cfb B
4e jaargang
C5-
a
—
No. 13
—
3 mei 1968
IN DIT NUMMER: Géén... illustraties. Wél... proza, poëzie, belletrie UNCTAD
R
D
I
pag. 4 en 5.
pag. 3.
TAS-BLAD - Tweewekelijks onafhankelijk studentenblad Redactieadres: Academielaan 9, Tilburg, teL 72337 Advertentie-administratie: H. Gianotten, Bredaseweg 57, teL 23036. Hoofdredacteur: Koert de Jager Redaktie: Piet v. Asseldonk, John Bergs, Paul Jansma Peter v. d. Ven, Wilfried Speekenbrink Zakelijke leiding: John v. d. Heijning
TILBURGSE HOOGLERAREN 'MAKEN' PASTORAAL CONCILIE Het tweede Pastoraal Concilie is alweer een paar weken verleden tijd. Was bij de première professor Loeff de grote man, dit keer mochten wij beleven hoe een andere persoonlijkheid uit de tilburgse school, professor Janssen, zienderogen uitgroeide tot de ster van het veld. Dat realiseerde hij vooral op de tweede dag, toen hij erin slaagde de punten: „revolutie in ontwikkelingslanden gestimuleerd door de kerk" en „geboortebeperking" voorlopig uit het rapport „Ontwikkelingswerk" te schrappen.
Hoewel hij minder opviel tijdens de plenaire vergadering was de rol van onze man in New Dehli, Huub Coppens, zeker niet te verwaarlozen. (Elders in dit blad vindt U een verslag over zijn ervaringen op de Unctad-conferentie). Met hem hebben wij ons een ogenblik afgezonderd om de voornaamste opinies van de voorbereidende commissie van het rapport te vormen:
Volgens Huub Coppens is het nu verschenen rapport zeker niét definitief. Er komen bijvoorbeeld al wijzigingen in, als de reacties van het pastoraal concilie er in verwerkt worden. „Ontwikkelingswerk" moet steeds meer discussieonderwerp zijn. Het is grote schoonmaak geblazen in de beerput van het neo-kolonialistisch denken, die ook de nederlandse neutraliteit vertroebelt. Het nieuwe denken en een andere aanpak waren al af en toe merkbaar in Noordwijkerhout. Als echter tegelijkertijd een partij die het evangelie als leidraad van zijn program heeft, toevallig nèt een van de slechtste representanten van die evangelische boodschap is, dan zit er in het katholiek denkende deel van onze natie nog heel wat scheef. Dat komt overduidelijk naar voren in onze houding ten opzichte van ontwikkelingspolitiek. We denken nog veel te nationaal, een van de aspecten van onze hokjes-geest. Er is toch ook al lang geen sprake meer van een zuiver nationale economische politiek? We verdoen onze tijd als we binnenskamers en binnenkerkelijk blijven doorsuffen. Is de kwestie: Mis nederlands of gregoriaans werkelijk zo belangrijk als de discussies ons doen geloven? Een ander gebrek is ons traditionalisme ten aanzien van ontwikkelingswerk. We hebben voortdurend een collectebus voor ogen, of we halen ons weer die ontroerende preek van pater X. over dikbuikige negerkindertjes voor de geest. En men is heus wel bereid geld te geven, daar niet van!' Een gulle gift is vaak echter het gevolg van de ontroering van dat moment suprème! Een geestelijke zelfbevrediging. Meer niet, daarna vallen we weer in slaap. We leven teveel in een emotionele sfeer en dat leidt onze aandacht af van de werkelijke nood in de ontwikkelingslanden. Zo snel mogelijk moet zich over onze bevolking een mentaliteitsverandering voltrekken: het moet
voor ons vanzelfsprekend zijn dat we van onze welvaart een gedeelte overhevelen naar hun armoede. We staan in de bus toch ook onze plaats af aan invaliden? Er is geen enkel verschil: In beide gevallen geef je iets van je eigen comfort weg aan een ander.
in de laatst gehouden plenaire vergadering zonder meer van de tafel geveegd. Dit toÜ merkbaar ongenoegen en wrevel van de samenstellers. Bi werd gesmeekt om het élan-Loeff. De afgang van dit tweede Loeff-loze gezagsrapport was vooral een gevolg van de interventies van de reformatorische professoren Van Hoik en Bronkhorst. Zij meenden dat het „magistrale rapport Loeff meer oecumenische aanknopingspunten bood dan dit tweede karakterloze rapport, dat veel weg heeft van het reglement van een voetbalclub." Inderdaad is het zo dat het rapport Loeff met zijn democratische tendensen duidelijker aansloot bij de reformatorische synodale kerkstructuur dan d5t tweede kleurloze rapport. Ik denk dat Prof. Loeff vanuit Den Bosch rustig de discussies over het gezag volgend genoten heeft. Ik overigens ook.
Is Prof. L. Janssen Prof. Loeff gerehabiliteerd revolutionair? Op de tweede plenaire vergadering van het pasto-
Tijdens de eerste plenaire vergadering van het pastoraal concilie van de nederlandse kerkprovincie, begin januari 1968, is er gediscussieerd over het gezag in de kerk. Dit gebeurde naar aanleiding van een rapport over deze materie, dat was uitgebracht o.l.v. Prof. Loeff. Het rapport Loeff. Van de „Tilburgse school" hadden verder aan dit rapport meegewerkt Prof. Plattel en M. Meijers. Het rapport-Loeff werd echter door de vergadering afgewezen, vooral vanwege de interventie van Mgr. Moors. Wel ging men accoord met wat men noemde de mentaliteit-Loeff. Het rapport was voor de vergadering te provocerend en te progressief. Het intelligent, maar provocerend optreden van Prof. Loeff zelf deed de vergadering ook wat gewaagd aan. Het rapport ging uit van een definitie van kerkelijk gezag, die gebaseerd was op een uit overtuiging voortspruitend getuigen en koos ietwat bedekt, maar niettemin duidelijk voor een meer democratische kerkstructuur. Het gelovige kerkvolk en vooral de kerkleiding durfde er niet aan. Jammer. Een redactiecommissie werd ingesteld die tot taak kreeg voor de tweede plenaire vergadering, begin april 1968, een tweede gezagsrapport op te stellen gebruik makend van het in de discussie op de eerste plenaire vergadering vergaarde materiaal en met in acht neming van het élan-Loeff, wat dat dan ook zijn moge. In deze redactiecommissie zat niemand van de commissieLoeff. Vreemd! Het tweede gezagsrapport werd
raal concilie is behalve over gezag ook over ontwikkelingswerk gesproken. Het gelijknamige rapport hierover was samengesteld onder voorzitterschap van Prof. dr. L. Janssen s.j. Alweer een Tilburgse hoogleraar, zoals U ziet. Het rapport werd gunstig ontvangen. Over de passages aangaande bevolkingspolitiek/ geboortebeperking en aangaande de steun van kerken aan revolutionaire bewegingen is hevig gediscussieerd. We beperken ons hier tot de passage over revolutie. Deze luidt: „De kerken moeten niet schromen hun vrijheid te bewijzen door welke morele en materiële steun te verlenen aan revolutionaire bewegingen die gericht zijn op de uitoefening en het herstel van de menselijke grondrechten." Populorum Progressio zegt: „Als hele volkeren, van het meest noodzakelijke verstoken, in een onafhankelijkheid leven die hun ieder initiatief en elke verantwoordelijkheid, iedere mogelijkheid van culturele vooruitgang of deelneming aan het sociale en politieke leven ontzegt, dan is de verleiding groot om door geweld van deze smadelijke toestanden naar een menswaardige situatie door te stoten." Een scherp lezer zal het verschil tussen de twee geciteerde opvattingen bemerken. Het pastoraal concilie-ïapport spreekt van „niet schromen" en populorum progressio van „dan is de verleiding groot." Lieden als Prof. Wertheim, Camillo Torres e.a. zijn onomwonden geporteerd voor een revohi(Vervolg op pag. 2)
(Vervolg van pag. 1) tie, al dan niet gewelddadig, als noodzakelijke voorwaarde voor een effectieve ontwikkelingshulp. De uitspraak van Torres spreekt voor zich: „Als mijn naaste niets meer tegen mij heeft, als ik de revolutie tot stand heb gebracht, zal ik de heilige mis weer opdragen." Op het pastoraal concilie heeft Prof. Janssen de eerst geciteerde passage uit zijn rapport verdedigd, zij het niet hardnekkig. Ook in de vergadering liepen de meningen uiteen. Sommigen, waaronder kardinaal Alfrink, waren pertinent tegen de revolutie omdat deze geweld en bloedvergieten impliceert, terwijl anderen, waaronder Drs. Daniël de Lange, het konden goedkeuren in een staat die de elementaire rechten van de bevolking met voeten treedt. Van Prof. Janssen is bekend dat hij meent dat juist door •ontwikkelingshulp de oude structuren tot scheurens toe onder druk gezet worden, wat op de duur 'kan uitmonden in revolutie of guerilla om de bestaande, feodale structuren, eenmaal gescheurd door de ontwikkelingshulp, omver te stoten. Prof. Jansen leert dus precies het omgekeerde van Prof. jWertheim. Deze zegt namelijk dat allereerst door revolutie de oude structuren omver gestoten moeten worden omdat er dan pas effectieve ontwikkelingshulp geboden kan worden. Conclusie: Prof. Janssen is revolutionair op lange termijn. Piet van Asseldonk, Paul Jansma
Elke studiecommissie, met uitzondering van die van het eerstejaar, kiest een afgevaardigde voor de studentensectie van de studieraad. Naast deze recruteringsfunktie houdt de studiecomtmissie zich bezig met de specifieke problematiek van de eigen studiefase.
KO-KO AGENDA
Op 9 mei aanstaande vindt de officiële installatie plaats van de studieraad. Voor die tijd moeten de studiecommissies geformeerd zijn en de afgevaardigden voor de studieraad gekozen zijn. Voor de eerste- en tweedejaarscommissies zijn reeds een aantal kandidaten. Vooral derde- en vierdejaars wordt verzocht zich kandidaat te stellen. Voor kandidaatstelling is een schriftelijke voordracht door tenminste tien jaargenoten vereist, in te dienen vóór 3 mei. Iedereen mag slechts één kandidaat steunen en de kandidaat moet zich schriftelijk met de voordracht akkoord verklaren. Op 6 mei vinden de verkiezingen voor de studiecommissies plaats.
1 mei Lezing Filmliga: Jan Blokker 2 mei Excursie Agrarische Kring naar Boek-1 2 mei Politiek Kafee: Werkgelegenheid in Tilburg 3 en 4 mei Koko-weekend: Unctad 8 mei Poetry - session 17 mei Metanoia: Teach-in over dienstweigering 21 mei Lezing Filmliga: Fons Rademakers 30 mei Metanoia: Dia-avond. De aktiviteiten vinden plaats in het vestzaktheater „pochette", voorzover niet anders is aangegeven.
6 mei algemene ledenvergadering in het Eigen Huis, tijd: 20.00 uur. Aan de orde komen o.a. 1. verkiezingen studiecommissies 2. bestuursverkiezingen 3. excursie Kopenhagen Aansluitend borrel! ad 2. 10 leden kunnen iemand voor een bestuursfunktie kandidaat stellen. De voordracht dient 3 • dagen voor de verkiezing schriftelijk bij het bestuur te zijn ingediend. Elk lid mag slechts één kandidaat steunen en de voorgedfagene moet zich schriftelijk met de voordracht akkoord verklaren. Het bestuur stelt ook vier kandidaten voor, die nog nader bekend zullen worden gemaakt.
H. Verkooyen, Westertorenlaan 29 A. den Boer, Vazalstraat 31 A. P. H. de Smit, Dr. Cuypershof 53 H. G. de Gier, Emmastraat 75, tel. 33110 J. C. Neggers, Bosscheweg 391 H. J. M. Berden, D. J. Jittastraat 147 H. J. M. van Delft, Hasseltstraat 281 A Th. A. Hofmans, Hasseltstraat 281 A C. H. I. M. Walenkamp, Heuvelstraat 250 J. A. J. M. Geertman, Veldhovenring 78 G. Janssen, Vivaldistraat 226 Th. J. M. van Sprundel, Burggravenlaan 28, Leiden, tel. 24628 M. J. A. B. Verspaget, Prof. Verbemelaan 65 N. B. W. Lieshout, Westerpark 91, tel. 71117 F. Th. M. Hagemans, Gasstraat 10 A. C. M. Moons, Bredaseweg 161 R. J. A. M. Suurmeyer, Bredaseweg 228, tel. 32609 J. M. H. Vinken, Hesperenstraat 56, tel. 25261 A. J. M. Domensino, Textieplein 33 R. W. M. M. van de Ven, Korvelseweg 190, tel. 25266 M. S. J. M. Heitkamp, Tuinstraat 106 M. H. Sanders, Kloosterstraat 67 J. Th. A. de Vreeze, Wilhelminapark 42 A C. C. B. M. van Riel, Bernardusplein 42, tel. 73148. A. Hammerstein, Stationsstraat 42 P. Jansma, Stationsstraat 42.
START STUDIERADEN
MEDEDELINGEN ^ BESTUURSWIJZIGING S.V.B. - AFD. TILBURG Tini Akkermans, voorzitter. Prof. Verbemelaan 47. Servais P. J. Smeets, secretaris / penningmeester, van der Coulsterstraat 1, Tel. 30437. Bert P. L. Cremers, actie-secretaris, Hyssopstraat 53. LATUNS AMERIKAWEEK Van vrijdag 10 tot en met vrijdag 17 mei organiseren de Utrechtse Studenten Vereniging Prometheus, de Demokratiese Studenten Vereniging Politeia en S.S.R.-U. een week gewijd aan Latijns Amerika. De bedoeling is zoveel mogelijk facetten en problemen van dat derde-wereld-deel te belichten. Daartoe zijn sprekers uitgenodigd die op het gebied van Latijns Amerika als zeer deskundig gelden. Toegezegd hebben reeds A. L. Constandse, de ekonoom Prof. Zimmerman (de man van 100 milj. en de kleuren-t.v.), Theo Stibbe, Wouter Gortzak van de Groene en Leo Klatser. De Utrechtse Filmliga verleent zijn medewerking door het geven van een nachtvoorstelling met Latijns Amerikaanse speelfilms. Tevoren wordt een dokumentatiemap uitgegeven met interviews en vertaalde artikelen uit de meest gerenommeerde bladen van de wereld. Voor nadere inlichtingen: tel. (030) 10931. Dokumentatiemappen worden U toegestuurd na overmaking van ƒ 2,50 op giro 523122 t.n.v. penningmeester „Promotheus", Parkstraat 55, Utrecht. Zie ook de berichten in week- en dagbladen. SOCIOLOGISCHE KRING Zoals reeds langs verschillende wegen is meegedeeld, is ook de Hogeschool overgegaan tot de oprichting van een Stadieraad. De studieraad heeft tot doel informatie te verstrekken, adviezen te geven en overleg te plegen met betrekking tot de inrichting van het onderwijs, de regeling van de examens en tentamens, de colleges, de studievoorlichting en alles wat verder in het belang is van het onderwijs. In de studieraad nemen zitting: — De voorzitter van de fakulteit — drie leden van het wetenschappelijke corps, waaronder tenminste één hoogleraar — het hoofd van het faculteitsbureau — vier studenten. De studentleden van de studieraad worden gekozen uit en door de studiecommissies die per studiejaar in het leven worden geroepen. Elke studiecommissie telt vijf leden die uit en door het studiejaar worden gekozen.
Op donderdag 9 mei worden de studieraden officieel geïnstalleerd door de Rector Magnificus. Met deze gebeurtenis wordt een periode van achtergrondwerk (het hoe en waarom, onderhandelingen met senaat en faculteitsbesturen) afgesloten. Het resultaat ervan; het „Reglement Studieraden", valt te bewonderen in het eerstvolgende hogeschoolblad. Veel wijzer zult u er niet van worden, het gaat immers niet om de verworven positie sec, maar om de inhoud die daar aan gegeven wordt. Daar ligt een taak voor de nabije Jse^jjist. Wij willen daarmee een aanvang maken op 1 mei. Van elke studieraad zullen dan twee studentleden zitting hebben in een forum, waarin ze de kans krijgen duidelijk te maken wat ze denken te gaan doen. Voor het publiek is er gelegenheid genoeg tot interruptie, interpellatie, protest, inbreng, etc. Voor publiek komt iedereen in aanmerking. Zeker worden de leden van de kersverse studiecommissies verwacht. Zie verder ad valvas, voorzover niet afgebrand. De Commissie van Faculteitsverenigingen.
Adreswijzigingen
Velen'onzer briefschrijvers (ja zeker!) zijn abuis.'Zq zijn de stellige overtuiging toegedaan dat na de verzending van het gele kaartje Adreswijziging / Changement d'adresse naar het redactie-adres, de rest namelijk het toesturen van ons periodiekje naar het nieuwe verblijf dan ook in kannen en kruiken is. Maar zó makkelijk is het niet. Wilt U ons blad blijven lezen dan moet U onverwijld de administratie van de hogeschool van Uw verhuizing in kennis stellen. En zelfs dan duurt het meestal nog 3 maanden voor de computer het daar verwerkt heeft, 't Is maar dat U het weet.
AGRARISCHE KRING Op donderdag 2 mei wordt een excursie georganiseerd naar het streekverbeteringsgebied Boekei. Inleiding o.a. van de rijkslandbouwconsulent te Oss, Ir. H. Pais. Vertrek 's middags 12.45 uur. Voor het bestuur, J. J. R. Roes, h.t. vice-voorzitter. NIEUW VOOR TILBURG! POETRY-SESSION EV HET VESTZAKTHEATER! woensdagavond 8 mei a.s. organiseert de toneelgroep „saga" in theater „pochette" een POETRY-SESSION, aanvang acht uur. doe mee aan dit unieke eksperiment van vrijblijvende on-, uit- en dubbelzinnigheid! al degenen die hun literaire vruchten reeds ter publikatie in het numero literaire van het tas-blad aanboden: verleen uw werken direktheid: draag ze voor! en allen die geen kopij inzonden: — och, n kon het tenslotte ook niet helpen dat de post uw bijdrage te Iaat bezorgde —: grijp deze herkansing aan! smijt uw meer of minder literaire uitwerpselen over het voetlicht naar een bezeten publiek! Iaat u de gelegenheid niet ontgaan de groten onder de kulturele oproerüngen van uw tijd aan het werk te zien: THE REAL-JAZZ-SOUND van PAUL DE KONING es. en vooral: beleef de ontzettende knalprimeur voor tflburg: the diabolic, psychedelic, exciting, obsessing, selfkicking POETRY-ACTS OF JOHNNY THE SELFKICKER!
TAS-LITERAIR
|
Hoera; de paasvakantie heeft gelukkig zoveel inspiratie losgeslagen dat we eindelijk enkele pagina's kunnen reserveren voor literair werk. Dankzij onze aanhoudend pessimistische stemming is het uiteindelijke resultaat meegevallen. Enfin, oordeelt U zelf maar. Voor letterknechten die menen dat zij de woorden en leestekens tot veel betere literatuur hadden weten samen te smelten: het redactieadres is U bekend. Laten dergelijke laatkomers echter terdege beseffen dat volgens het aloude spreekwoord de beste stuurlui nog steeds op de wal staan. Hoewel de redactie zich niet competent acht om bepaalde selectie criteria vast te stellen, waren er toch ook wel oeuvres die zelfs in onze bijkans geblindeerde ogen een onvoldoende haalden. Een gedichtje over een kogeltje en proza dat een al te kwistig gebruik maakt van alle ons bekende regenboogkleuren, zouden werkelijk een blamage geweest zijn en het peil van beide pagina's naar beneden hebben gehaald. Geretourneerde kopy zou onbestelbaar blijken, zo wij alleen de initialen en pseudoniemen bij wijze van adres gebruikten. Stelt U toch nog prijs op het originele werk, wilt U dan even schrijven waar U precies woont? (Zie pag. 4-5)
•
•
DERDE WERELD HEEFT BUIK VOL VAN UNCTAD.... Enkele weken geleden sloot de tweede V.N. Conferentie inzake Handel en Ontwikkeling (UNCTAD) haar poorten. Dit nadat ruim 1600 gedelegeerden van 121 landen (133 landen zijn lid van de UNCTAD) en een aantal internationale organisaties gedurende twee maanden rond de tafel hebben gezeten in New Delhi, India, met de bedoeling om te onderzoeken op welke wijze de internationale handelsstructuur gewijzigd zou kunnen worden teneinde meer ruimte te geven aan de ontwikkelingsmogelijkheden van de ontwikkelingslanden.
Belangrijke vraagstukken als de financiering van de z.g. buffervoorraden ter stabilisering van de grondstoffenprijzen, het probleem van de synthetische substituten die concurreren met de natuurproducten van de ontwikkelingslanden, de noodzakelijke diversificatieprogramma's en de prijspolitiek in het algemeen, heeft men niet tot oplossing kunnen brengen, noch de wegen kunnen aangeven in welke richting overeenstemming mogelijk zou kunnen zijn. Ten aanzien van dé gevraagde voorkeursbehandeling van de industriële exporten van de ontwikkelingslanden (de z.g. preferentiële tarieven) heeft de conferentie niet anders kunnen doen dan het bewandelen van de klassieke weg: de commissie die niet tot resultaat komt benoemt een nieuwe commissie. De uitbreiding van de financiële hulpverlening aan de arme landen is niet verder kunnen komen dan wat vage toezeggingen om 1% van het bruto nationaal product tegen marktprijzen af te staan in de toekomst (slechts vier landen waren bereid aan te geven dat zij dit percentage in 1972 wilden bereiken). De andere knelpunten in de financiële sector, zoals het schuldenvraagstuk en de supplementaire financiering worden alleen genoemd en vervolgens naar verdèfé"B5irandeling in de toekomst verwezen. Dergelijke omschrijvingen zijn er ook te geven ten aanzien van de resultaten in de scheepvaartsector, t.a.v. het vraagstuk van de overdracht van de technologie en t.a.v. de diverse andere besproken punten.
Groepsvorming Men kan niet stellen, dat alle partijen aan dit overleg in New Delhi hebben deelgenomen met precies dezelfde bedoelingen. Was voor de ontwikkelingslanden de hoop voornamelijk gevestigd op deze conferentie — zij hadden zich zorgvuldig voorbereid door als groep (de z.g. Groep van 77) hun wensen en voorstellen samen te vatten in het z.g. Handvest van Algiers !) —, van de westelijke landen kan men zeggen, dat zij zich een beetje opgescheept voelden met de UNCTAD; zij hebben zich er altijd tegen verzet en zich beroepen op andere reeds bestaande organen, zoals de G A T T en de OESO. Voor de socialistische landen van Oost-Europa lag het nog wat anders: enerzijds is van hen destijds het initiatief uitgegaan voor de instelling van dit handelsoverlegorgaan binnen de V.N., anderzijds moeten zij ook gerekend worden tot de ontwikkelde industrielanden, zij het dat enkele Oost-Europese staten een grensgeval vormen in dit opzicht. Deze drie blokken, die op deze wijze ook formeel gegroepeerd waren 2 ), hebben nogal verschillende opvattingen over de taak, die UNCTAD te vervullen heeft. Voor de ontwikkelingslanden moest deze Delhi-conferentie de aanzet geven tot een wereldomvattende ontwikkelingsstrategie 3 ), d.w.z. dat men hoopte dat er op de noodzakelijke onderdelen concrete maatregelen uitgewerkt zouden kunnen worden. De westelijke industrielanden echter, die zoals gezegd een beetje met U N C T A D in hun maag zitten, zagen deze conferentie zich liever alleen bezighouden met het praten over de wenselijke aanpak; de onderhandelingen over de concrete maatregelen zouden volgens hen dan moeten plaatsvinden in de daartoe meer geschikte — i.e. de westelijke — organisaties.
Inschrijfgeld Veringa vindt trouwens wel meer niet zo gek! Van zijn hand is bijvoorbeeld het idee van de inschrijfgeldverhoging. O.m. het kuratorium van de Universiteit van Amsterdam heeft deze verhoging van de hand gewezen: het is van mening dat een verzwaring van de lasten voor de student ernstig moet worden afgeraden, zolang de pas ingestelde Commissie Studiefinanciering nog geen rapport uitgebracht heeft. (En dat kan nog jaren duren; vroegere kommissies hebben geleerd heel wat tijd nodig te hebben). Wat Tilburg betreft, zijn de kuratoren akkoord gegaan met de verhoging tot ƒ 100,—, zonder eerst de uitslag van de onderzoekingen van de Commissie Studiefinanciering af te wachten. Kan men anders dan tot de konklusie komen, dat het Katholieke Hogeschoolkuratorium van mening is dat een verzwaring van de lasten voor de student niet ernstig moet worden afgeraden? Bovendien blijkt het lak te hebben aan die Commissie Studiefinanciering. Bahbah.
DENK ER 'NS WAT VAN Deltaplan
Teleurstelling
De socialistische landen stonden daar zo'n beetje tussenin; de U N C T A D is weliswaar het enige orgaan op dit gebied waaraan zij deelnemen, maar de werkelijke concessies willen zij liever bepalen in afzonderlijk overleg van land tot land (bilateralisme). Magere
D O O R "UTTTTD x l U U IJ C O P P E N
I.S.C. Eén van de programmapunten van het S.V.B.bestuur-BoinJioff van de N.S.R. was: opzegging door de N..S.R. van haar lidmaatschap van de Internationale Student Conference. (Weet U nog? C.I.A.-invloeden en zo in deze internationale klub). Wel, Bomhoff c.s. kreeg ook van regeringszijde alle medewerking: Veringa kende tijdens de kortstondige zittingsperiode van dit nieuwe bestuur de I.S.C. een subsidie toe van ƒ 100.000,— (honderdduizend guldens). Veringa schijnt die C I A . zo gek nog niet te vinden.
resultaten
Dit gegeven zijnde, behoeft het niet te verbazen, dat het moeilijk zaken doen is in zulke omstandigheden. Dat is dan ook niet gedaan in New Delhi. De partijen hebben twee maanden tegenover elkaar gezeten, druk overleggend over de vele aan de orde gestelde agenda-onderwerpen; zij hebben enorme stapels papier geproduceerd en daarmee de toch al zo lange lijst van studies en documenten van het UNCTAD-secretariaat gevoelig uitgebreid. Maar toch is er op geen enkele wijze iets substantieels uitgekomen. Nemen we b.v. de sector van de handel in primaire goederen (grondstoffen, agrarische producten, e.d.), die het veruit grootste bestanddeel van het exportpakket van de ontwikkelingslanden uitmaken. Dan blijkt dat de conferentie niet meer heeft kunnen doen dan de -hoop uit te spreken, dat de komende suiker- en cacaoonderhandelingen zullen leiden tot nieuwe internationale overeenkomsten. Verder worden er in de betreffende aangenomen resolutie een aantal andere goederen genoemd, waarvoor men op de kortst mogelijke termijn internationale actie wil.
•
D e uitkomsten zijn zeer mager, zoals men zelf kan beoordelen en zij worden bovendien gekenmerkt door een grote mate van vrijblijvendheid 4). Hoe men het ook wendt of keert, deze conferentie heeft voor de ontwikkelingslanden alleen frustraties opgeleverd. En als men bovendien nagaat hoe deze povere resultaten tot stand zijn gekomen, n.l. in een voortdurende crisisatmosfeer, keihard onderhandelen waarbij de concessies pas in de allerlaatste fase loskwamen en het onder druk zetten van de tegenpartij, dan moet het zeer de vraag zijn of U N C T A D - ! een stap vooruit is geweest op de overigens nog lange weg vaüa een groeiend internationaal begrip. Eerder het tegendeel en dat is toch wel te betreuren als men bedenkt, dat de behoeftigen in deze wereld zeer hoge verwachtingen hadden van deze conferentie. ') Een verslag van deze conferentie in Algiers en een samenvatting van het daar opgestelde handvest kan men vinden in NESBIC-bulletin, nr. 1, 3e jaargang 1968. 2 ) In totaal waren er 5 landengroepen, n.l. Groep A (Afro-Aziatische landen. Groep B (westelijke landen, plus Australië en Japan), Groep C (Latijns-Amerikaanse landen) en Groep D (socialistische landen van Oost-Europa). Groep A en C vormen samen de z.g. „Groep van 77". 3 ) Dit is nader uitgewerkt in het rapport van UNCTAD-secretaris-generaal Raul Prebisch, getiteld „Towards a global strategy for development" (TD/3, 17 januari, 92 pag.). '') Een compleet overzicht van de resultaten kan men vinden in de NOVIB-uitgave „Wereld-in-formatie", nr, 4, 1968.
Om alsnog een poging te wagen om te ontdekken wat het N.S.A.-Deltaplan voor Onderwijs dan toch eigenlijk behelst, heb ik A. C. M. Groenevelds raad in vorig Tasnr. „de verkiezingsliteratuur van het N.S.A. eens na te lezen, die voor de verkiezingen zo kwistig over zijn ( = mijn) hoofd is uitgestrooid" opgevolgd. Zo boog ik mij ten tweeden malen over die inhoudsloze, en inmiddels ook stoffig geworden pamfletjes en krantjes, maar kon daaruit ook nu even weinig aan de weet komen, 'dan voor de verkiezingen. Jammergenoeg voor het N.S.A. was ik niet de enige die toen al bemerkte dat kwantiteit omgekeerd evenredig kan zijn aan kwaliteit. Het N.S.A.-deltabijltje heb ik er nu maar, in zoiets als arren moede, bij neergelegd. • Demokratisch
Griekenland
I
Op de vraag van een Nederlandse T.V.-interviewer aan Pipinelis, Griekenlands • minister van buitenlandse zaken, wat deze vond van het verbod op het gebruik van demokratische rechten als vrije meningsuiting e.d., antwoordde de kolonel: „De buitenlandse toeristen, die Griekenland bezoeken, houden niet van samenscholingen en vergaderingen." Demokratisch
Griekenland
II
Zegt. een bewaker in het koncentratiekamp op het eiland Leros tegen een van de vele gevangenen: „Als jij gesmurft had, wat de grote smurf zei, zou dit niet gesmurft zijn! Je moet altijd smurfen wat de grote smurf smurft!" Urban
^
TAS-LITERAIR-TAS-LITERAIR-TAS DEZE TITEL IS TE VEEL INTERPRETATIE Ongetwijfeld had de redactie geen slechte inval, toen ze op het idee kwam een literair nummer uit te gaan geven. Wat zij precies onder literair verstaat zal ze zelf ook niet weten Ik waag me aan enige gissingen. „Mijnheer de hoofdredacteur", zo begint een redactielid, „het Tasblad is normaal zo droog, zo zakelijk objectief en rijkelijk informatief, dat ik het nodig vind, dat de gewone-alledaagse-schoonschrijvers-zonder-enige-pretentie de kans krijgen hun spullen ten toon te stellen in een apart nummer, waarvan de (zwakke?) lading enigszins gedekt wordt door de kop „literair". „Magnifiek", hoor ik de hoofdredacteur denken. „We geven al het verborgen talent een kans. Ik stel voor dat de redactie zich afzijdig houdt. De redactie moet de grote onkwetsbare blijven, want, dat had hij heel goed gezien, het vereist heel wat moed om persoonlijke ontboezemingen voor Jan en alleman te kijk te zetten. Bovendien liggen bepaalde ontboezemingen een onbepaald publiek niet, ze blijven onbegrepen.
Het moment is daar, nu ik uitgegist ben, dat ik mezelf ga afstemmen op de intuïtieve golflengte van de libelletrist. Het is juist even stil op de weg. Als mijn vulpen het niet begeeft is nu het ogenblik aangebroken om een doorgaans ongrijpbare gedachte in het papier te tatouëren. — de lantaarns verlichten als een kerstboomverlichting de weg. het is juist Jicht genoeg om een schaapje in haar nestje — Verdomme, nauwelijks ben ik bezig om dat schaap vast te leggen, het is te gek om los te lopen, of de straatverlichting valt uit en het schaap wordt aan mijn ogen onttrokken. Een overvliegende straaljager tenslotte maakt het drama compleet. Het schaap moet zo verschrokken zijn, dat het nooit meer terug zal komen. Ook niet morgenvroeg, als de zon haar flikkerende ronding zal laten zien (als ik in de redactie had gezeten, zou ik vast geschreven hebben: „als de zon opkwam", maar dat vind ik als schoonschrijver wetenschappelijk niet verantwoord. Nu ik toch aan het schrijven ben, wil ik u wel toevertrouwen, dat ik op de lagere school meer succes had als schoon-
schrijver dan nu. Toch blijf ik mezelf maar schoonschrijver noemen, omwille van de alliteratie. Ik schrijf alleen maar om u, -geachte lezer, met één been in de literatuur te helpen. Dat andere been van u zal wel blijven steken in de geldmarkt (om u zelf in de betalingsbalans te houden), in de hypotheseteek of in de haarkloverij, om van theologie maar niet te spreken. Wanneer uw enthousiasme desondanks toch te groot wordt en u met beide benen de literatuur wilt binnenrollen (het lijkt de fietsenkelder wel), dan raad ik u aan dit niet te doen op basis van dit stuk literatuur. Een nauwe vriend van mij, die recensent is, heeft namelijk gezegd, dat dit stuk wel aan de esthetische eisen van de literatuur voldoet, maar de inwendige bezieling mist. In allerijl lever ik mijn kopy in, want ik wil m&zelf niet de tijd gunnen om me te realiseren, wat hij gezegd heeft. „Nog niet" dacht ik, maar toen was het te laat; de drukker had mijn lot in handen. Er was niets meer aan te doen. De was verloren, (het begon net zo goed te gaan). Johan v. d. Heijning
Recept voor een warme nacht
De dood geheel onverwacht is hij daar, de dood: zich op 't zwaardrecht beroepend, volledige overgave eisend; nodeloos te zinnen op ontsnapping: het slapend bloed is moe, het zwetend hart verkrimpt —
omhels haar tot diep in je oksels neem haar adem In Je mond doorspoelen gorgelen neem haar adem In Je keel ver In je keel - diep In Je keel
Bij de dood van X Zijn weg met de ellebogen baande hij, en trapte hij, trapte, honderden keren, bij de hoge heren slijmde hij.
dan vrij zwevend als saamgezworenen in een vlucht in de eindeloze mond van het onherbergzame H. Rhevus Jr.
America, technical joke Ijlings glijden eindeloze rijen auto's perpetuum mobile over de touwtjesbrug. Star staan woningraten: wolkenflats, theaters en neon, fabrieken en kantoren; bedorven door reklame en op de been gehouden door psychiaters draait deze raderwereld van concerns: folklore. Produktie en produktie: dollars. Lucky Strike-rook omgordt 't bloot blanke showmeisje, schittering van ersatz-bladgoud; liefdeloze smachtende girls, lipsticklippen, madison; chewing-gum wordt tot dollars gekauwd. Dollars. eenzaam zit op de rand van de bar een zwarte met een trompet in zijn hand, en blaast nu en dan wat cool-jazz.
zelfs treuren gebeurt In tranen dieren hullen nooit zover als wi) en hebben nooit zo droevig lief hv
Vanuit vragen herboren worden
Gisteren stonden in de krant veel rouwberichten met zwarte rand: diepste leedwezen voor hooggeprezen dierbare en grote droefenis en erekruisen en ridderorden, gaarne H.H. missen.
zo stil als ze is: een lief meisje te kussen dat wil zeggen eerst haar Uppen tasten met je mond en haar tong naar binnen voelen glippen dan (een lief verlegen meisje) twee hoe ben je lief vanuit je hart vanuit je vingers voel drie zeg niet teveel ook ik ben naamloos jongen
Morgen: met een officiële traan wordt hij in de grond gestopt, dan wat zand erover en een mooie steen. Onze dierbare is heen. Dan een krans van frisgroen lover met witte linten en witte asters, voor onze dierbare vrind en dan zeg ik: vuile viezerik I R. van Hausner
een (lief verlegen) meisje hv
Vormen van overlevering het is wel een klein huis voor het leven dat in mij domicilie koos schrijft de ambtenaar loopt naar het raam opent zijn buik
Warm reilt het zilt ia brekende golfjes tegen het strand, het strand zich uitdagend onder je strekkend tot je er bruingebrand dol van wordt. H. Rhevus Jr.
en daar krioelt het al over de vensterbank • en mompelt: domi domi sillkoos dom i silikoos en andere wetenswaardigheden
•
0
o rijke wereld welk een bont patroon ontvouwt ge voor mijn ogen
Voor piloot van neergestorte Starfighter
aan mijn linkerzij fluiten de vogels in de bomen groene bomen en de lucht aan mijn rechterzij liggen hun kadavers in de straten naast een spuitbus leeggespoten made in america
over en sluit niet de ramen de azalea reeds lang verstikt in de grijze stilte van voor en na /roger/ de maaltijd rook een sigaret binnen kerosine zééér brandbare vloeistof ziezo de bomen daarstraks maar dichterbij ziezo de bloemen te dichtbij gevlogen jaja het leven is geen vogelvlucht niet zomaar in de lucht geplakte stip ook de vlindervleugel verschroeit
o rijke wereld e n z . . . . en ook gij piloot onvindbaar aan mijn linkerzij brengt men zo hygiënisch de resten van een bacchanaal naar airconditioned vuilnisbelten aan mijn rechterzij sleept men de resten van soldatenlijken naar even-om-de-hoek
hv
De zwanen een stille kinderhand tekende op de grijze beslagenheid van het coupé-raam als in een nevelgrijs moeras van sprookjes twee witte zwanen stille boden van het zacht geluk in grote kinderogen
o rijke wereld e n z . . . . twee engeltjes aan mijn linkerzij twee engeltjes aan mijn rechterzij zo varen de scheepjes voorbij (dit laatste liefst gezongen) luuc. a. w. de jong
een moment later was alles verwrongen staal ijzer versplinterde — over de grote kinderogen een schreeuw van bloed tegen de schrijning van de dood
Liplezen Jij kunt soms glimlachen, innig en helemaal alleen. Ik kijk je aandachtig aan, maar lach niet mee. Hoogstens was er misschien een geluksreflex op m'n lippen te zien.
op het beslagen glas zwommen de zwanen stil en wit luuc. a. w. de jong
DE ZIELSVERHUIZING Het was een knots van een spiegel, bijna van het plafond tot de vloer. Vast een stuk inventaris uit een modehuis dat over de kop was gegaan omdat het een halve eeuw achterliep. Als het een schilderij was geweest, was het kamertje nog kleiner geweest, maar spiegels geven een idee van ruimte, en ruimte geeft opluchting, zegt men. De antieke houten lijst was met dikke schroeven in het midden van de muur bevestigd, schuin tegenover de deur in de ene hoek en de divan in de andere. Tussen de deur en de divan stond een brede kast haaks op de muur. Zo was er dus en soort voorportaal tot het heilige der heilige. Zij nu bewoonde het heilige der heilige, vier hoog. Wanneer een van haar trouwe vereerders dit heiligdom wenste te betreden, werd ze daar allereerst op voorbereid door een eerbiedige zoemer. Met een druk op de knop verschafte ze haar aanbidder de mogelijkheid zich via een mikrofoon vanaf de straat aan te dienen. Wanneer diens tempelbezoek haar welgevallig was, opende zij langs al even mechanische weg de voordeur, en had zij gedurende de ogende gelegenheid de laatste mentale en fysieke voorblikken dat de bezoeker de zes trappen beklom bereidingen te treffen. Tijdens de laatste trap en de daaropvolgende sekonden van aarzelende stilte hield ze haar ogen op de spiegel gericht. Zo wist de hulpeloze binnenkomende zich reeds in haar blikken gevangen, zodra hij haar gestalte in de spiegel waarnam. Ze zat voor de spiegel. Haar handen streken met een routinegebaar langs haar gezicht. Laag na
%
laag ging ertegenaan. Het was goedkope maar overvloedige make-up. Jammergenoeg maakte het haar gezicht niet mooier, hooguit bedekte het een glimp van haar lelijkheid. Inderdaad: ze was lelijk als de nacht. Steeds als ze zich in de spiegel bekeek zag ze het, voelde ze zich diep gekwetst door de immer voortschrijdende aantasting van haar uiterlijk. Dan voelde ze zich een melaatse, een paria; en hoe meedogenloos en onafwendbaar de zielsverhuizing haar afschuwelijke loop had volbracht bemerkte ze thans: tegenover haar zat nu zelfs geen mens meer, een afzichtelijk beest gaapte haar verdwaasd aan met half geopende bek, waarin de tanden onnatuurlijk wit blonken. Haar wie geen monster te monsterachtig was, was deze aanblik eensklap teveel. Ze deinsde achteruit, sloot de ogen; Een slag. Hijgend lag ze tegen de divan. Haar ademhaling leek op het draaien van een slecht onderhouden motor. Nu zag ze de spiegel: een forse ster gaf de plaats aan waar ze doel had getroffen. Eén enkele scherf was heel uit de lijst gevallen tussen de resten van de zware stenen flakon met goedkope parfum. Machinaal richtte ze zich o p . . . . Voor de spiegel bleef ze stokstijf staan: voor haar stond niemand. Omgevallen stoel, hoge zijkant van de kast — de ster dwars erdoorheen —, links de deur, r e c h t s . . . . daar lag tegen de divan: haar spiegelbeeld. Onbewegelijk, gezicht achterover, ogen dicht, mond open. Na een minuut lang als een marjnerblok haar slachtoffer te hebben aangestaard, bracht ze aarzelend haar linkerarm omhoog: de rechterarm van haar spiegelbeeld bleef bewegeloos langs het achteroverhellend li-
Pose op neutraalgebied o poos je bent nu dood je bent niet ziek je gaat naar huis naar bed in slaap in nachtmerrie in paars doe boete zoete poos je graf is veertig dagen lang een hele poos en drie kazuivels breed het paars roze en zwart de driekleur van de nacht aderen huid het niets waar ik verpoos en wacht op je verrijzenis haha zo hopeloos
Lentefeest Lente; alleen met ons tweeën, zijn wij de drenzende sleur ontvlucht, liggen wij in de berm met 'n enkele liefkozing, stom, en zonder enig gerucht. Ik drink haar zwarte haren, haar ogen, haar zijden huid die bloost, haar zachte rose borsten die naar strelen dorsten, ik drink haar. Proost! R. van Hausner
chaam hangen. Dan keerde ze zich om: de divan was leeg. Hoe was dit mogelijk? Was ze zozeer buiten zichzelf geraakt? En wat moest ze doen? Een moment kwam het bij haar op om de spiegel uit de lijst te breken, maar wat schoot ze daar eigenlijk mee op? Bleef haar spiegelbeeld niet daar, dood? Bovendien bleek de spiegel zo stevig van konstruktie, dat reeds de eerste pogingen als enig resultaat een snijwond in haar linkerhand opleverden. Langzaam drong de hopeloosheid van de situatie tot haar door. Het zweet brak haar uit. Weggaan en nooit meer terugkomen?.... De zoemer.... Als een waanzinnige wierp ze haar lichaam tegen het gebarsten spiegelglas, dat evenwel onwrikbaar dezelfde troosteloze aanblik bleef bieden die ze had veroorzaakt. De z o e m e r . . . . Haastig drukte zij het kontakt in. Vreemd, haar stem klonk effen, trilde zelfs niet Voordeur open. Leefde ze nog? Was haar heerschappij niet overgenomen door een grillig mechanisme, een robot zonder gevoel? Zij zag de spiegel, snoof de parfum, voelde de snee, hoorde de stappen naderen. Nog drie trappen. Haar wanhopige blikken schoten van links naar rechts en bleven rosten ergens tussen de flakons en flesjes. Een g r e e p . . . . Hij had de bestijging der propyleeën bijna voltooid. Drie, twee, een, even hield hij zijn pas in. De klink van de deur omlaag. In een sekonde was hij binnen. Zijn begerige ogen zochten snel langs de muur, de spiegel. Gebarsten? Goddomme ! Drie passen om de kast h e e n . . . . Daar lag zij, tegen de divan. Onbewegelijk, gezicht achterover, ogen dicht, mond open. F.G.
•
f)
r
BOEKENPRAAT Elke zaterdag werk ik van 10 uur tot 5 uur in de boekenafdeling van Vroom en Dreesman. Een wonderlijke en niet te versmaden ervaring. Financieel is het een desolate en deprimerende bezigheid. But What! Na tekening van een arbeidscontract kreeg ik van een cassière les in het bedienen en bewaken van de cassa. Alles bleek gebaseerd op een fundamenteel wantrouwen van koning-klant. Dit wantrouwen is natuurlijk ingegeven door een ervaring van jaren. Wanneer ik een cliënt op gappen ( = diefstal) zou betrappen, zou ik voor deze sublieme ofdettendheid een premie van vijf gulden verkrijgen. De eerste verkoper bleek mijn directe chef. Indirecte cheffen waren de afdelingschef, de floormanager, de bedrijfsleider en de algemeen verkoopleider. Genoeg hierover. Beperken we ons tot het verkoper-zijn op een boekenafdeling. Op de boeken- en tijdschriftenafdeling komen allerlei mensen. Van lieden die op de vraag of ze een boek wensen antwoorden dat ze al een boek hebben tot lieden die wekelijks een fiks aantal boeken inslaan. Er zijn klanten, meestal dames van ongeveer 40 jaar, die op autoritaire wijze de verkoper sommeren het boek netjes in te pakken in een cadeaupapiertje en er het prijsje goed uit te gummen. „De vorige keer, jongeman, heb ik het U ook gevraagd, maar het was toen maar half gebeurd. Laat eens kijken! Ja, zo kan het er wel mee door. Is dat boek zó duur, mijnheer?? In de boekhandel is het veel goedkoper en bovendien is de kaft ervan al wat vuil. Ik zou daar Uw chef wel eens over willen horen. Is die niet hier!!?? Die hóórt toch hier te zijn. Schande ... Maar ja, geeft U het dan toch maar mee. Ik heb liefst geen losse centen terug. Heeft U geen stuiver?" Even later een kerel, dertiger, praat zwaar dialect, grist
een boek uit het rek, vouwt het stevig open en breekt daarbij de rug- van het boek, ziet dat het boek f 7,50 kost, gooit drie rijksdaalders op de toonbank en propt het boek in zijn binnenzak. „Mijnheer, zal ik het even voor U inpakken? Hier is Uw bonnetje, mijnheer." Er komt een groep militairen (dpi.) luidruchtig de zaak binnen, rennen naar het tijdschriftenrek en vragen aldaar opdringerig en agressief naar een „lekker ruig kuttijdschrift". Een oud omaatje luistert met afgrijzen naar deze vuige praat en schudt bezorgd afkeurend haar gerimpeld hoofd. „Verkoopt U Playboy of de Lach? Neen?? Mdg die bij V&D niet verkocht worden? Wat een gezeik." De rust is amper weergekeerd of een drietal hippe strakgetruide tienermeisjes in „snelle", kleurige minirokjes staan giechelend bijeen gegroept en lezen gejaagd in boeken, die ze van hun pa niet mogen lezen, maar waar ze zóveel over horen praten. Boeken als Jan Cremer, Justine, Mijn leven en liefdes. Wolkers derhalve. Als rechtgeaard verkoper dien je dan discreet in te grijpen, daarbij zinsneden bezigend als: „Dames, kan ik U ergens mee van dienst zijn?" of „Dames, het is hier geen leeszaal." Ik beperk me echter meestal tot: „Spannend, dames?" en lach daarbij vertrouwelijk. Met een hoogrode kleur zetten ze dan doorgaans het boek -weer terug en lopen quasi-onverschillig verder de zaak in. Nog veel erger is het gesteld met de z.g. tienerbladen, dat zijn fraai uitgevoerde reclamefolders van de grammofoonplatenmaatschappijen waarvoor men nog betalen moet ook, Tijdschriften als Teenbeat, Salut des copains, Muziek-express, Pop-foto en Muziekparade worden door teeners hardhandig gekoesterd. De twens laten niet na in het voorbijgaan de Witte Krant, Hitweek, I.T. e.d. te raadplegen. Kinderen rukken Tina, Bobo, Kuifje, Sjors en Donald Duck uit hun fatsoen. Telkens moet er gemaand worden: „Het is hier geen leeszaal."
Studenten herken ik direct. Vooral in het weekend, wanneer ze zich doen vergezellen door hun meisje, vriendinnetje, verloofde, aanstaande of wat dies meer zij. Hun partner aan de arm meevoerend kijken ze gewichtig en vorsend de zaak rond en tijgen zelfbewust op de aülds en marka's af. Ze informeren bij de verkoper achteloos naar ,fenomenologie en Atheïsme", terwijl Annie trots van Jan naar de verkoper kijkt met een blik die zegt „Wat knap. Jan". Jan voelt zich groeien, koopt in het voorbijgaan Times en Der Spiegel en vraagt waar buitenlandse pockets te vinden zijn. Pour épater Ie bourgeois. Zelfverzekerd kiest hij een dikke Engelse pocket uit, terwijl zijn meisje hem tevergeefs probeert te attenderen op „Horrible Tango". Terwijl ik de 300 bladzijden tellende pocket inpak merkt Jan op „Wel lastig met die pockets. Ze blijven nooit goed open liggen." Mijn antwoord dat deze pockets op amerikaanse wijze geconsumeerd moet worden (dat wil zeggen dat je elke gelezen bladzijde moet uitscheuren en weggooien) wordt als irrelevant genegeerd. Toch wel leuk zo'n part-time verkopersjob. Ik kan het U aanraden. Al behoeft U het voor het geld niet te doen. Je verdient er niets. Piet van Asseldonk
Het yolgende TAS-blad verschijnt op maandag 20 mei. Kopy dient uiterlijk maandag 13 mei 14.00 in ons bezit te zijn.
CAFé - RESTAURANT - HUTEL AUTOMJ- EN VERKEERSCHOOL
„DE KORENBEURS'
Jan van den Biggel;»ar 'S
met als trefpunt voor vele studenten de ORCHIDEE-BAR
Wilgenstraat * } 1 ƒ 8,— per les
Tel. 30236 Theorie gratis
aarts&co
Geopend dagelijks tol 2 uur
HEUVELSTRAAT 81
De Wijnhal levert aan heren studenten
speciale wijn van het vat per fles; f1,50 per liter: f1,75 Rode wijn, goede kwaliteit, Bordeaux-type
De Wijnhal n.v. Jul. v. Stolbergstraat 6 - Tilburg - Tel. 34920
EEN AVONDJE UIT bezoek dan café:
„CAPRI BARrr KOESTRAAT 141 Ook zalen beschikbaar voor vergaderingen, etc. C A P R I BAR John van Fessem - Koestr. 141 - Tel. 23848
KOTA RADJA
Hét restaurant voor alle fijne Oosterse gerechten
NOB VERZEKERINGEN
KOTA RADJA Eigen parkeerruimte Heuvelring 110, tel. 25104, Tilburg
ALLE
MODERNE LEVENSVERZEKERING
VERZEKERINGEN voor IEDEREEN dus ook
automatische groei van het verzekerde bedrag door unieke winstdeling...
tussentijdse verhoging van uw verzekering door optiesysteem onafhankelijk van gezondheidstoestand...
VOOR U
zonder geneeskundig onderzoek terstond en blijvend verzekerd door inzending van certificaat
TEL. 0 4250-78133 - PROF. VERBERNELAAN 200 - TILBURG
ZELFBEDIENINGSSERRE
TEEUWEN-WAGEMAKERS
H O L L A N E S C H E SOCIËTEIT
V A N LEVENSVERZEKERINGEN N.V.
«egvelstr. 62 - Tel. 23343 Piusstraat 28 - Tel. 21670
PIUSSTRAAT 28
TILBURG AB1807
HOOFDKANTOOR HERENGRACHT 475. AMSTERDAM-C KANTOOR TE BREDA, NIEUWE GINNEKENSTRAAT 30
R.K. OPENBARE BIBLIOTHEEK WILLEM II STRAAT 21-23
TELEFOON 25984
TILBURG
de reep van de fijnproevers
Filialen: Wassenaarlaan 40 - Telefoon 34712 Ringbaan West 96a • Telefoon 34825 Roelof Kranenburgplein 19 - Telefoon 71597 ABONNEMENTEN VANAF f 1 , - PER JAAR
DE maatschappij voor uw Levensverzekering Kantoor voor Nederland:
ZWITSERSE - ^ ^ MAATSGHAPPIJ{|^AN LEVENSVERZEKERING EN LIJFRENTE HERENGRACHT 500 TELEFOON 020-23 50 95
-
AMSTERDAM-C
verrukkelijk., het is Verkade I
n [ H l VAN ALFEN
f
MCt/l6
Eindelijk een halfzware die 't helemaal heeft. Uitgelezen Kentucky én geurige Virginia tabakken. Dat geeft de Halfzware Van Nelle die zachte volle smaak.
Hebt u nog nooit Halfzware Van Nelle geprobeerd? Voor éénvijfentwintig. Meer niet! Neem de proef.
voor een verrassend interieur • » dekens-gordijnstoffen- vloerbedekking wand- en meubelbekieding Allo Hatéms produkten garanderen kwaliteit, duurzaamheid en praktisch gebruik. Zij staan onder voortdurende internationale kwaliteitscontrole en voldoen aan alle vermelde specifieke eigenschappen. Heeft één van deze Hatéma produkten Uw bijzondere interesse, vraag dan verdere inlichtingen bij: Hatéma, Postbus 12 Helmond
•
||a wmtAAL AeiNT T.^S'rn.-^Mzzf! PL lA.VEkBUNT N.V.TIIBUUG ^ • K ^ £ t S f E = = = J l ==è ^^..^ ^_ SINDS > » * < ^ i • • ^ ^fi'^BSS^^M
MARQUE
•
MONDIALE
^ ^ ^ ^