Τρεις περίοδοι της ιστορίας δομημένες σε σημεία, εξεταζόμενες μέσα από το Ευρωπαϊκό παρελθόν της. Τις τρεις περιόδους έχουν υποτάξει τρία μοτίβα, η εμφάνιση των οποίων λειτουργεί ως αφορμή ή ως ένα «απλό» επαναλαμβανόμενο «μουσικό θέμα». Καθορίζουν την αποτελούμενη από πολλαπλά σημεία «γραμμή», με το ένα να τροφοδοτεί το άλλο δημιουργώντας την κίνηση. Από την κίνηση προκύπτει η ένταση που δημιουργεί την κατεύθυνση, που εν τέλει ορίζει τη γραμμή αυτής της έρευνας. Η σύγκρουση μεταξύ νόησης και φαντασίας προσπαθεί να περιγράψει τα μοτίβα αυτά με την αρχιτεκτονική εν προκειμένω να αποτελεί ένα μέσο, μια ευκαιρία ή μια δικαιολογία για την κατανόηση τους.
