27,3 mm
Melanie Dobson schrijft romans met een mix van romantiek en spanning. Schrijven is voor haar het ultieme excuus om te reizen naar vergeten oorden, in oude huizen rond te snuffelen en urenlang vergeelde dagboeken te lezen.
ISBN 978 90 297 2517 0 NUR 302
MEL AN I E
Zestig jaar later keert Heather Toulson terug naar het huisje waar ze opgroeide op het Engelse platteland, vlak bij Ladenbrooke Manor. Tijdens het uitzoeken van de spullen van haar overleden vader vindt ze het dagboek van een vrouw die ze niet kent, waarin ze aanwijzingen vindt over de mysterieuze verdrinking. Wat ze ontdekt over Olivers dood verandert alles wat ze dacht te weten over de geschiedenis van haar familie.
DE TRAGEDIE van LADENBROOKE MANOR
Libby, een vrolijke en vrije jonge vrouw, is bevriend met haar buurjongen, Oliver, de zoon van lord Croft van Ladenbrooke Manor. Ze raakt in verwachting en wordt door haar vader op straat gezet. Niet veel later verdrinkt Oliver in een rivier. Hoewel zijn dood verdacht is, wordt een eventuele dader nooit gevonden.
D OBSON
In de idyllische setting van het Engelse platteland met zijn zachte zomeravonden, schattige cottages en weelderige tuinen vol vlinders ontvouwt zich een mysterie dat zich uitstrekt over drie generaties vrouwen.
DE TRAGEDIE van LADENBROOKE MANOR
MELA N IE
DOBSON ROMAN
www.uitgeverijvoorhoeve.nl
Melanie Dobson
De tragedie van Ladenbrooke Manor Roman
Vertaald door Patricia Pos
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 3
13-09-16 19:28
Nederlandse vertaling © Uitgeverij Voorhoeve – Utrecht, 2016 Postbus 13288, 3507 LG Utrecht www.kok.nl www.puurvandaag.nl Oorspronkelijk verschenen onder de titel Shadows of Ladenbrooke Manor bij Howard Books, een onderdeel van Simon & Schuster Inc., New York, 10020, USA. © Melanie Dobson, 2015 Vertaling Patricia Pos Omslagillustratie Howard Books Omslagontwerp Hendriks Grafische Vormgeving Opmaak binnenwerk Stampwerk, Nijkerk ISBN 978 90 297 2517 0 ISBN e-book 978 90 297 2518 7 NUR 302 Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. All rights reserved. No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without the prior written permission of the publisher.
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 4
13-09-16 19:28
Libby’s Vlinderboek
Herfstdanseres fladdert van bloem naar bloem en jaagt de laatste zonnestralen na tot haar veilige haven door de nacht wordt opgeslokt. Haar zusjes liggen al onder de palmbladeren te slapen, maar dat maakt haar niet uit. Helemaal alleen danst ze in de schemering, omarmt ze de warmte van het gouden uur en laat ze haar vleugels langs de zijdezachte blaadjes van de zomerbloemen glijden. In de veilige cocon van haar tuin durft ze te geloven dat niemand haar ooit kwaad zal doen. Dit is haar wereld van schoonheid en vrede, van zoete nectar en leven, onbesmet door de voetstappen van het gevaar en de stille spot van de tijd.
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 5
13-09-16 19:28
Deel I De kranten noemen het ‘de storm van de eeuw’. Het is inmiddels zestig jaar geleden dat hij in de winter van ’54 over Engeland raasde, maar ik herinner het me nog als de dag van gisteren. De omgeslagen boten. Houten luiken die door ruiten sloegen. De instorting van het paviljoen op de pier. De wind bracht het Kanaal van Bristol die nacht zo hevig aan het kolken dat het leek alsof een bende piraten zich klaarmaakte om ons kleine dorp te plunderen. Het brakke water stroomde over de promenade, nam stukken van de straten van Clevedon met zich mee en trok die vervolgens diep de zee in. Ik wist het die dag misschien nog niet, maar de winterstorm van ’54 was de grootste storm in mijn leven. En dat zal hij ook blijven, als ik tenminste nog vijftien jaar te leven heb.
Pas veel later kwam ik erachter dat een vloedgolf tijdens die nacht
in januari mijn ziel overspoeld en in duizend stukjes gebroken had en vrijwel niets heel liet. Alles waarvan ik dacht dat het sterk en zeker was, werd die nacht op gewelddadige wijze kapotgemaakt en hoewel ik het toen nog niet doorhad, werden die nacht delen van mijn ziel blootgesteld die nooit onbeschermd hadden moeten zijn en die langzaam, als door een brandend zuur, werden weggevreten. Maar nu loop ik misschien iets te hard van stapel. Die stormachtige nacht was de mooiste dag van mijn leven tot de dag dat mijn dochter geboren werd. Helaas werd het leven na Libby’s geboorte steeds verwarrender. De afgelopen jaren heb ik geprobeerd om alles zo goed mogelijk op een rijtje te krijgen. Trots staat volgens de Bijbel boven verwoesting en een hooghartige geest boven een val, maar als ik val, staat me geen zachte landing meer te wachten. Die nacht in ’54 zette mijn hele leven op zijn kop. Kon ik de tijd maar terugdraaien en alles wat kapot is herstellen. Kon dat maar…
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 7
13-09-16 19:28
1
Januari 1954, Clevedon, Engeland
D
e aangemeerde vissersboten werden door de golven in de haven opgetild, terwijl het licht van Clevedons houten pier flikkerde. De wind raasde over de onrustige wateren die Engeland van Wales scheidden en zwol langzaam aan tot een storm. Aan de donkere wolken te zien kon er elk moment een regenbui losbarsten, maar Maggie Emerson bleef rustig op haar bankje op de brede promenade zitten. Ze trok haar knieĂŤn tegen haar borst en spreidde haar warme, wollen rok over haar kousen. In de zomer struinden er over deze promenade tientallen dagjesmensen, die vol bewondering naar de zeilboten en Welshe bergen aan de andere kant van het water keken. Ze beklommen de rotsen langs de kustlijn en betaalden twee cent voor een wandeling over de beroemde pier die zich uitstrekte over het water. Maar rond deze tijd van het jaar kwamen er maar weinig mensen naar Clevedon en op stormachtige avonden zoals deze bleven de meeste inwoners van het dorp liever veilig thuis. Maggie wist dat ze zelf ook beter naar huis kon gaan, maar zelfs nu de klokkentoren vijf uur sloeg, stond ze niet op. Ze bleef over het zoute water van het Kanaal van Bristol en de Severn-rivier uitkijken. Elke avond na haar werk in de bibliotheek zat ze op dit bankje en wachtte ze tot dat ene jacht aan de horizon verscheen. Maar de afgelopen twee maanden was het wachten tevergeefs geweest en zag ze dag aan dag alleen hoe de vissersboten op de golven op en neer dobberden. Tante Priscilla had haar al gewaarschuwd
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 9
13-09-16 19:28
10
dat de zeelieden die hier langskwamen maar op één ding uit waren en dat ze vervolgens voorgoed verdwenen. Maggie had op dat moment niet geweten wat haar tante bedoelde, maar nu wist ze precies waar Elliot op uit was geweest toen hij hun dorp was binnengevaren. Toen tante Priscilla afgelopen zomer over Elliot hoorde, had ze gedreigd Maggies koffer in te pakken en haar meteen op de trein naar Londen te zetten. Maar Maggie had haar beloofd dat ze hem nooit meer zou zien en die belofte had ze gehouden… tot Elliot in oktober opnieuw was langsgekomen. Er sloeg weer een golf tegen de promenade en de lampen op de pier flikkerden nog één keer voordat het donker werd. Elliot had beloofd dat hij voor Kerst terug zou zijn en dat hij de winter samen met haar in Clevedon zou doorbrengen. Hij had gezegd dat ze zouden trouwen en dat ze in de lente samen weg zouden zeilen. Maar inmiddels was het twee maanden geleden dat ze hem voor het laatst gezien had en nu… Haar handen gleden over haar buik en haar tranen vermengden zich met de ijskoude druppels die uit de lucht begonnen te vallen. Tante Priscilla en oom Timothy – die haar echte oom en tante helemaal niet waren – zouden zich vroeger hebben afgevraagd waarom ze nog niet thuisgekomen was, zeker met zo’n storm op komst. Maar nu hun drie biologische kinderen ouder werden, vroegen ze niet meer waar ze na haar werk heen ging. De Frasers zorgden al sinds ze vijf was voor haar, maar de laatste tijd maakten ze haar steeds vaker duidelijk dat het tijd werd dat ze trouwde of terug naar Londen ging. Ze had voor een huwelijk gekozen… of tenminste, ze dacht dat ze dat gedaan had. Met haar armen om zichzelf heen geslagen wiegde ze heen en weer op het bankje. Wat moest ze nu doen? Als de waarheid over wat ze gedaan had boven water kwam,
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 10
13-09-16 19:28
11
zou dat de vlekkeloze reputatie van haar oom en tante in één klap vernietigen en zou hun hele leven verwoest zijn. Iedereen in het dorp bewonderde tante Priscilla om haar liefdadigheidswerk en oom Timothy om zijn vooruitstrevende werk als ontwikkelaar van penicilline. Als tante Priscilla erachter kwam dat ze zwanger was, zou ze Maggie dwingen het schandaal – hun schandaal – voor het hele dorp te verbergen, en dat kon Maggie haar eigenlijk ook niet kwalijk nemen. Hoewel ze de afgelopen jaren hard voor de Frasers had moeten werken, wist ze dat het echtpaar ook veel voor haar had opgeofferd. De mensen van Clevedon behandelden haar niet anders dan de biologische kinderen van de Frasers, maar ze was haar broertje en haar ouders altijd blijven missen. Hoewel ze wist dat haar vader en moeder nooit meer terug zouden komen, droomde ze al jaren van een hereniging met haar jongere broer Edmund. Hij was in 1940 samen met haar geëvacueerd, maar na de oorlog hadden de Frasers Edmund naar een weeshuis gestuurd. Maggie had hun gesmeekt om haar broertje ook mee te nemen en beloofde dat zij voor hem zou zorgen, maar ze wilden alleen een meisje. Tegen de tijd dat ze oud genoeg was om hem in Swindon te bezoeken, was Edmund overleden. Het weeshuis had er lang niet slecht uitgezien en voldeed zeker niet aan het beeld dat de mensen van oude werkhuizen schetsten. De kamers van de kinderen waren echter wel erg kaal. Kil. Het huis had waarschijnlijk een geestdodende werking op haar broertje gehad voordat hij uiteindelijk aan een longontsteking overleden was. De wind blies de tranen van haar wangen en ze legde haar hand weer op haar buik. Wat er ook gebeurde, ze zou dit kindje nooit wegsturen. Opnieuw sloeg er een golf tegen de pier en het water spatte zo hoog op dat haar jas en rok in een klap doorweekt waren. Net als Edmund werden veel weeskinderen niet geadopteerd
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 11
13-09-16 19:28
12
en zelfs als haar kindje wel nieuwe ouders vond, wist ze niet of haar baby in een liefdevol gezin zou opgroeien. Ze wilde haar kind niet opgeven, maar zag simpelweg geen andere mogelijkheid. Niemand zou een ongehuwde moeder een baan geven en zelfs met steun van de overheid zou ze zichzelf en haar kind niet kunnen onderhouden. En als ze in Bristol werk als dienstmeisje of schoonmaakster vond, had ze niemand die voor haar kindje kon zorgen. Ze rilde in haar drijfnatte kleding. Als ze nog langer in de kou bleef zitten, zou ze net als haar broertje een longontsteking oplopen. Ze zou… Opeens viel haar iets in. Misschien was een ziekte niet eens zo’n slecht idee. Misschien zouden al haar gebeden door een ziekte juist wel worden v erhoord. Ze had God in de kapel om vergeving gesmeekt en was met pijnlijke knieën bij het altaar neergeknield. Zij en de baby zouden samen aan de wereld kunnen ontsnappen. In Zijn goedheid en Zijn genade zou God hen ongetwijfeld verwelkomen. Op een veilige, warme plek waar haar kindje alles kreeg wat het nodig had. Ze schrok op van een harde klap en draaide zich om. De storm rukte een luik van een van de winkels af. Ze klemde haar vingers om de rand van het bankje en probeerde op te staan. Als ze een longontsteking kreeg, zou haar tante de dokter bellen en die zou erachter komen dat… Ze kon zich onmogelijk door een dokter laten onderzoeken. Als een klein lichtje in de duisternis schoot de volgende gedachte door haar hoofd. Misschien hoefde ze zich helemaal niet aan een ziekte over te geven en zou ze niet door dokters onderzocht hoeven worden. Ze was doodsbang voor het water, maar misschien moest ze de storm omarmen en zich laten meesleuren. De wind zou al haar angsten wegblazen. Binnen een paar seconden zou alles weer goed zijn. Haar hart zou kalm zijn…
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 12
13-09-16 19:28
13
Terwijl de mist in haar hoofd optrok, leek haar hart te verdoven en haar angst steeds sneller weg te vloeien. Ze greep de reling tussen de promenade en de haven vast en klemde haar vingers eromheen. Ze stapte op de onderste spijl van het hek en zag voor zich hoe de golven haar lichaam naar de bodem van het kanaal zouden sleuren en al haar angsten weggespoeld werden. Als ze niet thuiskwam, zou het hele dorp medelijden met haar oom en tante hebben. Ze zouden rouwen om hun verlies en er zou geen schandaal of wroeging zijn, maar alleen verdriet en misschien wat nieuwsgierigheid naar haar verdwijning. Niemand zou ooit weten dat er een baby was geweest. Ze leunde tegen de wind. Haar haren sloegen tegen haar wangen en ze voelde zand langs haar gezicht schuren. In haar hoofd schreeuwde een stemmetje dat ze hier weg moest, dat ze moest schuilen voor de storm, maar ze dwong zichzelf te blijven staan. Dit was het beste voor de baby. Voor haar oom en tante. Voor haar. De zee was de enige oplossing. Er sloeg een nieuwe golf tegen de pier. Het water spatte omhoog en omringde haar lichaam. De reling glipte uit haar vingers. Haar lichaam werd langzaam over de muur naar de baai getrokken. ‘Maggie!’ schreeuwde een man. Toen ze haar naam hoorde, schrok ze op en probeerde ze de natte reling wanhopig vast te grijpen. Maar het was al te laat om haar val te stoppen.
De tragedie van Ladenbrooke Manor proef2.indd 13
13-09-16 19:28
27,3 mm
Melanie Dobson schrijft romans met een mix van romantiek en spanning. Schrijven is voor haar het ultieme excuus om te reizen naar vergeten oorden, in oude huizen rond te snuffelen en urenlang vergeelde dagboeken te lezen.
ISBN 978 90 297 2517 0 NUR 302
MEL AN I E
Zestig jaar later keert Heather Toulson terug naar het huisje waar ze opgroeide op het Engelse platteland, vlak bij Ladenbrooke Manor. Tijdens het uitzoeken van de spullen van haar overleden vader vindt ze het dagboek van een vrouw die ze niet kent, waarin ze aanwijzingen vindt over de mysterieuze verdrinking. Wat ze ontdekt over Olivers dood verandert alles wat ze dacht te weten over de geschiedenis van haar familie.
DE TRAGEDIE van LADENBROOKE MANOR
Libby, een vrolijke en vrije jonge vrouw, is bevriend met haar buurjongen, Oliver, de zoon van lord Croft van Ladenbrooke Manor. Ze raakt in verwachting en wordt door haar vader op straat gezet. Niet veel later verdrinkt Oliver in een rivier. Hoewel zijn dood verdacht is, wordt een eventuele dader nooit gevonden.
D OBSON
In de idyllische setting van het Engelse platteland met zijn zachte zomeravonden, schattige cottages en weelderige tuinen vol vlinders ontvouwt zich een mysterie dat zich uitstrekt over drie generaties vrouwen.
DE TRAGEDIE van LADENBROOKE MANOR
MELA N IE
DOBSON ROMAN
www.uitgeverijvoorhoeve.nl