Issuu

‘Hallo! Wij zijn de ZOET E ZUSJES weer en vandaag gaan we wat superleuks doen!’

In groep 6 moet iedereen een spreekbeurt houden. Alle kinderen krijgen een bijzonder land toegewezen om over te vertellen, maar Saar krijgt Nederland. Supersaai! Nederland, wat is daar nou aan? Om inspiratie op te doen gaan de Zoete Zusjes met het hele gezin een heuse rood-wit-blauwtrip maken. Zo beleven ze de spannendste

houden van holland

Ga samen met de Zoete Zusjes Saar en Janna op ontdekkingsreis langs de allerleukste plekjes in Nederland!

avonturen in het hele land. Van fierljeppen in Friesland tot de wildste zelfportret haast net zo mooi als de schilderijen van Vincent van Gogh. Er zijn zóveel leuke dingen te beleven in Nederland, past dat allemaal wel in één spreekbeurt?

9 789043 923378

www.kosmosuitgevers.nl

NUR 280 Kosmos Uitgevers, Utrecht/Antwerpen

Hanneke Zoete SAAR deJANNA

achtbanen in de Efteling, de donkere grotten in Limburg en een

Hanneke de Zoete

ZOET E

ZUSJES houden van

HOLLAND met tekeningen van

Iris Boter

INHOUD Wij zijn de Zoete Zusjes

1. Ik hou mijn spreekbeurt over… 2. De rood-wit-blauwtrip 3. Lang leve de koning! 4. Aan boord in noord 5. De pannenkoekentijd 6. Het Sprookjesbos 7. Hoog en laag 8. Een nieuw plan 9. Zo gaat de molen 10. Oost west, thuis best 11. Een Hollandse bal

11 18 27 35 43 50 58 66 75 83 91

-7-

‘Hallo! Wij zijn de ZOET E ZUSJES weer en vandaag gaan we wat superleuks doen!’ SAAR

JANNA

TIP TIP Wij zijn de Zoete Zusjes! Misschien ken je ons van onze filmpjes op YouTube. Elke week maken we een nieuwe video. We zijn gek op kleuren, knutselen, slijm maken, dansen, zingen en cadeautjes uitpakken en we beleven graag avonturen. Saar wil later in een musical spelen en Janna wil ballerina worden. Gelukkig duurt het nog heel lang tot we groot zijn, want we spelen het liefst de hele dag!

Dit is onze grote broer Bram. Hij houdt van voetballen, Donald Duckjes lezen en gamen. Meestal is hij wel lief, maar hij haalt ook vaak grappen met ons uit. Later wil Bram piloot worden en de hele wereld over vliegen. Hopelijk mogen wij dan met hem mee!

Dit is onze papa. Voor de filmpjes bedenkt hij heel veel toffe challenges en gekke avonturen. Dat vinden we erg leuk, want soms mogen we zomaar allerlei snoepjes proeven of bakken vol met slijm maken. Alles mag van papa! Ook maakt hij heel veel grapjes en hij vindt het altijd spannend om mee te gaan op avontuur.

Dit is mama. Zij houdt ervan om met ons te knuffelen. Als we vrij zijn vindt ze het leuk om samen te knutselen en te bakken. Als we van papa heel veel snoepjes mogen eten in een filmpje, zegt ze altijd dat we heel goed onze tanden moeten poetsen. Ze kan lekker koken en leest graag voor. Mama schrijft onze avonturen op, zodat jullie ze kunnen lezen.

IK HOU MIJN

SPREEKBEURT OVER… Echt, zó saai!’ Saar smijt haar tas onder de kapstok en schopt

‘

haar schoenen uit. Dan stampt ze de kamer binnen en ploft neer op de bank. ‘Nederland, wat is daar nou aan?’ ‘Wat is er?’ Mama gaat naast haar zitten. ‘Is er iets gebeurd op school?’ Ook Bram en Janna komen net binnen. Verbaasd kijken ze naar hun zus. ‘Ik heb Nederland getrokken!’ roept Saar. ‘Van alle landen van de

- 11 -

wereld trek ik precies Nederland. Hoe kan dat nou?’ Ze steekt haar handen vragend in de lucht. ‘Ik snap er helemaal niets van,’ antwoordt mama. ‘Begin eens bij het begin.’ En dan vertelt Saar wat er aan de hand is. Het begon allemaal vanochtend in de klas. De juf had verteld dat ze dit jaar allemaal een spreekbeurt moesten houden, want dat hoorde zo in groep zes. Sommige kinderen vonden dat direct al spannend, maar Saar niet. Zij hield juist van spreekbeurten. Meteen vormden zich allerlei plannetjes in haar hoofd. De wildste onderwerpen kwamen op: speurhonden, ontdekkingsreizen, de bedenker van de gloeilamp… Of misschien zou ze het doen over de ruimte of klimaatverandering. Of over konijnen! Dan konden Storm en Fluffy gezellig een ochtendje mee naar school. Ze zag het al helemaal voor zich.

- 12 -

Maar toen bleek dat de spreekbeurt over een land moest gaan. De juf had een grote bak met allemaal briefjes waarop de naam van een land stond geschreven. Iedereen mocht er eentje uit trekken en over dat land moest je na de meivakantie een spreekbeurt doen. Saar fantaseerde over interessante verre landen, zoals ZuidAfrika of Amerika, maar ze trok het kaartje met Nederland erop. De teleurstelling was zo groot dat de tranen haar in de ogen sprongen. En de rest van de dag liep ze boos rond. ‘Wat is er nou leuk aan Nederland?’ vraagt Saar verdrietig. ‘Als ik Amerika had gehad, kon ik vertellen over Disney World en over de indianen. Of Zuid-Afrika, dan kon ik de foto’s laten zien van onze reis en vertellen over alle wilde dieren. Maar Nederland, dat kent toch iedereen al? Daar is toch niets over te vertellen? Su-per-saai!’ Haar kin zakt naar beneden en haar armen zijn alweer over elkaar heen geslagen. Mama wrijft zachtjes over haar rug. ‘Nou,’ zegt ze. ‘Ik heb het anders best naar mijn zin in Nederland. Wij hebben toch ook veel leuke dingen?’ ‘Pff, wat dan?’ vraagt Saar. ‘Iris heeft Frankrijk getrokken. Zij gaat het hebben over de Eiffeltoren en neemt croissantjes mee. En Tom heeft Zweden. Die gaat foto’s in de Ikea maken van gekke Zweedse namen en knäckebröd uitdelen. Suus heeft Engeland en gaat zelfs een stukje van haar spreekbeurt in het Engels doen.’ ‘Nou, dat is dan lekker makkelijk,’ grapt Janna. ‘Want jij doet je hele spreekbeurt al in het Nederlands.’ Maar Saar kan er niet om lachen.

- 13 -

‘Weet je wat we doen?’ Mama staat op. ‘We gaan eens even een heleboel leuke dingen over Nederland opschrijven.’ Ze pakt een groot vel papier en legt het op tafel. Met een stift schrijft ze in grote letters ‘Nederland’ in het midden. Dan geeft ze Saar, Bram en Janna ook een stift. ‘Wij gaan alles opschrijven wat bij Nederland hoort of waaraan we moeten denken bij Nederland. Dat heet een mindmap maken. Zo krijg je allemaal ideeën voor je spreekbeurt. En wie weet is Nederland dan toch nog leuker dan je denkt.’ Ze beginnen alle vier te schrijven. Bram zet er meteen ‘stroopwafels’, ‘drop’ en ‘kaas’ op. ‘Jammie,’ zegt hij. ‘Er zit vast wel iets lekkers tussen om uit te delen.’ Hij likt met zijn tong langs zijn lippen. ‘Niet alleen eten opschrijven, Bram,’ zegt mama. Zelf schrijft ze ook veel woorden op: ‘Amsterdam’, ‘dijken’, ‘de Noordzee’, ‘grachten’, ‘molens’… Saar kijkt mee. ‘Daar is toch niets aan?’ vraagt ze. ‘O, nee?’ vraagt mama. ‘Wat dacht je van een heerlijke strandwandeling in Scheveningen? Ben jij weleens helemaal boven in een molen geweest? Of heb je weleens met een bootje over de grachten van Amsterdam gevaren?’ ‘Nee, maar zo bijzonder kan het toch niet zijn?’ Helemaal overtuigd klinkt Saar niet meer. Ze hangt nog met haar eigen stift boven het papier. ‘Nederland, waar denk ik aan bij Nederland,’ mompelt ze. ‘Ik denk aan oranje, Koningsdag, klompen en stamppot.’ Mama wijst naar het papier. ‘Schrijf maar op.’ ‘Ik denk aan de koning en de koningin,’ roept Janna.

- 14 -

DE ROOD-WIT-BLAUW

TRIP ‘S Avonds, aan tafel, kunnen ze over niets anders meer praten dan de rood-wit-blauwtrip. ‘Misschien kunnen we het beste als eerste naar de Efteling gaan,’ zegt Saar stralend. ‘Dan hebben we die maar vast gehad.’ ‘En ik wil lekker vissen met een bootje,’ zegt Bram. ‘Of zeevissen op de Noordzee, ook gaaf!’ ‘Ik wil op bezoek bij de koning en de koningin!’ roept Janna. ‘Dus dat moeten we als eerste doen.’ ‘Nou,’ begint mama, ‘bij de koning en de koningin mag je helaas niet zomaar op bezoek. Maar we kunnen wel kijken of we een mooi kasteel kunnen bezoeken, zoals Paleis Het Loo in Apeldoorn.’

- 18 -

‘Maar zijn de koning en de koningin daar dan niet?’ Janna kijkt een beetje verdrietig. ‘Ik ben bang van niet, nee,’ antwoordt mama. ‘Maar je kunt wel een prinsessenjurk aandoen en dan ben je zelf de prinses in jouw kasteel.’ Ze geeft Janna een knipoog. ‘En we moeten wel even langs de dijken in Zeeland hoor,’ zegt papa. ‘Dat is echt Nederlands. Als al die dijken er niet waren, zou de helft van Nederland niet eens bestaan.’ ‘Wat?’ Saar zet grote ogen op. ‘Hoe bedoel je?’ ‘Een groot gedeelte van Nederland ligt eigenlijk onder het zeeniveau,’ legt papa uit. ‘Dus als er geen dijken zouden zijn om al dat water tegen te houden, zouden grote delen van Nederland onderlopen.’ ‘Dat klopt,’ gaat mama verder. ‘Nederland is een echt waterland. Dus daar moet je zeker iets over vertellen in je spreekbeurt, Saar. En ook over de watersnoodramp van 1953. Toen is er nog een hele grote overstroming geweest in Nederland. Dat kwam doordat de dijken nog niet sterk genoeg waren.’ Bram knikt. ‘Dat heb ik gehad bij geschiedenis.’ ‘En we moeten zeker ook even langs de Drentse hunebedden,’ zegt mama. ‘Die zijn van zo ongeveer de aller-allereerste Nederlanders. Eigenlijk zijn het grafstenen van mensen die meer dan vijfduizend jaar geleden in Nederland leefden.’ ‘Hè, bah,’ zegt Saar. Ze steekt haar tong uit. ‘Liggen daar mensen begraven?’ Mama knikt. ‘Nu kun je bij de hunebedden kijken, en er is volgens

- 19 -