2024 - Week 14 Woensdag 3 april
46 e jaargang ”HET IS HIER ALTIJD EEN ZOETE INVAL GEWEEST”
”WE MOGEN NU ALLES EN MOETEN NIETS”
RENE BLONK DRAAGT VOORZITTERSHAMER OVER AAN ARNO KAIJEN
RAKU STOKEN BIJ HET INLOOPHUIS DE SAMENLOOP
5
6
8
9
VAN KLASLOKAAL NAAR RAADZAAL: KINDEREN SPELEN DEMOCRACITY
’Ik wil ook iets te vertellen hebben’ vreemd (een dierentuin in het water plaatsen?) en nogal willekeurig (waarom geen huisarts en wel een concertzaal?). Hij vroeg toen welke rol hij speelde door zo de baas te zijn die alles indeelde. In eerste instantie dachten de kinderen dat hij dan de burgemeester, de premier of de koning zou zijn maar uiteindelijk kwamen ze toch op ‘dictator’. Sommige kinderen vonden dat best gemakkelijk, als één iemand alles besliste, maar de meerderheid wilde toch ook graag een inbreng hebben en pleitte voor een democratie.
Groep 8 van basisschool den Duin heeft een leerzame en leuke ochtend gehad. (foto: Gerard van Vugt)
’Wat zou je doen als jij mocht bepalen hoe jouw dorp eruit ziet?’ ’Waar geef je het geld aan uit?’ Met die vragen gingen de kinderen van acht groepen 7 en 8 uit de gemeente Drimmelen aan de slag. Van 21 tot en met 28 maart speelden zij het ‘Democracity’-spel in de raadzaal op het gemeentehuis. Zo maakten ze spelenderwijs kennis met democratische besluitvorming. DOOR KITTY LOKATE Democracity is een interactief en educatief spel. Kinderen uit groep 7 en 8 werden door wethouder Jürgen Vissers welkom geheten in de raadszaal van het gemeente-
huis van Drimmelen. Hij vindt dat de jeugd de toekomst heeft en deze ook mee kan bepalen. Het doel van het spel was om kinderen bekend te maken met besluitvorming in de lokale politiek.
Fictieve stad De kinderen werden door spelleider Jurian verdeeld in groepjes en vormden ieder een politieke partij. De verschillende taken binnen een partij werden uitgelegd en verdeeld. Zo was er een woordvoerder, een secretaris, een voorzitter en waren er fractieleden. Iedereen kreeg een eigen rol. Daarna kwam de taak een partijprogramma te schrijven en een naam en een goede slogan voor de partij te bedenken. Ver-
volgens mochten ze een fictieve stad gaan inrichten waarvoor ze gebouwen en voorzieningen mochten uitkiezen die zij graag in hun stad wilden hebben. Dictator De kinderen mochten een voorstel voor een gebouw doen, met hun argumenten. In eerste instantie bepaalde de spelleider Jurian welk gebouw geplaatst werd en op welke plaats. De keuzes die hij maakte, waren een beetje
Rustig door de microfoon praten In de volgende ronde gingen de kinderen voorstellen doen voor plaatsing van een bepaalde voorziening en hierover konden de andere kinderen de raadsleden vragen stellen en daarna werd er gestemd. Bij een meerderheid van stemmen ging het voorstel door en mocht het gebouw op de plattegrond geplaatst worden. Jurian hield het tempo lekker hoog en de kinderen speelden prima mee. Alleen al het rustig door de microfoon praten als je aan de beurt kwam, was een mooie ervaring. Na het spel konden de kinderen vragen stellen aan twee echte raadslieden: Ton de Bok en Danique Hoeve. De kinderen hadden echt goede vragen waarmee ze aantoonden dat ze geïnteresseerd waren in het hele proces van besluitvorming. De jeugd heeft de toekomst Jeugd heeft en bepaalt de toe-
BEDDORAMA
uw slaapspecialist
MADE nieuwstraat 12
Tel: 0162 - 68 90 90
www.beddorama.nl komst. Het heeft zin om je vanaf jongs af aan in te zetten voor wat je belangrijk vindt. Dat blijkt wel uit de nieuwe pumptrackbaan die in Made geplaatst gaat worden. Basisschoolleerlingen uit Made verzamelden eerder al ruim 350 handtekeningen voor de aanleg van een pumptrackbaan. Wethouder Jürgen Vissers: “De jeugd heeft de toekomst. Het wordt vaak gezegd, maar in Drimmelen willen we daar ook naar handelen! Hoe mooi is het dat we onze kinderen vanaf de basisschool proberen te betrekken bij die dingen waar ze dagelijks mee te maken hebben? De school of het kinderdagverblijf waar je elke dag heengaat. Het zwembad waar je met je vriendjes en vriendinnetjes lol hebt. De wegen waarover je bijna elke dag fietst, of de sportvelden waar je een ongelooflijk leuke tijd beleeft.“ Het stomste De laatste vragen van de kinderen aan Danique en Ton: ’Wat is het stomste van het werk als raadslid?’. “Als je ergens van overtuigd bent dat het er moet komen en het gaat niet door om wat voor reden dan ook.” ’En wat het leukste is?’ ”Als het wel lukt en je resultaat ziet van je werk natuurlijk!”
MEVROUW VAN GAGELDONK-VAN HEES VIERT HAAR HONDERDSTE VERJAARDAG
’Ik ben niets tekort gekomen’ Afgelopen woensdag werd mevrouw Wies van Gageldonk-van Hees door burgemeester Scholtze gefeliciteerd met haar honderdste verjaardag. In het bijzijn van haar twee dochters en drie van de vijf kleinkinderen ontving zij een bijzonder cadeau: een ingelijste versie van haar geboorteakte. Ze was er erg blij mee: “een mooier cadeau zou ik niet kunnen bedenken.” DOOR KITTY LOKATE Wies van Hees is op 27 maart 1924 geboren in Hank. Ze heeft de Tweede Wereldoorlog meegemaakt en hebben moeten vluchten omdat de Duitsers hun huis hadden gevorderd. Ze zijn een half jaar uit het huis geweest. Ze herinnert zich nog goed dat haar moeder een jonge Duitse soldaat die het moeilijk had met de hele situatie waarin hij terecht gekomen was, getroost heeft. Na de oorlog was er veel schade aan het huis en nadat het huis opgeknapt was, werd het in 1953 getroffen door de watersnood. Het water stond tot boven in het huis en het gezin heeft drie dagen op zolder gezeten. Ze had verkering met haar toekomstige man Willem en het was goed dat hij die tijd bij hen was want hij was groot en sterk en kon daardoor iedereen in de reddingsboten tillen. Hij stapte als laatste in. Dat jaar zijn ze getrouwd en zijn ze in
Made gaan wonen. “Ach ja, ik was verliefd dus ik ging met hem mee naar Made.” Dat is voor oude mensen Ze kregen twee dochters, eerst Angelien en vijf jaar later Wilma. Willem werkte in de metaalfabriek in Geertruidenberg en later in Dordrecht. Wies zorgde voor haar gezin en werkte bij anderen in de huishouding. Ze hebben hun 50-jarige huwelijk mogen vieren en zijn vijf kleinkinderen en drie achterkleindochters rijker. Wies woont nu 15 jaar in het Kloosterhof, Willem was vlak voor deze verhuizing helaas overleden. Ze heeft het goed naar haar zin en ze wil nog niet naar de dagbesteding... ”Dat is voor oude mensen!”. Wies kan in het Kloosterhof naar beneden om samen te sjoelen, handwerken of kaarten. Nu de Bernarduskerk is verbouwd, heeft ze een mooi uitzicht; vooral in de avond is het nu veel minder donker buiten en is het veel levendiger.
Hij belooft terug te komen Wies heeft de wereld in honderd jaar tijd sterk zien veranderen. De uitvindingen van wasmachine, koffiezetapparaat en stofzuiger maakten het huishouden gemakkelijker maar de manier waarop mensen met elkaar omgaan is moeilijker geworden. In november jl. heeft ze een nieuwe heup gekregen en was na de operatie vijf weken bij Angelien in huis. De drukte en gezelligheid miste ze wel een beetje op het moment dat ze weer in haar eigen flat kwam maar ze wil toch zo lang mogelijk zelfstandig blijven. Haar gehoor en zicht worden wat minder en daarvoor hoopt ze binnenkort meer hulpmiddelen te krijgen zodat ze kan lezen en tv kijken. Haar honderdste verjaardag is op de dag zelf uitgebreid gevierd met vele bezoekjes en felicitaties. Verder kwam er nog feest voor haar eigen gezin en voor alle bewoners van de flat. Wies vindt dat ze in haar leven niets te kort gekomen is. En dat is een prachtige gedachte waarmee ze afscheid neemt van de burgemeester. Hij belooft terug te komen als ze volgend jaar 101 mag worden. Dan weet ze dat nu als eerste, want haar gezin en de hele flat hadden haar dat voor deze verjaardag geheim kunnen houden.
Een stralende honderdjarige Wies met de burgemeester. (foto: Kitty Lokate)