparazzi hen achtervolgd en waren ze bijna verongelukt. Dayne was er duidelijk over geweest: tot hun huwelijk zouden ze elkaar alleen in Bloomington zien. Ze had kunnen voorstellen dat hij er even tussenuit ging, maar tijdens het filmen moest hij ook vaak in het weekend werken. Ze zouden moeten wachten tot de opnames erop zaten. Ze praatten nog een halfuur, hardop dromend over hun bruiloft en over de tijd die voor hen lag. Nadat ze hun gesprek hadden beëindigd, deed Katy het licht uit en ze liet haar hoofd op het kussen rusten. Ze staarde lange tijd in het donker en dacht na over hun gesprek. Ze miste Dayne. Misschien zou ze toch naar Los Angeles vliegen. Op de set opduiken en hem verrassen. Als ze niet op de loop gingen voor de paparazzi konden ze misschien voorkomen dat ze werden achtervolgd. Ze speelde nog steeds met die gedachte toen ze in slaap viel. De volgende ochtend werd Katy later wakker dan de bedoeling was geweest en ze maakte zich snel klaar om te vertrekken. Terwijl ze de deur uit stormde, keek ze op haar horloge. Ze had nog een halfuur voordat hun bijeenkomst om negen uur bij Ashley thuis begon en ze moest ook nog koffie halen voor hen allemaal. Ashley was ontzettend blij met haar 10
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 11
baantje bij het kindertheater. Een week geleden had Bethany Allen, de coördinator van het CKT, Ashley gevraagd of ze deel wilde uitmaken van het artistieke team van de theatergroep. Ze zou als assistent-regisseur samen met Rhonda Sanders verantwoordelijk zijn voor de decors. Dat kwam allemaal prachtig uit, want Katy zou druk zijn met de voorbereidingen voor de bruiloft. Deze ochtend wilde het team een overzicht maken van de rekwisieten en decors die nodig waren voor de komende drie producties. Maar dat was niet het enige wat ze zouden bespreken. Ashley zou binnenkort Katy’s schoonzus worden. Inmiddels wisten Ashleys broer en al haar zussen dat Dayne hun broer was. Dat was de reden dat ze van plan waren om Thanksgiving met de hele familie te vieren. Katy geeuwde en ze concentreerde zich op de weg. Ondanks de onweerswolken in de verte had ze de neiging om haar ogen tot spleetjes te knijpen. Zo schitterde de toekomst haar tegemoet. Ja, ze moesten nog wel wat dingen op een rijtje zetten: hoe vaak Katy Dayne na hun huwelijk zou bezoeken als hij filmopnames had. Of dat hij heen en weer zou reizen tussen zijn werk en thuis, zodat hun bezoeken wat meer privé waren. Ze moesten een plan opstellen voor de paparazzi om te voorkomen dat ze voortdurend op de vlucht moesten slaan. Maar geen van die dingen leek onoverkomelijk. Nu Dayne had besloten om in Bloomington te gaan wonen, leek er geen enkele belemmering te zijn voor hun toekomst. En op een dag – misschien al in de nabije toekomst – zouden ze als gewone mensen kunnen leven. Omdat Bloomington het soort stad was dat iedereen gelijk behandelde. In Katy’s omgeving maakte het niet uit of je beroemd was of niet. Bloomington zou hen omarmen en hen beschermen en ze zouden zo’n beetje uit het zicht van de pers kunnen verdwijnen. Ze keek op het digitale klokje op het dashboard en dacht aan 11
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 12
de koffie. Toen ze opkeek, viel haar oog op een bord dat op tien meter afstand stond: Buitenhuis – Te koop zonder tussenkomst makelaar. Het verkeerslicht sprong op rood en Katy minderde snelheid. Toen ze dichtbij genoeg was, keek ze wat beter naar het bord. Het meeste was niet te ontcijferen, maar een paar woorden sprongen eruit: aan het meer. De pijl op het bord wees naar rechts. Katy beet op haar lip en aarzelde. Ashleys huis was linksaf. Daynes opmerking van de vorige dag schoot haar te binnen. ‘Niet vlak bij het meer, áán het meer. Een grote tuin en een enorme veranda.’ Zonder er verder over na te denken, sloeg ze rechtsaf. Ze klapte haar mobiel open en toetste Ashleys nummer in. ‘Ik kom een paar minuten later.’ Ze zei niet dat ze in een opwelling naar een te koop staand huis ging. ‘Ik stond op het punt om jou te bellen.’ Ashley klonk buiten adem. ‘Bethany belde net. Ze kan pas om half tien hier zijn en ik ben doodop van de kinderen. Doe maar rustig aan.’ Katy glimlachte. ‘Prima. Tot zo.’ Ze hing op en zag het volgende bord. Het was overduidelijk dat ze op weg was naar een afgelegen deel van het meer. Haar hartslag ging een beetje omhoog. Ze volgde de borden nog een paar kilometer, moest een paar keer afslaan en kwam op een tweebaansweg langs de rand van het meer. Ze kende de omgeving en herinnerde zich opeens iets. Er stond een huis in dit gebied – het was eigenlijk meer een historisch monument – waarover pas iets in de krant had gestaan. Was ze daarnaar op weg? Ze nam een bocht en zag een groter bord vlak langs de weg, pal voor het huis waarover ze had gelezen. Katy zette haar auto stil en keek naar de plek. Het artikel had in de krant van afgelopen weekend gestaan. Het rustieke, uit hout opgetrokken huis was tweeënzestig jaar lang eigendom geweest van Carol en Elmer Nichols. Elmer had het huis gebouwd en zes decennia lang was het een plek vol liefde, vrolijkheid en drukte 12
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 13
geweest. Maar een paar jaar geleden waren Carol en Elmer allebei ziek geworden en moesten ze naar een verpleeghuis in de stad. Hun kinderen woonden in een andere staat met hun eigen kinderen en kleinkinderen en het imposante oude huis was langzaam in verval geraakt. Toch had de familie het niet willen verkopen. Een jaar geleden was Carol echter overleden en afgelopen maand Elmer. Door hun overlijden maakte het huis onderdeel uit van een erfenis en dat was het onderwerp van het krantenartikel. De kinderen hadden erover gestemd en er werd besloten om het huis te verkopen als niemand in de familie in de gelegenheid was om het te restaureren. In het artikel werd de oudste dochter aangehaald: We willen absoluut dat het huis binnen de familie blijft. Blijkbaar was alles anders gelopen, want het stond nu toch echt te koop. Katy ging de oprijlaan op en besefte hoe groot het perceel was.Tussen de weg en het huis lag zeker een hectare overwoekerd gazon. Katy’s hart begon nog wat sneller te kloppen. Zelfs in vervallen staat was het een huis zoals je dat nergens anders in Bloomington zag. Het huis was groot genoeg om een landhuis te worden genoemd en als Katy niet onlangs het artikel had gelezen, zou ze hebben aangenomen dat het dat ook echt was. Het stond aan het eind van het grasveld op een heuvel en keek uit op een prachtig deel van het meer. Rond de buitenkant bevond zich een grote veranda en voor zover ze kon zien, was er aan de achterkant een enorm terras. Katy parkeerde de auto en stapte uit. Het pand lag er verlaten bij en ze liep er wat dichter naartoe om het beter te kunnen zien. Het was beslist vervallen. De veranda en de leuningen waren doorgezakt en op sommige stukken doormidden gebroken. Twee ramen vertoonden barsten en een oude hordeur hing nog maar aan ÊÊn scharnier. De buitenkant van het huis moest worden geverfd en het dak leek hier en daar be13
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 14
schadigd. Katy kneep haar ogen samen in een poging zich voor te stellen hoe het huis eruit zou zien als het was opgeknapt. Het zou spectaculair zijn, een huis waarvan zelfs Dayne nooit had kunnen denken dat ze het in zo’n korte tijd zou vinden. Ze liep op een drafje naar het Te koop-bord en nam een foldertje uit de doos die eronder was bevestigd. Zes slaapkamers, vier badkamers, huis in landhuisstijl, te koop in huidige staat. De prijs was boven het miljoen, maar de grond alleen al moest zoveel waard zijn. Ze keek om zich heen. Het huis bevond zich op zeker vier hectare grond, aan twee kanten geflankeerd door enorme esdoorns en aan de weg een gehavende, uit houten balken bestaande omheining. Aan de kant van het meer was het uitzicht vrij. Opeens móest Katy het zien. Omdat het huis er verlaten uitzag, kon ze rustig even de achtertuin bekijken. Ze haastte zich naar de rand van de heuvel en liep dichter naar het huis toe. De achtertuin was een chaos – een kapotte hangmat; een kruiwagen die op zijn kant lag; een roestige dubbele schommel; oud, aftands meubilair dat overal verspreid lag. Verderop was er een beschadigde trap die naar een privésteiger voerde. Opnieuw merkte ze dat haar hart sneller ging kloppen. Ze zag voor zich dat de tuin was opgeruimd, met een nieuwe veranda en nieuwe leuningen. Ze keek naar het meer en het duizelde haar van de mogelijkheden. De locatie was perfect. Ze kon bijna voor zich zien hoe hun toekomst zich hier zou afspelen, kon de stemmen en het gelach van familie en vrienden horen die hier kwamen voor een barbecue of een verjaardagsfeest. Ze zag het allemaal voor zich – met Dayne aan haar zij, hun droom zou werkelijkheid worden. Katy draaide zich om en keek aandachtig naar het verlaten huis. Wat jammer dat de familie Nichols het zover had laten komen. Katy vouwde het foldertje op en ging terug naar haar auto. Ze kon niet wachten om het Dayne te vertellen. Op weg naar 14
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 15
Ashley toetste ze zijn nummer in en hoewel ze niet lang met elkaar konden praten, zei ze tegen hem dat ze het had gevonden. Hun droomhuis. Ze zou hem alle bijzonderheden later vertellen, als hij klaar was met zijn werk. Tot die tijd moest ze zich concentreren op de afspraak bij Ashley thuis; ze moesten eerst aan het werk en daarna kon ze Ashley vertellen over het huis. Katy had haar leven lang al een zus willen hebben, iemand tegen wie ze kon zeggen wat ze op haar hart had, iemand die een andere mening had over familieaangelegenheden. Ze had Rhonda en Jenny, maar een zus zou meer zijn dan een vertrouweling en een vriendin. Een zus was familie. Ze leunde achterover in de bestuurdersstoel terwijl ze naar Ashleys huis reed. Toen hun bijeenkomst was afgesloten en ze eindelijk de gelegenheid had om Ashley over het huis te vertellen, dankte Katy God. Ook in dit opzicht had Hij haar gezegend. Ashley was nu al een vriendin. En binnenkort zou ze haar zus zijn.
15
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 16
2
Ashley Baxter Blake zette de telefoon in de keuken terug in de houder en grijnsde naar haar man. ‘Het is gelukt. Hij komt. Ik wist het wel.’ Ze trok haar wenkbrauwen op. ‘Maar Katy mag er geen woord over horen.’ ‘Stel dat het niet hét huis is?’ Landon had een jengelende Devin in zijn armen en hij pakte de fopspeen van het aanrecht. De baby was nu drie maanden oud en hij leek heel erg op Cole. ‘Dat is het wel. Dat zei Katy tegen me.’ Ashley was dolblij. Sinds Katy haar over het huis had verteld, had ze over haar plan nagedacht: Dayne overhalen om naar Bloomington te komen om Katy te verrassen. Landon was er niet helemaal gerust op. ‘Was het niet beter geweest als zij eerst de kans had gehad om het hem te vertellen?’ ‘Dat heeft ze gedaan – meteen nadat ze het had gevonden.’ Ze keek hem aan met een blik die haar onschuld moest aantonen. ‘Ik heb niets meer gezegd dan wat zij al had verteld. Ik heb hem alleen duidelijk gemaakt dat Katy hem nodig had. Toen was hij overstag.’ Devin begon te huilen. Landon kuste hem op zijn voorhoofd. ‘Buikkrampjes, denk 16
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 17
ik.’ Hij gaf de baby aan Ashley en kuste haar tegelijkertijd. ‘Je vindt dit heerlijk, hè?’ ‘Buikkrampjes?’ Ashley hield Devin dicht tegen zich aan en wiegde hem. ‘Dat bedoel ik niet.’ Landon keek haar schaapachtig aan. Hij sloeg zijn armen over elkaar en leunde tegen de muur. ‘Dat je Dayne kent, dat je betrokken bent bij Katy en hem.’ ‘Het is veel meer dan dat.’ Ze hield de fopspeen zachtjes tegen Devins gehemelte en de baby werd stil. Ze lachte even. ‘Ik heb eindelijk mijn oudere broer leren kennen, kan de telefoon pakken als ik dat wil om hem het laatste nieuws over zijn verloofde te vertellen, die een van mijn beste vriendinnen is.’ Ze voelde dat haar hele gezicht begon te stralen. ‘Ja, dat vind ik heerlijk. Dat én die buikkrampjes…’ ze glimlachte en pakte Landons hand, ‘én dat ik jou en Cole heb: het leven zou niet mooier kunnen zijn.’ Devin spuugde de fopspeen uit. Hij begon harder te huilen en zwaaide met zijn armpjes. ‘Nou…’ Landon keek naar de baby. ‘Hij laat wel horen dat hij er ook is. Vanmiddag althans.’ Ashley wiegde hem opnieuw en ze liep van de keuken naar de woonkamer. Ze ging in de oude leunstoel zitten, waar ze helemaal in leek te verdwijnen. Dit was haar favoriete plekje om Devin te voeden, niet alleen omdat het een gemakkelijke stoel was, maar ook omdat hij bij het raam stond. Overdag – wat voor weer het ook was – viel er altijd zacht licht over het gezichtje van haar baby, net genoeg om je te verwonderen over elke bijzonderheid aan hem. Het was een wonder dat ze hem in hun midden hadden. Devin was bijna meteen stil en Ashley kon Landon in de keuken horen. Ze wachtte tot hij terugkwam met ijsthee voor haar en een kop koffie voor zichzelf. ‘Hé…’ ze keek hem aan, ‘bedankt dat je op de jongens hebt gepast. Onze afspraak is prima verlopen.’ 17
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 18
‘Mooi.’ Hij ging op de bank zitten, die vlak bij Ashleys stoel stond. ‘Ik vind dit geweldig.’ ‘Wat?’ Hun gesprek was ongedwongen, ontspannen. ‘Naar jou kijken, dat je van nature een echte moeder bent.’ Zijn complimentje deed haar meer dan ze had verwacht. Misschien omdat ze de eerste keer een alleenstaande moeder was geweest, volledig afhankelijk van haar ouders en in de overtuiging dat ze een van de slechtste moeders ooit was. Ze voelde zich weemoedig. ‘Was ik met Cole ook maar zo geweest.’ Ze hoorden de schuifpui en het geluid van zijn voetstappen. Cole ging binnenkort naar groep vijf en daardoor, in combinatie met zijn rol als grote broer, was hij zich sinds het begin van de zomer veel verantwoordelijker gaan gedragen.Voor die tijd had hij alleen maar gekkigheid uitgehaald en veel gefantaseerd, maar nu stond ze vaak versteld van de gesprekken die Cole met haar en Landon had. Maar één ding was niet veranderd: hij vond het nog steeds heerlijk om in de buitenlucht op ontdekkingstocht te gaan, om te onderzoeken wat de tuin te bieden had. Hij was nu aan het experimenteren met kikkervisjes. Cole had er enkele weken geleden een paar gevangen in de vijver van zijn opa en ze meegenomen naar huis. Het was nu het eind van de zomer en de meeste kikkervisjes die uit de eitjes waren gekomen, waren al uitgegroeid tot kikkers. Maar zo laat in het seizoen waren er toch nog een paar tevoorschijn gekomen en Ashleys vader had Cole geholpen om er wat te vangen, een paar dagen nadat hij ze had ontdekt. Ze hadden een klein zwembadje gekocht en haar vader en Landon hadden dat aan één kant gevuld met zand en slib, dat overging in vijverwater met stenen aan de andere kant. ‘Je weet toch waarom we water uit de vijver gebruiken, hè mam?’ had Cole haar die dag gevraagd. ‘Want dat is hun habikat.’ ‘Habitat.’ Ze glimlachte naar hem. ‘Dat heet habitat.’ 18
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 19
‘Dat weet ik wel.’ Hij giechelde. ‘Ik vind habikat een mooier woord, omdat er heel veel katten buiten wonen.’ Ook dat was veranderd aan hem. Hij was altijd op zoek naar een manier om haar aan het lachen te maken – net als Landon. De taalfouten die hij maakte, waren niet langer per ongeluk; hij maakte ze met opzet – ze waren bedoeld als grapje. Ashley hoorde dat Cole iets uit een keukenkastje pakte, waarna hij door de keuken naar Landon en haar rende. Het experiment met het zwembadje was een voltreffer. Ze hadden gezien hoe bij de kikkervisjes uiteindelijk de staart verdween. Landon had hem verteld dat ze, als dat was gebeurd, op een vaste ondergrond konden lopen en rond konden springen – kleine kikkertjes, niet langer een kikkervisje. Cole was bijna ieder uur gaan kijken om maar niets te missen van dat moment. ‘Mam!’ riep hij terwijl hij aan kwam rennen. ‘Pap, kijk! Het is gebeurd.’ Hij kwam de hoek om, met in zijn hand een van hun duurdere glazen, met zijn hand over de bovenkant. Ashley huiverde bij de gedachte dat ze ooit weer ijsthee uit dat glas zou drinken, maar ze hield haar twijfels voor zich en zette grote ogen op. ‘Kleine kikkertjes? Echt waar?’ ‘Laat eens zien.’ Landon en Ashley gingen naast Cole staan en bogen zich voorover zodat ze in het glas konden kijken. En inderdaad, onderin zag Ashley drie minieme kikkers. ‘Ik heb nog nooit van die kleine kikkers gezien.’ ‘Ze groeien snel.’ Landon stak zijn vinger in het glas. ‘Als ze niet langer een kikkervisje zijn, moeten ze nog steeds heel erg oppassen. Ze voelen zich heel wat, maar ze kunnen al snel in de problemen komen als ze zich te ver van het water begeven.’ Cole knikte ernstig en tuurde in het glas. ‘Ik vind die lichtgroene heel leuk. Hij is de grote broer.’ ‘O.’ Ashley wisselde een blik met Landon, maar ze verborg 19
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 20
haar glimlach. ‘Ik denk dat die gevlekte zijn kleine broertje is.’ Cole keek nog beter. ‘Ja!’ Hij keek op naar haar. ‘Hoe weet je dat?’ ‘Zie je dat daar?’ Ze wees naar de kikkers. ‘Die lichtgroene kijkt de hele tijd naar die gevlekte kikker. Want hij wil niet dat er iets gebeurt met zijn kleine broertje.’ ‘Tja.’ Cole stak zijn borst een stukje naar voren. ‘Zo zijn grote broers gewoon.’ ‘En jij bent zeker zo, Coley.’ Landon woelde door het blonde haar van hun zoon. ‘Wat denk je, zullen we ze maar terugbrengen? Anders worden ze misschien heel erg bang.’ ‘Ja, dat dacht ik ook al.’ Hij stak het glas omhoog en keek door de bodem. ‘Ze hebben van die leuke pootjes, mama.’ Hij liet het glas zakken, boog zich voorover en gaf de kleine Devin een zoen op zijn wang. ‘Net als Devin.’Vervolgens ging hij ervandoor, hij stoof door het huis via de terrasdeur naar buiten. Toen de deur dicht was, ging Landon op de rand van de leunstoel zitten en hij grinnikte. ‘Die jongen en zijn kikkers. Dat is voor hem het allermooiste ter wereld.’ ‘Buiten het hebben van een broertje.’ Ashley richtte haar aandacht op Devin en depte zijn mondhoeken met een zacht doekje. Ze bracht hem naar haar schouder en klopte op zijn ruggetje. ‘Hij vindt het prachtig om een broer te hebben.’ ‘Zeker weten.’ Landon aaide Devin over zijn donzige hoofdje. Daarna streek hij met zijn vingers door Ashleys haar. ‘Even over wat ik net zei…’ Ashley dacht na. ‘Over kikkers die op eigen benen staan?’ ‘Nee.’ Landon lachte. ‘Over naar jou kijken, als moeder.’ Zijn blik werd intenser, was niet langer speels. ‘O.’ Ze duwde haar wang tegen die van Devin. ‘Ja.’ ‘En dat je zei dat je graag had gewild dat Cole je op deze manier had meegemaakt.’ Landons stem klonk teder. 20
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 21
‘Dat vind ik echt.’ Dat was het enige van Coles beginjaren waarvan ze spijt had. ‘Maar het zit zo.’ Hij raakte haar wang aan. ‘Hij maakt je wél op die manier mee. Cole zal, als hij ouder is, alleen maar geweldige herinneringen aan jou hebben, Ashley. Je bent een moeder uit duizenden.’ Hij boog zijn hoofd naar haar toe en kuste haar. ‘Ik hield van je toen we op de middelbare school zaten, maar nadat ik je met Cole had gezien…’ Landon keek naar de achtertuin, waar Cole naartoe gehold was, en daarna weer naar haar ‘… wist ik dat ik je nooit meer zou laten gaan.’ Dit was weer zo’n moment, zo’n moment waarop ze diep ademhaalde om te beseffen dat ze echt wakker was en niet droomde. Landon was echt hier en ze hadden twee geweldige zoons. Op dergelijke momenten besefte ze dat ze het de afgelopen jaren zonder hem nooit zou hebben gered. En dat was Gods geschenk aan haar geweest, dat hij Landon en haar had samengebracht ondanks alle problemen die op hun pad waren gekomen. Want moest je hen nu eens zien: samen, ondanks haar trots en haar twijfels, ondanks de dreiging van dood en ziekte en de grote afstand tussen hen. Ze legde haar hand tegen zijn wang. ‘Bedankt dat je achter me aan bent blijven gaan, Landon.’ Hij stond op en stak zijn borst naar voren, net als Cole een paar minuten geleden. ‘Nou ja, diep vanbinnen wist ik dat het eigenlijk andersom was. Dat jij achter mij aan zat.’ Ze giechelde. ‘Lag het er zo dik bovenop?’ ‘Ik weet het eerlijk gezegd niet precies meer.’ Zijn plagerige blik verdween en hij kuste haar dit keer langer. ‘Nee, je hebt gelijk. Ik had het te druk met jou achternazitten.’ ‘O, mooi.’ Ze keek hem flirterig aan. ‘De waarheid komt eindelijk boven tafel.’ Hij ging rechtop staan en stak zijn handen omhoog alsof hij zich overgaf. ‘Je hebt me door.’ Hij keek op zijn horloge en snakte overdreven naar adem. ‘Dat zou ik bijna vergeten! 21
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 22
Het is zaterdag!’ Hij verdween uit het zicht en haastte zich naar de deur van het terras. Ze hoorde dat hij die opendeed en hij riep: ‘Cole, nog tien minuten, vent. Dan gaan we naar het meer.’ ‘Vissen!’ Hij liet een juichend geluid horen. ‘Mag ik de kikkertjes meenemen?’ Ashley lachte. Ze waren een prachtig stel, Landon en Cole. Ze keek even naar de slapende Devin in haar armen en voelde zich overweldigd door Gods goedheid. Ik was bijna te trots om Landon toe te laten in mijn leven. Ze huiverde, zag voor zich hoe koud en grijs de dagen zonder hem zouden zijn geweest. Dank U, God, dat U ervoor gezorgd hebt dat ik er anders over ging denken. Cole, Devin, ikzelf… dat kan alleen maar omdat U Landon in ons leven hebt gebracht. Haar man stoof via de kamer naar de gang. ‘Die vissen lachen me toe,’ riep hij al rennend. ‘Het zal je vader voortaan niet meer lukken om me in een wedstrijd te verslaan, Ashley. Dat begrijp je toch wel, zeker?’ Ze kon niet reageren zonder Devin wakker te maken, daarom glimlachte ze alleen even. Het was fijn dat Landon zich hield aan zijn afspraak om ’s zomers elke zaterdag met Cole te gaan vissen. De brandweerkazerne was hem tegemoetgekomen en ze hadden hem de zaterdagen vrij gegeven, hoewel hij dat soms moest compenseren door een dubbele dienst te draaien. De jaren leken om te vliegen en Cole zou in het weekend weldra trainingen hebben voor honkbal of voetbal. Maar voorlopig was hij nog een kikkervisje, dat ronddartelde in zijn jongensjaren, met zijn staartje nog intact. En de keren dat Landon en Cole samen hadden gevist, zittend op een oude, rode koelbox aan de oever van Lake Monroe waren waardevol – zonder uitzondering. Ze gaven Ashley de gelegenheid om alles in haar leven te waarderen – maar vooral Landon. Zijn wijsheid, liefde, tederheid en moed. Hij was in een flits weer terug in de woonkamer met op zijn 22
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:46
Pagina 23
hoofd een honkbalpetje dat Cole hem met vaderdag had gegeven: eentje met een satijnen, bontgekleurde staart van een vis aan de achterkant. Hij hield zijn doos met visgerei omhoog. ‘Klaar!’ Ashley glimlachte. Ze was dol op al deze dingen en op nog iets anders – iets wat de meest liefdevolle, dierbare, snel voorbijgaande dagen kenmerkte. De manier waarop hij haar aan het lachen maakte. De manier waarop hij haar altijd aan het lachen maakte.
23
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:47
Pagina 380
Beroemd Dayne Matthews – deel 1 ISBN 978 90 297 0695 7, € 19,95 Paperback, 400 blz.
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:47
Pagina 381
Vergeven Dayne Matthews – deel 2 ISBN 978 90 297 0989 7, € 19,95 Paperback, 400 blz.
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:47
Pagina 382
Gevonden Dayne Matthews – deel 3 ISBN 978 90 297 2043 4, € 19,95 Paperback, 384 blz.
Verbonden 1-384:Opmaak 1
05-12-2013
08:47
Pagina 383
Geliefd Dayne Matthews – deel 4 ISBN 978 90 297 2177 6, € 19,95 Paperback, 368 blz.