Woord vooraf ‘Ik heb veel dromen in zand geschreven en nooit aan de wind gedacht.’ Of mijn opa het over zichzelf had, vraag ik me vaak af. Nu kan ik het hem niet meer vragen. Ik bedank hem in stilte voor wat hij me heeft geleerd en onthoud dat dromen kostbaar zijn. We mogen onze dromen niet zomaar voorbij laten gaan. Wat ooit een kinderdroom was, is vandaag dit boek geworden. Bompa Gust, mijn opa, was een boomkweker en een schrijver. Hij schreef vooral kortverhalen en gedichten en liet zich inspireren door de natuur en het volkse leven. Verhalen uit De Blauwe Reiger staat nog steeds in mijn boekenkast. Met zijn Lipskes Ernstige Zotternijen palmde hij me volledig in. In amper enkele zinnen kon hij met zijn bijzondere humor en woordspelingen een nieuwe wereld creëren in mijn verbeelding. Hij kon mij raken, verrassen, inspireren en verbazen. Ik hoopte hetzelfde bij hem te kunnen doen wanneer ik als kind mijn gedichten per post naar hem opstuurde. Hij las mijn gedichten na en maakte aantekeningen met een rode bic. Een week later vond ik zijn suggesties al in mijn brievenbus. Ik keek daar elke keer enorm naar uit. Mijn schrijfkriebels namen alsmaar toe en stilaan begon ik ervan te dromen om een boek te schrijven. Het zou een poëzieboek worden.
Woord vooraf
9