CMYK
140 mm
33 mm
Sophie moet haar zomervakantie in Parijs doorbrengen,
bij haar vader. Haar ouders zijn gescheiden, en haar vader gaat opnieuw trouwen. Tot overmaat van ramp heeft Sophies kersverse stiefzusje Camille vanaf het eerste moment een hekel aan haar. Sophie speelt graag piano en ze droomt ervan om naar het conservatorium te gaan, al lijkt haar vader daar een stokje voor te willen steken. Maar dan ontmoet ze op de bruiloft van haar vader een knappe jongen. Ze deelt haar passie voor de piano met hem en samen ontdekken ze de stad van de romantiek. Er is echter één probleem: hij is goed bevriend met Camille...
Denise Grover
Swank
•
140 mm
Denise Grover Swank
210 mm
• LEZERSREACTIES OP GOODREADS: ‘Dit verhaal is prachtig, net als Parijs zelf. Een must-read!’ Sinéad McKenna ‘Een heerlijk zomerverhaal.’ Marissa ‘Van begin tot eind net zo lekker als een verse croissant.’ Mariana Nguyen
ISBN 978 90 266 2230 4 NUR 285
www.uitgeverijcallenbach.nl
IN DE STAD VAN DE LIEFDE KAN ELKE WENS UITKOMEN...
•
Denise Grover Swank
IN DE STAD VAN DE LIEFDE KAN ELKE WENS UITKOMEN...
•
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 3
13-07-17 15:27
Voor mijn dochter Julia
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 5
13-07-17 15:27
HOOFDSTUK 1 ‘DAMES EN HEREN, over enkele ogenblikken landen we op
luchthaven Charles de Gaulle. We verzoeken u de rugleuning van uw stoel rechtop te zetten, uw tafeltje in te klappen en de stoelriemen vast te maken.’ Parijs, Frankrijk. Mijn maag draaide zich in een knoop. Parijs was een van de populairste vakantieplekken ter wereld, maar toch kon ik niet wachten tot ik weer weg mocht. Met een zucht gaf ik mijn slapende broer Eric een por. ‘Eric. Wakker worden.’ Hij tilde zijn slaapmasker op, trok een oordopje uit zijn oor en keek me met slaperige spleetogen aan. ‘Zijn we al geland?’ ‘Nog niet.’ ‘Laat me dan met rust.’ Ik had geen idee hoe hij nu nog kon slapen. Zelf had ik door de zenuwen geen oog dichtgedaan. Voor het eerst in tien maanden zouden we onze vader weer zien. Maar Eric sliep overal doorheen. Vuurwerk. Mams geschreeuw. Wekkers. Mam zei dat het kwam doordat hij een zeventienjarige puber was. Ik besloot dat hij gewoon lui was. Zijn uitstekende cijfers waren het resultaat van niets anders dan zijn charmes en puur geluk. Ik leunde over Eric heen en schoof het luikje voor het raam omhoog. Onder het vliegtuig werd het landschap bedekt door dicht op elkaar staande, grauwe gebouwen.
7
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 7
13-07-17 15:27
Eric kreunde en duwde zonder te kijken mijn arm bij het raam weg. ‘Ik zeg het je, Sophie…’ Maar in plaats van zijn zin af te maken, draaide hij zich van me weg. ‘Je moet je stoel rechtop zetten, Eric. De stewardess komt eraan.’ Hij draaide zich weer om en schoof zijn masker omhoog. ‘Dus? Wat gaat ze doen, me arresteren?’ Met een spottende grijns op zijn gezicht keek hij me aan. Mijn broer was zo’n sukkel. Maar hij was vijftien maanden ouder dan ik en twee keer zo populair op onze middelbare school. De meisjes vonden dat idiote gedrag van hem leuk. Ik had geen idee waarom. ‘Je weet maar nooit. Er worden continu mensen uit het vliegtuig gezet.’ Hij snoof. ‘Dan is het maar goed dat ze me uit het vliegtuig zetten in de stad waar ik wilde zijn.’ ‘Jij wilt hier net zomin zijn als ik.’ Hij trok zijn wenkbrauwen op. ‘Goed punt. Als ik me nu even lekker misdraag, sturen ze me misschien wel terug naar het goeie, ouwe Amerika. Dan mag je in je uppie acht weken bij pap in Parijs logeren.’ Een gevoel van paniek borrelde in mij omhoog. ‘Dat zou je niet doen.’ Zijn gezicht vertrok. ‘Het zou me toch niet lukken. Pap zou vast een of andere ambtenaar weten om te kopen, zodat ik kon blijven.’ Maar hij had zijn stoel nog steeds niet rechtop gezet. De stewardess stond nu twee rijen bij ons vandaan afval te verzamelen. ‘Éric.’ ‘Relax, Sophie. Het is geen wonder dat je geen vriendje hebt. Je bent veel te gespannen.’ ‘Sommige mensen houden zich nou eenmaal graag aan de regels.’ ‘Ik meen het, Soof. Leef eens een beetje.’ 8
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 8
13-07-17 15:27
De stewardess bleef staan bij onze rij en wierp een blik op Erics achterover geklapte rugleuning. ‘Meneer, zou u uw stoel rechtop willen zetten?’ ‘Natuurlijk,’ zei hij met een overdreven glimlach. ‘Ik doe niets liever.’ ‘Merci.’ Ze liep verder, en er verscheen een zelfvoldane grijns op Erics gezicht. ‘Zie je wel, Chicken Little? De hemel is niet naar beneden komen vallen.’ ‘Hou je kop.’ Het kwam er harder uit dan de bedoeling was. ‘Ik kan niet geloven dat mam jou genoeg vertrouwde om ons alleen naar Parijs te sturen.’ ‘Ze kon ons moeilijk vanaf Charleston in een doos laten verschepen, of wel?’ Ik kon niet geloven dat ze ons überhaupt had laten gaan. ‘Nou, gedraag je, want anders mag je misschien niet op paps bruiloft komen.’ ‘Mooi.’ Ik sloeg mijn armen over elkaar en zakte terug in mijn stoel. ‘Ik was namelijk helemaal niet van plan om naar zijn bruiloft te gaan.’ ‘Ik weet niet of je wel een keus hebt.’ Daar leek hij niet bepaald blij mee te zijn, al wist ik zeker dat hij zich meer zorgen maakte om zichzelf dan om mij. ‘Hij kan dan misschien mijn zomer verpesten – de enige zomer waarvoor ik eindelijk eens plannen had gemaakt – maar hij kan me niet dwingen op zijn bruiloft te komen.’ Ik huiverde. Ik kon me mijn vader niet eens voorstellen met een andere vrouw. ‘O, kom op, zeg. Ik heb mijn baan bij de golfclub op moeten zeggen. Mijn vriendin heeft het uitgemaakt, omdat ze geen zin had om de hele zomer in haar eentje te zitten. Ik heb veel meer op moeten geven dan jij.’ Daar viel over te discussiëren. Mijn pianolerares had lessen voor me geregeld bij een muziekdocent aan de universiteit, 9
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 9
13-07-17 15:27
om me voor te bereiden op een competitie in de herfst waarbij ik een studiebeurs kon winnen. Nu maakte ik me zorgen dat ik er niet op tijd klaar voor zou zijn. De universiteiten waar ik heen wilde, waren erg duur. ‘Jij hebt tenminste Dane nog vanaf zondag.’ Nog geen zes dagen geleden had pap ons gebeld met twee mededelingen die allebei als een bom waren ingeslagen – één: hij ging trouwen met een vrouw die hij nauwelijks kende, en twee: hij stond erop dat wij naar zijn bruiloft kwamen en de hele zomer bij hem, zijn nieuwe vrouw en haar dochter zouden blijven. Geen discussie. Hij had zich niet eens afgevraagd of zijn plannen wel in onze levens pasten. Helemaal niks, alleen maar een schaapachtig: ’Sorry.’ Eric had nog harder geprotesteerd dan ik, maar mam verraste ons door te zeggen dat we geen keuze hadden. Eigenlijk leek ze zelfs verdacht blij met paps nieuwe huwelijk, maar ze had destijds dan ook veel minder moeite met zijn vertrek gehad dan wij. In een poging ons wat te kalmeren, had ze pap zover gekregen dat we allebei iemand mee mochten nemen naar Frankrijk. Eerst een van Erics vrienden, daarna eentje van mij. Ik overwoog te doen alsof ik mijn paspoort was kwijtgeraakt, maar mijn vriendin Jenna – die na Erics vriend Dane zou komen – werd bijna hysterisch. ‘Dat kan echt niet!’ riep ze, terwijl ze op mijn bed mijn teennagels aan het lakken was. ‘Wie wil er nou niet naar Parijs?’ ‘Het is niet dat ik een hekel heb aan Parijs. Alleen maar aan mijn vader.’ ‘Dus dan verdraag je je vader en geniet je van Parijs! Er is toch vast wel iets wat je daar zou willen doen?’ Ik dacht even na. ‘Ik wil de Eiffeltoren zien. Ik hoop dat ik niet te bang ben om naar boven te gaan.’ Veelbetekenend stootte ze met haar schouder tegen de mijne. ‘Misschien wil Dane wel met je mee naar boven. Stel je voor: bijna vier hele weken alleen met Dane Wallace.’ Ze trok 10
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 10
13-07-17 15:27
haar wenkbrauwen op. ‘Jij en Dane. In Parijs. Helemaal alleen.’ Dane mocht langer blijven, omdat Jenna pas eind juli kon komen. Niet dat ik dat heel erg vond. Ik had geluk gehad, aangezien Dane niet Erics eerste keus was geweest. Zijn beste vriend, Dylan, kon het zich niet veroorloven de hele zomer niet te werken. Ik rolde met mijn ogen. ‘We zijn niet alleen. Herinner je je Eric nog; oftewel, de reden waarom Dane meegaat? En vergeet mijn nieuwe stiefzus Camille niet.’ Al werd haar naam niet op de normale manier uitgesproken. Pap zei steeds ‘Ca-mie’. ‘Nou en?’ Ze verschoof op mijn bed. ‘Luister. Je bent al meer dan twee jaar smoorverliefd op die jongen. Dit is je kans. Het is het lot.’ Ik keek haar ernstig aan. ‘Je bedoelt dat het jóúw lot is om naar Parijs te komen als Dane weer weg is… Anders gezegd, de reden waarom jíj per se wilt dat ik ga.’ ‘Soof! Het is een reis naar Parijs!’ Uiteindelijk maakte het niet uit wat ik wilde. Mijn moeder was niet op andere gedachten te brengen. Voor hetzelfde geld had ze ons wél in dozen laten verschepen. De neus van het vliegtuig dook naar beneden en ik hapte naar adem, terwijl ik de armleuningen vastgreep. ‘Het vliegtuig stort heus niet neer, sufferd,’ kreunde Eric. ‘Dit heet een landing.’ ‘Dat weet ik,’ zei ik met opeengeklemde kaken. Alsof het normaal was voor een kolossaal metalen object om eventjes duizenden meters de lucht in te vliegen en weer naar beneden te komen. Ik dwong mijn vingers zich te ontspannen, sloot mijn ogen en stelde me voor dat ik thuis achter mijn piano zat. Mijn handen balanceerden op de koele, gladde toetsen. Onwillekeurig begonnen mijn vingers de bes- kleine-tertstoonladder te spelen. Ik opende mijn ogen toen ik de wielen van het vliegtuig de landingsbaan voelde raken. Eric schonk me zijn typische blik 11
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 11
13-07-17 15:27
vol afkeer. ‘Ik weet niet of het je is opgevallen, maar dat is een armleuning. Geen piano.’ ‘Het kalmeert me. Heb je liever dat ik in paniek raak?’ De blik op zijn gezicht maakte duidelijk dat geen van beide zijn voorkeur had. Het vooruitzicht van acht weken zonder mijn piano vond ik bijna nog erger dan het feit dat mijn vader opnieuw ging trouwen. Ik zou het geweldig vinden om naar Juilliard in New York te gaan, maar het was pas echt mijn droom om in Europa te gaan studeren. Maar welke universiteit ik ook koos, een studiebeurs was essentieel. Mijn moeder was een verpleegster die in haar eentje twee kinderen opvoedde, en al klonk mijn vaders baan chic – architectonisch restaurateur – hij verdiende er nauwelijks iets mee. Zijn carrière had er ook voor gezorgd dat we regelmatig moesten verhuizen, maar pap had ons ervan verzekerd dat we ons eindelijk konden settelen in Charleston, waar we heen waren verhuisd toen ik in groep acht zat. Daar stonden genoeg oude gebouwen om hem bezig te houden totdat we afstudeerden. Het was een geweldig plan geweest. Tot afgelopen augustus in elk geval. Eric keek me zogenaamd meelevend aan. ‘Denk je nou echt dat pap zich aan zijn belofte houdt en een piano voor je regelt?’ Hij schudde zijn hoofd. ‘Dan geloof je vast ook dat mam wilde dat we naar Frankrijk gingen om de banden met onze dierbare vader aan te halen.’ Mijn mond viel open, maar er kwam niets uit. Waar had hij het over? Met een blik vol minachting leunde hij dichterbij. ‘Word eens volwassen, Soof. Mam wil in juli naar het strand met haar nieuwe vriendje. Waarom denk je anders dat ze stond te popelen om ons naar Parijs te sturen?’ Hij zweeg, probeerde me met zijn stilzwijgen een reactie te ontlokken. ‘We zijn te oud voor een oppas, maar wat voor moeder laat haar twee tie12
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 12
13-07-17 15:27
ners nou een hele week alleen thuis? Pap wilde ons maar een paar weken, maar zíj stond erop dat we de hele zomer zouden blijven, zodat ze zonder schuldgevoel meer tijd met haar vriendje door kon brengen.’ ‘Wat?’ vroeg ik ongelovig. ‘Nee.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Geloof wat je wilt.’ Ik staarde hem een paar seconden aan, waarna ik besloot dat hij onzin uitkraamde. ‘Waarom moet je toch altijd zo’n eikel zijn?’ Laat het maar aan mijn broer over om een moeilijke situatie nog moeilijker te maken.
13
Een_zomer_in_Parijs_GROVER_druk1_binnenwerk_tweede_proef.indd 13
13-07-17 15:27
CMYK
140 mm
33 mm
Sophie moet haar zomervakantie in Parijs doorbrengen,
bij haar vader. Haar ouders zijn gescheiden, en haar vader gaat opnieuw trouwen. Tot overmaat van ramp heeft Sophies kersverse stiefzusje Camille vanaf het eerste moment een hekel aan haar. Sophie speelt graag piano en ze droomt ervan om naar het conservatorium te gaan, al lijkt haar vader daar een stokje voor te willen steken. Maar dan ontmoet ze op de bruiloft van haar vader een knappe jongen. Ze deelt haar passie voor de piano met hem en samen ontdekken ze de stad van de romantiek. Er is echter één probleem: hij is goed bevriend met Camille...
Denise Grover
Swank
•
140 mm
Denise Grover Swank
210 mm
• LEZERSREACTIES OP GOODREADS: ‘Dit verhaal is prachtig, net als Parijs zelf. Een must-read!’ Sinéad McKenna ‘Een heerlijk zomerverhaal.’ Marissa ‘Van begin tot eind net zo lekker als een verse croissant.’ Mariana Nguyen
ISBN 978 90 266 2230 4 NUR 285
www.uitgeverijcallenbach.nl
IN DE STAD VAN DE LIEFDE KAN ELKE WENS UITKOMEN...
•