‘Het leven is een sprookje, een verhaal vol drukte en kabaal dat wordt verteld door een sul – een hoop flauwekul.’
Ik wil de naar
Macbeth van Shakespeare
koning zijn Er leefde en stierf eens, in een land vol groene heuvels, een man met de naam Macbeth. Hij had van alles.
Maar nooit genoeg.
Een kasteel had hij, en stallen met twintig glanzende paarden. Een bos eromheen, en vanaf de torens een schitterend uitzicht over de zee. Een keuken vol koks die te druk waren, maar erg lekker konden koken. Rashonden en raskippetjes had hij, en dienstmeisjes en dappere soldaten. Drie zeurderige zussen die het goed met hem meenden. Een vrouw die zijn naam wel wilde: Macdonald niet, Macduff niet, Macbean niet, Macbeth wel. Ze was slim en bloedmooi en dus een beetje gevaarlijk. Makkers had hij ook, luidruchtig en aardig, grappig en ernstig. En ronkende titels had hij, zoals edelman of generaal, heer van Glamis of heer van Cawdor. Het waren rare namen daar, in dat land vol groene heuvels‌
Eigenlijk… Eigenlijk had Macbeth alles. Alleen het koningschap, dat had hij niet. Zijn neef Duncan wel. Die had het allemaal. 'Wil jij het ook allemaal, Macbeth? Wil je alles hebben en koning zijn? Tot welke prijs, Macbeth? Tot welke prijs wil je gaan om het allemaal te hebben, om alles alles alles te hebben?' Hij hoorde ze steeds vaker, drie stemmen in zijn hoofd, een ijzig gefluister
— 'Wil je alles, alles, alles…'
en de rillingen liepen hem over de rug. De woorden gloeiden op als een vuur in zijn kop. Hij kon ze niet vergeten. Niet als hij at, niet als hij sliep, niet als hij vrijde met zijn slimme vrouw.
Zelfs niet op het slagveld, waar hij samen met Banquo de oorlog tegen Engeland uitvocht.
Luister! Hoor je de soldaten die sterven, het gerochel van het bloed in hun keel? Hoor je het gekletter van de zwaarden en hoor je de briesende paarden?
Macbeth en zijn vriend Banquo vochten voor koning Duncan en voor hun land van groene heuvels. Hoog zat Macbeth op zijn lievelingspaard. Hij hief het zwaard en hakte zijn vijanden een voor een het hoofd af. Daarna baande hij zich een weg naar hun leider. En zonder een woord, zonder een kik, spleet hij hem met één haal van zijn neus tot zijn navel in tweeën. De vijand droop af. De strijd was verloren. Macbeth had gewonnen. H U R R A H !
www.lannoo.com Registreer u op onze website en we sturen u regelmatig een nieuwsbrief met informatie over nieuwe boeken en met interessante, exclusieve aanbiedingen. — © Uitgeverij Lannoo nv, Tielt, 2017 Vormgeving: Peter De Roy – SignBox De illustratrice ontving een werkbeurs van het Vlaams Fonds voor de Letteren.
— D/2017/45/479 NUR 274 978 94 014 1213 1 — Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/ of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.