SPRING
MAAR ACHTEROP!
Het
zonnetje scheen heerlijk boven
de (zogenaamd) grote stad
en
wierp een warm, goudkleurig licht over onze (zogenaamd) grote haven. Het is er altijd vol leven door de af- en aanvarende (zogenaamd) grote schepen die van heinde en verre komen. Ik wilde er een partijtje mooie steentabletten op de kop tikken; ik heb echt kaas gegeten van steentabletten, al zeg ik het zelf! Iedere week haal ik een nieuw vrachtje marmer om
de krant in uit te hakken. Ik ben de
uitgever van die krant, het Rotsforts Rumoer, een krant van historisch belang (van prehistorisch
10 OK_5_010-053.indd 10
03-12-13 08:23
PFFF... ZO ZWAAR
ALS
EEN BRONTOSAURUS!
P OO
JE
..
!
ECHT
EE
N
K
MMM.
OK_5_010-053.indd 11
29-11-13 11:30
SPRING
MAAR ACHTEROP!
belang!) en van groot gewicht. Eh… écht van want we hakken hem dus
groot
uit in die loodzware steentabletten. Zo een als waar ik nu ook in zit te HAKKEN (pfff… ik krijg er een lamme Mijn trouwe
poot van!).
SJOUWSAURUS, een lief
dinootje dat altijd al mijn zware spullen op zijn rug draagt, scharrelde achter me aan door de haven. Bij een hoge berg
STEENT
bleven we stilstaan.
ABLETTEN
‘Het beste marmer van heel Rotsfort!’ schalde een vrolijke koopknager in mijn oor, terwijl hij een superdun steentablet onder mijn snuit duwde. De stenen plak was nog geen twee
millistaarten dik.
‘Hmm, die ziet er niet echt
stevig uit …’
antwoordde ik twijfelend.
12 OK_5_010-053.indd 12
05-12-13 17:28
SJOUWSAURUS Een sjouwsaurus vervoert zware dingen. Hij is langzaam als een oerslak, maar sterk als een holenbeer. Het is een heel tam beest dat met gemak een vracht steentabletten op zijn rug kan meezeulen.
HOUTEN PLANKJES
om de spullen op te leggen
VERS GEPLUKT GRAS
om hem te laten lopen
POOTVAT
om mee te sturen
OK_5_010-053.indd 13
29-11-13 11:30
SPRING
MAAR ACHTEROP!
ESTE TABLET! HET B S I D IT
HM
‘Niet stevig?!’ schamperde de koopknager
M…
verontwaardigd. ‘Dit steentablet kan zelfs een hele kudde
T-REXEN houden
zonder te breken!’ Zo stonden we te
onderhandelen over de steentabletten, tot we gestoord werden door een hels
KA B A A L .
Het was mijn zus Thea op haar vrolijke
galoposaurus, die zojuist mijn sjouwsaurus omver
!
had GE H UP P E L D Het arme beest lag met zijn pootjes in de lucht te spartelen. ‘Kom G, spring achterop!’ riep Thea. ‘We moeten zo snel mogelijk naar herberg De Holle Kies!’
14 OK_5_010-053.indd 14
29-11-13 11:30
SPRING
MAAR ACHTEROP!
Voor ik iets kon zeggen, hees ze me achter op het zadel en gaf ze haar galoposaurus de sporen. De Holle Kies is de
drukste herberg van de stad
(niet zo moeilijk ‌ het is de enige!) en hij is van mijn neef Klem.
Wel alle prehistorische fossielen, wat was er aan de poot!?
KO
M
E G W . G
AAN!
AU!
OK_5_010-053.indd 15
29-11-13 11:30
KAN
HET WAT STILLER? Een beetje verdwaasd liep ik achter Thea aan de herberg in. WEL
ALLE DINOBOTJES,
wat een drukte was het daar! Er waren nog
meer knagers dan anders, zelfs meer dan bij tappen.
het kampioenschap
En het was er muisstil ‌ De hele menigte knagers luisterde gespannen naar een dat achter uit de zaal kwam. Thea stond er natuurlijk binnen de kortste keren met haar snuit bovenop, maar ik bleef midden in de
muizenmassa steken. Ik ZAG geen poot voor ogen tussen al die muizenlijven, dus haalde ik diep adem en probeerde me een weg te banen.
16 OK_5_010-053.indd 16
29-11-13 11:30
E H ,O N . . .
D PAR
‘EH,
PARDON
...’ zei ik tegen de rug van de
knager die voor me stond. ‘Naar wie luisteren jullie allemaal?’ De knager draaide zich niet eens om en ik probeerde het nog eens, nu wat harder.
‘Pardon ...’ ‘Sssst! Stil!’ siste iemand.
Ik kreeg een kop als een boei en die botte knager voor me zei nog steeds geen woord! Maar
17 OK_5_010-053.indd 17
29-11-13 11:30
KAN
HET WAT STILLER?
ik wilde erlangs en dus kon ik niet anders dan hem een fikse KOPSTOOT geven terwijl
ik riep: ‘Wat ben jij voor een holbewoner … A U
!’
Ik had mijn kop keihard tegen zijn poot gestoten. Die leek wel van graniet. Sterker nog, hij wás van graniet! Het was namelijk geen knager maar een standbeeld, en wel van Grol van de
Ratman, de beste
AU!
OK_5_010-053.indd 18
29-11-13 11:30
KAN
HET WAT STILLER?
hele oertijd.
ik had tegen
een stuk steen staan praten. Hopelijk had niemand het gezien! Plotseling dook Klem achter me op. Hij slobberde aan een stinkend drankje van
b on e n
en zwaaide zijn drinkkom
en
onder mijn snuit heen en weer. ‘ Geronimootje!’ groette hij. ‘Ben je ook naar de Rotsfortenaar komen kijken?’
HOI!
‘Jak!’ Ik trok een vieze snuit en duwde de stinkende groene
smurrie
bij me vandaan. ‘Beroemde Rotsfortenaar? Wie dan?’
19 OK_5_010-053.indd 19
29-11-13 11:30