Oktober 2025 |
gang 34
Nummer 4| Jaar
“Een boek is een opening naar een andere wereld”
Normaal gesproken besteden we aandacht aan inwoners van Krispijn. Voor dit nummer maken we een uitzondering en praten we met een voormalige inwoonster van de wijk: Manya van ’t Loo. Manya woont sinds een jaar in Sterrenburg, maar daarvoor woonde ze 30 jaar lang met veel plezier in de Jacob Catsstraat in Krispijn. Manya werkt al meer dan 10 jaar voor de Stichting Voorlezen. Ze heeft in die jaren verschillende voorleesactiviteiten gedaan, van voorlezen bij een gezin thuis tot voorleesfeestjes in het Onderwijsmuseum. Een van haar meest recente activiteiten: op 21 september las ze kinderen voor in de bibliotheek tijdens het event ’80 jaar vrijheid, verhalen die verbinden’.
zoek was naar voorlezers. Dat leek me wel wat en zo ben ik er eigenlijk in gerold. Ik begon met voorlezen bij een gezin thuis, met een meisje van een jaar of 7 dat moeite had met begrijpend lezen. Dat heeft 20 weken geduurd. Best veel als je een eigen gezin hebt en daarnaast ook nog werkt, maar ik vond het heel leuk. Via allerlei losse projecten kwam ik uiteindelijk terecht bij de voorleesfeestjes in het Onderwijsmuseum.”
Hoe ben je bij de Stichting Voorlezen terechtgekomen? Welke verhalen vind je leuk Manya: “Ik ben meer dan 15 jaar gastou- om voor te lezen? der geweest. Voorlezen vond ik altijd een van de leukste dingen om te doen. Op een gegeven moment las ik in een advertentie dat de Stichting Voorlezen op
in deze
2
3 & Onze flikken
SC Movado 25 jaar
4 5 6
Extraredactionele mededelingen (annonces) 90 jaar DAF & onze nieuwe wijkconciërge
7
Voor elk wat wils in
8
ijn p s i r K
“Ik vind het belangrijk om een boek voor te lezen dat ik zelf ook leuk vind. Ik vind het bijvoorbeeld heel lekker om verhalen op rijm voor te lezen. Toch kijk ik altijd eerst naar de groep kinderen die ik ga voorlezen. Ik vind het belangrijk dat de kinderen zichzelf kunnen herkennen, dat ze echt in het verhaal kunnen kruipen en er vragen over gaan stellen. Wat ik altijd een heel bijzondere ervaring vind is als kinderen het verhaal na het voorlezen herbeleven. Ze hebben dan naar het verhaal geluisterd en gaan er na afloop mee aan de slag, bijvoorbeeld in hun spel of met een tekening. Dat geeft me altijd een goed gevoel.”
Waarom is voorlezen belangrijk?
“Een van de belangrijkste effecten van voorlezen is het vergroten van de woordenschat. Daarnaast zien kinderen in verhalen en afbeeldingen dingen terug die zij zelf ook beleven. Dat is fijn voor de kleintjes, omdat het aansluit bij wat ze kennen. Bij oudere kinderen maak je hun leefwereld groter door ze juist andere dingen te laten lezen, over andere landen, andere culturen en andere omstandigheden. Voorlezen stimuleert de nieuwsgierigheid. Als de kinderen iets nieuws en bijzonders horen, komen ze altijd met vragen daarover. Bij de Stichting Voorlezen vinden we interactief voorlezen heel belangrijk. Je leest een stukje voor en stelt een vraag over het vervolg, zodat kinderen vooruitdenken en raden wat er gaat komen. Of je laat ze bedenken waarom mensen iets doen. Zo leren kinderen over de wereld in het algemeen en over het gedrag van mensen in het bijzonder. Verhalen kunnen heel leerzaam zijn, niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen.” In het dagelijks leven werkt Manya als begeleidster bij een kinderdagcentrum voor kinderen met een verstandelijke beperking. Deze kinderen, in de leeftijd van
4 tot 18 jaar, kunnen vanwege hun verstandelijke beperking niet naar school en hebben vrijstelling van leerplicht. Manya: “Ik vind het belangrijk om deze kinderen ook met boeken in aanraking te laten komen, want een boek is een opening naar een andere wereld.”
Hoe bereid je je voor?
“Ik reserveer de boeken meestal bij de bibliotheek en neem ze dan mee naar huis om mij voor te bereiden. Ik lees eerst het verhaal voor mezelf en daarna lees ik het meestal nog twee of drie keer hardop voor. Als een zin niet helemaal lekker loopt, pas ik hem soms een beetje aan. Dat pakt trouwens niet altijd goed uit. Ik las bijvoorbeeld het boek De schildpad en ik van Marit Tornquist voor. Dit is een boek voor peuters en kleuters. Daar zat een zin in die ik had aangepast, maar bij het voorlezen kwam ik erachter dat het toch beter voor het verhaal was om het te lezen zoals het er oorspronkelijk stond.”
Zelf verhalen schrijven
Manya leest niet alleen verhalen voor, ze schrijft ze zelf ook. Manya: “Dat is ontstaan tijdens corona. Alles was dicht
Meer weten? Stichting Voorlezen www.voorlezen.org E-mail: info@voorlezen.org Telefoon: 06 41362309
en mensen konden nergens heen. We maakten in die tijd podcasts, waarin we verhalen voorlazen. Het probleem was alleen dat we voor bestaande verhalen auteursrechten moesten betalen.” Dat was voor haar een motivatie om zelf een verhaal te gaan schrijven: Zusje in het nieuwe land, met illustraties van haar dochter, die docent beeldende vorming en kunst is. Manya: “Ik heb ook zes gedichten van Jacob Cats herschreven die we hebben voorgelezen. Ik woonde toen in de Jacob Catsstraat. Ik heb geprobeerd de 17e-eeuwse gedichten te vertalen naar het moderne Nederlands. Het moest natuurlijk ook rijmen. Dat was best lastig, want je wilt de essentie van het gedicht laten overkomen, maar het is wel gelukt.”
Kom voorlezen!
Ten slotte heeft Manya een oproep: “Wij zijn altijd op zoek naar nieuwe voorlezers. De voorlezers zijn nu meestal wat ouder (gepensioneerden of mensen die in deeltijd werken en geen kinderen meer thuis hebben), maar we zouden het heel fijn vinden als we een meer gemixte groep met meer jonge voorlezers zouden krijgen. Wij krijgen al jongeren die hun maatschappelijke diensttijd bij de Stichting Voorlezen doen, maar het zou super zijn als er nog meer jongeren bij ons komen voorlezen. Want doordat zij jonger zijn sluiten zij op een andere manier aan bij de kinderwereld. De kinderen die we voorlezen hebben vaak een andere culturele achtergrond. Het zou fijn zijn als we meer voorlezers zouden hebben met die culturele achtergronden”. AvI
Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk • Buurtwerk Dordrecht