de Club
Club Brugge Crest CXXV 2016/2017
Polygraphic BV 03-03-2016
9,35 mm
85,23 mm
With white outline
9,41 mm
86,38 mm
newmindsdesign.nl
de Club 125 V ER H A L EN OV ER H E T C LU B G E VO EL D O O R S V EN VA N TO M M E
De Club 11
‘Jin, twji, drieje!’ 51
Voorwoord Voorzitter & Algemeen Directeur
TROND SOLLIED
Memento Club 14
Het veteranenbankje 53
voorwoord auteur
Emile Vervarcke
Een vergeelde groepsfoto 16
In flandrienstijl 55
de beginjaren
Jacques De Nolf
Vak 322 20
Verhalen uit de kappersstoel 56
buren in het stadion
Luc & Alain Denoyel
De supportersles van Sonny 23
De gewijde grond 59
uitschakeling in Lyon, 2001
de Platse
Requiem voor de Eeuwige Rechtsachter 25
SN3 61
Fons Bastijns
supportersfora
Een abonnement van 250 frank 26
Vaya con Dios 63
Robert Moeyaert
Louis Dupal & juan Carlos Garrido
Retouche van een wondergoal 29
Minuut 23 64
Robert Špehar
François Sterchele
Voor Lorenzo 31
Brief aan Birger Jensen 68
Mathew Ryan
De parels van Vermant 32 Sven Vermant
Jongensdroom 35 Pascal Plovie
Brugge aan zee 73 Hector Goetinck
De Oude Leeuw van Brugge 74 Charles Cambier
‘Ik was d’erby!’ 36
‘Afspreken aan het standbeeld van Dyserynck’ 77
enkele derby’s
albert Dyserynck
Brief aan Raoul Lambert 39
De retro van Marmenout 79
In het spoor van de Front Wanderers 43 De beschermengelen van De Klokke 44 Marcel Van Vyve & ‘Meentje’
Ode aan een gentleman 47 Kurt Axelsson
De perfecte ambassadeurs 49 gastgezinnen
Gilbert Marmenout
Brugge, die Scone 80 Paul Courant
Kattenkwaad in het strafschopgebied 83 Boško Balaban
Allemoale thope! 85 de Club Brugge Foundation
Even leek alles mogelijk 86
Een hattrick met zure nasmaak 127
Andrés Mendoza, Dany Verlinden & AC Milan
Lorenzo Staelens
Het Club van Wallonië 89
Tien dagen zonder voetbal 129
de relatie met Standard
De Champions League voorronde tegen Steaua, 1996
Brief aan Georges Leekens 90 Heerser over De Klokke 95 Norberto Höfling
Een ruïne in Ronse 97 Parc Lagache & promotie in 1959
Thuiskomen bij Club 98 Jos Volders
De ploegmaat van Panenka 101 Anton Ondruš
De verzwolgen topspits 103 Jean-Pierre Papin
Stille Jan 104 Edgaras Jankauskas
‘Victor! Victor! Victor!’ 107 Victor Vázquez
Het hart van Brugge bleef stilstaan 109 Nico Rijnders
Het gezicht van mijn Club 110 Hugo Broos
Brief aan Jan Ceulemans 112
Het heilige vuur 131 Henk Houwaart
Op hotel met Carlos 132 Carlos Bacca
‘Bluvn goan’ 135 Herman Brughmans
Samen bouwen aan een Clubmuseum 137 Luc Desmit
Brief aan Marc Degryse 138 Een landstitel die ademt op de overlevering 143 de eerste titel, 1920
Gewoon Armand 145 Armand De Groote
De back-up-back 147 Norbert Denaeghel
De jungle van Ziguinchor 149 FCB naar Senegal, 1985
De buiging van Brommerke 153 Vital Borkelmans
Het zilveren triumviraat 117
Een meester Filip voor iedereen 155
De Veen, Van Boxtaele & Paternoster
de relatie met Anderlecht
‘Jin, twji, drieje!’ (bis) 121
De hoed van Antoine 157
de eerste Europese avonden
Antoine Vanhove
Blind date met een rechtsback 123
Eigen kweek 158
Maurice Derudder
jeugdspelers
De sierlijke generaal 125
Meer dan een eeuw blauw en zwart 161
Pierre Carteus
Camiel De Grande
Brief aan Philippe Vande Walle 162 Louis van de Smedenstraat 167 Louis Versyp
De D-Day van Roger 169
Blikslagerijen De Clerck en (klein)zonen 210 drie generaties De Clerck
Theatraal gekronkel 213
Davies Cup, 1977
HALVE FINALE EC II tegen Werder Bremen, 1992
‘Gazze gevn’ 173
Twee Noren op het ijs 215
Erwin Vandendaele
Lange en Sæternes & Club Brugge–Ajax, 2003
De kopie van Robbie 176 Rob Rensenbrink
‘Gewoon lekker voetballen, joh!’ 180
‘Winnen is een must’ 217 Club in de jaren 80
ruud vormer
Brief aan Dany Verlinden 221
De triptiek van René 183
De barmhartige Berten 225
René Vandereycken
Albert Carels
Babysit van een elftal 187
De kinderen van de Johny Thiostraat 229
Martine Calleeuw & Patrick Trenson, FCB-Kaffee
Johny Thio
Verlengingen op dinsdag 189 supportersclubs, -cafés & -avonden
Luc Van Den Meersschaut & Marcel Vankeirsbilck
Burgemeester met de B van Breydel 191
De matroesjka van Lev 233
Michel Van Maele
Gilbert Bailliu
Vrijetrapspecialist 192
‘DE GOAL VAN REFAELOV!’ 235
Nastja Čeh
bekerfinale, 2015
Brief aan Franky Van der Elst 195
Brugge, die stille 237
Een Masyn-doelpunt 199 Lucien Masyn
De erfenis van een verloren voetbalbeker 201
De stem van blauw-zwart 231
Club Brugge – Napoli, 2015
De zomer van 1996 239 Mario Stanić
Geen stewards, geen wedstrijd 241
Wembley, 1978
Michel Adam
De Beatle van Brugge 205
Brief aan Gert Verheyen 242
Gino Maes
‘Hoort De Klokke luiden’ 206
Met de Gouden Schoen naar De Klokke 247
de spionkop
Fernand Boone
Het mirakel van Maribor 209
Mission Manchester 248
Christoph Daum
Manchester United – Club Brugge, 2015
De Emil Zátopek van Club Brugge 252
Een achterzaal met geschiedenis 299
Julien Cools
Clublokalen & -cafés
Het elixir van André 257
De strafschop van rugnummer 8 301
André Piccu
Alex Querter
De schaduw van Happel 258
Disney in Brugge 303
Ernst Happel
de Brugse beren
Mijn sjaal en ik 262
De Brugse roots van Amokachi 305
de verloren titelmatch tegen AA Gent, 2015
Daniel Amokachi
Meesters van het moderne pointillisme 264
De kleine twaalfde man 307
tifo’s Blue Army
Club Brugge à l’ancienne 269 Walter Carette
Ceci n’est pas un miracle 271 Tomislav Butina en Dortmund, 2003
Brief aan Timmy Simons 272
Derry Casteleyn
De blunder van Biwersi 309 Eddy Van Middel
De biechtvader van het materiaalhok 311 Roger Tierenteyn
‘Allez Michel, chante avec nous!’ 313 Michel Preud’homme
De erfenis van Fernando 277
Kameleon met helende handen 317
Fernand Goyvaerts
Eddy Warrinnier
Het tactisch plan van Berre 279
De laatste gids 319
Robert Deurwaerder
Michel D’Hooghe
Bibi V 281
‘Long May You Run’ 322
de Bibi-dynastie
landstitel 2016
In het belang van de ploeg 282 Philippe Clement
De blauwe geschelpte 285 de Orde van de Hoed van Antoine
De blik van de arrivé 287 Hans Vanaken
Blauw en Zwart forever 289 Willy Lustenhouwer & Clubliedjes
Big in Japan 293 Kirin Cup, 1981
Brief aan José Izquierdo 295
de Club vo o rwo o r d Vo o r z i t t er & A lg em een D ir ec t eu r
Club Brugge is vandaag 125 lentes jong. Of oud, het is maar hoe je het bekijkt. In ieder geval, in de feiten zijn we hiermee de oudste voetbalclub in de Belgische Eerste Klasse, en na RFC Antwerp de oudste voetbal club van België. Een jubileum waar we bijzonder trots op zijn. Het is uiteraard niet het getal dat telt, maar de rijke geschiedenis die erachter schuilgaat. Een geschiedenis waar wij als voorzitter en algemeen directeur met veel dankbaarheid op terugkijken. We zijn maar wie we zijn dankzij onze voorgangers en hun verdiensten, en dat zijn er uiteraard heel wat. Vaak zegt men dat het succes van een club maar zo relatief is als het resultaat van de laatste wedstrijd, maar bij Club Brugge is dat toch net iets anders. En dat maakt ons uniek. Een zeer trouwe supporter vatte het in de voorbereidingen van de festiviteiten rond 125 jaar mooi samen: ‘Club Brugge, dat is een levens wijze.’ Dit is de nagel op de kop. Die way of life zit vervat in onze ontstaansgeschiedenis, spiegelt zich af in onze successen en nederlagen en in de manier waarop we vandaag in de wereld staan. Een noeste West-Vlaamse werkersmentaliteit, met de voeten op de grond, doorgaan tot het bittere eind en dat met een gezonde dosis fierheid: het zijn allemaal waarden die in ons DNA gebeiteld zijn. Waarden die we moeten koesteren en eren. Een respectvol en stijlvol boek leek ons op zijn plaats om die 125ste verjaardag met iedereen te vieren. Het is geen opsomming geworden van de successen en ver diensten uit onze geschiedenis. Dat zou mooi geweest zijn, maar zou tegelijkertijd zo on-Clubs zijn. Nee, het is een verzameling geworden van verhalen vanuit de onderbuik. Want dat is wat Club Club maakt: een Club
van en door een grote familie van mensen. Breed ge dragen over een fantastisch publiek van De Panne tot Virton. Het is alleen maar dankzij die niet-aflatende steun van al onze fans dat we er nog steeds staan. ‘De Club’ werd geschreven vanuit het standpunt van de auteur en supporter, Sven Vantomme, en is ge baseerd op waargebeurde verhalen waarbij de Clubmens centraal staat. 125 verhalen met 125 treffende beelden, want vaak zeggen beelden veel meer dan woorden. En uiteraard zijn er nog vele verhalen die we niet in dit boek hebben verzameld, onze geschie denis is daarvoor gewoon té rijk. Kiezen is altijd een beetje verliezen. De 125 verhalen maken ons ook nederig en doen ons beseffen dat wij maar een van de vele figuranten zijn in een verhaal dat vandaag uiteraard niet ten einde is. Het is een mijlpaal in een prachtig volksverhaal dat hopelijk nog heel lang op hoog niveau mag wor den geschreven. Het is onze verantwoordelijkheid om de geschiedenis op een gepaste manier te eren, en deze nalatenschap in een nog betere conditie door te geven aan onze kinderen en kleinkinderen, zodat zij over tientallen jaren met dezelfde eer kunnen terug kijken naar datgene wat we vandaag allemaal samen schrijven. En die toekomst is veelbelovend! No Sweat, No Glory #Bluvngoan Met veel respect en bijzonder veel dank, Bart Verhaeghe, voorzitter Vincent Mannaert, algemeen directeur
11
Memento Club vo o rwo o r d au t eu r
14
In de zomer van 1985 sleurden mijn moeder en vader de keukentafel op het terras. Dat was voor de uk die ik toen was een buitengewone belevenis. Naast een bloedband die ons eeuwige verbondenheid schenkt, deel ik met mijn moeder nog iets: een datum. Ik ben geboren op haar geboortedag, 31 jaar later. Dat maakt van 24 juli zowel haar als mijn verjaardag. Op de dag dat de ronde keukentafel werd buitengezet, werd ik drie. Ik herinner me hoe de zomerzon scheen. Toen ik vele jaren later in Gent studeerde, vertelde een docent psychologie me dat een eerste herinnering doorgaans niet echt is, het is een foto. We denken ons iets te herinneren, maar in feite interpreteren we een foto. We creëren zo een eerste bewuste ervaring. Dat zou kunnen kloppen. Van het keuken tafereel bestaat een foto, inclusief verjaardagstaart met drie kaarsen. Ik heb die vermoedelijk in mijn kinderjaren gezien en daarmee een eer ste herinnering geboetseerd. Van mijn eerste voetbalherinnering bestaat geen foto. Het was een thuiswedstrijd van Club Brugge tegen Rapid Wien. Ik kijk samen met mijn vader op televisie naar de wedstrijd. Mijn kinderkopje kneedt een mistig beeld. Spelers puffen via warme ademstoten miniwolkjes in de koude herfstlucht. Ik heb het later opgezocht: Club speelde tijdens de tweede helft van de jaren tachtig twee thuiswedstrijden tegen Rapid Wien. De eerste keer op 1 oktober 1986 (3–3). Club was twee weken eerder in Wenen met 4–3 gaan verliezen. Een tweede maal gebeurde dat drie jaar later, op 18 oktober 1989. Ook toen werd Club uitgescha keld, ditmaal na 1–2-thuisverlies. Ik hoorde hoe de commentaarstem de naam Jan Ceulemans uitsprak. Ceulemans stond buitenspel. ‘Wat is dat dom’, dacht ik. Ik dacht toen nog dat ‘buitenspel’ echt letterlijk ‘buiten spel’ was, dat iemand even buiten de lijnen van het speelveld was gaan lopen. Het had geen belang. Ik was op dat moment al ingepalmd door die donkerblauwe shirts met lichtblauwe mouwen. Op de borst stond een omcirkelde witte A van shirtsponsor Assubel. Het was de aanleiding voor een staat van permanente hypnose. Een eerste herinnering mag
volgens mijn oud-docent psychologie dan wel een goocheltruc van ons geheugen zijn, ze symboliseert wel iets. Zo staat het tafereel met de keukentafel voor de gelukkige kindertijd die ik heb gehad. En voetbal zou na die kille avond in de jaren tachtig nooit meer hetzelfde zijn. Ik heb de voorbije maanden in de 125-jarige geschiedenis van Club Brugge gezocht naar kleine en grote verhalen die hetzelfde gevoel op roepen als het buitenspel van Caje op die woensdagavond tegen Ra pid Wien. Verhalen die gaan over verbondenheid tussen spelers, over clubliefde van medewerkers, over de band met supporters en hoe een voetbalclub als een rode draad door hun leven loopt. Ik heb gespeurd naar nieuwe elementen in bekende verhalen, ik heb vergeten schatten opgegraven en eigen herinneringen afgestoft. Ik heb kerkhoven en sta dionruïnes bezocht. Ik heb Clubiconen de hand geschud en vergeten helden in de ogen gekeken. Dit boek is niet het werk van één man. Ik heb hulp gekregen van mede supporters, oud-spelers en Clubmedewerkers. Dat is wat onze club, de Club van Brugge, zo bijzonder maakt. Ik heb als een ontdekkingsreizi ger aan meer dan zestig voordeuren aangebeld zonder goed te weten wie of wat ik er zou vinden. Ik heb me telkens laten verrassen en kan met volle overtuiging zeggen: de Clubfamilie is geen hol begrip. Club Brugge is uniek. Uniek in zijn openheid, in zijn relatie met de fans, in zijn toegankelijkheid van oud-spelers, medewerkers en bestuursleden. Ik werd geraakt door het verhaal van Michel D’Hooghe over Sébastien uit Verviers. Na elke thuiswedstrijd stond Sébastien hem op te wachten aan zijn wagen, meestal meer dan een uur na het laatste fluitsignaal. Dan babbelden ze even over de wedstrijd die voorbij was. De vader van Sébastien is een supporter van Standard, zijn broer van Anderlecht. Tel kens keerde Sébastien vol trots terug naar het verre Verviers en vertelde de volgende ochtend bij het ontbijt dat hij weer eens met de voorzitter van Club Brugge had gesproken. Zijn broer en vader kunnen het enkel dromen. Michel D’Hooghe en Sébastien spreken elkaar nog altijd. 125 jaar is een periode die meer dan een mensenleven overspant. Dus is dit in 125 delen een verhaal van wissels van de wacht, van verschillende generaties spelers, medewerkers en supporters. Elk in hun tijdsgeest. Zo gaat het steeds weer sinds die ene samenkomst op 13 november 1891. ‘De Club’ is dan ook een vertelling met een open einde. Blauw en zwart forever! Sven Vantomme
15
Een vergeelde groepsfoto d e b eg in ja r en
16
Op de eerste foto’s zijn ze niet veel jonger dan ik. Ze dragen outfits in lichtblauw en donkerblauw en hebben een ontembare goesting om te voetballen. Op hun bonkige lichamen staan karakterkoppen. Ve len, waaronder de vier broers Lescrauwaet, hebben stevige armspieren gekweekt bij de roeivereniging Sport Nautique de Bruges. Op andere beelden staan ze strak in het pak. Wanneer ik in hun ogen probeer te kijken, voelt het alsof ik kijk naar een vergeelde familiefoto waarop mijn overgrootouders staan af gebeeld en ik gelijkende gezichtskenmerken probeer te ontwaren. Die wat vollere lippen, de vorm van de neus of diezelfde gestolde blik door de lens gevan gen. Iets van herkenbaarheid. Hun namen zijn Jean Schaeverbeke, William Green hill, Ernest Neyrinck, Gaston Decraecke, het broe derkwartet Auguste, Charles, Edouard en Jules Lescrauwaet, de broederparen Gustave en Philippe Delescluze en Jules en Emile Van Haerdenbergh, Camille Claeys, Camille Kerckhofs, Pierre Boere boom, Albert Walin, Emile Van Mullem en Achille Grand Dalton. Zij richten op 13 november 1891 de Brugsche Football Club op. Ze zijn oud-leerlingen van het Franciscus Xaveriusinstituut, het Konink lijk Atheneum van Brugge en het Jozefietencollege van Melle. Een dag later vindt een wedstrijd plaats tussen het Xaveriusinstituut en het English College, dus houden ze in allerijl een officiële stichtings vergadering. Een jaar eerder, op 2 november 1890, heeft een deel van hen in café Ville de Cologne op de Statieplaats (nu ’t Zand) al een mislukte poging ondernomen. De duobaan speler-bestuurder is niet evident. Pas op 13 november 1892 wordt een
officieel bestuur gevormd. Ernest Neyrinck wordt hun eerste voorzitter, Mens sana in corpore sano de officiële clubspreuk. Na een nieuwe twist verlaten op 1 november 1894 zestien leden, voornamelijk Franstalige aristocra ten, de Vlaamsgezinde Brugsche Football Club. In café La Civière d’Or op de Markt stichten zij Football Club Brugeois. De meesten zijn lid van de roeivereni ging, dus nemen ze de lichtblauwe en donkerblauwe clubkleuren over. FCB wordt lid van de voorloper van de Belgische Voetbalbond en krijgt het stamnummer drie. FC Brugeois is een van zeven deelnemende clubs aan de eerste officiële competitie in 1895. Het ein digt zesde met elf punten. Wegens te hoge verplaat singskosten neemt het niet deel aan het volgende seizoen – pas in het seizoen 1899–1900 zal FCB weer competitief voetbal spelen. De club huurt een terrein in Sint-Andries dat eigendom is van de Fox Terriër Club. Het veld staat in de volksmond bekend als het Rattenplein. Het is groot, met hout omheind en er staan een kleine chalet en minitribune. Het blijft tot Pasen 1912 de thuishaven van FCB. Vandaag staat de Sint-Baafskerk er. Waar duizend kilometer verderop AC Milan en Inter nazionale elkaar niet konden terugvinden, gebeurt dat wel in Brugge. Op 23 oktober 1897 smelten BFC en FCB samen. Het is een verstandshuwelijk. De Brugsche Football Club telt veel leden, maar heeft geen thuis. FC Brugeois ziet het ledenaantal slin ken, maar heeft met het Rattenplein wel een vaste stek. Beide clubs zitten financieel in vieze papieren. Officieel wordt FCB opgeslorpt door de Brugsche
Football Club, maar wegens het huurcontract met de Fox Terriër Club wordt een doorstart gemaakt als FC Brugeois. Een brede volkse aanhang (BFC) en een uitgebreid netwerk (FCB) zijn de hoekstenen van de nieuwe club. Op wedstrijddagen wiegen buslijnen 5 en 15 suppor ters van het treinstation naar het Jan Breydelstadion. De bussen rijden voorbij de Sint-Baafskerk. Dan kijk
ik altijd even opzij. Ik doe het op identieke wijze als wanneer ik het huis van een bekende, vriend of fa milie passeer en kijk of de auto er staat. Alsof daar, in die wat logge kerk met rankere toren, een ver fa milielid woont.
B ro n n en Eddy Brouckaert, Johan Koekelbergh en Guido Geldof (1991). 100 jaar Club Brugge KV. Zellik: Roularta Books. Bob Deps (1973). Club Brugge kampioen! Antwerpen: Banana Press. Torten Goetinck (1942). Voetbalanecdoten. Gent: Snoeck-Ducaju en zoon. Johan Koekelbergh (1992). Club Brugge KV in Europa. De 100 Europese wedstrijden van blauw-zwart. Zellik: Roularta Books. André Piccu (1992). Het Clubsupportersleven van vroeger tot nu. Ongepubliceerd werk. Eddy Soetaert (1986). De Club van Brugge. Gent: Het Volk. Dries Vanysacker (2010). Van FC Brugeois tot Club Brugge KV (1891–2010). De maatschappelijke inbedding van een Brugse, Vlaamse, Belgische en Europese voetbalploeg. Brugge: Van de Wiele. Raf Willems (2009). Europese topclubs. Amsterdam: De Arbeiderspers. Archief Brugsch Handelsblad Archief Club Brugge Archief In Flanders Fields Museum, Ieper Archief Vrije Brugse Radio Omroep Stadsarchief Brugge
c o lo fo n www.lannoo.com Registreer u op onze website en we sturen u regelmatig een nieuwsbrief met informatie over nieuwe boeken en met interessante, exclusieve aanbiedingen. Tekst: Sven Vantomme Ontwerp en beeldbewerking: Cedric Verhelst Als u opmerkingen of vragen heeft, dan kunt u contact nemen met onze redactie: redactielifestyle@lannoo.com © Uitgeverij Lannoo nv, Tielt, 2016 D/2016/45/534 – NUR 480–491 ISBN 978 94 014 3758 5 Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.