R ADICAL VINTAGE
The Art Gallery People from Antwerp are born art dealers and collectors. We are not just referring to the famous Rubens, Mayer van den Bergh, or Franck collections; Antwerp is still one of the beating hearts of the Low Countries’ artistic scene. And there is even now a lot of collecting going on. This is one of these recent collections, the work of two historians, Yoeri Vanlangendonck and David Vermeiren. Yoeri and his partner Brecht Callewaert run the trendsetting Callewaert-Vanlangendonck gallery which plays a leading role in the rediscovery of post-war abstract art. As for David Vermeiren, he delves into artists’ archives and publishes books about them. One can feel their gallery’s museum-oriented approach in the artworks and select design items filling their house. This villa by architect François Dens was thoroughly renovated
190
PRIVATE MUSEUM
very recently by architects Stijn Rolies and Dorothee Dubois who, being the contemporary modernists they are, drew basic plans characterised by very sleek and strong forms. Just look at the nicely aligned kitchen. The house’s four roof terraces, each on a different level, are the work of garden architect Stefan Morael. In the interior we find artworks by Paul Van Hoeydonck, Guy Vandenbranden, Léopold Plomteux, and Mark Verstockt, next to the furniture Cees Braakman designed for Pastoe. Yoeri collects the art and David the vintage design items. Every once in a while, the collection expands a little, but that’s normal for an art cabinet.
The Art Gallery
191
The Art Gallery
192
The Art Gallery
EN
An art collection also offers security. This is, of course, what the Tarrazza sofa does, designed by Swiss designer and interior architect Ubald Klug for De Sede in the sixties. It is still one of the most remarkable furniture sculptures from the previous century. An early-sixties abstract Léopold Plomteux painting hangs over the sideboard designed by Cees Braakman for Pastoe, an element from the Japanese series that totally fits in with the aesthetic of De Stijl.
NL
Het verzamelen zowel als het verhandelen van kunst zit de Antwerpenaren in het bloed. Denk daarbij niet alleen aan de beroemde collecties van Rubens, Mayer van den Bergh of Franck, want ook nu nog is Antwerpen een van de kloppende harten binnen de artistieke scene van de Lage Landen. En er wordt nog steeds druk verzameld. Hier bezoeken we zo’n recente collectie, samengebracht door twee historici, Yoeri Vanlangendonck en David Vermeiren. Yoeri runt samen met Brecht Callewaert de toonaangevende Callewaert-Vanlangendonck Gallery, die een voortrekkersrol speelt inzake het herontdekken van de naoorlogse abstracte kunst. David Vermeiren verdiept zich in de archieven van de kunstenaars en publiceert daar ook boeken over. Je voelt de museale aanpak van de galerie tot in hun woning vol kunstwerken en uitgelezen design. Dit herenhuis uit 1906 van architect François Dens werd zopas grondig gerenoveerd door architecten Stijn Rolies en Dorothee Dubois, die als hedendaagse minimalisten de basis een strakke en sterke vormgeving gaven. Kijk maar naar de mooi uitgelijnde keuken. Het huis beschikt over vier dakterrassen, telkens op een ander niveau, die vormgegeven werden door tuinarchitect Stefan Morael. In het interieur zien we onder meer kunstwerken van Paul Van Hoeydonck, Guy Vandenbranden, Léopold Plomteux en Mark Verstockt, samen met het door Cees Braakman ontworpen meubilair voor Pastoe. Yoeri verzamelt de kunst en David het vintage design. Er komt regelmatig iets bij, maar dat is eigen aan elk kunstkabinet.
FR
Vendre et collectionner de l’art, les Anversois ont ça dans le sang. Si les célèbres collections de Rubens, de Mayer van den Bergh ou de Franck viennent immédiatement à l’esprit, la ville reste aujourd’hui encore l’un des principaux centres artistiques du Benelux. Et on continue à y rassembler des objets avec passion. Nous visitons ici l’une de ces collections contemporaines, réunie par Yoeri Vanlangendonck et David Vermeiren, tous deux historiens. Yoeri gère avec Brecht Callewaert l’importante galerie Callewaert-Vanlangendonck, qui joue un rôle de pointe dans la redécouverte de l’art abstrait d’après-guerre. David Vermeiren épluche les archives des artistes et publie des ouvrages à leur sujet. On peut sentir l’approche muséale de la galerie jusque dans leur habitation remplie d’œuvres et de pièces de design. Cette maison de maître de l’architecte François Dens vient d’être rénovée en profondeur par Stijn Rolies et Dorothee Dubois, qui ont, en tant que minimalistes contemporains, créé la base d’un style épuré et fort. Regardez par exemple les lignes pures de la cuisine. La maison compte quatre terrasses de toiture à différents niveaux, aménagées par l’architecte de jardin Stefan Morael. À l’intérieur, nous découvrons notamment des œuvres de Paul Van Hoeydonck, Guy Vandenbranden, Léopold Plomteux et Mark Verstockt, associées au mobilier créé par Cees Braakman pour Pastoe. Yoeri collectionne l’art, David, le design vintage. Comme tout cabinet d’art qui se respecte, le leur est en constante évolution.
NL
Een kunstcollectie kan tevens geborgenheid bieden. Dat doet natuurlijk ook de Tarrazzasofa die de Zwitser Ubald Klug in de jaren 60 voor De Sede ontwierp. Het blijft een van de meest bijzondere meubelsculpturen uit de vorige eeuw. Boven het door Cees Braakman voor Pastoe ontworpen buffet hangt een abstract doek uit het begin van de jaren 60 van Léopold Plomteux. De Braakmankast uit de Japanse serie sluit nog helemaal aan bij de esthetiek van De Stijl. FR
Une collection d’art offre aussi de l’intimité. C’est naturellement le cas du divan Terrazza, conçu dans les années 1950 par le Suisse Ubald Klug pour de Sede, qui reste l’une des sculptures meubles les plus extraordinaires du siècle passé. Au-dessus du buffet, conçu par Cees Braakman pour Pastoe, on a suspendu une toile abstraite du début des années 1960, signée Léopold Plomteux. L’armoire Braakman de la série japonaise s’inscrit encore totalement dans l’esthétique de De Stijl.
193
The Art Gallery
194
195
The art gallery
EN
You don’t need major architectural interventions to give an old house a new, modern interior. Here the space was expanded by tearing down inner walls and by the white floor, which creates the impression that everything is floating, even the genuine Harry Bertoia Bird Chair. On the wall hangs a magnificent 1961 goldleaf-and-stones-on-panel piece by Paul Van Hoeydonck, who was just beginning to break through in New York at the time.
196
NL
Je hebt geen grote architectonische ingrepen nodig om een oud pand een actueel interieur te geven. Hier werd de ruimte een beetje vergroot door het uitbreken van tussenmuren. Maar ze oogt ook groter: door de witte vloer waarop alles lijkt te zweven, zelfs de authentieke Bird Chair van Harry Bertoia. Aan de muur hangt een schitterend werk uit 1961met bladgoud en stenen op paneel van Paul Van Hoeydonck, die toen net in New York begon door te breken.
FR
Pas besoin de grandes interventions architectoniques pour offrir un intérieur actuel à une ancienne maison de rangée. Ici, l’espace a été légèrement agrandi par la suppression des cloisons et l’introduction d’un sol blanc sur lequel tout semble flotter, même l’authentique Bird Chair d’Harry Bertoia. Au mur, on aperçoit une brillante œuvre alliant feuille d’or et pierres, conçue en 1961 par Paul Van Hoeydonck, qui commençait alors à percer à New York.
The Art Gallery
197
Lopende titel
198
The Art Gallery
EN
In the ‘Zen bedroom’ we again see the white floor that makes all furniture and objects appear to float in space. Here, we also see a Cees Braakman cabinet from the Japanese series with a Harry Bertoia chair next to it. On the floor, against the wall, stands a work by Michel Suephor, the Parisian native of Antwerp who was one of the pacesetters in post-war abstract art at the time and who also gained a name and fame as a theoretician.
199
NL
In de ‘zenslaapkamer’ zie je weer de witte vloer die alle meubels en objecten door de ruimte laat zweven. Ook hier staat een kast van Braakman uit de Japanse serie, met daarnaast een stoel van Harry Bertoia. Op de vloer, tegen de rechterwand, bevindt zich een werk van Michel Seuphor, de Parijse Antwerpenaar die destijds een van de gangmakers was van de naoorlogse abstracte kunst, maar die ook als theoreticus naam en faam verwierf.
The Art Gallery
FR
Dans la chambre à coucher « zen », on retrouve le sol blanc qui donne l’impression que l’ensemble des meubles et des objets lévitent dans l’espace. Une autre armoire de la série japonaise de Braakman côtoie une chaise d’Harry Bertoia. Une œuvre de Michel Seuphor, Anversois installé à Paris qui fut l’un des acteurs de l’art abstrait d’aprèsguerre et acquit également une renommée en tant que théoricien, est posée à terre, contre le mur.
R ADICAL VINTAGE
Polder House No matter how simple the facade of this house may look, it still has a clear style that refers to Dutch objective or pragmatic architecture. The building was constructed right after the Second World War in a stern style reminiscent of the form language of Gerrit Rietveld, the architect of De Stijl, who was in fact still very active at the time. The house’s resident, designer Derek Van Heurck, loves this ‘architecture without frills’ and especially the sloped roof that sits on top of the house like a little hat. He is one of the creative forces behind the renowned Belgian fashion house Bellerose. He has lived in New York and travels an awful lot, obviously leading a busy life, but likes to unwind here in Zeeland, on this little island in the polder. The house’s windows offer him a view of the farmland and reed belts reaching all the
200
PEARL FROM THE FIFTIES
way to the sea. Compared with the pristine landscape, the house almost looks like a surreal apparition. Derek loves vintage design, rural surroundings, and the natural peace and quiet that flows over you through the windows. His favourite time to be here is when the winds from the northwest are battering the house, making him feel like he is floating on the sea. Derek hardly tinkered with the inner structure of his little building from the fifties because he appreciates its compactness. He did create an open eating and cooking space in the back that connects seamlessly to the sitting corner in the front. He also applied deep, dark patina paint to the walls and chose warm vintage furniture, objects, and lamps. It’s a style that goes well with the collection he is creating, which is nonchalant with an artistic touch. Polder House
201
Polder House
202
Polder House
EN
The contrast between exterior and interior has a salubrious effect. This Dutch house lies in the middle of Zeeland’s vast polders, braving all the storms. The interior was changed very little, but everything was darkened, providing more intimacy and security, as well as that ‘interior feeling’. Here, you find yourself inside a modernist shell. The architecture from the fifties still bears the mark of De Stijl, which is complemented well by the Hans Wegner table and chairs, above which hangs a special lamp by Swedish inventor Johan Petter Johansson.
NL
Hoe eenvoudig de gevel van dit huis ook mag zijn, toch zit er een duidelijke stijl in die verwijst naar de zakelijke architectuur uit Nederland. Het pandje werd net na de Tweede Wereldoorlog opgetrokken in een strenge stijl die herinnert aan de vormentaal van Gerrit Rietveld, de architect van De Stijl, die toen trouwens nog volop actief was. Bewoner Derek Van Heurck houdt van deze ‘architectuur zonder franjes’ en vooral van het schuine dak, dat er als een hoedje op staat. Derek is als ontwerper een van de creatieve krachten achter het befaamde Belgische modehuis Bellerose. Hij woonde in New York, reist ontzettend veel, leidt uiteraard een druk bestaan, maar houdt ervan om hier in Zeeland tot rust te komen, op dit eilandje in de polder. Vanuit de ramen kijkt hij over de akkers en rietkragen tot aan de zee. Doordat het landschap zo gaaf is, lijkt het huis wel een surreële verschijning. Derek houdt van vintage design, landelijkheid en de rust van de natuur die je hier via de ramen overweldigt. Het liefst vertoeft hij hier als de noordwester inbeukt op het huisje. Dan is het alsof hij op zee dobbert. Aan de inwendige structuur van dit fiftiespandje heeft hij amper gesleuteld, omdat hij de compactheid ervan op prijs stelt. Alleen aan de achterzijde kwam er een open eet- en kookruimte, die naadloos aansluit bij de zithoek vooraan. Hij gaf de muren wel een diep en donker patina en koos voor warme vintage meubels, objecten en lampen. Deze stijl past bij de collectie die hij creëert: nonchalant met een artistieke toets.
FR
Cette façade a beau paraître toute simple, elle s’inscrit dans la tendance de l’architecture fonctionnaliste néerlandaise. La maison a été élevée après la Seconde Guerre mondiale dans un style strict rappelant le langage formel de Gerrit Rietveld, membre du De Stijl, qui était alors encore en pleine activité. L’occupant des lieux, Derek Van Heurck aime cette architecture sans tralala, et en particulier le toit incliné qui ressemble à un chapeau. Derek est l’un des créateurs de la célèbre marque de mode belge Bellerose. Il a vécu à New York, voyage énormément, a évidemment un emploi du temps chargé, mais il aime venir se ressourcer sur cette petite « île » au cœur des polders et contempler les champs et les roselières qui guident le regard jusqu’à la mer. Au milieu de ce paysage préservé, la maison a presque des allures surréalistes. Derek aime le design vintage, l’ambiance campagnarde et le calme de la nature qui vous envahit par les fenêtres. Il adore y séjourner quand le vent du nord-ouest souffle et lui donne l’impression d’être en pleine mer. Il n’a pratiquement pas touché à la structure intérieure, dont il apprécie la compacité. Seul un espace cuisine et salle à manger a été ajouté à l’arrière dans le prolongement direct du salon. Derek a en revanche revêtu les murs d’une épaisse patine sombre et opté pour du mobilier, des objets et des lampes vintage chaleureux. Ce style s’accorde avec la collection qu’il crée, qui se veut nonchalante avec une touche artistique.
NL
Het contrast tussen exterieur en interieur werkt heilzaam. Dit huis ligt midden in de weidse polders van Zeeland in Nederland en trotseert alle stormen. Aan het interieur werd weinig veranderd, maar de muren kregen een donkere laag, wat de intimiteit en de geborgenheid versterkt, ook het interieurgevoel. Je zit hier in een modernistische schelp. De jaren 50architectuur draagt nog het stempel van De Stijl. Daar passen de tafel en de stoelen van Hans Wegner bij, met erboven een bijzondere lamp van de Zweedse uitvinder Johan Petter Johansson. FR
Le contraste entre extérieur et intérieur est salutaire. Cette maison située dans les vastes polders de Zélande, aux Pays-Bas, défie toutes les tempêtes. L’intérieur n’a guère été modifié, mais les murs ont reçu une couche foncée qui renforce l’intimité et l’impression de cocon. On se trouve ici dans une coquille moderniste, où l’architecture des années 1950 porte encore le cachet de De Stijl. Un cadre dans lequel s’intègrent bien la table et les chaises d’Hans Wegner, au-dessus desquelles pend une lampe originale de l’inventeur et industriel suédois Johan Petter Johansson.
203
Polder House
EN
The house unfolds on the garden side, towards the greenery. The big window, which is always open when the weather is good, blurs the boundary between interior and exterior, turning this into a fully fledged holiday home. The contrast between the flawlessly shaped architecture and the rough slate terrace is also fascinating to behold. Make sure to note the minimal, almost industrial kitchen island that looks as if it was lifted from a laboratory.
204
NL
De woning ontrolt zich aan de tuinzijde, in de richting van het groen. Door het grote raam, dat bij mooi weer altijd openstaat, vervaagt de grens tussen interieur en exterieur en wordt dit een volwaardig vakantiehuis. Ook het contrast tussen de gaaf gevormde architectuur en de ruwe leisteen van het terras is boeiend om te zien. Let bovendien op het minimale, bijna industriële kookeiland dat wel uit een laboratorium geplukt lijkt.
FR
L’habitation se déploie côté jardin, en direction de la végétation. Grâce à la grande baie, qui est toujours ouverte par beau temps, la frontière entre intérieur et extérieur s’estompe et le lieu devient une maison de vacances à part entière. Le contraste entre l’architecture aux formes brillantes et l’ardoise brute de la terrasse est également passionnant à voir. Remarquez aussi l’îlot de cuisine minimaliste, presque industriel, qui semble tout droit sorti d’un laboratoire.
Polder House
205
Polder House
206
207