Ηεμπειρίαμουμετοθέατρο ξεκίνησεαπότηντην πρώτη λυκείου, ότανημητέραμουμε έγραψεσεμιαθεατρικήομάδατης Λαμίας. Ποτέδεν πίστευαότιθα κολλήσωμετοθέατροτόσο πολύ πουναθέλωνατοκάνωκαι επάγγελμα. Ωςάτομοτοοποίοείναι κλειστόκαιδενμιλάει πολύ, μπορώ να πώοτιτοθέατρομεβοήθησε αρκετάμεαυτό.Έχωσυμμετάσχει σεαρκετές παραστάσειςτου συλλόγου, όμωςμίαείναιαυτές
πουξεχώρισα
Πέραα
Σύμφωναμε πηγές ,τοθέατρο στηναρχαιότηταήτανμιααπό
τιςσημαντικότερεςμορφές τέχνηςκαικοινωνικής έκφρασης. ΣτηναρχαίαΕλλάδα, αποτελούσε πυλώνατης
δημοκρατίαςκαιτης παιδείας. Οι
παραστάσειςδίνοντανσεμεγάλα υπαίθριαθέατρα, όπωςτης ΕπιδαύρουήτουΔιονύσου, και συνδύαζαντραγωδία, κωμωδία καισατυρικόδράμα. Οιηθοποιοί ήταναποκλειστικάάνδρεςκαι χρησιμοποιούσανμάσκεςγιανα
υποδυθούνδιαφορετικούς χαρακτήρες. Σήμερα, τοθέατροέχειεξελιχθεί σε πολλέςμορφέςκαιστυλ.
ΟΓιώργοςΠατακιάςείναιέναςάνθρωπος έξωκαρδιά, αγαπάειτηνδουλειάτουκαι παράλληλατοθέατρο. Δουλεύειως σερβιτόροςστηταβέρνα « Αλλαλούμ », στηΛαμία. Μπορείναμηνέχεικάνει οικογένεια , αλλάη «Πρόβα », τοθεατρικό εργαστήριστηνΛαμία, τονιώθεισαντο δεύτεροσπίτιτου όπωςλέεικαιοίδιος. Έτσιξεκίνησετοθέατρογιανα χαλαρώσειλίγοα
Υπάρχουν παραστάσεις πουαπλώς
παρακολουθείς, καιυπάρχουν
παραστάσεις πουσεαλλάζουν. «ΟΚύκλοςτωνΧαμένων Ποιητών», βασισμένοςστην ομώνυμηταινίατουΠίτερ Γουίαρ, ανήκεισίγουραστη δεύτερηκατηγορία. Έναέργο
βαθιάανθρώπινο, συγκινητικό καιεπίκαιροόσο
