Issuu

MAHY

A F A M I LY O F C A R S

D E V E R S T I L D E S C H O O N H E I D VA N U N I E K E O L DT I M E R S

MICHEL MAHY WOUTER RAWOENS

M A H Y – A F A M I LY O F C A R S Een uitgestrekte rij fabriekshallen in de glooiende heuvels van Henegouwen vormt een festijn van baksteen en roodgeverfd staal geprangd tussen een roestende spoorweg en een streep asfalt van nergens naar ergens. Hier wordt niets meer gemaakt, behalve geschiedenis. Hier hangt de bijtende geur van roest en motorolie in de lucht en komt het enige geluid van een druppend lek in het dak. In het dwarrelende stof staan honderden auto’s, bumper aan bumper, spatbord aan spatbord. Zaal na zaal. Verzonken ‘in hun jus’, zoals de Mahy’s dat zeggen. Sommige parmantig op stuttende paaltjes, de meeste scheefgezakt op leeggezucht rubber. Legendarische bolides, doordeweekse familiewagens, zwierige sleeën en vergeten vierwielers, elk met een eigen geschiedenis. Dit is de raison d’être van de familie Mahy uit Gent. Van drie generaties koppige collectioneurs: vader Ghislain, zonen Ivan en Hans en kleinzoon Michel. Ook zij hebben een historie. Van levenslang noestig sleutelen, van omzwervingen langs het Gentse Wintercircus, net niet het Gravensteen, Houthalen en Brussel tot in Leuze-en-Hainaut. Van bokkig van mening verschillen en nukkig zwijgen. Van een bestaan in het teken van de automobiel. Wat als we een stoet van die old- en youngtimers uitlichten? Naakt en in tegenlicht? Samen met de verhalen die in hun achteruitkijkspiegels geschreven staan? Verhalen van glorie en verlies, van durf en weemoed, van hachelijke ritten over beroerde wegen en een nooit eindigende zoektocht naar schoonheid op vier wielen. Echt gebeurd, en zeker echt verteld. Verhalen zoals ze al drie generaties lang leven bij Mahy, a family of cars.

Buchet C2 K O E T S W E R K Buchet B O U W J A A R 1923 AU TO

KLEUR KOETSWERK

MODEL/TYPE

M OTO R

Blauw

4 cil

CILINDERINHOUD

1551 cc Manueel

VERSNELLINGSBAK

BUCHET C2 (1923)

Her en der langs Franse wegen plozen tipgevers stoffige garages en oude schuren uit voor Ghislain Mahy. Opkoper en verkoper Henri Malartre uit Lyon was er zo een. Een merkwaardig figuur, die Malartre. Altijd keurig in het pak en even eigenzinnig als Mahy. Van Duitse auto’s moest hij bijvoorbeeld niets weten, hoe superieur ze ook waren. In zijn tochtige kasteel in Rochetailléesur-Saône had Malartre op de eerste verdieping een aardige autocollectie staan. Hij sleutelde de auto’s uit elkaar en sleurde de stukken via de trap naar boven, om daar weer aan het monteren te slaan. In 1960 maakte hij er een museum van, dat nog altijd bestaat. Eind jaren 1950 dook Malartre deze Buchet C2 op voor Mahy. Een viercilindertje uit de roaring twenties dat moest concurreren met de door Bugatti getekende BB van Peugeot. De revolutionaire, vinnige Buchet stond op Michelinbanden en was een van de eerste auto’s met twee portieren. Voordien schoof een passagier pas naast de bestuurder, nadat hij de auto aan de praat had gezwengeld. Daar was slechts één deur voor nodig. De voorkant van de Buchet was volledig van metaal gemaakt. Het koetswerkframe was van kastanje, omdat er in en rond Parijs nu eenmaal veel kastanjebomen stonden. Een dunne metaalplaat was omzichtig met de hand over het hout gehamerd. In de jaren 1920 kregen auto’s hun uitbundige kleuren met een dikke laag olieverf, vandaar het gehavende turkooizen craquelé als een door Degas geschilderde danseressenjurk. De durf die Elie-Victor Buchet aan de dag had gelegd in de vroege jaren van zijn bedrijf, was opgebrand door de Eerste Wereldoorlog. Genoegzaam terend op zijn succesmodel kreeg Buchet een conservatief imago. De productie en verkoop slabakten en vielen in 1929 finaal stil. Met zijn koperen carbonkoplampen en grille van S.A.M. uit de Avenue Montbarbon was de Buchet in de jaren 1950 gegeerd bij ijzeropkopers. Zij speurden Frankrijk af naar koper, om het te laten omsmelten tot wapentuig voor de verre strijd in Indochina. Amper een handvol Buchets ontsnapte aan de sloophamer. Ghislain Mahy telde een drieduizend Belgische frank neer voor de bandeloze Buchet uit 1923, net iets meer dan de gangbare prijs van de ijzerhandelaars.

MG PB (1936)

De spitse achtersteven slingerde even, toen de MG de bocht uitkwam. Met een tik aan het stuurwiel hield de piloot de racewagen recht. Hij sneed naar de binnenkant van de baan en duwde de neus van de MG feilloos de volgende scherpe bocht naar rechts in. Piloot Paul Frère kon niet vermoeden dat die bocht later naar hem genoemd zou worden. Hij duwde het gaspedaal weer diep in, de MG gromde richting Stavelot. Nog vier bochten te gaan tot aan de eindmeet. Bij hun eerste deelname in 1948 raasden Paul Frère en Jacques Swaters met hun

AU TO

PB Onbekend B O U W J A A R 1936 K L E U R K O E T S W E R K Rood M O T O R 4 cil C I L I N D E R I N H O U D 939 cc V E R S N E L L I N G S B A K Manueel MODEL/TYPE KOETSWERK

vooroorlogse MG PB naar de 15de plaats in de 24 Uren van Francorchamps. De Aston Martin DB1 van Jock Horsfall en Leslie Johnson pakte de zege op het toen nog veertien kilometer lange circuit door de bossen rond Spa. Het jaar daarop racete Frère samen met Horsfall naar de vierde stek, ook al in een Aston Martin. Paul Frère zou later de eerste Belg worden die een Grote Prijs won in de formule 1. Zijn beste resultaat in Spa-Francorchamps zette hij neer in 1956, met een tweede plaats in de Grand Prix. Na zijn racecarrière werd Frère autojournalist en bracht hij de Mahy’s geregeld een bezoek om de nieuwe aanwinsten van de collectie te bewonderen. Bij ieder bezoek bleef hij dralen bij de kleine MG die Ghislain Mahy halfweg de jaren 1960 bij een Brusselse garagist had kunnen losweken. Het was een P-type uit 1936, met een racekoetswerk van net voor de oorlog. Een krappe tweezitter met het stuur aan de rechterkant en een krachtige viercilinder onder de kap. Het was al een hele tijd geleden dat hij de Britse bolide nog gezien had, maar Paul Frère had kunnen zweren dat het de MG was waarin hij die allereerste keer door de bochten van Spa-Francorchamps was gescheurd.

101

OPEL BLITZ (1959)

Hij had in het wiel van Rik Van Looy over kasseien gedenderd en had de eerste exploten van de jonge Eddy Merckx beleefd. De publiciteitswagen van het Belgische biermerk Ginder-Ale – toen nog met een streepje – was jarenlang thuis in de Ronde van Vlaanderen en reed in de toeterende karavaan van de Tour de France en veel andere wielerwedstrijden. Het amberkleurige bier uit Merchtem schuimde rijkelijk in die tijden. Voor deze Opel Blitz waren dat ver vervlogen hoogdagen, toen hij in 1991 onder de sloophamer moest. De oude brouwerij van Martinas, intussen al lang verkocht aan Artois, werd afgebroken. Alles moest weg. Ginder Ale – nu zonder streepje – verhuisde naar Leuven. Een vroegere chauffeur van de rijdende fles zag dat met lede ogen aan en telefoneerde naar Mahy. Hij hoopte de Opel te redden, maar het moest snel gaan. Diezelfde dag nog haalde Ivan Mahy de vrachtwagen op. De eerste Blitz was in 1930 op de markt gebracht. Een prijsvraag had de flitsende naam opgeleverd en de bijhorende bliksemschicht bleef voor altijd vereeuwigd in het logo van Opel. Een jaar later kwamen de aandelen volledig in handen van het Amerikaanse General Motors, maar toch bleef Opel een Duits bedrijf, ook in geest. De grootste autobouwer van het land mocht van de nazi’s alleen nog vrachtwagens maken. Zo werd de massaal geproduceerde Opel Blitz een belangrijk onderdeel van de Duitse oorlogsmachine en werd hij ingezet aan het front in het westen en het oosten, totdat een bommenregen de fabrieken in Rüsselsheim en Brandenburg an der Havel verwoestte. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg de Blitz een nieuw uiterlijk en bleef hij tot 1975 een gewaardeerd werkpaard, zoals dit kleurrijke exemplaar van 1959 met een carrosserie van de Belgische bussenbouwer Van Hool uit Lier. Nipt gered van de sloop.

232

AU TO

Opel

Blitz Van Hool B O U W J A A R 1959 K L E U R K O E T S W E R K Oranje-beige-rood M O T O R 6 cil V E R S N E L L I N G S B A K Manueel MODEL/TYPE KOETSWERK

MICHEL MAHY

WOUTER RAWOENS

DAV I D J A N S S E N S

(Gent, 1965)

(Gent, 1963)

(Antwerpen, 1972)

Derde generatie van deze familie autofanaten

Fotograaf voor diverse boeken, magazines en

Redacteur en schrijver met een zwak voor

en beheerder van de Collectie Gh. Mahy.

kranten, en de creatieve bezieler van dit werk.

nostalgische verhalen. Hij zwijmelt bij de schoonheid

De verzameling op de best mogelijke manier

Met elke auto in dit boek heeft hij een band, maar hij

van de Chrysler Ghia ST en de Facel Vega HK500,

bewaren voor de volgende generaties ziet hij als

koestert een bijzondere liefde voor de Ford Anglia en

maar zwicht uiteindelijk voor het verstilde

zijn levensdoel. Een favoriete auto uit dit boek

wil een keuken met dergelijk interieur. Wouter rijdt

jeugdsentiment en het muffe kunstleer van de Opel

kiezen noemt Michel onmogelijk, want ze liggen hem

met een gifgroene Volkswagen Caddy en bijpassende

Rekord. David heeft geen rijbewijs. Hij woont met

allemaal na aan het hart. Wel vindt hij de foto van

cng-sticker, omdat hij vindt dat de mobiliteit groener

vrouw, kinderen, hond en katten in Gentbrugge.

de uitgelichte Amilcar de meest adembenemende.

moet. Hij woont met vrouw, dochter en hond in

Michel rijdt met een Mercedes-Benz 220 break,

Gentbrugge.

David dankt Maarten Van Steenbergen bij Uitgeverij Lannoo en Michel Mahy voor het

Wouter dankt Michel Mahy en de raad van

vertrouwen, en zijn grote vriend Wouter Rawoens

en een Porsche 911. Hij woont met vrouw en

bestuur van de vzw Collectie Gh. Mahy om dit

voor de intense gesprekken tijdens de lange ritten

hond in Gent.

project mogelijk te maken. Ook dankt hij Giuseppe

naar Leuze en voor zoveel meer.

een knaloranje UMM – omdat niemand dat kent –

Michel draagt dit boek op aan zijn grootvader

en Fabien voor hun harde werk in Leuze, en

Ghislain Mahy, de man die louter uit liefde voor

Jacques Filliaert en Marc Geldof, Bart Eeman,

schoonheid de kiem voor een fabuleuze collectie

Cyriel Monserez, Bart Meyvis, Ivo Coppens,

legde.

Stijn van Niel Schuuren en Aileen Van der Aa voor hun hulp. Bijzondere dank aan Yves De Vadder, een collega uit Frankrijk, die zijn ervaring en expertise rond studiofotografie belangeloos heeft gedeeld, en vormgever Steven Theunis.

271

Foto’s: Wouter Rawoens

Met grote dank aan alle familieleden, medewerkers en sympa-

Teksten: David Janssens

thisanten die ooit op een of andere manier hebben meegewerkt

Advies: Jean-Pierre Sandrap

aan de totstandkoming en het behoud van de collectie Mahy.

Ontwerp: Steven Theunis, Armée de Verre Bookdesign

Zonder hun hulp was dit niet mogelijk geweest.

Met dank aan:

d/2021/45/461 – isbn 978 94 014 5525 1 – nur 653-686

Het Fonds Claire et Michel Lemay richt zich op de ondersteuning

elektronisch, mechanisch of op enige andere manier zonder

van creatieve, innovatieve en toekomstgerichte projecten die bijdragen

voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

tot de ontwikkeling van Picardisch Wallonië. Het wordt beheerd door de Koning Boudewijnstichting met een bijzondere aandacht voor de projecten die zowel erfgoed als cultuur en economie combineren. Er zijn jaarlijks twee projectoproepen: www.kbs-frb.be.