Issuu

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:39 Pagina 1

DIMITRI LEUE

BOOM-BOOM over vreemden en vrienden met illustraties van Sabien Clement

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:39 Pagina 2

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:39 Pagina 3

HOOFDSTUK 1

Tak-Tak Eerst wisten ze niet eens dat er een andere boom was. De eekhoorns hadden alles: lekkere eikels, twijgjes en takjes om nesten mee te bouwen, bladeren tegen de regen en de zon, genoeg schors en mos om hun nestjes zacht en warm te houden. Vanaf het hoogste topje van de kruin hadden ze een prachtig zicht op de lege vlakte rondom hen. Midden in het grote niets was deze boom alles. Tamia had het nooit anders geweten. Haar moeder had haar altijd gezegd dat er maar ĂŠĂŠn boom was.

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:39 Pagina 4

Tot op de dag waarop de oude, grijze eekhoorn Jimjilli Jimjilla na zonsondergang iedereen samenriep net boven de stam, waar alle grote takken samenkwamen. ‘Eekhoorns van Eikrijk, ik zag vandaag een vogel voorbijvliegen. Een duif. En die had in haar snavel een takje. Een takje, beste vrienden, van een andere boom.’ Onmiddellijk was er geroezemoes te horen.

‘Dat is belachelijk.’ ‘Hij wordt gek.’

‘Dat kan niet.’

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:39 Pagina 5

Jimjilli Jimjilla zwierde zijn staart heen en weer om aan te geven dat iedereen moest zwijgen. ‘Ik weet dat jullie dat niet kunnen geloven. Ik weet dat we altijd hebben gezegd dat wij de enigen zijn. Dat deze boom de enige is. Maar we hebben ons vergist. Er is nog een andere boom.’ ‘Waar dan?’ riep de grote, potige Ratuﬁn. Zijn stem deed de stam trillen. De pimpelmezen en de specht vlogen weg.eekhoorn, Jimjilli Tot verschrikt de oude, grijze Ratuﬁn was geen Jimjilla, gewone hen eekhoorn. op een dagHij na was even groot alszonsondergang een gans. Als hij allemaal sprak, was de hele eik samenriep stil. net boven de stam, waar alle grote takken samen komen. ‘Eekhoorns van Eikrijk, ik zag vandaag een vogel voorbij vliegen. Een duif. En die had in haar snavel een takje. Een takje, beste vrienden, van een andere boom.’ Onmiddellijk was er een geroezemoes te horen.

‘Er is geen andere boom, Jimjilli Jimjilla. Dit is de enige boom en

‘Dat kan niet.’

dat weet jij goed genoeg. Waarom

‘Hij wordt zot.’

lieg je tegen ons?’

‘Dat is belachelijk.’

De oude eekhoorn draaide

Jimjilli Jimjilla zwierde zijn staart heen en weer om aan te geven

langzaam zijn hoofd in de richting van de stoere reus. ‘Rustig, Ratuﬁn. Ik zou zoiets nooit zeggen als het niet waar was. Maar ik zag echt een duif. Met een takje in haar bek.’ Ratuﬁn riep wat de andere eekhoorns dachten: ‘Ja, een takje van deze boom! Een takje van de énige boom, oude grijsaard!’

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:39 Pagina 6

‘Dat zou kunnen,’ zei Jimjilli Jimjilla kalm, ‘maar dan moet jij even op zoek gaan naar een takje van onze boom dat hierop lijkt.’ Vanonder zijn staart toverde de grijze eekhoorn een takje tevoorschijn, met daaraan een blad dat ze nog nooit gezien hadden. Er kwam een donkere wolk voor de maan drijven. Zwarter kon een nacht niet zijn. Alle eekhoorns zaten lijf tegen lijf, staart over staart na te denken over iets waar ze nog nooit aan gedacht hadden. Een andere boom? Soeslik, een jonge eekhoorn met een bruine pels vol witte vlekjes, doorbrak de stilte en sprak: ‘We moeten iets in het niets zoeken.’ Een vuurvliegje kwam op zijn schouder zitten, waardoor zijn gezicht oplichtte. Hij keek iedereen zelfverzekerd aan. ‘We moeten die andere boom zoeken. Het is de enige manier om te weten wie er gelijk heeft.’ De eekhoorntjes slikten. De boom verlaten? Dat had nog nooit iemand gedaan. De leegte in stappen, het niets verkennen? Dat had nog nooit iemand gedacht. ‘Wie wil er met mij mee?’ vroeg Soeslik. ‘Ratuﬁn?’ Ratuﬁn lachte: ‘Dat is verloren tijd, Soeslik. Dan kun je evengoed naar de maan proberen te gaan.’

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:39 Pagina 7

Tamia deed een stap naar voren. ‘Ik ga mee.’ Haar moeder probeerde haar weer naar achteren te trekken, maar Tamia schudde zich los en stak haar borst vooruit. ‘Ik wil mee.’ Ze wilde op avontuur. Ze de vlakte datwilde iedereen moestzien. zwijgen. Soeslik lachte. ‘Je lijkt me jong,dat Tamia. ‘Ik nog weetiets dattejullie niet kunnen geloven. Ik weet dat we altijd Dan kan ik net zo goedhebben een dikke tak aan mijnde enigen zijn. Dat deze boom de enige is. gezegd dat wij been binden. Nee, dankWe je, hebben ik ga wel alleen.’ ons vergist. Er is nog een andere boom.’ Tamia werd niet zo graag vergeleken met een ‘Waar dan?’ riep debeetje grote, potige Ratuﬁn. dikke tak. Haar staart was inderdaad een voller dan die van de andere eekhoorns. Maar dat maakte haar nog geen tak. Zijn stem deed de stam trillen, de pimpelmezen en de specht vlogen verschrikt weg. Ratuﬁn is geen gewone eekhoorn. Hij is even groot als een gans. Als hij sprak, was de eik stil. ‘Er is geen andere boom, Jimjilli Jimjilla, dit is de enige boom en dat weet jij goed genoeg. Waarom lieg je tegen ons?’ De oude eekhoorn draaide langzaam zijn hoofd in de richting van

BOOMBOOM_corps48blz.qxp_Opmaak 1 24/04/17 11:41 Pagina 40

www.lannoo.com Registreer u op onze website en we sturen u regelmatig een nieuwsbrief met informatie over nieuwe boeken en met interessante, exclusieve aanbiedingen.

D/2017/45/442 NUR 274/282

TEKST

978 94 014 4475 0

Dimitri Leue ILLUSTRATIES

Sabien Clement – www.sabienclement.be VORMGEVING

Leen Depooter – quod. voor de vorm.

Met dank aan deFilharmonie en Brussels Jazz Orchestra

De illustrator ontving voor dit boek een werkbeurs van het Vlaams Fonds voor de Letteren.

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.