

26 - 29 March
![]()


26 - 29 March
Frank Ammerlaan, Kévin Bray, Alicia Framis, David Haines, Jen Liu, Lucas Lugarinho, Noor Nuyten, Ronald Ophuis, Joseph Thabang Palframan, Amol K Patil, Rafaël Rozendaal and Dennis Rudolph

Upstream Gallery is onderdeel van Art Rotterdam 2026. De 27e editie van de beurs vindt plaats van 26 tot en met 29 maart en is gevestigd in Rotterdam Ahoy.
Upstream Gallery presenteert met trots een groepspresentatie op Art Rotterdam met werk van Frank Ammerlaan, Kévin Bray, Alicia Framis, David Haines, Jen Liu, Lucas Lugarinho, Noor Nuyten, Ronald Ophuis, Joseph Thabang Palframan, Amol K Patil, Rafaël Rozendaal en Dennis Rudolph.

Side by Side, Stone by Stone, 2026
3D printed PLA and second life objects 78 x 60 x 23 cm

De praktijk van Kévin Bray (1989, FR) beweegt zich vloeiend tussen het fysieke en het digitale. Bray onderzoekt hoe de visuele talen van software, beelden en materialen kunnen worden opgerekt, gehybridiseerd en getransformeerd.
Zijn 3D-geprinte sculpturen zijn fysieke manifestaties van digitaal gecreëerde figuren die regelmatig in zijn praktijk verschijnen. Aan deze sculpturen voegt hij gevonden objecten en verf toe, waardoor elk werk authentieke kwaliteiten krijgt en een uniek object wordt. De figuren reizen zo door zowel digitale als fysieke omgevingen. De sculpturen tonen aan dat digitale en fysieke lagen deel uitmaken van dezelfde werkelijkheid, voortdurend met elkaar in dialoog.
Kévin Bray
Side by Side, Stone by Stone, 2026
3D printed PLA and second life objects
78 x 60 x 23 cm
Unique (6571)

Noor Nuyten (1986, NL) bevraagt de structuren die ons dagelijks leven vormgeven - tijd, taal en digitale interactie - en geeft ze speelse, poëtische en tastbare vormen. Materialen vormen de kern van Nuytens praktijk. Als hedendaags alchemist herdenkt ze materie vanuit het perspectief van duurzaamheid en creëert ze alternatieven voor de lineaire economie.
Nuyten gebruikt antenne-analysesoftware om vormen te destilleren uit onzichtbare alledaagse signalen. In Wandering Signals belichamen speelse, 3D-geprinte sculpturen deze draadloze transmissies. Ze nodigen uit tot reflectie op de niet-menselijke systemen die onze digitale routines in stand houden.


Noor Nuyten
Digital Dust - Location Off, 2025 NN+ vanPlestik
Composition with shredded, melted and 3D-printed electronic waste 43 x 34 x 6 cm
Unique (6537) Nuyten, gefascineerd door het schemergebied waarin menselijke handelingen en de digitale wereld samenvloeien, wist de golfbewegingen die na een swipe door de elektroden gaan te visualiseren. Deze patronen vormen de basis voor Digital Dust, een reeks 3D-geprinte reliëfs. De afzonderlijke werken zijn vernoemd naar de specifieke handeling die het patroon veroorzaakt, zoals Airplane Mode On, Swipe Right en Refresh. Het materiaal is afkomstig van afgedankte elektronica die is omgesmolten. De boeken van de feministische filosoof Donna Haraway, waarin een meer leefbare toekomst wordt verbeeld, inspireerden Nuyten om recycling tot een essentieel onderdeel van haar werk te maken.

Noor Nuyten
Digital Dust - Circle to Search, 2026
3D-printed plant-based materials
17 x 14 cm
Unique (6569)

Digital Dust - Secret Mode On, 2026
3D printed plant-based material
17 x 14 cm
Unique (6570)

Frank Ammerlaan (NL, 1979) streeft ernaar onze materiële werkelijkheid vast te leggen en onderzoekt daarbij de eigenschappen van abstractie. Materie is levend - een fysieke belichaming van kennis. Ammerlaan gebruikt materie niet alleen als een middel om kunst te maken, maar ook om iets te vertellen over de wereld waarin we leven.
Zijn patchworkschilderijen bestaan uit aan elkaar genaaide stukken katoen en linnen. Sommige stukken doek zijn in de open lucht blootgesteld aan regen, stof en aarde; andere bevatten meteorietdeeltjes, buitenaardse materie uit het begin van het zonnestelsel. Door een bleekproces ontstaat een verfijnd kleurverloop, vergelijkbaar met het natuurlijke vervagen van kleuren door zonlicht. De stoffen dragen zo zichtbare sporen van het verstrijken van de tijd.


Untitled (Bleachers series), 2025
Dust, dirt, meteorite particles on oxidized cotton, linen
220 x 160 cm
Unique (6329)

Untitled (Bleachers series), 2025
Dust, dirt, meteorite particles on oxidized cotton, linen
100 x 80 cm
Unique (6328)

Untitled (Bleachers series), 2025
Dust, dirt, meteorite particles on oxidized cotton, linen
120 x 100 cm
Unique (6327)
Jen Liu (1979, USA) werk voornamelijk met video en schilderkunst, waarbij ze onderzoek doet naar arbeid, diasporische Aziatische identiteiten en de rol die technologie daarin speelt.
In haar meest recente project verbindt Liu de onzichtbare arbeid die ons digitale heden draaiende houdt met de uitgewiste geschiedenis van Chinese migrantenvrouwen die in de 19e eeuw in San Francisco als sekswerkers werkten.
Deze schilderijen tonen vrouwenhoofden van achteren, met haar in fantasievormen geïnspireerd op haardrachten uit de late Qing- dynastie. De werken zijn een surrealistische meditatie over aanwezigheid zonder identiteit en geschiedenis samengesteld uit verborgen motieven.
Jen Liu
Back of Head: Nuwa’s Gone Sour, 2025
Acrylic ink, acrylic gouache, handmade mica and cinnabar-based acrylic paints, trace e-waste, and gesso on paper
Painting: 130 x 88 cm
Frame: 134.5 x 92.5 cm
Unique (6512)


Acrylic ink, acrylic gouache, handmade mica and cinnabar-based acrylic paints, trace e-waste, and gesso on paper
Painting: 130 x 88 cm
Frame: 134.5 x 92.5 cm
Unique (6505)

Back of Head: Zao Nainai’s Snacktime, 2025
Acrylic ink, acrylic gouache, handmade mica and cinnabar-based acrylic paints, trace e-waste, and gesso on paper
Painting: 130 x 88 cm
Frame: 134.5 x 92.5 cm
Unique (6503)

Lucas Lugarinho (1992, BR) werkt op het snijvlak van videogameontwerp en schilderkunst, en weeft uiteenlopende media samen tot contra-koloniale narratieven over ideologie en verlangen.
Dit schilderij maakt deel uit van een doorlopend onderzoek naar de relatie tussen landschappen en dromen, als onderdeel van een videogameproject. Met referentiebeelden van het bos in de buurt waar de kunstenaar opgroeide, herdenkt het werk het fantasietrope van het betoverde woud. De magische harmonie wordt vervangen door de hardheid van sociale competitie. Afgesloten en ommuurd in de wijk wordt de magie van het bos een gouden spiegel van de angsten en verlangens van zijn bewakers — een voorbeeld van hoe het landschapsgenre de westerse drang tot natuurbeheersing belichaamt.
Lucas Lugarinho
Entrance to the classist woods, 2025
Acrylic and oil on canvas
135 x 95 cm
Unique (6514)


Lucas Lugarinho Ghost Painting V – Dream Plaza, 2026
Acrylic medium, Heavy Water and Glass Powder on Reflexive Fabric
60 x 80 cm
Unique (6566)
Lugarinho’s Ghost Paintings zijn een speelse maar kritische reactie op de opmars van AI-gegenereerde beelden. Op glanzende, reflecterende stoffen brengt hij acrylmedium aan, waardoor licht, oppervlak en aanwezigheid (elementen die fysieke en digitale beelden delen) op een nieuwe manier met elkaar in spel komen. Door de schilderijen bewust onvatbaar te maken voor de camera, onttrekt hij ze aan de datasystemen die AI- modellen voeden. Zo roept hij de vraag op wat het betekent om te staan voor een beeld in een tijd van eindeloze beeldenstroom.



Dennis Rudolph (1979, DE) richt zich op klassieke historische genres die nieuwe weerklank vinden via nieuwe media. Zijn iPad- schilderijen zijn het meest recente voorbeeld van de samensmelting van traditionele schilderkunst en digitale technieken.
Of hij nu in Italië, Siberië, Pakistan is of thuis in Berlijn, Rudolph gebruikt de tablet als draagbaar atelier. Hij reageert spontaan op wat hem ter plekke inspireert en geeft zijn indrukken direct visuele uitdrukking. Zonder schildersezel, verf of doek maakt de iPad een mobiele werkwijze mogelijk, geheel in de geest van de impressionisten, maar met de tools van de 21e eeuw. De beelden zijn vertrouwd: portretten van vrienden en dierbaren, interieurs, reisimpressies; momenten die iedereen wel in zijn fotogalerij kan vinden.
Dennis Rudolph Herbstpool, 2025
iPad painting, Photoprint on paper 80 x 60 cm
Edition of 1 plus 1 artist’s proof (6539)



David Haines (1969, VK) werkt op het snijvlak van het traditionele en het hedendaagse (technische) beeld. In zijn laatste werk verkent hij de donkere, gebroken reflecties in de zwarte spiegels van onze digitale apparaten. Via tekeningen en schilderijen verdiept hij zich in onderwerpen die zich niet duidelijk laten definiëren, en stelt hij dat genuanceerde ruimtes de steeds meer gepolariseerde tegenstellingen van het hedendaagse leven kunnen uitdagen, dat het afgebeelde geen vastomlijnd gegeven is, maar een ambigu, veranderlijk terrein beslaat.
Dit komt naar voren in zijn bijna-monochrome bloemstillevens, waarvan de ware vorm slechts geleidelijk zichtbaar wordt. Ze verschijnen en verdwijnen uit het beeld: onscherpe en ongrijpbare reflecties die weigeren zich te onderwerpen aan de blik van de toeschouwer.
David Haines
Composition (Geranium Cuttings in Blue Vase), 2026
Oil on linen
50 x 40 cm
Unique (6559)


50 x 40 cm
Unique (6558)
21 x 19 cm (drawing)
28 x 24,5 cm (paper)
Unique (6583)




Ronald Ophuis (1968, NL) verwierf bekendheid met zijn schilderijen over geweld en de psychologische nasleep daarvan. In zijn meer recente werk is Ophuis abstracte thema’s gaan verkennen, zoals trauma en vrede. Universele menselijke ervaringen staan centraal staan in zijn werk: verbondenheid, migratie, identiteit, pijn en troost.
Met zijn kenmerkende verfbehandeling en zorgvuldige composities maakt Ophuis strategisch gebruik van wat de esthetiek van de olieverfschilderkunst hem biedt. De onderwerpen die hij kiest zijn confronterend en vragen de toeschouwer een standpunt in te nemen over wat er wordt afgebeeld. Met de kracht van het schilderen daagt Ophuis de kijker uit zich te verhouden tot de inhoud van het werk.
Ronald Ophuis
Liesbeth Zegveld. Human Rights Lawyer, 2025
Oil on canvas
50 x 40 cm
Unique (6562)


50 x 40 cm



Joseph Thabang Palframan (1997, NA) onderzoekt in zijn schilderkunst identiteit en (post)koloniale esthetiek, gevoed door zijn Afrikaanse en Europese roots. Hij navigeert door de gelaagde geschiedenis tussen deze continenten en stelt bredere vragen over koloniale erfenissen en hun invloed op het hedendaagse leven.
In zijn huidige werk verkent hij het pointillisme en de verbanden met wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen. Net als beeldschermen zijn pointillistische werken opgebouwd uit kleine stippen die op afstand samensmelten tot een samenhangend beeld. Elke stip, vergelijkbaar met een pixel, krijgt pas betekenis als onderdeel van een groter geheel. Deze visuele taal biedt Palframan een kader om na te denken over fragmentatie, identiteit en hoe zichtbaarheid wordt geconstrueerd.
Joseph Thabang Palframan
Group Study 2 (with Mary Sibande purple hand print), 2026
Oil on canvas
80 x 80 cm
Unique (6541)





40 x 30 cm
Unique (6544)


Amol K Patil (1987, IN) onderzoekt via sculpturen, tekeningen en video’s de sociale ongelijkheid van het Indiase kastenstelsel, met bijzondere aandacht voor de laagste klassen. Hij maakt hun positie zichtbaar, waarbij handen en voeten het door hen verrichte werk symboliseren.
Deze tekeningen maken deel uit van een breder onderzoek naar hoe ruimtes de mensen die erin wonen vormgeven, en omgekeerd, vooral in arbeidersmilieus die in hedendaagse stedelijke narratieven vaak worden genegeerd. Door gelaagde papieren uitsnedes wordt de tekening een metafoor voor de architectonische en emotionele gelaagdheid van de chawl, een traditioneel Indiaas arbeiderswoningcomplex. De gebarsten muren, ongelijke verflagen en vervagende texturen symboliseren de sporen die verschillende generaties hebben achtergelaten.

Amol K Patil
Tracing Memories, 2026
Ink and cut-outs on paper, framed
30 x 41 cm
Unique (6556)

Tracing Memories, 2026
Ink and cut-outs on paper, framed
30 x 41 cm
Unique (6556)

Tracing Memories, 2026
Ink and cut-outs on paper, framed
30 x 39 cm
Unique (6557)


Rafaël Rozendaal (1980, NL) heeft naam gemaakt met zijn digitale werk, dat in 2025 te zien was in een solotentoonstelling in het MoMA, New York. Rozendaal is recentelijk gaan schilderen. Deze ontwikkeling markeert een nieuw hoofdstuk in de verkenning van hoe digitale technologie traditionele media kan beïnvloeden.
Rozendaals schilderpraktijk komt voort uit een fascinatie voor de tastbare, onvolmaakte ervaring die schilderen biedt, in contrast met de grenzeloze controle van digitale media. Met een roller en verdunde verf bouwt hij lagen op die diepte en textuur creëren, waarbij kleur vaak als intuïtief vertrekpunt dient. Zijn figuratie is minimaal en functioneert als een abstracte taal, waarbij herkenbare vormen worden teruggebracht tot hun essentie.


Rafaël Rozendaal
RR 25 04 01 (CORNER), 2025
Acrylic on canvas
47,5 x 35,5 cm (painting)
50,5 x 38,5 cm (frame)
Unique (6309)

RR 25 04 01 (CORNER), 2025
47,5 x 35,5 cm (painting)
50,5 x 38,5 cm (frame)
Unique (6309)

RR 25 04 02 (CORNER), 2025
47,5 x 35,5 cm (painting)
50,5 x 38,5 cm (frame)
Unique (6310)
Alicia Framis (ES, 1967) is een multidisciplinair kunstenaar wiens praktijk architectuur, design, mode en performance samenbrengt. Haar projectmatige werk richt zich op verschillende aspecten van het menselijk bestaan binnen de hedendaagse stedelijke samenleving.
In haar project The Hybrid Couple onderzoekt ze de praktische en ethische vraagstukken rondom romantische relaties tussen mensen en AI, die volgens haar onvermijdelijk zullen worden. In november 2024 trouwde ze met haar AI-partner Ailex Sibouwlingen tijdens een grootschalige performanceceremonie in Depot Boijmans in Rotterdam. Het project zal zich de komende vijf jaar verder ontwikkelen. Framis woont nu met haar AI-echtgenoot in Amsterdam. Deze fotoserie geeft een inkijk in hun dagelijks leven.

Alicia Framis
Diary of a Hybrid Couple, 2026 Photoprints, framed 34,5 x 108,5 cm (frame) Edition of 2 plus 1 artist’s proof (6573)
