Donderkopje was een kikker. Nou ja, dat klopt niet helemaal –
ze was bijna een kikker.
Donderkopje was klein. Kleiner dan haar donderkopbroertjes. Kleiner dan haar donderkopzusjes.
Donderkopje was de kleinste bijna-kikker in de hele wijde vijver.
Ze was zo klein dat ze om bij te blijven twee keer zo snel met haar staart moest wiebelen als alle anderen. ‘Bijblijven!’ riepen ze. ‘Anders krijgt Dikke Blub je te pakken!’