Issuu

DE TIJD IS RIJP Tilburgse Studenten

Werkgroep

Homofilie

Een aantal maanden geleden is In Tilburg — in navolging van de ontwikkeling in andere Universitelts- en Hogeschoolsteden — de Tilburgse Studenten Werkgroep Homofilie (T.S.W.H.) opgericht. Motieven en aanleiding tot deze oprichting kunnen in het kort als volgt worden samengevat. Hoewel de laatste jaren een duidelijke klimaatsverbetering ten aanzien van homofiile merkbaar is, houdt dit voor de meeste hetero's niet meer in, dan dat zij de homo's slechts „theoretisch" aksepteren. Dat deze laatste er recht op hebben hun leven naar eigen inzicht en dus anders dan de hetero's in te richten wordt wel erkend, maar met de konsekwenties daarvan wordt men liever niet gekonfronteerd. De homo mag bestaan, mits hij zich maar keurig heteroseksueel gedraagt. Aan de andere kant is de zelfaanvaarding van de homo vaak een moeizaam en traag verlopend proces. Hij schrikt ervoor terug zich bekend te maken, omdat hij de gevolgen daarvan vreest. Liever houdt hij verborgen, dat zijn seksuele en erotische gevoelens anders gericht zijn dan die van de meeste van zijn medemensen. Hij is bang verkeerd begrepen en daardoor niet geaksepteerd te worden. Het gevolg is dat hij in een isolement komt te verkeren, hetgeen zijn persoonlijke ontwikkeling voor een belangrijk deel kan doen stagneren. Verbreking van dit isolement is een van de eerste doelstellingen van de werkgroep. Als een jongen of een meisje ontdekt „anders" te zijn, voelt hij of zij over het algemeen al snel de behoefte met gevoelsgenoten in kontakt te komen om te weten hoe zij een en ander ervaren hebben en wat zij ermee hebben gedaan. Te weten, dat anderen met soortgelijke moeilijkheden te kampen hebben gehad; te merken, dat homofiel zijn op zich helemaal niets bijzonders is en nog alle mogelijkheden tot een gelukkig leven in zich houdt, kan een belangrijke bijdrage tot de zelfaanvaarding zijn. Over het algemeen heeft men de eigen homofilie pas volledig aanvaard, als men als homo met de hetero's kan samenleven. De angst voor de konfrontatie is verdwenen; de homo is zich van zijn eigenwaarde bewust en kan do dialoog aan. Het klimaat in de studentenmaatschappij Is van dien aard, dat een gerichte aanpak van de integratie mogelijk lijkt. Enerzijds zullen Foto Frans Godfroy

de meeste hetero-studenten homofilie tot op zekere hoogte aksepteren, anderzijds lopen de homo-studenten minder sociaal risiko bij homofiel gedrag. Gunstiger omstandigheden laten zich nauwelijks denken. Een tweede doelstelling van de werkgroep vloeit hier logisch uit voort: de dialoog tussen homo en hetero. Dat zal voor beiden tot de positieve ervaring leiden, dat het in feite weinig verschil maakt hoe de seksuele gevoelens gericht zijn. leder mens moet de seksualiteit eert bepaalde plaats in zijn leven geven. De positieve waardering van de seksualiteit als zodanig zal het uitzonderlijke en vreemde van de homoseks tot ware proporties terugbrengen. Op 17 juni van dit jaar heeft de T.S.W.H. een diskussieavond belegd met hen, die uit hoofde van hun ambt of hun beroep mogelijk met homofiele studenten in kontakt kunnen komen. Deze eerste presentatie, welke ook werd bijgewoond door de Rector Magnificus en de sekretaris van de Academische Senaat, en die in een prettige en open sfeer heeft plaatsgevonden, is bijzonder positief geweest en heeft tot de overtuiging geleid, dat op de ingeslagen weg moet worden voortgegaan. De werkgroep stelt zich voor het kontakt tussen homofiele studenten onderling te bevorderen, maar wil daarnaast het kontakt met de hetero's niet uit het oog verliezen. Betreffende dit laatste hoopt zij regelmatig diskussieavonden te organiseren en publikaties in dit blad te verzorgen. Graag nemen wij kontakt op met hen, die op enigerlei wijze in dit werk zijn geïnteresseerd en aan de realisering van de doelstelling van de groep hun medewerking willen verlenen. C. J. M. Seelen Langestraat 22, tel. 21913

Open Hof in ere hersteld

KA x KA x KA - pag. 12 e.v. WILLI MARTINALI

DE RECTOR-MAGNIFICUS DEELT MEDE DAT HIJ MET INGANG VAN 8 OKTOBER A.S. ELKE DINSDAG OM 17.00 UUR OPEN HOF ZAL HOUDEN IN DE RECTORS-KAMER. IEDEREEN ZAL DAN WELKOM ZIJN I OVER ELK GEWENST ONDERWERP ZAL MEN VAN GEDACHTEN KUNNEN WISSELEN.

S E K S N U M M ER D U B B E L D 1K 5e JAARGANG - No. 3 - 15 OKTOBER 1968

DE LAATSTE TEACH-iN VAN PROF. DE MOOR „Autoritarisme R.I.P.", de slogan die mede aanleiding was tot de Toga-teach-ln op dinsdag 1 oktober j.l. Dat het autoritarisme echter nog steeds springlevend is, bleek tijdens de diskussie overduidelijk. Misschien is de teach-in-vorm voor de allerwege bezongen diskussie niet ideaal. Iedereen komt praten over zijn meer of minder partikuliere hobbies, men schreeuwt langs elkaar heen en tot verhoging van de chaos besteedt men de tweede helft aan het In elkaar timmeren van de meest vernuftige moties (uitgedacht op een vrije zondagmiddag) uiteraard tot meerdere glorie van ieders liefhebberijen. Het is dan ook niet verwonderlijk, als zo'n feest van de demokratie eindigt in een onoverzichtelijke troep, waarbij zelfs ondemokratische maatregelen niet meer helpen en men het best maar massaal kan opstappen. De gang van zaken tijdens de Toga-teach-in week hiervan niet veel af, men gooide er alleen nog een schepje bovenop. De Inleidingen van de verschillende forumleden boden interessante gespreksstof, maar men praatte de zaken dood met futiliteiten en kreten, daarmee getuigend van een kolossaal wanbegrip. (En wanbegrip zou ook nfet uit de weg geruimd worden door een andere diskusievorm te kiezen.) Het was duidelijk, dat bepaalde mensen naar de teach-in waren gekomen om d.m.v. de meerderheid het optreden van de andere partij nu eens en voor altijd te veroordelen, zonder daarbij ook nu begrip te kunnen opbrengen of ook maar werkelijke belangstelling te hebben voor de kwesties die de andere partij aan de orde wilde stellen Vóórzover deze tijdens de bewuste aktie van de 16e september niet uit de verf waren gekomen. Kernproblemen {zie pag. 3 kolom 3)

Mededelingen RIETSUIKER-AKTIE TILBURG

BERLIJN REIS EN BUITENLANDSE STUDENTEN

PERSCOMMUNIQUÉ De Algemene Tilburgse Studenten Organisatie zond op 7 oktober 1968 aan de ambassadeur van Mexico te Den Haag, het volgende schrijven: De Algemene Tilburgse Studenten Organisatie spreekt haar diepe verontwaardiging en afschuw uit over het barbaarse en brute optreden van de politie en het leger van Mexico tegen de Mexicaanse studenten en burgers vorige week. Zij steunt de Mexicaanse studenten in hun gerechtvaardigde eisen t.a.v. universitaire autonomie; zij steunt het Mexicaanse volk in zijn strijd voor politieke vrijheid, met name t.a.v. grondwetsart. 125 inhoudend een verbod op vrije meningsuiting, en t.a.v. de vrijlating van alle politieke gevangenen, waaronder studenten. De A.T.S.O. betreurt het ten zeerste, dat in Mexico, gezien de huidige economische en sociale verhoudingen aldaar, geïnvesteerd wordt in een luxueuze recordjagerij. Per zelfde datum zond de A.T.S.O. aan het Nederlands Olympisch Comité te Den Haag, de volgende brief: De Algemene Tilburgse Studenten Organisatie — spreekt haar diepe verontwaardiging en afschuw uit over het barbaarse en brute optreden van de politie en het leger van Mexico tegen de Mexicaanse studenten en burgers vorige week, — steunt de Mexicaanse studenten in hun gerechtvaardigde eisen t.a.v. universitaire autonomie, — steunt het Mexicaanse volk In zijn strijd voor politieke vrijheid, met name t.a.v. grondwetsart. 125 inhoudend een verbod op vrije meningsuiting, en ten aanzien van de vrijlating van alle politieke gevangenen, waaronder studenten, — betreurt het ten zeerste, dat in Mexico, gezien de huidige economische en sociale verhoudingen aldaar, geïnvesteerd wordt in een luxueuze recordjagerij, weshalve de Algemene Tilburgse Studenten Organisatie er bij U met kiem op aan dringt de Nederlandse delegatie naar voornoemd prestlge-object terstond en onvoorwaardelijk terug te roepen, en alle Invloed aan te wenden het I.O.C. er toe te bewegen de olympische spelen alsnog af te gelasten. U. W. HOVERS (sekretarls Aktle, Pers & Publiciteit) AGRARISCHE KRING Op maandag 28 oktober Is er een lezlpg van Drs Franssen over ruimtelijke ordening. Speciale onderwerpen die aan de orde zullen komen zijn: landbouw als kind van de rekening van de planologie. Inrichting van nieuwe recreatiegebieden als els van de huidige maatschappij. In het bijzonder eerstejaars, die zich willen oriënteren over de Agrarische Kring zijn op deze lozing van harte welkom. Aansluitend op deze lezing Is een huishoudelijke vergadering (o.a. bestuurswisseling). J. J. R. ROES h.t. vlce-voorzitter.

INFORMATIE DOKUMENTATIE DIENST Op 7 oktober J.l. is het verkoopkantoor van de hierna volgende •organisaties, in gebruik genomen. Dit verkoopkantoor is gevestigd in de voorzaal van het Eigen Huis. Het is geopend: elke werkdag van 12.15 uur tot 2.00 uur. De organisaties die hun informatie op dit kantoor verkopen zijn: De A.T.S.O. de Kritische Universiteit Tilburg. de Studenten Vakbeweging. de Tilburgse Ekonomische Fakulteitsvereniging. (voorlopig alleen verkoop op donderdagen) Metanola.

S.I.B. / Tribune SJaloom. Pollteia. Verkocht worden: Marcuse: Repressieve Toleranz Verhalten der Psychoanalyse Aantekening over Dialektiek Aantekening over Rader universiteit N.U.B, blad Fromm: Angst voor de Vrijheid Kursbuch: Studenten und die Macht

ƒ ƒ ƒ ƒ / ƒ ƒ

0,25 0,40 0,25 0,30 0,25 8,90 5,70

Kunnen zij die aktlef willen participeren In de voorbereiding van deze aktle In Tilburg, aanwezig zijn bij de bespreking die daarover plaatsvindt op maandag 14 okt. om 19.30 uur? Plaats: lokaal studentenparochie Maranatha. Kontaktadressen zijn: Eric Weltering, Oude Herstalse staat 5 Wilbert Willems, Leo Xlll-straat 53 (31665)

De Anne Frank Stichting organiseert van 7 tot en met 12 november 1968 in samenwerking met de evangelische Academie van de Landeszentrale fur politische Bildung een jongerenconferentie in West Berlijn. Onderwerp van de Conferentie: „Revolutie en Establishment (1918-1933-1968). GESPREKSGROEPEN IN DE STUDENTENPAROCHIE Plaats Evangelische Akademie Berlin Charlottenburg. Voorstel: lees, beslis, en antwoordt direkt. Voertaal Duits. Kosten ƒ 105,— (inbegrepen treinreis Amsterdam-Berlijn U kunt zich door onderstaand formulier opgeven voor en v.v., maaltijden en verblijf in Berlijn). deelname aan een gespreksgroep. Deze groepen vergaOpgave tot uiteindelijk 26 oktober op A.T.S.O. kamer, deren in principe eenmaal per maand, in de zaal van inzage programma eveneens op A.T.S.O. kamer. het parochiecentrum, gedurende twee uur; de eerste bijeenkomst van elke groep begint om 19.00 uur, voor de Secretaris buitenland, volgende keren wordt de tijd in onderling overleg vastGerard Tabbers. gesteld. De datum zal staan op de persoonlijke convocatie die ieder krijgt na inschrijving (zie beneden). Doel van dit bericht is meteen te komen tot het samenMEET THE NETHERLANDS stellen van de afzonderlijke groepen, en wel doordat de aspirant-leden zelf kiezen voor een bepaald onderwerp. during six week-ends and three excursions offered to Er zijn verschillende mogelijkheden: foreign and Dutch students by: Foreign Student Service. 1. „De Kerk morgen", als onderdeel van de studenten(F.S.S.). inspraak in het Pastoraal Concilie: Programma: Groep 1: Gezagsopvattingen en gezagsbeleving in de 1. Dutch painting in the 17th. and 20 centuries. kerk (rapport Loeff). 2. The Olympic games and the sports in the Netherlands. 3. 1968 the human rights year. Groep 2: Huwelijken Gezin; verantwoord ouderschap, '4. The use of mass communication madia for educational maar hoe? purposes. De encykilek „Humanae Vitae" (rapport van 5. the main sports in the Netherlands. de commissie huwelijk en gezin, voor de B. the Form of government of the netherlands. conciliezitting van jan. 1.969). 7. Castle Tour. Groep 3: De zedelijke levenshouding van de christen 8. Land reclamation works Lake Veluwe and Flevoland. in de wereld (rapport van commissie 4, ook 9. Open Air Museum Arnhem National Park „De Hoge voor jan. 1969). Veluwe" and the Kröller-MQIler Museum. Groep 4: Vier gesprekken over „De Kerk morgen" The price of both the weekends and the excursions Is (met het materiaal voor de pastorale geƒ 5,—• only sprekken in het bisdom Den Bosch). Opgave en inschrijving programma eveneens inzage pro2. „Christen zijn in de stad van de mens", als aandeel gramma op de A.T.S.O. kamer. In de voorbereiding van de Katholieke Studentendagen 1969 te Tilburg van 22-26 januari over: „De mens in de stad van de mens". ADRESWIJZIGINGEN Groep 5: De „bouw van de stad", het opbouwen van Mej. E. M. Wessels, van Hoogakker 23, Reusel (N.Br.) een menselijke samenleving, iets voor chrisnaar: Lage Witsiebaan 48, Tilburg. tenen? (hieronder eventueel ook over b.v. Mej. H. M. Steemers, naar: Kamgarenplein 49, Tilburg. verzuiling? deconfessionalisering? revolutie? P. H. M. Sommen, naar: Predikherenlaan 127, Tilburg. oorlog? ontwikkelingshulp? e.d.) J. M. H. Vinken, van Hesperenstraat 56, Tilburg, naar: Groep 6: De stad van de mens een stad zonder Prof. Verbernelaan 242, Tilburg. Tel. 71914. God? zonder godsdienst? saecularlsatie, de Bar Derkx, van Telefoonstraat 10, Tilburg naar: Joh. van zin van het geloofsleven in een gesaecuZantenstraat 34, Tilburg. Tel. 21374. lariseerde wereld. W. N. Vulto, van Jagerslaan 52, Tilburg, naar: Frederlk 3. „Elk wat wils": v. Eedenstraat 18, Tilburg. Groep 7: onderwerp, zelf te kiezen door de .deelVl. Vrinten, van Waterhoefstraat 23A, Tilburg, naar: nemers en daarom hieronder bij inschrijving Hart van Brabantlaan 361, Tilburg. Tel. 26939. op te geven. Frans van Beek, van Predikherenlaan 127, Tilburg, naar: Via de inschrijving aan de Hogeschool zijn er al circa Prof. Verbernelaan,34-II honderd belangstellenden hiervoor. Zij die daar niet inL. A. W. de Jong, van: Tuinstraat 100, Tilburg, naar: schreven, kunnen dat hier doen: (voorlopig): Hotel Nord-Sud, 47 Rue des Volontaires, J. Driessen, Prof. Cobbenhagenlaan 19, Tilburg. Paris 15. Mej. E. A. J. M. van Gastel, van: Kast. Stapelenstraat 8, Tilburg, naar: Prov. Verbernelaan 46-4, Tilburg. F. H. J. M. Smeets, van: Gildebroedersstraat 40, Tilburg, MARANATHA-MEOEDELINGEN naar: Stadstraat 18, Tilburg. Aktiegroep engagement: 2e en 4e dinsdag van de maand A. A. C. Hoeks, van Reinevaartstraat 34, Tilburg, naar: om 19.30 uur. Relnevaartstraat 34, Tilburg. Werkgroep Liturgie: ledere dinsdag 21.00 uur. Kerkdiensten: zat. 18.30 uur, zondag 11.30 en 12.30 uur. Kindercrèche: elke zondag van 11.15—12.30 uur In Servan Schreiber: De Amerikaanse Uitdaging ƒ11,90 ATOOM-kamer. Marx. Engels: Het Komm. Manifest f 2,90 Koffiedrinken: elke zondag 12.15 uur (na de gezongen Ernest Mandel: Die E.W.G. und die Konkurrenz Eucharistieviering). Europa Amerika ƒ 6,35 Marcuse: Kultur und Gesellschaft f 3,40 Programma van de kerkdiensten: Ervaringen uit twee Jaar strijd Leuven f 3— Oude nummers Nesbic, bulletin f 0,25 weekeind 12-13 okt.: Kerk in dienst van de wereld: speciale onderwerpen. Dr. M. G. H. Gelissen. Oude nummers Midden Oosten bulletins documentatie Juni oorlog / 0,25 weekeind 19-20 okt.: Miss'ezondag: Prof. Dr. L. Janssen s.J. Cuba en Latijns Amerika bulletin ƒ 0,25 weekeind 26-27 okt.: Christus Koning: . . . . Cuba Dokumentatle Che Guevara ƒ 1,— Vietnam Bulletin / 0,50 weekeind 2-3 nov.: Allerheiligen: Kosmo schriften Waarover wilt U dat wl] spreken? 1. Latijns Amerika Graag suggesties. 2. TsJeoho-SIowaklje N.B. Studium Generale: donderdagen 10-17-24-31 okt. en 3. Revolutie 7 nov. over Evolutie en Revolutie. 4. Rechten van de Mens 5. Mondiale Knelpunten. 6. Dienstweigering 7. Rletsuikeraktle ƒ 1.50 TILBURGS ALGEMEEN STUDENTENBLAD SJaloom maandblad ƒ 0.50 Redaktie: Frans van Beek, Paul van Eeuwijk, Je aeld of Je leven, P. Reckman ƒ 4.90 f 2.50 Academische zakagenda's Frans Godfrey, Gul van Hooydonk, Wiifried gratis N.S.R. gidsen Martens, Bram Smit, Harry Verkooyen. Informatie dokumentatle dienst van ƒ 0,15 tot f 1.00 ƒ 1,50 Blafra map

Nieuw studieprogramma economie

als de autoritaire prestatiemaatschappij, diskriminatie t.o.v. minderheden, en het wetenschappelijk onderwijs als feitelijke instandhouder van deze toestanden en mogelijke stuwende kracht tot verandering, kan men niet afdoen met: „jullie blijven vaag" en „moet men nou steeds maar blijven doorzeuren dat de maatschappij rot is". Prof. de Moor weet evengoed als de 16-september-demonstranten, dat niemand pasklare oplossingen kan aandragen; maar de meesten zijn nog niet eens toe aan het signaleren van het kwaad, o.m. blijkens de Nadat in de laatste vijf jaar met de regelmaat uitgangspunt voor een studieprogramma? „motie" van Prof. Janssen, waarin deze tot uiting brengt verschrikkelijk in zijn maag te van de klok wijzigingen zijn doorgevoerd in Waar is de positiebepaling der maatschappijhet studieprogramma van de economische wetenschappen? Waar zijn de doelstellingen zitten met het onrecht van provokaties tijdens En als zijn kollega faculteit, met name in de examenregelingen, van het W.O.? Waar een idee over de wijze een rektoraatsoverdracht. dan bovendien voorstelt om zonder verdere is er nu een rapport verschenen waarin deze van kennisoverdracht, de studiemotivatie, het geleidelijke veranderingen voorlopig worden verloop van studenten, de examineermethoden? diskussie te stemmen over deze motie, en al die onfatsoenlijke grieven over de rotte maatafgerond, totdat de tweetrapsstudie wordt inEn verder, is het niet oppervlakkig wijzigingen gevoerd, (over twee jaar?) Een studiecommisin het Academisch Statuut, ten aanzien waar- schappij maar in de doofpot te stoppen — de sie van zes professoren en (later) twee assis- van de faculteit advies heeft uitgebracht, in dit meerderheid sluit zich hier natuurlijk bij aan —, tenten heeft zich sedert 28 april met de zaak rapport als argument te gebruiken voor een dan toont men toch zonneklaar niet te kunnen of te willen begrijpen welke verantwoordelijkbezig gehouden, en haar rapport van vijftig andere aanpak, zonder achtergrondschets of kantjes is het panacee voor alle problemen kanttekening? Alsof dergelijke bepalingen voor heid het wetenschappelijk onderwijs heeft. Prof. de Moor, die in een boze bui heeft aanvan de faculteit. zich spreken. gekondigd zich bij dit soort teach-ins niet meer Vergeet het maar. Twee jaar werk voor niets: te vertonen, moge langs deze weg dan toch een diarrhee van uitgebreide overzichten van nog eens vernemen, dat onze maatschappij aantallen college-uren voor allerlei vakken, tot in de wortels ROT is. Aan de handen die Propeofeuse zonder dat iets zinnigs wordt verkondigd over deze maatschappij boven het hoofd worden de gewenste inhoud der vakken, de gewenste De algemene beschouwingen leveren weinig gehouden kleeft bloed. combinatie van vakken — afgezien van kreten houvast op, waar het gaat om de beoordeling F. G. als „samenhangend" of „brede opleiding" — van de voorgestelde studieinrichting. Laten we dus zonder explicitering van grondslagen, maar verder door het rapport lopen. doelstellingen, kortom, zonder visie. De meest, De student krijgt een oriëntatie op de econofundamentele intentie van de studiecommissie mie voorgeschoteld in zijn eerste jaar. Algeschijnt geweest te zijn dat „het moet kunnen mene economie en geldwezen zijn versmolten; draaien". Nadat de wensen van de hoogleraren, met name sommige uit de studiecommis- bedrijfseconomie wordt ingevoegd; samenhang der wetenschappen komt in de colleges filosie, waren uitgesproken, heeft men zolang zitten passen en meten tot een min of meer sofie aan de orde. Maar alle bijvakken worden onverkort gehandhaafd, terwijl men handelsgelukkig compromis, haalbaar en efficiënt, rekenen toch kan schrappen en statistiek later ontstond (bouwdozenwerk). inpassen, om b.v. een cursus actuele vraagHet is goedkoop de zaken zo af te doen. stukken, te geven door de instituten of door Daarom, overtuig uzelf door het rapport door verschillende van de eigen docenten, toe te te werken, of lees dit verhaal uit. voegen. Waar blijft anders de motivatie als criterium voor verdere studie?

EEN SLAG IN DE LUCHT

Grondslagen Bezien wij het diepgaande Algemene Beschouwingen, verpakking van het rapport en derhalve enige malen vervangen om wat franje toe te voegen, dan ontdekken wij dat het beleid van de faculteit speciaal gericht zal zijn op het geven van fundamenteel economischwetenschappelijke vorming. Tesamen met de indruk dat het huidige programma te receptief van karakter is, en meer mogelijkheid geboden moet worden voor creatieve ontplooiing, geeft deze stelling het uitgangspunt voor het rapport weer. Dat is alles. De verdere alinea's van de algemene beschouwingen geven een aantal beperkingen waarbinnen het program moet blijven: — wijziging van het Academisch Statuut (baccalaureaat); — in de baccaleureaatsfase teveel studenten, dus creatieve aspecten in de doctoraalstudie; — differentiatie ( = specialisatie) in de doctoraalfase ten einde creatief te kunnen worden, kleinere groepen te krijgen en aan de behoeften van de maatschappij te voldoen; — bij voorbaat naar de tweetrapsstudie sturen; een reeks pragmatische overwegingen, die gebrek aan visie moeten versluieren. Wat is dat, fundamenteel economisch-wetenschappelijke vorming? Is dat maatschappijkritisch? Bestaat dat uit het leren van kostprijsmethoden? Is dit in zijn beknoptheid een

Wie eenmaal bevestigd is in de keuze economie kan altijd nog eens leren hoe steekproeven te trekken.

Baccalaureaat Na de propedeuse in twee jaar naar het baccalaureaat, voorheen kandidaats. Het is de bedoeling de meer praktisch ingestelde student de gelegenheid te geven op deze wijze aan een academisch diploma te komen. In hoeverre dit via de hogere beroepsopleiding kan worden bereikt werd niet nagegaan, misschien omdat toch een statusonderscheid speelt!

HET GELE GEVAAR BETRAPT

De baccalaureaatsopleiding is inderdaad breed van opzet, voorzover dit de vakwetenschap betreft. Bij een vroeger onderzoek bij bedrijven bleek dat het bedrijfsleven behoefte heeft aan jonge plooibare academici, die zich kunnen aanpassen in het bedrijf, en identificeren met het bedrijfsbelang. Geen overtollige bagage dus, maar genoeg kennis om winsten te maximaliseren. En dan maar hopen dat iedereen gelukkig wordt.

Het waren van die kleine mannetjes, met spieetogen, die hun enigszins gele huiden verpakt hadden in zwarte, onmodische pakken, waarvan de linkerzak gevuld was met een rood boekje vol chinese tekens. Regelmatig bezochten ze alle grote steden van de wereld, en opvallend was dat ze dan niet de rijke, nette buurten betraden, maar de wijken der hoeren en hoerelopers, petroleumdrinkers en psychopaten, verslaafden en homosexuelen, en daar, aan de zelfkant van de christelijke samenleving, bij de nihilisten en atheïsten daar zaaiden zij hun moorddadige doctrine. En geen enkele methode was hen te grof, integendeel: de spreuk „het doel heiligt de middelen" was een van hun meest populaire gezegdes, naast de zinnen die zij voortdurend uit dat rode boekje citeerden. Overal waar maar het geringste gebeurde, daar waren zij ook. De jeugd stookten zij op tegen gezag en ouders, verslaafden zetten zij aan tot diefstal, en de hoeren dwongen ze hun immorele beroep tot in de centra der steden voort te zetten. Onschuldige idealisten speelden ze een heilsstaat

(zie pag. 5)

(zie pag. 4 kolom 1)

Het is echter de vraag of dit examen wel maatschappelijke status gaat krijgen, en hoeveel mensen zullen doorstuderen. Het bak is tot nu toe een flop geweest. Deze vraagstukken schijnt de commissie echter niet gezien te hebben.

voor ogen, en brachten hen zo tot de verkeerde kant, die van opruiers en volksmenners, waar geen enkele christelijke, ideële waarde meer van kracht is.

Aantekeningen bij een kongres

Maar ze merkten dat ze zo niet verder kwamen dan een zeer kleine groep. Daarom zochten ze een nieuw werkterrein, en ze vonden het. Binnen de studenten bleken voldoende labiele elementen te leven die — tegen betaling uiteraard — bereid waren hun ideologie over te nemen. Met allerlei chantage-middelen, en met de hulp van de zo gekregen opjutters, lukte het hun om in Berlijn en Parijs en Turijn en Leuven en Mexico en Peru en Bonn en Berkeley en New York en Londen en Saigon en Tokio en nog wel wat steden losgeslagen studenten te krijgen, die echter nooit een belangrijk percentage van het totale aantal bereikten. Stel je eens voor hoeveel geld hun dat gekost heeftl Voor datzelfde bedrag hadden ze hun economie op de been kunnen brengen. Maar nee, ze willen het Christendom en daarmee de wereld vernietigen. En dat willen ze ook in Tilburg. Laten we dat voor ogen houdenl Maar wat zegt meester Van Boven? Hij zegt dat niet te bewijzen is dat de linkse studenten betaald worden door China, maar ook is niet te bewijzen dat ze er niet door betaald worden. Dit zegt hij in het maandblad Streven, waarin hij een zeer mooi verhaal schrijft over de band die er zou bestaan tussen universiteit en bedrijfsleven. Dat moet een zeer intelligent verhaal zijn, zeker als je bedenkt dat er nóg intelligentere uitspraken in staan, dan bovengenoemde, huiveringwekkende aantijging.

Het tweede nationaal kongres over Onderzoek van wetenschappelijk onderwijs werd In Utrecht gehouden op 13 en 14 september j.l. Op de deelnemerslijst met ongeveer 500 namen kwam vier keer de plaatsnaam Tilburg voor. Jammer, want wat men over het kongres ook moge denken, het is een bron van informatie en kennismaking, die buiten het nauwe eigen kringetje ligt. Een frappant voorbeeld kan dit illustreren. Onderzoeken en eksperimenten aangaande studiebegeleiding wijzen uit dat de effectiviteit van studiebegeleiding nagenoeg nihil is, terwijl men hier in Tilburg, zonder acht te slaan op wat elders is gebeurd en beproefd, dit jaar met studiebegeleiding begint. Een zeer dubleuse en twijfelachtige zaak! De dlskussies op het kongres liepen telkens vast op de kernvragen — of als men wil op algemene theoretische slogans — nl. „Demokratlserlng van het wetenschappelijk onderwijs en maatschappelijk engagement en herstrukturering van het wetenschappelijk onderwijs". De oorzaak van het hameren op deze Ideologische kernpunten werd in de dagbladen „spraakverwarring en vakjargon van de onderzoektaal" genoemd. Naar mijn mening liggen de oorzaken dieper.

(hv).

In de sektie „Universitaire organisatie" werd een poging gedaan om een ander organisatiemodel voor de universitaire struktuur te formuleren. Tegenover het formeel-struktureel model werd het model van de procesorganisatie gezet. Karakteristiek voor dit model is, dat het de sociale processen In de organisatie als strukturerend princiep hanteert. Dit impliceert o.a. dat men de uniforme organisatiestruktuur verwerpt, daar er verscheidene sociale processen na en naast elkaar kunnen lopen en in de tijd van karakter kunnen veranderen, zodat er dus verschillende organisatievormen mogelijk moeten zijn.

KNUS GEKNEUTER

De twee uitgesproken groepen, die het kongres als het ware beheersten, waren studenten enerzijds en onderzoekers en schrijvers van de papers anderzijds. De studenten vielen in de dlskussies, zelfs bij zeer praktische punten, steeds weer terug op de ideologische thema's, en stelden hun zuivere ideologie boven mogelijkheden van direkte en haalbare toepassing. Konkluderende woorden en suggesties bleven uit, omdat deze groep wilde overtuigen en niet op de eerste plaats wilde luisteren. Bij de mensen van de onderzoekcentra en paperschrijyers was een grote terughoudendheid merkbaar aangaande de interpretaties van de onderzoekresultaten. „Er is nog niet voldoende onderzoek verricht om er vaststaande konklusles aan te verbinden." Misschien konden zij zich niet uiten, omdat het kongres zich veel op het bespiegelende vlak begaf, of misschien omdat zij vaste gegevens in handen hadden, waar geen enkele dlskussie afbreuk aan kon doen. Dat deze groep in feite weinig kreatief en suggestief aan de dlskussies heeft meegedaan, ligt waarschijnlijk aan het feit, dat zij er inhoudelijk weinig waarde aan hechtte. De twee onderkende tendenties nl. enerzijds het gebrek aan luisterbereidheid bij de studenten en de desinteresse voor de dlskussies bij de onderzoekers en anderzijds het feit, dat de studenten de direkt haalbare en toepasbare mogelijkheden, die aan hun wensen tegemoet kwamen, van de hand wezen en het feit dat de onderzoekers zich nauwelijks uitlieten over de mogelijks resultaten uit hun researchwerk, hebben mijns inziens één oorzakelijke grond en dat Is de huidige universitaire struktuur. Het systeem van de hiërarchische structuur: Hoogleraar — wetenschappelijk medewerker — student. De onderzoekresultaten binnen het wetenschappelijk onderwijs wijzen in een richting, dat er iets fundamenteels fout is in de opzet van het universitaire systeem. Er schort iets aan de kommunikatiestruktuur, de koördinatiestrukturen en werktevredenheid onder de hoogleraren en ook aan de kontaktcyclus hoogleraar — wetenschappelijk medewerker en student.

Pastoor Gelissen schijnt onlangs in een select gezelschap verklaard te hebben, dat hl] zichzelf minder geschikt acht voor de pastorale begeleiding der Tilburgse studenten. Hij is dan ook van plan binnen twee jaar naar het arcadische Limburg terug te keren, In gezelschap van zijn trouwe huishoudster. Als de geruchten juist zijn, zouden zij aldaar voorlopig het duo „Jo en Mien" willen formeren; U ziet hen hier bezig met hun tweede repetitie. Tezijnertijd, na het emiritaat van Mgr. Moors, zal het duo gemoduleerd worden tot een trio, genaamd: „De Helkneuters".

De onderzoeker, die opgenomen is in het systeem en afhankelijk is van het systeem, voelt de diskrepantie tussen zijn situatie en de resultaten van zijn onderzoek. Hij wacht er zich wel voor duidelijke en revolutionaire uitspraken te doen, voordat hij voldoende zekerheid en duidelijkheid heeft over andere mogelijkheden. Zijn onderzoekresultaten tenderen fundamentele kritiek te geven op de hiërarchische en autoritaire struktuur van ons onderwijs, die essentiële punten in deze struktuur onverenigbaar zal verklaren met de doelstellingen van het wetenschappelijk onderwijs, en die een kritiek zal zijn naar een struktuur toe, die in niets overeenkomt met de huidige.

Een diskussle, die de wezenlijke punten voor hem met betrekking tot zijn onderzoek, niet raakt, zal hem dan ook niet interesseren. De studenten hebben op het kongres niet gepleit voor meer êtudenteninspraak in de huidige struktuur van de universiteit, terwijl ze het Ijveren voor een studieraad als een lang achterhaalde jeugdzonde beschouwen. Zij hebben geen enkele toenaderingspoging gedaan hun standpunt in te passen in de tegenwoordige struktuur, zij hebben geen formele posities willen vastleggen en niet aangedrongen op hervormingen binnen de struktuur. Zij zijn niet binnengedrongen in de huidige struktuur, maar zijn juist buiten het systeem gaan staan, om van buitenaf de strukturele hervorming te kunnen doorvoeren.

Enkele belangrijke verschilpunten tussen het procesmodel en het formele-strukturele model zijn: a. er wordt geredeneerd vanuit de basis in plaats vanuit de top. b. er wordt gedacht vanuit processen in plaats van uit formele posities. c. de hervorming van de organisatie is continu In plaats van eenmalig. d. de organisatie is pluriform in plaats van uniform. De konsekwenties en de mogelijkheden, die dit organisatiemodel heeft voor de toepassing ervan op het universitaire onderwijs, zijn legio maar nog zeer onoverzichtelijk en vaag. Bij voorhand is wel duidelijk, dat deze organisatievorm meer mogelijkheden biedt voor de demokratlserlng van het onderwijs en haar maatschappelijk engagement. Het artikel zou te lang worden als alle aspekten aan de orde zouden komen, die met dit organisatiemodel samenhangen. Ik heb mij moeten beperken tot een algemeen en schetsmatig idee, een idee, dat naar mijn mening de dlskussie over het onderwijs kan richten en stimuleren. G. J. Bergenhenegouwen.

4 •1

••

IWK^H- ^ '.. '•

. ' " _^

1900 a n d sexq eight

„MAMA'S VERKRACHTING" Een ontroerende poging van enige kritisch handelende studenten om clownsnummers voorgoed naar het circus te verwijzen was voor de Tiiburgse rode top aanleiding om in het openbaar bijeen te komen. Aan de orde: De ideologische achtergrond van de 16 september-actie. Forumleden: Kees (eenmaal links, eenmaal rechts), Tiny (blijkbaar zwijgplicht i.v.m. het neutraal S.V.B.-karakter onzer ATSO), Paui (zoetgehouden met „familiefoto" van rechtse Kees) en tenslotte Ton (voor de voorzitter volkomen links; voor de aanwezigen in de zaai niet veel linkser dan het midden). De verwachtingen waren (althans bij de aanwezige 5 % der Tiiburgse studenten) hooggespannen. Immers, de navolgers van Marx, Mao, en Marcuse zouden met zijn vieren toch wei in staat zijn die ene heimelijke sympatisant van de „Papa's" met zijn snor te drukken op de ondemocratische, autoritaire onderwijsstructuur en de door fascistische elementen verziekte maatschappij, waartoe ze op 16 september niet in de gelegenheid waren gesteld. Helaas, — Marx' graf werd bezoedeld; — Mao's rode (avant-) garde werd verslagen en zijn vriend Lenin ter plaatse opgehangen; — Marcuse verbaasde zich over zijn ridicule volgelingen, die met de overbekende frasen de idee achter de 16 september beweging deden verwateren en vervielen in het juist door hen zo verafschuwde autoritairisme.

(vervolg van pag. 3) Doctoraal Weer twee jaar en men is afgestudeerd. Maar anders dan voorheen. Er zijn vijf afstudeerrichtingen, met vele varianten. Men kiest een eerste en tweede afstudeervak (de eerste keuze perkt de tweede in), dus zijn specialisatie. Daarbij komen vier vakken, waaronder sociale wijsbegeerte. In deze vier doet men examen na het vierde jaar, het z.g. D-l. En dan komt de deus ex machina, want dan zult gij, student, na vier jaar in verheerlijkte en zelfvoldane toestand te hebben doorgesudderd en doorgereproduceerd, moeten gaan produceren. De creativiteit slaat toe. Intensief zult gij scheppend bezig zijn met uw vakken, gij zult ze uitbenen, gij zult schrijven. Doch niet op deze manier worden creatievelingen gekweekt, maar specialisten, zij die over niets alles weten, en niets over atles. Net als bij het bak is de behoefte van de maatschappij een argument voor de inrichting van het programma. Niemand kan echter staande houden dat onze maatschappij eerst en vooral behoefte heeft aan kortstondig opgeleide, plooibare vakeconomen en aan zuivere specialisten. Hoe komt zo'n commissie daar dan bij'? Onnozelheid of sluw handhaven zelfs) van de bestaande orde. En

verder....

A.T.S.O. vraagt 2 PERSONEN VOOR DE KOMMISSIE VAN HET REDUKTIEAPPARAAT TILBURG Inlichtingen bij het ATSO-bestuur

En verder zijn er nog wel wat kanttekeningen te maken (b.v. of die tweetrapsstudie wel zo gelukkig is, of de verzwaring van propedeuse en kandidaats verantwoord is), en ideeën te leveren (b.v. twee jaar lang allerlei maatschappijwetenschappen, voor elke student, om het gevaar van vakidiotie te lijf te gaan). Er moet aan de zaak gewerkt worden. Dit is de kans om uw beleving van de studie kenbaar te maken en, samen met die van anderen, om te zetten in een constructieve bijdrage aan de inrichting van de studie in de economie. Uiteindelijk maken de studenten de zaak uit. Een commissie zonder visie klets je onder de tafel.

(verzieken ||[l|

Tom Severijn Michiel Vergeer Bert Waslanden

De bijeenkomst, die het openingsvuurwerk van het academische jaar had kunnen en moeten zijn verzandde in nutteloze onenigheid over vechtpartijen in obscure gangetjes, in amplificaties over 25% meer zendtijd voor werkelijk geëngageerde maatschappijwetenschap, in een woelige discussie over een paar palliatieven, die de rector-magnificus en de pro-rector ter tafel brachten (kent u overigens het „stoomketelprincipe" van een onzer wetenschappelijke medewerkers ai?) en als klap op de vuurpijl in de „motie in vraagvorm", die op navrante wijze bevestigde, dat het merendeel der aanwezigen het doel van de teach-ln niet be- ' grepen had (het symptoom bleek belangrijker dan de ziekte zelf). Het verdient misschien aanbeveling, waarde medestrijders (en dat zeg ik ondanks mijn kritiek in alle oprechtheid), voortaan het volgende citaat van Amiicar Cabral beter in het oog te houden: „Alleen in en door de guerilia komen de door kleinburgerlijke vooroordelen vergiftigde studenten en intellectuelen ertoe om maatschappelijk als ontaarde klasse zelfmoord te plegen en te herrijzen ais revolutionaire werkers, die volledig één geworden zijn met de diepste wensen en verlangens van het volk". Zolang we dat niet In ons banier geschreven hebben kunnen we maar beter ons zjaket aantrekken en zingen: „'t Gevaar Kees, dat was maar tijdelijk". Commiilito

Arbeider eenmaal kwartier te laat: ƒ1,— boete. Arbeider driemaal kwartier te laat: ontslag. Lid der Wetenschappelijke Staf 250 x een kwartier tot drie kwartier te laat: statussymbool ?!?

Ma/lê

Emdelgk een half zware die 't helemaal heeft, uitgelezen Kentucky en greurige Virginia tabakken. Dat geeft de Halfzware Van Nelle die zachte volle smaak.

DRUKWERK Toga-teach-in: Koster was er, mijnheer de Moor en van Eeuwijk waren er, de Boer en Akkermans (de laatste namen dulden op een soort linkse agrarische kring) waren er, lo Vivat was er niet, Gaudeamus Igitur was er niet of nauwelijks en er vond geen ordeverstoring plaats van verstoorde ordehandhavers. Soms denk je: waarom eigenlijk niet? Prof. Scheffer toonde zich tijdens zijn eerste optreden een hoogst aimabel, begrijpend en vooral diplomatiek persoon. Verzoek: Professor, zou U In 't vervolg iets minder aimabel, begrijpend, en diplomatiek willen zijn? Iets rechtser begrijpt U wel. Dit gaat ons stemmen kosten, voelt U.

Voor eerste-jaars: de term „nlet-ethlsch" heeft natuurlijk niets te maken met de kwaliteit van de mensa-maaltijden. Ook voor eerstejaars: voor de laatstgehouden proppen bij de economen Is zo'n kleine 80°lo afgegaan. Proppen Is een soort proefwerk, maar dan moeilijk. Dit is nou typisch wel Iets om over naar huls te schrijven, voordat moeder weer eens gaat opscheppen tegen de buren. Sommige mensen lopen wel erg op de zaken vooruit. De medische faöultelt Is er nog lang niet, maar alreeds worden in de koffiekamer gekke, witte, steriele plastic dingen verstrekt om patiënten A te laten zeggen. Mij kan het niet veel schelen, ik had al genoeg lepeltjes.

Hebt u nog nooit Halfzware Van Nelle geprobeerd? Voor éénvijfentwintig. Meer nietl Neem de proef.

Open Hof in ere hersteld. Voorwaar een loffelijk initiatief. Laten we de deur plat gaan lopen. De naam van het gebeuren bevalt me geenszins (hoewel dat natuurlijk maar bijzaak is), 't Roept allerlei vervelende feodale associaties op: hofhoudingstoestanden en zo. Maar ja, 't is nog steeds een uitvinding van Prof. van den Eerenbeemt en d'r zal wel weer iets historisch achterzltten. Belangrijker zal zijn dat het Hof waarlijk Open is, dat serieuze problemen serieus worden genomen en zo mogelijk ook serieus worden opgelost. We zien de resultaten met meer dan normale belangstelling tegemoet. Open Hof: Hopen Of....

Definitie: Studierendement: Niet 18.000 gulden gaan werken (?).

onder

Waarom schrijven hoogleraren niet in 't TASblad? — geen tijd: smoesjes. — ze durven niet: kom, kom. — omdat 't een studentenblad is: tuut, tuut. What's In a name? — omdat ze al In zoveel andere bladen schrijven: ho, ho. — omdat ze het redactie-adres niet weten (Academielaan 9). Blijft de vraag: Waarom schrijven hoogleraren niet In 't TASblad?

droom zomerdag daar waar de zon zich heft de spinnen zich reppen naar web of vochtige bloemknop de ganzen met wijdgespreide poten hun anus tonen een schaterlach de dolgedraaide weerglans van het blauw diep openrijt vrouwen met borsten gelijk

omgewentelde indianen zuignappen in bedden zo week daar waar de bomen hun wortels onttrekken aan volkomen zwarte grond de handpalm van een bergtop de koelte van het licht verdrijft en het eeuwig gakken van de ganzen de lucht steriel maakt en gevaporlseerde adem doet stollen

ik hou van Jou

TAS: Tllburgs Algemeen Sexorgaan - SEXTAS.

een rups rekt het voorste en krimpt van achter

Uit.

enzovoort. w.s.

tafereel

(h.v.)

öe meisjes van plezier?! - öe ,,hORizontAle mtegpatie in askloa" - of „mijmeRmqen van tacitus" In de tijd dat de senaat Adrlaansens op zijn laatste benen liep, werd na de nodige weeën en anti-weeën het springlevend idee geboren, om in het jaar 1967-1968 de aan inteelt ten onder gaande T.S.G.V. „Askloa" enig vers bloed In te spuiten, in de vorm van het openstellen dezer club voor maagden, vlindertjes te noemen in den vervolge. Doch, hoe kwikzilverig dit Idee op zich ook geweest moge zijn, de tijden hebben uitgewezen, dat men bij het zaaien van graan in een moeras slechts onkruid kan oogsten! ' „Maar och, aan een boom zo vol geladen mist men een twee pruimpjes niet!" Welnu dan, de tijd brak aan, dat men zich ging bezighouden met het introduceren (ontgroenen, klooien?) der knaapjes en vlindertjes, respectievelijk ± 180 en 11. Over de laatste tamelijk kleine groep nu handelt ons verhaal; dat het een verhaal is en geen sprookje zal allengs duidelijk worden. Goed, het afgelopen jaar werden dus 11 verwachtingsvolle meisjes geïntroduceerd door een introductie-commissie, waaraan een mannelijk lid toegevoegd was (sic.!), met als specifieke doelstelling de horizontale integratie tot stand te brengen. Nu is een dergelijke zaak, in zijn algemeenheid gezien, een zeer prijzenswaardige en zelfs essentiële, zeker in onze huidige maatschappij. Doch men dient wei te bedenken, dat vóór men aan een dergelijke onderneming begint, er allerlei voorzorgsmaatregelen getroffen dienen te worden, In dit geval ware te denken aan het scheppen van een gunstig klimaat en het vormen van dusdanige strukturen binnen de vereniging, dat de uiteindelijke climax, namelijk die van de horizontale integratie, zijn beslag kan krijgen.

Want wat zijn de vruchten, die we na een jaar bloeitijd hebben mogen oogsten? Tussen twee haakjes: als er één ding is waaraan ik een ernstiger en gruwelijker hekel heb, dan aan het gekras van het raam dat ik 's avonds op de pin vastzet, dan is dat toch wei aan mensen die menen de waarheid In pacht te hebben, (citaat). Zo ook Askloa? Tevreden giimiachjes, hol doch stevig borstgekiop, zinloos geouwehoer en het buitensmijten van andersdenkenden (anders dan Parcivai, Antorcha, of de epigonen van Anaxa• goras — „panta rhei"! —) doet het tegenwoordig niet altijd meer. Niet altijd zeg ik, daar jonge mensen, juist van de middelbare school, zich nog wel eens kunnen laten intimideren door dit soort gedrag en er een bepaalde rolverwachting aan ontlenen. Bijvoorbeeld dat het gebruikelijk is, dat men een ouderejaars ais een vorst onthaalt, Inclusief bediening tot aan het supreme moment toe, om de volgende dag te constateren, dat dezelfde jongeman zeer kort van memorie en weinig sensitief is. Een zekere prudentie wat betreft eikaars gevoelens schijnt hier ten ene male afwezig te zijn. Men versta mij goed, hier geen moraal-theologie, doch slechts een beroep op een weinig begrip voor de gemoedstoestand, waarin een eerstejaars studente verkeert bij het binnentreden in de dikwijls afschuwelijk steriele 7/7burgse mannengemeenschap. Om een zeer lang te maken verhaal kort te houden, hier het resultaat, oftewel de feiten en de cijfers. — De T.S.G.V. „Asktoa" bood het afgelopen jaar de gelegenheid, via haar sociëteit, — soms tot 6 uur in de ochtend — „kennis te maken" met een vlindertje, (een mogelijk" held waarvan ook — juist ook — dikwijls gebruik gemaakt door eerzame huisvaders en aspirant-huisvaders). Voor hetgeen de vlindertjes in hun vrije tijd deden, draagt de vereniging formeel geen enkele verantwoordelijkheid! — Drie van de oorspronkelijke vlindertjes hebben zich inmiddels weer onder moeders veilige vleugelen genesteld; vier van de overige 8 zijn min of meer vervreemd van de vereniging en dientengevolge meer of min vereenzaamd, met soms katastrofaie gevolgen. — De „rest", dus vier vlinders, (na één jaar ben je wel door de wol geverfdl) Is zo goed en zo kwaad als mogelijk geïntegreerd in de T.S.G.V. „Askloa". Deze vier houden spreekuur en bezoekdag in een pand aan de Goirkestraat. De kontakten met de „onzedelijke" commune-jongens waren nihil. De integratiebanden met het fratershuis daarentegen zijn zeer hecht te noemen. — Van deze „rest" zijn twee dames toegevoegd aan de introductiecommissle van dit jaar; afgaande op de mentaliteit van deze dames, kan verwacht worden, dat er dM jaar zeer frequent en Intensief horizontaal geïntegreerd gaat worden. — De A.T.S.O. heeft onlangs een brief doen uitgaan naar het hoofd van de I.C. van Atoom èn naar één toegevoegde dame van de I.C. van Askloa, met het doel om de positie van de vrouwelijke studenten in Tilburg eens aan een nader onderzoek te onchrwerpen. De brief gericht aan m e / . . . . van Askloa is kennelijk door de B.V.D. onderschept! — Geboorte-aankondigingen worden graag ingewacht op Academieiaan 9. — Overigens ben ik van mening, dat er verduiveld hard gewerkt moet gaan worden aan de emancipatie van de Tllburgse mannelijke studenten. — Dank U.

NCB f VERZEKERINGEN

de reep van de fijnproevers

ALLE VERZEKERINGEN voor IEDEREEN dus ook VOOR U verrukkelijk., het is Verkade I TEL. 0 4250-78133 - PROF. VERBERNELAAN 200 - TILBURG

VALDESPINO

DE maatschappij voor uw Levensverzekering Kantoor voor Nederland:

ZWITSERSE MAATSCHAPPIJ » N LE^^ERZEï^i^'

HERENGRACHT 500

AMSTERDAM-C

J.A.VERBUNT N.V

TILBURG Sinds 1844

TELEFOON 020-235095

R.K. OPENBARE BIBLIOTHEEK WILLEM II STRAAT 21-23

voor een verrassend interieur * - dekens - gordijnstoffen - vloerbedekking wand • en meubelbekfeding Alle Hatérna produkten garanderen kwaliteit, duurzaamheid en praktisch gebruik. Zij. staan onder voortdurende internationale kwaliteitscontrole' en voldoen aan alle vermelde specifieke eigenschappen, rieeft één van deze Hatéma produkten Uw bijzondere interesse, vraag dan verdere inlichtingen b i j : Hatéma, Postbus 12 Helmond

TEEUWEN-WAGEMAKERS Houvelstr. 62 - Tel. 23343

ZELFBEDENfNGSSERRE

Piusstraaf 28 - Tel. 21670 TILBURG

TILBURG

TELEFOON 25984

Filialen: Wassenaarlaan 40 Telefoon 34712 Ringbaan West 96a • Telefoon 34825 Roelof Kranenburgplein 19 - Telefoon 71597 ABONNEMENTEN VANAF ft,-

PER JAAR

Eerste jaars en oudere!

voor M U L T O banden Groot en klein formaat Met interieurs (alle liniaturen) Natuurlifk naar

Kantoorboekhandel G i a n o t t e n Heuvel 41

PIUSSTRAAT 28

Corps en Atso leverancier - Denkt aan Uw 10 / o

De weg naar kritiek gaat via het verstand

•

Nu wij weer achter ons bureautje zitten, kristalliseren zich voor ons de Impressies uit van onze jongste rondwandeling. En U, lezer hebt recht op .het verslag daarvan, wijl alles pas door uw gift mogelijk werd. Het' begon, toen uw brilletje, uw eigen hogeschoolbrilletje ons een dag te leen werd gegeven. Aanvankelijk onzeker over de beste aanwending van dit eenmaJig voorrecht, verkozen we tenslotte de theologische toer. En het werd uniek. We zijn enthousiast. Daarom, vergeef ons, dat wij willen vertellen, wat U, door uw brilletje, nooit anders zag. Wie de mens wil kennen, bezoekt hem in zijn huis en haard en wij togen dus eerst naar het huis der theologanten. Na het lieve belletje verscheen de zuster van Franciscus voor het luik. Terwijl zij ons geweten doorzocht verklaarden we onze komst. Haar lippen openden zich tot een „salus intrantibus" (heil aan hen die binnenkomen). Slechts een „amen" was hier op zijn plaats, waarna we achter haar meewaaiden in de wind die ze opwoei, in haar gang naar de eikenhouten poort. Daarachter troffen we onze vrienden bijeen, de armen om elkaar. Het gelaat verwrongen en van bloed besmeurd, de tafel bevracht met de in het zweet stovende haren. Het was dien dag de derde verzuchting over het te dragen leed. Wij staarden maar naar de opgedroogde vlieg aan het plafond. In de hoek de oude prelaat, wijze boeken ontsleutelend. Hij vermaande zachtkens zijn jonge broeders en telde hen nogmaals de zeven smarten. Na Tedere smart gaf zijn kromme, bruine vinger een teken aan de jongste, die in de donkerste hoek gezeten, de kwast in het water van het leven gereed hield. De biskop had het meegebracht van den paus van Rome, hij had zijn gelaat erin gewassen na de heilige vingeren te hebben gekust. En nu daalden na jedere smart deze druppels neer op de getroffen broeders. Hoe zouden zij, zonder dit, de bezinning ten einde volbrengen? Voorwaar zij zouden de zevende niet halen en dus ook de glorievolle herleving zou hen ontgaan. Want na de droeve bezinning kwam de blije, vrome meditatie over het Ideaal. Hun heilig ideaal, zoals wij plegen te dromen over frites in de mensa. Wij lieten hen rustig, alleen en slopen naar buiten. Wij togen vervolgens naar het lesgebouw van de faculteit der godgeleerdheid. Achter de zware deuren lag een kil blinkende uitgestrekte wandelgang, slechts aan het eind verlicht door een klein raam met beeldig rood glas. De zusters van de derde orde waren er aan het werk. Zij schuurden de corridor van achter naar voren, teneinde het gelaat de wufte wereld te onthouden. Het was er gewijd, rein en koel, van mensen ontdaan. Slechts een zwarte muis ontsierde dit propere voorportaal van het theologisch tabernakel. Wij besloten het beest dit recht te ontnemen, deze wanstaltigheid te herstellen. Na enkele gangen slaagden wij erin het dier wat dichter te benaderen en wat een gedetailleerder blik op zijn constructie te werpen. Het bleek de laatste tros van de gewaden

•

van de voortschrijdende deken van Amerongen te zijn. Hij kwam kennelijk „pastoraal" geven. Achter hem schoven wij het leslokaal binnen en zetelden ons tussen de netjes gekamde en uitgeborstelde theologanten, die op de binnenkomst van den deken als één man hun ogen opsloegen uit hun „ochtendwijdingen". Zij verhieven de blik naar het Roomsche plafond waar in vele kleuren blote engeltjes en zalig gestorvenen de heer in het middelpunt bewierookten en aan de oren zongen. Wij verbaasden ons over het betrekkelijk ontklede vertoon. Maar onze buurman verklaarde dat het maar kindertjes waren: ,,daar kijkt niemand naar". De les ving aan. Deze keer bestond zij uit de fundamentele beginselen van de pastorale houding. Het was een oefening. De deken stelde zich wijdbeens op voor het bord en het was onze taak de herder uit te tekenen met aandacht voor de typische elementen. Achter ieder van ons stond een uitgeplooide prelaat ons werk kritisch te volgen. Wij stelden de gekrulde onderlip ten papier, met daar over heen de strak gespannen bovenlip, waarna we naar beneden uitwerkten aan de hand van de onbescheiden kinnen, die glooiend onder kaken uitbelden, om tenslotte soepel weg te zakken achter de witte boord. Toen de werkstukken ingeleverd waren en klaar om naar Rome verzonden te worden, begon de deken met fundamentele sociologie. Dit werkte in de vorm van een catechismus. Den deken schreef de vragen op een wees de antwoorden aan: Wat verstaat men onder sociologie of maatschappijleer? Dit is een deel van de zedeleer; zij verklaart ons welke plichten en rechten de mens heeft als lid van ene godsdienstige maatschappij. Hoeveel maatschappijen kunnen wij onderscheiden? Naast handelsmaatschappijen en brandassuranties kunnen wij onderscheiden De Roomsch Katholieke Kerk, de huiselijke maatschappij en de serviele maatschappij (dienstknechten en -meiden). Wat is er te doen aan de lage inkomens der laatsten? Er is weinig aan te doen. De antwoorden stroomden er uit. Tot slot hadden wij een korte excursie in de bibliotheek, waar onze aandacht voornamelijk werd getrokken door de index-kluis die verreweg het grootste gedeelte bestreek. Aan de deur ervan stond een oud paterke. Het wilde haar hing in zijn gezicht en er hingen torren in en uitgetrokken spinnepoten. Hij bewaakte de kluis en representateerde de verderfelijke inhoud, grotendeels romans, de werken van de H. Augustinus voor diens bekering, het leven van de H. Maagd en wat dies meer zij. We zijn weer thuis nu, en brengen U ons verslag. De bril hebben we maar afgezet. Trouwens, hij mag wel eens andere glazen hebben. En wat dachten jullie ervan, theologanten, om maar eens voor oogarts te spelen?

Wilfried Martens

RinllMH^BMnHBaHB

De Heer van Loon dacht in het introductlebeleid van Askloa een inconsequentie ontdekt te hebben, vooral m.b.t. de geëngageerdheid van deze vereniging, en bracht hiervan bijna juichend verslag uit In het vorige nummer van het Tas-blad. Hij had geconstateerd dat door de Introduktlecommlssie vla de eerstejaars medewerking was verleend aan de aktie „Precedent", maar dat vergeten was om de achtergronden van deze aktie toe te lichten. Hieraan verbond de Heer van Loon de conclusie dat de liefde voor de knapen nog steeds door de kas van de vereniging gaat. Ten eerste zij hier opgemerkt dat de medewerking van de aktie „Precedent" onder leiding stond van de organiserende groep In Tilburg, die ook de achtergrondinformatie heeft gegeven; zou dit niet goed of gebrekkig gebeurd zijn, dan Is dat hun fout en niet van de vereniging. Ten tweede getuigt de bovenvermelde conclusie van de Heer van Loon, dat hij, afgezien van zijn standpunt t.o.v. gezelllgheldsverenigingen, geen gefundeerde kritiek wil of kan leveren. Uit zijn betoog blijkt duidelijk dat hij niet voldoende geïnformeerd was, hetgeen hem niet verhindert een nogal stringente uitspraak te wagen. Kritiek is broodnodig, ook m.b.t. een vereniging, maar ais iemand meningen heeft en deze achteraf tracht te funderen met persoonlijke Indrukken zonder ze ook maar enigszins te toetsen, om zodoende er een algemene conclusie aan te kunnen verbinden, dan acht ik het mijn recht zo Iemand op zijn vingers te tikken. P. A. van Bekkum.

STUDENTENJEUGDWERK Velen zijn waarschijnlijk onbekend met het doel en de werkwijze van het studentenjeugdwerk. Daarom over dit aspect van de vrije-tijdsbesteding van de Tilburgse student een kleine uiteenzetting. Om haar taak op het gebied van de maatschappelijke zorg en het groepswerk doeltreffend te kunnen uitroeren, heeft de Katholieke Stichting voor Bijzonder Gezinswerk en Jeugdzorg te Tilburg haar werkzaamheden gedelegeerd aan een aantal wijken klubhulzen, welke meestal zijn gelegen in concentraties van zwakmaatschappelljke milieu's. Aan Ieder wijkhuis is een vaste staf verbonden, welke bestaat uit een groepswerker(ster) en een gezinsmaatschappelijk werker(ster). Aan de klubhulzen zijn enkel groepswerkers(sters) verbonden. Het studentenjeugdwerk nu assisteert deze groepswerkers door eenmaal per week een jongens- of meisjesgroep, welke meestal een horizontale opbouw heeft, 1 è 2 uur bezig te houden. De leeftijden van deze groepen variëren van ongeveer 4 tot 18 jaar. Het doel van dit werk kunnen we kort samenvatten als het bieden van gezelligheid en ontspanning aan deze jeugd en het zinvol leren gebruiken van de vrije tijd. Het Is duidelijk dat de vrijwillige medewerker In de kluben wijkhuizen geen geschoolde kracht behoeft te zijn maar dat zij gebruik kan maken van de eigenschappen die hij vanuit zijn gewone leven meebrengt Momenteel is het studentenjeugdwerk werkzaam in de wijkhuizen Alverstraat, Lijsterstraat, Textielstraat, Jan van Galenstraat, de Vleugel, Varkansmarkt en de klubhulzen Korvelplein en Heikestraat. Onder voornoemde stichting valt ook het woonwagenwerk en voor het groepswerk daar heeft men dringend vrijwilligers nodig. 'Een jaarlijks terugkerend evenement Is da St. Nicolaasactle welke vorig jaar een bruto-opbrengst had van ƒ 1500,—. In het inschrijfboekje van de Hogeschool was een lnschrijfstrookje opgenomen voor het studentenjeugdwerk, doch dit is uit de boekjes van vele studenten niet uitgescheurd. Mocht Uw Interesse naar dit werk uitgaan, stuur dan een bericht aan:

W. JOOSTEN. Vivaldistraat 380, Tilburg

CHRISTENDOM EN ENGAGEMENT Steeds meer hoort men spreken over de „theologie van de revolutie", term van de Amerikaanse New Left theoloog Richard Shaul, welke essentieel zou zijn om de kerk te redden uit de identiteitscrisis waarin ze zich bevindt. De Duitse theoloog Jürgen Moltmann, sprekend op het wereldcongres van de World Student Christian Federation voor een internationaal gehoor, ontzegde de huidige kerk haar bestaansrecht als zij niet zou beginnen met een revolutie binnen de theologie, uitmondend in een uitdaging van de kerk aan de samenleving. Als avant-garde-groep heeft zij de plicht om zonder meer stelling te nemen voor de onderdrukte minder-(meerder?-)heid. Een uitspraak als deze lokt met name bij studenten niet al te vlug kritiek uit, laat staan aktie. Men voelt zich immers toch voldoende gedekt door de huidige structuur van de kerk, waarin een doorbreken van de status quo nu eenmaal toch een onmogelijkheid lijkt! Er zijn naar mijn mening minstens twee aspecten die hierbij, door de student, te gemakkelijk vergeten worden. Op de eerste plaats is het een feitelijke onzuiverheid waar vele ontevredenen (die zich toch christen noemen) zich aan schuldig maken, om de kerk als instituut te identificeren met of te laten prevaleren boven de geloofsgemeenschap rond Christus. We moeten waarschijnlijk onze betrokkenheid bij de kerk meer afmeten naar de mate waarin de mens Jezus Christus voor ieder van ons een inspirerende persoonlijkheid is, dan aan de hand van gecodeerde gedragsregels, ten bedrage van tien gulden, uit een definitief voorbije periode. We zullen veel scherper dan de meesten vermoeden, een breuk moeten maken met het verleden dat zich bezighield met kerkelijke hiër-

archie en god-is-dood-verklaringen. Immers zonder de stellingname van de christen, het authentieke getuigenis van elk mens ten nutte van een in de toekomst bewoonbare wereld, is elke dogmatiek en ideologie, zelfs die van de democratie, voor hem een inhoudsloze. Vervolgens wordt vaak vergeten dat een eventuele afwijzing van christendom vaker gebaseerd is op de inertie en futloosheid van de niet-geinteresseerde dan op principiële gronden. Een te verbeteren, te veranderen christengemeenschap is weinig gebaat bij de meelijwekkende grote mond van de toeschouwer langs de rand van de gracht. Het vergt meer moed, en idealisme voor sommigen, om in het water te springen en te verhinderen dat een „systematische" onderdrukking het zicht op de Christus totaal verduistert. Binnen de studentengemeenschap is het des te treuriger te moeten constateren dat velen er nog niet aan toe zijn om ergens op de bres te gaan staan, gaten te slaan in de toekomst waarin plaats moet zijn voor een inclusief denkpatroon zonder oorlog en onderdrukking. Een beroep op allen en dan met name op hen die zich ervan bewust mogen zijn dat hun studie vooruitloopt en reeds ingrijpt op een stuk verantwoordelijkheid binnen hun eigen éne wereld, lijkt daarom geen overbodigheid, wel vaak een hopeloosheid. Toch wil de studentenparochie „Maranatha" dit trachten waar te maken, vertrekkend vanuit de inspiratie van die onvergetelijke mens Jezus Christus (mag het?). Een actiegroep die zich speciaal toelegt op dit engagement, een actiegroep die de liturgievieringen iedere zondag aanpast aan de eisen van deze tijd, een uitnodiging om haar gebouw dienstbaar te doen zijn aan de Tilburgse studentengemeenschap, lijken daarvoor een min of meer geëigend startpunt op te leveren, een startschot dat een appèl wil zijn aan zovelen die door een inertie, d.i. gebrek aan verantwoordelijkheid, deze wereld en deze studentengemeenschap onleefbaar doen zijn. Wiibert Willems (actiegroep engagement „Maranatha")

Bt beïongtipte 6naö tmn 6e man mmty ijl) met M mmt MM Mmm$M EROICA

Mijne Heren, Naar aanleiding van de door de A.T.S.O. aan de Mexicaanse Ambassadeur en het N.O.C, verzonden telegrammen ziet het dispuut Eroica zich genoodzaakt haar afkeuring kenbaar te maken over het feit dat de A.T.S.O. hier haar bevoegdheden heeft overschreden door als neutraal belangenbehartigingsorgaan zich te mengen in dit soort politiek gekleurde zaken. Wij stellen ons wel achter de inhoud van genoemde stukken, maar hadden liever gezien dat deze namens de politieke organisaties, zoals T.S.R., S.V.B, of N.S.A., verzonden waren.

Namens het dispuut Eroica, (J. Kouwenberg, sekr.)

Een zichzelf respekterend predikant probeert tegenwoordig In zijn wekelijks sermoen de aktuatiteit erbij te slepen. HIJ wil boeien, ondanks alles. Ook Mexico 1968 kon daar niet langsheen: „Het startschot heeft geklonken. Iedereen heeft vla teevee en radio meegeleefd. Alle Inspanningen van vier Jaar, de miljoenen guldens die geïnvesteerd zijn worden momenteel vergeten. Nu gaat het om het grote doel: de gouden plak." Het overstapje naar Paulus' olympische gedachte Is voor onze wereldwijze zielzorger een peuleschii. Vandaarult speelt hij het klaar te konkluderen dat we moeten vechten voor een nieuwe toekomst. We wisten het ai. Wat eronder verstaan moet worden blijft ondanks de miljoeneninvestering een raadsel. Mexico anno 1968 kan op een heel andere manier hierop antwoord geven. Terecht dan ook dat de ATSO tegen het brute optreden van de Mexicaanse overheid openlijk protesteert. Daar kan geen heldendispuut iets vanaf doen. Afgezien van het feit dat het ATSObestuur Inderdaad een politiek bestuur is — of men dat nu pretttlg vindt of niet —, spelen hier belangrijkere aspekten. Men heeft al veel te lang de moed gemist stelling te hemen voor menselijkheid. Maar het heldendom van de zelfgenoegzaamheid vecht voor gouden plakken en gulden karrières.

F. G.

Onvoltooide geschriften 1. Vaak antwoordde ze door te gaan huilen. En het zachte snikken, het schokken van de smalle schouders, de handen voor haar gezicht lieten hem niet koud. Een beetje onzeker door wat hij niet aangericht had zocht hij naar mogelijkheden tot kontakt. Om haar uit haar geslotenheid te halen. Maar als hij haar aanraakte, schokte ze weg van hem. Als een kwetsbaar dier. — Kom nou, zei hij, huil nou niet. Maar het huilen was te zeer van haarzelf. Hij kon er geen deel van worden. Even kwam een wrevel in hem op. Dan haalde hij de krant uit de oude houten bak en las erin. Zonder te zien wat er stond. Het waaide buiten. Hij zuchtte, opvallend hoorbaar. Zo bedoelde hij het niet. Ze trok haar heus op. 's Nachts, in bed, kroop ze onverwacht heel dicht tegen hem aan, en spreide zich al uit voor hij zich veranderd had. 2. Wat is de moraal van onze ouders? Stiekem vrijen en niet willen weten dat je de vader bent. En wat is onze moraal? Klaar komen tijdens een droom en denken dat je gevrejen hebt. Of vrijen, en weten dat het maar een droom is. Wat doen wij: ons afzetten tegen de eigendomsrechten van onze ouders op elkaar, tegen hun hypokriete preutsheid die hen gauw de lakens deed optrekken als je op zondagochtend hun kamer binnenkwam, en we vervangen ze door nieuwe bezitsverhoudingen, door een nieuwe hypokrisie. Wanneer zullen we eens vrij zijn van onvrijheid en gehuichel? 3. De voortdurende onderdrukking van kreativiteit, van vrij denken, van onaangepastheid en van het leven doen mij walgen. Wanneer komt de tijd dat ik mezelf kan zijn? Even mooi ais eten lijkt vanuit honger, zo mooi zie ik vrijheid vanuit deze onvrijheid. Zo mooi is weten vanuit onwetendheid. Zo mooi is kreatief zijn vanuit geremdheid. Zo mooi lijkt leven op de teevee. Ik wil je aanraken als wij dat willen. IK wil van je houden. (—) Nu de nachten weer lang en koud worden, en de avonden eenzaam, nu wil ik bij je zijn. Leven. Ik wil je zien met de binnenkant van mijn gedachten. Ik wil je de binnenkant van mijn gedachten laten zien. (-) Maar het is al te laat, daarvoor. 4. „In de middagzon kringelt vanuit de porseleinen asbak de rook van mijn sigaret omhoog, en waaiert uit halverwege de hoogte van mijn kamer. Verder niets. Geen nieuws van dit eenzaam front." 5. Het is fijn zo 's morgens rond tien uur wakker te worden met een klein idee van de onvoorstelbare leegte van een dag die niet gevuld hoeft te worden, en dan de dekens rond je knieën te laten spelen, tenten te bouwen, waarbij je direkt denkt aan natuurlijk weer de eerste keer dat het liefste meisje bij je bleef slapen en je 's morgens verrukt haar ontdekte, — de grootste en fijnste verrassing die er bestaat, waar je even blij van genoot alvorens haar wakker te kussen, een daad die de heerlijkste gevolgen had want ook zij was verrast en beantwoordde dan ook je kus met een direkte aksie zodat je niet alleen eensklaps bemerkte dat ze naakt was, maar ook dat ze . ontstellend lief en zacht kon zijn — terwijl nu de zon verdwijnt uit het raam en de leegte van de lege dag nóg leger voor je ligt want het is weer zoals altijd: ze verblijft op enige kilometers afstand. harry verkooyen.

Humanal bita, öita perfiba?! De onderwerpen sax en „humanae vitae" („over een menswaardig leven") hangen sterk samen. Uit de rest van dit blad moet dit U duidelijk geworden zijn. Of vindt U dat sex in deze kleuren onder het nlvo van menswaardigheid blijft? Dan helt U waarschijnlijk meer over naar de andere kleur, die ons onlangs door de Paus van Rome werd geschilderd. Wij hebben in deze tijd af te rekenen met een overleefde Interpretatie van sex en menselijkheid. Hiertoe werd op donderdag 3 oktober een poging ondernomen In de aula van de hogeschool, die sinds lang geen dergelijk lucratief samenzijn had gekend. Daar de meesten van U dit gebeuren wellicht Is ontgaan, vinden wij het waardevol een korte Impressie van deze diskussie aan U voor te leggen. WIJ moeten nu reeds een excuus Insluiten voor onze gebrekkige notulering en U dient te accepteren dat wij zelf op een of andere wijze het belangrijkste hebben geselecteerd. Trouwens U moet de publicisten-strategie doorzien want wat hierin ontbreekt, hoort U verder wei van uw vrienden, In hun kritisch betoog over de nalatigheden van deze reportage (zodat ons doei dus is bereikt).

orde inhouden, en dat zij juist daardoor, wellicht onbewust, door de top van deze hiërarchie worden aangehouden. Dit brengt ons op een belangrijk punt, dat in dit forum aan de orde kwam. Forumlid prof. Lescrauwaat betoogde dat men in de geloofsdaad en gewetensvorming richtlijnen moet verdisconteren uit de verschillende nivo's van kerkelijke en andere gezagsvormen. In de huidige structuur betekent dit een overwicht van een betrekkelijk kleine toplaag. De moeilijkheid van deze vorm vertoont zich vooral, nu richtlijnen van het gezag in Rome in strijd blijken met wat op de lagere nivo's leeft. Bijzonder moeilijk is hierin de positie van de bisschoppen. Dit alles stimuleert derhalve des te meer tot het intensief zoeken 'naar een nieuwe organisatievorm. Aan de institutionalisering daarvan zijn we evenwel nog lang niet toe, terwijl de gelovigen in deze tijd toch nog vragen om richtlijnen. (N.B. Er is nadrukkelijk gevraagd om een uitspraak inzake geboorteregeling I). In feite had het pausbeeld onder de gelovigen ondertussen reeds zodanig gewijzigd moeten zijn, dat men niet meer aan hem om een persoonlijke uitspraak in de vorm van een encykliek had gevraagd. Gezien het feit dat velen hieraan nog niet toe zijn is ten Maar dan rest nog de vraag: Hoe komt de minste enige mildheid t.a.v. de positie van de paus tot de opvatting dat een ingreep in de paus op zijn plaats. Een belangrijke vraag is natuur — volgens zijn begrippen — ten allen nu, hoe kunnen wij in de kerk een leiderschap tijde fout is? Hoe komt hij in het algemeen ontwikkelen, dat In zijn denken een exponent tot deze stellingen, waarvan forumlid mevr. vormt van wat onder de mensen leeft. Muyzenbergh-Geurts verdienstelijk opmerkte Vooral ook vanuit de zaal werd aangedrongen dat zij de normale erotische beleving volledig op een bespreking van een actieve stellingvoorbijgaan. name tegenover deze encykliek en de gevolgen daarvan. Onze met geweld verandering en Een veelzeggende verklaring werd ons gegeverbetering bepleitende studentenziel maakte ven door de leerling van Ottaviani, die wij „in zich uiteraard hooglijk ongerust over de kwahet midden hebben", prof. Loeff. De oude theolijke gevolgen van het herderlijk oordeel, bijv. logische school hanteert, hanteert naar zijn wat betreft de ontwikkelingslanden. Dienaanzeggen, een pessimistisch mensbeeld, waarin gaande gaf prof. Janssen de volgende uiteenideeën als exercitie en offer een belangrijke zetting. Met het oog op de economische en plaats innemen. Slechts dankzij uiterste insociale welvaart van deze landen Is geboortespanning kan de mens iets stellen tegenover beperking een belangrijk vereiste. Remmingen zijn wezenlijke slechtheid en tenslotte toch op de uitbreiding van de geboortecontrole zijn nog - met de hakken over de sloot — de in eerste instantie gelegen in de culturele' zaligheid bereiken. In zijn extreme vorm zou opvattingen van deze landen zelf. Pas een dit betekenen, dat wanneer het de mens door totale culturele verandering op dit punt zal wetenschappelijke ontwikkeling „te gemakkedus succes kunnen hebben. Hoewel de uitlijk" wordt gemaakt, hij zich „de verworven spraak van de paus geenszins allesuitmakend voordelen" bewust moet ontzeggen, teneinde is, spelen kerkelijke richtlijnen via de invloed zich het veld van exercitie niet te ontnemen. van de clerus toch een aanzienlijke rol. Het is Deze opvatting getuigt van een traditionalisme, daarom bijzonder betreurenswaardig, dat juist een gefixeerdheid op een bepaald historisch deze laatste belangrijke invloedsgroep door stadium in het menselijke en kerkelijke denhumanae vitae belemmerd wordt zich positief ken. Vandaar de discrepantie tussen de moop te stellen tegenover geboortecontrole d.m.v. derne ideeën, die hun historische evolutie anti-conceptlonallia. Prof. Janssen voegde hebben voortgezet (historiciteitsbeginsel), en eraan toe, dat via de p.o. enige controle wel de huidige Vaticaanse theorieën. Het ware o.l. mogelijk was, maar was van mening dat toeniet onredelijk als eventuele oorzaak van deze passing op grote schaal zeer arbeidsintensief fixatie aan te voeren, dat dezelfde ideeën, een zou zijn. rechtvaardiging van de bestaande hiërarchische

Na een korte inleiding van drs. Driessen (hij viel echt wei mee donderdag), waarin werd besloten eerst een verklaring te leveren voor de woorden van de paus en vervolgens na te gaan wat we met deze encycliek aan moeten, nam de heer Stouthard het woord. Hij verklaarde, dat de encykliek zich in zijn morele stellingname bediende van een confusie van termen, die het stuk de kleur gaven van een common-sense gepsychologiseer, waarin eenzelfde zin - bij wijze van spreken - (of preken) - de termen kuisheid, zedenverwildering, lustobject en „volle besef" in zich bergt. Prof. Dijkman vulde dit aan door te zeggen, dat de paus er inderdaad niet in geslaagd was wetenschappelijk inzichten en moraal scherp van elkaar te onderscheiden, en in één visie te integreren. Dit bleek dan ook uit een scheve interpretatie van natuur, volgens welke P.O. geen ingreep zou zijn in de natuur, omdat het biologisch mechanisme deze mogelijkheid zelf aanbiedt, en anti-conceptionalia wél, omdat deze het biologisch mechanisme verstoren. Het zijn evenwel beide ingrepen; de laatste weliswaar een biologische, maar de eerste een veelbetekenende psychische en dus even natuurlijke Ingreep.

Na dit betrekkelijk afgerond geheel was evenwel nog steeds geen woord gevallen over de actieve stellingname en verantwoordelijkheid onzerzijds. Men besloot deze vraag, mede om haar gewicht, uit te stellen tot een volgend forum, dat binnenkort zal worden gehouden. Wij achten het tenslotte verdienstelijk te wijzen op de prettige sfeer van dit forum. Er was een rustige discussie, die juist daardoor vrat dieper kon gaan, dan doorgaans het geval is. Er was een tactische bereidheid zich tot de voorgestelde materie te beperken. Het is trouwens ook onjuist te menen dat alles tegelijk opgelost kan worden. Naar ons inzicht wordt in dat geval de strategische werking van het intellecf teveel belemmerd door de onbeteugelde — zij 't edele — strevingen, om meteen aan alle ellende 'n definitief einde te stellen. Het is de kunst heftige emoties verstandig en beraden in daden om te zetten, hetgeen in een stoomketel van kreten verhinderd wordt. Ongetwijfeld werd dit forum vergemakkelijkt door een uitgesproken eensgezinde houding. We zijn evenwel er van overtuigd, dat ook bij verschil van mening een dergelijke rustige gang van zaken mogelijk moet zijn en ook vereist is. Begrip voor de wederzijdse houdingen is dan vereist en een zwartschildering van de tegenpartij bij voorbaat is geheel uit den boze. Er is donderdag 3 oktober vruchtbaar gediscussieerd, maar een zeer belangrijk deel van de materie moet nog aan de orde komen. We hopen derhalve dat een degelijke voorbereiding en eenzelfde discussiesfeer aan het behaalde succes voortgang zullen verlenen. Bert Schumacher Wi If ried Martens.

Copy voor volgend no. inleveren tot uiterlijk maandag 21 oktober 12.00 uur.

Helaas hebben de T.S.G.V. „Askloa" en de Meisjesclub A.T.O.O.M. geen gevolg kunnen geven aan ons verzoek een bijdrage te leveren voor het seks-nummer. Red.

VOLGEND TAS NO. REVOLUTIE

ii mwjp&rm

^T.?^

^ • ^^-Tf ^ •••.* -/.ir .,'••••• •

. v '^J'S^MP&isiffWWi' ^rwaws^-r'ss ^ " . j . ,^

•HHBoi

Harry Verkooyen en Frans Godfrey in gesprek met een uniek artiest

Willi Martinali

Kerk, kut en kapitaal ue gezeiiigneiasverenigmgen zijn nard bezig (de een harder dan de ander) de introduktietijd te richten op zelfwerkzaamheid, kreativifelt, vrije ekspressle. Theseus had dit Jaar hiertoe o.m. de Deurnse kunstenaar Willi Martinali uitgenodigd. Onder zijn bezielende leiding gingen de novleten aan de slag. Het resultaat was een kollektie (kunstvoorwerpen van een zeer uitgesproken aard: geslachtsorganen In alle afmetingen en vormen naast allerhande erotische taferelen. Het was voor TAS aanleiding om de inspirator van dit alles in zijn woning te Deurne op te zoeken. Willi, haifbioed-zigeuner, Is een levendige man, die over alles praat met het grootste gemak. Het is dan wel moeilijk om zelf aan het woord te komen. Als Je hem voor het eerst In de deuropening lachend voor Je ziet staan schat Je hem dertig tot veertig Jaar. Toch Is hij een goede vijftiger. De woonkamer Is niet groot, en Is gevuld met voornamelijk kleine kunst- en kitschvoorwerpen, afgezien van zijn vrienden Jack en Gobi, die met elkaar getrouwd zijn. Jack Harden Is een Jonge kunstenaar van rond de dertig, oomzegger van Martinali, die — Willi vertelt het met een beetje trots — op zijn achttiende al eksposeerde In het Van Abbemuseum. Zelf heeft Willi een imposante reeks ekspositles op zijn naam: Van Abbemuseum, Eindhoven; Bisschoppelijk Museum, Haarlem; De Beyerd, Breda; Centraal Noord-Brabants Museum, Den Bosch; Stedelijk Museum, Amsterdam; Kunstkabinet, Gelsenkirchen; Nederlandse Antillen; New Orleans (U.S.A.).

„Kunstenaar" is voor Martinali een moeilijk begrip. „Iedereen is kunstenaar, kan het zijn. (Er staan verschillende prachtige beeldjes van kinderen in de kamer). Een kenmerk van de kunstenaar is, dat hij niet burgerlijk Is. En wat is burgerlijkheid? A n g s t . . . Angst voor het nieuwe, angst voor z'n hachie, angst om zekerheden te verliezen. Het zijn geen zekerheden . . . Schijnzekerheden, ja. Juist seksueel. Men is niet vrij. Een kunstenaar is vrij. Hij zegt wat hij denkt, hij doet wat hij denkt. Iedereen zou dat kunnen . . . " Zijn kunstenaars inderdaad zo vrij? Wat de grote massa aan kunst wordt voorgeschoteld lijkt vaak gelanceerd te zijn. Trouwens, beperkt deze kunst zich eigenlijk niet grotendeels tot een elite? „Ja, dat is w a a r . . . Neem een Appel. Die man is de kunstenaar van ik-rotzooi-maar-wat-aan. Dat blijft ie. Appel heeft een image. Daar verdient ie hopen geld mee. Hij kan heus wel w a t . . . maar hij zal nooit veranderen. Appel blijft Appel." (Jack: „Appel zal nooit Peer worden".) Willem Frederik Hermans? „Die is zichzelf gebleven. Ik vind hem persoonlijk ook een van de beste schrijvers. Ook een man als Lucebert. Hoewel die toch ook een soort image heeft op te houden. Ach ja, de kunst, wat er dan meestal onder verstaan wordt, is teveel kommercie geworden. Iets voor rijke verzamelaars. De kunstenaars, maar ik weet niet wat dat is, die worden gelanceerd. Ze hebben het mij ook gevraagd. Meer dan eens. (Met beslistheid). Maar ik was te sterk: ik heb het niet gedaan. Neem nou Heintje. Die zingt afschuwelijk. Mammaatje en Grootmoedertje en weet ik wat al niet. Die krijgt vier gouden platen. Moeders,kinderen, ze vinden het prachtig. Maar het is de pest voor die jongen. Wat ie presteert zouden talloze jongens kunnen. Ik wil wedden dat ik binnen een maand zo populair zou kunnen zijn, een top-l.p. zou hebben . . . met eigengemaakte liedjes. Zichzelf pousseren is niet moeilijk. Dat kan jij en ik. Dat is geen kunst".

Willi Martinali is een uniek man. Dat blijkt b.v. uit zijn kennis van planten. Hij maakt veel 'wandtapijten en geeft daar ook les In. De verfstoffen bereid hij zelf uit planten, volgens oeroude recepten die hij van de zigeuners leerde. Volgens zijn zeggen kent hij ook verschillende planten, die overal groeien, waaruit hij klckgevende stoffen kan bereiden, die als ze bekend waren evenals marihuana en LS.D. zouden worden verboden. Over L.S.D.: „L.S.D. is de pest. Het is werkelijk gevaarlijk. Marihuana niet. het gaat net als met de tabak. Die was in het begm ook verboden. In feite is het niets a n d e r s . . . Als je een sigaret rookt, voel je toch de nikotine in je lichaam, al is het dan maar weinig. Je vindt het niet lekker smaken, het is dat gevoel. Het gaat ernaartoe dat marihuana net wordt gebruikt als t a b a k . . . Waarom L.S.D. zo gevaarlijk is? Iedereen die geregeld L.S.D. gebruikt komt in een zgn. oceanische toestand. Een heleboel overleven het n i e t . . . : ze plegen zelfmoord . . . Verdrinking . . . Het punt van zelfmoord is trouwens een hoofdstuk apart. Ik heb verschillende gevallen meegemaakt. Een geval van heel nabij. Dat was een zigeuner, die ik goed kende. Hij had een ongeneeslijke ziekte, hij was seksueel volledig gehandicapt. Hij vond het verschrikkelijk . . . voor zijn vrouw. Dat is trouwens toch heel sterk bij zigeuners, die band van de vrouw tot de man. Met een revolver maakte hij er een eind aan. En vlak tevoren had ik hem nog een brief geschreven. Over ons eigen bestaan en zo. Ik heb daar nog spijt van. Anders was het misschien niet gebeurd . . . Ach, misschien was het zo wel beter. De mensen zijn bang voor de dood. Is het verkeerd als iemand die echt ongelukkig is, geen uitweg meer ziet, zelfmoord pleegt?" Gebeuren de meeste zelfmoorden niet in een vlaag van verstandsverbijstering, of In leder geval van grote depressie? „Ja, inderdaad is dat vaak het geval, maar het komt evengoed voor, dat een zelfmoord gebeurt na rijp en nuchter beraad. Ikzelf heb al dikwijls de neiging gehad. Trouwens iedereen heeft weleens de neiging tot z e l f m o o r d . . . of

tot m o o r d . . . (Snel). Da doe je dan niet, da's nog wat anders, maar het komt bij je op." /s Willi Martinall bang voor de dood? Hijzelf zegt van niet. „Nee, helemaal niet. Ik herinner me uit de oorlog. Er werd hier in Deurne geschoten. Iedereen was doodsbang, ze kropen weg in de kelders, niemand kwam op straat. Toen ging er een huis de lucht in. Ik ging erheen om te kijken of ik kon helpen. De enige die ik aantrof was de pastoor. Ik had een gloeiende hekel aan die man. Toch had ik achteraf wel waardering voor hem. Ik ben ook soldaat geweest . . . maar daar praat ik liever niet over. Ze scheten allemaal in d'r broek van a n g s t . . . " De eskimo's laten als ze op jacht gaan de oude mensen achter. „Da's heel gewoon daar, ja. Die oude mensen sterven binnen een paar uur. Ze vriezen dood. Ze vinden het niet erg. Ze weten het. Het is gewoon noodzaak. Die mensen denken daar anders o v e r . . . " „Die pastoor, ik had er eens een gesprek mee. Ik doe nl. aan astrologie en aan chiromantie en zo. Hij zei tegen me: geloof je daar nou zelf in? Toen zeg ik: als jij de mis staat te lezen, geloof je dan dat in dat kastje god de zoon onder een bijzondere gedaante aanwezig is? Toen zegt ie: ja, ik geloof toch, dat dat Van jou mogelijk is. Ik heb dat allemaal nog Van toen ik met de zigeuners meetrok. Ik ben erg vrij opgevoed. Mijn eerste seksuele ervaring had ik toen ik nog een jongetje was." Will leest uit een schrift voor wat hij daarover heeft opgeschreven. Hij ontdekte de seks met zijn buurmeisje. Tussen de voren van het bouwland liggend leerde hij het van haar. Hij was haar lief „plelemanneke". Het was fijn en het mocht. Hij leest met plezier voor over hoe hij 's avonds in bed nog genoot en net zolang trok totdat die heerlijke prikkeling terugkwam; en hoe hij het met zijn vriendjes bij de kippen deed. Dat brengt het gesprek op een passage uit Wolkers, die deze zelf voorlas op een Studium Generale het vorig jaar. Wolkers merkte toen op, dat hij zelf zoiets nooit had gedaan en dat de jongen in het verhaal In de eerste plaats door die kip zijn vader wou treffen. Martinali wuift dit weg. Natuurlijk gaat het om het seksuele genot. De mensen zijn hypokrlet. Het ligt aan de opvoeding. Men wordt van kindsbeen onvrij opgevoed. „Er zijn duizenden mensen op de aardbol die niet aan homofilie toekomen, die niet aan een vrouw t o e k o m e n . . . die driemaal per dag masturberen en zo tot aan hun dood toe. En dat heeft eh . . . Veldhoen uitgebeeld. Daar zit zo'n mannetje en die heeft zo'n (groot gebaar) piel. Die zit zo (in aanbidding). Da's het enige wat ie nog heeft. Met eh . . . met alles wat daaraan vast zit, want eh . . . je kunt niet zomaar masturberen. Da kan nie. Daar is een gedachtenleven bij nodig. Da en da en d a . . . Dat moet snel gaan. Anders is masturbatie waarde-

loos. D'r Is een enorme fantasie bl] nodig. Oe kunt niet zomaar masturberen. Dat doen gekken." De seksuele onvrijheid is een onderwerp dat steeds weer In het gesprek terugkomt. Als je iets fijn vindt, dan hoef je het toch niet te laten. Door het seksuele te verdringen — en dat doet de kerk en dat doen de opvoeders — kweekt men psychopaten. Jack gaf een treffend voorbeeld (hij was ook bij Theseus): „Weet je wat me nu wel opviel — en niet omdat ik dat nu erg vind of zo — maar dat er zo'n grote drang en behoefte was om zich daar uit te leven, kreatief, op het gebied van de seks. Waarom maken ze pielen en waarom maken ze „het gezellige kutje"? . . . " Willi over onanie: • „Wat de kerk deed . . . Het was zonde. En dan zei die jongen . . . dan was ie klaar (hijgt): nou doe ik het nooit meer; (zacht en snel) heb ik het weer gedaan . . . biechteh . . . ik heb het zes keer gedaan. En da's zo verschrikkelijk h é . . . Die a n g s t . . . 't Heeft niks te betekenen. Al trekt een vent zich vijfentwintig keer per dag af. Daar is dat ding toch op gemaakt. Net als je hart. Als je het fijn vindt, dan doe je da gewoon. Dat moet je zelf weten. Daar word je niet gek van, en daar word je ook niet ziek van. En dat er dan pedagogen waren, die keurden dat af. ledere keer dat die jongen dat gedaan had, dan moest ie het gaan zeggen en dan moest ie een knikker in een potje doen; hoe minder knikkers hoe meer prestatie." Normaal zou je zeggen hoe meer knikkers hoe beter. „ J a . . . (lacht)."

ondervindt, die vrouw nog niet, dat ie niet meer aangetrokken wordt, maar wel door een ander, dan is die liefdesband kapot. Dan is dat feit daar. Dat moet je gewoon zeggen. En dan is het eigenlijk het beste dat ze uit elkaar g a a n . . . en opnieuw beginnen." Is er geen sprake van een soort golvende beweging? „Ja, maar wat gebeurt er dan anders? Die man is polygaam en die vrouw m o n o . . . En die man ontdekt: ik kan met die vrouw nfet gelukkig worden, het is me niet voldoende, want die vrouw zegt me ook wat, da's weer een andere w e r e l d . . . , dan gaat ie daar naartoe. Wat kan ie dan beter doen dan zeggen: ik hou niet meer van jou, en dan opnieuw beginnen? Moet ie dan heel zijn leven ongelukkig bij zijn vrouw blijven met alle gevolgen van dien . . . om de kinderen en om het geloof? . . . Moet d a . . . ? (Rustig, beslist) N e e . . . " Heeft seks zonder liefde

waarde?

„Ik vind van niet. Jij, J a c k i e ? . . . " Jack, (die speciaal voor TAS een tekening zit te maken): „Seks en van elkaar houden, dat staat los van elkaar, maar het vult elkaar wel aan. Het kan zo zijn: er kan liefde tussen personen zijn zonder dat daar seks bij komt kijken. Liefde is: alles voor elkaar over hebben. Nou ja, dan komt de seks vanzelf." En erotiek? Willi

antwoordt:

„Da's net God de Vader, God de Zoon en God de H. Geest drie tanden aan ene riek. Maar minder mysterieus, 't Is begrijpelijk en tastbaar, en dat andere niet. Da andere is gewoon lul."

Martinall praat over seks. Hij denkt misschien wat rechtlijnig, maar het is echt en vrij. Hij heeft zich losgemaakt van de dwangmatigheid. Daarmee zijn niet alle problemen opgelost. Het woord liefde is nog niet gevallen. Hoe denkt hij over de relatie liefde—seks?

Het is misschien een opmerkelijke Inkonsekwentle, dat Martinali woorden als lul en kut als scheldwoorden gebruikt, terwijl hij voortdurend pleit voor herwaardering van de seks.

„Als een man en een vrouw ondervinden, dat ze van elkaar houden, dat ze alleen maar voor elkaar bestaan . . . , maar zo gauw als die man

„Inderdaad. Iedereen zegt het. Eigenlijk moeten we beginnen om dat weer als „neus" en „oor" te gebruiken."

Om de betrekkelijkheid van elke seksuele moraal te illustreren, vertelt Willi het volgende: „In I n d i a . . . bij een stam. Daar hebben ze grote huizen, waar de kinderen slapen; ze slapen niet in hun eigen huizen. Jongetjes van acht j a a r . . . jongens en meisjes van zestien . . . Die ontdekken elkaar vanzelf in de seks. Om zes uur mogen de vaders en moeders nog even welterusten komen zeggen en moeten ze d'r uit, en dan verzorgt ëen meisje van dertien een jongetje van zes en ze speelt moedertje... ze doet er niks m e e . . . want da gaat normaal net zolang tot ze elkaar ontdekken . . . Dan mag-een jongetje van elf met een meisje van dertien 's nachts echt eh . . . vuileken . . . fijn. doen, dat noemen ze hier vuileken . . . , dus strelen . . . tot zover als hun begrip gaat. Gaan ze dan verder, zijn ze vijftieri, zestien, dan zijn ze rijp — dat zijn ze daar misschien eerder dan hier — en als zo'n meisje zwanger wordt, dan komt er een huwelijk. Da's heel normaal daar. En h i e r . . . als hier iemand een jongen en een meisje in een bosje iets ziet doen, lopen ze naar de ouwelui, of de politie." Gedwongen

huwelijken?

Ik ken heel veel huwelijken die echt ongelukkig zijn. Dat ze dingen ontdekken die ze eerst niet zagen, en dan hun vrouw verafschuwen en naar een ander gaan. D'r zijn er ook die trouwen terwijl ze van te voren weten: ik hou helemaal niet van die man . . . Toch d o e n , . . . ouwelui, p a s t o o r . . . heel veel. Tachtig procent van de liedjes gaat over echtscheidingen, over het verloren zijn, de verloren liefdes; en die betekenen niets meer voor mij. Tachtig procent van. de liedjes gaat daarover: ongelukkige liefdes . . . (Stilte). M a a r . . . da kun je niet zo maar ineens oplossen. Ze zijn d'r allemaal mee bezig. Elke jeugdvereniging is daarmee bezig. Een klein voorbeeld. Ik zat In een zaal voor alle leidsters en leiders van Deurne, een volle zaal. Toen was er een seks-boy, die zei; praate gij over seks? Ik zeg: ja, wat versta je onder seks? (Luid) Kapotje! zegt ie. Ik zeg tegen die hoofdleidster: ze willen dat ik over seks praat. Toen zegt ze: doe dat maar, dat kun jij wel. Ik zeg dus: er is een jongeman, die wil dat ik over seks p r a a t . . . over een k a p o t j e . . . En toen moesten enkelen lachen. En anderen wisten niet wat een kapotje was (d'r zijn er nog genoeg die dat niet weten). Ik zeg: nou, dat is een kapje, hadden de vrouwen vroeger. Kapotje: kapot-hoedje. Dat is dus een kondoom. Zegt Jackie: kondoom weten ze niet. Ik zeg: dan moet ik dus teruggaan naar de fallus-verering in het oude India. Daar staan fallussen langs de weg . . . grote palen, h è . . . staan hier o o k . . . " Hier zijn ze vervangen door kruisbeelden... „ ( L a c h t ) . . . Lantaarnpalen en zo. Zegt Jackie; ze weten niet wat een fallus Is, Toen zeg ik: een penis. En ze wisten echt niet wat ik be(zie pag. 14)

SPELBREKERS

„Als ik goede zin heb, zing ik en dat gebeurt heel vaak; dat zal later wel minder worden want de grote mensen zeggen dat het leven later moeilijker wordt" (de „Meisjes" van dra. A. M. L. Rogier). In deze uitspraak laat een 11-jarig meisje ons op saillante wijze iets aanvoelen van haar angst voor wat haar „later" te wachten staat als ze haar intrede gedaan heeft in de grote mensenwereld. De schrik slaat haar om het hart als ze beseft dat haar lied gesmoord zal worden door al die serieuze mensen, die allang geen melodie meer over hun lippen kunnen krijgen. De volwassene immers behoort het stadium van „kindheid" gepasseerd te zijn om in een „Umwelt" terecht te komen, waar bij wijze van uitzondering uiting gegeven wordt aan levensvreugde en high-zijn. Eenmaal geperst in het keurslijf van de levensernst, betaamt het de volwassene niet, zich meer dan één maal per jaar (Carnaval) uit te leven. Regel is dat men op die dagen de gelegenheid krijgt alle opgekropte energieën te ontladen op een manier die verre van echt is en lijkt op een regressie naar een infantiel stadium. Dergelijke uitspattingen van misplaatste blijdschap zouden ongewoon zijn, als het spelelement in heel onze maatschappij geïntegreerd was. In een samenleving als de onze bestaat er letterlijk en figuurlijk geen speelruimte meer. We zijn van de wieg tot het graf verzekerd. Maatschappelijke regels zijn gegrondvest in principes van uniformiteit. Aan de universiteiten laat men na, de studenten enig kritisch inzicht bij te brengen t.a.v. de geboden stof. In de collegebanken aanhoren we veelal ongeïnteresseerd het lesje dat de hooggeleerde professor afdraait, in de overtuiging dat hij de wijsheid in pacht heeft. De leerstof streelt vaak alléén maar het intellect, zonder dat de materie relevant is voor het toekomstig maatschappelijke leven. Iedereen verlangt vurig naar „het papiertje", dat recht geeft op inschakeling in het systeem. Te laat komt men tot de ontnuchterende constatering dat de praktijk anders is dan de theorie. Helaas, als het kalf verdronken is, gaat men de put dempen. We wonen in flats als bijen in een honingraat. Als we in alle vroegte uitvliegen, is onze weg reeds uitgestippeld. We moeten, of we willen of niet, neerstrijken in een fabriek of een kantoor, waar we genoopt

h e b . . . ? O, wat zou dat veel zijn . . . Wat ik voel en wat ik denk. Op da en da en da moment. Da's niet in boeken samen te vatten. Da kan nie. Het moet wel allemaal gewoon gaan worden, maar da duurt nog duizenden jaren..."

Dit zit dus nog vast in het christendom, maar het is een belevenis terug. Weet je wat het is: het is gewoon. Ik kan niet dichten. Ik beheers wel de muziek, ik heb konservatoriumoplelding gehad. En als je het dan brengt, dan zijn ze toch s t i l . . . "

Jack tegen Willi: „Lees eens wat voor, van vroeger." „Och ik kan niet dichten. Ik maak liedjes die ik zelf kan zingen. Ach, da's zo stom. Over mensenleed: „In onze buurt, een krottenbuurt daar woonen alle soorten mensen die 'n krot hadden gehuurd. Daar woonden goede, slechte, arme en heilige mensen, maar allemaal sloebers met heel weinig centen. Er woonden zuipers en ook vele hoeren, een eindje verderop daar woonden de boeren. Er woonden psychopaten en sadisten, kinderverkrachters, maar ook travestieten. Er woonden lesbiennes en homofielen. Maar allemaal volgens Jesus mensen met zielen..."

De dlskrlmlnatle van minderheden vindt Martinall een geweldig punt. Ook hierin konstateert hij een grote hypokrlsle. Wel kun je je afvragen, of het niet verkeerd Is als de homofielen een eigen groepje gaan vormen, zoals op het moment veel gebeurt. Moeten ze geen kontakt opnemen met de heterofielen?

. . . Even verder over de travestlst: Als hij zich kleedde als een vrouw dacht ik altijd: waarom doet hij dat nou? Was hij een vrouw, ik ging naar. hem toe. Hij leek dan net een oude opoe. Hij nam mij altijd op zijn schoot: Je bent nu mijn kindje, straks ben je groot. Wil je, och wil je mijn kindje zijn, kom maar bij opoe, die doet je geen pijn. Ik ben niet zo slecht, ik ben maar wat vreemd, ik kan het niet helpen, dat ik zo moet zijn. Wat had ik toen al als kind medelijden met al deze mensen die zo moesten strijden en bad tot God, tot de goede God: och, waarom is toch uw wereld zo r o t ? . . . . . . H< voelde heimwee naar een verloren jeugci, er was hunkering naar onschuld, naar liefde en deugd. En ze woonden waar ze woonden, de brave christenen hen hoonden. Als er eentje moest al naar het kot, ze kwamen toch terug in hun oude krot. Al was er soms eentje half gek van verdriet, naar een betere wereld konden zij niet. En zij die prat gaan op een evenwichtige geest, en God weet welke afwijking zij hebben het meest, voor allen zal God wel een weg bereiden, Hij zal ons verlossen uit het menselijk lijden."

Willi Martinail heeft verwachtingen van de studenten en de akademisch gevormde mensen. De studenten kunnen nog dingen doorbreken, die bij anderen al vastgeroest zitten. Maar vaak zijn het ook studenten die een plank voor hun kop hebben. De studenten zouden zich arbeider moeten voelen, ze zouden de arbeiders en de gewone mensen veel meer moeten ontmoeten. Wat „studentpower" tot nu toe heeft gepresteerd, toont dat het iets goeds kan bereiken, misschien eindelijk een echt vrije maatschappij van vrije mensen. Wilil kent akademicl. Van de Deiftse socioloog van der Laar leest hij een gedicht voor:

„Dat moeten juist de heterofielen doen. Ais die niks doen, willen ze zelf in een isolement, omdat ze toch nergens kontakt krijgen, en omdat ze zich toch niet begrepen voelen . . . Er is geen werkelijke openheid. Iedereen praat erover. Maar als puntje bij paaltje komt vinden ze een homofiel een smeerlap . . . De eigen buurman . . . Ik ken ook Surinamers en negers, daarmee is het precies h e t z e l f d e . . . "

„De mensen de moorden de mensen. De bloedige moord de mensen. De onbloedige de vriendelijke moord de mensen. De moord met de hand op de wet. De moord met de wet achterhands de mensen de mensen de mensen. De moord van ontrouw op vrouwen. De moord van succes op mannen. De vrouwen de mannen de mensen de dupe de dupe de dupe.

Martinall observeert mensen. Hij kent allerlei soorten mensen, arme en rijke en alles wat daartussen ligt. Hij kent het milieu van de zigeuners, maar ook van de upperten. Hij heeft veel gereisd en veel gezien. Helaas voor de upperten komt ze er bij Willi bekaaid vanaf. Hij konstateert een kortzichtigheid die nauw met dlskrlmlnatle samenhangt.

De moord onzichtbaar maar feilloos. De moord in de dagelijkse wandeling. De hangeschoeide zoetgevooisde de gepavoiseerde vriendelijke moord. De mooie moord met witte boord met witte jas witte woorden witte handen witte ogen.

„ I k heb een tijdje geleefd in zo'n rijke wereld. Een eigen chauffeur, eigen wagen. (Wijst op een pakje Gaballero.) En als ze met zulke sigaretten aankwamen, dan sloeg ik op tafel. Ik was zo verwend . . . 'n Fijn p a k . . . Dat was de meest domme wereld, en de m e e s t . . . (kotst bijna). Rrrijke, rrrijke mensen, zo rijk, dat ze zichzelf rijk sliepen. En ik walgde d'r van . . . 'k Ben weggegaan. En zó stom . . . En dat waren toch ook mensen die gestudeerd h a d d e n ^ (nauwelijks hoorbaar) zo stom . . . Verschrikkelijk. Daar kon je niet in leven . . . Ik zeg niet dat ze allemaal zo zijn. Ik heb er ook gekend die rijk waren en die arbeider wilden zijn . . . in hun doen en laten. En die ook arbeiders o p z o c h t e n . . . en zev financieel steunden, en ook anders, echt eerlijk gemeend. Die ook niets moesten hebben van de rijke s a u s . . . Als er vijfentwintig rijken zijn en tien jongens van arbeiders en middenstand, dan kunnen die tien veel meer doen en veel meer presteren dan die kwallen. Als je da maar w e e t . . . dat je dat in je hebt."

De polyklinepodontische moord. De polyplateidologische moord. De polymanvrouwmenselijke moord. Driemaal dupe en etcetera." Martinail heeft zijn eigen versie en leest i.p.v. de laatste regel: „De hetero-, homo- en bifiele moord.

•Altemaal moord, moord, moord. Driemaal de dupe. Duizendmaal de dupe. Miljoenmaal de dupe. Miljardmaal de dupe. Etcetera etcetera. Een hardstikke goed gedicht van deze tijd. Dit zouden ze in de kerk moeten zingen. Als ze dit zongen in de kerk, dan kwamen ze d'r wel achter. I.p.v. bid voor ons, ora pro nobis. En laat ons de Heer loven. Die hebben we al zolang geloofd, die hoort toch niks. We moeten zélf gaan horen."

önn spot mt mt mm M W loten ontgoon 0)

co > _ .SE, CD O) (0 0 ca O. " 0)

o. 5

o > TJ E o

•o O

>- c co CO CD 0 ) CD O Q . ••-' CO o <n 0) o -3 (O CD 2 cu . E « CD <D o CO ^ i_ k. (D $ — Cl) ^ C0 Ö) c •*: N .r

D. O

•o

' —-

3 ü5

•o ~

— —"

^ CD 0) "D

S c 5 0 ) ca > c c

M > .3? <

o o

CD CD Q)

CD -t-^ . Q CÖ

-n

N CD CD

. O) c c CD 2

O § c 5

o c CD o

O C "O CD CO o C O) CÖ o £ CO c c CO = © o ) CL CO CO <D O c C TO CD O CD c O -Q c co E E 3

•<a.g o.t:5 £ a'E o CD o © •o 11o 5

CD ^ Q CD _..T( (D * .— O) > CD . Q <D CD O • n o C S .2 Ê

+_. 03 T3 CO l O • = : CD O E CO • w 13 O CD CO

—

O) Si •ei S i CD (D CO

^ <

c £ S O x: ti CD c c CD

?2 N CD 5 > ; .* CD

c: S

c o co £

C O CD CD CD CD ) CD ca <D "O J3 CD O c cn.c 0 i e « o ^ CD c o CD .Q C C — £ co O CL : c N - Nc "E o 0 c CD o ca "o CO <ü ca •O : = • 4- CD CO > 2 •o -8 - * X)

; E ^ (0

a> . o

^1^

i CD CD fl) CD ca : 73 5 TD "a >

o c! § 5 o (D O c co O l— O) >

CD CD 0)

•o 5 E "^ « r- CO

'CD

^ • 3 5 : = ^ J» CD

Ut O)

' S- -

C C CO CD > X)

co C JO CD O O) N CO T3

N cÜ

W w w

0 ^ 0 o E <= •c o) 5 o "o ~ c <u

= .S

0 X} ü •<-• 0 0

ÈQ. 21-

0 C "O c 0 O 0

CO ® N ^

« 0

3 c c *- E — 0 ca « 0 * E E c E 0 0 0 o 0 2" 5 c 0 x: j * c o o . 0 0 O> Q.^ CO J2 co CD v . OJ 0 c • a ca 0 c ca o CO CO 0

C CO 0 CO •>-

, JC co i_ co — C 0 •p c c0 CD^

o <e o 0 <? » c > c ^

0 co "3 • • e ->_ 0 0 ^ 0 .? c 3 en ca o 0 0 ' S c -o -^ CO T3 0 •D « o 0 0 0 Z — ro-a "o 0 0 0 N •D ^ N

O 0 ie

S «0 CO O)

^^^•H

0 ca 0 CO — -f-* > <D D)5 JO co o ü0 O o ü 0 co c -Q ^ CÖ 0 * . 0 0 :zr 0

0 :=•• O) N

w <D — c > T3 m ' O

-*: cu

> 35

° s, Ui j = co D) p

O o

•c 0 T3 O C jQ

0 o ^ 0

c ^ 0 o

N (o © TJ

3 = — 0 0 o O CD

? 0 f? >

Q. O

S-

.— co

B § *^ 0 ^ 0

N 3; ÏÖ • «Ö £ E^ o 5? z . c •c S £0

ra "55

lï

o ^

J8 >

w .E co

c 0

0 C £

ö>

c =

C L NCO

2 0

|ïS © E TD C

to ©

üf © S II J2 o

> (O

+- « © "O

5? N ©

to o CO N

m N

S 2 = § 2 2 .£§ § i 2 i 2 cc c

c 0 ^j

o x: u >>

Q. to

co co

c .0 C "S E ^ ®

c 0 o 3 x : *" J= o ^

•*-•

o co

co » ' OJ

£© >0 roo

0 c 0 0 C « 0 LU O ai >

2 8 o co Q. N

J, CO O CO

P (0 i5 ^ -a 0 C X! 0 © a o to 0E d'-B 3 •0= es S > "O - , <" 1- , c 0 c x: c 0 tD 0 ^co m £ ® £ 0 O •2 c 0 3c 5 -5 0 0 en <u

c 0 J C : ca £ to c •O 0 0 > . 0 0 ® O "O JQTJ •u en >-5 •^5 j*. 0 c x: o) ja E 0 0 ® is a 0 £ •2o o- •o ® t o c >

0 0

x : ro

3 0 o

c = 0 £

ca a

o co | . ! 2

S "- O c

-o

.£ c"5 © o

TJ l i l j e

15 •H^Hi

NRG

moderne levensverzekering

één van de goede dingen in mrlevta

automatische groei van het verzekerde bedrag door unieke winstdeling...

tussentijdse verhoging van uw verzekering door optiesysteem onafhankelijk van gezondheidstoestand...

Noteer my voor een proefabonnemeat op de Nieuwe Rotterdamte Courant van drie weken voor f IJS, wdk bedrag ik op uw girordéening 40 zal overmaken,

HOLLANSÏCHE

U een kwartaalabonnement k f l 5 J a EmtkrUgikde NRC tVnSB WEKEN GRATIS

SOCIËTEIT

VAN LEVENSVERZEKERINGEN N.V.

Naam met voodeöcra: Adres

terstond en blijvend verzekerd - door inzending van certificaat - zonder geneeskundig onderzoek

HOOFDKANTOOR HERENGRACHT 475,

^ M J i ^

AMSTERDAM-C.

^ O ^807

H E A D

O F F | C E

C A N A D A

• TORONTO. 1130 BAY STREET

Woonplaats

S.v.p. invullea met bloldettea, oMmppen en in geslotea «D> velop zonder postzegel zenden

t^eUikaun

x^ilburcf

aan: AKmMnMmtwuulmtiiUl».

tie Nieuwe Rotterdamse Coo» not, AntWDordoummor 1168,

Zojuist verschenen en gratis verkrijgbaar

LITERATUURLIJST 1968-1969 waarin opgenomen alle voorgeschreven en aanbevolen titels voor alle faculteiten van de Katholieke Hogeschool, met opgave van jaar van uitgave, aantal bladzijden en prijs. Omvang 80 pagina's en docentenregister. Onmisbaar voor uw studiekostenbegroting. Deze literatuurlijst wordt u gratis aangeboden en is uitsluitend verkrijgbaar bij

BOEKHANDEL GIANOTTEN 16

conservatoriumlaan 2

heuvel 43

in het centrum van de Hogeschoolgemeenschap

In het centrum van de stad