De Poorter
Jaargang 32, april 2026, nummer 2
De wijkkrant voor de binnenstad
Marije Vogelzang: Gegrepen door Eten Wat weten we van eten? En wat doen we met eten? En wat doet eten met ons? We staan zelden stil bij de betekenis van voedsel. Terwijl we er wel volledig van afhankelijk zijn. Het vormt onze cultuur, raakt onze herinneringen en draagt een betekenis die veel verder reikt dan voeding. Voedsel vormt de grootste economie van de wereld, het bekleedt onze landschappen. We houden ons bezig met meubilair, gereedschappen, cosmetica, schilderijen en kunst. Daar schrijven we boeken over, geven les op scholen en aan universiteiten, maken er takken van wetenschap van. Laten we op die manier omgaan met ons dagelijks brood, onze dagelijkse maaltijd. Ja, over wijn bestaat de wetenschap van de vinologie al. Maar over de boontjes op ons bord, in alle soorten en smaken, hebben we niet nagedacht. Dat moet veranderen vindt Marije Vogelzang, Food Designer. Marije is afkomstig uit Enschede, zij studeerde aan de Design Academie in Eindhoven. Toen al was ze bezig met eten en opende ze een eetdesignstudio. In die tijd was voedsel en design volkomen nieuw als combinatie. Intussen is het
een vak op de design academie en een wereldwijd geaccepteerde discipline. Marije maakte exposities in het Metropolitan Art Museum in Tokio, het Cooper Hewitt Design Museum in New York en het Stedelijk Museum Schiedam (Sticky Bussiness, een grote publiekstrekker in 2017). Zij doceert, geeft lezingen, schrijft boeken, leidt workshops, creëert installaties en begeleidt belangstellenden online. In 2005 gaf ze een presentatie in Rotterdam aan de Mariniersweg met wisselende concepten en ervaringen naar de smaak van de deelnemers. Van 2004 tot 2011 leidde ze twee experimentele restaurants, beide genaamd PROEF voor verrassende eet-ervaringen. Lees verder op pag. 2
Een van de workshops van Marije Vogelzang in Huize Roodenburch
Foto: Kees Dijkman
Stad van rokende schoorstenen Aan het Kromhout staat een fabrieksschoorsteen uit 1904 die onlangs nog grondig is gerestaureerd. De schoorsteen is een monument uit Dordrechts industriële verleden en hoorde bij de Dordtse Melkinrichting (DMI), een bedrijf dat al langer dan 50 jaar niet meer bestaat.
historische foto’s van de gebouwen en van de talloze activiteiten die Victoria voor het personeel ondernam. Het bedrijf had onder meer een eigen muziekband en een wandel-, turn- en biljartvereniging.
In Dordrecht waren in het verleden tientallen schoorstenen te zien van bedrijven die er nu niet meer zijn. Jan Meijer beschrijft negen van deze bedrijven in zijn onlangs verschenen boek Dordrecht stad van... Foto’s Micha Meijer
Zoals de Victoria, een koekjes- en chocoladefabriek met vele gebouwen op het terrein van wat tegenwoordig de Maasplaza is. In de hoogtijdagen had dit bedrijf honderden werknemers in dienst. Het boek toont veel
Op de inpakafdeling werkten veel jonge vrouwen, in de volksmond de Victoria-meisjes genoemd. In het boek staat een foto van het Victoriaplantsoen aan de Havenstraat, waar deze vrouwen in hun werkpauze massaal genieten van de zon. In 1983-84 werden de gebouwen gesloopt en alleen de kantine aan de Hoge Bakstraat met een prachtige ronde gevel staat er nog als rijksmonument. In de buitenmuren van de kantine zit een ruitenpatroon dat terug te vinden is in het gebouw van de Maasplaza. Jan Meijer
In 1960 kwam Jan Meijer naar Dordrecht waar zijn vader ging werken bij de Philips-
fabriek Johan de Witt aan de Kerkeplaat op de Staart. Dit bedrijf staat ook in het boek beschreven. Na zijn studie economie werkte Jan korte tijd voor de gemeente en daarna jarenlang als bedrijfsadviseur bij de Kamer van Koophandel. Als bedrijfsadviseur bezocht hij vele bedrijven, waarvan hij er een aantal in zijn boek heeft beschreven. Tijdens die bezoeken leidden trotse bedrijfsleiders hem rond. Zo is zijn belangstelling ontstaan voor de industriële archeologie, die zich richt op het bestuderen en bewaren van resten van ons industrieel verleden. Jan heeft zich jarenlang ingespannen om resten van industrieel erfgoed te behouden. Hij vindt niet dat je álles moet bewaren, maar wel die resten die een mooie combinatie kunnen vormen met de moderne architectuur. Lees verder op pag. 2
In deze krant:
Van Gijn in het klein pag 3
P:iF is horen en zien pag 4
Meester Kees: “Ik doe het met veel plezier” pag 5
2027, Van Gogh herdenkingsjaar pag 5
Sprookje de wijze Nikorima pag 6
We staan op tegen Chemours pag 7
Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk l Buurtwerk Dordrecht