w-rawfua AitfMftif mm*&m.&9 MtiaMse *6.*r
PI
tas
redaksie
üdvertenties administratie abonnementen academielaon Ö till druk: paul van daele breda tol. 39516 lay-out: vincent van oosterhout breda tel. 40547
rcdaksi 'i'hom A Rob de Kumme Vermeu
elaaji 9 lilburg an Beek, Mohamed Chairet, F r a n s Godfrey, icn. Thieu van Riel, André Rooyakkers, Marttfi. . Ad Spijkers, Harry Verkooyen, Wim-
J
militair regiem t e vinden, ongeacht de grote meerderheid die de militairen in de regering hebben, ongeacht de konsentrasiekampen, De man van mevrouw J . v a n Oranje, de heer B. von Lippe-BisterfëTï ongeacht de overal aanwezige politie. En zonder dat hij het wist sloeg zich al vaker a l s neutraal persoon met de politiek heeft ingelaten, b.> met de beruchte Bilde rberg-konfe ren ties, i s een tijdje op bezoek geweest onze prins de spijker op zijn kop. Want de eigenlijke machthebbers zijn niet de militairen, m a a r de w e s t e r s e industrieën, in samenwerking met in Indonesiö op uitnodiging van de fassistiese generaals die de moord op zo'n 700.000 kommunisten op hun rekening hebben. Het bezoek schijnt | P de CIA. En voor die belangen ging hij dan ook naar de Gordel van een prettige sfeer verlopen te zijn. Bemhard voelde zich e r goed t ^ s w / Smaragd, ons oude Indle, waar de vroegere toestand hersteld ie i Si} i&eft ó& pers w ^ - ^ ^ ^ ^..i^rnn ï ^ ^ n H n g » rPjffPrin^ffftftpV I f / j"Alle macht aan de faejistenl"
DEZE KEER GEEN HOOGLERAREN KLEM?. fVie heeft ongeveer komplete verzameling op L P ' s en/of band van groepen e . d . zoals b l v . The Who, Mothers of Invention, Dylan, The Band, J i m i Hendricks, Beatles etc. Neem s . v . p . kontakt op met Posjet, Programma-kie tel. 75349 i m disco-avonden te helpen o r g a n i s e r e n .
Icunstlmsiz^n erg serieus uit. Die andere bekende kritlkue, Lambert Tegenbosch, die Op vrijdag 27 m a a r t j . l . werd in Barwoudswaarder de kunst opgeheven. waarschijnlijk een aardig belegde boterham verdient met het schrijven De kunstkritikus Cor Blok wierp een melkfles met 41 losse schroeven, een wit ballonnetje en een door hemzelf en kollega Jan Donia ondertekend van stukjes voor de Volkskrantlezer over museumtentoonstellingen van beeldende huisvlijters en begravende antikunstehaars hoeft echt niet bang manifest in het water, waarmee het vonnis over de kunst werd geveld. te zijn, dat het plan te "schertsmatig" bij de overheden aankomst, zoals Het waren twee kunstkrltisl die de kunst dood verklaarden, dus het zal wel zo zijn. Het was natuurlijk wel een beetje onbesuisd want z e wierpen hij dat ter vergadering uitdrukte, en dat "het e r te fantasieloos voor de met de fles hun broodwinning in het water. Het zal dan ook wel zo zijn dat burokratle zal uitzien", want de kunsthulzen zijn nou net uit dat a l het berouw na de zonde komt. en dat we binnenkort Bloks kritieken in de tientallen jaren droogstaande vaatje getapt a l s waaruit het kultuurbeleid waar we mee zitten tot stand Is gekomen. Het i s p r e s l e s wat de Groene weer tegenkomen, en dan zelfs zullen uitspellen, want eenmaal bestuurders nodig hebben. Vier eilandjes temidden van de z o onrustige de vergissing hebbend Ingezien houden de beide kritlsi aan de hele en woelige golfslagen van het maatschappelijk leven, waar het eeuwig geschiedenis nog een aardige stunt ten eigen bate over. Want wat zegt versierende deel d e r natie met nijvere handen hun kleurrijke dekortjee Cor Blok? "De kunst i s de laatste jaren vrijblijvender geworden - alles om zich heen optrekken, en waar de moegetobde onderdaan zo nu en dan kan - , maar gek genoeg zijn de pretenties gebleven. Iemand die je vloer voet aan wal zet om een t o e r i s t i e s tripje in een verkwikkend rustoord t e volstrooit met zand, gedraagt zich ALS DE GROTE MEESTER. Dat i s tegenstrijdig". En met een wijds gebaar gooit maestro Blok voor het oog maken. van de p e r s een melkfles in de gracht. De volgende morgen heeft hij een Als je het konsept-plan bekijkt staan e r natuurlijk heel aardige zinsneden halve pagina In de krant. E n dat heeft hij voorwaar niet t e danken aan dat in, zoals deze: "Gebleken i s dat e r bij de beeldende kunstenaars algemeei verhaal van hem over de kunst die eigenlijk helemaal larie i s , want dat het verlangen bestaat zelf de beschikking t e krijgen over een ruimte vertelde onze melkbezorger me de vorige week ook al. En o, o, wat zijn waarin zij naar eigen inzicht het publiek met hun werk In aanraking Blok en Donla toch een oppervlakkige kunstkenners, want ze hebben kunnen brengen en waar zij in een 'sfeer die zij zelf kunnen bepalen, blijkbaar niet in de gaten dat de hele kunstenaarsgeneratie die hij nou kontakt kunnen leggen met elkaar en met het publiek. Wanneer de werkeloos v e r k l a a r t bestaat uit mensen die op zijn korst sinds de kunsthuizen op bovengenoemde wijze gerealiseerd zijn, zal gestreefd twintiger jaren op dezelfde manier de kunst hebben opgeheven, en worden naar samenwerking met en inspraak van andere k u n s t e n a a r s bovendien de illusie hadden dat ze het tijdperk van de kunst Inderdaad de groeperingen en het publiek". Van zo'n geborneerde visie valt niet veel rug hadden toegekeerd. In werkelijkheid bestaat de hele kunst die zo wereldschokkends t e verwachten. Wanneer de kunstenaars van Brabant, nodig liefst met veel tam tam ten grave moet worden gedragen p r e s l e s en dan nog alleen de "beeldende", hun werk bij elkaar, bij andere uit haar eigen begrafenissen of die nu dada, s u r r e a l i s m e , Üuxus, pop-art kunstenaars en bij het publiek aan de man willen brengen In ruil voor de of kortweg antikunst heten. Je krijgt de kunst pas onder de grond a l s je trefwoorden "samenwerking" en "inspraak", dan laegint het voorgestelde ophoudt k e e r op k e e r het ritueel van haar begrafenis op t e voeren, en kunsthuls aardig op een Bijenkorf t e lijken. Iets waar de grote goeroe' door in plaats daarvan het rotte siesteem zelf waarop het onkruid van de Panhuysen m e t zoveel woorden ook op zei te mikken. Ik ontken natuurlijk kunst steeds weer wortel opschiet aan te vallen. niet dat uit een artistieke Bijenkorf p e r s e geen revolutionaire daden Ook in de Brabantse kunstwereld - e r schijnt Inderdaad zoiets te kunnen voortkomen, m a a r wel zou d a a r nog heel wat aan heilige k u n s t bestaan - wordt e r niet z o b a r veel gedaan aan dat aanvallen van het huisjes en ivoren torentjes voor moeten worden gesloopt, en zoveel siesteem. Op dezelfde vrijdag 27 m a a r t dat Blok de kunst in het water subverslefs heb ik de Brabantse kunstenaars in de afgelopen jaren nou ooV liet vallen zat het kennelijk meest vooruitstrevende deel van de Brabantse weer niet zien en horen doen. En a l s ze het al over "revolutionaire kunstenaars in de Postelse Hoeve in Tllbiarg bijeen om hun plan voor het ontwikkelingen" hebben, bedoelen melkflessen die j e a l s kunstenaar in het stichten van vier "kunsthuizon" in Deft IJosch. Eindhoven, Tilburg en water kunt gooien of vloeren die j e met zand bestrooit. Het Is d a a r o m dat Breda door te praten. Het zal figuren a l s Blok nog Heel wat'melkflessen • ze met hun Kunstbijenkorf bij de overheden ifresies In de roos mikken kosten om Brabant van de kunst af te helpen, want het ziet e r allemaal dat ik hoop dat die Bijenkorf het niet tot een eeuwfeest brengt.
mv
tot bij foul ve iets arbt stap en en Juist een scha reorj m Het • de luxe 2w van ver
^i|n OVER ZICHZELF, OVER
zijn met
(fie van bang zoals -^de
ige es
dan te
in bet dat
ANDEREN.
de mensen aan hen opdringt. Ook i s hot niet de bedoeling van de propaganda voor de crèches dat alle kinderen veilig opgeborgen kunnen worden, maar dat de ouders al diskussierend met elkaar en de kinderen komen tot een opvoedingswijze die in eerste instantie de kinderen Iers vrijer, zelfstandiger laat opgroeien. Evenmin is het de bedoeling via onze akties de opvattingen over seksualiteit zodanig te wijzigen dat seks voortaan zo makkelijk i s als brood eten. Daarmee zouden we alleen m a a r de ontwikkeling in de hand werken die van seksualiteit koopwaar maakt. Seksualiteit wordt dan een genotsmiddel dat men kan kopen door e r mooi uit te zien, dure uitdagende Kleding te dragen, in sportauto's rond te rijden (hoe het precies moet maken de reklamejo'igens wel uit in opdracht van hun broodheren: de m o d e - auto- etc. bedrijven) en het wordt niet een middel tot menselijk bevredigend kontakt. Dat menselijke kontakt wat In deze steeds zakelijker jachtiger wordende wereld steeds s c h a a r s e r wordt. Maar terugkeren naar de tijd waarin de seksualiteit enerzijds taboe was, vooral de lichamelijke kant van de zaak, en anderzijds verheven werd tot iets bovennatuurlijks, vooral de geestelijke kant van de zaak, willen we zeker niet. Het is juist deze onnatuurlijke scheiding, die de seksualiteit verminkt heeft. Deze opvatting over seksualiteit wordt vooral door vele ouderen nog gehuldigd en is mede de oorzaak van de slechte voorlichting die kinderen nog steeds krijgen en het slechte op gang komen van voorlichting op de scholen (de gevolgen: tientallen aanvragen om abortus, een heel "huize de bocht" vol met ongehuwde moeders). Misschien is de anders onverklaarbare afkeer van de morning-afterpil van vele artsen hier ook uit te verklaren. Als een a r t s om mediese redenen die pil niet wil voorschrijven is dat wat anders dan wanneer een a r t s zegt niet van het bestaan van zo'n pil af te weten of zegt dat zo'n pil alleen helpt als bet binnen zes uur na het ongeluk t s ingenomen (zie voor goede informatie Aloha n r . 24). Om over het laatste redmiddel m a a r niet te spreken. Abortus. Van alle kanten komen dan Ineens de m o r a a l fi los ofen opzetten: waar ligt de grens met moord? Het doet me een beetje De zoveelste groep die zo iotiig protesteren moet tegen van alles en nog danken aan de mensen die hevig verontwaardigd zijn over het doden van ^ wat. Inderdaad weer een kategorie die begint in te zien dat wat altijd zeehondenbabies (terecht overigens), maar die zich niet bekommeren f geweest i s niet zo leuk is, en ook niet altijd zo hoeft te blijven. Huisvrouwen, die de beslotenheid van hun huishoudentje niet m e e r willen om het aan de lopende band kastreren van jonge varkens (voor spuiten verdragen, maatschappelijk w e r k s t e r s die de ellende In de kindertehuizen geven en sjouwen met verdoofde beesten is geen tijd in de tegenwoordige over zich heen hebben laten gaan. gescheiden vrouwen door kerk en staat massabedrijven en bovendien i s het risico, dat de beesten niet m e e r op, in de steek gelaten, vrouwen en meisjes die zelf in aanraking zijn geweest ontwaken te kostbaar; ieder varken brengt toch m a a r weer en vlees van mannetjesvarkens wil niemand eten). Dagelijks sterven m e t de voogdij - in engere zin -, werkende meisjes die t. o. v. hun duizenden babies in Vietnam (de kommunisten moeten daar toch mannelijke kollega's onderbetaald worden, trouwens hoe dan ook verdreven worden, men vecht e r toch voor de vrijheid!) en daar wordt onderbetaald worden, mannen die wanneer ze thuis komen van hun werk men nauwelijks koud van, maar een 3 maanden oud embryo doden, dat aan de lopende band hun kinderen steeds slapende aantreffen, politieke wekt de verontwaardiging van hele volksdelen. Hoe een werkelijk fanatici die de gewone vrouw-man langs deze weg willen bereiken, zulk ongewenst kind opgevoed wordt als bet thuis blijft of hoe het opgevoed soort mensen vind men bij de dolle m i n a ' s . De dolle m i n a ' s die bar en der akties voeren, wat willen ze, weten ze dan wordt als het afgestaan wordt en in een tehuis komt, daar maakt men zich minder zorgen om, getuige de moeite die stichtingen, direkties en hoe het .wel moet? Sommige mina's vinden alleen maar dat het anders personeel van dergelijke huizen hebben om begrip te vinden voor de moet, hoe precies weten ze nog niet. Gezien hun situatie - grote afhankelijkheid van ouders, buren, kennissen enz. - is dat al een grotere moeilijkheden, waarmee ze worstelen. Begrip zowel van de regering als van de bevolking die in onze demokratie toch medeverantwoordelijkstap dan sommige studenten gemaakt hebben tijdens de bezetting van de heid draagt (zie publikaties v . h . rose pamflet). hogeschool, (Vaar zijn ze gebleven nu Veringa glimlachend n a d e r t ? ) . Sommige mina's begrijpen dat het onderwijs moet veranderen, dat de Of de vrouw het psychics en lichamelijk wel aan kan laat men beslissen opvoeding moet veranderen (daar i m m e r s wordt geleerd wat je als meisje door de dokter en de psychiater. Moet je m a a r net een re'öel denkende of jongen wel en niet kan doen, daar wordt gesuggereerd welke treffen (er zijn e r nog die vinden dat de mens op de wereld is gekomen bevolkingsgroepen minderwaardig zijn, welke idealen je dient na te om gelouterd te worden voor het volgende bestaan, en niet om het hier streven etc.) en dat daartoe een mentaliteitsverandering plaats moet een beetje plezierig te hebben). Voor de rijken onder ons is het trouwens vinden in het bizonder bij die mensen die een "opvoedende" taak hebben. helemaal geen probleem, die kunnen best twee duizend gulden betalen Deze mina's stuiten al gauw op de onwil en de starheid van allerlei voor een reisje naar een engelse abortuskliniek. Weer een voorbeeld instellingen en besluiten tot h a r d e r e a k t i e s tegen deze instellingen, maw. dat geld toch m a a r alles i s . , een mentaliteitsverandering komt e r niet, zolang je nog te vechten hebt E r zijn mensen die tegen ons " o p r o e r k r a a i e r s " zeggen: "Jullie hebben de Stegen allerlei machtige apparaten, die e r belang bij hebben alles bij het k r i s i s niet meegemaakt; het i s nu allemaal veel beter". Vroeger kon oude te laten, (bedrijven die deodorant en meubelspray kwijt moeten, Domela Nieuwenhuis kwaad worden omdat: De Heer de mensen lucht en reklameburo's die vrouwenlijven nodig hebben voor het aantrekkelijk licht gaf en de hoge pieten lieten de gewone mensen e r belasting voor maken van hun artikelen, gemeentelijke instanties die geen gescheiden betalen (I. v. m. de vensterbelasting). Tegenwoordig is het al niet b e t e r . vrouwen in dienst nemen - orde moet e r toch zijn nietwaar -, De lieden met poen kunnen zich een ruim huis in de bossen veroorloven, wettenmakers die het onderwijs niet in dienst van de menselijke waar nog frisse lucht is, terwijl jan met de pet onder de giftige rook van ontplooing stellen, m a a r in dienst van het ekonomles bruikbare, enz. enz.) P e r n i s moet wonen in een wijk waar geen boompje t e zien i s . Dan zijn e r nog de mina's die e r een teorie op na houden, die van mina Mensen die geld hebben kunnen zich veroorloven hun kinderen naar tot mina verschilt, allerlei schakeringen, zoals die ook te vinden zijn crèches te brengen, hun kinderen privé bijles te laten geven als ze op bij de diverse linkse bewegingen, m a a r die e r op neer komen dat de school niet meekunnen, de hulp van de psycholoog inroepen als ze wat fout 'm zit bij onze zogeheten kapitalistiese maatschappij. Hoe lastig zijn etc. e t c . En degenen die deze zaken (ekstra onderwijs, ekstra verschillend al die m i n a ' s ook mogen zijn, het moet mogelijk zijn samen speelruimte enz.) het meeste nodig hebben blijven aan de dijk staan iets te bereiken; misschien ook eindelijk kontakt te krijgen met de (n.l. de mensen die niet zoveel geld verdienen - WIE maakt trouwens uit arbeidersvrouw, de werkende jongeren. In leder geval i s het nodig af te hoeveel de mensen mogen verdienen?) Tilburgs burgemeester Becht i s stappen van het inteelttaaltje wat tot nu toe gebruikt i s door aktiegroepen het met deze gang van zaken wel eens, gezien zijn antwoord op de eisen en dat een komblnatie i s van marxistiese begrippen en akademies van de dolle m i n a ' s voor o . a . g r a t i s c r è c h e s . "De verantwoordelijkheid taalgebruik. Deze zaken zijn heel goed te vertalen in gewoon nederlands voor de kinderen komt voor rekening van de ouders". en zijn goed duidelijk te maken aan de hand van dagelijkse voorbeelden. Wij pleiten voor inkomensnivellering. Voorlopig door s t e r k J u i s t omdat de m i n a ' s zo'n verschillende achtergrond hebben i s het nodig progressieve belastingen, later door loonsverschillen Kleiner te maken. . een program te hebben met konkrete punten waar allen zich achter kunnen Het is nergens voor nodig dat zij die een inteliekt hebben wat past In deze scharen, zoals b . v . het punt: "gelijk loon voor gelijkwaardige arbeid; maatschappij, nog eens e k s t r a beloond moéten worden door 10x zoveel te reorganisatie van arbeidstijden met het doel arbeid voor halve dagen verdienen als Iemand die dat inteliekt niet heeft. mogelijk te maken; arbeid van halve dagen voor vrouw én man". J u i s t omdat de algemene doelstelling van dolle mina i s : "Volledige en Het i s niet de bedoeling van dolle mina ervoor te gaan vechten dat zowel werkelijke, gelijke mogelijkheden voor vrouw en man, voor bun m e n s e de vrouw als de man hele dagen gaan werken zodat het gezin zich allerlei lijke ontplooiing in een vernieuwde maatschappij" moet de hierboven luxe zaken kan veroorloven, w^ar ze toch niet van genieten kan (vgl. gekonstateerde verdeling van de ontplooiingsmogelijkheden veranderen. Zweden). Dit houdt n . l . geen bevrijding in van"de meiib,neen'vergroting van zijn mogelijkheden, m a a r juist een vernauwing ervan, een verslaving aan de artikelen die de bedrijven via de statuskomplexen van namens dolle mina: fiena conrads. paulien v.d. krabben kontaktadres: prof. verbemelaan 34 tel. 71989.
HlkMBtotiiÉMÉlilttiiiiikÉdia
EEN RARITEITENKABINET VAN WEINIG KALIBER. Ik ben gek op plaatjes. De heb alle boeken van Kuifje en Suske & Wiske gelezen, en toen ik nog regelmatig bij de kapper kwanl bladerde Ik altijd -Katholieke Openbare Bibliotheekin een reuze tempo de Panorama's en de Revu's door, fotoos en cartoons vluchtig in me opnemend, een soort oplaadmechanisme voor de verbeelding In de inspiratieloze kuituur waarin we leven maakt de beeldproduksie een periode van hoge bloei door. Haar suggestieve kracht voldoet aan een onbeperkte vraag naar pasklare fantasie: teevee, beeldverhalen, film, cartoons, fotoos enz. De persfotografie is zo'n bloeiend bedrijf. Op de jaarlijkse tentoonstelling World P r e s s Photo, dit j a a r voor het e e r s t ook in de Tilburgse Tiendschuur, wordt het beste van de persfotoos uit de hele wereld getoond, en dat blijkt dan eigenlijk beschamend slecht te zijn, maar toch ook weer niet veel slechter dan andere jaren. Inderdaad, blijkbaar hebben de meeste persfotografen de techniek van hun vak aardig onder de knie en beschikken ze over verfijnde en kostbare apparatuur, -Willem II straat 21-23 maar veel m e e r dan dat doet de World P r e s s Photo toch niet vermoeden. Telefoon 25904/35137 E r ie zo van alles wat. Een nog onverwacht omvangrijke verzameling hobbietstische opnamen van allerhande dieren valt toch in het niet bij het Filialen: Wassenaarlaan 40 - T.elefoon 34712 grootste aandeel van de ekspositie dat de kategorie van de goed Ringbaan West 96a - Telefoon 34825 verkoopbare sportfotoos voor zich opeist. Verder herinner ik me Roelof Kranenburgplein 51 - Telefoon 71597 eenmaal het fotogenie de Gaulle, twee keer de hondekop van Nixon en nog een paar van die voorbije en bestaande grootheden te hebben gezien. ABONNEMENTEN VANAF ƒ 1 . - PER JAAR De buitenparlementaire oppositie en de underground movement Is e r natuurlijk ook, maar precies willekeurig opgehangen tussen alle andere eksotiese bezienswaardigheden en foto-grappen {zoals de voetbal die juist altijd van de domme, fungeert als opfrlsser vlak na het opstaan, of als op het moment i s geknipt dat hij op de romp van een voetballer lijkt te paljas om vervelende teevee-avonden door te komen. De zjoemalist zit rusten) die zowat de hele v e r d e r e r e s t van de tentoonstelling beheersen. nog altijd op de perstribune onpartijdig zijn mond te houden, de pen of de Vietnam i s ook al niet meer zo 'hot', want e r is niet m e e r dan één kamera in de aanslag. En hij Is als een kind zo blij als Ie met een paneeltje voor uitgetrokken, evenveel als voor de straaigevechten In primeurtje bij zijn baas of opdrachtgever kan aankomen. Belfast. Verder allemaal grappen, kurioeiteiten, grappen, kuriositeiten, Het wordt hoog tijd dat de foto- en filmakademie Sint Joost In Breda grappen en kuriositeiten. eens bezet wordt of de school voor zjoemalistlek in Utrecht. Deze Als je zo'n bij elkaar geraapt zootje rariteiten ziet, vraag je je werkelijk instituten zouden, evenals kunstakademies en sosjale akademies moeten af of de fotografie m a a r beter niet had kunnen worden uitgevonden. Ik ga worden omgevormd tot aksiesentra die tegen de grote kulturele bolwerken liever op de k e r m i s de dikste dame van de wereld bekijken, daar mag je als de perskonsentraties, de omroepen, de musea, de schouwburgen, de filmindustrieën en nog zovele andere uit deze omvangrijke sektor, tenminste nog aan voelen (komt het zien, h i e r kun je lachen voor je ten strijde trekken. Als e r niet snel iets gebeurt, ga Ik maar weer k w a r t j e . . . 1) En dan was e r in de Tiendschuur nog een vreemd wormvormig aanhangsel eenmaal in de maand naar de kapper. "Tilburg P r e s s Photo", een zaaltje achterin waar een aantal fikse vergrotingen uit het onlangs verschenen fotoboekje over Tilburg "Een stad werd stad" was tentoongesteld. Een fotoverzameling die op een pretentieuze manier wil laten zien wat e r sinds het bewind van Becht allemaal aan Tilburg verbeterd i s , maar die voor de denkende slW. ' S ( ? v ^ beschouwer een beschamende ekshibitie Is van hoe e r tot nu toe met de bevolking van Tilburg gesjaggerd is, en hoe e r voor gezorgd i s dat Tilburg momenteel zo dood is als een pier. Ik heb wel eens gedacht dat het goed. zou zijn de trieste ondergang van Tilburg naet een dergelijke fotoverzameling aan de kaak te stellen, maai nu het mogelijk blijkt dat men met zo'n tentoonstelling het klaarspeelt het imaazje van Becht (bijgenaamd De Sloper) en zijn trawanten alleen maar verder te polijsten zie Ik niet veel heil meer in zulke welwillende ideeën. (Als het Imaazjefeest in 1971 helemaal van dit leien dakje moet gaan lopen, lijkt me het tijdstip weldra gekomen om de hiepokriete houding van de bestuurderen en notabelen te ontmaskeren, en de gehele manifestatie zo nodig met geweld te saboteren). Maar misschien kan ik het maar beter verder even niet over dit aparte hoofdstuk hebben en terugkeren naar de eigenlijke World P r e s s Photo, Het e e r s t e belangrijke-euvel waaraan deze tentoonstelling lijdt i s dat ze niet i s wat ze met haar naam zegt te zijn. E r hangen helemaal geen persfotoos. Maar dat Is eigenlijk onvermijdelijk als je van een handelsartikel a l s een krantefoto een tentoonstellingsobjekt wilt maken. Het worden de produkten van in hun beroep gefrustreerde persfotografen die hun kreatieve aspiraties kwijt moeten in de vorm van tot vervelens toe toegepaste foto-effektjes die tezamen de "kunstfotografie" moeten uitmaken. In een tijd notabene, waarin het hoognodig wordt om het scheppend vermogen van mensen niet meer te verspillen aan het in eksposltleruimten aanbrengen van "kunst", maar - en dat zeker waar het de ruime technlese mogelijkheden van moderne middelen als fotografie betreft - op alle mogelijke terreinen van de dodelijke werkelijkheid toe te passen. Weg met alle valse magie (zo e r al niet-valse magie bestaat)! Als we aan dit e e r s t e euvel voorbijgaan, blijft e r nog een tweede dat zo mogelijk nog onoverkomelijker lijkt. Laten we veronderstellen dat de deelnemers van de World P r e s s Photo al hun artistieke pretenties laten varen, en e r doorsnee krantefotoos zouden ophangen. Ik geloof niet dat Ik met plezier die tentoonstelling zou bezoeken, want de plaatjes die in mijn ochtendblad staan nodigen nou niet bepaald uit om ze tegen betaling van ƒ 1,25 eens een keer allemaal bij elkaar te zien. Het lijkt m e ook niet, dat de fotografen die dit werk doen het als een erg inspirerende bezigheid ondergaan, al zijn ze misschien met dergelijke verwachtingen hun beroep wel begonnen uit te oefenen. Ze kunnen nu alleen nog maar hopen op het grote moment, waar ze 's nachts van wakker liggen, waarop zich het tafereel van hun leven aan hun ogen ontrolt, en ze met een enkele handbeweging wereldfaam zullen verwerven, Zo zie je ze, gebiologeerd en geplaagd door die ene gedachte, overal in de weer. En het resultaat kun je op de World P r e s s Photo en in je krant aanschouwen. E r zijn in Nederland nog altijd grote groepen mensen die denken een kritiese houding ten aanzien vah' h e l perswezen in te flemen door niet te zijn geabonneerd op de Telegraaf. Het zien van de World P r e s s Photo zou die misvatting uit de weg kunnen ruimen. De p e r s houdt zich nog
^p^
<^^^^^
iieWton wc e r lenminsto nog wat plevier van. Laten we eens beginnen met een oproep, en wel .'. is. dar. kunnen wc ruuü de moor ook nog 'n fervente voetbal aanhangers om nu eindelijk eens ie handen uit de mouw waarmee hij naar den haag kan gaan met 'n te steken. Het wordt namelijk hoog tijd, dat e r < sn benefiet wedstrijd luch maar niet vergelen zijn: ik stel '.wee paar gespeeld wordt, en wel voor onze hooggewaarde rde huisjesmelkers. bokshandschoenen voor < m de meningsverschillen mei veringu sportief leden van het bestuur der stichting studenten hu vesting, de heren van Dijk en van der Berg. Nou zal e r wel weer een krentenweger zijn, de zich op te lossen). De legens ander wordt gezochi in de vereniging van afvraagt of dat nu wel zonodig moet. In zijn ogen hebben otoriteiten niet plaatselijk zwaar belast' belastingconsulenten, terwijl in de rust gauw iets goed gedaan. Nou klopt dat in dit geval volledig, maar dat •d zal worden uil de kluwer belastinggids, terwijl de geestdriftige neemt niet weg, dat e r toch een benefiet wedstrijd georganiseerd moet toeschouwers gelegenheid wordt geboden kennis te maken met de "oude worden. Kijk, want wat is e r nu gebeurd? E r was eens een probleem kameraden" van de oudgediende van der berg d . m . v . 'n introduksie in 't b. t. enkele lastpakken van studenten op de derde flat en de stichting gebruik van de lange wapenlat. E r zal geen geweld worden gebruikt was bezweken voor een paar aardige jongens uit die flat, die vonden dat legen de veel geplaagde s p e l e r s ! De sportredaksie dacht zo, dat 't wel geen lastpakken mochten zitten. Dat vond de stichting dus en zo moester aardig zou zijn. zeker na 't vorig lullig stukje in dit blad (de de lastpakken, 't zogeheten langharige werkschuwe loeihard platen sportredaksie stond e r niet achter, redaksie) om 'n lid van het draaiend tuig, verdwijnen. Omdat het lastpakken waren, deden ze niet koninklijk huis de wedstrijd te laten fluiten. Die jongens spelen daar tocl mee met de stichting en bleven zitten. Nou zitten e r alles bij elkaar wel zo aardig met do fluit (en ze hebben verder nog tijd genoeg ook) en na dfe zo'n vijf mensen in 'n bestuur, maar de twee bovenve moemde heren waren rootste koninklijke l'luittist Willem n heeft tilburg nooit meer de dat vergeten en dachten zo, dat ze dat zelf wel op konden knappen. gelegenheid gehad 'n koninklijke fluit te bewonderen. Een redaksielid zei Daarom spanden ze een kort geding aan, doch in hun ontzettende haast me juist nog dat de grootste koninklijke fluittist Willem i n was, m a a r waren ze vergeten, dat je zoiets weleens kon verliezen, ook als de hij is erg in de war. want deze hield zich bezig met varkens (fokken wel te verstaan) en niet in tilburg maar in 't loo en ook nog zonder Ie langharig etc. i s . En zo'n prosedure i s ook erg ingewikkeld, dus je begrijpt, dat je dan niet aan alles tegelijk kunt denken, zeker niet bi sschoppelijke goedkeuring. als je jezelf e r g geslaagd vindt en haast hebt om dit je medebestuurders Om partijdigheid te voorkomen zal 't beide partijen verboden worden om weer eens te bewijzen e t s . vrouwen op te stellen en bij de partij van van dijk c . s . mag Alting van En zo geschiedde de ramp. Van Dijk en van der Berg verloren, 't tuig wor Geusau ook niet meedoen. Mochten dolle mina's zich ten achter gesteld voelen, moeten ze niet vergeten, dat voetballen onder dergelijke de stJchtlng, dat zijn de lieve studentjes die de huizen ervan bewonen en omstandigheden echt geen pretje i s ! alszodanig de finansien bij elkaar brengen, moest de proses-kosten betalen. En daar gaat het nu om, o n geveer 400 é. 500 gulden moet gedokt De sportredaksie vindt 't niet demokraties om de beste koninklijke worden en om de stichting, i. c. haar huurbetalers recht te doen, zullen zelf uit oekon Daarom schrijven we ook nog een prijsvraag de twee reed? vaak genoemde, nooit geprezen heren, dit op tafel moeten r moet uitkomen i e de beste i s . De meeste stemmen tellen, leggen. Dat i s rechtvaardig niet? Maar met zo'n inkomentje van een inzending moet I nnen 9 maanden op l.et redaksieburo liggen 50 mille (van dtjk) en nog zo'n paar slordige guldens (v. d. berg) kun je had de redaksie 1 t ook wel alleen gekund). De winnaars krijgen dat niet opbrengen. Daarom deze oproep! Organiseer 'n benefiet ïebiljet voor de <sranje-vrij staat! wedstrijd voor deze twee, dan betaal ie natuurliik toch nog, maar dat Emila Carlobach schrijft in februari lÖïD'bver het wezen en de oorzaak van het fascisme en komt daarbij o.a. tot de volgende kenmerken: 'haar chauvinlstiese ideologie loopt parallel met politieke agressiviteit, oorlogsvoorbereiding en het opeisen van grondgebieden van buurlanden. Al deze karakteristieken van het fascisme worden bovendien gedragen door militante anti-kommunistiese en anti-russiese leuzen'. lidige buitenlandse politiek van de s o c i a a l Ogenschijnlijk dr democraat Brandt niot 6én van deze kenmerken. Evenmin echter a l s het huidige imperialisme niet meer met haar vooroorlogse inhoud gelijkgesteld mag worden, mag het ontbreken van de kenmerken van het vooroorlogse fascisme gelijkgesteld worden met het niet bestaan van fascisme in het hedendaagse Duitsland. Enige resten van dit vooroorlogse fascisme culmineren vandaag in de N. P. D. welke partij evenals de vooroorlogse X . S . D . A. P . haar leden vooral r e c r u t e e r t uit de boeren en de kleine middenstand. Het zijn met name deze bevolkingsgroepen w a a r voor binnen het slaatsmonopolle-kapitallsme geen plaats m e e r i s . Met het verdwijnen van deze bevolkingsgroepen zullen ook de resten van het vooroorlogse fascisme wel verdwijnen. Het blijkt dan ook dat het hedendaagse duitse fascisme niet m e e r blootgelegd kan worden met de vooroorlogse begrippen. Dit kan bijvoorbeeld geïllustreerd worden aan de hand van Dultsland's Ost-Polltik welke zeker geen 'antl-kommunlsties of a n t l - r u s s i e s ' karakter draagt. Het grote gevaar van een dergelijke 'sympathieke' Ost-Politlk ligt in de schijn die ze opwekt n . l . het suggereren dat twee fundamenteel verschillende sociaal-«konomiese stelsels in de toekomst tot een of ander samen werkingsverband zouden kunnen komen. Nog gevaarlijker is echter het verschijnsel dat hierdoor de aandacht voor de werkelijke ontwikkelingen van de produktieve krachten In het Duitsland van vandaag zouden kunnen verslappen. In 1966/1967 was e r in Duitsland een scherpe ekonomlese r e c e s s i e . Weer werd deze r e c e s s i e niet gezien als een bewijs van de totale onmogelijkheid van de kapitalistiese produktlewijze om de onderconsumptie te voorkomen. Weer werd dan ook naar het neo-keynesiaanse Instrument van de crisisbeslrijdlng gegrepen, n . l . het stimuleren van de vraag en met name de buitelandse vraag door het geven van o.a. exportsubsidies. Een dergelijke politiek tast de grondslagen van het sociaal-ekonomlese stelsel niet aan. Integendeel zij v e r s t e r k t deze grondslagen aanzienlijk. Nu echter Duitsland haar ekonomische c r i s i s te boven i s kunnen komen door haar produktlecapaciteit aan te wenden voor de produktie van goederen voor het buitenland is zij meer dan ooit afhankelijk geworden van de wereldhandel en het aandeel dat zij in de stijging daarvan kan behalen. Deze wereldmarkt i s een w a a r slagveld waarop Duitsland vooral Japa^ en de V. S. als tegenstanders tegenover zich heeft. Het i s vooral hier waar de fasclstlese agressiviteit een nieuw gezicht krijgt. Niet de politieke agressiviteit i s hier bepalend voor het fasclstlese karakter van het hedendaagse Duitsland, maar de ekonomlese agressiviteit. Met deze accentverschuiving binnen de fascistiese agressiviteit loopt parallel een
mcoclht ÊSpfca
ï*^*1 •Mm
iw
'~W
b e r i n g de
n het fascisme die hierboven g e ïiding en het opeisen van grondgebieden d e r e vergroten. Duitslgjid heeft niet direkte behoefte aar. gebiedsuilbrcl ling. Wel i s het voor haar een levensnoodzaak haar positie op de wcreldm xkl te consolideren en liefst nog uit te breiden. Instrument is niet langer meer de oorlog maar de kapiiaalexport, die pas na de reces 3ie van 1066/67 een werkelijk agressief karakter heeft gekregen. E n frappant bewijs van deze stelling kan gevonden worden in de Mon itsbcrichte van.de'Deutsche Bank. In 1966. 'lO'fi' en 19f;S was de kapitaal-export r e s p . 4. J13 millioen D. M . , I>:ï-f milliocn D.M. en schrik niet in 1968 11.834 milliocn D- M. In 1969 al deze kapüaalexijori zelfs groter ?Jjn dan 12.000 milliotni O M In de vervolg op pagina 7
Voor het Studenten Uitzendbureau Tilburg (SUB) zoeken wii il een een
jtudent- manager
wiens taak zal bestaan uit de dagelijkse organisatie van het werkbureau. , WERKZAAMHEDEN: toezicht houden op de algemene organisatie, onderhouden van kontakten met werkstudenten en bedrijven, het verzorgen van 'de werving en publiciteit en het onderzoeken van nieuwe arbeidsmogelijkheden en aktiviteiten op full time of part time basis voor de ingeschreven werkstudenten. LEEFTUD: maximaal 30 jaar. SOLLICITATIES: International Students Services, Singel 388, Amsterdam-C. U kunt desgewenst een telefonische afspraak maken voor het ontvangen van nadere informaties: 020 - 247321.
tfwuMira
ï^u^pci De streekschool voor beroepsbegeleidend onderwijs telt in totaal 1800 leerlingen. Of een arbeider, na zijn L. T. S. wel of niet naar deze school kan gaan, hangt nog ai van de goodwill van het bedrijf, want wettelijk is het nog steeds niet geregeld. Dit pa rti me-onderwijs valt binnen de Mammoetwet, waarin staat dat ieder kind recht heeft op goed onderwijs en ook dat ieder kind gelijke kansen heeft om verder te studeren. De praktijk leert dat de meeste kinderen uit arbeidersgezinnen al zeer vroeg gaan werken. Het grote knelpunt van het huidige onderwijssysteem is, dat kinderen die naar de L. T. S. en huishoudschool gaan, in de verdrukking komen. Het onderwijs i s dan ook niet aan de kinderen aangepast, maar aan een bepaalde kennis, die erin gepompt moet worden. Verder doet zich bij L . T . S . - huishoud- of landbouwschooUeerlmgen het rare verschijnsel voor, dat zij zal op zeer vroege leeftijd een beroep moeten kiezen. Meestal weet de jongen of het meisje niet welke mogelijkheden e r zijn. Men kan dan ook zien dat vele jongeren van beroep veranderen als ze e'en paar j a a r gewerkt hebben. Het onderwijs op Techniese scholen is alleen afgestemd om een vak te leren. Men wordt e r in een paar j a a r klaargestoomd om te gaan werken. Zoals gezegd is het streekschooionderwijs beroepsbegeleidend, d. w. z. dat het vakkenpakket grotendeels bestaat uit techniese vakken, uitgezonderd maatschappijbegelelding dat naar de letter van de wet eigenlijk niet op het rooster thuis hoort. Via allerlei eksperimenten i s het vak maatschappijleer e r toch Ingekomen, maar het leidt wel een stiefmoederlijk bestaan, omdat de maatschappijleraren niet beschikken over auditief-visuele en ekspressiemiddelen. De hele sektor maatschappijbegeleiding krijgt van het ministerie jaarlijks 6 potten verf. Vooralsnog zijn deze hulpmiddelen niet te verkrijgen omdat het m i n i s terie meent dat leerhulpmiddelen pas aan te schaffen zijn op basis van een goed uitgewerkt leerplan, waar de maatschappijleraren niet aan willen omdat daarmee de aktualiteit sterk in de verdrukking komt. De grote macht achter de schermen als het gaat over onderwijsprogrammatle, i s het zogenaamde leerllngenstelsel. P e r vakgroep la e r een kommissie die de'inhoud van het onderwijs en de eksamenstof regelt. Het bestuur van het leerllngenstelsel bestaat ^ jnerendeels uit werkgevers die vla het leerllngenstelsel een absolute U B l a i m leggen op de vorming van de jonge arbeider. Een groot deel van de bedrijven die jeugdige werknemers In het leerllngenstelsel hebben, roepen hard dat ze de leerlingen sentraal stellen, maar de praktijk wijst uit dat ze m e e r als producenten beschouwd worden. Het leerllngenstelsel heeft ook een aantal vakkonsulenten ingezet (vaak oud bedrijfsleiders), wier taak het i s te kontroleren of de leerling-werknemer al of niet voldoende gevarieerd werk onder handen krijgt. In de meeste gevallen komen zij niet verder dan het kantoor van de direkteur of de bedrijfsleider. Verder Is e r nog een regionaal konsulent die een m e e r sociaal-pedagogiese taak heeft. Hij geeft zelf geen les, zodat hij meestal niets begrijpt va11 wfl-t de jonge arbeider bezielt.
jdtagfaligMÉi
Samenvattend kan men zeggen dat het leerllngenstelsel reaktionair is (manipulatie-instrument van het bedrijfsleven), patriarchaal en niet bij machte de werkende jongeren krities te maken. Iedere jongen die op de streekschool zit. zit e r als gunst. Br wordt weliswaar een leerovereenkomst gesloten tussen bedrijf en ouders, maai dat is In wezen een "vod", omdat e r in de praktijk een eenzijdig recht van opzegging bestaat en wel van de kant van het bedrijfsleven. Als een jongen in de ogen van de baas onvoldoende produceert, kan de leerovereenkomst zonder m e e r verbroken worden, hetgeen impliceert dat hij ook van school dient te verdwijnen. Verder hebben alle werkgevers in Brabant afgesproken dat ze geen werknemers aksepteren die tijdens hun partime-oplelding om welke reden dan ook ontslagen worden. Vervolgens hebben de meeste bedrijven een regeling waardoor een leerling verplicht wordt nog éen of twee j a a r nadat hij zijn opleiding aan de parttime-school heeft beBindlgd, in het bedrijf werkzaam te blijven, zodat het bedrijf gedurende deze jaren de lonen opzettelijk laag kan houden. Gaat de jongen toch voor die tijd weg, dan i s hij kontraktueel verplicht alle kosten terug te betalen, die de werkgever aan de opleiding gespendeerd heeft. De voorlichting aan de werkende jongeren is ook niet zo beet. In de regel i s het zo dat de werknemer het C. A. O. niet in ekstenso te lezen krijgt. Voor de werknemers onder de 18 j a a r i s dat wel belangrijk, omdat de werkgever verplicht Is aan deze jonge arbeiders een week ekstra jeugdvakantie toe te kennen. Veelal maakt de werkgever misbruik van de onkunde van de arbeider Inzake C A . O. -rechten. Als een werknemer bij een bedrijf aangenomen wordt, volgt In vele gevallen een introduktie, die beperkt blijft tot het laten zien van kantine en plee. Informatie over het doel van het bedrijf, selektiekrlterla etc. zijn uit den boze. Overwerk i s vaak aantrekkelijk voor vele jongeren vanwege de ekstra verdiensten. Toch zijn de nadelen groter dan de voordelen (gezondheid, weinig ontplooiingskansen buiten het werk e t c . ) . Daarom zou het noodzakelijk zijn als e r een wettelijke regeling komt waarin staat dat overwerk verboden i s voor jongeren van 14 tot 18. Ploegenwerk Is voor deze mensen helemaal funest. Indien ploegenarbeid bij jongeren rond 18 Jaar noodzakelijk i s , dient daarvoldoende kompensatietegenover te staan Naast het streekschooionderwijs, i s ook het jeugdbeleid In Tilburg weinig rooskleurig. Tilburg ken geen trefcentra, geen wijkcentra voor oudere jeugd, geen provadya-klups, m a a r wel buurthuizen en jeugdklups die dooi pastoors en kapelaans gerund worden. Een uitzondering hierop i s het K. W. J. -trefcentrum aan de Telefoonstraat, maar dat wordt niet gesubsidieerd. E r Is geen voldoende sporta-kkomodatie. Wel i s Tilburg een JEUGDRAAD, maar die bestaat alleen uit oude zakken en weigert jongeren op te nemen. Ook herbergt de gemeente ene h e e r van Dongen (65-jarig raadslid van de K. V . P . ) die volstrekt eigenmachtig de subsidiepol beheert van de vrije jeugdklups. Daarnaast bestaat het (S)ociaal (K)ultureel (0)pbouwwerk (T)ilburg met a l s Illustere bestuurderen Stalpers, v.BIjsterveldt, V.Dijck en Kuypers, die je in allerhande kommissies tegenkomt en van aDe markten thuis zijn (sic). Het S. K. O. T, i s krachtens haar aard en haar samenstelling een praatorgaan, dat op alle mog^ijke manieren probeert de kool en de geit te sp-aren. Het wordt dus weer eens tijd dat we Iets gaan doen.
monopolistiese ondernemingen. Hiermee mi wordt bovendien duidelijk dat Brandt's toenadering tot het Oosten niet genoeg gerelativeerd kan worden inclusief de oppositie van ex-naai Kieslnger die meent dat Brandt 'Deutschland an die Russen verkwanselt'. De werkelijke fascistlese strijd wordt op het westerse ekonomieee front gevoerd door de grote monopollstiese ondernemingen met stilzwijgende toestemming van de sociaal-democraten, die bereid zijn om In Erfurt en In Moskou spektakel-bij eenkomsten te arrangeren om de aandacht van m e e r fundamentele ontwikkelingen af te leiden. Een ander stuk In de legpuzzel van Duitsland's buitenlandse politiek i s het voorstel van de duitse minister van ekonomiese zaken Karl Schiller aan de europese kommissie en aan de europese ministerraad om vóór 1980 tot een europese monetaire unie en een europese munteenheid te komen. De geschiedenis herhaalt zich In de zin van een h i s t o r i e s - m a t e r iaiistiese wetmatigheid. Toen in 1944 het wereldgeldstelsel opnieuw op poten gezet moest worden was het alleen Amerika die aan de drie noodzakelijke voorwaarden voldeed om haar valuta a l s wereldgeld ingevoerd te doen krijgen: (1) een geweldig ekonomles potentieel (2) een groot aandeel In wereldhandel (3) een grote goudvoorraad. Geruggesteund door deze drie voorwaarden wae Amerika toen In staat haar dominante ekonomiese positie te verankeren in het wereldgeldstelsel In de v o r m van het vastleggen van de wisselkoersen tussen de dollar en de overige valuta. Hierdoor kon zij zich onttrekken aan de gevolgen van een verschil in ontwikkelingsritme d e r produktieve krachten ten opzichte van andere landen. Nu in 1970 probeert Duitsland hetzelfde op europees niveau . In het voorstel van Karl Schiller van 18 februari 1970 komt duidelijk naar voren dat het zeker geen europees idealisme is geweest dat hem "God, is Harry smoking that stuff again?" deze stappen heeft doen nemen. Duitsland voldoet binnen de E. E. G. aan de drie hierbovengenoemde voorwaarden om haar opvattingen met betrekking tot een europees geldstelsel ingevoerd te doen krijgen. In concreto betekent dit dat zij haar tijdelijke dominante positie in de europese ekonomie in het europese geldstelsel zal willen verankeren in de vorm van het volkomen star maken van de wisselkoersen der europese vervolg van pagina 5 valuta waarbij de duitse mark als sleutelvaluta gehanteerd zal gaan worden. Ook al wordt een dergelijk voorstel geljpacht ouder het mom van idealisme, toch liggen e r dan nog fascistlese'grondtrekken aan ten v.lrect daaraan voorafgaande jaren IDSO-'tot ^n met 1965-was de^ja^rlijkse grondslag die inhaerent zijn aan het huidige monbpollekapltallsme. Kapitaalexport nooit het bedrag van 1.500 millioen D. M. te boven gegaan. Zolang de sociaal-democraten in de regering zitten o . l . v . de epigoon Deze kapitaal-export verstevigt haar positie op de wereldmarkt. Zij koopt van het staatsmonopoliekapitalisme Willie Brandt 'gibt e s lm Westen met het ge-exporteerde monopoliekapitaal grondstoffenbronnen op. p e n e - nichts Neues*. treert en verovert nieuwe afzetmarkten en vestigt multinationale
EN KORPORATISME (3). Bij de behandeling van het fasjisme wordt vaak het ekonomies aspekt tegelijkertijd de organisatie van de arbeid en de programmering van de onderbelicht, terwijl geen vraag zo beslissend is als die naar het produktie aan het kapitaal, aan de ondernemers overlaten, dan is de sociaal-ekonomies substraat van het fasjisme. Een belangrijk onderzoek fasjistiese staat niet genoodzaakt t e r r e u r te gebruiken. En als in de naar de vervlechting van fasjisme en groot ^industrie is gedaan door Franz liberale kapitalistiese maatschappij door toedoen van de in het Neumann in zijn boek "BEHEMOTH". Zo zou het, zegt Neumann, een staatsapparaat geïntegreerde vakbonden, de schijnbare verzoening van onderzoek waard zijn, in hoever de bruutheid van de nazistiese arbeid en kapitaal automaties ontstaat, te weten met de traditionele veroveringspolitiek niet zozeer met een duitse militaristiese traditie te middelen van politieke r e p r e s s i e - dan drukt zich daarin de konkrete maken heeft dan wel met de ekspansiebehoefte van de duitse industrie, verhouding tussen kapitalisme en fasjisme uit. Ook de sociaal-de mokratie die voor haar grondstoffenafzet geen koloniën bezat. M, a. w. de is wat betreft haar verzoeningspoging van de klas se-tegenstellingen, nazistiese ekonomie kon haar interne tegenspraken niet intern oplossen; aangewezen op de delegatie van de beslissende taken aan een neutrale . Hierin is zeker een belangrijk aspekt gelegen van de politieke k r i s i s in staat. De toenemende invloed van de staat op de kapitalistiese ekonomie de jaren tussen de twee wereldoorlogen. door een van staatswege bedreven financieririgspolitiek, door het toevallen aan de staat van bepaalde ekonomiese sektoren {transport- en Het is belangrijk te weten dat de duitse industrie zich vooral op het energiebedrijven) duidt het begin aan van een proces waarin algemeenItaliaanse fasjisme-model oriënteerde. Wat in dit Italiaanse model als maatschappelijke belangen zich doen gelden tegen privé-belangen in. De noodzakelijk gevoeld werd, is een sterke staat en autonomie van de uitvoerende macht t. o. v. de kontrolerende vertegenwoordigingsorganen. kapitalistiese ekonomie lijkt in etappes vervangen te worden door een algemene ekonomie, een ten gunste van de "volksgemeenschap" planmatig' Dit alles weliswaar verbonden met een kontra revolutionaire inhoud: de strijd tegen emancipatiebewegingen, en met een maatschappelijk-ekonomiei bedreven en maatschappelijk gekontroleerde volksekonomie (zie deel 2). doel: de stabilisering van de produktiviteit, die tégen de desintegrerende De maatschappelijke kontrole op het produktieproces wordt door het volk (middels korporatien) aan de "demokratiese (fasjistiese) staat" aktiviteit van de stakers en tegen de eisen van de vakbond, in bescherming genomen moest worden. Hierin ligt ook de reden waarom op gedelegeerd, die zich omvormt tot een rationeel apparaat dat de ekonomie leidt en middel is tot het in evenwicht houden van sociale lange termijn niet ideologieön, strafekspedities e t c . , maar de door de tegenstellingen. Ondertussen blijven natuurlijk de werkelijke staat ter hand genomen regulering van de arbeidskonflikten en de door mistoestanden wel voortbestaan. de staat georganiseerde produktie, het korporatistiese systeem dus, centrale betekenis kreeg. Dit korporatistiese systeem maakte zich van De objektteve ontwikkeling zelf dus, niet slechts subjektieve zijn fasjistiese oorsprong los en werd als model geschikt voor een misvattingen, legde de basis voor korporatistiese denkbeelden. Dat moderne, op privé-ondernemingen gebaseerde, industriemaatschappij. korporatistiese denkbeelden het fasjisme overleefden komt niet door het Is de verbintenis echter tussen groot-kapitaal en fasjisme eenmaal tot puur overleven van korporatistiese denkbeelden, m. a. w. als noodzakelijke stand gekomen, dan staat het aldus gevormde machtskartel voor de en voor de machtsverhoudingen rationele maatschappelijke SCHUN, i s opgave om de massabasis die nodig was voor het ontstaan van het korporatisme gebonden aan de realiteit van een op ekonomies en sociaal fasjisme, te onderdrukken en om te zetten in een m a s s a van orde-lievende gebied toenemend aktieve staat, die oppositie en de partijen der b u r g e r s . Deze omfunktionering, de manipulatie van de arbeidersklasse oppositie in de staat integreert en de schijn produceert dat zij de in korporatistiese eksperimenten, is slechts één middel om de integratie bestaande maatschappelijke tegenstellingen middels loonpolitiek, te bereiken van de arbeidersklasse in het produktieapparaat, waaruit arbeidspolitiek en sociale politiek opheft. In werkelijkheid stelt de volgt dat t e r r e u r niet uitgeoefend behoeft te worden als zich die fasjistiese staat een reorganisatie in korporatistiese beroeps standen organisaties zelf en uit zichzelf vreedzaam inpassen in het systeem d e r voor, van de produktieverhoudingen, in plaats van herverdeling van de "symetriese regeling" (kapitaal en arbeid). Zodoende kan het produktierijkdom. Een dergelijk model i s niet soortgelijk verschillend korporatisme zich ontplooien zonder interventie van kontrolerende en van de maatregelen die nu door "demokratiese" regeringen in bijna alle disciplinaire staatsorganen. T't kapitalistiese landen genomen worden. Het korporatisme i s de specifiek fasjistiese vorm van regulering der Opzettelijk is het parlement buiten ons betoog gevallen. Een volgende sociale verhoudingen. Als nu de vertegenwoordigers van de a r b e i d e r s keer gaan we iets dieper in op de relatie parlement- mono poli ekapi t a l i s klasse zich vrijwillig inpassen in dit plan van "sociale s y m e t r i e " (zoals me, in het bijzonder binnen het raam van het autoritaire-fasjistiese gebeurd i s en nog gebeurt), als zij zich bereid verklaren, weliswaar voor staatsbestel, de "sociale belangen van de a r b e i d e r s " zorg te dragen, maar 'wordt vervolgd)
reü^iuti© i s mrinsss
Het probleem waar we mee zitten i s dat we ons makkelijk in de woede van paters, opvoeders en frigide oranje-gezinde dames vergissen en gaai denken dat we de revolusie al gemaakt hebben. Neem nou het probleem van de hasjiesj en de marihuana. Het feit dat deze door de staat verboden zijn verklaard bij de Oplum-wet van 1874 of zo, zegt nog NIETS over hun gevaar voor die staat. Maar dit feit weer (n.l. dat e r geen element van staatsgevaarlijkheid persé tn de hasj zit) wil niet zeggen dat drugs een gevaar voor de oppositie opleveren. En uit het feit dat ik door genoeg mensen (vaak a r m e schobbejakken, die van half acht tot half zes verplicht zijn hun zweet te verkwisten) vervloekt wordt om mijn lange Met de universiteit is het precies hetzelfde: je kan dingen doen die je zelf haar, mag ik niet konkluderen dat ik een gevaar voor de staat zou zijn, e r g goed en vreselijk radikaal vindt (bijvoorbeeld afschaffen van massale en nog minder dat die a r m e gemanipuleerden mijn vijanden zouden zijn. hoorkolleges eisen) maar die eigenlijk niks anders zijn dan versnelling Wie dat wel zijn i s duidelijk: niet de opgehitste waakhond (want die neukt van iets dat toch moest gebeuren. De kleine werkgroepen zullen toch wel ook liever dan dat hij bijt) m a a r de ophitser, het kapitaal, het systeem, ingevoerd worden, de heren merken zelf ook wel dat nog slechts de de manipulatie. En dat systeem i s bij god niet heilig, niet onfeilbaar. domsten (pak, boekentas, multo-map, enzovoort) de hoorkolleges volgen Dat blijkt wel uit het feit dat het In de luukse-faze is aangoland, terwijl en daar ook nog zitten te suffen. grote groepen mensen nog in de armoe-faze leven, tegen neuken zijn, Zo i s het ook met dat fenomeen dat door p e r s en teevee is omgedoopt in tegen'konzumpsie: nog " m o r e e l " zijn. En ocharm, de mensen zien niet "emansipatie van de jeugd" en dat, zoals het begonnen i s met de n o z e m - hoe ze van het kastje naar de muur gestuurd worden en richten hun rellen en PROVO, en zoals het zich doorzet in de huidige studenten- en jarenlange opgekropte woede liever op de linksen, de seksuelen en de scholierenbeweging, IN FEITE niets m e e r betekend heeft dan dat, langharigen dan tegen hen die hen bedonderen. objektief, de jeugd emansipeerde van onmondige niet-konzument naar Maar wat nu te zeggen over de VPRO? Toen de rel rond het blote lijf van onmondige konzument. Vijftien j a a r geleden droeg de jeugd grote Phil Bloom nog in volle gang was, gaf de toenmalige VPRO-direkteur pofbroeken en vertelde vieze verhalen die ze toch nooi zou meemaken, als reden voor het uitzenden van zoiets aan: "We wilden laten zien dat nu draagt de jeugd de kleren van het atoomtijdperk en eist deseks voor naakte vrouwen mooi kunnen zijn". En met dit ekskuus groef de goeie zich op. De jeugd is rijpgemaakt voor de markt. Het hele aanzien van de man zijn eigen progressieve graf, want het moet toch al heel e r g met j e jongeren is veranderd. De macht van de ouders zakt zienderogen in gesteld zijn wil je zoiets kunnen zeggen, zonder dat je onmiddellijk elkaar, om plaats te maken voor de macht van de konzumpsie: jeugdkleding, jeugdseks, jeugdbladen, pop, soul & underground, make-up, daarop in een akute schaterbui verzeilt. Als god de mensheid voor hun zonden gestraft heeft met de zondvloed, dan had hij toch minstens een het i s zelfs zo v e r gekomen, wie had dat ooit gedacht?, dat geen enkel klein regenbuitje boven het hoofd van die goede man kunnen ontketenen. parochieel kerkblaadje nog durft te verschijnen zonder een foto van de En nou kom ik aan mijn bezwaren tegen de VPRO. De Vrijzinnig LED ZEPPELIN en een overzicht van de top-twintig. En nou kunnen Protestantse Radio Omroep i s voor mij een kapitalistiese omroep met allerlei mensen wel zeggen dat je mensen essensjeel verandert als ze een paar linkse elementen. Een draak die aan mensenlevens verslaafd fan worden van de PINK FLOYD of als ze een keer goed stoned geweest i s , m a a r vertederd kan worden door een kuikentje, om het eens zijn, maar dan is dat een opvatting over wat essensjeel is die niet de allegories te zeggen. Want de VPRO spiegelt de mensen in haar mijne i s . Niets namelijk zegt ze over wat werkelijk van belang is, hun programmaas voor dat de wereld veranderd kan worden op de manier mondigheid of hun onmondigheid. van de Kabouterstad en alles wat daarbij hoort en dat betekent niet de Verder i s niet alleen de SUBKÜLTUUR een groot gevaar, m a a r ook de klassenstrijd, niet een engagement aan de arbeidersklasse, m a a r een tendens die e r bij de linksen nogal sterk in zit, om niet te letten op reportage over provadya? afdeling Tjierksterkstradeel waar ze reeds belangrijke zaken, maar op fetisjen. Op dit punt is links gelijk aan de alle platen van Dylan verzameld hebben en een t h e e - k a m e r hebben subkultuur: fetisjen zijn waren die je na voldoening van enig ongerief ingericht. En als ze dan aan zaken toekomen die iets met engagement te (geld, arbeid, aanpassing) kan verkrijgen, maar die niet bevredigend maken hebben, dan gebeurt dit op zo'n vrijblijvende "manier omdat ze de zijn voor de werkelijke behoeften. Bij links bestaat dit fetisjisme dan pretentie hebben objektief nieuws (al dan niet alternatief) te brengen. bijvoorbeeld uit het bekende brallerige gebruik van marksisties idioom, uit het IRRATIONELE streven naar m a s s a - a k s i e s en uit het IRRATIONE- Want in feite refereren ze niet aan de revolutie, de opstand, de bewustwording, m a a r aan estetiese k r l t e r i a van radio maken. En wie LE vervloeken van zogenaamde tegenstanders. Maar hierbij duikt de zoiets, in deze tijd, nog belangrijk vindt zou in een zoutpilaar moeten vraag op wat vrijheid i s en ik geloof dat IN ONZE SITUATIE alleen veranderen. Of het onderwijsfront zou de studioos moeten bezetten, net gelegen kan zijn in een radikale strijd tegen alles wat de vrijheid als bij de VARA, wat was dat toch mooi, hoeveel mooie schepselen zie beperkt. Als je op een plaats een systeémfvan onderdrukking f| (en dat i s Üc hier verzameld! Wat is de mensheid toch bewonderenswaardig! het fetisjisme toch wel) erkent, dan betekent dat een legitiem verklaren O prachtige nieuwe wereld die zo'n bewoners telt! (Shakespeare) ervan. Er is m a a r een uitweg en die is gelegen in de strijd.