









































































































![]()













































































































































TEAM
JACQUELINE DE MAAT JELENA BONDT GERDA KNUIVERS KLEEDSTER SOPHIE DE GROEN
DECORBOUW FIRMA SMITS TRANSPORT IMTRANS ROTTERDAMSE TAXI CENTRALE
CONTEXTPROGRAMMA’S
EDUCATIE EN INTERACTIE ANNE SOLLIE MODERATOR NELLY DOS REIS
PUBLIEKSDRAMATURG JOËLLE RAUS PRUDENCE
DRAMATURGISCH ADVIES JAPPE GROENENDIJK
MARKETING DIEKE VAN DER SPEK ASTRID DE HAAS VORMGEVING HEREWEGO/ VANDIESEN
CAMPAGNEBEELD GRANT JURIUS FOTO COVER & PORTRETTEN COCO OLAKUNLE
REPETITIEFOTO’S AMANDA HARPUT
SCÈNEFOTO’S BETE VAN MEEUWEN
VIDEO DAVIDS DANOSS, HUUB LAURENS, MARTE BOSMA
ARTISTIEK BUREAU DJOERE DE JONG (HOOFD) SELMA HANZON-KEIJZER
MET DANK AAN PROFESSOR GLORIA WEKKER, JORABELLE LUKOKI
Sisterhood Magazine is speciaal gemaakt voor de voorstelling Sisterhood van Theater Rotterdam / Romana Vrede, première 8 maart 2026.
Samenstelling en redactie Astrid de Haas, Simone Zeefuik,
Theater is voor mij een plek waar werelden elkaar raken. Waar verhalen die soms te groot, te pijnlijk of te complex lijken voor het alledaagse gesprek, wél samen kunnen bestaan. Theater Rotterdam is zo’n huis: een stad in het klein, met ruimte voor botsing, verbeelding en ontmoeting. Een plek waar makers en publiek elkaar uitdagen om anders te kijken, anders te luisteren en misschien ook anders te bewegen.
Met Sisterhood zetten we die traditie voort.
Voor mij bevraagt deze voorstelling eigenlijk heel letterlijk wat dat woord betekent: zusterschap. Aan de ene kant kan het iets zijn dat je zelf voelt – een sisterhood die vanzelf ontstaat. Aan de andere kant kan het ook een stigma zijn, een label omdat je tot een groep behoort of geacht wordt daartoe te behoren. Het spanningsveld tussen verbonden zijn en je juist losmaken daarvan, vormt het hart van dit werk.
Regisseur en maker Romana Vrede creëert met haar scherpe blik en grote hart een universum waarin vrouwen niet één stem hebben, maar vele. Waar zusterschap geen vaststaand begrip is, maar iets dat schuurt, groeit en soms pijn doet. Juist daarin schuilt de kracht.
In de voorstelling bewegen de spelers als een zwerm vogels, als een flock. De één reageert op de actie van de ander. Je behoort tot een dynamiek, tot een energie. Dat bewegen met elkaar – soms synchroon, soms botsend – ligt als een blueprint onder de voorstelling.
Voor mij betekent sisterhood weten wie je zelf bent. Zo stevig in je schoenen durven staan dat er ruimte is voor de ander. Omdat je kiest om verbonden te zijn, is het werken. Altijd blijven werken. Het is een flow, het is leuk, het is speels – maar het is ook hard werken.
Ik ben blij dat ik een aantal zusters in mijn leven heb. Niet te veel. Want echte sisterhood vraagt toewijding. En precies dát vieren en onderzoeken we hier. In dit theater, in deze stad, met elkaar.
Alida Dors
Artistiek directeur Theater Rotterdam Choreograaf Sisterhood

Ze gebruikt het woord ‘verbinding’ liever niet, maar met haar ‘kritische liefdesbrief’ Sisterhood hoopt acteur, schrijver en regisseur Romana Vrede wel een nieuw gesprek te openen. Over vriendschap en schijnbare overeenkomsten. En vooral over de gedeelde universele ervaring van het mens-zijn, óók als je het binnen je bubbel niet met elkaar eens bent.
Romana, waarom wilde je Sisterhood maken, en waarom nu?
“De voorstelling gaat over hoe we met elkaar omgaan, en hoe polarisatie en de politiek dat beïnvloeden. Daarin kun je je eigen buurman niet kennen, maar toch een mening over hem hebben, en zo valt de wereld uit elkaar. De oplossing om polarisatie tegen te gaan is om ons in te leven in een ander, maar ik denk dat we ook moeten kijken naar hoe we omgaan met de mensen die we al kennen. Want binnen ieders eigen bubbel kan het er óók heet aan toegaan. Ik ken bijvoorbeeld iemand die vegan is en vragen krijgt als: rijd je nog auto, of eet je nog wel kaas? Sisterhood gaat mij niet om wij-zij, maar om de strijd ín die wij. En ook om daarin toleranter te worden, en coulance naar elkaar te tonen.”
Hoe zit dat bij de zeven vrouwen in deze voorstelling?
de wereld in de brand, net zoals dat in de echte wereld gaande is, en daar reageren ze allemaal anders op. Deze vrouwen lijken van elkaar te weten waar de ander staat, maar als het erop aankomt is de vraag hoe solidair ze met elkaar zijn. En hoeveel eerlijkheid kan een vriendschap eigenlijk verdragen? Het is makkelijk om elkaar de vrijheid te gunnen in you-do-you-keuzes als de liefde of muziekvoorkeuren, maar kom je ook voor elkaar op als dat nodig is? Daarom noem ik de voorstelling ook een kritische liefdesbrief met als grote vragen: mag ik van jou verschillen en toch bij jou horen? En kan ik dat in liefde bespreekbaar maken? Want verraad word je niet aangedaan door een vijand die jou niet kent, maar door een vriend die dat wél doet.”
Waarom koos je ervoor om die boodschap via vrouwen te vertellen?
Interview: Liesbeth Smit
Portretfoto Romana: Mark Bolk
Repetitiefoto’s: Amanda Harput
“Daarin worden zes vrouwen bij elkaar gebracht door een zevende: Ferrus. Zij proberen het huwelijksfeest van hun vriendin voor te bereiden. Intussen staat
“Deze voorstelling is zeker ook bedoeld voor mannen, maar er is geen plek waar ik me zo veilig, geliefd, gezien en ontspannen voel als in mijn sisterhood. Tegelijkertijd is dat ook een kwetsbare plek. Aan de ene kant hoor
je bij elkaar, maar dat kan alleen bestaan als je alle verschillen weglaat. Tot je zegt: ik vind dit niet leuk meer, laten we het erover gaan hebben. Dat gesprek gaat er in deze voorstelling scherp aan toe, maar dat moet ook. Want door verschillen te verbergen uit angst om jezelf te laten zien, kan een sisterhood gaan aanvoelen als een riem.”
Hoe heb je het team van deze voorstelling bij elkaar gezocht?
“Ik wilde een schoon veld op het podium, een ruimte waarin spel, muziek en dans met elkaar communiceren. Met Dennis Vanderbroeck werkte ik eerder al samen. Voor de scenografie sprak ik met hem over het beeld van een oceaan, waarbij het speelveld van deze vrouwen als een aquarium is. Voor de tekst vroeg ik Simone Zeefuik, een superslimme schrijfster die scherpe steekjes weet uit te delen met haar woorden. En de acteurs komen deels uit andere disciplines. Er zit bijvoorbeeld een musicalster tussen, een jazzzangeres, een mimespeler, een muzikant, een danser en een actrice. Vrijwel niemand in deze voorstelling is ‘alleen maar’ acteur, dat maakt het heel spannend.”
Sisterhood is je tweede voorstelling voor de grote zaal na het zeer succesvolle The Story of Travis in 2023. Voel je druk? “Ontzettend. Het lijkt ook wel alsof iedereen al een kaartje heeft gekocht voor Sisterhood, er wordt op gewacht. Daar ben ik enorm blij mee én ik moet nog steeds laten zien wat ik kan. Dat is natuurlijk een champagneprobleem, een luxe, maar ik voel die druk wel. Al denk ik ook dat ik deze voorstelling vooral voor mezelf maak. Uiteindelijk gaat het over eenzaamheid voelen, juist onder gelijkgestemden. Dat is altijd een groot thema in mijn leven geweest, wat ik met deze voorstelling onderzoek en waarvan ik wil leren. Artistiek leider Alida Dors moedigt dat ook aan: van haar mag ik maken wat ik wil en moet maken en hoef ik niet te herhalen wat ik eerder deed. Juist niet.”
Heb je iets moeten afleren tijdens dit maakproces?
“Dit is een voorstelling met voor mij persoonlijk herkenbare thema’s dat is voor het eerst. Maar acteren is altijd een persoonlijke ervaring; als ik heb gespeeld dat ik mijn kind heb vermoord, loop ik ook


“Verraad word je niet aangedaan door een vijand die jou niet kent, maar door een vriend die dat wél doet”

het theater uit met het tijdelijke gevoel dat ik dat echt heb gedaan. Die betrokkenheid bij het spel is universeel in het theater, maar de vragen die Sisterhood stelt zijn wel nieuw, denk ik. Zoals: betekent het feit dat wij hetzelfde geslacht of dezelfde huidskleur hebben ook dat ik jou direct dichtbij laat komen of een zuster moet noemen? Tegelijkertijd weet ik uit ervaring dat er zeer zeker een diepe verbondenheid tussen vrouwen kan bestaan die je bijna niet kan hebben met iemand die geen vrouw is, die niet op je lijkt of die je taal niet spreekt of begrijpt. En als je dat vindt, is dat magisch.”
Sisterhood is een confronterend en open gesprek, staat in de aankondiging ervan. Kan je dat uitleggen?
“Op een gegeven moment ontstaat er een botsing tussen de vrouwen, die het gesprek daarover in het hier en nu gaan voeren. Het publiek kan daardoor het idee krijgen dat ze naar iets echts zitten te kijken, alsof het theater voor hun neus ontmanteld wordt. En als mensen na afloop naar buiten lopen, hoop ik dat er iets meer ruimte is gekomen
om te luisteren en niet te streng te zijn voor je zusters. Zolang de basis is dat je samen verder wilt en je met elkaar op dezelfde oceaan wil deinen, is alles mogelijk en kun je dat gesprek aangaan. Waarna je bewust ruimte kan geven aan de verschillen, maar ook de overeenkomsten met elkaar kan blijven vieren.”

Over de auteur
Liesbeth Smit is journalist en schreef meerdere boeken waaronder recent de memoir Aan ons is niets meer te zien; over de vrouwelijke lijnen in haar Surinaamse familiegeschiedenis waarin slavernij een grote rol speelde.

De visionair / De leider uit de schaduw Leo is de morele spil van de groep — kalm, welbespraakt en politiek scherp. Ze balanceert charisma met reflectie. Een natuurlijke autoriteit die de anderen onbewust meet aan haar morele kompas.
Susan Malaika Bailey is een vocalist, acteur en maker met Brits-Caribisch en Curaçaose roots. Ze maakt vanuit nieuwsgierigheid, met het verlangen om de essentie te vangen in woord, spel en toon. Na haar rechtenstudie toerde ze door het land met haar band, waarna haar muziek weerklank vond in het theater. Ze werkte de afgelopen jaren ondermeer met ’t Volksoperahuis, Nationaal Opera en Ballet, RIGHTABOUTNOW INC. en schitterde in de musical Boni
Gespeeld door
Susan Malaika Bailey

“To live in the Black Diaspora is I think to live as a fiction...”
Dionne Brand
door Jennifer Muntslag
Sue-Ann Bel

Opal is de scherpe tong van de groep. Ze confronteert hypocrisie, is activistisch, expressief en vaak ongeduldig. Ze belichaamt de digitale generatie — zichtbaar, luid, maar ook kwetsbaar achter haar ironie.
Jennifer Muntslag – ook bekend als JNM the Naked MC – is performer, MC, actrice en presentator. Met haar energieke stijl en sterke podiumpresence beweegt ze tussen theater en muziek. Ze staat bekend om haar humor, scherpte en liefde voor interactie met publiek. Jennifer speelde ook in The Story of Travis, Romana’s eerste regie bij Theater Rotterdam.
De maker / De dromer
Een kunstenaar vol zelftwijfel. Idealistisch, gevoelig en voortdurend balancerend tussen esthetiek en engagement. Ze wil schoonheid maken, maar ook betekenis.
Ritzah Statia is fysiek theatermaker, urban danser en spoken word performer. Vanuit haar Antilliaanse achtergrond en Afro-Caribische roots ontwikkelt ze een uitgesproken signatuur waarin hiphop en mime elkaar ontmoeten. Ze studeerde aan de Academie voor Theater en Dans en is maker-inresidence bij RIGHTABOUTNOW INC. Ritzah speelde ook in The Story of Travis en werd voor haar rol genomineerd voor de Colombina, de prijs voor de meest indrukwekkende bijdragende vrouwenrol en daarmee een van de belangrijkste toneelprijzen van ons land.
Gespeeld door Ritzah Statia

“... but dreams have a funny way of changing on you.”
dr. Nawal Mustafa
Gespeeld door Adanna Unigwe

De ambitieuze charismatica Presentatrice Tasneem is de “PR-perfecte” vrouw: succesvol, charmant, mediageniek, maar ook beheerszuchtig. Ze vertegenwoordigt het conflict tussen “woke branding” en echte betrokkenheid.
Adanna Unigwe begon op jonge leeftijd met acteren en wist altijd al dat ze actrice zou worden. Ze speelde in series als Grenslanders en Meisje van Plezier, en schitterde in theaterproductie Atropa van Naomi Velissariou als Andromache en in de solovoorstelling Ifigeneia van Maaike Neuville. Afgestudeerd aan de Academy of Performing Arts (2023), werkt ze internationaal en speelde de hoofdrol in Forget All You Know (About Aliens) en Please Try Again Later.
“Now it’s champagne reception, smart dress”
Little Simz
Gespeeld door Shanice Shaynah Redan
Lynette Yiadom-Boakye

De poëet / De mentor
Ferrus is de artistieke zusterfiguur; zacht, zintuiglijk en spiritueel. Ze is de lijm tussen de generaties. Haar kracht zit in stilte en observatie, in symboliek en zorg.
Shanice Redan, alias Shaynah, is muzikant en performer met wortels in Curaçao en Suriname. Diens muziek beweegt tussen soul, R&B en jazz, met een warme, krachtige stem als kern. Shanice speelde onder meer in producties van de Veenfabriek, Danstheater Aya en Orkater. Voor Sisterhood componeert en speelt Shanice de muziek naast diens rol als acteur in het stuk.
“... from my edge, I found a home.”
Kelechi Okafor
Gespeeld door
Nicole Geertruida

De realist / De bruggenbouwer Toni is nuchter, humoristisch en sociaal. Ze relativeert de chaos en is de verbindende stem tussen de anderen. Pragmatistisch, loyaal, met gevoel voor stijl zonder pretentie.
Nicole Geertruida is dansprofessional, maker en artistiek coördinator bij Productiehuis Theater Rotterdam.
Opgeleid aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, beweegt ze zich tussen hedendaagse dans en hiphop. Haar ervaring als performer, choreograaf en begeleider maakt haar een inspirerende sparringpartner voor jonge kunstenaars bij Productiehuis Theater Rotterdam.
Gespeeld door
Denise Jannah

“There’s nothing new under the Sun but there are new Suns.”
Octavia Butler
De elder / De bewaker van het erfgoed Helen is de oudere stem, scherp, trots, belerend en liefdevol tegelijk. Ze belichaamt de intergenerationele kennis en herinnert de anderen aan context, geschiedenis en continuïteit.
Denise Jannah is een internationaal gelauwerde jazz-zangeres met een imposante carrière. Geboren in Suriname, verhuisde ze naar Nederland en studeerde zang aan het conservatorium van Hilversum. Ze bracht meerdere albums en won twee Edisons. Haar warme, expressieve stem bracht haar op podia van het North Sea Jazz Festival tot New York en Johannesburg. In 2009 werd ze geridderd in de Orde van Oranje-Nassau.

Mijn naam is Vanda Mendes, eigenaresse van Vantastic Sweets. Wat begon als een hobby voor bakken, groeide uit tot een onderneming waarin smaak, cultuur en verbinding centraal staan.
In 2023 won ik de Keti Koti Cake Off van Theater Rotterdam met mijn Keti Koti cake: een kokos cassave cake met mangopassievruchtcrème.
Ik maakte een speciale bruidstaart voor de première van Sisterhood
Belangrijk om dit juist op Internationale Vrouwendag te vieren, omdat het een moment is om de kracht, doorzettingsvermogen en successen van vrouwen zichtbaar te maken. Als vrouwelijke ondernemer weet ik hoe belangrijk het is om elkaar te steunen en te inspireren.
Daarom deel ik met liefde mijn recept voor Bojo, een traditionele kokos-cassavecake. Want voor mij draait bakken niet alleen om smaak, maar ook om het doorgeven van cultuur en verhalen.
1. Verwarm de oven voor op 170 graden.
2. Klop het ei en de citroenrasp kort met de spatel.
3. Voeg de rest van de ingrediënten erbij tot alles goed gemengd is, zonder klontjes.
4. Vet de bakblik in en leg een stuk bakpapier erin. Vul het met het mengsel en bak het 1 uur in de oven.
5. Laat het een paar minuten afkoelen en haal het dan uit de bakblik.
Serveer het koel met een lekkere mango passievrucht crème, op de Vantastic Sweets manier.
Enjoy! vantasticsweets.nl
• 450 gr geraspte cassave
• 225 gr geraspte kokos
• 1 blik (400 ml) kokosmelk
• ½ blik (+/- 200 ml) gecondenseerde melk
• 90 gr suiker
• 1 large ei
• ¼ tl citroenrasp
• ¼ tl kokos essence
• 1,5 el gesmolten roomboter

Eind 2023 vertelde Romana me dat ze een theaterstuk wilde maken. Ze vroeg me of ik boeken of theaterstukken kende waarin onze vriendschappen centraal stonden. Ik stuurde haar een lijstje en Romana’s reactie was zoiets als: “Oke, thanks. Ik dacht trouwens dat je zou zeggen ‘Oh, dat schrijf ik wel voor je!’” Ik antwoordde: “Jij bent ons acteer-icoon en na jouw sublieme regiedebuut ben je de Ryan Coogler van onze theaterwereld. In welk universum is ‘Oh, dat schrijf ik wel voor je!’ een vanzelfsprekende reactie?!?” En, ze is ook m’n zuster. De tattoo op haar arm luidt: Vertrouwen. Vertrouwen. En, omdat ik haar 1000% vertrouw, zei ik: “Oke, let’s go!”
Op 10 januari 2024 gingen we uit eten met Alida Dors, artistiek directeur van TR. Ze nodigden me uit als scriptschrijver en er volgde een contract maar, wat het echt officieel maakte, is natuurlijk deze selfie.
M’n schrijfproces bestaat uit vijf onderdelen:
1&2. De hoofdvraag en de gebeurtenis. Deze kunnen elkaar afwisselen qua volgorde. En, de vraag kan gaandeweg veranderen.
3. Het geraamte: Waarmee bouw je het verhaal?
4. De grammatica: de structuur, het patroon en het ritme van het verhaal. En, denkend aan filmmaker Djibril Diop Mambéty, vooral de shuffle van dat wat we qua structuur geleerd hebben.
5. Het gezelschap. Via wie vertel je het verhaal? Wat voor types zijn ze? Wat weten we van de personages?
Wanneer je deze vijf duidelijk hebt, kunnen ze elkaar informeren en vormgeven.
De uiteindelijke hoofdvraag van Sisterhood is: “Wat is de maximale afstand tussen zussen die zeggen aan dezelfde kant van iets te staan?” Tijdens de schrijf- en leesmomenten met Romana gingen we met vergrootglazen door de tekst. Ze stelde hele goede vragen over Het Waarom van dingen. We spraken over de duidelijkheden en onduidelijkheden in het script en, ook over vriendschap, bescherming, ruimte, vertrouwen, zorgzaamheid en zachtzijn. Dit zijn, voor vrouwen als wij, echt geen vanzelfsprekendheid in onze werkomgevingen. M’n dankbaarheid voor de werksfeer die Romana voor mij als schrijver en denker creëerde, is onmetelijk. Zoals één van onze lievelings Sisters Chrisje Comvalius zou zeggen: “Ik ben schatplichtig aan haar!”


Eerbetonen zijn belangrijke bouwstenen van het Sisterhood-script. Zo zijn er shoutouts aan onder andere Chrisje Comvalius, Sifan Hassan, Clarence Seedorf, de Rotterdamse nachtclub La Bonanza en de in Rotterdam gevestigde solidariteitsbeweging Azania Komitee. En, vijf van de personages zijn vernoemd naar Leonor González Mina, Dimi Mint Abba, Helen Kamperveen, Toni Morrison, Toni Cade Bambara, Toni Blackwell en dr. Diana Ferrus.
De Zuid-Afrikaanse activist en dichter dr. Diana Ferrus is vooral bekend van “I’ve Come To Take You Home”, haar ode aan de vrouw die Sarah Baartman genoemd werd. Sarah, ook wel Saartjie Baartman genoemd, was een dochter uit een Khoisan familie die in de Zuid-Afrikaanse provincie Oost-Kaap woonde. Ze is geboren in 1789 en haar echte, Khoi naam is helaas niet meer bekend. Na een leven dat meermaals compleet verstoord en verwoest werd door mensensmokkel, wetenschappelijk racisme en andere koloniale terreur, stierf ze op 29 december 1815 in Parijs.
Alle ontvoerde en ontheemde dochters worden gemist. Altijd. Hun terugkeer wordt altijd geëist. Ook wanneer dit niet geregistreerd is.
Dr. Ferrus’ gedicht “I’ve Come To Take You Home” stamt uit 1998. Dit was vier jaar nadat de toen vers gekozen president Nelson Rolihlahla Mandela zijn lobby voor Baartman’s terugkeer begon. De herhaalde verzoeken aan verschillende Franse regeringen en het museum zelf resulteerden pas op 6 maart 2002 in een akkoord. Het gedicht van dr. Ferrus speelde hier een
cruciale rol in. Op 6 mei 2002 werd Sarah naar huis gebracht en op 9 augustus 2002 is ze begraven in Hankey in Gamtoos River Valley, waar ze geboren is.
In de zomer van 2025 bezochten professor Gloria Wekker en Simone Zeefuik dr. Diana Ferrus in Stellenbosch. Prof. Wekker en dr. Ferrus kennen elkaar van de Universiteit Utrecht, waar prof. Wekker bij de faculteit
Genderstudies werkte en dr. Ferrus korte tijd uitwisselingsstudent was. Ze schreef haar gedicht tijdens een vak van een collega van professor Wekker.
Die zomeravond vertelde professor Wekker aan dr. Ferrus dat één van de personages uit Sisterhood naar haar vernoemd is. Dr. Ferrus lachte trots en vertelde dat ze vereerd was. Ze was nieuwsgierig naar de voorstelling en hoopte deze te kunnen zien. “In Nederland of hier, bij ons!” zei ze.
Enkele maanden later, op 30 januari 2026, overleed dr. Ferrus. Professor Wekker en Zeefuik waren samen bij de Sneak Preview van Sisterhood toen ze het verdrietige nieuws hoorden.
Diana Ferrus
“I’ve come to take you home –home, remember the veld? the lush green grass beneath the big oak trees the air is cool there and the sun does not burn. I have made your bed at the foot of the hill, your blankets are covered in buchu and mint, the proteas stand in yellow and white and the water in the stream chuckle sing-songs as it hobbles along over little stones.
I have come to wretch you away –away from the poking eyes of the man-made monster who lives in the dark with his clutches of imperialism who dissects your body bit by bit who likens your soul to that of Satan and declares himself the ultimate god!
I have come to soothe your heavy heart I offer my bosom to your weary soul I will cover your face with the palms of my hands I will run my lips over lines in your neck I will feast my eyes on the beauty of you and I will sing for you for I have come to bring you peace.
I have come to take you home where the ancient mountains shout your name. I have made your bed at the foot of the hill, your blankets are covered in buchu and mint, the proteas stand in yellow and white –I have come to take you home where I will sing for you for you have brought me peace.”
SÉGOU
AUDREY LORDE
Monumentaal familie-epos over de neergang van een van de laatste authentieke Afrikaanse rijken. Het verhaal speelt zich af in de 19e eeuw in Bambara (het huidige Mali) en volgt de lotgevallen van Dousika Traoré, vertrouweling van de koning van Ségou, en zijn vrouwen. Maryse Condé won de Alternatieve Nobelprijs voor Literatuur in 2018.


SISTER OUTSIDER
AUDRE LORDE
EDGE OF HERE
KELECHI OKAFOR
Debuut van Kelechi Okafor uit 2023 waarin ze het oude met het ultramoderne combineert om verhalen over hedendaags zwart vrouw-zijn te verkennen. Opbeurend, prikkelend en soms huiveringwekkend. Voor liefhebbers van Black Mirror.

Sister Outsider van Audre Lorde — is een krachtige bundel essays en korte teksten over vrouw-zijn, solidariteit, verschil en verbondenheid. Haar woorden vormen het vertrekpunt voor gesprekken die schuren, openen en verbinden. Niet om tot één waarheid te komen, maar om ruimte te maken voor meerstemmigheid. Sister Outsider stond ook in de Sisterhood Bookclub centraal.







DRAMA
Multitalent Michaela Coel kruipt in de huid van Arabella, een jonge schrijver die worstelt met haar tweede roman. Ze is een socialemediafenomeen onder millennials, maar vecht nu vooral tegen de deadlines. Om even te ontspannen besluit ze de stad in te gaan voor een drankje. De volgende dag merkt Arabella tijdens een bezoek aan haar uitgever dat er iets mis is. Ze heeft een hoofdwond die ze niet kan herleiden en die plotseling begint te bloeden, en haar telefoon is aan gruzelementen. Via troebele geheugenflitsen wordt duidelijk wat er gebeurd is: ze is verkracht.
Te zien op HBO Max


TOP BOY
DRAMA
IJzersterke misdaadserie over drugsdealers Dushane en Sully, die in hun sombere Londense buitenwijk een succesvol handeltje runnen. Top Boy laat een rauw-realistische benadering van de criminele wereld zien, waarin grijstinten het winnen van vooroordelen en clichématige personages. Met een sublieme soundtrack en voortreffelijk acteerwerk.
3 seizoenen, te zien op Netflix


OPERATIE ONDERDAK DOCUMENTAIRE
André Reeder studeerde in 1982 af aan de Nederlandse Film- & Televisieacademie met de documentaire
‘Onderneming Onderdak’. De docu toont hoe in de jaren ’70 en ‘80 duizenden Surinaamse gezinnen door Nederlandse, particuliere exploitanten op schandalige wijze ‘gehuisvest’ werden. De Nederlandse uitbuiters verdienden miljoenen guldens aan het verhuren van overvolle, onhygiënische en brandgevaarlijke ruimtes aan de Surinaamse gezinnen.”
Te zien op Eyefilm.nl
Britse dystopische dramafilm uit 2023, geregisseerd door Kibwe Tavares en Daniel Kaluuya. De film speelt zich af in een toekomstig Londen waarin alle sociale huisvesting is verdwenen. Izi en Benji worden daarom gedwongen om hun weg te vinden in de wereld als bewoners van The Kitchen, een gemeenschap die weigert hun huis te verlaten.
Te zien op Netflix

WICKED MUSICALS
Succesvolle verfilming van een van de meest geliefde musicals over het verhaal van de Witches of Oz. Cynthia Erivo speelt Elphaba, een onbegrepen jonge vrouw geboren met een groene huid die de Boze Heks van het Westen wordt. Wicked is een visueel spektakel, een gelaagd verhaal over goed en kwaad en een coming-of-age film over zelfacceptatie en zelfliefde.
Te zien op Skyshowtime
Het digitale krakerscollectief Olive uit Sisterhood is vernoemd naar Olive Morris, de Jamaicaans-Britse feminist en community leader die een icoon was in de Londonse krakersrechtenbeweging van de jaren ’70. Ze was mede-oprichter van onder andere Black Women’s Mutual Aid Group in Manchester plus de Brixton Black Women’s Group en de Organisation of Women of African and Asian Descent in Londen. Eén van de meest bekende panden

die ze kraakte, had als adres 121 Railton Road. Het pand, dat na de kraak 121 Centre genoemd werd, diende vanaf dat moment als een arnachistisch centrum met onder andere een boekenwinkel, bibliotheek, kantoorruimtes, ontmoetingsruimtes en de mogelijkheden om te printen.
Van Kelechi Okafor tot Linton Kwesi Johnson, van Margaret Busby tot instituten als the Black Cultural Archive
en het George Padmore Institute... Olive Morris wordt door velen geprezen in gedichten, tentoonstellingen, essays en muurschilderingen. Ze is een alom gerespecteerde persoon in de geschiedenissen van Zwartzijn in het Verenigd Koninkrijk. Morris overleed op 12 juli 1979 op 27-jarige leeftijd.
MATHIEU WIJDEVEN
Wat betekent het om een opera te maken op Surinaamse grond, gevormd door Europese klassieke tradities en geworteld in Surinaamse verhalen? Theatermaker
Mathieu Wijdeven onderzoekt wat Het Pand der Goden, meer dan een eeuw later, ons vandaag nog te zeggen heeft.
Op Oerol en tournee: 10 september – 11 oktober


MX. COELACCUNT WILL LIVE FOREVER
DJUWA MROIVILI
Mx. CoelaCunt will live forever is een performance waarin maker, muzikant en performer Djuwa Mroivili je meeneemt naar de diepte. Naar diepe zeeën, versplinterde roots, eeuwenoude rituelen en nieuwe vormen van verzet. Ze trekt daarin lijnen tussen Comorese tradities, de hedendaagse queerscene, en het leven in de diepzee – een wereld waar mensen weinig van weten.
Op tournee: 15 april – 17 mei
A CASE FOR THE EXISTENCE OF GOD ERIK WHIEN
De bejubelde voorstelling
A Case for the Existence of God is opnieuw te zien in de Nederlandse theaters. In dit eigentijdse stuk van de Amerikaanse toneelschrijver
Samuel D. Hunter zien we een onwaarschijnlijke vriendschap tussen twee vaders ontstaan. Met Fjodor Jozefzoon en Thomas Höppener.
Op tournee: 12 mei – 13 juni



De kostuums in Sisterhood zijn ontworpen door Amélie Ngira. Amélie is stylist, moeder en contentcreator. Ze is oprichter en creative director van AMS en de podcast YBM Pod (Young Black Moms in Business Podcast).












ROMANA VREDE: “
Podcast TR Extra
In de podcast TR Extra vind je verdieping bij een voorstelling of kom je meer te weten over de maker van een voorstelling. Wat drijft hen? Wat inspireert ze? TR Extra geeft antwoord op dit soort vragen. Luister deze podcast bijvoorbeeld als je onderweg bent naar de voorstelling.
Tijdens het repetitieproces van Sisterhood sprak Nelly dos Reis met regisseur Romana Vrede. Ze spreken over vriendschap en community, jezelf zijn en de ander zien.
2026
DO 5 TR25 SCHOUWBURG - TRYOUT ROTTERDAM
VR 6 TR25 SCHOUWBURG - TRYOUT ROTTERDAM
ZA 7 TR25 SCHOUWBURG - TRYOUT ROTTERDAM
ZO 8 TR25 SCHOUWBURG - PREMIÈRE ROTTERDAM
DO 12 CHASSÉ THEATER BREDA
VR 13 FLINT THEATER AMERSFOORT
ZO 15 WILMINKTHEATER ENSCHEDE
DO 19 KUNSTLINIE ALMERE
VR 20 DE GOUDSE SCHOUWBURG GOUDA
DI 24
STADSSCHOUWBURG UTRECHT UTRECHT
WO 25 STADSSCHOUWBURG UTRECHT UTRECHT
DO 26 THEATER DE VEST ALKMAAR
VR 27 THEATER DE VESTE DELFT
DI 31
WO 1
DO 2
STADSSCHOUWBURG HAARLEM HAARLEM
STADSSCHOUWBURG HAARLEM HAARLEM
SCHOUWBURG TILBURG TILBURG
VR 3 ZWOLSE THEATERS ZWOLLE
ZA 4 SCHOUWBURG KUNSTMIN DORDRECHT
DI 7
SCHOUWBURG AMSTELVEEN AMSTELVEEN
WO 8 STADSSCHOUWBURG DE HARMONIE LEEUWARDEN
DO 9 JUNUSHOFF WAGENINGEN
VR 10 LEIDSE SCHOUWBURG LEIDEN
ZA 11 PARKTHEATER EINDHOVEN EINDHOVEN
DI 14 HET NATIONALE THEATER DEN HAAG
WO 15 HET NATIONALE THEATER DEN HAAG
VR 17 INTERNATIONAAL THEATER AMSTERDAM AMSTERDAM
ZA 18 INTERNATIONAAL THEATER AMSTERDAM AMSTERDAM
ZO 19 INTERNATIONAAL THEATER AMSTERDAM AMSTERDAM
WO 22 THEATER AAN DE PARADE DEN BOSCH
DO 23 SPOT GRONINGEN GRONINGEN
ZA 25 TR25 SCHOUWBURG ROTTERDAM
ZO 26 TR25 SCHOUWBURG ROTTERDAM