Als zestienjarige raakte Abramovitz door een ongelukkige val verlamd. Hij wist zeker dat hij zou genezen en maakte een lijst van de grootse dingen die hij wilde doen als het zover was. Na twee jaar kon hij weer lopen en hij kreeg de kans om de doelen op zijn lijst af te vinken. Dat lukte dankzij zijn doorzettingsvermogen én de hulp van mensen om hem heen.
