Issuu

DE TIENPLUSSER

SPECIALE JUBILEUMEDITIE * AL 30 JAAR DORDTSE WIJKKRANTEN! * UITGEGEVEN DOOR TIENPLUS * BUURTWERK DORDRECHT

De eerste wijkkrant, Jan Wind was erbij: “Bijzondere mensen in een gouden tijd”

Het is te veel eer om Jan Wind de oprichter van de wijkkranten te noemen, vindt Jan Wind. Dat hij er als sociaal cultureel werker in Wielwijk en de Zeehavenbuurt wel bij was toen de eerste krant, dat was Wielwijk Ahoy in 1990, verscheen was puur geluk. Wat begon als een probeersel in het kader van de sociale vernieuwing in die tijd werd een groot succes. Binnen een paar jaar had iedere Dordtse wijk een eigen wijkkrant. “Natuurlijk informeerden wijkbewoners elkaar ook al voordat de krant er was”, blikt Jan (inmiddels gepensioneerd maar bepaald niet achter de geraniums) terug. “Ze brachten stencils rond die ze lieten drukken bij het SSKW, maar een lijn was er niet. Doordat meerdere organisaties zoals de woningbouwcorporaties, gemeente, politie en het welzijnswerk de wijk in trokken, dichter bij de mensen, was dit de perfecte gelegenheid om de krachten te bundelen voor een meer officiële manier van bewonerscommunicatie. Het was alleen nog wel even de vraag of er animo voor zou zijn, want wie zou daar nou zin in hebben?”

werven voor wijkredacteuren in Sterrenburg kregen we maar liefst 97 aanmeldingen.”

97 aanmeldingen “Tegen alle verwachting in liep het storm. Iedereen wilde erbij horen, de wijkbewoners vonden het geweldig. Mensen wilden wel leren schrijven, er was iemand van de fotoclub met een camera die wel foto’s wilde ma-

ken, een groep gepensioneerden uit de Peter Stuyvesantflat bezorgde de kranten, er was een cartoonist. Het was toen nog best ingewikkeld om een krant te maken. We plakten nog op lichtbakken (heel veel dank ook aan Tonny Klarenaar van

het SSKW waar we begonnen, zij heeft de wijkkranten ontzettend gestimuleerd), maar mensen wilden graag een bijdrage leveren aan hun eigen buurt op deze manier. Na de eerste Wielwijk Ahoy wilde iedere wijk een krant. Toen we gingen

Ontwikkelingen “In vijf jaar tijd had iedere wijk een krant. De Polderkrant was de laatste. Een belangrijke ontwikkeling was de digitalisering van de krant. Met behulp van Adobeprogramma’s kon de krant ineens een stuk makkelijker en professioneler (geen scheve stukjes meer) gemaakt worden. De komst van kleur is een andere belangrijke ontwikkeling. Ook hiermee was Wielwijk Ahoy de eerste krant. Tot slot: de data. Het maken van een krant kost geld en ook al was iedereen enthousiast, de gemeente wilde toch onderzoeken hoe de krant gelezen werd. De uitslag hiervan was zeer positief en dat is zo tot de dag van vandaag. De wijkkrant werkt, dat is nu wel bewezen. Het gekke is dat ik me toen eigenlijk niet realiseerde hoe bijzonder het was. Pas achteraf besefte ik wat een fantastische tijd het was met zoveel bijzondere mensen. Zelf krijg ik De Reelander, maar ook andere wijkkranten als ik ze tegenkom, lees ik nog altijd met veel plezier.”

De enige krant met 10 voorpagina's Want alle Dordtse Wijkkranten verdienen het om op de voorpagina te staan!

De De Reelander Reelander

UITGEVER: TIENPLUS

Op naar 2052 Ook De Reelander feliciteert TienPlus met het dertig jarig bestaan van de wijkkranten in Dordrecht. En daarmee natuurlijk automatisch ook zichzelf en alle collega-wijkkranten. We zijn blij met onze enthousiaste cluppies opmakers, schrijvers, voorzitters, cartoonisten, fotografen, redacteuren, verhalenvertellers en notulisten, waarvan er verschillende binnen de wijkkrant soms meerdere taken vervullen.

078 - 750 89 66

WWW.TIENPLUS.NET

En trots dat we elke twee maanden weer zo’n leuk en leesbaar krantje weten te maken. Er is altijd volop wijknieuws in De Reelander te vinden, maar voor deze jubileumuitgave hebben we gekozen voor onze vaste rubrieken: de Column, het Cursiefje, Dat verdient een bloemetje, de strip Ree & Eland en een foto van Eigenaardig Reeland. Op naar 2052, veel leesplezier de komende dertig jaar. Ans, Coby, Gerard, Margriet, Stan, Tara, Willem

Dat verdient een bloemetje! beschikbaar gesteld door Flora Reeweg Oost 83

Calendula

WIJKKRANTREELANDER@LIVE.NL

Editie

Het Reeland Cursief

Column Leve de krant Een jubileum. De Dordtse wijkkranten bestaan 30 jaar. Nog niks vergeleken bij de 270 die de Leeuwarder Courant dit jaar van de persen rolt natuurlijk, maar toch. Een recente enquête onder de lezers van de Dordtse wijkkranten leert ons dat 97% een voorkeur heeft voor een papieren krant en geen digitale. Als ik eerlijk ben moet je dat percentage wel met een flinke korrel zout nemen, want meer ouderen dan jongeren hebben de enquête ingevuld.

Coja

Eigenlijk is dit de manier hoe buurtwerk er overal uit zou moeten zien. Dichtbij de mensen, op een centrale herkenbare plek, uitnodigend en zonder drempels. Met een enthousiaste grote club medewerkers en nog veel meer betrokken vrijwilligers. Die niet alleen maar doorverwijzen naar organisaties, maar die zelf initiatieven ontwikkelen en ook nog eens zelf uitvoeren. Vaak in samenwerking met andere organisaties zoals scholen, sportverenigingen en clubs in de wijk.

zich altijd wel een stuk of twintig kids tot veertien jaar. Ze gaan naar het basketbalveldje bij het Halmaheiraplein of naar het veld bij de Tiny Houses en spelen voetbal, kickboksen of verstoppertje. Mohammed is hun grote vriend. “Ook op groengebied zijn we actief”, zegt medewerker Tom. “Het past allemaal in het beleid van de gemeente om de stad groener te maken en afgestemd op klimaatveranderingen, zoals hittestress en hevige hoosbuien. Verschillende veldjes zijn al samen en in overleg met bewoners opnieuw en groen ingericht. Met de gemeente hebben we in september bij zo’n twintig woningen in de Reigerstraat geveltuintjes aangelegd. En in oktober zijn we begonnen met het vergroenen van de rest van de voortuinen in de wijk. Tegels eruit, gratis bomen en planten erin. Elke twee weken pakken we een straat aan. Aanbellen, overleggen en uitvoeren. En hup naar de volgende straat. En zo maken we ook een hele groene route dwars door de wijk. We bestrijden de energiearmoede in de wijk met energie conciërges en organiseren de jaarlijkse voorjaarsschoonmaak van de wijk met een heuse milieustraat op het Vogelplein”.

“Elke dag is anders en elke dag is er wel een activiteit” lacht Julia. “Op donderdag bijvoorbeeld wordt er volgens vast rooster door een vrijwilliger soep gekookt. Elke kok kookt Het is eigenlijk teveel om op te noeanders. Leen bijvoorbeeld is van de men wat die Nestbewoners allemaal Hollandse soep en Abdullah meer bedenken en uitvoeren. Ze hebben dit van de linzen. Sportactiviteiten wor- bloemetje dan ook dubbel en dwars den door Mohammed georgani- verdiend. seerd. De kinderen lopen met hem weg. Dinsdagmiddag verzamelen Tekst en Foto Gerard Zwinkels

De gezichten achter de Polderkrant

Hello Sunday Het is een zondagochtend vroeg in oktober. De zon schijnt en het belooft een warme dag te worden. Het is nog vroeg, tenminste voor de zondagochtend, en heerlijk rustig op de weg als ik om 8.30 uur naar mijn bestemming fiets. Ik passeer allemaal groene gebieden waaronder het Park Merwesteyn, weliswaar geen Reeland maar wel heel dichtbij namelijk aan de overkant van de Oranjelaan. Wel apart: de ene kant van de weg is Reeland en de andere de negentiende-eeuwse schil. Daarna rijd ik langs het Wantijpark met daar tegenover het Wantijplantsoen. Uiteindelijk kom ik uit bij de roeivereniging. Daar wacht, zoals elke zondag, een clubje dames om de zondagochtend al roeiend door te brengen. Ook vandaag doen we het rondje Moldiep. We komen langs ’t Vissertje, de Ottersluis en roeien via het Moldiep naar Stay Okay. Er is naar mijn smaak niets mooiers dan in de natuur rondom het Wantij en in de Biesbosch de zondag te beginnen. We tellen de reigers, komen heel soms een bever tegen en zien de schildpadden luieren in de zon op de dikke boomtakken die in of net boven het water hangen. Ook zijn er veel andere waterliefhebbers. Sowieso de jachten die uitvaren. En daarnaast een leuke mengeling van kleine vaartuigen zoals kano’s, fluisterboten en SUP-boarden. Die laatste is een betrekkelijk nieuwe tak in de watersport. Het staat voor Stand Up Paddling: je zit of staat op een board en beweegt je voort met een peddel. De sport is laagdrempelig, ontspannend en in korte tijd explosief gegroeid. Populair bij jong en oud. Alleen is het wel zo dat deze waterrecreanten niet altijd door hebben dat ze rechts moeten blijven varen, dus is het wel eens afwachten welke richting ze gaan. Bij Stay Okay leggen we de roeiboot aan om koffie te drinken. Dat maakt de zondagochtend compleet. Even een break om daarna terug te keren naar de roeivereniging.

REE & ELAND REE & ELAND SPREEKT VAN EEN REEVIVAL!

AAN DE HAND VAN DE NIEUWE DIERSIGNER

DE REETURN VAN EEN ROEMRIJKE RUBRIEK!

(R)EE-ENIG!

Eigenaardig Reeland Dertig jaar geleden verscheen de eerst wijkkrant in het Reeland. Buurthuis de Driesprong was mede-initiatiefnemer. Op de beker zijn de drie buurten uit die tijd weergegeven; de Vogelbuurt, de Indische buurt en de Transvaalbuurt. Tekst & Foto Ans van der Westen

Sinds een jaar of acht schrijf ik voor de Polderkrant. Destijds heb ik een sollicitatiebrief gestuurd naar de redactie. Achteraf bleek dat helemaal niet nodig, want bij een wijkkrant kan iedere geïnteresseerde wijkbewoner zich aansluiten. Het leuke aan de wijkkrant vind ik dat je leest over een diversiteit aan bewoners, activiteiten en organisaties die er in een wijk zijn. In het dagelijks leven werk ik met kinderen als individueel begeleider op scholen of bij het kind thuis. Ik werk voor mijzelf bij Op naar Polders. De begeleidingen zijn divers, van kinderen met concentratieproblemen tot een taal- of ontwikkelingsachterstand, kinderen met Downsyndroom of kinderen met autisme. Het belangrijkste vind ik om aan het zelfvertrouwen te werken, zodat er ook iets wel lukt, dat is bij de kinderen die ik begeleid niet altijd vanzelfsprekend.

Sinds januari 2011 ben ik vrijwilliger bij de Polderkrant. Een kennis vroeg of ik interesse had en was er zo enthousiast over dat ik een vergadering heb bijgewoond. Daarna was ik om, ik wilde ook gaan schrijven voor en over de wijk. Er werd een cursus ‘Journalistiek schrijven’ gegeven en daar leerde ik heel veel van. Je leert je wijk op een Na mijn pensionering ben ik als bewoner van Stadspolders actief gebleven om heel andere manier kennen en je me in te zetten voor zowel de kwaliteit van de stad en regio als de wijk waar ik woon. Vooral milieu- en gaat ook anders kijken. In alles schuilt verkeersvraagstukken staan hoog op mijn agenda. Daarnaast wordt ook veel tijd besteed aan creativiteit een verhaal voor de krant. Sinds decemvia mijn fotografie-hobby. ber 2020 doe ik samen met mijn dochter, Arij van der Stelt Marsha, de opmaak van de krant en is het schrijven van artikelen minder geworden. Door een goede vriendin van mijn moeder ben ik bij de Polderkrant terechtDe rest van mijn tijd vul ik met nog meer vrijwilligerswerk. Vanuit het gekomen. Ik ben letterlijk geboren in Stadspolders, maar vond altijd dat ik UVV geef ik zwemles aan kinderen met een beperking. Dit is elke te weinig informatie over de wijk te bieden had. Toen het idee kwam voor donderdag van 18.00-19.00 uur in de Sportboulevard. Maar ook een kinderpagina in de Polderkrant was ik meteen om! Ik heb in de kinoppassen op mijn kleinkinderen en leuke dingen met ze doen vind deropvang gewerkt, dus dit durfde ik wel aan. Later zijn de puzzel en de ik een fijn tijdverdrijf. strip toegevoegd aan mijn takenpakket. Omdat ik vanaf de start van Stadspolders in 1980 als stedenbouwer bij de gemeente Dordrecht zeer intensief betrokken was bij het ontwerpen en uitwerken van deze wijk, ben ik in het bezit van veel achtergrondinformatie. Het leek mij interessant voor de bewoners om door middel van artikelen vooral de onbekende en min of meer verborgen achtergronden van de wijk te belichten. Bijna elke plek in de wijk heeft wel een eigen verhaal. Intussen is daar een reeks artikelen aan gewijd.

Trouwens, met de huidige energiecrisis zou ik toch niet willen pleiten voor het verloren laten gaan van de kunst van het persdrukken. Die zou nog wel eens heel erg van pas kunnen komen. Ook al omdat de toekomst van de chip aan een zijden draadje hangt als China Taiwan gaat aanvallen en de Amerikanen dat land gaan verdedigen. En dat dan alle chipfabrieken in Taiwan, die 54 % van alle chippies in de wereld produceren, aan gruzelementen worden geschoten. Huppakee, terug naar de handpers. Al met al durf ik best te stellen dat een grote groep Dordtenaren voorlopig nog wel een voorkeur blijft houden voor een papieren krant. En dat we de komende 30 jaar nog wel snor zitten met de draaiende persen en dat fijn knisperende papier.

Ik ben graag creatief bezig en ben dol op reizen. Ik heb een obsessie voor de band Green day en ben een echte Feyenoorder. De polderkrant heeft een leuke groep mensen en ik ben nu standaard op de hoogte van alle nieuwtjes in de wijk! Tanja Kooijman

In maart 2012 ben ik begonnen bij de Polderkrant. Met mijn taalkundige achtergrond – een studie Duitse Taal & Cultuur en een studie Neerlandistiek – vind ik het leuk om met taal bezig te zijn. Ik heb mij dan ook niet zozeer aangemeld bij de krant om zelf artikelen te schrijven, maar meer om de artikelen van de andere journalisten na te kijken, zodat we elke keer weer een mooie uitgave zonder spelfouten bij de wijkbewoners kunnen laten bezorgen. Naast mijn vrijwilligerswerk voor de Polderkrant ben ik in het dagelijks leven werkzaam als e-commerce specialist bij een van de grootste uitgeverijen van special interest tijdschriften van ons land. Daarnaast heb ik een seizoenkaart van Feyenoord en ben ik dus elke thuiswedstrijd in De Kuip te vinden.

Tekst Gerard Zwinkels

Verder ben ik getrouwd en heb ik kinderen. Reinier Merison

s van Groetje ctie de reda

Marsha van Bodegraven

Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk • Buurtwerk Dordrecht

Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk • Buurtwerk Dordrecht •

Esther van Bodegraven

Ik ben nu ruim anderhalf jaar verbonden als stukjesschrijver aan de Polderkrant. Het is per toeval dat ik erin ben gerold. Een lange tijd terug zat er, tussen alle reclamefolIn 2019 werd er gevraagd of ik het leuk zou vinden om artikelen voor de ders ook een wervingsfolder van TIEN Polderkant te schrijven. Mijn kennismakingsvergadering met de re- Plus waarin ze vroegen om nieuwe dactie van de Polderkrant was nog fysiek in Wijkcentrum de journalisten. Mijn vrouw wees mij Koloriet. Mijn eerste artikel ging over Whatsappfraude. Intussen heb ik de erop en zo is het balletje gaan rollen. cursus ‘Journalistiek schrijven’ gevolgd. Het leuke van het schrijven voor de Polderkrant is dat je veel mensen ontmoet. Je krijgt veel kennis en Voordat ik bij de Polderkrant kwam, achtergronden mee over onderwerpen die spelen in de wijk of mensen woonde en leefde ik in de wijk en nam alles wat er gebeurde voor kennisgeving die als vrijwilliger iets bijzonders doen. aan; het beheer van de groenvoorziening, Zelf werk ik als financieel administrateur bij een internationaal bedrijf, een wegomleggingen, nieuwe winkels, de bewoners leverancier van hydraulische motoren. In mijn vrije tijd reis ik graag. Een van de wijk, enz. Het was vanzelfsprekend. Door bij de Polderkrant over wandeling in de natuur of een stadswandeling vind ik beide leuk. Lekker eten, de wijk en haar bewoners te schrijven, is mijn verbondenheid met de wijk groter geworden. Door te schrijven over het alledaagse vergroot iets drinken op een terrasje – ik ben er wel voor te porren. je het uit en zie je dat gewone dingen soms best bijzonder kunnen Marijke Meijer zijn. Als ik de lezer daarin weet mee te krijgen, ben ik heel tevreden.

U moet maar niet teveel nadenken over de logica van deze redenatie, want je kunt er een hoop gaten in schieten. Maar je weet het natuurlijk maar nooit. Ik spreek u in 2052 nog eens over het onderwerp. Dan ben ik 95 en hoop ik nog steeds achter mijn Reelandertje te zitten.

Heb jij een bijzondere Eigenaardig Reeland foto? Stuur ‘m met je naam - naar wijkkrantreeland@live.nl

Toen ik begin 2021 met pensioen ging, kon ik nieuwe keuzes maken waar ik mijn tijd aan wilde besteden. Ik wilde graag dingen doen waar ik daarvoor te weinig tijd voor had. Daarom koos ik om meer in en voor mijn eigen woonwijk actief te zijn. Ik ben nieuwsgierig en vind het ook leuk om te schrijven. Voor de Polderkrant mag ik op allerlei mensen afstappen om ze van alles te vragen en daar vervolgens een artikel over te schrijven voor in de krant. Dat is vaak heel verrassend en boeiend. Ik ben daardoor zelf ook al veel meer te weten te komen.

Daarbij is het ook leuk om in een team samen te werken, regelmatig te overleggen en met elkaar een goede Mijn hobby’s zijn genieten van een kopje koffie met een gebakje op een terras en het op de voet volgen krant te vullen. Door corona was het contact eerst vooral digitaal en dat is van Feyenoord. niet optimaal. Maar inmiddels kennen Fran-Jeanne Polders we elkaar beter en is er een goede sfeer en een goede samenwerking. In 2020 heb ik mij, na een oproep om versterking, bij de Polderkrant aangeArie Kuperus meld. Via een aangeboden cursus in de corona-tijd zijn enkele benodigde vaardigheden bijgebracht.

Aan de andere kant moet je die korrel ook weer niet té groot nemen, want de Dordtse en ook de Nederlandse bevolking bestáat gewoon voor een groot deel uit senioren. Nu is 20% van de Nederlanders al 65 jaar of ouder. En die 20% heeft, door de snel oplopende gemiddelde leeftijd, nog wel een jaartje of 30 te gaan. Bovendien, die babyboomers uit de jaren vijftig van de vorige eeuw, verstoppen zich tegenwoordig echt niet meer achter die vreemd ruikende planten met die rooie bloemen. Worden die planten nog wel verkocht eigenlijk. Ik denk het niet, want ze willen er niet meer achter zitten. Maar wel achter een krantje, want daar zijn ze mee opgegroeid.

facebook.com/sterrenburger

Jaargang 29 | Speciale editie | september 2022

De Sterrenburger De wijkkrant voor en door doo oo o bewoners o

De Poorter

Jaargang 30, speciale editie

facebook.com/wijkkrantdegalerij Jubileumeditie

HERFST 2022

Waarnaar toe met de Poorter?

De wijkkrant voor en door Crabbehof en Zuidhoven - Tips? mail naar degalerij@hotmail.com - Lees deze krant ook online op www.tienplus.net

Nu is het een wijkkrant voor de binnenstad, waarin we verslag doen van het dagelijks leven in de binnenstad van Dordrecht die uiteraard met de grote landelijke problemen op verschillende gebieden te maken heeft. Zoals het klimaatprobleem met wateroverlast, woningnood, veel vacatures die niet te vervullen zijn - bijvoorbeeld in de toeristensector - en vooral met sociale ongelijkheid. Veel binnenstadbewoners met lage inkomens krijgen het zwaar te verduren door de hoog oplopende inflatie en de stijging van de energieprijzen.

ten op problemen, maar ook op wat er aan moois, leuks en interessants in de binnenstad te doen is. Het culturele leven krijgt een podium door middel van interviews met kunstenaars, theatermakers een dergelijke. Kritisch

Wij willen gemeentelijke plannen kritisch volgen, denk aan de Biesboschhal of het Armoedebeleid. Wat we vooral willen leveren is een krant die als volwaardig gezien wordt en daardoor alle medewerking verdient van culturele, maatschappelijke en politieke instanties. Naast columns en terugkerende onderdelen zoals puzSignalerend zel en kinderpagina, kunnen we een In de Poorter van de toekomst willen poging wagen nog meer structuur we, voor zover dat mogelijk is, aan- in de krant te krijgen door hem op te dacht besteden aan hoe deze proble- delen in vaste rubrieken. We hebben men doorwerken op lokaal niveau. fraaie foto’s van ons fotografisch team Hoe gaan we dat doen? We denken en steevast een mooie tekening. dan aan korte signalerende interviews met mensen die de problemen erva- Digitaal ren en met degenen die ervoor zijn En we gaan digitaal: regelmatig via om die problemen te bestrijden zoals internet te lezen. Want wij zitten napolitie, politiek en hulpverlening. Met tuurlijk met het probleem dat we met vertegenwoordigers van die laatste de papieren krant nooit echt actueel groep kunnen we bijeenkomsten kunnen zijn. We proberen dus anhouden over een concrete aanpak dere onderwerpen te pakken of een van dat wat er wringt en daar verslag andere invalshoek te kiezen dan de van doen in de Poorter. Maar om een gewone media. leesbare, aantrekkelijke krant te maken, moeten we ons niet alleen rich- Zin om mee te doen? Meld je aan...

Toekomst krant

Van haringkop tot schapenkop…

JUBILEUMKRANT

Net als nu was er na de tweede wereldoorlog een groot tekort aan woningen. In rap tempo werden er nieuwe wijken gebouwd. Vaak uit puin van de Rotterdam gebombardeerde gebouwen.

Digitalisering

Dan denk ik aan een nieuwsbrief per email, podcasts en livestreams, meer gebruik van de sociale media. Een paar keer per jaar een facebookversie is niet voldoende. Kortom de krant moet verder digitaliseren en daarmee meer bekendheid krijgen bij jongeren. Als voorbeeld kunnen wij kijken naar de grote broers van de landelijke dagbladen en De Correspondent. Die media zijn ook vaak interactief. Lezers kunnen niet alleen reageren, maar ook zelf stukken inzenden.

Voor de beeldredactie betekent dit dat er meer foto’s maar ook meer illustraties geplaatst moeten worden die in één oogopslag de bedoeling, de boodschap en het gevoel van een geschreven tekst duidelijk maken. Jole Kraaijo en Kees Dijkman: verjongen en digitaliseren... Daarnaast zullen ook geluidsopnamen en video-verhalen een plaats Denkend over de toekomst van De Verjonging moeten krijgen. Tenslotte zou er ook Poorter komen wij vanzelf op woor- Verjonging van de redactie en het een website kunnen komen waarden als verjongen en digitaliseren. lezersbestand zijn noodzakelijk. De op de actuele verhalen staan, maar Dan gaat het niet zozeer over de in- redactieleden zijn op leeftijd. De waarin ook de oudere informatie in houd. De Poorter schrijft altijd al geesten zijn nog jong en vitaal. Maar een webarchief terug te vinden is. over actuele zaken die de bewoners het gebruik van digitale media is Jole Kraaijo en Kees Dijkman van de binnenstad aangaan. Dat voor hen niet altijd gemakkelijk. Uitzal ze blijven doen. De vraag is veel breiden met jongere mensen die in de meer: wie schrijft voor wie? digitale mediawereld beter thuis zijn

DE WIJKKRANT VOOR DE STAART, MERWEDEPOLDER EN STADSWERVEN

Crabbehof is een naoorlogse stadswijk uit de beginjaren zestig van de twintigste eeuw en vernoemd naar het in de wijk liggende kasteeltje.

is nodig. De Poorter bereikt met de kinderpagina wel kinderen in de basisschoolleeftijd, maar niet de oudere kinderen op de middelbare school en het voortgezet onderwijs en gezinnen met kleine kinderen. Voor hen moet de redactie de juiste onderwerpen zien te brengen in de juiste media.

Video’s

DE STAARTENAAR

Tienjarig bestaan 2004 50 jaar Sterrenburg 2016

Vernieuwing 2018 Nieuwe layout 2022

Tekst overtypen “Kijk hier is de allereerste krant”, begint Willy enthousiast. “Ik was er nog niet bij betrokken, maar bewaar wel het hele archief. Elke uitgave heb ik hier thuis.” In haar appartement in Sterrenburg, waar ze samen met haar man Wim woont, haalt ze vele herinneringen op. “Als 48-jarige begon ik in 1997. We verhuisden van Krispijn naar Sterrenburg en ik wilde vooral wat gaan doen. Iets van maatschappelijke betekenis en ook om meer mensen te leren kennen. Destijds, bij mijn start, mocht ik alle hand-

geschreven tekst van de artikelen gaan overtypen. Daarna kon het pas naar de vormgever.” Het was de opkomst van de PC, die haar later goed van dienst kwam. “Op een grote ZIP-schijf leverde ik alles aan. Internet kwam pas later in beeld.” Kasboek en opmaak Vervolgens was ze bij de redactie ook beheerder van het kasboek. De krant kreeg 75 gulden en moest daar allerlei uitgaven van doen. “Foto’s bijvoorbeeld. In zwart-wit”, vervolgt Willy, “die moesten vanaf een rolletje worden afgedrukt. Daarna werden ze verwerkt

in de krant. Het is bijna niet meer voor te stellen in dit digitale tijdperk”, lacht ze. “Toch ging dat zo”. De Sterrenburgse jubilaris ging al snel de opmaak van de krant doen. Ze had geen ervaring, maar het leek haar leuk en ze deed het. En nu nog steeds, thuis achter haar PC. “Leuk om die opmaak te doen hoor”, meldt ze. “Elke keer weer is het vooral puzzelen. De verdeling in kolommen, de foto’s, de koppen en tussenkopjes. Het moet allemaal wel goed passen op één pagina.” Om er vervolgens fijntjes aan toe te voegen: “Opmaken is zeker een vak.”

Ria Besjes, opmaker, Els Kobec, eindredactie

Na Nieuw Krispijn, Vogelbuurt en Wielwijk werd begin zestiger jaren begonnen met Crabbehof. Crabbehof heeft een oppervlakte 85 hectare en groeide gestaag tot ongeveer 7.500 inwoners. De wijk dankt zijn naam aan kasteeltje Crabbehof. Dit was oorspronkelijk een boerenhoeve die gebouwd op was Crabben of Krabben. Dit waren droge plaatsen in het water, die na verloop van tijd waren ontstaan na de Sint-Elisabethsvloed van het jaar 1421. Zoals in die tijd gebruikelijk was, kreeg de wijk een protestantse, een katholieke en een neutrale basisscholen. Er zijn ook diverse kerken gebouwd.

Els woont al meer dan 40 jaar in niet zo ontspannend. Maar het is wel Dordt, maar kwam oorspronkelijk duidelijk dat de toekomst nog digiuit Vlaardingen. En Vlaardingers taler wordt. Daar sta ik wel positief worden haringkoppen genoemd. Ze tegenover.” werkte in Rotterdam bij een stedenbouwkundig bureau, als technisch “Zelf lees ik ook het liefst een papietekenaar. ren krant, maar de mogelijkheden van digitaal nieuws vind ik wel ge“Dat ging nog gewoon met pen en weldig. Je kunt je interviews filmen inkt, hoor,” zegt Els, “we hadden nog en de ‘lezer’ kan de geïnterviewde geen computers. Toen kwam ik Vic- dan gewoon horen praten. We hebtor tegen en we gingen hier wonen. ben pas een gesprek gehad met Via Volgens mij was er toen een soort Cultura over samenwerking en dat verplichting om vrijwilligerswerk te biedt zoveel mooie mogelijkheden. Er doen als je geen vaste baan had. Via komt binnenkort een workshop voor de vacaturebank ben ik bij de redactie mensen die willen filmen en voor gekomen. Eerst deed ik redactiewerk, mensen die op film willen interviewtoen kwam de kinderpagina erbij en en. En ik? Ik word regisseur! Lijkt me nu schrijf ik ook alweer een tijd over fantastisch. In de laatste krant hadden koken uit de tuin. Dat is onze grote we een qr-code. Zo kon je een filmpje hobby: we hebben een stuk grond bij van een interview met fotograaf Kees de Kringloop. Daar vind ik ook door Dijkman bekijken. Geweldig toch?” de seizoenen heen de inspiratie voor de recepten.” O ja, en wie ben ik? Na mijn pensioen werd Hoe zie jij de toekomst van De Poorter? ik gevraagd als opmaker voor de Poorter “Daar denk ik nooit zo over na, maar en dat doe ik nog steeds met veel plezier. En ik hoop dat de papieren krant blijft. de nieuwe digitale ontwikkelingen vind ik Op een scherm lezen vind ik zelf stimulerend en spannend.

Kenmerken In de wijk zijn vierkante plantsoenen die destijds alleen in

Dordrecht en in Crabbehof voorkomen en die geïnspireerd zijn door de middeleeuwse hofjes, zoals die ook in de binnenstad te vinden zijn. Zo is ook het winkelcentrum rond een groot plein gebouwd. Rondom zijn er winkels. Oorspronkelijk waren er van alle branches twee winkels, zodat er altijd concurrentie was. Het winkelcentrum behoorde toen tot de modernste van Europa. De straten zijn vernoemd naar vooral negentiende- en twintigste-eeuwse Nederlandse politici zoals: Thorbecke, Domela Nieuwenhuis, Troelstra, Colijn enz. Alleen het winkelcentrum is vernoemd naar iemand uit de zeventiende eeuw namelijk Johan van Oldenbarneveld. Op het plein van het winkelcentrum zijn regelmatig activiteiten. Zo komt Sinterklaas hier ieder jaar een kijkje nemen. Ook hebben vele artiesten waaronder o.a. Guus Meeuwis, Lee Towers en André Hazes sr. hier opgetreden. In de loop van de jaren heeft Crabbehof de nodige ontwikkelingen doorgemaakt. Zo werd buurthuis De Stoof geopend en in 1997 verscheen de eerste wijkkrant De Galerij. Een paar jaar is het als een magazine uitgegeven maar

Overige medewerkers: Gerrit Sietsen, Jan Meierdrees, Martijn van der List.

Leo Lenskens Journalist Eindredactie

sinds 2022 verschijnt de Galerij weer vijf keer per jaar als krant en wordt weer huis aan huis bezorgd. Wij hebben een bruisende wijk en dit hopen wij no langs zo te houden. Zuidhoven In de 17e eeuw was Zuidhoven een buitenplaats van de steenrijke familie Van Beveren. Daar herinnert de manege en de kerk nog aan. Zuidhoven is genoemd naar deze boerderij/buitenplaats met dezelfde naam, die al zeer vroeg met de aanleg van het Oudeland van Dubbeldam (voltooid in 1603) aan de Oudendijk werd aangelegd. De boerderij werd in 1964 gekocht door de christelijk gereformeerde gemeente te Dordrecht en verbouwd tot de Zuidhovenkerk. De bouw van de huizen eromheen moest toen nog beginnen. De Oudendijk liep oorspronkelijk tot aan de Brouwersdijk. Naast de Zuidhovenkerk bevat de wijk nog een voormalige boerderij, waarin de Dordtse Manege is gevestigd. Zuidhoven maakt deel uit van de wijk Crabbehof en is rond dezelfde tijd gebouwd in de jaren zestig van de vorige eeuw. Maar de opzet van Zuidhoven

is totaal anders: waar Crabbehof een echte volksbuurt is, met veel betrekkelijk kleine en goedkope woningen, staan er in Zuidhoven veel vrijstaande huizen en grote rijtjeshuizen, met veel groen rondom. Het is een ruim opgezette wijk, die landelijk aan doet. De parkachtige opzet zien we terug in de straatnamen, met hun Latijnse namen van plantengeslachten (Campanula, Spirea, Zinnia enz.). Terwijl de straten in Crabbehof zijn vernoemd naar Nederlandse staatslieden. Zuidhoven wordt in het westen begrensd door de S.M. Hugo van Gijnweg (de grens met de rest van Crabbehof), in het noorden en noordwesten door de Laan der Verenigde Naties, en in het zuidwesten en zuiden door de spoorweg van Dordrecht naar Breda. Aan deze spoorlijn ligt ook station Dordrecht Zuid (gelegen boven een verkeerstunnel, net op de grens van Zuidhoven, Crabbehof en Sterrenburg). De buurt kent ondanks haar bescheiden omvang verschillende openbare gebouwen. Al genoemd zijn de Zuidhovenkerk en de Dordtse Manege. Aan de Laan der Verenigde Naties vindt men verder een verzorgings-

JAAR!

huis (Zorgcentrum Vreedonk), en daar vlakbij de tennisclub Dash’35. Aan het spoor ligt het muziekcentrum BeneVia. Voorheen was er in Zuidhoven ook een Pabo. En sinds enige tijd is er een islamitische school gevestigd. Zuidhoven is een geliefde wijk, maar geen wijk waar alleen maar ouderen en rijke mensen wonen. Steeds meer jonge gezinnen met kinderen weten deze groene wijk te vinden. Waar twee oude boerderijen staan. De ene is de Dordtse Manege en de andere boerderij stond er al in 1603. Die is prachtig omgebouwd en is nu de Zuidhovenkerk. Nog geen duizend inwoners wonen in Zuidhoven, een geliefde buurt met veel vrijstaande huizen in het groen op grote stukken grond. Je hebt er lekker de ruimte. Samen zijn Crabbehof en Zuidhoven een fijn stukje Dordrecht, juist door die mix. Tekst:

Wim de Vogt & Jacqueline van den Bergh

Foto:

Jacqueline van den Bergh

Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk • Buurtwerk Dordrecht

Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk - Buurtwerk Dordrecht - www.buurtwerkdordrecht.nl

WIELWIJK AHOY! JAARGANG 32 | JUBILEUM EDITIE | 2022

WIJKKRANT VOOR WIELWIJK

Foto: Afbraak van de (nood)woning, Zeehavenlaan 51

DeStaartenaar

staartenaar@gmail.com

Trouw gebleven Als ze terugkijkt op haar 25 jaar betrokkenheid bij de wijkkrant, springen er een paar redactionele dingen uit. De moord op Milly Boele komt bij haar als trieste gebeurtenis meteen naar boven. “Dat had écht impact. De krant in 2016 over 50 jaar Sterrenburg was weer een leuke en bijzondere krant.” Ze haalt de uitgave er meteen bij. Het archief van Willy werkt feilloos. “Ik wilde destijds vooral contact met mensen”, vervolgt Willy. “Nou dat is gebeurd. Ik denk in al die jaren dat er zeker zo’n 100 verschillende personen in de redactie hebben gezeten. Met een aantal heb ik nog steeds leuk contact.” “Wat ook zo mooi is, is dat ik persoonlijk een grote ontwikkeling heb doorgemaakt. Daar ben ik trots op”, glundert ze. “Daarom ben ik dit zo lang blijven doen. Ja, ik ben De Sterrenburger altijd trouw gebleven.” Of Willy dit blijft doen? Een blijmoedig antwoord volgt: “Zo lang het nog kan, zeker!” Foto: Mark van Giessen Tekst: Freek Wermer

Het huidige redactieteam van wijkkrant De Sterrenburger Als enthousiaste vrijwilligers verzorgen wij vijf keer per jaar met ons redactieteam de inhoud en opmaak van De Sterrenburger, de wijkkrant van Sterrenburg én Wilgenwende. Wij zijn betrokken en blijven graag op de hoogte van wat er zich in deze wijken afspeelt. Dat maakt het werken voor de Sterrenburger ook zo boeiend en leuk. Elke dag zijn we op zoek naar mooie verhalen, interessante gebeurtenissen en verrassende foto’s uit de wijk. Alle bewoners van Sterrenburg en Wilgenwende kunnen ons daarbij helpen. Wij horen graag uw tips of suggesties. Een mailtje naar onze mailbox desterrenburger@gmail.com is voldoende. Of via facebook.com/sterrenburger.

3 0

Het begin van Crabbehof en Zuidhoven Gerard Goudriaan, Heintje Groesbeek en Ton Delemarre: “Wij willen gemeentelijke plannen kritisch volgen...”

Column

betrokken bij De Sterrenburger Eerste krant 1994

Ter gelegenheid van het wijkkrantjubileum wierpen drie journalisten van de Poorter, Ton Delemarre, Gerard Goudriaan en Heintje Groesbeek een blik op wat de krant op dit moment is en wat we er in de toekomst van willen maken.

Willy de Vogt: al 25 jaar Een jubileumpagina van De Sterrenburger kan niet zonder een interview met vrijwilliger Willy de Vogt. Zij is al 25 jaar met hart en ziel verbonden aan deze wijkkrant, waarvan zeker 24 jaar bij de opmaak van de krant. Een gesprek met Willy over De Sterrenburger zorgt voor mooie verhalen over een kwart eeuw historie van deze wijkkrant. Overigens dateert de allereerste Sterrenburger uit februari 1994. Willy de Vogt

2022 | Jaargang

Wijkkrant voor de binnenstad

Wijkkrant voor Stadspolders en De Hoven

FACEBOOK.COM/WIJKKRANTDEREELANDER

Wat een geluk dat wij in het Reeland de mogelijkheid hebben om op deze manier te recreëren. Op 28 mei ontving Julia Teekens, namens het gehele Vogelnestteam van negen vaste en nog veel meer vrijwillige medewerkers, het Reelands bloemetje. “Mijn oma woonde hier in de Vogelwijk toen het Nest nog niet bestond. Het was geen fijne plek. Maar we hebben dat gevoel in een paar jaar tijd nu al 180 graden omgedraaid. We zijn de Vogelwijk aan het omtoveren naar een betrokken buurt, waar het gezond en fijn wonen is”.

De Polderkrant

Jubileum

Nelly Kroonen Journalist

Kees Joosten Columnist

Dertig jaar wijkkranten Bij De nieuwe Dubbeldammer is het nog niet zo ver, maar veel van de wijkkranten in Dordrecht bestaan inmiddels dertig jaar. Onze wijk was een van de laatste waarin een wijkkrant verscheen, wat dat betreft is er niet veel veranderd. Dubbeldam hobbelt nog steeds achteraan als het gaat om aandacht van opbouwwerk en wijkwerk. Maar hoe anders was het maken van de wijkkrant zo’n dertig jaar geleden. Ik mocht aan de wieg staat van dit nieuwe fenomeen. Huis-aan-huis was een folder verschenen waarin vrijwilligers werden gevraagd die het leuk zouden vinden om samen een krant voor de wijk te maken. Meer dan dertig personen verschenen die eerste avond op de bijeenkomst onder leiding van de mensen van ProCom -Project Communicatiezoals het toen nog heette. We kwamen samen in het wijkcentrum, dat bestond uit een bijna in elkaar stortende PortaCabin op de parkeerplaats van De Oude School.

STUKJE GESCHIEDENIS: OUDE TIJDEN IN DE ZEEHAVENLAAN Tekst: Plonie Willockx / Foto: Beeldbank Regionaal Archief Dordrecht

Al kort na de 1e wereldoorlog werden er in de Zeehavenlaan noodwoningen gebouwd door een gevolg van stagnerende woningbouw en de krottensanering in de binnenstad. De huisjes die aan de Zeehavenlaan verrezen waren iets ruimer dan die aan de Bankastraat en bestonden uit een woonkamer, een keuken en drie slaapkamers. De levensduur was bij de bouw op tien jaar gesteld en inderdaad in de jaren dertig ging een deel van de noodwoningen tegen de vlakte, maar dat hing samen met de bouw van het viaduct over

de rijksweg. De bewoners van deze voor tien jaar bedoelde ‘semi-permanente’ woningen kampten met veel problemen. De woningen hadden geen brievenbussen, geen kookgas, en ook geen bergplaatsen. De deuren en ramen sloten niet goed. Geen stookgelegenheid in de keuken en een slechte afwerking. De wc‘s hadden geen waterreservoir! Er waren veel klachten. De gemeentewerken en later de Inspecteur der Stichting tot beheer en exploitatie, zochten uitvluchten. Eerst moest de huur maar eens betaald worden.

Uiteindelijk werden de waterreservoirs toch geplaatst. Dat bleek geen weggespoeld geld want sommige van de huisjes bleven nog dertig jaar in gebruik.

hielden de wind tegen en dat was het. Verkrotting lag meteen op de loer. Zodra een woning in het gebouw leegstond, vlogen de stenen door de ruiten.

Er was behoefte aan deze woningen. De arbeiders die werkzaam waren in de nabijgelegen haven moesten ook ergens wonen. In het gebouw van het voormalige nv Sax Kweekerijen en Drogerijen werden door middel van wat timmerwerk ook noodwoningen gebouwd. De kwaliteit was niet best. De buitenmuren

Toen Duitse militairen tijdens hun aftocht in april 1945, de drie viaducten opbliezen was er geen andere mogelijkheid om aan de andere kant van de autosnelweg te komen dan gelijkvloers! Zeker 2000 arbeiders moesten de weg vier keer per dag oversteken. Tussen de middag at menigeen immers nog bij moeder

de vrouw! Na een vrij ernstig ongeval werd de put gedempt en kwam er een nieuwe voetgangersbrug bij de Glazenstraat. Toen de jeugd niet meer voor haar plezier tussen de auto’s door kon hollen liepen ze over de bogen van de brug! Toen trof Rijkswaterstaat maatregelen die het lopen over de tachtig centimeter brede bogen onmogelijk maakten, zodat vanaf dat moment niet alleen de arbeiders maar ook hun zonen zich in het gareel hielden.

Uiteindelijk zijn we met een redactie van 28 (!) personen begonnen. Eerst moest er een naam verzonnen worden. ‘Ons Dorp’ verloor net van ‘De Dubbeldammer’. Maar later bleek dat er ooit al een krant De Dubbeldammer was geweest, dus dit werd De Nieuwe Dubbeldammer. De redactieleden volgende een cursus Hoe maak ik een krant en de journalisten ook een cursus Journalistiek. Nog niet iedereen had thuis een computer, dus we mochten gebruik maken van de computer, de printer en het kopieerapparaat in het wijkcentrum. Journalisten schreven hun artikel en brachten op de fiets de kopietjes rond naar de eindredactieleden, zodat die thuis konden nakijken. Want e-mail hadden we nog helemaal niet! Als alles klaar was leverden alle journalisten hun artikelen op een floppy in bij de opmakers, die vervolgens de krant gingen maken. De allereerste editie is zelfs nog gemaakt met plakken en knippen. De fotografen maakten hun foto’s en lieten die afdrukken. Een enkeling drukte zelf af. Met veel liefde, inspanning en inzet hebben tientallen amateur-journalisten, fotografen en opmakers als tientallen jaren hun best gedaan om voor u een leuke en interessante wijkkrant te maken, dat mag ook weleens gezegd worden. Dubbeldame

Bron: Weerzien Dordrecht

ONTMOET DE REDACTIE: Mark van Giessen Fotograaf

Jaap le Bruin Journalist Freek Wermer Journalist

Krista Verschoor Journalist

Willy de Vogt Layout

Maria Ros Dichter

Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk - Buurtwerk Dordrecht - www.buurtwerkdordrecht.nl

Cees Knoppers

Lennart Blom

Melvin Holwijn

Plonie Willockx

Sophia Knol

Fotograaf

Buurtwerker

Opmaker, webredacteur / schrijver

Schrijver

Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk • Buurtwerk Dordrecht

Foto’s: Marian Vermeeren

Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk • Buurtwerk Dordrecht