De Poorter
Jaargang 30, december 2024, nummer 6
De wijkkrant voor de binnenstad
Biesboschboek: Dierbare herinneringen Er valt paling uit de lucht, we maken de begrafenis van een eikel mee en spreeuwen roesten (rusten) in het riet. Dat gebeurt allemaal op de eerste pagina’s van Dierbare Herinneringen, het nieuwe Biesboschboek van Wim Van Wijk en Henk van Dalen. En zo ook: een paashaas die eieren uitbroedt, een kip die ontbijt op bed krijgt, paarden die koeien ten dans vragen, schapen die een vos opjagen, een buizerd die voor het sterven afscheid komt nemen. En dan zijn we nog pas op pagina 19 van de 88 die het boek telt. Met een kristallen pennetje beschrijft Wim Van Wijk de opvallende gebeurtenissen die moeder natuur hem dagelijks toont. En met onvervalst pastelkrijt roept Henk van Dalen deze miniaturen tot bloei. Samen maakten ze er een prachtboek van. Tijd voor interview
Daar zitten ze dan: twee doorgewinterde Biesboschgangers: Wim Van Wijk en Henk van Dalen in het atelier van Henk, op de Singel. Dat atelier heeft meer weg van een museum met allerlei botjes, potjes, schedeltjes, weefsels, boeken, prenten, foto’s en kunstwerken. Wim, zoon van een jachtopziener en verknocht aan de Biesbosch, woont daar nog steeds in zijn geboortehuis. Henk, zoon van een kunstenaar, is er getogen sinds
hij op zijn zesde dit wonderbare landschap betrad, nacht en dag struinend en schetsend. Vader van Wijk, de strenge jachtopziener, moest wel wennen aan de dagelijkse en nachtelijke tochten van Henk en slingerde de onbevoegde overtreder dan ook meermalen op de bon. Jonge Henk wist de Rijkspolitie te overtuigen van zijn goede bedoelingen en kreeg gedaan dat de verbalen versnipperd werden. Later kwam het goed tussen Henk en Wims vader. Het kwam ook goed met Wim. De twee ontmoetten elkaar in Bibelot, toen nog op het Steegoversloot, waar ze hun ervaringen uitwisselden. Bijvoorbeeld Henk over de kerkuil die over zijn schouder mee kwam kijken als hij aan het schetsen was, of de wezel die langs hem heen schoof: totaal niet bang. Lees verder op pag 2
En met onvervalst pastelkrijt roept Henk van Dalen deze miniaturen tot bloei.
Dordtse verhalen komen tot leven:
Digi-Tales over parken in première In filmtheater De Witt beleefden vier bijzondere digitale verhalen, zogenaamde ‘digi-tales’, eind november hun première. Deze korte filmpjes, gemaakt door inwoners van Dordrecht, brachten persoonlijke herinneringen aan bekende Dordtse parken tot leven.
halen voor het leven in een stad, en bedankten de makers en hun families voor hun inzet. Verhalencoach Saskia Lensink voegde daaraan toe dat persoonlijke herinneringen niet alleen waardevol zijn, maar ook een plek verdienen in de geschiedschrijving van Dordrecht.
Het project, onderdeel van het culturele initiatief de Dordtse VerhalenTafel, draait om het verzamelen en delen van verhalen die de stad rijk maken. De première was een feestelijke middag vol verhalen, ontmoetingen en trots. Eerst een hartelijk welkom van initiatiefnemers Pim van Bezooijen en Kees Dijkman. De makers, geen van allen professioneel schrijver of filmmaker, tijdens de première. Zij benadrukten het belang van verFoto: Pim van Bezooijen
Drie parken
De vier filmpjes belichten elk een ander park - het Wantijpark, park Merwesteijn en het Weizigtpark - en zijn gemaakt door Dordtenaren die een bijzondere band met deze plekken hebben. De makers, geen van allen professioneel schrijver of filmmaker, zijn begeleid bij het schrijven van hun verhaal. Vervolgens brachten ze hun
herinneringen tot leven door de tekst in te spreken en te combineren met beeldmateriaal en geluid. Dit resulteerde in vier unieke digitale verhalen van ongeveer drie minuten lang. Nieuwe contacten
De makers ontmoetten elkaar tijdens zeven bijeenkomsten in de Stadsbibliotheek Dordrecht. Hier werkten ze aan hun tekst, zochten naar foto’s in de beeldbank van het Regionaal Archief en leerden monteren met de computer. Onder begeleiding ontdekten ze nieuwe creatieve vaardigheden en zagen ze hun verhalen tot leven komen op het scherm. Lees verder op pag 2
In deze krant:
Groeten uit Dordrecht: een groetexperiment pag 3
Sexualiteit in het Onderwijsmuseum pag 4
Seniorensoos: vooral veel gezelligheid pag 4
Karla Kaper: “Ik wil altijd werken... pag 5
Welkom in de Kerststal in de Wilhelminakerk pag 6
Eenzame rups bestrijdt eenzaamheid pag 7
Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk l Buurtwerk Dordrecht