– Gerda van Wageningen
– Hebban.nl over Witte rozen
Nadat er op een vervelende manier een einde is gekomen aan haar huwelijk, heeft Cynthia Blom het geluk gevonden bij weduwnaar Jasper van Heeteren. Ze willen graag samenwonen met de twee puberende dochters van Cynthia, en Jaspers zoon en dochter, en zo een groot en gelukkig gezin vormen. De kinderen denken hier anders over en weten niet zo goed wat ze aan moeten met de verliefdheid van hun ouders. Om elkaar beter te leren kennen, besluiten ze met zijn zessen een citytrip naar Londen te maken. Ze beleven veel plezier in de stad, maar Cynthia en Jasper ontdekken eveneens dat het niet zo eenvoudig is als ze in hun verliefdheid hadden gehoopt en gedacht. De roze wolk maakt al snel plaats voor de realiteit van het leven. In hoeverre kunnen en willen ze zich nog aanpassen?
ISBN 978 94 0191 544 1 NUR 344
9 789401 915441
www.zomerenkeuning.nl
Citytrip
‘Een ethisch vraagstuk gecombineerd met liefde en humor zodat het toch luchtig blijft. Een aanrader.’
Is hun liefde sterker dan al de problemen die op hen afkomen?
GERDA VAN WAGENINGEN
‘Ik vind het heerlijk om de tijd van vroeger te doen herleven in mijn verhalen.’
GERDA VAN WAGENINGEN
Citytrip Wat als een heerlijk weekend begon moet ook heerlijk eindigen.
Gerda van Wageningen is de koningin van het Nederlandse romantische boek. Ze is inmiddels al meer dan veertig jaar auteur en bracht in totaal meer dan 120 nieuwe romans uit. In 2019 ontving zij de Valentijngenootschap Oeuvreprijs voor haar boeken van de afgelopen jaren en het op de kaart zetten van het romantische boek.
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 1
CITYTRIP
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 2
Van Gerda van Wageningen verschenen bij uitgeverij Zomer & Keuning onder andere: Bakkersliefde (Bakkerstrilogie deel 1) Zussenliefde (Bakkerstrilogie deel 2) Het water komt Dostie (Schouwen-trilogie deel 1) Rumoer op Dostie (Schouwen-trilogie deel 2) Water rond Dostie (Schouwen-trilogie deel 3)
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 3
Gerda van Wageningen
Citytrip
Uitgeverij Zomer & Keuning
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 4
ISBN 9789401915441 ISBN e-book 9789401915472 NUR 344 Š 2019 Uitgeverij Zomer & Keuning Postbus 13288, 3507 LG Utrecht Omslagontwerp Villa Grafica Vormgeving binnenwerk Yvonne Reijsoo, Nyvonco www.gerdavanwageningen.nl www.zomerenkeuning.nl Alle rechten voorbehouden Uitgeverij Zomer & Keuning vindt het belangrijk om op milieuvriendelijke en verantwoorde wijze met natuurlijke bronnen om te gaan. Voor de papieren editie van deze titel is daarom gebruikgemaakt van papier waarvan zeker is dat de productie niet tot bosvernietiging heeft geleid.
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 5
1 ‘Dit is hem. Eindelijk kunnen jullie nu met Jasper kennismaken! Het zit zo goed tussen ons! We gaan samen verder.’ Met een brede lach op haar gezicht trok Cynthia Blom haar vriend Jasper van Heeteren aan zijn mouw. ‘Kom Jasper, ik ben er zo trots op dat ik je eindelijk aan mijn dochters kan voorstellen. En binnenkort leer ik ook jouw kinderen kennen. O, als alles gaat zoals wij hopen, vormen we binnenkort met z’n allen een nieuw en uiteindelijk een heel erg gelukkig groot gezin!’ Zoals altijd als ze zenuwachtig was, ratelde ze aan een stuk door. Ze wist het, maar ze kon het gewoon niet laten. De lach verdween echter voor een moment toen ze het gezicht van haar jongste dochter Rianne zag. Er lag afkeer op, besefte ze geschrokken, maar dat moest een vergissing zijn. Dat kon immers nergens op gebaseerd zijn? Ze had nog nooit zo’n fantastische man als Jasper ontmoet. Hij was onafhankelijk, maar ook lief en zorgzaam. En hij hield van haar! ‘Doe eens gewoon, mam,’ verzuchtte de zeventienjarige Rianne, terwijl ze haar hoofd schudde. ‘Ben je pap soms al vergeten? Nou, ik heb nog lang niet verwerkt wat er allemaal is gebeurd, twee jaar geleden. Ik wil helemaal geen andere man in huis. En als hij daar,’ ze knikte met haar hoofd in de richting van de man die haar moeder net had voorgesteld als haar nieuwe vriend, ‘hier komt wonen, ben ik weg en ga ik naar pap om bij hem en Kimberley te gaan wonen. Als je dat maar weet!’ Haar twintigjarige zus Fleur keek opmerkzaam en afwachtend van de een naar de ander. Cynthia herstelde zich van de schrik over de lompe reactie van Rianne. Ach, het kind zou waarschijnlijk snel genoeg weer bijdraaien! De scheiding was immers al lang en breed uit5
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 6
gesproken, na een moeilijke periode daarvoor die bijna een jaar had geduurd. De periode waarin ze erachter was gekomen dat haar man Marcel achter haar rug om rommelde met een veel jongere vrouw van vierendertig. Het klassieke verhaal, had ze bijna spottend moeten erkennen. Man bedriegt vrouw en zij is zo ongeveer de laatste die erachter komt. Man vertrekt naar jongere vriendin en doet er alles aan om onder de financiële verplichtingen uit te komen. Zelfs nu voelde ze bitterheid als ze dacht aan de manier waarop Marcel haar had behandeld. Oud vuil had ze zich gevoeld! Ze had er in stilte – want zeggen deed ze dat natuurlijk niet – tot op de dag van vandaag grote moeite mee dat Rianne nog steeds graag naar hem toe ging. Ze sprak zichzelf moed in en de lach kwam terug. Kennelijk moest Rianne alles nog verwerken. Ze was nog steeds graag bij haar vader, ondanks alles wat hij zijn gezin had aangedaan, en dat viel niet te veranderen. Nee, niet meer aan denken. Niet nu. Zeker niet nu! Het zou vanzelf wel goed komen, als Rianne een beetje aan Jasper gewend was geraakt. Daar moest ze maar gewoon op vertrouwen. Jasper had zijn eerste gevoel van ongemak inmiddels overwonnen, want hij glimlachte en stak zijn hand uit naar haar oudste dochter Fleur. Deze aarzelde niet en stak haar eigen hand ook uit. ‘Welkom, eh… Jasper.’ Hij knikte en ging op de bank zitten. Rianne liep met een stuurs gezicht de kamer uit en knalde de deur achter zich dicht. Cynthia kreeg er een kleur van. ‘Sorry hoor. Dit had ik echt niet aan zien komen. Ik dacht dat ze blij zou zijn en mij dit nieuwe geluk van harte gunde.’ Hij knikte. ‘Geeft niets. Ze heeft een moeilijke leeftijd en ook mijn kinderen hebben zo hun nukken en kuren. Het komt uiteindelijk allemaal wel goed, lieverd.’ 6
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 7
Ze haalde opgelucht adem en de lach op haar gezicht verdiepte zich. ‘Koffie! Eigenlijk had ik champagne willen drinken op de kennismaking, maar dat komt straks nog wel, als Rianne weer een beetje is bijgedraaid.’ Om de tegenvaller te onderstrepen klonk van boven een hels lawaai van een muzieksoort die Cynthia niet kon uitstaan. Ze wilde net opstaan om boos naar boven te gaan, maar Jasper hield haar tegen. ‘Laat haar maar. Als je er wat van zegt, gaat ze nog heftiger reageren.’ Cynthia zakte terug op de bank. ‘Zou het?’ Waarom voelde ze zich nu ineens zo onzeker? ‘Trek het je niet aan. Het heeft gewoon tijd nodig.’ Fleur stond op. ‘Ik zorg wel voor die koffie, mam. Hoe drinkt u die… eh…’ ‘Zwart zonder iets erin. Maar eigenlijk heb ik het liefst cappuccino,’ liet hij weten en hij leunde eindelijk achterover om het huis eens goed in zich op te nemen. Cynthia ontspande langzaam. ‘Ik was zo zenuwachtig,’ ging ze verder en haar stem bibberde nog een beetje. ‘Ik ben zo gelukkig met jou en ik wil zo graag dat mijn beide dochters dat ook zijn. Ze zouden toch blij moeten zijn dat ik weer gelukkig ben, na alles wat hun vader mij heeft aangedaan?’ ‘Zoals ik al zei, het heeft gewoon nog wat meer tijd nodig. Zij moeten mij leren kennen, en ik hen. En dan moeten Machiel en Marjet ook nog met hen kennismaken.’ Cynthia knikte. Jasper had een zoon en een dochter die ze binnenkort eveneens zou leren kennen. Ze glimlachte en haar stem klonk zachter toen ze zei: ‘Je denkt dat scheiden tegenwoordig heel gewoon is. Zoveel kinderen maken het mee. En mijn geval kon niet klassieker zijn: man bedriegt vrouw met jongere vriendin en als zij het eindelijk ontdekt, blijft ze alleen achter en 7
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 8
gaat manlief ervandoor. Inclusief centen. En ik mag mijn puberende dochters alleen verder opvoeden en moet maar zien waar ik het geld vandaan haal om Fleur en straks ook Rianne ervan te laten studeren.’ ‘Besef je zelf wel hoe bitter je klinkt?’ wilde hij weten, terwijl zijn ogen haar onderzoekend opnamen. Maar nu Rianne naar haar kamer was gegaan en Fleur in de keuken was, kwam hij naast haar op de bank zitten en sloeg zijn arm stevig om haar heen. Met een zucht leunde ze tegen hem aan. Dat gaf troost, nu ze zich zo teleurgesteld voelde. ‘Ik dacht dat ik er zo langzamerhand wel overheen was,’ moest Cynthia met een zucht toegeven. ‘Ik ben zo blij dat wij elkaar gevonden hebben, Jasper.’ Hij glimlachte en de warmte in zijn ogen maakte haar helemaal week vanbinnen. ‘Ik ben net zo blij met jou. Mijn kinderen hebben veel moeten doorstaan. Een moeder die niet meer wilde leven… Ik weet dat ze daar mee zitten, ook al is het nu drie jaar geleden. Maar eindelijk lacht de toekomst ons weer toe, Sientje.’ Zo noemde hij haar soms vertederd op intieme momenten. Hun blikken haakten zich in elkaar. O, ze kon er nu al naar verlangen straks zijn armen weer om zich heen te voelen, gewoon hier thuis en niet, zoals tot nog toe het geval was geweest, in een hotel of soms bij hem thuis als zijn kinderen er niet waren. Dat voelde toch altijd een beetje stiekem, al was het dat natuurlijk niet. Zij was alleen en hij was alleen. Wat was er mooier dan het geluk weer vinden, zelfs al was zij al zevenenveertig en hij al bijna vijftig? Zeker na alles wat ze ieder voor zich hadden meegemaakt. Ze hadden allebei bagage, zoals dat tegenwoordig vaak werd genoemd. En dat was waar. Naast mooie herinneringen aan voorbije jaren was er ook veel pijn en verdriet geweest en daar hadden ze allebei hun deel van gehad. 8
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 9
Fleur verstoorde haar gedachtegang. ‘Thee voor jou, mam, en cappuccino voor mijnheer.’ ‘Neem je zelf niet? Ik heb moorkoppen gehaald om het te vieren en…’ ‘Ik hoef niet. Ik neem die van mij en van Rianne wel mee naar boven. Rianne snoept altijd graag als ze zich verdrietig voelt. Dat helpt, zegt ze dan.’ Jasper nam Fleur op. ‘Ik hoop dat jij er wel oké mee bent?’ wilde hij weten. ‘Best wel,’ schokschouderde de twintigjarige terwijl ze glimlachte naar de man die nu naast haar moeder op de bank zat en zijn arm losjes over de leuning achter haar moeder had gelegd. ‘We wisten natuurlijk al dat mam weer verliefd was. Ze was ineens zoveel vrolijker en ze bleef soms ’s nachts weg.’ Fleur giechelde even. ‘Als ik dat doe en een nachtje bij Daan blijf, is ze in alle staten. Maar goed, we moeten gewoon aan elkaar wennen, denk ik.’ Hij knikte waarderend. ‘Verstandige meid. Ik hoop dat mijn kinderen net zo verstandig zullen zijn.’ ‘Weten die het nog niet?’ ‘Ik heb het ze wel verteld, maar ze kennen je moeder nog niet. Dat gaat snel gebeuren, als het nieuws bij hen een beetje is geland.’ ‘Wonen ze bij u of bij hun moeder?’ ‘Mijn vrouw is drie jaar geleden overleden. Ik ben weduwnaar.’ ‘O.’ Daar schrok Fleur van. ‘Dat spijt me voor u. Is ze lang ziek geweest?’ Even was Jasper zichtbaar in de war. ‘Eh… ja en nee. Lichamelijk mankeerde ze niets, psychisch leed ze al jaren. Depressie. Ik wist niet dat ze pillen had gespaard, totdat ik haar vond en het te laat was. Ja, Cynthia, rustig maar, we kunnen er maar beter niet omheen draaien. Jouw dochters moeten het toch weten en dan zullen ze 9
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 10
ook begrijpen dat een en ander voor mijn kinderen een enorme klap is geweest.’ Fleur had een ongemakkelijke kleur van verlegenheid gekregen. ‘Het spijt me,’ hakkelde ze. ‘Wij drieën hebben er allemaal last van gehad. We voelen ons schuldig omdat we het niet door hebben gehad en er dan nog wat aan hadden kunnen doen. Maar dat is meestal zo in dergelijke gevallen. Dus ze was wel degelijk ziek. Ze kreeg die medicijnen niet voor niets en…’ ‘Een andere keer vertel je maar meer, lieverd,’ suste Cynthia. ‘En noem me niet Sientje. Je weet dat ik dat niet zo leuk vind.’ ‘Zo ben je anders wel gedoopt,’ grinnikte Fleur, blij over een luchtiger onderwerp te kunnen praten. ‘Oude oma heette net zo, en je bent immers naar haar vernoemd.’ ‘Dat deden ze destijds nog, ja. Maar ik had er altijd al een hekel aan en vanaf het moment dat ik naar school ging, liet ik mij Cynthia noemen,’ verdedigde haar moeder zich. ‘Wel, jij een moorkop, Jasper? Ik lust er ook wel een.’ Fleur haastte zich, bediende de twee op de bank en vluchtte toen met de andere twee moorkoppen nog in de doos van de banketbakker naar boven om bij haar drie jaar jongere zusje te gaan kijken. ‘Breng haar wat redelijkheid bij,’ riep Cynthia haar nog na. ‘Dat is aan dovemansoren gericht,’ grijnsde Jasper. ‘Kom.’ Hij trok zijn vriendin wat dichter naar zich toe. ‘Heb er maar liever wat vertrouwen in, liefje. Alles komt uiteindelijk heus wel goed. Het is nu januari en we kennen elkaar bijna een halfjaar. We hebben bewust gewacht om het onze kinderen te vertellen tot na de feestdagen, om die elk nog zonder eventuele problemen met ons eigen gezin te kunnen doorbrengen. En als we allemaal 10
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 11
een beetje aan het idee gewend zijn, gaan we met Pasen gezamenlijk een paar dagen naar Londen. Een citytrip maken. Heus, je zult zien dat het allemaal geweldig wordt, als iedereen een beetje aan het idee is gewend.’ ‘Ik ben er nog niet aan toe, mam, om jou nu al met een ander te zien.’ Rianne zat de volgende morgen met een bleek gezicht aan de ontbijttafel. Jasper was in alle vroegte haastig vertrokken om in zijn auto aan te sluiten in de vele files die deze mistige januarimorgen al vroeg waren ontstaan. Het was de eerste keer geweest dat hij bij haar thuis geslapen had. Cynthia voelde zich gebroken na een nacht waarin ze voornamelijk had liggen woelen van de ene zij op de andere, en dat kwam niet door het gesnurk van een heerlijk in dromenland verkerende Jasper, die altijd en overal scheen te kunnen slapen. Ze was moe en licht geërgerd. Jasper leek zich niet veel aangetrokken te hebben van de spanningen de avond ervoor. ‘De meiden moeten er gewoon nog aan wennen,’ had hij laconiek volgehouden toen ze eindelijk in bed lagen. Daarna had hij verlangend een arm om haar heen geslagen om dat te doen waar zij gewoonlijk ook veel plezier aan beleefde. Maar gisteravond ineens niet. Ze was te gespannen geweest bij de wetenschap dat haar dochters in de kamers ernaast sliepen. Ze was teleurgesteld bovendien, door de reactie van de jongste. Ze had zich er zo op verheugd om haar nieuwe vriend aan haar kinderen voor te stellen, maar de nuchtere afwachtendheid van Fleur en de ronduit kille afweer van Rianne waren een enorme domper geweest. Dat kreeg ze maar niet uit haar hoofd. Zelfs nu nog niet. Ze kon niet anders dan toegevend mompelen dat ze hoopte dat haar jongste dochter snel aan de nieuwe si11
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 12
tuatie zou wennen en voor ze er erg in had, ontsnapten allerlei onverstandige woorden aan haar lippen. ‘Met Kimberley had je toch ook geen moeite en zij deed het al met je vader toen hij nog met mij getrouwd was en ik nergens van wist.’ Ze kon het puntje van haar tong wel afbijten, meteen nadat ze dat had gezegd, maar ze kon de woorden niet meer ongedaan maken. Ze mompelde een excuus terwijl ze opstond om het een beetje goed te maken met een: ‘Zal ik nog lekker even een beker warme chocolademelk voor je maken, voor je naar school gaat?’ Ze woonden in een dorp. Haar dochter fietste elke morgen drie kilometer naar school en aan het einde van de lessen weer dezelfde drie kilometer terug. Alleen als het hondenweer of glad was, bracht ze haar met de auto naar school. Fleur nam tegenwoordig de bus naar de dichtstbijzijnde grote stad waar ze een hbo-opleiding volgde. Cynthia voelde zich leeg toen haar beide dochters waren vertrokken voor hun lessen. Ze had hoofdpijn. Gelukkig hoefde ze vandaag niet naar haar werk en ze stuurde een whatsapp naar Hedwig. ‘Kom je straks? Ik moet mijn hart luchten.’ Hedwig van Spaernewoude was haar hartsvriendin. Al jaren. Hedwig wist hoe gelukkig ze met Jasper was. Hedwig was wel blij voor haar. Hedwig had zelfs gezegd dat het bijna een beetje als familie voelde, nu haar zesentwintigjarige zoon Daan en Cynthia’s Fleur zich tot elkaar aangetrokken schenen te voelen. Haar telefoon piepte. ‘Natuurlijk kom ik. Met de koffie en denk erom dat je er iets lekkers bij haalt!’ Cynthia glimlachte en vond eindelijk de moed om te gaan douchen. ‘Trek het je niet zo aan,’ mompelde Hedwig twee uur 12
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 13
later, nadat ze gretig een eerste hap van een mokkagebakje had genomen. Cynthia grinnikte schamper. ‘Natuurlijk trek ik het mij wel aan. Ze weten allebei hoeveel verdriet ik heb gehad toen ik ontdekte wat hun vader allemaal achter mijn rug had uitgespookt. Ze weten ook hoe moeilijk we het sindsdien hebben, financieel, omdat hij het gewoonweg vertikt de verschuldigde alimentatie voor de meiden over te maken. Mooie praatjes houden, ja. Dat kan hij als de beste! Over alle kosten die hij nu heeft omdat het huis nog niet verkocht is en ik niets meer bijdraag aan de hypotheek. Ja, ja, maar hij woont er en ik zit hier inmiddels in een nogal uitgewoonde sociale huurwoning waar we onze kont nauwelijks kunnen keren en…’ ‘Kalm toch, Cynthia. Ja, dat weten we allemaal. Marcel heeft je schofterig behandeld. Ook waar. Maar ik dacht dat je dat langzamerhand toch grotendeels achter je had gelaten.’ ‘Het doet pijn, Hedwig, nog steeds. Hij zit daar in ons mooie huis en doet niet al te veel moeite om het verkocht te krijgen. Zij zit daar duur te doen met de meubels die ik destijds met zoveel zorg heb uitgekozen. Zij…’ Ze moest slikken en van de stilte die daardoor ontstond, maakte Hedwig handig gebruik door zich voorover te buigen en te fluisteren: ‘Toe, geef er niet aan toe! Doe niet zo bitter. Daardoor verandert er immers niets. Nu ben je met Jasper en ben je weer gelukkig. Toch?’ Cynthia kalmeerde een beetje. ‘Je hebt helemaal gelijk. Ik heb nog steeds de neiging om verbitterd te reageren en daar wordt niemand wijzer van. Ikzelf al helemaal niet. En ja, ik ben ontzettend blij dat ik Jasper ben tegengekomen. Zeker nu, nu bij pap alzheimer is vastgesteld en ik als enig kind mijn moeder niet zomaar aan haar lot kan overlaten. Maar goed dat ik mijn werk zo leuk vind. 13
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 14
En nu is Jasper er, een man op wie ik kan bouwen. We worden vast gelukkig met elkaar en met onze kinderen erbij! Hij is ook zo blij met mij. Ook hij heeft het nodige te verduren gehad. Een labiele vrouw, de machteloosheid haar niet te kunnen helpen, de zelfmoord. Zijn kinderen die net zo ontdaan en geschokt waren als hijzelf. Het met z’n drietjes weer verder moeten.’ ‘Is het voor hem ook de eerste relatie sinds… eh, sinds dat gebeurde?’ ‘Nee. Hij heeft al twee keer eerder een vriendin gehad, maar beide keren duurde dat niet lang en is het niet zover gekomen dat hij ze aan zijn zoon en dochter heeft voorgesteld. Hij is regelmatig op zakenreis. Niet alle vrouwen vinden dat prettig.’ ‘Zijn zoon is ook wat labiel, vertelde je.’ Cynthia knikte. ‘Machiel lijkt op zijn moeder, zegt Jasper. Soms is hij bang dat de jongen net zo depressief wordt als zijn moeder. En zijn dochter is vastbesloten juist nooit zo te worden en wil gezond blijven en heel oud worden.’ Cynthia grinnikte ineens. ‘Ze vraagt zich bij elke hap die ze in haar mond steekt af of dat wel gezond is, zegt Jasper. Hij durft inmiddels geen zak chips meer in huis te halen.’ ‘Fleur is dus eigenlijk de stabielste van het viertal betrokken kinderen,’ peinsde Hedwig. ‘Misschien helpt het dat ze verliefd is op mijn Daan.’ Nu kon Cynthia eindelijk echt lachen. ‘Ja, jouw zoon en mijn dochter! Het zou toch wel grappig zijn als dat blijft en wij samen ooit grootmoeder worden van hetzelfde kleinkind.’ Hedwig schoot eveneens in de lach. ‘Stel je voor, we zijn al vriendinnen sinds de dag dat we samen in dezelfde klas terechtkwamen. Hoe oud waren we toen? Acht? Negen misschien?’ 14
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 15
‘En nu zijn we alweer bijna veertig jaar verder,’ knikte Cynthia. ‘We worden oud, Hedwig.’ De ander grinnikte. ‘Zeg dat wel. Ik was nog zo jong toen ik Daan kreeg, Hij is alweer zesentwintig. En nu heb ik opvliegers en dat betekent de overgang.’ ‘Je trouwde te jong omdat je het thuis niet zo fijn had.’ ‘Ja, maar de liefde bleef. Ik was erg gelukkig met mijn Erwin. Totdat hij helaas niet opgewassen bleek tegen die slopende ziekte.’ ‘Je hebt wel geluk gehad dat je zo’n liefde hebt gekend.’ ‘Ja? Liefde is een werkwoord, Cynthia. Ook bij ons ging het niet altijd van een leien dakje en we hebben er soms echt voor moeten knokken. Maar we hebben het altijd gered. Liefde is werkelijk geven en nemen, en elkaar de ruimte gunnen wanneer dat nodig is.’ ‘Erwin had geen ruimte nodig om buiten de deur te gaan rotzooien, zoals Marcel.’ ‘Dat is waar. En ik ben ook nooit verliefd geworden op een ander. Ook niet toen hij er niet meer was. En hij heeft mij uiteindelijk goedverzorgd achtergelaten, zodat ik niet net als jij wakker hoef te liggen over geld. Maar nu terug naar jou. Kun je er niet op vertrouwen dat wat meer tijd alles vanzelf in goede banen zal leiden? Houd je echt van Jasper?’ ‘Natuurlijk,’ reageerde Cynthia verontwaardigd. ‘En ik zal ervoor knokken om onze toekomst tot een succes te maken.’ Hedwig haalde haar schouders op. ‘Ik hoop het. Je was het alleen-zijn zo zat. En dan zie je een paar vlinders in je buik al snel aan voor de nieuwe en nu echt grote liefde.’ ‘Denk je dat?’ ‘Geen idee, ik weet het niet. Ik vroeg het me alleen maar af.’ Cynthia haalde haar schouders op. ‘De start mag dan 15
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 16
stroef zijn verlopen, maar binnenkort ontmoet ik ook zijn kinderen en nemen we de tijd om een beetje aan elkaar te wennen. Met Pasen gaan we met elkaar op een citytrip en dat wordt vast en zeker erg gezellig. Heus, dan zal alles vanzelf wel goed komen.’ Hedwig glimlachte nog steeds en stond op. ‘Ik heb nog veel te doen vandaag. Ik moet echt gaan, Cynthia.’ Die stond ook op. ‘Ik moet ook opschieten. Ik heb mijn moeder beloofd nog even langs te komen vandaag. Pap wordt steeds onrustiger en mijn moeder kan het niet goed aan. Je weet het. Ze is zo teleurgesteld, omdat ze niet de leuke oude dag heeft waar ze zo lang van heeft gedroomd. Mijn moeder wilde gaan reizen en al die dingen samen gaan doen waar ze niet aan toegekomen zijn toen mijn vader nog werkte. En nu is hij al een poos met pensioen, maar eerst kreeg hij diabetes en nu is hij aan het dementeren, waardoor hij soms vergeet om insuline te spuiten. Daar moet ze altijd goed op letten, en hij kan bovendien geen auto meer rijden. Mam is diep in haar hart boos, omdat ze maar thuiszit met hem.’ ‘Je hebt dus meer dan genoeg op je bordje liggen,’ knikte haar hartsvriendin, terwijl de twee elkaar uitgebreid omarmden. ‘Zo is het leven,’ verzuchtte Cynthia. ‘Dingen komen en gaan, en de momenten van geluk zijn niet meer dan flitsen die veel te vlug weer voorbijgaan.’
16
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 17
2 Ze nestelde zich behaaglijk in zijn armen. ‘Ik ben toch zo blij dat we elkaar gevonden hebben,’ fluisterde ze zacht. ‘Ik vond het vaak heel lastig om overal alleen voor te staan, om alle beslissingen zelf te moeten nemen en alle verantwoordelijkheden voor mijn dochters op alleen mijn schouders te voelen rusten.’ Hij glimlachte. ‘Maar nu heb je mij. Of liever gezegd: we hebben nu elkaar.’ Cynthia tilde haar hoofd op en glimlachte terwijl haar ogen door de zijne gevangen werden. Dat leidde onvermijdelijk tot een kus en tot nog veel meer. Toen ze een hele tijd later in haar huispak weer op de bank zat, fluisterde ze verliefd: ‘En binnenkort leer ik ook jouw kinderen kennen. We zullen het geweldig krijgen met elkaar, Jasper.’ Hij leunde met een rustige glimlach om zijn mond achterover. ‘Daar toosten we op. Proost, mijn lief. Op een mooie, zonnige en langdurige toekomst samen.’ Ze knikte blij. ‘Ik kan me niet herinneren ooit zo gelukkig te zijn geweest,’ verzuchtte ze. Hij keek haar diep in de ogen. ‘Dat neemt niet weg dat ook wij onze hindernissen zullen moeten nemen, lieve Cynthia. Om te beginnen onze kinderen, maar mijn moeder is ook geen zacht eitje.’ Ze kwam weer met beide voeten stevig op de grond terecht. ‘Vooral Rianne doet nog steeds moeilijk,’ moest ze toegeven. ‘Ze heeft er moeite mee om een ander op de plaats van haar vader te zien, denk ik, terwijl hij…’ ‘Begin nou niet weer! Het kind heeft gewoon tijd nodig om aan de nieuwe situatie te wennen. Gun haar die. Als je dat niet doet, gooit ze alleen haar kont nog meer tegen de krib.’ 17
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 18
Cynthia zuchtte. ‘Je hebt natuurlijk gelijk. Maar voor mij voelt het zo onrechtvaardig, dat ze Kimberley wel meteen accepteerde als de nieuwe vrouw in het leven van haar vader, terwijl hij… nou ja, na alles wat hij mij heeft geflikt.’ Hij knikte. ‘Maar het is knap van je, dat je dat uiteindelijk hebt geaccepteerd.’ Ze ging weer rechtop zitten en nipte van het glas rode wijn dat hij voor haar had ingeschonken. ‘Het kost me soms nog moeite, eerlijk is eerlijk. Wat hij mij ook heeft aangedaan, hij blijft toch hun vader. Dat houd ik mezelf honderd keer voor, als ik op het punt sta eens even te gaan vertellen hoe hij mij heeft belazerd, sorry voor het woord, en dat hij de alimentatie voor hen vaker niet betaalt dan wel. De sukkel! Ondertussen zit hij momenteel weer wel met die griet ergens in een hotel op een plek waar de zon altijd schijnt. Dan is er kennelijk van geldgebrek ineens geen sprake meer.’ ‘Kalm maar. Ik begrijp heel goed dat het erg onrechtvaardig voelt, maar je richt er veel schade mee aan als jouw dochters door die feiten een hekel aan hun vader zouden krijgen. Op de lange termijn is het beter om gewoon je mond te houden. Ze zijn geen kleine kinderen meer. Ze weten heus wel dat het geen schoonheidsprijs verdient, de manier waarop hij niet alleen jou maar daardoor ook hen heeft behandeld. Als hij een maand geen geld overmaakt en jij daardoor dingen niet kunt betalen, kun je dat eerlijk zeggen. Als je het maar zonder verwijten doet. Het is heus geen schande om krap bij kas te zitten.’ Ze zuchtte. ‘Maar lastig is het wel! Ze moeten nieuwe schoenen, ze moeten altijd wel dit of dat hebben, en dat kan ik niet betalen als hij zijn verplichtingen niet nakomt.’ 18
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 19
‘Dat weten ze heus wel. Daar kun je eerlijk over zijn, zolang je er maar geen verwijten aan hun vader aan toevoegt. Zeg gewoon dat ze het dan maar aan hem moeten vragen. Gewoon nuchter, zonder gedoe. Ze zijn echt niet op hun achterhoofd gevallen. En je kunt eventueel proberen een dag in de week meer te gaan werken, om meer armslag te krijgen.’ Ze zuchtte en nam nog een ferme slok. ‘Ik weet niet hoe, Jasper. Drie dagen werken, in de winkel veel op mijn benen staan, veel lopen. Dan ben ik blij dat ik ’s avonds op de bank kan ploffen in dit huispak. Daarnaast moet het huishouden ook gewoon doorgaan en dan zijn mijn ouders er ook nog. Mijn vader dementeert, mijn moeder houdt het nog maar net vol om voor hem te zorgen en ze verwacht hulp en steun van mij. Het is veel bij elkaar, hoor.’ ‘Dat weet ik maar al te goed. Ik heb er bewondering voor dat je al die ballen in de lucht kunt houden.’ Ze knikte. ‘En ik ben de enige niet.’ ‘Precies. Maar vier dagen in de week werken in plaats van drie zou je wel meer financiële armslag geven. En ik wil je ook graag wat extra’s toeschuiven.’ Ze wist dat hij een goede baan had. Maar ze rechtte haar rug. ‘Dat wil ik niet. Ik wil nooit meer van een man afhankelijk zijn.’ ‘Ik weet het, maar toch… als we in de toekomst samenwonen, wordt dat toch allemaal weer anders, Cynthia.’ Ze knikte bedachtzaam, hield haar inmiddels lege wijnglas op en hij vulde het zonder commentaar. ‘De laatste. Dan ga je lekker slapen. De meisjes zijn al hoog en breed onder zeil.’ ‘Dat hoop ik maar,’ grinnikte ze, ‘zodat ze ons niet gehoord hebben.’ 19
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 20
‘Ik moet zo gaan,’ liet hij weten. Zijn eigen glas vulde hij daarom niet bij. Hij dronk nooit meer dan een enkel glaasje als hij nog moest rijden. Jasper was een sterke, stabiele en verantwoordelijke man. Juist daarom boeide hij haar zo, meende ze. Een man waar ze op kon bouwen. Een man die… nee, niet met Marcel vergelijken! Marcel was immers verleden tijd, en dat ze het er soms nog te kwaad mee had omdat hij haar niet fraai behandeld had, had er niets mee te maken dat ze inmiddels niet ook blij was dat haar huwelijk voorbij was. Geen geruzie meer, geen eindeloze verwijten meer over alles waarin zij in de ogen van haar ex-man tekortgeschoten zou zijn. Niet langer ergernis over zijn gebrek aan inzicht in zijn eigen tekortkomingen. De vaak zo gespannen sfeer in huis, zonder dat het middels een goed gesprek tot ontlading kwam. Ze had altijd haar lippen op elkaar gehouden, had altijd alles geslikt. Zo ongeveer als ze dat thuis van haar moeder had geleerd. Met Jasper kon het overigens soms heel aardig knetteren, maar ze had tot haar verbazing ontdekt dat zoiets ook heel erg kon opluchten. Ze legde haar hoofd weer tegen zijn schouder. Dat plekje was haar dierbaar geworden. Het begon vertrouwd te voelen dat hij er nu voor haar was, dat ze op hem vertrouwen kon, op hem steunen kon. Dat ze gewoon niet langer overal alleen voor stond. Hij kuste haar zacht op het voorhoofd. ‘Ik moet gaan, liefje. Machiel is oud genoeg om alleen te blijven, maar over Marjet maak ik mij een beetje zorgen. Ze heeft de neiging door te slaan met haar gezondheidswaan.’ ‘Is ze net als haar moeder?’ ‘Dat niet. Die somberheid past eerder bij Machiel. Nee, het nieuwste is dat ze alleen nog maar gezonde dingen wil eten en ik ben er soms verbijsterd over wat zij dan als gezond beschouwt en wat niet. Tegenwoordig raakt ze 20
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 21
zo ongeveer in paniek over een kant-en-klare maaltijd en kijkt me dan verontwaardigd aan met de vraag of ik wel weet hoeveel rotzooi erin zit.’ Hij wist niet of hij moest zuchten of grinniken, zag ze. Ondertussen was hij opgestaan en klopte een pluisje van zijn broek. Als Jasper uit zijn werk kwam, zag hij er in zijn goed gesneden maatpakken uit als andere mannen die op het punt staan opgedirkt naar een feestje te vertrekken, had ze hem eens glimlachend voorgehouden. ‘“Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen,” zei mijn moeder vroeger. Toen lachte ik haar uit, maar ik moet er tegenwoordig toch vaak aan denken,’ glimlachte ze, voor ze haar handen om zijn gezicht vouwde. ‘Ik ben zo blij met je, Jasper.’ Zijn zoen was lang en hartstochtelijk en even hoopte ze dat hij toch zou blijven slapen. Maar dat kon niet. Morgen was het weer vroeg dag, hij moest voor een vergadering naar het hoofdkantoor in Londen en hij wilde zijn kinderen morgenochtend uitzwaaien. Dat begreep ze best. Die twee hadden het ook moeilijk gehad toen ze moesten ontdekken dat hun moeder niet langer wilde leven en daartoe het heft in eigen hand had genomen. Dat was hard voor een kind. Zijn dochter had zich afgevraagd of haar moeder dan niet aan haar had gedacht en voor haar had willen blijven leven, had Jasper eens verteld. Nu was Marjet negentien, en de zelfgekozen dood van haar moeder was inmiddels een paar jaar geleden. ‘Ik moet nu echt gaan. Maar in het weekeind ben ik terug en dan leer jij mijn kinderen kennen,’ glimlachte hij op de rustige manier waar ze zo van hield. ‘Ik kijk ernaar uit,’ glimlachte ze uiterlijk even rustig als hij. Ze keek hem staand in de deuropening na toen hij in zijn auto stapte, en na nog een handkus de straat uit reed. Toen sloot ze de deur weer achter zich en leunde 21
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 22
er peinzend tegenaan. Nu was ze weer alleen. En dat drukte op haar. Ze wilde niet meer alleen zijn, en zeker niet voor de rest van haar leven alleen blijven. Maar nu was Jasper er en het kon niet anders of ze zouden ontzettend gelukkig worden met elkaar. Ze was zenuwachtig, die zaterdagavond. Jasper zou haar over een halfuurtje op komen halen. Hedwig was gekomen. Zij zou bij Rianne blijven, omdat Fleur met Daan naar de film wilde. Voor Hedwig, die Cynthia na al die jaren door en door kende, was het geen verrassing dat die onrustig heen en weer liep te drentelen en keer op keer voor de spiegel bleef staan om zichzelf onzeker op te nemen en hardop te vragen of ze misschien toch beter iets anders aan kon trekken. ‘Je ontmoet de kinderen van je vriend,’ grinnikte Hedwig akelig nuchter. ‘Niet de koningin! En dan nog, dat is uiteindelijk ook maar een vrouw van vlees en bloed, net als jij en ik.’ ‘Je hebt gemakkelijk praten,’ zuchtte Cynthia, en ze trok hier wat recht, schikte daar wat aan haar haren en bleef zich akelig onzeker voelen. ‘Er hangt veel van af, Hedwig. Eén kind dat dwars gaat liggen in een situatie als de onze, en je kunt het vergeten! De verhalen daarover zijn eindeloos.’ ‘Ja. Uiteindelijk kiezen de meeste ouders voor de belangen van hun eigen kinderen, in dit soort situaties. Maar aan de andere kant is het ook zo dat de meeste mensen toch weer graag een partner willen vinden. Tientallen jaren alleen blijven is iets waar maar weinigen uit vrije wil voor kiezen. Dat er zich een paar probleempjes of wrijvingen voor zullen doen, is dan ook bijna onvermijdelijk, als je twee halve gezinnen aan elkaar wilt gaan plakken, elk met de eigen bagage, elk met eigen gewoonten. Het kost tijd om met elkaar een nieuwe weg te 22
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 23
zoeken en te vinden. Wees daarop voorbereid en denk niet bij de eerste de beste tegenslag dat dat onvermijdelijk het einde van een beginnende liefde betekent. Je houdt toch van Jasper?’ Cynthia hield eindelijk op met haar getut en ging zitten. ‘Ja. Heel veel zelfs. Hij is lief, eerlijk, trouw. Dat laatste vooral.’ ‘In zijn ogen ben jij gezond van lijf en geest. Dat is wat híj belangrijk vindt na de ervaringen met zijn labiele vrouw en de dood die zij zelf verkoos. Je bent onzeker of mannen wel van je blijven houden als de eerste verliefdheid een beetje is bedaard, omdat Marcel je in de steek liet. En ik ben ook niet vergeten dat er al eerder in je huwelijk sprake was van een slippertje, dat uiteindelijk na veel pijn en verdriet van jouw kant met de mantel der liefde werd bedekt. Na zulke ervaringen steekt wantrouwen maar al te gemakkelijk de kop weer op, maar je zult toch echt op Jasper moeten vertrouwen, willen jullie een kans hebben om samen oud te kunnen worden.’ De bel ging en Cynthia maakte bijna een sprongetje van schrik. ‘Dat is hem. Duim voor me,’ glimlachte ze in een poging haar onzekerheid te verbergen. Even later voelde ze zijn armen om zich heen, warm, nu al vertrouwd. ‘Ben je zenuwachtig?’ vroeg ze hem. Hij knikte. ‘Een beetje wel. Vooral Machiel zal een afwachtende houding aannemen. Hij lijkt op zijn moeder.’ Ze ging naast hem in de auto zitten en hij startte de wagen. De weg naar zijn huis was al min of meer vertrouwd, ze was er al een paar keer geweest, maar altijd op momenten dat zijn zoon en dochter niet thuis waren en een weekeindje bij hun oma van moederskant logeerden. Die oma hing erg aan haar kleinkinderen, nadat ze haar dochter had verloren. Bij een zelfgekozen dood zijn er altijd zoveel meer slachtoffers dan enkel degene die 23
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 24
niet verder wil leven. Maar hoelang wilden opgroeiende kinderen nog rekening houden met het mateloze verdriet van een oudere en alleenstaande vrouw? Jasper hield hen altijd voor dat zijn schoonmoeder een schat van een vrouw was en dat ze met hun drieën hadden afgesproken haar zoveel mogelijk te steunen en ter wille te zijn als ze hen wilde zien. Ze was haar dochter immers al kwijt, ze hoefde de rest van het gezin niet ook nog te verliezen. En als er wat meer tijd overheen was gegaan, zou ze ongetwijfeld weer andere dingen in haar leven vinden om haar interesses en liefde aan kwijt te kunnen. Hij dacht er inmiddels over om haar straks voor Moederdag een puppy cadeau te doen. Dan moest ze erop uit, de buitenlucht in, en dat was goed voor mensen die een groot verdriet te verwerken hadden. Cynthia begreep ook wat onuitgesproken bleef. Dat zijn schoonmoeder wellicht grote moeite zou hebben met een andere vrouw op de plaats van haar gestorven dochter. Een plaats die niet vrijgekomen zou zijn als die dochter was blijven leven. ‘We zijn er.’ Ze keken elkaar even diep in de ogen. Hij glimlachte. ‘Het kan niet anders of ze gaan ook van jou houden, net als ik, lieve Cynthia, zeker als ze beseffen dat ik eindelijk weer gelukkig ben.’ Ze hoopte het en volgde hem naar binnen. Haar handen trilden toen ze haar jasje ophing aan de kapstok. Ze had een zelfgebakken appeltaart meegenomen, omdat Jasper had verteld dat ze daar erg van hielden. Ze haalde diep adem voor ze hem de kamer in volgde. Ze kende Machiel en Marjet natuurlijk al van foto’s en een filmpje dat Jasper haar op zijn telefoon had laten zien. Ze kreeg een hand van allebei, werd nieuwsgierig opgenomen, de appeltaart werd beleefd maar tamelijk lauw ontvangen. Op dat moment drong tot haar door dat 24
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 25
Jaspers dochter Marjet net zo zenuwachtig was als zijzelf. Ze glimlachte naar het meisje, waarvan ze wist dat ze negentien was, een jaar jonger dan haar eigen dochter Fleur. ‘Gebakken met biologisch volkorenmeel zo van de molen en met onbespoten appels,’ glimlachte ze vriendelijk, terwijl ze het meisje de appeltaart overhandigde. ‘Je vader heeft me verteld dat je het erg belangrijk vindt om gezonde keuzes te maken in het leven.’ Marjet keek argwanend naar de appeltaart en droeg die toen naar de keuken. Ze kregen een kopje koffie, fair trade natuurlijk. Iedereen nam appeltaart, behalve Marjet, en Cynthia had het hart niet om te zeggen dat ze misschien een beetje al te streng was voor zichzelf door niets anders meer te willen eten dan dat waarvan ze zeker wist dat het gezond was, onbespoten, dat er geen dieren voor dood hadden moeten gaan en nog wat eisen meer, die het meisje de laatste maanden in toenemende mate aan zichzelf stelde, zoals Jasper had verteld. Machiel zat haar ongegeneerd op te nemen. ‘Ik word er een beetje verdrietig van,’ begon hij nadat zijn appeltaart in een razendsnel tempo tot de laatste kruimel was opgegeten. ‘Mijn moeder had daar moeten zitten.’ Cynthia telde tot drie voor ze antwoordde. ‘Natuurlijk zou je vader dat ook hebben gewild, Machiel, maar het leven heeft helaas anders bepaald. Je begrijpt hopelijk ook wel, dat je vader weer naar de toekomst begint te kijken, na al het verdriet dat jullie drie hebben moeten doormaken?’ Hij knikte. ‘Maar misschien is het nog een beetje te vroeg?’ ‘Je moeder is nu een paar jaar dood. Maar voor jouw gevoel zal het misschien wel altijd een beetje te vroeg blijven. Ik hoorde van je vader dat je vierentwintig bent, afgestudeerd aan het hbo en dat je in de zorg werkt, met 25
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 26
mensen die… net als je moeder tegenslagen wat minder goed aankunnen.’ Dat was wel heel voorzichtig uitgedrukt, besefte ze, maar ze moest ervoor zorgen dat ze de jongen niet meteen tegen zich in het harnas joeg door de ziekte van zijn moeder te hard weg te zetten. ‘Ik wil graag helpen als mensen in de knoop komen te zitten. Zodat andere kinderen niet overkomt wat ons is overkomen.’ ‘Dat is een mooi streven,’ knikte Cynthia. ‘Helaas zijn er niet alleen lichamelijke ziektes en zullen er altijd mensen zijn die…’ ze moest oppassen, niet zeggen: net als je moeder, ‘voor wie het leven wat minder vanzelfsprekend altijd mooi is.’ De jongen knikte. ‘Nou, ik ga naar boven. Leuk je te hebben gezien, Cynthia.’ Ze hadden afgesproken dat haar kinderen Jasper zouden zeggen en de zijne haar ook bij de voornaam zouden noemen. Machiel verdween en ze keek naar Marjet, die zorgvuldig over haar broekspijpen streek. Van zuiver katoen uiteraard, kunstvezels wilde ze absoluut niet aan haar lijf, want die werden in fabrieken gemaakt waar veel te vaak kinderen die nog heel jong waren een soort slavenleven moesten leiden. Jasper had haar al nadrukkelijk gewaarschuwd voor de soms wat eenzijdige opvattingen die het meisje er inmiddels op na was gaan houden. ‘En jij, Marjet? Vind jij het ook moeilijk om mij hier te zien?’ ‘Best wel,’ kwam het antwoord na misschien wel twee tergend lang aanvoelende, zwijgzame minuten. ‘Maar ik begrijp pap ook wel. Het is alleen zo dat ik niet met Pasen op citytrip wil, zoals pa heeft voorgesteld. Reizen is enorm milieuvervuilend en waarom zou ik daaraan meewerken?’ ‘Misschien omdat er in Londen ontzettend veel culturele schoonheid is te zien? We willen naar het British 26
Citytrip nw. stramien 27-2-2019_Romanserie stramien 04-03-19 08:54 Pagina 27
Museum en natuurlijk ook naar de National Gallery.’ Cynthia glimlachte. ‘Een vriend van mij is lid van een van de meest vooraanstaande clubs van Londen. We kunnen daar eventueel een keer met hem en zijn vrouw gaan dineren.’ Jasper was er duidelijk mee in zijn sas dat hij een dergelijke uitnodiging had gekregen om een zo deftige gelegenheid te mogen bezoeken waar je anders nooit binnen zou kunnen komen. Cynthia gaf niet veel om status, maar omdat Jasper dat blijkbaar anders ervoer, vond ze het ook wel leuk. Op het dak van die club was zelfs een zwembad, had Jasper haar verteld. Marjet stond op. ‘Ik weet het, pa. Maar als we dan toch gaan, wil ik niet met een vliegtuig – of je moet er een heleboel extra bomen voor laten aanplanten, omdat we…’ ‘We gaan met de trein! Dat is inderdaad schoner,’ suste hij het protesterende geweten van zijn dochter. ‘En milieuvervuilend zijn we allemaal, gewoon omdat we leven. Uiteindelijk poepen we en…’ Het meisje verdween en de kamerdeur sloeg met een knal achter haar dicht. ‘Waarom deed je dat nou?’ vroeg Cynthia met een kleur van verlegenheid.
27
– Gerda van Wageningen
– Hebban.nl over Witte rozen
Nadat er op een vervelende manier een einde is gekomen aan haar huwelijk, heeft Cynthia Blom het geluk gevonden bij weduwnaar Jasper van Heeteren. Ze willen graag samenwonen met de twee puberende dochters van Cynthia, en Jaspers zoon en dochter, en zo een groot en gelukkig gezin vormen. De kinderen denken hier anders over en weten niet zo goed wat ze aan moeten met de verliefdheid van hun ouders. Om elkaar beter te leren kennen, besluiten ze met zijn zessen een citytrip naar Londen te maken. Ze beleven veel plezier in de stad, maar Cynthia en Jasper ontdekken eveneens dat het niet zo eenvoudig is als ze in hun verliefdheid hadden gehoopt en gedacht. De roze wolk maakt al snel plaats voor de realiteit van het leven. In hoeverre kunnen en willen ze zich nog aanpassen?
ISBN 978 94 0191 544 1 NUR 344
9 789401 915441
www.zomerenkeuning.nl
Citytrip
‘Een ethisch vraagstuk gecombineerd met liefde en humor zodat het toch luchtig blijft. Een aanrader.’
Is hun liefde sterker dan al de problemen die op hen afkomen?
GERDA VAN WAGENINGEN
‘Ik vind het heerlijk om de tijd van vroeger te doen herleven in mijn verhalen.’
GERDA VAN WAGENINGEN
Citytrip Wat als een heerlijk weekend begon moet ook heerlijk eindigen.
Gerda van Wageningen is de koningin van het Nederlandse romantische boek. Ze is inmiddels al meer dan veertig jaar auteur en bracht in totaal meer dan 120 nieuwe romans uit. In 2019 ontving zij de Valentijngenootschap Oeuvreprijs voor haar boeken van de afgelopen jaren en het op de kaart zetten van het romantische boek.