Issuu

‘Hallo! Wij zijn de ZOET E ZUSJES weer en vandaag gaan we wat superleuks doen!’

Sinterklaas weer in Nederland aankomt. Natuurlijk staan ze de Sint en zijn pieten op te wachten bij de intocht, mogen ze hun schoen zetten, kijken de zusjes naar het Sinterklaasjournaal en vieren ze pakjesavond. Op school kan Janna een echt pietendiploma verdienen! Maar Saar en Janna vinden het ook spannend. Door alle drukte vergeet

VIEREN sinterklaas

De zusjes Saar en Janna kunnen haast niet wachten totdat

Janna haar brief aan Sinterklaas te geven, weet hij nu wel wat ze als cadeautje wil op pakjesavond?

Ook leverbaar:

9 789043 922487

www.kosmosuitgevers.nl

NUR 280 Kosmos Uitgevers, Utrecht/Antwerpen

Hanneke Zoete SAAR deJANNA

De Zoete Zusjes vieren Sinterklaas is hét sinterklaasboek van nu.

INHOUD Wij zijn de Zoete Zusjes

1. Hoor de wind waait door de bomen 2. Zie ginds komt de stoomboot 3. Sinterklaas kapoentje 4. Wie zoet is krijgt lekkers 5. Op de hoge, hoge daken 6. Sint zat te denken, wat hij wilde schenken 7. Vol verwachting klopt ons hart 8. Hij komt, hij komt, die lieve goede Sint 9. Het heerlijk avondje is gekomen 10. Dag Sinterklaasje

8 11 18 29 36 44 52 61 68 76 88

HOOR DE WIND WAAIT

DOOR DE BOMEN ‘

BAM! ’ Met een harde klap waait de deur dicht. De harde,

koude wind loeit om het huis. En de regen valt met bakken uit de hemel. ‘Bleh!’ Janna schopt haar laarzen uit in de gang. ‘Kijk nou, mijn sokken zijn helemaal nat.’ Ze steekt een voet hoog de lucht in en duwt een natte sok onder de neus van Saar. ‘Hè bah, doe die vieze stinkvoet eens weg,’ zegt Saar en ze geeft een duw tegen de voet van Janna. Die zet haar voet weer op de

- 11 -

grond en loopt een stukje door de gang. Overal waar ze gelopen heeft, laat ze natte plekken achter. ‘Mam,’ roept ze ondertussen, ‘mijn sokken zijn nat!’ Mama komt aangelopen en kijkt naar het spoor in de gang. ‘Hé, hoe kan dat nou? Je had toch laarzen aan?’ ‘Ik weet het ook niet hoor, maar het regent ook zo hard. Kijk maar.’ Ze kijken samen door het raam van de achterdeur. Buiten regent het pijpenstelen en de bomen zwiepen heen en weer in de harde wind. In de achtertuin liggen grote plassen. Ze kijken naar het konijnenhok in de tuin. De konijntjes van Saar en Janna, Storm en Fluffy, schuilen op de bovenverdieping van het hok. Ze zitten lekker verstopt in een warme laag stro. ‘Heb je soms in de plassen staan dansen?’ vraagt mama aan Janna. Ze pakt een van Janna’s laarzen en houdt hem op zijn kop. Een klein straaltje regenwater drupt op de grond. ‘Ik zie het al. Je laarzen zijn helemaal versleten. Kijk maar.’ Janna kijkt naar de zool van haar laars. Bij de hak zit een groot gat.

- 12 -

‘Ik denk dat het tijd wordt voor nieuwe laarzen,’ zegt mama. Ze loopt samen met Janna en Saar naar de woonkamer. ‘En blijf maar lekker binnen vanmiddag. We hebben een pot warme thee en een grote zak pepernoten, omdat het bijna sinterklaasfeest is. Wij redden ons wel.’ Op dat moment horen ze de achterdeur opengaan. ‘Ik ben er!’ roept Bram vanuit de gang. Hij schopt zijn schoenen uit en graait in de schaal met pepernoten. ‘Lekker!’ roept hij. Hij stopt een hele hand pepernoten in zijn mond. ‘Denk je dat het goed komt met Sinterklaas, mam?’ vraagt Janna terwijl ze ook een handje pepernoten pakt. ‘Wat bedoel je?’ vraagt mama. ‘Het komt toch altijd goed met Sinterklaas?’ ‘Nou, op het Sinterklaasjournaal zeiden ze gisteren dat hij dit jaar misschien niet in Nederland aankomt.’ Janna kijkt sip voor zich uit. ‘Ja, dat klopt,’ gaat Saar verder. ‘Omdat het zo hard waait dit jaar. Dan gaat de boot van Sinterklaas helemaal de verkeerde kant op. Ze denken dat hij in Engeland aankomt, in plaats van in Nederland. En dan krijgen alle Engelse kinderen onze cadeautjes.’ Janna knikt. ‘Ik heb het ook gezien. De Wegwijspiet wees de goede kant op, maar de boot werkte niet mee. En ze moesten de pakjes vastbinden aan de boot, anders vielen ze door de wind allemaal overboord.’ ‘Ai, ai,’ zegt mama. ‘Dat klinkt inderdaad niet goed. Wat vervelend voor Sinterklaas. Met deze storm is het niet fijn om met de boot naar Nederland te varen. En het is al zo’n oude man.’ Een rilling trekt

- 13 -

over mama’s rug. ‘Maar maak je niet druk. De Pieten vinden wel een manier om de boot veilig naar Nederland te krijgen. En om te zorgen dat jullie je cadeautjes krijgen. Ze hebben gelukkig nog even tijd. Het duurt nog een hele week voordat de boot hier aankomt.’ ‘Een week?’ nu kan Janna echt niet meer blijven zitten. ‘Maar mam, dan moeten we ons klaar gaan maken. Ik heb mijn pietenpak nog nodig. En ik moet een mooie tekening maken voor Sinterklaas. Dan kan ik die aan hem geven bij de intocht.’ Mama begint te lachen. ‘Nou, volgens mij heb je dan nog veel te doen vanmiddag. Gelukkig is het vies weer buiten. Dus we hebben alle tijd om een mooie tekening te maken voor Sinterklaas. Ik pak je pietenpak wel even van de zolder. Gaan jullie maar vast beginnen aan een mooie tekening.’ Saar en Janna pakken snel wat witte vellen papier en het nieuwe pakje stiften. Oma was deze week komen oppassen. Ze had mooie nieuwe stiften meegenomen voor Saar en Janna. En die stiften kun je goed gebruiken als je begint aan de mooiste tekening van het jaar. Speciaal voor Sinterklaas. ‘Wat maak jij, Saar?’ vraagt Janna na een poosje aan Saar. Saar gaat rechtop zitten en kijkt van een afstandje naar haar tekening. ‘Ik maak een tekening van Ozosnel, het paard van Sinterklaas. Dan kan Sinterklaas die boven zijn bed hangen, als hij weer terug is in Spanje.’ ‘Laat eens kijken,’ zegt Janna. Ze buigt zich voorover naar de

- 14 -

tekening van Saar. ‘Mooi zeg! Jij kunt echt goed paarden tekenen. Ik maak ook het paard van Sinterklaas. En de boot van Sinterklaas, met alle Pieten erop en alle pakjes.’ Janna tekent verder met haar tong een stukje uit haar mond. Ze maakt een grote berg pakjes op het dek van de boot. ‘Ik hoop maar dat de pakjes niet van de boot vallen in de storm. Al denk ik niet dat mijn cadeautje in zo’n pakje past…’ ‘Wat bedoel je? Hoezo past jouw cadeau niet in een pakje?’ Saar kijkt Janna vragend aan. ‘Nou,’ begint Janna, ‘ik wil dit jaar graag een paard van Sinterklaas. Zo eentje waar je echt op kunt rijden. En dat past natuurlijk niet in een pakje.’ ‘Een echt paard?’ Saar begint te lachen. ‘Dat kan toch nooit! Sinterklaas geeft nooit echte dieren. Ik denk niet dat je dat krijgt, Janna. Vergeet het maar.’

- 15 -

Janna kijkt Saar boos aan. ‘Nou, wie weet krijg ik het wel gewoon hoor. Sinterklaas houdt ook van paarden. Kijk maar naar je tekening. Als er iemand van paarden houdt, is het wel Sinterklaas. Dus hij snapt best dat ik er ook graag eentje wil.’ Saar schudt haar hoofd en gaat verder met haar tekening. ‘Ik schrijf Sinterklaas wel een mooie brief, op de achterkant van mijn tekening,’ gaat Janna verder. ‘Dan leg ik uit waarom ik zo graag een paard wil. En dan kan hij vast geen “nee” meer zeggen.’ Ze draait haar blaadje om en begint aan een brief voor Sinterklaas.

- 16 -

Als Janna’s brief klaar is, komt mama net de trap weer af. ‘Pff, gevonden,’ zegt ze. In haar ene hand heeft ze een pietenpakje en in de andere een pietenmuts met een grote roze veer. ‘Kijk eens, Janna. Dit kun je mooi aan naar de intocht.’ Janna kijkt mama stralend aan. ‘Ja, super! Ik heb een belangrijke brief voor Sinterklaas. Die neem ik dan ook mee!’ Ze rolt het vel papier netjes op en plakt er een plakbandje op. Dan legt ze hem vast klaar boven op de kast. Nog zeven nachtjes slapen en dan is het zover.

Heel veel liefs van ons

- 94 -