Skip to main content

Alles heeft zijn tijd - Ria van der Ven-Rijken.9789401914888

Page 1

ontdekking

D

Ria van der Ven-Rijken schrijft meeslepende familieromans met herkenbare thema’s. In Alles heeft zijn tijd worden moderne verhaallijnen op een indrukwekkende manier verweven met de naoorlogse jaren.

ISBN 978 94 0191 488 8 NUR 344

9 789401 914888 w w w. r o m a n s e r i e . n l

Alles heeft zijn tijd

e welgestelde Celine erft een huis van haar oudoom in ’s Gravenmoer en hoewel er fl ink gerenoveerd moet worden, is ze er meteen helemaal weg van. Met de hulp van haar vriendin Fiep gaat ze vol enthousiasme aan de slag met de verbouwing. In tegenstelling tot Celines vriend Daan, die overal kritiek op heeft en het huis het liefst wil verkopen. Dan wordt er tot ieders grote schrik een stoffelijk overschot gevonden in de tuin, dat dateert uit de jaren 1945-1950. Celine komt in contact met de Canadese Tommy, die hoort over de vondst in ’s Gravenmoer, waar zijn familie vandaan komt. Hij lijkt meer te weten.

Ria van der Ven-Rijken

Een erfenis zorgt voor een onverwachte

Ria van der Ven-Rijken

Alles heeft zijn tijd Roman


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 1

ALLES HEEFT ZIJN TIJD


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 2

Van deze auteur verschenen ook bij Uitgeverij Zomer & Keuning: Lieve vrede* Vertwijfeling* Loslaten* De familieband* Kostbaar verlies* Met tegenwind* * Deze uitgave is ook verkrijgbaar als e-book


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 3

Ria van der Ven-Rijken

Alles heeft zijn tijd

Uitgeverij Zomer & Keuning


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 4

ISBN 9789401914888 ISBN e-book 9789401914895 NUR 344 Š 2019 Uitgeverij Zomer & Keuning Postbus 13288, 3507 LG Utrecht Omslagontwerp Liesbeth Thomas, t4design Vormgeving binnenwerk Yvonne Reijsoo, Nyvonco www.romanserie.nl Alle rechten voorbehouden Uitgeverij Zomer & Keuning vindt het belangrijk om op milieuvriendelijke en verantwoorde wijze met natuurlijke bronnen om te gaan. Voor de papieren editie van deze titel is daarom gebruikgemaakt van papier waarvan zeker is dat de productie niet tot bosvernietiging heeft geleid.


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 5

1 Nieuwsblad Echo van het Zuiden, Juni 1947 Alle burgers van de gemeenten in de Langstraat wordt dringend verzocht mede te zoeken naar Harm Goudhart, boerenzoon uit ’s Gravenmoer, die sinds 15 mei op raadselachtige wijze spoorloos is verdwenen. Harm heeft een flink postuur, blonde haren en grijze ogen. Hij ging op den dag voor zijn verdwijning gekleed in een bruine broek met daarop een blauwe zomerjas. De juiste tip zal door boer en boerin Goudhart van Het Moers Huuske aan de Hoofdstraat, rijkelijk worden beloond. 2012 De deur viel veel te hard dicht. Celine Kastelein schrok ervan, dat was nu ook weer niet de bedoeling. Ze was boos op Daan, zoals wel vaker het geval was als hij met zijn bazige gedrag probeerde haar van zijn gelijk te overtuigen. Ze had zich al vaak voorgenomen om zich dan niet te laten gaan, maar tot nu toe was haar dat niet gelukt. Zijn dominante houding gaf haar altijd een gevoel van machteloosheid. En dat reageerde zij dan weer van zich af door de deur dicht te knallen. Vanachter de gesloten voordeur hoorde ze het portier van zijn auto ook hard dichtslaan. Hij was op zijn beurt boos omdat zij het niet eens was met hem en fel tegen hem in ging. Terwijl zijn auto met hoge snelheid wegreed, leunde ze een moment tegen de dichte deur. Ze haalde diep adem. Waarom bemoeide Daan zich toch altijd overal mee? Ze liep al een halfjaar rond met het plan om een andere baan te zoeken. Na twaalf jaar trouwe dienst was ze haar baan als secretaresse op het kantoor van firma Versteeg beu. Ze zou zo graag iets anders willen doen. Als verkoopster in een winkel werken, bijvoorbeeld. Dat leek haar veel leuker dan de saaie administratie die ze wekelijks voorbij zag komen. Dat was 5


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 6

altijd hetzelfde. Maar Daan dacht daar heel anders over. Hij raadde haar het zoeken naar een andere baan met klem af, alsof ze een kleuter was die niet zelf kon beslissen. Celine liep langzaam terug naar de kamer, waar ze enkele minuten geleden samen nog ruziemaakten. Daan had zijn koffie onaangeroerd laten staan. Toen ze hem met harde stem afbekte dat ze volwassen genoeg was om zelf te beslissen welk werk ze deed, was Daan abrupt opgestaan en boos vertrokken. ‘Dan doe je dat toch, eigenwijs kreng! Ik ga! Ik kan die stomme ideeën niet langer aanhoren waarmee jij onze levens de vernieling in wilt helpen.’ Heftige woorden. Hij had de daad bij het woord gevoegd. Op tafel lag de streekkrant nog opengeslagen. In het middelste katern stond een grote advertentie voor een vacature. Een gerenommeerd modehuis in Breda zocht een leuke verkoopster van vijfentwintig tot dertig jaar oud. Dat leek haar wel wat. Ze was dertig, dus ze voldeed al aan één voorwaarde. Ze had er Daan op gewezen dat ze dit heel graag wilde. Dat ze zelfs droomde van zo’n baan. Waarom was Daan er nu zo op tegen dat ze iets anders zocht? Hij wist toch dat ze toe was aan een nieuwe uitdaging. Ze had gezegd dat ze van plan was om vanavond nog een sollicitatiebrief via de mail de deur uit te doen. Daar was hij boos om geworden. Maar dat was niet het enige. Daan verzette zich zo vaak tegen haar keuzes en ideeën. Of het nu om een andere baan ging, om kleding of om eten, hij was het nooit eens met haar en hij wist het altijd beter. Ze kreeg de kriebels van zijn bemoeizucht. Celine ging op de bank zitten en trok haar benen omhoog, ze sloeg haar armen eromheen en legde haar kin op haar knieën. Hoelang kon ze zijn gedrag nog verdragen, vroeg ze zich af. Ze kende Daan als kind al. Hij woonde met zijn ouders een paar straten verderop. Toen hij met zijn ouders verhuisde, verloor ze hem uit het oog. Tot een jaar geleden. Toen waren ze elkaar bij de bibliotheek weer tegen het lijf 6


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 7

gelopen. Zij had hem niet onmiddellijk herkend, maar Daan had haar staande gehouden. ‘Hé, jij bent toch Celine Kastelein?’ Ze had hem even met een peinzende frons aangekeken. Die lachende ogen… ‘Daan Hoeksema?’ Het was er aarzelend uit gekomen. ‘Ja,’ knikte hij enthousiast. ‘De enige echte Daan Hoeksema. Hoe gaat het met je?’ Van het een was het ander gekomen. Ze maakten een afspraak om bij te praten. Er volgden meer afspraken, Celine genoot van zijn aandacht. Hij verwende haar met kleine cadeautjes, nam haar regelmatig mee uit eten en belde om de haverklap op. Tegen zoveel belangstelling was ze niet opgewassen, ze werd al snel verliefd. En dat was wederzijds. Hij hield van haar blauwe ogen, haar blonde haar dat losjes op haar schouders viel, haar lichte huidskleur en haar slanke postuur. Daan overlaadde haar met complimenten, maar daar was verandering in gekomen naarmate hun vriendschap zich verdiepte en ze een serieuzere relatie kregen. Meer en meer bleek dat hij een uitgesproken mening had over van alles en nog wat. En dat hij als vanzelfsprekend aannam dat zij er dezelfde gedachten op nahield als hij. Bovendien kreeg hij er al snel een hekel aan als ze met haar beste vriendin Fiep Rozenbrand een afspraak maakte. Niet dat hij dat met zoveel woorden zei, maar zijn houding jegens Fiep was de laatste maanden een en al afwijzing. Soms reageerde hij zelfs uitgesproken vijandig als ze iets leuks over Fiep vertelde. Was hij jaloers op hun jarenlange vriendschap? Daar leek het verdacht veel op. Maar er was meer wat Daan niet leuk vond. Als ze alleen naar de stad ging en met een leuk jurkje of een paar nieuwe schoenen terugkwam, kon dat zijn goedkeuring niet wegdragen. Hij voelde zich gepasseerd omdat ze hem er niet bij betrokken had, zei hij dan. Maar nu ze hem betrok bij haar 7


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 8

plannen om naar een andere baan uit te kijken, lag hij net zo goed dwars. Steeds vaker werkte hij tegen. Haar verliefdheid had daardoor een flinke knauw gekregen. Zo hoteldebotel als eerst was ze al een hele poos niet meer. Toch hield ze wel van hem. Daan had immers ook een goede kant. Ondanks zijn bemoeizucht en de woordenwisseling die daardoor vaak ontstond, kon hij ook echt lief en aardig zijn. Nadat ze Daan in het begin van hun relatie aan haar ouders had voorgesteld, had haar moeder gekscherend gezegd: ‘Daan is uiteindelijk toch een aardige vent geworden, Celine. Vroeger was hij het ettertje van de buurt. Weet je nog?’ Dat kon ze zich niet meer herinneren. Het was te lang geleden, en zo vaak trok ze toen niet op met de kinderen uit de buurt. Met Fiep was ze toen al wel dik bevriend. Kortgeleden was ze terloops met Fiep over Daan begonnen. Ze had verteld dat hij liever niet had dat ze dít deed of dát wilde doen. ‘Hij maakt zich echt bezorgd om mij,’ hield ze Fiep wat lacherig voor. ‘Hij wil altijd het beste voor mij, ook al vind ik dat soms irritant.’ ‘Ik denk dat Daan je veel te dicht op de huid zit,’ had Fiep ernstig geantwoord. ‘Uiteindelijk zal hij je verstikken.’ ‘Meen je dat?’ Celine was hoogst verbaasd. Fiep klonk zo serieus. Ze dacht nog wel dat Fiep Daan juist graag mocht. Fiep had geknikt en haar opmerking was Celine bijgebleven, echode zelfs telkens opnieuw door haar hoofd. Ze kon er wel om huilen. Waarom speelde Daan zo de baas over haar? Ze was toch capabel genoeg om zelf een beslissing te nemen? Ze sprong op en pakte de krant. Die sollicitatie ging vandaag nog de deur uit. Na een goed sollicitatiegesprek kreeg Celine de betrekking in Breda aangeboden. Eigenaresse Marijke Westerman, een modieus geklede vrouw van middelbare leeftijd, die al vijf8


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 9

entwintig jaar de scepter zwaaide over het Modehuis, zag in haar een goede verkoopster. Celine kon haar geluk niet op. Het grote Modehuis beschikte over twee ruime etages, waar heren en dames hun slag konden slaan. Daarbij hoorde ook een afdeling met enerzijds sjieke en anderzijds casual kleding voor senioren. Ertussenin was een koffiecorner met zitgelegenheid waar klanten gratis een kopje koffie, thee of ijswater aangeboden kregen. Het Modehuis stond niet voor niets zo goed aangeschreven, klantvriendelijkheid kwam altijd op de eerste plaats. Celine zou een van de verkoopsters worden op de afdeling voor de dames. Marijke had er alle vertrouwen in. Daan schudde minachtend zijn hoofd toen ze het hem vertelde. ‘Als je deze betrekking echt aanvaardt, moet je bijna elke koopavond én ook nog eens op zaterdagen werken. Dan kunnen we straks niks meer samen ondernemen. Ik zou het alsnog afblazen, als ik jou was. Je baan als secretaresse levert je trouwens een veel hoger inkomen op, met een veel betere verdeling van werkuren. Hoe dóm moet je zijn om in een winkel te willen werken.’ Zijn kwetsende woorden wierpen een schaduw over haar blijdschap. Voor de zoveelste keer was het zwemmen tegen de stroom in. ‘Daan, ik wil dit heel graag, dus ik ga wél akkoord,’ antwoordde ze geagiteerd. ‘En als ik mijn kleding daar aanschaf, krijg ik een behoorlijke personeelskorting. Dat is toch ook een leuke extra!’ Daan was er niet van onder de indruk, hij bleef volhouden dat het niet opwoog tegen het salaris dat ze nu verdiende. Bij een succesvol salesmanager als hij draaide alles om winst. Hij werkte in de meubelindustrie. Het kon altijd beter en het moest vooral altijd meer geld opleveren, vond hij. Dat zij bijvoorbeeld ook belangstelling had voor oude, brocante spullen waarmee ze haar hele huis had ingericht, was ook al zo’n pijnpunt in hun relatie. Allemaal rotzooi, volgens Daan. Hij 9


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 10

vond haar inrichting niet mooi. Oud, versleten en uit de tijd, een doorn in zijn oog. ‘Wacht maar eens tot we samen een huis gaan kopen,’ zei hij. ‘Dan ruimen we jouw malle-pietje-huishouding op en kiezen we iets duurzaams uit. Ik weet de weg in de meubelindustrie, de korting die ik kan bedingen is vast hoger dan de korting die jij krijgt bij dat Modehuis.’ Zijn genoegzame lachje kwetste haar diep van binnen opnieuw. Waarom was datgene wat zij voor ogen had bij Daan nou nooit goed? Waarom moest hij alles wat zij leuk vond altijd afkraken? Gelukkig moest hij snel weg. Hij speelde in zijn vrije tijd hockey en wilde geen enkele training missen. In dat opzicht maakte het helemaal niet uit dat zij straks ook op de zaterdag moest werken, dan was Daan toch meestal op het hockeyveld te vinden. Wat een onzin kraamde hij soms uit. Het was dat ze zoveel van zijn goede kant hield, maar anders zou het misschien beter zijn om haar relatie met hem te beëindigen. Fiep had gelijk. Daan zat haar veel te dicht op de huid. En toch wilde ze er niet aan denken het op te geven. Daan was niet altijd meegaand, maar hij had wel een hart van goud. En tenslotte kende elke relatie zo zijn problemen. Toch? Ze dacht aan hun verschillende karakters en interesses en twijfelde. Waren de verschillen bij hen niet al te extreem? Dezelfde middag reed ze naar haar ouders, die in een prachtige villa aan de rand van Dongen woonden. Zij zouden vast net zo enthousiast over haar nieuwe baan zijn als ze zelf was en ze had op dit moment behoefte aan bevestiging, aan iemand die oprecht blij voor haar kon zijn. Haar ouders, Pleuni en Sam Kastelein, waren welgesteld doordat haar moeder afkomstig was uit een goed milieu. Hun villa was een huwelijkscadeau geweest van haar opa en oma, die niet meer leefden. Opa had een succesvol leven als aannemer achter de rug en liet na zijn dood vele onroerende goederen na met een flinke spaarrekening. Haar moeder, en tante 10


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 11

Sylvie, waren er goed mee geweest. Ondanks dat goede milieu bleef haar moeder een eenvoudige vrouw. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, zei ze weleens. Haar vader kwam uit een eenvoudige familie, hij verdiende de kost als schilder. Hij was een echte ambachtsman met gedreven passie voor zijn werk. Haar moeder keek altijd met gepaste trots op naar haar vader. Celine groeide als enige dochter op in een warm nest. Ze had een fijne, solide thuisbasis. Toch had ze er zeven jaar geleden voor gekozen om uit huis te gaan. Ze was inmiddels drieëntwintig en het werd de hoogste tijd om op eigen benen te gaan staan. Haar beide ouders hadden haar daarbij op weg geholpen. Haar vader schilderde de eengezinswoning die haar ouders voor haar hadden gekocht van boven tot onder. En met haar moeder was ze alle brocante zaakjes in Noord-Brabant afgestruind om de boel in te richten. Ze had wel een andere smaak dan haar ouders, maar beiden hadden zich helemaal ingeleefd en ervoor gezorgd dat ze er gezellig bij zat. ‘Kind, wat fijn dat je doen kunt waar je zin in hebt,’ glimlachte haar moeder toen ze over het Modehuis vertelde. ‘Aanpakken die baan. Zo’n kans krijg je niet snel meer.’ ‘Het lijkt me zo leuk om daar te werken. De administratie van Versteeg komt me al een tijdje de neus uit. Het is zo saai op kantoor. Ik móet gewoon iets anders gaan doen, mam.’ Celine zat met haar moeder in de grote woonkeuken. Haar moeder had een kortgeknipte coupe donkerblond geverfd haar en droeg een kleurige trendy bril. Het vleugje lipstick kleurde prima bij haar eenvoudige kleding. Op het aanrecht lagen een zak gesneden boerenkool en een rookworst klaar voor het avondeten. Celine had er nog niet over nagedacht wat zij straks zou eten. Ze moest haar wekelijkse boodschappen nog doen. Boerenkool, daar had ze eigenlijk ook wel zin in! Haar moeder stond op en reikte haar een kop koffie aan. ‘Wat vindt Daan van je nieuwe baan?’ informeerde ze 11


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 12

belangstellend. Vragend trok ze een wenkbrauw op. ‘Of… weet hij het nog niet?’ Celine zuchtte. ‘Nee, Daan weet het ook al. Hij is helaas niet zo enthousiast. Hij moet nog aan het idee wennen, denk ik. Maar ik ben wel blij met jouw reactie, mam.’ Het ging haar op dit moment te ver om te vertellen dat ze er ruzie om hadden gehad. Daan trok vast weer bij, dat gebeurde altijd. ‘Waarom is hij niet enthousiast?’ Haar moeder klonk niet verbaasd, wel nieuwsgierig. Celine haalde haar schouders op en roerde in haar koffie. ‘Tja, hij vindt het gewoon niks dat ik verkoopster word. Hij denkt dat ik daarmee geen vooruitgang boek. Het levert me financieel iets minder op dan bij Versteeg en ik zal natuurlijk de meeste zaterdagen moeten werken.’ Haar moeder nam zelf ook een kop koffie en schoof een schaaltje met cake op tafel. ‘Hier, neem een lekkere plak en kijk niet zo zorgelijk.’ Celine schoot in de lach. ‘Kijk ik zorgelijk? Ik ben echt heel blij met die baan, hoor!’ ‘Goed zo! Jij bent zelf best in staat om te bepalen wat je graag wilt. Ik hoop niet dat je het erg vindt dat ik het zeg, maar ik vind Daan wel erg kortzichtig.’ ‘Daan is bang dat ik er straks spijt van krijg,’ haastte ze zich te zeggen en ze hapte snel een stuk van haar cake. ‘Hij bedoelt het goed, mam,’ zei ze met volle mond. Ze wist heus wel dat ze het nu voor hem opnam, hoewel hij dat eigenlijk niet verdiende. Haar moeder hoefde ze echter niets wijs te maken, die kende Daan inmiddels ook wel. ‘Blijf vooral jezelf, meisje. Laat je niet van de wijs brengen. Het gaat in dit geval niet om wat Daan ervan vindt, maar om wat jíj ervan vindt. Als jij met plezier voor die betrekking als verkoopster kiest, met alle voor- en nadelen, moet hij dat gewoon accepteren.’ 12


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 13

Ze knikte. Zo zag ze dat zelf tenslotte ook. Daan zou daar vanzelf achter komen, hij had waarschijnlijk even tijd nodig. ‘Ik heb je vader ook nooit in de wielen gereden. Hoewel het niet echt nodig was, wilde hij na ons huwelijk toch graag de kost blijven verdienen en niet zijn leven lang op mijn spaartegoeden teren. Je lijkt op hem. Jullie zijn geen hoogvliegers, maar wel doorzetters. Ik ben apetrots op je, Celine. Deze verandering is een nieuwe stap in je leven, die je voldoening zal geven.’ Haar moeder schonk nog een kop koffie voor hen beiden in. Toen ze weer wilde gaan zitten, ging haar mobiele telefoon over. Ze nam hem op. ‘Dag Syl, met Pleun.’ Celine observeerde het gezicht van haar moeder. Er verscheen een ernstige blik in haar ogen. Tante Sylvie was de oudste zus van haar moeder, de nestor van de familie, zoals ze haar weleens gekscherend noemden. Ze zag erop toe dat de onderlinge contacten binnen de familie goed verliepen. Celine vond tante Sylvie hooghartig en betweterig, een heel ander type dan haar moeder. Haar moeder zei een paar keer ‘ja’ en vervolgens ‘ach, die arme ziel, hoe laat is dat gebeurd?’ Daarna luisterde ze weer. Celine vroeg zich af waarover het gesprek ging. Aan haar moeders gezichtsuitdrukking te zien was het geen goed nieuws dat tante Sylvie vertelde. ‘Oké Syl, bedankt voor je telefoontje. Als ik je kan helpen met het regelen van de uitvaart of iets anders, laat het me dan weten,’ besloot haar moeder het gesprek. ‘Tot snel.’ Ze verbrak de verbinding en legde haar mobiele telefoon weg. ‘Uitvaart?’ vroeg Celine nieuwsgierig. Haar moeder kuchte emotioneel. Daarna snoot ze haar neus. ‘Oom Hendrik van Baardwijk, de broer van mijn moeder. Je weet wel, dat oude baasje van bijna honderd. Volgens tante Sylvie heeft hij niet geleden, hij zat vanmorgen in het 13


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 14

verpleeghuis dood in zijn stoel. Sjonge, dit komt wel onverwacht. Hij mankeerde niets, was alleen oud. We zullen hem zeker missen.’ ‘O mam, wat naar! Gecondoleerd met het verlies.’ Celine wist dat haar moeder erg gesteld was op oudoom Hendrik. Hij was de laatst overlevende van oma’s generatie. ‘Nu is er geen oom of tante meer van je in leven.’ ‘Dat klopt. Hij was de laatste van die generatie.’ Haar moeders woorden klonken opnieuw geëmotioneerd, maar ze herstelde zich meteen. ‘Oom Hendrik was met zijn negenennegentig jaar een oude, versleten man. Ik ben zo blij dat hij niet geleden heeft. Oom Hendrik is goed af, Celine.’ Samen haalden ze enkele herinneringen op. Celine had haar oudoom een paar maanden geleden voor het laatst gezien, nog voordat hij opgenomen werd op de afdeling van het verpleeghuis. Tante Sylvie had dat allemaal geregeld. Oudoom Hendrik was al lange tijd vergeetachtig en gedesoriënteerd. Tante kon het niet aanzien dat hij zich verwaarloosde in zijn oude huis in ’s Gravenmoer. De man had dag en nacht toezicht en zorg nodig. Onlangs werd er Alzheimer bij hem vastgesteld. Celine had hem nog niet opgezocht in het verpleeghuis. Ze dacht er nu met enige schaamte aan. Maar het was te laat. ‘Voel je maar niet schuldig,’ merkte haar moeder op. ‘Oom Hendrik had je vast niet meer herkend. De enige die hij nog kende, was tante Sylvie. Zij kwam dagelijks bij hem.’ Haar moeder glimlachte bij die herinnering. ‘Nou ja, je kent tante Sylvie. Ze voelde zich verantwoordelijk voor oom Hendrik. Na de dood van tante Ada was ze zijn enige steun en toeverlaat. Oom Hendrik had het er moeilijk mee toen hij alleen achter bleef. Hij en tante Ada hebben het hun leven lang een groot gemis gevonden dat ze geen kinderen kregen, zei oom Hendrik jaren geleden. Het siert tante Sylvie wel dat ze altijd zo goed voor oom Hendrik heeft gezorgd.’ Celine fronste haar voorhoofd. ‘De zorgzaamheid van 14


Alles heeft zijn tijd 8-5-2019_Romanplus-serie 09-05-19 10:53 Pagina 15

Tante Sylvie kan soms ook behoorlijk bemoeizuchtig zijn.’ ‘In het geval van oom Hendrik niet, Celine. Ze was oprecht bezorgd.’ Celine zweeg. Ze kon er niets tegen inbrengen. Het was inderdaad fijn dat tante Sylvie naar oudoom Hendrik omzag zodat hij niet nog meer vereenzaamde. Maar of dat geheel belangeloos was, betwijfelde ze toch. Oudoom Hendrik was niet rijk, maar ook niet bepaald arm. Tante Sylvie was naast zorgzaam en een beetje bemoeiziek ook hebberig van aard. Ze vergaarde graag goederen en was van geld ook niet vies. Bij haar thuis stonden mooie spullen, en die waren afkomstig uit diverse nalatenschappen van overleden familieleden, had Celine weleens van haar moeder begrepen. Ze vroeg zich af hoe het verder zou gaan met de nalatenschap van de oude baas. Daar zou tante Sylvie zich naar verwachting ook in vastbijten. ‘Blijf je eten?’ informeerde haar moeder. ‘Ik maak een stamppot van boerenkool. Papa komt dadelijk ook thuis, dan kun je hem meteen alles vertellen over je nieuwe baan.’ Celine aarzelde een moment. Misschien was de boosheid van Daan inmiddels verdwenen en kwam hij voor etenstijd nog zijn verontschuldigingen aanbieden. Daar hoopte ze diep vanbinnen een beetje op. Als ze hier bleef, stond Daan voor een gesloten deur. Nou ja, dan was dat maar zo. Ze kon niet altijd rekening houden met zijn gedrag. Ze was graag bij haar ouders. Als Daan haar wilde zien, kon hij haar altijd nog bellen om iets af te spreken. Haar mobiele telefoon droeg ze dag en nacht bij zich. ‘Oké,’ besloot ze. ‘Ik prik graag een vorkje mee. Dan hoef ik lekker ook niet meer te kokkerellen als ik thuiskom.’ Dit bespaarde haar niet alleen tijd en werk, ze popelde ook van ongeduld om haar vader het goede nieuws te vertellen.

15


ontdekking

D

Ria van der Ven-Rijken schrijft meeslepende familieromans met herkenbare thema’s. In Alles heeft zijn tijd worden moderne verhaallijnen op een indrukwekkende manier verweven met de naoorlogse jaren.

ISBN 978 94 0191 488 8 NUR 344

9 789401 914888 w w w. r o m a n s e r i e . n l

Alles heeft zijn tijd

e welgestelde Celine erft een huis van haar oudoom in ’s Gravenmoer en hoewel er fl ink gerenoveerd moet worden, is ze er meteen helemaal weg van. Met de hulp van haar vriendin Fiep gaat ze vol enthousiasme aan de slag met de verbouwing. In tegenstelling tot Celines vriend Daan, die overal kritiek op heeft en het huis het liefst wil verkopen. Dan wordt er tot ieders grote schrik een stoffelijk overschot gevonden in de tuin, dat dateert uit de jaren 1945-1950. Celine komt in contact met de Canadese Tommy, die hoort over de vondst in ’s Gravenmoer, waar zijn familie vandaan komt. Hij lijkt meer te weten.

Ria van der Ven-Rijken

Een erfenis zorgt voor een onverwachte

Ria van der Ven-Rijken

Alles heeft zijn tijd Roman


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Alles heeft zijn tijd - Ria van der Ven-Rijken.9789401914888 by Veen Bosch & Keuning uitgeversgroep - Issuu