Met dank en verontschuldigingen aan Charles Dickens
WWW.LANNOO.COM Registreer u op onze website en we sturen u regelmatig een nieuwsbrief
met informatie over nieuwe boeken en met interessante, exclusieve aanbiedingen. Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt
in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. © Uitgeverij Lannoo nv, 2020 ISBN 978 94 014 7074 2 D/2020/45/385 NUR 282
Oorspronkelijke titel: Comic Classics – Great Expectations © Tekst: Egmont books UK.
© Illustraties: Jack Noel, 2020
© Oorspronkelijke uitgever: Egmont Books UK. © Nederlandse editie: Uitgeverij Lannoo nv, Tielt, 2020 © Vertaling: Edward van de Vendel Vormgeving: Studio Lannoo
E E N K L A S S I E K E R VA N
CHARLES DI CKENS M E T N I E U W E P L A A T J E S VA N
JAC K N O E L
M E T E E N V E R T A L I N G VA N
E D WA R D VA N D E V E N D E L
IK
MI JN ZU S
(P IP )
MI JN DO RP De zee Satis House (hier woont juffrouw Havisham. Het is heel deftig)
De Drie Blije Binnenschippers (het dorpscafĂŠ)
Gevangenisschepen
Het moeras (hier wonen een paar koeien)
Kerkhof (hier wonen Ma en Pa) Kerk
NAAR LONDEN
De smederij (hier woon ik)
NAAM:
Ma ar ze g ma ar ge wo on Pip
Philip Pirrip
LEEFTIJD: Twaalf
LOCATIE: Ik woon in de smederij, samen met mijn zus, mevrouw Joe, en haar echtgenoot, Joe de smid.
PLANNEN VOOR MIJN LEVEN: J oe zegt dat ik later smid word, net als hij, maar soms denk ik dat mij avonturen te wachten staan in de wereld buiten ons dorpje…
MI JN HU IS
JOE
P H I LI P P I RR I P vroege r lid van deze paroch ie
PA
MA G eo rg ia na de echtgenote van de eerder genoem
☜
OFDSTU K H O
M
I
ijn vaders achternaam was Pirrip, en mijn voornaam Philip, maar toen ik een klein kind
was, kon mijn tong er niets langers of duidelijkers van maken dan PIP. Mijn kindertong
PIP!
Ik als klein kind
PIP!
PIP! po ep !
En dus noemde ik mezelf Pip
HA LL O !
en daarom noemt iedereen
MI JN NA AM IS
mij nu PIP. 9
PIP ☺
Ik heb mijn vader en mijn moeder nooit gezien, en van allebei ook nooit een plaatje (want ze leefden lang voor de tijd van de fotografie).
Dino’s
Ma + Pa
Het wiel
Foto’s
Gesneden brood
Het internet
TIJD
Mijn vroegste ideeën over hoe ze eruitzagen baseerde ik nogal dommig op hun grafstenen.
MIJN FAMILIE Ik Pa
P H I LI P P I RRI P vroeger lid van deze parochie
Ma
G eo rg ia na echtgenote van de eerder genoemde
☜
10
Hallo, zoon.
Door de vorm van de letters op mijn vaders grafsteen kreeg ik het rare idee dat hij
P H I LI P P I RRI P
een vierkante, stevige, donkere man was, met
vroeger lid van deze parochie
zwart krulhaar. ⁘ Uche ⁘
Dag schatje ⁘ Uche ⁘
⁘ Snuf ⁘
Door die van mijn moeder kwam ik tot de kinderlijke conclusie dat ze sproetjes had, en dat
G eo rg ia na echtgenote van de eerder genoemde
ze altijd een beetje
☜
ziek was.
EN ALDUS BEGINT MIJN VERHAAL Het was een bijzonder gure late namiddag. Dit met brandnetels overwoekerde kerkhof lag er somber bij, het was de plek;
waar PHILIP PIRRIP, vroeger lid van deze parochie,
en ook GEORGIANA echtgenote van de eerder genoemde, begraven lagen.
P H I LI P P I RRI P vroeger lid van deze parochie
G eo rg ia n a echtgenote van de eerder genoemde
☜
De donkere, vlakke woestenij achter het kerkhof, doorsneden met terpen en hekken, en met hier en daar grazend vee, was het moeras.
MOERAS
Terp
Vee Hek
De lage, loodgrijze lijn daarachter was de rivier; en dat verre, wilde hol waar de wind vandaan kwam razen, was de zee.
De rivier
En het kleine, bibberende hoopje mens dat voor al die dingen bang begon te worden en in huilen uitbarstte, was PIP. Ik!
De zee
KAPPEN ME T DAT KABAAL! schreeuwde een afgrijselijke stem, en een ANGSTAANJAGENDE MAN verscheen tussen de graven.
KO P DI CH T,
KLEI N E RO TZ AK , OF IK SN IJ JE KEEL
D O O RM ID D EN ! De man was doodeng, helemaal in het grijs, en er zat een IJZEREN BAND om zijn been.
De man droeg geen hoed, zijn schoenen waren
kapot en er zat een oude lap om zijn voorhoofd. De man was kleddernat,
hij zat onder de modder, hij
had snijwonden van vuurstenen, brandplekken van
brandnetels, schrammen van doornstruiken.
En hij
hinkte,
en rilde,
en gluurde,
en gromde;
en toen hij me bij mijn kin pakte, klapperden zijn tanden in zijn kop. ‘Zeg me je naam!’ zei de man. ‘SNEL!’ ‘Pip,
meneer.’
‘Nog een keer’, zei de man. Hij staarde naar me. ‘Pip,
meneer. Pip.’
Ik wil weten waar je woont,
zei de man. Ik wees naar ons dorp, het lag ongeveer een mijl van de kerk.
Ons dorp
16
mijn zakken leeg te mak
ONDERSTEBOVEN
hij me op en hield me
en.
om
had aangekeken, pakte
en Nadat de man me nog ev
Daar zat niks in, alleen een stuk BROOD. Hij schrokte het op en zette me op een grafsteen. ‘Bij wie woon jij… stel dat ik je IN LEVEN LAAT, want daar ben ik nog bijlange na niet zeker van?’ ‘Ik woon bij mijn zuster, meneer – mevrouw Joe Gargery – de vrouw van Joe Gargery, meneer, de smid.’
17
Smid, hè?
zei hij. En hij keek naar beneden, naar zijn been. Toen kwam hij dichterbij, pakte me bij allebei mijn armen, en hield me zo ver achterover als hij kon. ‘LUISTER EENS EFFE’,
EEN VIJL = EEN VIJL
zei hij. ‘Weet jij wat een VIJL is?’ ‘Ja, meneer.’
(Om metaal mee te vijlen)
‘En weet jij wat BIKKESEMENT is?’
BIKKESEMENT = ETEN
‘Ja, meneer.’ (Om op te eten)
18
Met elke vraag duwde hij me nog wat verder achterover. Jij brengt mij een vijl.
Hij duwde me achterover.
En jij brengt mij bikkesement. En nog verder a c h t e ro ver.
Dat breng jij dus naar mij, WANT ANDERS RUK IK JE
HART EN JE LEVER ERUIT. . En nog verder
Nog meer ac h t e rover .
19
Ik zei dat ik de vijl voor hem zou halen, en dat ik de losse stukjes eten die ik kon vinden mee zou nemen, en dat ik alles morgenochtend naar hem toe zou brengen.
‘DE DUIVEL ZAL JE HALEN
ALS JE ’T NIET DOET!’ zei de man. Ik knikte, en hij zette me neer. Hij sloeg zijn armen om zijn eigen trillende lijf, alsof hij het op die manier bij elkaar probeerde te houden, en mankte naar het lage kerkmuurtje.
20
Ik zag hem gaan. Terwijl hij zijn weg zocht tussen de brandnetels en de braamstruiken door, leek het alsof hij de handen van dode mensen probeerde te vermijden,
die ze behoedzaam uit hun graven staken,
om zijn enkel vast te pakken
en hem naar binnen te trekken. Maar nu was ik weer doodsbang, en ik rende aan ĂŠĂŠn stuk door naar huis. Wegwezen hier!
OFDSTU K H O
II
Mevr. Joe Gargery (mijn grote zus)
Haar hand.
Ik bedoel: hoofdstuk twee. Niet hoofdstuk elf. Je dacht waarschijnlijk: wauw, wat ben ik een snelle lezer. Sorry.
Joe Gargery (de man van mijn zus)
M
ijn zus, mevrouw Joe Gargery, was meer dan twintig jaar ouder dan ik, en ze had een
enorme reputatie in de buurt omdat ze me ‘met de hand’ had grootgebracht. Ik wist niet wat die uitdrukking betekende, en ik wist wél dat ze een harde en sterke hand
22
had, die ze met regelmaat op haar echtgenoot en ook op mij liet neerkomen, en daarom dacht ik altijd dat we allebei door haar waren grootgebracht
‘Wie heeft jou met de hand grootgebracht?’, dat zegt ze voortdurend.
MET DE HAND. Joe Gargery was een aardige, vriendelijke,
zorgeloze, rare, lieve kerel, zowat even sterk als Hercules, en ook zowat even zwak. Mijn zus had zo’n rode huid dat ik me soms afvroeg of ze zichzelf met een nootmuskaatrasp waste in plaats van met een stuk zeep.
Gebruik een rasp!!!!!!
5:06 / 13:12
CC
Rasp-peeling – mijn beautyvlog!!! Mevr_Joe | 112 views
23