De Poorter
Jaargang 28, oktober 2022, nummer 5
De wijkkrant voor de binnenstad
Het onmogelijke mogelijk gemaakt Schip van Edward Clydesdale Thomson trotseerde Dordtse straten Op een zonnige zaterdag was er het lang uitgestelde evenement van Rivier Boot Stad. Het schip van kunstenaar Edward Clydesdale Thomson trok door de smalle straten van de binnenstad. De zwartgeblakerde tjalk werd door ruim 200 inwoners van de stad getrokken van het Dordrechts Museum naar het Hof van Nederland. Thomson liet zich inspireren door de sociale geschiedenis van de Dordt se scheepsbouw en het verband met de binnenvaart. Dat sociale aspect is als een rode draad terug te zien in de stappen van zijn proces. Vele MBO-studenten, vrijwilligers en experts in de scheepsbouw hielpen bij de totstandkoming. Koninklijke Van der Wees Wegtransporten was verantwoordelijk voor het transport naar de Museumstraat. Van daaruit werd de boot door de stad getrokken door Dordtenaren die zich hadden opgegeven als vrijwilliger. Ook om standers sprongen spontaan bij om te helpen. Onderweg viel het schip gecon troleerd uit elkaar. Op sommige stuk ken was dit nog even spannend, maar tenslotte verliep alles volgens schema. De brokstukken worden later terug
geplaatst als sculpturen in de wijk. Wethouder Van der Linden, cultuur: “Met dit project wordt een connec tie gelegd tussen twee belangrijke plekken in de stad, het Dordrechts Museum en het Hof van Neder land. Rivier, Boot, Stad heeft voor discussie gezorgd, maar ook veel saamhorigheid en betrokkenheid opgeleverd. Ik ben nieuwsgierig hoe het project definitief vorm krijgt als markering in de stad.” Het bleef tot het laatste moment span nend hoe de kunstenaar zijn plannen had aangepast. Door de weerstand die vorig jaar ontstond rond zijn plan om de boot door het museumhek te trekken, moest Thomson een andere manier bedenken waardoor het schip uit de tuin kon vertrekken. Lees verder op pag. 2
Van daaruit werd de boot door de stad getrokken door meer dan 200 Dordtenaren die zich hadden opgegeven als vrijwilliger. Foto: Kees Dijkman
Pleisters plakken tegen kou en tocht Op het zonnige terras van broedplaats ‘t Vogelnest waar mensen er voor mensen zijn, zit ik tegenover Chelan Leser, één van de energiehulpen die sinds januari met een bakfiets de stad doorkruisen. In de bakfiets zitten allerlei hulpmiddelen om energie te besparen zoals tochtstrips, led-lampen, radiatorfolie en dergelijke. De energiehulpen komen deze kosteloos aanbrengen bij inwoners die een smalle beurs hebben en veelal in slecht geïsoleerde huizen wonen. Energiehulp is een project van de maatschappelijke organisatie met als thuisbasis Het Vogelnest, die subsidie krijgt van de gemeente Dordrecht. Energiehulp is geen doorsneebaan. Wat motiveerde jou om een dergelijke functie te ambiëren? Chelan Leser: “Ik heb gereageerd op een advertentie, wilde altijd al een Chelan Leser: “Ik ben geen kantoortype en klus graag.”
manusje van alles zijn. Ik ben geen kantoortype en klus graag. Het is voor een deel ook sociaal werk, je komt bij veel mensen over de vloer en kunt en passant achterhalen of mensen wellicht ook andere hulp nodig hebben. Je moet wel erg voorzichtig zijn, mensen in hun waarde laten en je realiseren dat niemand arm wil zijn. Tijdens de coronapandemie werd ik met eenzaamheid geconfronteerd, was ik soms de enige persoon die iemand die dag gezien en gesproken had.” Maar je belt niet willekeurig bij iemand aan, hoe weet je dan dat er behoefte aan je hulp is? “Er zijn drie mogelijkheden vcoor de mensen om zich aan te melden: per e-mail, telefonisch of via een bezoek aan het Vogelnest. Waar de kof fie uitstekend is en maar een euro kost. Vervol gens kom je op een lijst en aan de hand van de adressen kunnen we nagaan of er echt behoefte is aan onze hulp. Bij huizen met het energielabel A of B zetten wij onze vraagtekens. Aanvanke lijk mochten onze partners, zoals buurthuizen, sociaal werk, en dergelijke, mensen aanmelden, maar dat werkte niet, omdat het voor die partijen te veel tijd kostte.”
En nu de andere kant, hoe weten de mensen dat jullie er zijn? “We hebben een campagne met flyers, filmpjes op Facebook en Instagram. We dragen herkenbare bedrijfskleding en onze bakfietsen - het zijn er in middels vier - worden herkend. Daarnaast hebben we een heel gebruiksvriendelijke website, waar mensen gemakkelijk alles kunnen vinden.” Vier bakfietsen! Betekent dat dat jullie niet meer met zijn tweeën zijn? “Er komen inderdaad energiehulpen bij en dat is ook niet zo vreemd in deze periode nu de ener giekosten zo hoog geworden zijn. We hebben een eigen pot, waarmee we zo zuinig mogelijk om springen.” Hoe wordt er over het algemeen op jullie hulp gereageerd? “Je moet ons werk zien als pleisters plakken, we kunnen niet alle problemen oplossen. Maar we geven advies zoals één ruimte comfortabel maken en daarvoor verstrekken wij de voorzieningen. Daar zijn mensen blij mee en dan krijgen we po sitieve feedback.” Lees verder op pag. 2
In deze krant:
Drechtstadloop wordt spannend! pag 2
Chris van Benschop “Ik ben Het busje komt zo... nog steeds aan het leren...” of later pag 3 pag 4
Buurtkamer: Mensen hebben een plek nodig pag 5
Alles over Koos Wieman en Poesie pag 6
De Eendracht: Voor buren door buren pag 7
Bewoners weten het beste wat er speelt in de wijk l Buurtwerk Dordrecht