2024 Week 14 Donderdag 4 april
NR. 5940
119 e jaargang GRIFFIERWISSELIN BAARLE-NASSAU
OP BEZOEK BIJ CRA DEELNEMER GERDA OOMEN
“DE CHAAMSE WANDELING IS EEN SPECIAAL GEBEUREN!”
OPENINGSWEDSTRIJD BIJ GLORIA ATLETIEK
3
7
10
19
JUF ELS NEEMT AFSCHEID VAN DE VLINDER
Gouden Elsje Afgelopen woensdag 27 maart was het dan zover, juf Els Braspenning gaat met pensioen! Basisschool ’de Vlinder’ liet juf Els niet zomaar gaan! ’s Morgens werd ze opgehaald met een cabrio en op de weg naar school stonden overal kinderen te zwaaien met vlaggetjes. Op school stond er een ontbijt te wachten en daarna volgde een afscheidsprogramma waarin juf Els, allerlei gouden Elsjes verdiende. Een van de hoogtepunten was een videoboodschap van Metejoor, een Vlaamse zanger waar ze een beetje veel fan van is. DOOR CLAUDI OLIESLAGERS Metejoor heeft zelf ook in het onderwijs gezeten en haar collega’s kregen zo een videoboodschap voor elkaar. Heel juf Els haar gezin was bij het afscheid; haar drie kinderen met aanhang en drie kleinkinderen. Ook haar 88-jari-
ge moeder was erbij. “Dat is toch bijzonder,” zegt Els trots.
De eerste jaren in de eerste kleuterklas en later in de derde kleuterklas. Een dag eerder nam ze al afscheid van haar eigen klasje en zijn ze samen frietjes gaan eten bij de vader van een van haar leerlingen. Net geen 40 jaar heeft ze voor de klas gestaan. In België mogen kleuteronderwijzers wat eerder met pensioen en daar maakt de nog net geen 60-jarige juf graag gebruik van.
Frietjes eten Juf Els begon in 1985 als kleuterlerares in Weelde-Statie, een jaar later moest ze ruilen met juf Roos van school en zo kwam juf Els in haar eigen dorp als juf te werken.
De cirkel is rond Juf Els staat stralend op het schoolplein, overweldigd door de aandacht van iedereen. Cadeautjes, knutsels, bloemen, bijna niemand komt met lege han-
bpost PB- PP
BELGIE(N) - BELGIQUE
Stralende Juf Els.
den. Ook juf Mijk komt afscheid nemen. De kleuterjuf, waar juf Els zelf bij in de kleuterklas heeft gezeten. Nu zit de kleindochter van juf Mijk, Liv bij juf Els in de klas. “Er zitten nu kinderen in mijn klas, waarvan ik de ouders in de klas heb gehad. De cirkel
Geen mama noemen Ik vraag juf Els naar de bijzonderste momenten van 39 jaar kleuterjuf zijn. “Oei, dat zijn er zoveel,
Cadeautje.
VIOLA-VROUWEN VIERDEN HUN 50-JARIG BESTAAN
Gouden mijlpaal In januari 1973 besloot de Algemene Ledenvergadering van vv Viola om damesvoetbal te beginnen binnen de Alphense club. Op initiatief van enkele sportieve meiden was dit verzoek op de agenda gekomen. Nu, ruim 50 jaar later, zijn de meisjes en vrouwen binnen vv Viola een onmisbaar onderdeel van de vereniging geworden: zowel op het veld als in bestuur en commissies. Dus was ’t tijd om deze ontwikkeling en het behalen van deze gouden mijlpaal te vieren. DOOR LUC VAN HOEK Stroeve start Na de toestemming vanuit het hoofdbestuur ging het damesvoetbal bij Viola van start in juli 1973 en kende toen 15 leden, waaronder onder andere M.-L. van Baal-van Gils, M. van Baal, M. Wildhagen, A. Wildhagen, E. van Eijck, A. en M. Maton. Het doel was om er voor aanvang van de competitie 20 speelsters van te maken. De commissie Damesvoetbal bestond uit: H. Klaasen, A. de Jong en de aanvoerster van het elftal; trainer was A. de Jong. De dames moesten wennen en hadden een stroeve start; er werden veel nederlagen geïncasseerd. Een jaar later ging het al duidelijk beter. Helaas was dat ook het laatste seizoen voor de dames: door een dalende belangstelling werd de afdeling opgeheven. Medio 1979 nam de belangstelling weer toe en startte de damesafdeling opnieuw. De leiding was in handen van coach
Cees Verheijen en trainer Pieter Versluis. Vooroordelen In de wandelgangen waren er in die periode nogal wat vooroordelen over het damesvoetbal. Voorzitter Hans Caron had van
is rond.” Els zoekt naar woorden om te vertellen hoe ze zich voelt. “Het afscheid maakt me emotioneel, maar ook dankbaar. Wat een waardering, maar ook fijn te zien dat ik bij zoveel kinderen een goed gevoel heb achtergelaten.” Iedereen kent ze bij naam! Ook oud-leerlingen komen nog even dag zeggen. Stoere leerlingen van de zesde klas, willen nog even tegen ’Ons Weekblad’ zeggen dat juf Els echt de allerliefste juf van de Vlinder is. Ook meneer Wim (directeur) moet toegeven dat juf Els vervangen een moeilijke opgave is. Bijna 40 jaar ervaring in het onderwijs en nog steeds stralend voor de klas. Van het weekend was juf Els nog lessen aan het voorbereiden thuis. Want op maandag, dinsdag en om de week op woensdagochtend stond ze voor de klas. Ook haar laatste week, gaf ze gewoon les.
clubarchivaris Ad van Hoek een oud artikel uit het ‘Viola-nieuws’ hierover ontvangen. “Om te beginnen zouden vrouwen gewoon niet kunnen voetballen. Omdat hun bouw verkeerd is of omdat ze te stom zijn om een handige combinatie uit te denken of om op te zetten. Het ontbreken van een traditie zou hen opbreken. Waarbij achteloos wordt heengestapt over de geringe trainingsmogelijkheden en het schandalige feit dat pas sinds twee jaar jonge meisjes tot de clubs worden toegelaten. Damesvoetbal zou onesthetisch zijn. Op één of andere manier zou een
zwoegende, zwetende, schoppende, schreeuwende man zijn waardigheid behouden, een vrouw (zo zeggen velen) heeft dat nog nooit voor elkaar gekregen. En vrouwen zouden, nauwelijks op het veld, meteen weer met de meest gruwelijke blessures moeten worden afgevoerd.” De praktijk bewijst het tegendeel. Stonden in 1980 nog maar 17.000 vrouwelijke leden ingeschreven bij de KNVB, nu zijn dat er het tienvoudige! Burgemeester Lieke Schuitmaker prees Viola om haar warmte, gezelligheid en goede organisatie. “Dat merkte ik al bij de opening van het nieuwe complex in september en dat zie ik nu weer terug!” Programma De jubileumcommissie had voor deze bijzondere dag 1 april een leuk en gevarieerd programma
in elkaar gestoken. De meisjes en vrouwen kregen in het middagprogramma ludieke zeskamponderdelen voorgeschoteld. En eenmaal terug in de nieuwe kantine stond er een uitgebreid buffet klaar. Vanaf 19.00 uur sloten heel veel oud-speelsters aan bij de groep: bijpraten en herinneringen ophalen. Zo liep de kantine bij Viola al snel helemaal vol. Kika van Es Als bijzondere gastspreker had de commissie Kika van Es weten te strikken. Kika woont in Boxmeer, is oud-international en heeft onder andere ‘betaald’ voetbal gespeeld bij VVV, PSV, Willem II, FC Twente, Ajax en het Engelse Everton. Kika nam de toehoorders in een vlotte presentatie mee in haar voetbalcarrière. Met hoogtepunten (het winnen van
Groepsfoto van deelnemers Viola-zeskamp.
daar kan ik niet uit kiezen.” Even is ze stil, maar dat alle drie haar kinderen bij haar in de klas hebben gezeten, blijft bijzonder. Ook dat alle kleuters aan de kerk stonden toen ze trouwde, was een onvergetelijk moment. Ze had zelfs een heuse kleuterreceptie op haar trouwdag. Dochter Sarah vertelt nog dat ze haar op school geen mama mochten noemen maar gewoon juf Els, net als alle andere kinderen. Voorleesmoeder Wat gaat ze nu doen, juf Els? “De Vlinder is nog niet van me af,” zegt ze. ”Ik word voorleesmoeder en als ze hulp nodig hebben bij uitjes dan ben ik er.” Verder gaat ze op haar kleinkinderen passen, nummer vier is onderweg, sporten, en een boek lezen. Ze zegt het even vertwijfelend alsof ze het zelf nog niet gelooft. Terwijl ik haar interview, wordt de rij van ouders die haar nog de hand willen drukken langer en langer. De Vlinder gaat haar missen, dat is duidelijk. het Europees Kampioenschap in eigen land in 2017) en dieptepunten (een dubbele beenbreuk in 2014). Na het beëindigen van haar actieve voetbalcarrière richt ze zich nu weer op het trainen en begeleiden van jonge voetbalsters. In haar persoonlijke verhaal was de ontwikkeling en vooral professionalisering van het damesvoetbal naar vrouwenvoetbal mooi terug te horen. Na afloop maakten veel toehoorders gebruik van de gelegenheid om met de oud-international op de foto te gaan. De vloer ging daarna leeg en de muziek aan voor een gezellig ‘Viola-avondje’, zoals gewoonlijk met het Viola-lied en natuurlijk de ABBA-klassieker Chiquitita, compleet met de onmisbare vuilniszakken. Daarmee kreeg deze Viola-vrouwendag een prachtige afsluiting.